Κυριακή, 2 Ιουνίου 2019

Ν. ΚΟΜΠΟΤΗΣ: ΑΝΗΣΥΧΩ

Είναι κάποιες ώρες που πρέπει να πούμε στενάχωρα πράγματα ακόμη και για πραγματικούς φίλους. Διαβάζω σχόλια επί των αποτελεσμάτων και διακρίνω μια υπεροψία σε σχέση με τις επιλογές των πολιτών που εκφράζεται με λοιδορία, οικτιρμούς και σιχτιρίσματα κατά περίπτωση.

Ανησυχώ βαθύτατα γιατί δεν βλέπω μια προσπάθεια ανάλυσης της κοινωνικής πραγματικότητας, αναζήτησης των τρόπων αντιμετώπισης των μηχανισμών διαμόρφωσης συνειδήσεων και εναλλακτικών πολιτικών πρακτικών σε σχέση με αυτά.

Ανησυχώ με τις βεβαιότητες που δεν βρίσκουν ευήκοα ώτα, με την περιχαράκωση στη σιγουριά της κοινωνικής-πολιτικής αυθεντίας.

Ανησυχώ γιατί διαπιστώνω ότι ο πυρήνας του νεοφιλελευθερισμού (το εγώ) και η (θεολογική) βεβαιότητα της ιδεολογικοπολιτικής αυθεντίας σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, καταστρέφουν το συλλογικά ανατρεπτικό (εμείς) και ελαχιστοποιούν την αμφισβήτηση των βεβαιοτήτων.

Ανησυχώ γιατί το όραμα της ανατροπής μπαίνει στην κάλπη και μετριέται με την κοινοβουλευτική δύναμη που γίνεται εν τοις πράγμασι αυτοσκοπός υποδορίως και ανομολόγητος.

Ως "ανέστιος" της Αριστεράς έχω την πολυτέλεια της αφετηρίας: Της αμφισβήτησης αυτού που υπάρχει, της βεβαιότητας ότι πρέπει να ανατραπεί και της αναζήτησης εκείνου (και των μέσων) που θα το αντικαταστήσει...

ΝΙΚΟΣ ΚΟΜΠΟΤΗΣ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *