Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ - ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ 10ΕΤΙΕΣ.

Η διοικητική αναδιάρθρωση της χώρας αποτέλεσε και αποτελεί θέμα συζήτησης στον χώρο της αυτοδιοίκησης επί πολλές δεκαετίες.


Είναι ιστορική αλήθεια που δεν προέρχεται από κανέναν παραταξιακό φανατισμό (άλλωστε είναι γνωστό τοις πάσοι ότι δεν έχω και πολλούς λόγους να έχω τέτοιον φανατισμό – μάλλον το αντίθετο ) ότι η αυτοδιοικητική αντίληψη διδάχτηκε στην Ελλάδα, την κοινωνία και το πολιτικό της σύστημα από το ΠΑΣΟΚ.

Μέχρι το 1981 το μοντέλο του υδροκέφαλου, συγκεντρωτικού, αυταρχικού και ξεκομμένου γραφειοκρατικού κράτους δεν είχε αμφισβητηθεί στον πυρήνα του ποτέ.

Οι νομαρχίες ήταν υπαλληλικός θεσμός της κεντρικής διοίκησης ενώ ο πρώτος βαθμός – οι Δήμοι και οι Κοινότητες είχαν ως αποκλειστική αρμοδιότητα την συλλογή των απορριμμάτων. Ήταν η εποχή των «βλαχοδημάρχων – σκουπιδάρχων».

Στα προκυβερνητικά κείμενα εκείνου του ΠΑΣΟΚ έμπαινε πρωταρχικά η ιδέα της αποκέντρωσης και της ενίσχυσης του ρόλου της αυτοδιοίκησης για πρώτη φορά με τέτοια ένταση, σε επίπεδο κυβερνητικής προοπτικής.

(Στον χώρο της ευρύτερης αριστεράς τέτοιες προβληματικές προϋπήρχαν βέβαια, αλλά ποτέ στην κορυφή της ατζέντας των κομμάτων της.)

Η κατεύθυνση για την ενίσχυση του ρόλου της αυτοδιοίκησης φάνηκε από τα πρώτα βήματα της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με πολύ σημαντικές παρεμβάσεις. (Ίσως αξίζει στα επόμενα φύλλα να γίνει μια οργανωμένη ιστορική αναδρομή παρεμβάσεων και για να θυμηθούμε οι παλαιότεροι και για να μάθουν οι νεώτεροι ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ που τόσοι πολλοί θέλουν να υπηρετήσουν και να την «σώσουν»)

Σημαντική ενίσχυση του πρώτου βαθμού με σειρά αρμοδιοτήτων που άλλαζαν τα δεδομένα στους Δήμους , πολυετής διάλογος και καθιέρωση 2ου βαθμου αιρετής αυτοδιοίκησης και Καποδίστριας 1 αποτέλεσαν τους κορυφαίους σταθμούς των παρεμβάσεων, αυτά τα 30 χρόνια που η ανάγκη περισσότερης και καλύτερης αυτοδιοίκησης έγινε συνείδηση στην ελληνική κοινωνία.

Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που συμπαρέσυρε σαν ρεύμα αντίληψης ακόμα και την συντηρητική παράταξη, η οποία σταδιακά εγκατέλειπε τον συγκεντρωτισμό και προσχωρούσε όλο και περισσότερο σε αντιλήψεις που στήριζαν την ιδέα της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης. Πολλές φορές μάλιστα και με τρόπους εντυπωσιακά συμβολικούς έδειξε την βούλησή της η συντηρητική παράταξη να πείσει ότι ξεπέρασε απαρχαιωμένες αντιλήψεις της. (Κορυφαίο τέτοιο παράδειγμα η επιλογή Αντώνη Τρίτση για τον Δήμο Αθήνας, επιλογή που δεν μπόρεσε να αξιολογηθεί αφού ο θάνατος του Κεφαλλονίτη πολιτικού μας άφησε με ην απορία; Πώς θα ήταν η Αθήνα αν ….)

Είναι αλήθεια ότι μέσα σε αυτή την πορεία γίνανε μεγάλα λάθη, παραλείψεις, παλινωδίες, εμπαιγμοί, πισωγυρίσματα. Τα συστήματα εξουσίας δεν παραδίδονται εύκολα σε όσους τα αμφισβητούν και βέβαια το κεντρικό γραφειοκρατικό κράτος αποτελεί το πιο ισχυρό, παραλυτικά συντηρητικό και αυταρχικό σύστημα εξουσίας που βγάζει φλύκταινες κάθε φορά που κάποιος τολμά να του πει να παραδώσει μέρος της εξουσίας του παρακάτω.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΥΤΗ Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΣΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ – ΚΕΔΚΕ και ΕΝΑΕ – ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ.

Όλα όσα ακούγονταν και καθυστερούσαν τις εξελίξεις ήταν απλώς ΠΡΟΦ ΑΣΕΙΣ. Προφάσεις μιας γραφειοκρατίας που αρνούμενη να αποδεχτεί ότι χάνει μέρος των εξουσιών της και το προνόμιο να αποφασίζει για ΟΛΑ εύρισκε διάφορα δευτερεύοντα ή τριτεύοντα ζητήματα για να σταματήσει τις εξελίξεις.

Όχι γιατί δεν θα υπήρχαν ή δεν θα προκύψουν προβλήματα, εμπλοκές, εμπόδια κλπ από μια τέτοια μεταρρύθμιση. Αν είναι δυνατόν. Βεβαίως και θα υπάρξουν.

Αλλά γιατί είμαι από εκείνους που πιστεύουν στην λογική σειρά στην απάντηση των ερωτημάτων όταν είναι να τοποθετηθούμε για κάποιο θέμα:

- Η σημερινή δομή του κράτους, η λειτουργία του, οι ρυθμοί του, η διαφθορά του θέλουν αλλαγές ή όχι;

Η απάντηση νομίζω ότι είναι προφανής.



- Το περιεχόμενο των αλλαγών έχει συζητηθεί επαρκώς με τους αρμόδιους φορείς;



ΝΑΙ – ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ στα συνέδρια της ΚΕΔΚΕ δεν κάνουμε τίποτε άλλο. Το περιεχόμενο των αλλαγών ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΩΝΗΜΕΝΟ, με εξαίρεση το ΚΚΕ που με συνέπεια διαφωνεί συνολικά και συγκροτημένα, γι’ αυτό έχει κερδίσει τον σεβασμό ως αντίθετη άποψη.



- Από τα λάθη και τις πιθανές αστοχίες από την εφαρμογή του σχεδίου μπορεί να προκύψει μεγαλύτερη ζημιά από αυτή που θα προκληθεί από τα λάθη της περιόδου προσαρμογής στο νέο μοντέλο;

Με δεδομένη την εκπληκτική αποτελεσματικότητα του κράτους μας όπως λειτουργεί η απάντηση είναι μία και απλή: ΟΧΙ – ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!

Άρα ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΡΥΘΜΙΣΗ!

Με όρους λοιπόν απλής, λογικής σκέψης δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε. Να στηρίξουμε όλοι το σχέδιο για να δούμε ένα πιο αποτελεσματικό και φιλικό προς τον πολίτη κράτος.

Έλα όμως που όλοι οι έμπειροι αυτοδιοικητικοί έχουν ένα μάγκωμα. Κάτι δεν τους πάει. «Χάνουν καρέκλες, γι’ αυτό», απαντούν νεόκοποι γραβατωμένοι, ατσαλάκωτοι σωτήρες.

Ίσως. Σίγουρα μεγάλο μέρος ανθρώπων που αφιέρωσαν την ζωή τους στην υπηρεσία της αυτοδιοίκησης έχει έρθει η ώρα να συνταξιοδοτηθούν οριστικά αφού μειώνονται οι θέσεις με τις μειώσεις των δήμων.

Όμως ρε παιδιά είναι μόνο αυτό;

Γιατί ας πούμε υπάρχουν και άλλοι προβληματισμοί που έτσι όπως τίθεται το θέμα και ποινικοποιείται η διατύπωση άποψης ως «άγχος για απώλεια καρέκλας» δυσκολεύεται κανείς να θέσει ακόμα και ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΕΣ παρατηρήσεις που ίσως βοηθήσουν.

Πχ: ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟΙ ΔΗΜΟΙ. Άστο για μετά ή ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΣ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ που θα αποκεντρωθούν από το κράτος; Γιατί αλλιώς δεν μιλάμε για ΑΜΕΣΟ ΚΤΥΠΗΜΑ στο αναποτελεσματικό κράτος, μιλάμε για συνενώσεις χωρίς περιεχόμενο.

Ο Ραγκούσης δεσμεύεται ότι θα γίνουν ταυτόχρονα!!! Να δούμε όμως και εμείς τα σχέδια με τις αρμοδιότητες που θα δώσουν όλοι οι υπουργοί στην αυτοδιοίκηση γιατί είμαστε και ολίγον δύσπιστοι όταν ακούμε για αποκέντρωση, διότι όλοι την θέλουν αλλά για τις αρμοδιότητες των άλλων. Κανείς για τις δικές του.

ΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΩΝ ΔΗΜΩΝ – ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ ή και νέα σκληρή φορολογία από την πίσω πόρτα σε μας τους φουκαράδες; Η εξαγγελία για αποκέντρωση εσόδων μέρους του Φ.Π.Α. στην αυτοδιοίκηση που έκανε ο Γιάννης Ραγκούσης ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ με τεράστιες ουρές για την τοπική ανάπτυξη, την συνοχή των τοπικών κοινωνιών, την ενίσχυση των τοπικών αγορών κλπ.(Σκεφτείτε αναγνώστες μου τι κίνητρο θα είναι αυτό για τον δήμο να τρέχει με χίλια για να προστατεύει, αναδεικνύει, στηρίζει την τοπική αγορά – όταν τα οικονομικά του είναι συνδεδεμένα με αυτήν. Σκέψου γνώστη μου τι νέο κίνητρο θα είναι για όλους μας η ενίσχυση της τοπικής μας αγοράς όταν αυτό θα έχει ας πούμε ανταπόδοση στην καθαριότητα, τους ελεύθερους χώρους, το πράσινο). Τον Παπακωνσταντίνου και το Αλμούνια όμως ο Γιάννης τον ρώτησε; Μπορεί να υλοποιηθεί εν μέσω ΤΕΤΟΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ μια τέτοια ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;;; Ή μήπως οι νέοι δήμοι πρέπει να βρουν μόνοι τους τα λεφτά για να λειτουργήσουν τις νέες αρμοδιότητες που θα πάρουν, αν πάρουν, όπως τα βρήκαν π.χ. με τα αθλητικά κέντρα και τους παιδικούς σταθμούς δηλαδή με νέες φορολογίες;

Και αυτό με τους προβληματισμούς βλέπετε το παθαίνει όποιος έχει την γνώση, την πείρα και την διαδρομή να δει τα πράγματα σε βάθος για να κάνει παρατηρήσεις. Ενώ κάποιος άλλος που είναι ευτυχής στην μακαριότητα του, ομιλεί μόνο όταν του το επιτρέπουν, αναγιγνώσκοντας ό,τι του δώσουν οπότε εμφανίζεται ωραίος και συναινετικός.

Και η συναίνεση στην κεντρική εξουσία, ξέρετε, δίνει χρίσματα. Δηλαδή ΕΜΜΕΣΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ της κεντρικής διοίκησης στον χώρο της αυτό – διοίκησης.

Ενώ οι προβληματισμοί φέρνουν διώξεις.

Αλλά όμως ρε παιδί μου, πάλι ….

Άμα ο αιρετός τοπάρχης είναι … υπάλληλος της κεντρικής εξουσίας, έχουμε αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση η υπερσυγκέντρωση παρασιτικών κέντρων εξουσίας και ετερο-διοίκηση;

Κάτσε ρε φίλε, θα μου πει κάποιος: Όσοι έχουν το χρίσματα είναι υπάλληλοι; ΟΧΙ! Οι περισσότεροι έχουν αναδειχτεί μέσα από τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες με τη δράση τους και την αναγνώριση της προσφοράς τους από τους συνδημότες τους.

Υπάρχουν όμως ΚΑΙ ΔΟΤΟΙ! Και όταν βάζεις δοτό, κανέναν δεν μπορείς να πείσεις ότι οι προθέσεις σου είναι για ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ και ΑΥΤΟ – ΔΙΟΙΚΗΣΗ!

Οι εξαγγελίες λοιπόν και οι προθέσεις για πιο αποτελεσματικό, λιγότερο συγκεντρωτικό και αποκεντρωμένο κράτος θα κριθούν ως ειλικρινείς από τρία επιμέρους μεγάλα κεφάλαια που περιμένουμε να εξειδικευτούν:

- Καθορισμός των νέων αρμοδιοτήτων των νέων Ο.Τ.Α. α και β βαθμού που θα φύγουν από το κράτος προς την αυτοδιοίκηση.

(Κρατείστε το αυτό για να κρίνουμε αύριο όσους θέλουν την αποκέντρωση αλλά όξω από αυτούς ή γιατί μπορεί να διαφωνήσουμε αν το εγχείρημα καταλήξει σε απλές συνενώσεις δήμων οπότε δεν θα μιλάμε για πραγματική αποκέντρωση του κράτους αφού το κράτος δεν θα θέλει να αποκεντρώσει εξουσία.)

- Καθορισμός των πόρων των νέων Ο.Τ.Α. που πρέπει να πάρουν μέρος των ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΣΟΔΩΝ των δημοτών τους και της τοπικής τους οικονομίας, αντίστοιχων με τις αρμοδιότητες που θα αναλάβουν.



(Κρατείστε το αυτό για να κρίνουμε αύριο αν πραγματικά ο Γιάννης Ραγκούσης θα κάνει επανάσταση στην δομή του κράτους ή θα αναγκαστεί να αποδεχτεί το σχέδιό του να γίνει μοχλός νέας φοροεπιδρομής χωρίς έλεος.)



- Κατάργηση του θεσμού του κομματικού χρίσματος.



Η θέση του νέου προέδρου της ΝΔ κου Σαμαρά για κατάργηση του χρίσματος σε μικρότερους Δήμους ήρθε σαν κεραυνός στα κεφάλια όσων ακόμα επιθυμούν να χριστούν ως εκλεκτοί.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να εφαρμόσει το καταστατικό του για προκριματικές εκλογές σε όλα τα επίπεδα, άρα και στους νέους Ο.Τ.Α, χωρίς ΚΑΜΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ! Δεν είναι καμία εμμονή. Είναι μέσο για να αποκτήσουν οι νέοι Ο.Τ.Α. ΓΝΗΣΙΑ – ΑΝΟΘΕΥΤΗ –ΛΑΪΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ.

(Θυμίζω ότι στο καταστατικό του ΠΑΣΟΚ προβλέπεται μόνο μία εξαίρεση στην εφαρμογή των προκριματικών εκλογών, που αφορά ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΩΝ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ, όπου το αποτέλεσμα προκριματικών εκλογών δεν είναι δεσμευτικό.)

Και αυτό πρέπει τουλάχιστον να κάνει αν δεν μπορεί να βγει ακόμα πιο προοδευτικά, μέσα από ένα νέο καταστατικό συνέδριο και να πει αυτό που πρέπει: Χρίσματα μόνο σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιά. Στις άλλες πόλεις ας μιλούν οι τοπικές δυνάμεις.

Χωρίς απελευθέρωση των τοπικών δυνάμεων από κεντρικά συστήματα εξουσία – προσκηνιακά ή παρασκηνιακά – το κράτος θα παραμένει γραφειοκρατικό και συγκεντρωτικό. Με ή χωρίς επίφαση ισχυρών δήμων.

Υ.Γ.

1. Ο Γιάννης Ραγκούσης είναι άνθρωπος καλών προθέσεων, κουβαλάει ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ και έχει εμπειρία από την αυτοδιοίκηση.

2. Οι συνειρμοί για πρόσωπα ή καταστάσεις τοπικού ενδιαφέροντος είναι δικοί σου αναγνώστη μου. Οι θέσεις μας αυτές είναι γενικές και ως τέτοιες κατατίθενται.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *