Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

"ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ της 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ" - ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Κύριε Διευθυντά

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τα ΣΑΡΑΝΤΑ χρόνια από την ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ της 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, ληξιαρχική πράξη γέννησης του "Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος" (ΠΑ.ΣΟ.Κ), εκφραστή ενός Ρωμαλέου Παλλαϊκού ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΎ Κινήματος -αμέσως μετά την πτώση της επτάχρονης Δικτατορίας: θα ήθελα να "ομολογήσω" ότι κυριαρχούμε από αισθήματα αντιφατικά

- ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ για την δυνατότητα -...τότε- της Έκφρασης ενός Μεγάλου Τμήματος του ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΛΑΟΥ μας, σε Κατεύθυνση Εθνικής και Κοινωνικής ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ.

-ΘΥΜΟΣ και ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ για όσους προσπαθούν, τα τελευταία χρόνια, ακόμη και σήμερα να κρατούν "ζωντανή" μια Καρικατούρα αυτού, που κάποτε υπήρξε ένα Κίνημα Ζωντανό, Μαχητικό, Ελπιδοφόρο.

Ο αγώνας συνεχίζεται (όχι βέβαια με το σημερινό ΠΑ."ΣΟ".Κ....)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Εις εκ των Συντακτών της


ΣΧΟΛΙΟ: Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην στήλη του Γ. Π. ΕΠΙ ΤΡΟΧΑΔΗΝ στο ΠΑΡΟΝ της Κυριακής και αναδημοσιεύτηκε στο blog http://energoisosialistes.blogspot.gr



Κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια…. Εκκόλαψη νέων σκανδάλων


Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ


Τα «κόκκινα δάνεια» σε τράπεζες και «κόκκινα χρέη» σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία, αποτελούν την άλλη όψη της «κρίσης υπερχρέωσης». Το ύψος των «κόκκινων δανείων» (Ιούλιος ’14) ήταν 77 δις €, από τα οποία 42 δις επιχειρηματικά, 25 στεγαστικά και 10 δις καταναλωτικά. Ο αριθμός τους αυξάνει διαχρονικά από 4,5% του συνόλου το 2004, σε 9,5% το 2009, σε 24,5% το 2012 και 35% το 2014. Η αντιμετώπιση τους αφορά όχι μόνο τους οφειλέτες και τραπεζίτες, αλλά έμμεσα την ασφάλεια καταθέσεων, την παροχή ρευστότητας στις επιχειρήσεις, την απασχόληση, ανεργία κλπ. 

Η μεγάλη καταβόθρα των κόκκινων δανείων
Εδώ θα περιοριστούμε αποκλειστικά στην εξέταση των επιχειρηματικών δανείων, που τον Ιούλιο ’14 ανέρχονταν συνολικά σε 115 δις (102 δις προς μεγάλες επιχειρήσεις και 13 δις προς ατομικές, αγροτικές και ελεύθερους επαγγελματίες) από τα οποία 42 δις ήταν «κόκκινα» (35 δις επιχειρήσεων ΑΕ και ΕΠΕ και 7 δις 100.000 περίπου ατομικών επιχειρήσεων). Κατά την ΤτΕ από τα 42 δις «κόκκινα δάνεια» τα μισά θα μπορούσαν με διάφορες ρυθμίσεις να καταστούν εξυπηρετούμενα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει τα υπόλοιπα 21 δις και τι θα γίνουν οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις που θα κλείσουν; Από την άλλη τα χρόνια ελλείμματα ρευστότητας προς επιχειρήσεις από το τραπεζικό σύστημα, σε συνδυασμό με την απουσία πολιτικής παραγωγικής ανασυγκρότησης και παρατεταμένης συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, δεν αφήνουν ελπίδες ουσιαστικής ανάκαμψης και εξόδου της οικονομίας από την κρίση.
Τα σενάρια ρύθμισης των επιχειρηματικών δανείων
Η κυβέρνηση από κοινού με Τράπεζα Ελλάδος, τις τράπεζες και την τρόϊκα, επεξεργάζονται σενάρια αντιμετώπισης των ληξιπρόθεσμων δανείων, με επίκεντρο τα συμφέροντα των τραπεζιτών και των μεγάλων επιχειρήσεων, ρίχνοντας ουσιαστικά στον «καιάδα» χιλιάδες ΜΜΕ μαζί και εργαζόμενους. Σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης κ. Δένδια, προωθείται «εξωδικαστική διαδικασία διευθέτησης χρεών» μεγάλων κυρίως επιχειρήσεων προς τράπεζες, εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία. Στις μέθοδες διευθέτησης περιλαμβάνονται επιμήκυνση εξόφλησης, μείωση επιτοκίου, αναδιάρθρωση επιχείρησης (διορισμός νέας διοίκησης, εξαγορά ή συγχώνευση, μετοχοποίηση δανείων κά), ως και μερική διαγραφή χρεών. Προφανώς το σύστημα «διαπλοκής» (επιχειρηματιών-τραπεζών-κυβέρνησης) θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις τελικές επιλογές. Σύμφωνα με δημοσιεύματα πολλά επιχειρηματικά δάνεια που έχουν ρυθμιστεί, φέρουν τη σφραγίδα της «διαπλοκής». Ωστόσο για να διευκολυνθούν και θεσμικά οι επιλογές, σχεδιάζονται αλλαγές στον πτωχευτικό κώδικα (άρθρο 99) ώστε οι πρώτοι πιστωτές στην εκκαθάριση να είναι οι τράπεζες και όχι το δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία ή οι εργαζόμενοι. Την απόφαση θα παίρνει το 35% των πιστωτών (βασικά τράπεζες) και όχι το 51% που ισχύει σήμερα. Είναι προφανές ότι το σχέδιο «επίλυσης» των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων, από οικονομική και κοινωνική άποψη θα είναι επώδυνο, γιατί αποσκοπεί να φορτώσει τις συνέπειες της «εκκαθάρισης» κυρίως στο δημόσιο (εφορίες), ασφαλιστικά ταμεία, ΜΜΕ και εργαζόμενους.
Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι ποιος θα πληρώσει το κόστος της «εκκαθάρισης». Αν φορτωθούν στις τράπεζες θάχουμε «εξαέρωση» της κεφαλαιακής τους βάσης αφήνοντας μετέωρες τις αποταμιεύσεις. Το «μαξιλαράκι» των 13 δις του ΤΧΣ (υπόλοιπα δεύτερου δανείου) προβάλει ως λύση, αλλά και πάλι δεν επαρκούν για το σύνολο των κόκκινων δανείων, μεταξύ αυτών και των στεγαστικών, εργαζόμενων, συνταξιούχων, ανέργων, επαγγελματιών, κά, που δεν έχουν δυνατότητα εξόφλησης. Τι μέλει γενέσθαι λοιπόν; Στις διάφορες τεχνικές επίλυσης προβάλλεται η ιδέα αποχωρισμού των κόκκινων δανείων και δημιουργία μιας «ειδικής τράπεζας χρεών» (bad-bank) που θα διαχειριστεί τα κόκκινα δάνεια καταφεύγοντας σε διάφορες ρύθμισης. Ωστόσο η αφαίρεση «κόκκινων δανείων» από τις τράπεζες (ενεργητικό), προϋποθέτει κεφαλαιακή στήριξη (παθητικό), που μόνο δημόσιος φορέας μπορεί να προσφέρει ή κάποιο υπερεθνικό ίδρυμα (πχ ΕΚΤ) που όμως δεν προκύπτει. Άρα το δημόσιο καλείται να βγάλει τα «κάστανα από τη φωτιά», με συνέπεια την αύξηση δημοσίου χρέους και συνακόλουθες πολιτικές λιτότητας.! 

Υπάρχει εναλλακτική λύση και ποια;
Η αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων και ειδικά των επιχειρηματικών επιβάλει ριζικά διαφορετική προσέγγιση από αυτήν που προωθούν κυβέρνηση, τράπεζες και επιχειρηματική ελίτ. Το πρώτο και βασικό είναι το πέρασμα του ελέγχου των τραπεζών στο δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο. Η διαχείριση κόκκινων δανείων από ενιαίο φορέα ή από κάθε τράπεζα είναι δευτερεύον ζήτημα. Ο δημόσιος έλεγχος στο τραπεζικό σύστημα είναι το πρωτεύον που δίνει περιθώρια αντιμετώπισης τους με οικονομικούς, αναπτυξιακούς και κοινωνικούς όρους. Οι δημόσιες τράπεζες διασφαλίζοντας τις λαϊκές αποταμιεύσεις, μπορούν να απορροφήσουν σε πρώτη φάση μέρος των κόκκινων δανείων με μείωση κερδών και αποθεματικών και παράλληλα να αξιοποιήσουν χρηματοπιστωτικά εργαλεία για εξισορρόπηση ανοιγμάτων, ενώ με παροχή ρευστότητας στην οικονομία - με αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια - να δώσουν ώθηση στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην αύξηση ΑΕΠ και απασχόλησης και εξόδου από την κρίση. Δίδεται επίσης δυνατότητα διαχειριστικού ελέγχου σε χαριστικές ρυθμίσεις δανείων, αντικειμενικού προσδιορισμού οικονομικών δυνατοτήτων επιχειρήσεων και περιουσίας των ιδιοκτητών, καθώς αποτροπή δόλιων μεθόδων «παραγωγής» κόκκινων δανείων. Για παράδειγμα ιδιοκτήτες επιχειρήσεων που βρίσκονται στη λίστα Λαγκάρντ ή σε άλλες λίστες ή ιδιοκτήτες off-shore εταιριών που αποκρύπτουν πλούτο και περιουσιακά στοιχεία, πρέπει να έχουν διαφορετική μεταχείριση στην τελική ρύθμιση δανείων. Επίσης ριζικές αναπροσαρμογές πρέπει να γίνουν στο πτωχευτικό δίκαιο (άρθρο 99, κά) ώστε να σταματήσουν σκανδαλώδεις ρυθμίσεις. Βασικά κριτήρια απόφασης πρέπει να είναι η βιωσιμότητα επιχειρήσεων και οι θέσεις εργασίας. Επίσης όσες επιχειρήσεις επιβιώνουν με «αυτοδιαχειριστικά» σχήματα και διατηρούν θέσεις εργασίας πρέπει να στηριχτούν, όπως και βιώσιμες μικρομεσαίες και συνεταιριστικές επιχειρήσεις που δημιουργούν θέσεις εργασίας. Όλα αυτά βέβαια, όπως και άλλα, προϋποθέτουν μια άλλη κυβέρνηση που μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να δώσει, ώστε να ανοίξει ελπιδοφόρα προοπτική στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.


Η ανθρωπογεωγραφία των αιρετών της νέας δημοτικής περίοδου

Δείτε τη μεγάλη αλλαγή στην ανθρωπογεωγραφία των αιρετών μετά τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου (π.χ. 212 από τους 325 δημάρχους που εξελέγησαν, δηλαδή ποσοστό 65,3%, είναι νεοεκλεγμένοι), στα στατιστικά στοιχεία της μελέτης της Ελληνικής Εταιρείας Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ) Α.Ε.
Στοιχεία από localit.gr


ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ Ο ΣΙΜΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

 
Ξεκινάει σήμερα και επίσημα η δημαρχιακή περίοδος για τον Σίμο Ρούσσο, ο οποίος λογικά αυτή την ώρα βρίσκεται ήδη στο γραφείο του δημάρχου και έχει πιάσει δουλειά.

Σε αντίθεση με όλες τις γειτονικές νεοεκλεγείσσες διοικήσεις ο νέος δήμαρχος δεν έχει ανακοινώσει ακόμα επίσημα τα στελέχη της παράταξής του που θα αναλάβουν τις πέντε θέσεις των αντιδημάρχων - επιλογές που αποτελούν αποκλειστικά δική του αρμοδιότητα - ενώ για τα υπόλοιπα όργανα διοίκησης του δήμου αρμόδιο είναι το δημοτικό συμβούλιο να επιλέξει, ύστερα από πρότασή του δημάρχου βεβαίως - δια των δημαιρεσιών (προεδρείο, οικονομική επιτροπή, επιτροπή περιβάλλοντος).

Πάντως σύμφωνα με το ρεπορτάζ μας φαίνεται ότι οι αντιδημαρχίες έχουν ξεκαθαρίσει παρά το ότι υπάρχουν ακόμα κάποια θεματάκια προς επίλυση.

Σύμφωνα λοιπόν με τις μέχρι τώρα πληροφορίες μας:

Για την αντιδημαρχία Καθαριότητας έχει κλειδώσει ο Δημήτρης Χριστουλάκης.

(Ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Νέων Χαλανδρίου «Κώστας Βάρναλης», της «Πρωτοβουλίας Πολιτών» και του Συλλόγου «Τούφας-Μεταμόρφωσης-Φραγκοκκλησιάς». Υπήρξε μέλος του Φιλοπρόοδου Ομίλου Τούφας (ΦΟΤ). Ήταν μέλος της Επιτροπής για τη σωτηρία του εργοστασίου ΔΟΥΖΕΝΗ. Είναι μέλος του Συλλόγου «Προστασίας της Ρεματιάς» ενώ δραστηριοποιείται στην πρωτοβουλία αλληλεγγύης «Μαζί να τα Φάμε».)

Για την αντιδημαρχία με ευθύνη την παιδεία, τον πολιτισμό και την κοινωνική πολιτική φαίνεται ότι προκρίνεται ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ (Εκπαιδευτικός που δραστηριοποιείται συνδικαλιστικά με τις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις- Συσπειρώσεις- Κινήσεις εκπαιδευτικών Αντιπρόεδρος της ΕΛΜΕ Α. Λιοσίων- Ζεφυρίου-Φυλής. Μέλος του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) της πρώην προέδρου της Ένωσης Γονέων Λίτσας Γαλάνη Πισιμίση (η οποία πάει για πρόεδρος του Δ.Σ.;)

Για την τεχνική υπηρεσία έχει κλειδώσει ο Κώστας Γερολυμάτος (Μηχανικός Μεταλλείων – Μεταλλουργός. Μέλος του ΔΣ της Ένωσης Γονέων του Δήμου Χαλανδρίου. Πρόεδρος του Συνεταιρισμού Γονέων Χαλανδρίου. Μέλος της τοπικής ΑΝΤΑΡΣΥΑ).

Στην διοίκηση της οικονομικής υπηρεσίας έντονα ακούγεται το όνομα της Έλενας Χριστούλη (Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, θέατρο στη σχολή Βεάκη και εικαστικά στη σχολή Βακαλό. Εργάζεται ως σκηνογράφος στο θέατρο, κινηματογράφο, τηλεόραση και διαφήμιση. Ιδρυτικό μέλος της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης «Μαζί να τα Φάμε». Σήμερα μέλος της συντονιστικής του ΣΥΡΙΖΑ Χαλανδρίου.

Η ευθύνη λειτουργίας του δημοτικού ιατρείου φαίνεται ότι θα ανατεθεί στην φαρμακοποιό κα Μάζη (χωρίς αντιδημαρχία) ενώ για την ΦΛΥΑ ΑΕ ενημερώθηκαν η Γιάννα Αθανασάτου και Κ. Ευθυμίου για την θέση του Διευθύνοντος.

Αυτά έχουμε συγκεντρώσει προς το παρών και βέβαια εντός των επόμενων ωρών λογικά θα έχουμε και τις πρώτες επίσημες ανακοινώσεις.


Παιδικοί Σταθμοί: Βγήκαν οι οριστικοί πίνακες από την ΕΕΤΑΑ – Μέχρι πότε θα γίνουν οι εγγραφές




Αργά το απόγευμα της Κυριακής, η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ) ανήρτησε στην ιστοσελίδα της τους οριστικούς πίνακες που αφορούν την φιλοξενία παιδιών σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς μέσω ΕΣΠΑ.

Προηγήθηκε η εξέταση των ενστάσεων εντός της εβδομάδας. Όπως σημειώνει η ΕΕΤΑΑ, οι εντολές τοποθέτησης των ωφελούμενων, θα είναι διαθέσιμες για τις δομές, στο site της εταιρείας (eetaa.gr) από σήμερα, 31/8/2014.

«Οι ωφελούμενες / ωφελούμενοι θα πρέπει να τις αναζητήσουν, στη δομή όπου έχουν επιλεγεί, προκειμένου να εγγράψουν το ή τα παιδιά τους μέχρι και τις 10/9/2014», ενημερώνει σχετική ανακοίνωση.

Δείτε τους πίνακες ανά νομό και δήμο ΕΔΩ

http://www.aftodioikisi.gr


ΡΕΝΑ ΔΟΥΡΟΥ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ




Η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου, σε συνέντευξή της στην «Αυγή της Κυριακής», στις 31 Αυγούστου, με τίτλο «Η Περιφέρεια Αττικής θα ανοίξει στους πολίτες», τόνισε μεταξύ άλλων:

· «Με δημοκρατία, διάλογο, συμμετοχή, ανοικτές διαδικασίες, η Περιφέρεια Αττικής θα πάρει τον δρόμο της εξωστρέφειας. Θα ανοίξει στους πολίτες που μέχρι σήμερα αγνοούσαν την ύπαρξη και τον ρόλο τους εξαιτίας της πολιτικής της απερχόμενης αρχής».

· «Η πολιτική συγκυρία με μια κυβέρνηση που εφαρμόζει απαρέγκλιτα τις πολιτικές των μνημονίων και της λιτότητας, σε συνδυασμό με το νομοθετικό πλαίσιο του Καλλικράτη, δημιουργούν πολύ αρνητικά δεδομένα».

· «Χρειάζεται κοινή και συντονισμένη δράση περιφερειών, δήμων, πολιτών στην κατεύθυνση, καταρχήν, της διεκδίκησης των πόρων από την κεντρική εξουσία και κυρίως εκείνων που παρανόμως παρακρατά και δεν αποδίδει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Από κει και πέρα, υφίστανται δυνατότητες πόρων στο εσωτερικό της Περιφέρειας, πέρα βέβαια από τους ευρωπαϊκούς».

· «Μόνο αν αλλάξει ριζικά το νομοθετικό πλαίσιο, θα μπορέσουν και οι θεσμοί της δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης να λειτουργήσουν πραγματικά εναρμονισμένοι με τις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών, ανταποκρινόμενοι έτσι στις ανάγκες μιας σύγχρονης αυτοδιοικητικής δομής με τους πολίτες στο επίκεντρο – κινητήριους μοχλούς και βάση κάθε ενέργειας».

Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Κυριακάτικη kontranews», στις 31 Αυγούστου, με τίτλο «Είμαστε απέναντι στις επιλογές των δανειστών και των κέντρων εξουσίας», η Ρένα Δούρου υπογράμμισε μεταξύ άλλων:

· «Η πρόκληση δεν είναι προσωπική αλλά συλλογική. Και δεν αφορά ένα κόμμα ή έναν πολιτικό χώρο αποκλειστικά αλλά ευρύτερα, το σύνολο των πολιτών και την κοινή προσπάθεια να αλλάξουμε τον τρόπο άσκησης πολιτικής, για να αλλάξουμε εντέλει και τη σπουδαιότερη περιφέρεια της χώρας».

· «Μια Περιφέρεια που στηρίζεται στους πολίτες, που δεν φοβάται τη διαφάνεια και το διάλογο, διαθέτει όλα τα "εφόδια" απέναντι στην κεντρική εξουσία. Απέναντι σε κεντρικές επιλογές που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών αλλά σε εκείνες των δανειστών και των κέντρων εξουσίας που αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως παντοτινά υποζύγια».

· «Οι πόρτες της Περιφέρειας Αττικής θα είναι κλειστές για όλους εκείνους που αντιμετωπίζουν την Αυτοδιοίκηση ως πεδίο εφαρμογής πολιτικών απαξίωσής της».

· «Οι απολύσεις δεν αποτελούν πολιτική της "Δύναμης Ζωής" αλλά του ελληνικών κυβερνήσεων που επιδεικνύουν ιδιαίτερο «ζήλο» στην εφαρμογή των μνημονιακών «συνταγών»».

Τέλος, σε άρθρο της στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» του Σαββάτου 30 Αυγούστου, με τίτλο «Περιφέρεια Αττικής: εφαλτήριο και εργαστήρι», η περιφερειάρχης Αττικής, σημείωσε μεταξύ άλλων:

· «Η ανοικτή, εξωστρεφής και διάφανη λειτουργία του, θα καταστήσει το Περιφερειακό Συμβούλιο «καθρέφτη» της συνολικής λειτουργίας των μηχανισμών της Περιφέρειας, προκειμένου να καταγράψουν τα προβλήματα και να προωθήσουν την αντιμετώπισή τους, όχι «εν κενώ» ή παρασκηνιακά, αλλά δημόσια και συλλογικά».

· «Η νέα Περιφερειακή αρχή δεν ανέλαβε την άσκηση εξουσίας αλλά ανέλαβε την ευθύνη. Την ευθύνη να αλλάξουμε, όλοι μαζί, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, με τις δικές του δυνάμεις, τις ζωές όλων μας στην Αττική».

· «Η νέα Περιφερειακή Αρχή θα δοκιμαστεί κατά την εφαρμογή ακριβώς του νέου δημοκρατικού προτύπου διακυβέρνησης, κατά τη σύγκρουσή της με τα οργανωμένα μεγάλα και μικρά συμφέροντα που έχουν τα πάντα να κερδίσουν από τη διατήρηση του σημερινού status quo».

· «Η Αττική δεν αποτελεί απομονωμένη νησίδα αλλά κομμάτι των Περιφερειών της Ευρώπης που αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα: περικοπή των δημοσίων δαπανών για ζωτικές ανάγκες, κυριαρχία των χρηματοπιστωτικών αγορών σε βάρος των αναγκών της κοινωνίας, υποβάθμιση της ποιότητας ζωής».


Θα σε ξαναβρω στους μπαξέδες ..... Η μόνη ασχολία μας με την μεγάλη επαίτιο θα είναι αυτό. Προτείνουμε να το διαβάσετε .....

Δήλωση Στέφανου Τζουμάκα με αφορμή την πρόσκληση του Ιδρύματος Α. Παπανδρέου στην εκδήλωση για τα 40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ.




Έλαβα την πρόσκληση του Ιδρύματος Α. Παπανδρέου αναφορικά με την εκδήλωση για τα 40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, με ομιλητή τον Γιώργο Παπανδρέου. Τους ευχαριστώ αλλά δεν θα παρευρεθώ.

Η ιστορική περίοδος που αναφέρεται η εν λόγω έκθεση συνδέεται με τους αγώνες του ελληνικού λαού για Δημοκρατία, Ανεξαρτησία και κοινωνική προκοπή.

Οι Σοσιαλιστικές αρχές της 3ης Σεπτέμβρη έχουν διαχρονική αξία, στη βάση της αρχής ότι οι προοδευτικές ιδέες και αξίες ασκούνται έμπρακτα.

Η χώρα διέρχεται μεγάλη κρίση, έχει οδηγηθεί σε ήττα από τις πολιτικές επιλογές των Γ. Παπανδρέου και Ε. Βενιζέλου που από κοινού ενέταξαν τη χώρα στο ΔΝΤ και στα μνημόνια, με νεοφιλελεύθερες επιλογές, εχθρικές και αντίθετες τόσο με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού όσο και με τις Σοσιαλιστικές αρχές.

Οδήγησαν δε, σε καταβαράθρωση και σε απαξίωση στην ελληνική κοινωνία ένα ιστορικό κίνημα το οποίο αναπτύχθηκε με αγώνες, με διώξεις και με στερήσεις και είναι αδιανόητο να εμφανίζονται ως θεματοφύλακες του.

Είναι γνωστό ότι επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί η ιστορική αυτή περίοδος και έκθεση για πολιτικές επιδιώξεις των ηγεσιών που οδήγησαν στην κατάλυση της ισοτιμίας της χώρας και στη διάλυση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Προφανώς και είναι ανιστόρητη κάθε απόπειρα οικειοποίησης και παραχάραξης ιστορικών αγώνων και η σύνδεση τους με μεταμορφωμένες και μεταλλαγμένες επιδιώξεις ορισμένων παραγόντων που δεν έχουν προβεί σε αυτοκριτική είτε από καιροσκοπισμό είτε από έλλειψη συναίσθησης των πολιτικών ευθυνών τους, εμφανιζόμενοι ως σαν να έχουν το ακαταλόγιστο.

Όποιος έχει προοδευτικές αρχές, πρώτα και κύρια τοποθετείται στην ουσία της Πολιτικής.

Οι υπεύθυνοι του μεταλλαγμένου ΠΑΣΟΚ και των πολιτικών της ήττας καθώς και οι συνυπεύθυνοι με αυτούς που ψήφισαν, στήριξαν και εφάρμοσαν αυτή την πολιτική σε βάρος της χώρας, είναι γνωστοί ως προς τα αποτελέσματα των κοινωνικών και  κομματικών ερειπίων.

Ορισμένοι ευρισκόμενοι σε αδιέξοδα, θεωρούν ότι μπορούν να αξιοποιήσουν τη συναισθηματική και ηθική φόρτιση αγώνων δεκαετιών, εμφανιζόμενοι να αγνοούν ότι δεν υπάρχουν συναισθήματα χωρίς νοημοσύνη και χωρίς αρχές.

Η «ηθική» της υποταγής και του απροκάλυπτου πολιτικού ψεύδους περί «σωτηρίας της χώρας», ταιριάζει σε άλλες ιστορικές περιόδους που αναφέρονται στο ραγιαδισμό και στους απολογητές και δε συνάδει με αγωνιστές διαχρονικών προοδευτικών ιδεών, αξιών και αρχών.

Οι απολογητές της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και των μνημονίων, που με τις πολιτικές τους επιλογές, οδήγησαν στην κατάλυση της κυριαρχίας της χώρας, στην υποτίμηση της, σε απώλεια της αυτονομίας της Πολιτικής έναντι της υποταγής στις επιδιώξεις της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας στην Ευρωζώνη και της γερμανικής ελίτ που ήδη έχουν προκαλέσει εκτεταμένη κρίση στο σύνολο της Ε.Ε. με εκτεταμένη ύφεση, ανεργία, αποπληθωρισμό, διάλυση επιχειρήσεων, έλλειψη ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, συρρίκνωση της ζήτησης και φτώχεια ταυτόχρονα με την πρωτοφανή αναδιανομή ισχύος και πλούτου υπέρ των ισχυρών, δεν μπορούν να εμφανίζονται ως θεματοφύλακες και κληρονόμοι του προοδευτικού κινήματος και να διεκδικούν την ιστορική παρακαταθήκη του.

Εφάρμοσαν και συνεχίζουν να το πράττουν, μια συνολικά αντίθετη πολιτική από την πολιτική ενός Σοσιαλιστικού κινήματος. Δεν χρειαζόμαστε αμνησία. Η συνηγορία σε κάθε πολιτική έχει όρια.

Υπεκφυγές, διπλοπροσωπία και μετάθεση ευθυνών δεν σχετίζονται με την Πολιτική και κυρίως δεν σχετίζονται με την Προοδευτική Πολιτική.

Η γνωστή μέθοδος της απροσδιοριστίας προκειμένου να δικαιώσουν τη δική τους μετάλλαξη και πολιτική ήττα, προκειμένου να αποσιωπηθεί η πραγματικότητα που βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, αποτελεί πρόκληση και έχει περιέλθει σε πλήρη ανυποληψία.

Με την υποκρισία, τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό και το ψέμα δεν χτίζεται ούτε Κοινωνία, ούτε Οικονομία, ούτε Κόμμα, ούτε Πολιτεία.

Αξιοποιώντας την οπαδική αντίληψη αλλά και τη συναισθηματική φόρτιση αγωνιστών καθώς και καιροσκόπους και επιτηδείους, επιχειρούν τώρα να εμφανίσουν μια καταστροφική πολιτική ως αναγκαιότητα και με εκδηλώσεις δημοσίων σχέσεων.

Όλα αυτά συνιστούν πρακτικές αλλοτριωμένων ιδεολογικά, μεταλλαγμένων πολιτικά και ηττημένων κοινωνικά. Η μετάλλαξη τους συνδέεται με την εγκατάλειψη στην πράξη, αρχών και αξιών έναντι άλλων επιλογών και με τη ψευδή επίκληση και αναφορά σε δήθεν αρχές.

Συνδέεται με την μη ανάληψη της πολιτικής τους ευθύνης, εμφανιζόμενοι ως άλλο από αυτό που πράττουν και με την ψευδή πεποίθηση πώς: «αν δεν παραδεχτώ τις βλαπτικές συνέπειες των επιλογών μου, τότε αυτές δεν υπάρχουν».

Βρισκόμαστε και στην πλευρά της ψυχοπαθολογίας μιας και το πιο προφανές παράδειγμα ψυχοπαθολογίας που χαρακτηρίζεται από την επιστράτευση  της άρνησης είναι η μανία. Στην μανιακή κατάσταση ορισμένοι μπορεί να φτάσουν σε σημείο να αρνηθούν, σε εκπληκτικό βαθμό, την πραγματικότητα.

Και η πραγματικότητα είναι ότι η πολιτική αυτή ωφέλησε τους ισχυρούς και την ολιγαρχία και έβλαψε τη χώρα, εκατομμύρια πολίτες και χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Οι πρωτοστατούντες στις πρακτικές του πολιτικού μεταμορφισμού, έχουν τη δική τους ενότητα, τις δικές τους επιδιώξεις για τη δικαίωση της στρατηγικής του μονόδρομου, συμπράττοντας και με αντίστοιχες δυνάμεις και σε άλλες χώρες της Ε.Ε., που οδηγούν σε περαιτέρω όξυνση της κρίσης στην Ε.Ε. με ορατή πλέον και την απειλή για την Ειρήνη και την ομαλότητα στην ευρωπαϊκή ήπειρο και στη Μ. Ανατολή

Ο καταιγισμός της προπαγάνδας του ψεύδους ότι το πρόβλημα ήταν μόνο ελληνικό κατέρρευσε πλήρως. Ορισμένοι εμφανίστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων της αντιμετώπισης της κρίσης σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο.

Η κοινωνική βάση του σοσιαλιστικού, του προοδευτικού και δημοκρατικού χώρου, οι αγωνιστές που διαχρονικά διέθεσαν μεγάλο μέρος της ζωής τους και των δραστηριοτήτων τους για ιδανικά, για τη Δημοκρατία και το Σοσιαλισμό, μπροστά σε αυτή την παρακμή και την έκπτωση, υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται πολιτικές αρχές, δικαιώματα και κατακτήσεις.

Η αντίπερα πολιτική όχθη που οργανώνει την αποποίηση των ευθυνών της με οικειοποίηση επετείων, οδήγησε όχι μόνο στην έκπτωση της Πολιτικής, της Δημοκρατίας, της ισοτιμίας της χώρας και στο νεοφιλελευθερισμό, αλλά και σε συνέπειες που θα βαρύνουν τη χώρα για πολλά χρόνια, όπως: Μείωση του Εθνικού πλούτου κατά 25%, εκτόξευση της ανεργίας στο 26.8%, 4 εκατομμύρια άνθρωποι στα όρια της φτώχειας, δεκάδες χιλιάδες λουκέτα σε καταστήματα και απολύσεις, απώλειες εισοδήματος που ανέρχονται στο 40-60% στην συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, αποσάθρωση της νέας γενιάς της χώρας με 150 χιλιάδες Έλληνες νέους επιστήμονες, μετανάστες, πλήρης απορρύθμιση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.

Σοσιαλιστικό κίνημα και νεοφιλελευθερισμός αναφέρονται σε δύο κόσμους αντίθετους στην Ιδεολογία, στην Πολιτική, στην Οικονομία, στην Κοινωνία και στον Πολιτισμό.

Σοσιαλιστικό κίνημα και μονεταριστικές πολιτικές λιτότητας με ύφεση, ανεργία και φτώχια νοούνται μόνο για τα συμφέροντα του παρασιτικού κεφαλαίου και του χρηματοπιστωτικού συστήματος, εγχώριου και διεθνούς

Είναι προφανές ότι τόσο όσον με αφορά όσο και άλλοι Σοσιαλιστές δεν θα συμπράξουμε με την παρουσία μας σε εκδηλώσεις που αποτελούν επί της ουσίας μια «επικοινωνιακή φιέστα», μια προσπάθεια νομιμοποίησης και δικαίωσης των πολιτικών της ήττας. Μια επιχείρηση οικειοποίησης ενός ολόκληρου προοδευτικού κινήματος που αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση συντηρητικών πολιτικών στοχεύσεων.

Η ιστορική φυσιογνωμία και οι ριζοσπαστικές προοδευτικές πολιτικές του Α. Παπανδρέου θα αναδεικνύονται με δραστηριότητες του Ιδρύματος, έξω και πέρα από κάθε σκοπιμότητα.

Αναβάθμισε το κύρος της χώρας. Οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές, σε δικαίωση αγώνων του ελληνικού λαού, στη χειραφέτηση εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών, σε δημοκρατικές, κοινωνικές, εργασιακές και πολιτικές κατακτήσεις τα λαϊκά στρώματα, στην έξοδο τους από την απομόνωση, την φτώχεια και στο να μπουν δυναμικά στο χώρο της πολιτικής και της κοινωνίας

Κάθε προσχηματική πρακτική ωστόσο, που θα αφορά επιδιώξεις παραγόντων και αξιωματούχων, θα βρίσκει την αποστροφή της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και της νεολαίας που δοκιμάστηκαν από την κατάρρευση της εμπιστοσύνης σε πρόσωπα και θεσμούς.

Ο προοδευτικός κόσμος μέσα από την κρίση, αναζητά πλέον νέους δρόμους και εντέλει θα δώσει λύση για τη χώρα, για τον ελληνικό λαό, για την Οικονομία, για την Κοινωνία, για τη Δημοκρατία.


Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *