Δευτέρα, 6 Μαΐου 2013

Οι επίορκοι (του σάπιου πολιτικού συστήματος και της συγκυβέρνησης) πότε θα βγουν σε αργία;

Παραβιάζουν νόμους και Σύνταγμα κι ακόμα είναι στην καρέκλα τους

Με τις πρωτοφανείς, κατάφωρα άδικες, παράλογες και αντισυνταγματικές διατάξεις του 3ου Μνημονίου και την... προκαταβολική τιμωρία που υφίστανται οι υπάλληλοι με τη θέση τους σε αυτοδίκαιη αργία μόνο και μόνο αν παραπεμφθούν για πειθαρχικό έλεγχο από τα αρμόδια, σε κάθε περίπτωση, όργανα, ανατρέποντας πλήρως το τεκμήριο της αθωότητας και κάθε έννοια χρηστής διοίκησης, καταδικάζεται η δημόσια διοίκηση και οι κοινωνικές υπηρεσίες σε πλήρη κατάρρευση, ενώ οι εργαζόμενοι μπαίνουν σε καθεστώς ομηρίας και εκβιασμών. Εγκαθιδρύεται ένα καθεστώς τρόμου και αυθαιρεσίας που εναρμονίζεται με το γενικότερο κλίμα εκφοβισμού της κοινωνίας.
Πρόκειται, σαφώς, για άλλο ένα επεισόδιο του σίριαλ της στοχοποίησης των δημοσίων υπαλλήλων που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό, με στόχο τη συνολική απαξίωση του Δημοσίου, μέσα από την κατασκευή της απαραίτητης «συναίνεσης» της κοινωνίας. 
Η «προθυμία» τους, όμως, για τιμωρία σταματά όταν πρόκειται για το πολιτικό προσωπικό της συγκυβέρνησης και της τρόικας. Τότε δεν θέλουν ούτε καν να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες ευθύνες τους. Αντίθετα, εκεί κυριαρχεί η ασυλία και η συγκάλυψη. 
Τις «ρυθμίσεις» της αυτοδίκαιης αργίας πρέπει να εφαρμόσει ο ελληνικός λαός για να απαλλαγεί άμεσα από την τρικομματική κυβέρνηση!

Διότι, αυτή η κυβέρνηση
«... εκδηλώνει άρνηση 
αναγνώρισης 
του Συντάγματος»
(άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. α' Υπαλλ. Κώδικα)
καθώς διαπράττει καθημερινά, όχι παραπτώματα, αλλά εγκλήματα κατά του ελληνικού λαού, τον οδηγεί στην εξαθλίωση, στην υποτέλεια, την εξόντωση. Αυτή η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή, ενώ με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου απαξιώνει το Κοινοβούλιο και έχει κάνει το Σύνταγμα κουρελόχαρτο.

Αυτή η κυβέρνηση
«… εκδηλώνει έλλειψη 
αφοσίωσης στην Πατρίδα 
και τη Δημοκρατία»
(άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. α' Υπαλλ. Κώδικα)
καθώς έχει οδηγήσει τη χώρα στην επιτήρηση με τα μνημόνια, ποινικοποιεί, κατασυκοφαντεί και καταστέλλει άγρια τους κοινωνικούς αγώνες.

Αυτή η κυβέρνηση 
«... χρησιμοποιεί την ιδιότητά της 
για εξυπηρέτηση ιδιωτικών 
συμφερόντων του ίδιου 
του προσωπικού της
και τρίτων προσώπων»
(άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. ιδ' Υπαλλ. Κώδικα)
καθώς έχει προχωρήσει στο ξεπούλημα της χώρας και του δημόσιου πλούτου σε ξένα και εγχώρια συμφέροντα.

Αυτή η κυβέρνηση 
«... παραλείπει 
τη δίωξη και τιμωρία...»
(άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. κδ' Υπαλλ. Κώδικα)
… των υπεύθυνων του πολιτικού προσωπικού της για την εξαπάτηση και την καταλήστευση του ελληνικού λαού, ενώ συγκαλύπτει εκατοντάδες σκάνδαλα, εξασφαλίζοντας την ασυλία τους.

Αυτή η κυβέρνηση που βάζει τα συμφέροντα των δανειστών και της τρόικας πάνω από τα συμφέροντα της ελληνικής κοινωνίας, είναι πράγματι επίορκη και επικίνδυνη για την επιβίωση του ελληνικού λαού.
Δεν θα φύγουμε εμείς. Αυτοί πρέπει να φύγουν. Να τους διώξουμε!

Μ.Κ.
Εφημερίδα "δρόμος της Αριστεράς", 3-4/5/2013


Οι σημερινοί Ιούδες δεν έχουν πόρο από φιλότιμο…

Εύστοχο και δραματικά επίκαιρο το σκίτσο του ΚΥΡ… 

Βεβαίως οι σημερινοί «Ιούδες» διαφέρουν από τους «κοινούς» ρουφιάνους: Είναι πωρωμένα ανδρείκελα… 

Ένας «κοινός» ρουφιάνος ασκεί το «επάγγελμα», λόγω των παθολογικών του ατελειών, ελαττωμάτων και συμπλεγμάτων του, λόγω της αβυσσαλέας δειλίας του, των τυχοδιωκτικών και αριβιστικών του «φιλοδοξιών», συχνά λόγω και της εξαθλίωσής του, λόγω ΓΕΝΙΚΑ, της νοσηρής (κοινωνικής, πολιτικής και ψυχολογικής) υπόστασής του… 

Οι «Ιούδες» αυτού του είδους δεν χάνουν ΠΑΝΤΕΛΩΣ τη συνείδησή τους, έχουν επίγνωση της πράξης τους, νιώθουν στο βάθος κάποιες ενοχές, μπορεί και να βάλουν μια θηλιά στο λαιμό για τα εγκλήματά τους… 

Υπάρχουν, όμως και «Ιούδες» ΠΩΡΩΜΕΝΟΙ. [b]Δηλαδή χωρίς καμία επίγνωση των πράξεών τους, χωρίς κανένα δισταγμό και χωρίς καμία ΕΝΟΧΗ, διότι, απλούστατα σ’ αυτούς δεν έχουν απομείνει ούτε ψήγματα ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ… [/b] 

Τέτοιοι «Ιούδες» είναι τα δωσίλογα ανδρείκελα που μας κυβερνούν, ιδιαίτερα στα τελευταία κατοχικά χρόνια. Αυτοί είναι τα ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ πωρωμένα εκτελεστικά όργανα του 4ου Ράιχ: οι ψυχροί εκτελεστές των «συμβολαίων θανάτου» της τοκογλυφικής χούντας, ο «κοινοβουλευτικός μανδύας» του σύγχρονου ΦΑΣΙΣΜΟΥ… 

Αυτοί οι «Ιούδες» δεν πρόδωσαν απλώς την χώρα και το λαό της. Αλλά είναι και οι ίδιοι που κάρφωσαν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό πάνω στον σταυρό του μαρτυρικού θανάτου, και με την ηδονή και το «ρατσιστικό», διεστραμμένο μίσος του πωρωμένου εγκληματία, καρφώνουν ασταμάτητα όλο και νέα καρφιά θανάτου… 

Αυτοί οι «Ιούδες» δεν αυτοκτονούν… 

Μόνο οι λαοί τους …κρεμάνε. 



"Η αναζωπύρωση του «εθνικού» μετά την Κύπρο". Γ. Καραμπελιάς, Στ. Λυγερός, Ρ. Ρινάλντι



Διανύουμε μια περίοδο τεκτονικών αλλαγών, όπου οι αλλεπάλληλοι σταθμοί της, δύσκολα προλαβαίνουν να αποκρυπτογραφηθούν και να κατανοηθούν από την κοινωνία. Γι’ αυτό η «Δράση» επιμένει να ανοίγει συζητήσεις, συχνά πέρα από το κάδρο της επικρατούσας θεματολογίας, αναδεικνύοντας προσεγγίσεις, χωρίς το άγχος να «εκπροσωπεί» ή να «χρεώνεται» απόψεις και ανεξάρτητα από την τοπική δραστηριότητα των πολιτικών κομμάτων. Εδώ και χρόνια, επενδύουμε σε γόνιμες αναζητήσεις για την κατανόηση των ερωτημάτων που αναδεικνύει η συγκυρία. Σ’ αυτό το πνεύμα προγραμματίστηκαν,το αμέσως επόμενο διάστημα, τρεις θεματικές συζητήσεις, με πρώτη αυτήν που αφορά στην επαναξιολόγηση της βαρύτητας του «εθνικού» μετά τα γεγονότα στην Κύπρο. 

Η πρώτη συζήτηση με θέμα: «Η αναζωπύρωση του «εθνικού» μετά την Κύπρο», θα γίνει την Κυριακή του Θωμά, 12 Μαΐου, στις 7.30 το απόγευμα, στο κτήριο του πάρκου Μίκης Θεοδωράκης, (ΤΥΠΕΤ) με εισηγητές τους:

Γιώργο Καραμπελιά, συγγραφέα, εκδότη
Σταύρο Λυγερό, δημοσιογράφο
Ρούντι Ρινάλντι, εκδότη της εφημερίδας «Δρόμος της Αριστεράς»

Γιατί η Κύπρος;

Στην Κύπρο, από τη μια στιγμή στην άλλη, σε συνθήκες καταναλωτικής ευδαιμονίας, αναδύθηκε εμφατικά, πέραν της οικονομικής κατάρρευσης και της φτωχοποίησης, η γεωπολιτική διάσταση της σύγχρονης πραγματικότητας. Ξαφνικά, μέσα σε μια εβδομάδα, με έξωθεν παρεμβάσεις, η Κύπρος πέρασε σε άλλη εποχή, σε ότι αφορά τις δυνατότητες και τις προοπτικές της. Ολοένα και πιο φανερά, προμηνύονται ανάλογες εξελίξεις και στην Ελλάδα. Τα σημάδια πληθαίνουν, η αποσταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής συντελείται, ωστόσο αυτή η παράμετρος υποβαθμίζεται στο δημόσιο λόγο και ο λαός παραμένει σε μια κατάσταση παραπλανητικής αμεριμνησίας. 

Από την άλλη, η αναγκαία κοινωνικοπολιτική αλλαγή στην χώρα μας, ζήτημα που έχει τεθεί, είναι αντιμέτωπη και με γεωστρατηγικές παραμέτρους, που συστηματικά παρακάμπτονται. Οι προτάσεις εστιάζουν κυρίως στο οικονομικό, υπονοώντας έτσι σιωπηρά, ότι το υπάρχον γεωπολιτικό πλαίσιο παραμένει δεδομένο. Κι’ όμως: Η χρεοκοπία Ελλάδας και Κύπρου, τροποποιεί τα θεμελιώδη πάνω στα οποία έχουν χαραχτεί οι μακρόχρονες διπλωματικές σταθερές του Ελληνισμού, υποχρεώνοντάς μας σε πιο σύνθετες προσεγγίσεις. 

Σας περιμένουμε!

Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων «Δράση για μια άλλη πόλη»


Η ΑΘΗΝΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Οι περισσότεροι ζήσατε την ανάσταση σε κάποια εκκλησία... Απο ψηλά όμως είχε άλλη χάρη...



http://paysanias.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5.html, 5/5/2013

ΚΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ



Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *