Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ;

Το ερώτημα έρχεται και επανέρχεται, με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, όλες τις τελευταίες δυό-τρεις δεκαετίες της ευδαιμονίας και του πλαστικού παρά.
 Που συνοδεύτηκε από αμνησία ως προς το: «ποιος αλήθεια είμαι εγώ και που πάω».
 Με ευκολία αλλαξοπίστησαν πολλοί, προσχώρησαν αμαχητί στον «εκσυγχρονισμό’, στον εθνομηδενισμό, στην εθελοδουλεία, αμέριμνοι. Μα να, μια και ως γνωστόν: η «ιστορία κύκλους κάνει»: τρώγοντας την κατραπακιά των δύο Μνημονίων, άπειρως πολλοί, βρέθηκαν απορούντες, βρέθηκαν απροετοίμαστοι. Συνάμα, αναγκασμένοι να δώσουν νέα ερμηνεία.
 Κι έτσι , μετά τις μούντζες και τις κατάρες, μετά την συνομωσιολογία, ΗΛΘΕ η ώρα να επαν-ανακαλύψουμε λέξεις και έννοιες απαγορευμένες, υπόγειες διαδρομές που σε κρατήσαν και σε κρατάνε αιώνες ζωντανό, όσες φορές το πίστεψες. Επανέρχεται έτσι ξανά στο προσκήνιο η Ελλάδα και ο Ελληνισμός, η Πατρίδα.
 Σταμάτησε πρόσκαιρα και η Συκοφαντία.
 Αμηχανία έπεσε πάνω από το στρατόπεδο των «εκσυγχρονιστών και εκείνου του τμήματος της αριστεράς που παραμένει αμετανόητα εθνο-μηδενιστικό.
 Γιατί το ερώτημα είναι Συντριπτικό: Μπορεί μια κολοβομένη, αποκομμένη από τις ρίζες της Χώρα, ένα αποκομμένο από την ιστορία του Έθνος, να επιβιώσει; Από πού θα αντλήσει δύναμη αν όχι από το πλούσιο παρελθόν του, αν δεν ξανα-ανακαλύψει το νήμα που συνδέει το χθες με το σήμερα, το Αξιακό σύστημα που του μεταδόθηκε διαμορφούμενο και ανανεούμενο ανά τους αιώνες; Για να σμηλευθεί ξανά το χθες με το σήμερα, για να υπάρξει αύριο.
 Όσοι αρνούνται αυτή την πραγματικότητα , αποχωρούν οικιοθελώς από το Corpus, δεν εγγράφονται στην Τιτάνια Προσπάθεια που γίνεται για την επιβίωση μας στον 21ο αιώνα. Διότι μπορεί να φτάσαμε  ως εδώ, πλην όμως οι Πνευματικές μας δυνάμεις έχουν λιγοστέψει, ο πνευματικός κόσμος οικουρεί.. Πριν περάσουμε στην ΑΚΙΝΗΣΙΑ: προεόρτιο Θανάτου, πριν γίνουμε μουσειακό είδος, οι σύγχρονοι υπό Εξαφάνησιν (νέο) Φοίνικες,
 Οφείλουμε να αντιπαλέψουμε την σημερινή εικόνα.
 -με επαν-ανακάλυψη της προγενέστερης πλούσιας παρακαταθήκης της Χώρας, του Λαού, του Έθνους.
 -με Δημοκρατική Πανστρατιά ενάντια στην Επιβουλή, στην εξάρτηση και την υποτέλεια. Ενάντια στην εθελοδουλεία, ενάντια στα δυο Μνημόνια και σε όσους ερημώνουν την χώρα.
  ..«εσύ είσαι ο Οδυσσέας που χρόνια  περιμένω να γυρίσει στην Ιθάκη. Εσύ είσαι κι η Ιθάκη μου. Ιθάκη χωρίς εσένα δεν είναι Ιθάκη. Οδυσσέας χωρίς Ιθάκη, δεν είναι Οδυσσέας. Περιμένω να επιστρέψεις στον τόπο που σε γέννησε και σ’ ανάθρεψε, στον τόπο που εξουσίασες και πόνεσες γι’ αυτόν. Να ενωθείς μαζί του και πάλι, να ταυτιστείς με την ουσία σου την πρώτη, για να ενωθούμε κι οι δυο μας ύστερα ξανά.
 Ο πλανήτης και πλάνητας, δεν είναι άνθρωπος. Είναι στοιχειό. Στοίχιωσες Οδυσσέα μου και μαζί σου στοίχειωσε κι η Πατρίδα. Κι εγώ που σου έμεινα πιστή υφαίνοντας και ξυλώνοντας την ψυχή μου για σένα, φαντάζω τώρα γέρικο στοιχειό.
 .
 … Γέρασα αγάπη μου, κουράστηκα πολύ, μα σε μνηστήρα δεν υποτάχθηκα. Τις μέρες ύφαινα την υπομονή μου χειροποίητο υφαντό και ξύλωνα τις νύχτες τις επιθυμίες του σώματος. Καρφωμένη εδώ. Σ’ αυτόν τον τόπο τον πλασμένο από ποίηση και μνήμη, ιστορία πολύπαθη και σοφία αρχαία. Σ’ αυτόν τον τόπο, που όλα τούτα ήσουν εσύ, κι ό, τι κι αν γίνει πάλι εσύ θα είσαι.
 …..Διάβηκαν γρήγορα οι αιώνες Οδυσσέα μου, Ιθάκη μου, Πατρίδα μου αγαπημένη. Τι κι αν άλλαξαν τα ονόματά μας στο διάβα τους; Τι κι αν οι παλιοί θεοί μας γίναν ένας; Οι έλληνες έμειναν έλληνες και τα θηρία θηρία. Κι εσύ πλανήτης και πλάνητας επιστρέφεις.»
 (Bασιλική Νευροκοπλή, από «αντίφωνο»)

 ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
e-mail: gpapagian@in.gr

http://energoisosialistes.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *