Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

ΣΥΓΛΗΤΟΣ ΕΜΠ: Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΣΤΟ ΟΠΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΝΗΣΥΧΙΑ




Δεν είναι ο Joker, είναι ο σύγχρονος καπιταλισμός, Όλγα Μοσχοχωρίτου - Λεωνίδας Βατικιώτης


Ζήτω ο αμερικανικός κινηματογράφος!

Με το αριστούργημα του Τοντ Φίλιπς το Χόλιγουντ για πολλοστή φορά επαναφέρει την Πολιτική στις αίθουσες κινηματογράφου. Ο Τζόκερ είναι μια βαθιά πολιτική ταινία γι’ αυτό και το FBI τοποθέτησε στις αίθουσες της Νέας Υόρκης πράκτορές του για να προλάβει και να καταστείλει αντιδράσεις του κοινού, που θα εμπνευστούν απ’ όσα δείχνει η ταινία.

Ο Τζόκερ είναι ένας κακοποιημένος στην παιδική του ηλικία, ψυχικά διαταραγμένος μεσήλικας σε επαγγελματικό αδιέξοδο. Ακριβώς εδώ παύει η ιστορία του να περιστρέφεται γύρω από μια εξαιρετική περίπτωση. Όλες οι εμπλοκές γύρω από τις οποίες υφαίνεται το σενάριο είναι η καθημερινότητα όλων μας:

Είναι το παρακμιακό και συρρικνούμενο κράτος πρόνοιας που παύει να χορηγεί φάρμακα και ψυχολογική υποστήριξη στους ψυχικά ασθενείς…

Είναι οι πάμφτωχοι συνταξιούχοι καταδικασμένοι να ζουν μέσα στις στερήσεις που εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους σε κάποιο οικονομικό και πολιτικό μεγιστάνα…

Είναι η επίδειξη κυνισμού και η πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντι στους φτωχούς, ως υποκατάστατο της κατάργησης του κράτους πρόνοιας…

Είναι η εκπληκτική αντίθεση πλούτου φτώχειας, όπως συμπυκνώνεται από την μια στο φτωχικό διαμέρισμα που κατοικεί ο Άρθουρ Φλεκ και στους βρόμικους, γεμάτους άστεγους δρόμους που περιφέρεται κι από την άλλη στο παλάτι το οποίο κατοικεί φρουρούμενος ο υποψήφιος δήμαρχος Τόμας Γουέιν και στην απαστράπτουσα αίθουσα συναυλιών…

Είναι ο καθημερινός σκυλίσιος ανταγωνισμός στους χώρους εργασίας με τις αλληλοϋπονομεύσεις, τα πισώπλατα μαχαιρώματα και τις προσβολές, που ενίοτε συμπληρώνεται με την υποκρισία…

Είναι η αλητεία των στελεχών της Γουόλ Στριτ που χαρακτηρίζονται ως ευυπόληπτοι πολίτες αλλά ξεδίνουν σε μια μοναχική επιβάτη του μετρό και αμέσως μετά δεν διστάζουν να δείρουν τον Τζόκερ…

Είναι οι χαρισματικοί αλλά αδίστακτοι τηλεαστέρες, δολοφόνοι χαρακτήρα on air, που εξασφαλίζουν τα χειροκροτήματα κατόπιν παραγγελίας της φωτεινής επιγραφής και καλούν στα στούντιο ανυποψίαστους θαυμαστές τους για να γελάσουν μαζί τους.

Είναι η κοινωνικός αυτοματισμός, μέσω των δεκτών μας που διασύρει όποιον απεργεί πολύ περισσότερο αν αυτοί είναι εργάτες στην καθαριότητα, υπό την επίκληση του φόβου για εμφάνιση ασθενειών, κ.α.

Είναι η απάντηση των μεταλλαγμένων γατών απέναντι στην ανύπαρκτη απειλή των μεταλλαγμένων ποντικιών.

Είναι το μίσος ενάντια στους πλούσιους και την αστυνομία που περιμένει να ανάψει μια σπίθα για να μετατραπεί σε πυρκαγιά κι άλλα πολλά.

Ο σκηνοθέτης καθόλου τυχαία τοποθετεί χρονικά την ταινία του στα τέλη της δεκαετίας του ’70, αρχές δεκαετίας ’80, την εποχή της ανόδου του νεοφιλελευθερισμού όταν στις ΗΠΑ εγκαταλείπονται ακόμη κι αυτές οι μικρές προσπάθειες δημιουργίας ενός συνεκτικού κράτους πρόνοιας. Είναι μια εποχή που ακόμη κι αν έκλεισε με την εκλογή του Τραμπ, έγινε για να τη διαδεχθεί μια άλλη, χειρότερη…

Η ταινία είναι ένα αριστούργημα από κάθε άποψη: κουστούμια, μουσική, ήχος, φωτογραφία, διάλογοι. Όλα μαζί υπηρετούν ένα πρωτότυπο σενάριο, που κυρίως όμως είναι βαθιά πολιτικό.

Κι αν τα παραπάνω αποτελούν τη μεγάλη εικόνα, αυτό που κάνει την ταινία ένα πραγματικό έργο τέχνης είναι όλα όσα υποβόσκουν.

Όλα αυτά που σου μεταφέρουν έναν κόμπο στο λαιμό και αισθάνεσαι να σε αφορούν, προσωπικά κι ότι η Γκόθαμ που πνίγεται στα σκουπίδια είναι η δική σου πόλη και ότι το ξερό, άρρωστο γέλιο του Joker που μετατρέπεται σε κλαυθμό, είναι και δικό σου γέλιο.

Είναι ευφυέστατο το σενάριο που χρησιμοποιεί μια πραγματική νόσο (το χωρίς συναισθηματικό ισοδύναμο, γέλιο, είναι παράπλευρο σύμπτωμα της σχιζοφρένειας και άλλων νευρολογικών νόσων) για να καταδείξει μία κοινωνία που νοσεί στο σύνολό της. Που την εξανάγκασαν να γελά, να είναι κωμική ήτοι υποτίθεται να γλεντά τη ζωή.

Ενώ είναι μια κοινωνία που στο εσωτερικό της βρίσκεται σε ανελέητο ταξικό πόλεμο. Και ακόμα χειρότερα. Οι αναπτυγμένες χώρες της Δύσης, οι μητροπόλεις του καπιταλισμού που εξάγουν πόλεμο, καταστρέφονται οι ίδιες, από μόνες τους, σαν να τις τρώνε εσωτερικά, καρκινικά κύτταρα που πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.

Κι οι άνθρωποι, απελπισμένοι, που τους ζητούν παρά τη δυστυχία που τους έχουν εξαναγκάσει να ζουν, να φορούν τη μάσκα του κλόουν για να επιζήσουν, όταν θα εξεγερθούν ενάντια στην ελίτ που έχει το θράσος να τους ενοχοποιήσει για την ίδια τη φτώχεια που τους έχει ρίξει, θα το κάνει με την ίδια ανελέητη απελπισία που έχει ήδη περιπέσει.

Μέσα σ’ αυτόν τον κοινωνικό και προσωπικό όλεθρο, οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να ζουν κάτω από την επιβολή της «αναγκαστικής ευτυχίας»

«Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 έκανε την εμφάνισή της στις ΗΠΑ και μια νέα “επιστήμη της ευτυχίας”, βάση της οποίας αποτελεί η αποκαλούμενη θετική ψυχολογία. Σήμερα, πολλά χρόνια μετά, γιατροί και σύμβουλοι προσωπικής ανάπτυξης (life coaching), διασημότητες τύπου Όπρα Γουίνφρεϊ και πάσης φύσεως ειδικοί, είναι έτοιμοι να μας διδάξουν πώς να είμαστε ευτυχισμένοι.
Το κίνημα της θετικής ψυχολογίας υποστηρίζει πως η ευτυχία αποτελεί αποκλειστικά ζήτημα προσωπικών επιλογών, ότι ο καθένας μπορεί, με την αρωγή των ειδικών και την επεξεργασία των σκέψεων και των συναισθημάτων του, να γίνει ευτυχισμένος και πως μια φυσιολογική ζωή δεν εξαρτάται από την απουσία δυσκολιών και από το πώς αισθάνεται ο καθένας, αλλά από τη διαρκή επιδίωξη να αισθανόμαστε διαρκώς ολοένα πιο ευτυχισμένοι.
Αλλά όπως συμβαίνει και με πολλά άλλα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά και προβάλλονται από τους ειδικούς της ευτυχίας, η πρακτική αυτή, αντλεί τη δύναμή της από την υπόσχεση ότι αποτελεί πανάκεια για όλα τα ενδημικά προβλήματα του νεοφιλελευθερισμού. Και επιμένει πως οι ρίζες των προβλημάτων πρέπει να αναζητηθούν στους ανθρώπους και όχι στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα».
Τα παραπάνω δεν αποτελούν δικές μας σκέψεις. Είναι αποσπάσματα από τις επιστημονικές απόψεις της διακεκριμένης κοινωνιολόγου Έβα Ιλούζ, καθηγήτριας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, και του ισπανού ψυχολόγου Έντγκαρ Καμπάνας, συγγραφείς του δοκιμίου Happycratie. Comment l’industrie du bonheur a pris le contrôle de nos vies (Ευτυχιοκρατία – Πώς η βιομηχανία της ευτυχίας ελέγχει τις ζωές μας).

Ο Τζόκερ λοιπόν θα τους κάνει τη χάρη και με το σχηματισμένο με αίμα στόμα του κλόουν θα τους φωνάξει: «Ένα γέλιο θα σας θάψει…»



Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2019

ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ - ΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ - Ο ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ - ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ..... ΤΟ ΚΑΖΙΝΟ

ΠΡΟΣΓΕΙΩΝΕΤΑΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΩΝ (φώτο από την εφημερίδα του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΓΙΑΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ)
 
Καλημέρα στην χώρα που για να αναπτύξει τον τουρισμό και να έχει περισσότερες θέσεις εργασίας από αυτόν, φέρνει τα ΚΑΖΙΝΟ δίπλα στα σχολεία, αφήνει ανεξέλεγκτα να ανοίγουν μπαρ μέσα σε περιοχές κατοικίας και επαναφέρει το νόμο Παπαθεμελή για να σταματάει η μουσική στα νυχτομάγαζα στις 11.

Καλημέρα στην πόλη που ο καβγάς μεταξύ των "συνιστωσών" της διοικούσας τον δήμο παράταξης φουντώνει δημόσια για το μεταναστευτικό - προσφυγικό ανάμεσα στους καργαριστερούς διεθνιστές που νομίζουν ότι προκαλώντας πετυχαίνουν οτιδήποτε περισσότερο από το να περιχαρακώνονται και τους κρυφοφασίστες - υπαλλήλους της διαπλοκής που συνέπραξαν μαζί τους με μοναδικό κοινό σημείο τη νομή της δημοτικής εξουσίας.

Έμεινα άφωνος όταν - μετά από υπόδειξη συνεργάτιδας στον δήμο που με πήρε για "χρόνια πολλά στον Βελζεβούλ"( έτσι μου ευχήθηκε η παλιορουφιάνα),  γιατί δεν το είχα ψιλιαστεί  - διάβασα έναν δημόσιο "διάλογο - καβγά", από εκείνους του ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΥΣ των πάντων - ιδεολογικών ταυτοτήτων, προθέσεων, ενδόμυχων στόχων, χαρακτήρων, αποπροσανατολισμών αλλά και παρασκηνιακών συμφωνιών -  στην σελίδα που διαχειρίζονται οι ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ του Συνοικισμού.

Μου έπεσαν τα πολλά άσπρα μου μαλλιά.

Μου έπεσαν τα μαλλιά για όσα διάβασα και ένιωσα - πάλι - εκείνη την πικρή δικαίωση, γιατί κάποιοι λούζονται τα αποτελέσματα εκείνων που ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ, ΛΟΥΖΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟ ΤΟΥΣ.
Και αν τα λούζονται εκείνοι μικρό είναι το κακό. Αν τα λούζεται η παράταξη - με την ευρεία έννοια του όρου - είναι το πρόβλημα.

Λούζονται ότι επέλεξαν:
  • Να διαπαιδαγωγούν  κάποιους ότι είναι έτοιμοι να υποτάξουν το όλον στο επί μέρους. Και ΦΡΙΚΑΡΑ που είδα ΠΡΟΕΔΡΟ "ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ" ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ να αναφέρεται στο υπόλοιπο.... "ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ", συνομιλώντας με τον αντιδήμαρχο κ. Μαυρουδή, ο οποίος σε πολλά του απάντησε αλλά αυτό το "ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ" το άφησε αναπάντητο.:

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΩ ΤΟ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ..... "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ", για την υπόλοιπη πόλη που ζει.
Κύριοι η διαίρεση της πόλης σε βιλαέτια ΑΥΤΑ ΦΕΡΝΕΙ!
Δώστε του ένα βραβείο τώρα!
Λούζονται ότι επέλεξαν:
  • Να αντιμετωπίζουν την κοινωνία - ΠΟΥ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΜΑΛΙΣΤΑ - αντί ως ένα σύνολο, του οποίου  τα συνθετικά του στοιχεία πρέπει να προστατεύονται και να ενισχύονται - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να μπαίνουν οι ΜΕΓΑΛΕΣ και ΥΠΑΡΚΤΕΣ διαφορές κάτω από το χαλί - σε ομάδες συμφερόντων.
  • Να κτίζουν την πλειοψηφία τους για την κατάκτηση της εξουσίας στην όξυνση των δευτερευουσών ή .... δεκατευουσών αντιθέσεων αντί ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ: ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΤΙΘΕΣΗΣ. Αυτής μεταξύ των ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΩΝ και των ΜΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΩΝ - όπως πρέπει να αντιλαμβάνεται κανείς, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης του καζινοκαπιταλισμού, την μαρξιστική θεώρηση της κυρίαρχης αντίθεσης ΚΕΦΑΛΑΙΟ - ΕΡΓΑΣΙΑ - που προσπαθούν με κάθε τρόπο να υποβαθμίσουν, με την υποβοήθηση κάθε άλλου τρόπου ομαδοποίησης των ατόμων του .... κοπαδιού. Τα έχουμε πει νωρίς, τα είπαμε όταν έπρεπε, θα συνεχίσουμε να τα λέμε.
  • Να βασίζουν την αντιπαράθεσή τους με τις άλλες απόψεις, στο διαδικτυακό - και πολύ χειρότερο στο δικονομικό και οικονομικό - bulling. Η ώρα να λουστούν αυτά που έκαναν έρχεται. Διότι αυτή η πολιτική είναι εύκολη και μπορούν να την ασκούν ΟΛΟΙ. Ακόμα και οι .... ΣΙΧΑΜΕΡΟΙ.  Και ειδικά εκείνοι που μπορούν να ασκούν ΜΟΝΟ τέτοια πολιτική είναι εκείνοι που τώρα θα φανούν και θα αποκαλυφθούν. Για να το πούμε ΠΛΑΤΕΙΑΚΑ και ΕΠΙΠΟΛΑΙΑ: ΘΑ ΞΕΒΡΑΚΩΘΟΥΝ. Θα σκάσουν πάνω στον τοίχο του καιροσκοπισμού τους.
Δεν θα ασχολούμαστε εμείς - από εδώ - με αυτόν τον ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΑΝ δεν θεωρούσαμε ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ, αποστασιοποιημένα από το ποιος είπε τι, σε αυτόν τον "διάλογο" (αναζητήστε τον στην σελίδα των ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ Χαλάνδρι στο Fb περισσότερα):

1. Κάθε ταύτιση του προσφυγικού - μεταναστευτικού προβλήματος με τον ξεριζωμό των Ελλήνων από τις πατρογονικές τους εστίες στην Μικρά Ασία ΕΙΝΑΙ ΧΥΔΑΙΑ, ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ, αν δεν είναι ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ, από όπου και αν προέρχεται. ΕΙΔΙΚΑ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΩΝ από τις Κεμαλικές ορδές, ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ - ΕΛΛΗΝΙΚΟ - ΕΘΝΙΚΟ ΛΑΘΟΣ στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Θέλαμε να πάμε στην Κόκκινη Μηλιά. Την είδαμε .... ιμπεριαλιστές. Και χάσαμε τα πάντα. ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ.

Εκείνοι οι ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΟΙ όμως ήρθαν στην ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ, μετά τον ξεριζωμό τους. Και ναι, πολλές φορές - παρά του ότι ήρθαν ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ - αντιμετωπίστηκαν ρατσιστικά.

Από τους άλλους "πατριώτες - νοικοκυραίους" που ένιωσαν να απειλούνται οι συνθήκες ζωής τους από τα .... "προνόμια" που έπρεπε να λάβουν οι ξεριζωμένοι για να επιβιώσουν: Ένα καλύβι, ένα πιάτο φαΐ, ένα κομμάτι γης για να φυτεύουν μαρούλια.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ Ο "ΜΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥΣ" στο να ΔΩΣΟΥΝ ΚΑΤΙ από τα δικά τους οι .... νοικοκυραίοι στους ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥΣ, για να καλύψουν την ζημιά που προκάλεσαν ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΛΕΚΤΩΝ ΤΟΥΣ στους ξεριζωμένους από τους Τσέτες του Κεμάλ.

Εκείνοι οι ΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, στα κέντρα λήψης των "εθνικών" αποφάσεων και οι οπαδοί τους, οι "νοικοκυραίοι"  - που αποφάσισαν να στείλουν το στρατό μας, στα βάθη της Ανατολής για να ηττηθεί - ήταν μόνο στο να ΠΑΙΡΝΟΥΝ!
ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ έγιναν ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ!

Μα πάντα έτσι δεν γίνεται με δαύτους;;;;;

ΤΕΤΟΙΟΙ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.

Εκείνοι δεν ήταν "μπατριώτες" μέχρι να γίνουν δωσίλογοι και συνεργάτες των Γερμανών;
Εκείνοι δεν ήταν "μπατριώτες" και "νοικοκυραίοι" ΓΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΔΕΣ στην Τουρκοκρατία;

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΤΑΞΙΚΟ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ και αντιστρόφως;;; 

Πού; Πότε; Ένα ιστορικό παράδειγμα παρακαλώ παγκοσμίως.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

2. Οι ταυτίσεις των προσφύγων από την Συρία με τους μετανάστες από τα βάθη της Ασίας δεν είναι εγκληματική. Είναι χειρότερο. Είναι λάθος. 
Όπως λάθος είναι να τσουβαλιάζουμε αυτούς που δικαιούνται ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ στην χώρα μας και άρα ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ στην κοινωνία μας ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ με όσους είναι προσωρινά εδώ. Αυτό το φοβερά "μπατριωτικό" "ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ ΣΕ ΚΟΙΝΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ" από τα υπαλληλάκια του συστήματος ήταν απόλυτα ενδεικτικό και αποκαλυπτικό για το ότι κάνουν ΧΥΔΑΙΑ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, αντίστοιχη με το ψήσιμο σουβλακιών, από την άλλη πλευρά όμως. Γιατί επιλέγουν την πρόκληση και την χρήση αποπροσανατολιστικών πυροτεχνημάτων σε ένα τέτοιο τεράστιο, εθνικό θέμα  (σε αυτό, ότι είναι δηλαδή εθνικό θέμα, παριστάνουν ότι συμφωνούν όλοι).

Δηλαδή ρε μάστορα όποιος έρχεται να πηγαίνει στο σχολείο και μάλιστα σε κοινό;

Σε ποια γλώσσα;
-Και δεν είναι μόνο αυτό περί γλώσσας, που είναι το εύκολο να σου αντιτάξει κανείς . Τι είναι αυτά που λέτε;;;
ΟΥΤΕ ΟΙ ΠΙΟ ΑΚΡΑΙΕΣ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΑΥΤΟ!

3. Στο τέλος της ημέρας όμως - επειδή άμα είσαι στημένος ούγκανος δεν μπορείς να κρύψεις τις πραγματικές σου στοχεύσεις για τον αποπροσανατολισμού που επιχειρείς, ανακατεύεις και το ΚΑΖΙΝΟ που υποστηρίζεις.


Αφήστε το προσφυγικό στην βουλή και τα κόμματα.

Εμείς ως αυτοδιοίκηση και ως δήμος να είμαστε εκείνοι, εδώ στο Γαλατικό χωριό ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΧΑΜΕΡΟ, να δώσουμε το παράδειγμα παίρνοντας το βάρος, αυτό που μας αναλογεί στην διαχείριση ενός ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ.

Και λίγο παραπάνω ως παράδειγμα για τους άλλους.
ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΟΤΙ ΕΙΜΕΘΑ ΚΑΡΓΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΕΣ και ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ, επειδή δεν έχουμε άλλα πεδία άσκησης αυτοδιοικητικής πολιτικής να το κάνουμε.
ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ!

ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΠΕΛΩΝΟΥΝ ΤΟ ΚΑΖΙΝΟ και ειδικά για την πόλη μας τις "δουλειές" που θα φέρει μαζί του εντός του δήμου μας: ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ, ΣΑΡΑΦΗΔΕΣ, ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ και όλα αυτά τα ..... αναπτυξιακά.
ΤΟ ΚΑΖΙΝΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ  ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ή ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ. 
Οι πρόσφυγες όχι.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ

ΥΓ: Και ο ΔΗΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, με ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση του ΔΣ του, συντάσσεται στο ΜΕΤΩΠΟ κατά της μετεγκατάστασης. Νομίζω ότι δεν ΧΩΡΑΝΕ απόψεις υπέρ του ΚΑΖΙΝΟ στα πλαίσια της ΣΥΜΠΡΑΞΗΣ που διοικεί τον δήμο Χαλανδρίου!


ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΤΟ ΔΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019

29η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου σάς καλεί σε συνεδρίαση του σώματος, στο Παλαιό Δημαρχείο (Γρ. Γυφτόπουλου 2), τη 13η Νοεμβρίου 2019, ημέρα Τετάρτη και ώρα 17:30, για συζήτηση και λήψη απόφασης σχετικά με τα παρακάτω θέματα της ημερήσιας διάταξης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 67 του Ν. 3852/2010 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 74 του Ν. 4555/2018:

ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ

1. Τριμηνιαία έκθεση αποτελεσμάτων εκτέλεσης προϋπολογισμού Γ΄ τριμήνου 2019 του Δήμου.

2. Δωρεά βιβλίων από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη στο 1ο, 2ο, 3ο, 4ο, 11ο και 12ο Δημοτικό Σχολείο Χαλανδρίου και στο 6ο και 8ο Νηπιαγωγείο Χαλανδρίου.

3. Έγκριση πρωτοκόλλου οριστικής παραλαβής υπηρεσιών, σύμφωνα με το άρθρο 219 παρ. 5 του Ν. 4412/2016 (αρ. πρωτ. 47875/05-11-2019).

4. Έγκριση πρωτοκόλλου οριστικής παραλαβής υπηρεσιών, σύμφωνα με το άρθρο 219 παρ. 5 του Ν. 4412/2016 (αρ. πρωτ. 48387/07-11-2019).

5. Έγκριση πρωτοκόλλων παραλαβής υπηρεσιών της Δ/νσης Κοινωνικής Μέριμνας, σύμφωνα με το άρθρο 219 παρ. 5 του Ν. 4412/2016.

6. Ορισμός των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Δημοτικής Επιχείρησης ΦΛΥΑ Α.Ε..

7. Λειτουργία της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών σε 24ωρη βάση καθώς και Κυριακές & εξαιρέσιμες έτους 2020.

8. Επικαιροποίηση της υπ΄ αριθμ. 542/2017 απόφασης Δ.Σ., περί μεταβολής Σχολικής Μονάδας (13ο Δημοτικό).

9. Καθορισμός προσκύρωσης εδαφικού τμήματος σε ιδιοκτησία του Ο.Τ. 1201 στο Πάτημα Ι του Δήμου Χαλανδρίου, σύμφωνα με την 2/1994 Πράξη Εφαρμογής.

10. Τοπική διαπλάτυνση υφιστάμενου πεζοδρομίου στη συμβολή των οδών Κ. Παλαμά και Ύδρας (Ο.Τ. 198, 199, 205 και 206α) και ανάλογη σήμανση.


ΚΑΛΗΜΕΡΑ.. ΕΝΝΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ .....




Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2019

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ




ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ


Του Γεωργίου Παπασίμου
Δικηγόρου
Site: http://www.gpapasimos.gr/
Twitter: @PapasimosG

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ
Ανθρωπιστική και εθνική διάσταση 
 
Το προσφυγικό – μεταναστευτικό μετατρέπεται γοργά σε εθνικό πρόβλημα και εφιάλτη για την Ελλάδα. Το πολιτικό προσωπικό εξουσίας στη χώρα μας, ανεξαρτήτως ιδεολογικών φληναφημάτων κατά την τελευταία παρακμιακή δεκαετία, έχει αποτύχει παταγωδώς και στο θέμα αυτό, που είναι ιδιαιτέρως κρίσιμο, καθόσον εμπεριέχει ανθρωπιστική, οικονομική και εθνική διάσταση. Αυτοί που προβάλλουν την ανθρωπιστική διάσταση, υποβαθμίζοντας την εθνική, που για την Ελλάδα, όμως, είναι κρίσιμο ζήτημα ασφαλείας, αφού μέσω αυτού συντελείται ο υβριδικός πόλεμος της Τουρκίας σε βάρος μας, δεν κατόρθωσαν να είναι έστω συνεπείς στις μονομερείς αγκυλώσεις τους ως προς την ανθρωπιστική διάσταση, αφού η ντροπή της Μόρια είναι εδώ και αποτελεί μεγάλο πλήγμα για την Ελλάδα σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτοί που επικαλούνται την εθνική διάσταση του προβλήματος δεν έχουν, παρ’ όλα αυτά, καμία σοβαρή εθνική στρατηγική, αλλά κινούνται περίπου στην ίδια πεπατημένη, που απλώς διογκώνει την κατάσταση και δημιουργεί πολύ μεγάλους κινδύνους.

Το μεταναστευτικό – προσφυγικό, που είναι πρωτίστως παγκόσμιο ζήτημα, απόρροια των «πληγών», που επιφέρει στον πλανήτη το επικίνδυνο, πλέον, παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις (Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία κ.λπ.), απειλεί με βίαιο τρόπο να ξεθεμελιώσει και το προβληματικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Πρωτίστως, όμως, απειλεί την Ελλάδα, που, ως πρώτη ευρωπαϊκή χώρα διέλευσης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ρευμάτων από την Τουρκία προς τη «Γη της Επαγγελίας», τη Δύση, με την βοήθεια του τουρκικού κατεστημένου, που χρησιμοποιεί εργαλειακά το προσφυγικό, σε συνδυασμό με την «κοντόφθαλμη» ευρωπαϊκή πολιτική και τους αναδυόμενους ευρωπαϊκούς εθνικισμούς και σκοταδισμούς, έχει μετατραπεί σε «αποθήκη ψυχών», μία «χώρα – hot spot», με απρόβλεπτες συνέπειες τόσο για τα εθνικά κυριαρχικά θέματα, όσο και για την ισορροπία της βαρύτατα, ήδη, πληγωμένης ελληνικής κοινωνίας.

Η κοινωνία, παρά την μεγάλη οικονομική κρίση και τα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες λόγω του μνημονιακού «οδοστρωτήρα», αντιμετωπίζει αυτό το ζήτημα με υψηλό ανθρωπιστικό φρόνημα (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), αποτελώντας τη «φωτεινή εξαίρεση» και, παράλληλα, «ράπισμα» στις σκοταδιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις πολλών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που επιχειρούν να μετατρέψουν την Ευρώπη σε «οχυρό», θεωρώντας, έτσι, ότι θα απωθήσουν τα «στίφη των εξαθλιωμένων».

Αυτό, ωστόσο, για τη χώρα μας έχει πεπερασμένα όρια, τόσο όσον αφορά την πληθυσμιακή ισορροπία και οικονομική της δυνατότητα, όσο κυρίως για τα ζητήματα της εθνικής ασφάλειας, αφού η διόγκωση των μεταναστευτικών – προσφυγικών ροών από τα παράλια της Τουρκίας και ο υπερπληθωρισμός στα νησιά του Βορείου Αιγαίου υποκρύπτει και άλλες πτυχές, που αφορούν το πλέγμα των μελλοντικών στρατηγικών βλέψεων της Τουρκίας στο Αιγαίο. Κανείς δε μπορεί να ξεχνά τη δήλωση Οζάλ, ότι δεν χρειάζεται η Τουρκία να κάνει πόλεμο με την Ελλάδα, φτάνει μόνο να διοχετεύσει 500.000 μουσουλμάνους.

Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως μία σοβαρή εθνική πολιτική στο ζήτημα αυτό, η οποία να συνδυάζει το ζήτημα της εθνικής της ασφάλειας και τους διεθνούς κανόνες για την προστασία των προσφύγων. Μία τέτοια εθνική στρατηγική απαιτεί πρωτίστως και προϋποθέτει την άμεση αναθεώρηση της κατάπτυστης συμφωνίας του Δουβλίνου II, που αποτελεί το «οχυρό» των ευρωπαϊκών βόρειων χωρών.

Απαιτούνται γενναίες πολιτικές και ρήξεις έναντι κάθε μυθοπλασίας, αγκυλώσεων και ψευτοϊδεολογημάτων. Απαιτείται συγκροτημένη, πολύπλευρη στρατηγική, που πρέπει, μεταξύ άλλων, να περιλαμβάνει συνδυαστικά:

Πρώτον, άμεση αναθεώρηση της απαράδεκτης και παράνομης Συνθήκης του Δουβλίνου ΙΙ με στόχο τη δημιουργία λειτουργικού συστήματος, που να διασφαλίζει την ισότιμη κατανομή των προσφύγων που εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση από όλα τα κράτη, έτσι ώστε οι αιτήσεις ασύλου να υποβάλλονται στην πρώτη χώρα εισόδου, αλλά να ολοκληρώνονται στη χώρα της κατανομής.

Δεύτερον, άμεση εξέταση των δεκάδων χιλιάδων συσσωρευμένων αιτήσεων ασύλου, έτσι ώστε να υπάρξει δυνατότητα διαχωρισμού αυτών που δικαιούνται προστασίας από αυτούς που δεν δικαιούνται. Αποτελεί ντροπή του ανίκανου ελληνικού γραφειοκρατικού μηχανισμού στο θέμα της χορήγησης πολιτικού ασύλου, όπου το ποσοστό ανέρχεται στο 1% περίπου, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 30%.

Τρίτον, να ληφθούν σοβαρά μέτρα για την αποτροπή παράνομων εισόδων, παρά το γεγονός ότι λόγω της θαλάσσης δεν μπορούν να μηδενιστούν οι εισροές. Σοβαρό αποτρεπτικό μέτρο προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν η διασύνδεση της μεγάλης οικονομικής βοήθειας προς την Τουρκία από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την πραγματοποίηση περιπολιών της Frontex από κοινού με την τουρκική ακτοφυλακή στα μικρασιατικά παράλια, ώστε να αποτρέπεται ο απόπλους των πλοιαρίων.

Τέταρτον,
άμεση ανάληψη της ευθύνης από το ελληνικό κράτος συνολικά του προσφυγικού – μεταναστευτικού, αντί των ΜΚΟ. Αυτό προϋποθέτει την παραμονή μόνο όσων ΜΚΟ παρέχουν αποδεδειγμένα ανθρωπιστικό έργο και την αποπομπή των υπολοίπων, Γιατί είναι κοινό μυστικό, ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές ΜΚΟ, που λειτουργούν ως dealer της παράνομης μετανάστευσης, συνεργαζόμενες με τους Τούρκους δουλέμπορους.

Πέμπτον, δημιουργία σοβαρών υποδομών για αξιοπρεπή κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας αυτών που δικαιούνται άσυλο, αντί «κολαστηρίων» τύπου Μόριας.

Οι αφελείς και εύκολες προσεγγίσεις στο θέμα αυτό αποτελούν πλέον «απαγορευμένο καρπό» για την Ελλάδα και τα εθνικά της συμφέροντα. Τυχόν περαιτέρω αβελτηρία μπορεί να μετατρέψει την υπόθεση αυτή σε πραγματικό εφιάλτη.


Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *