Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Με αυτό θα ζήσουμε, με αυτό θα παλέψουμε! Του Βασίλη Θεοδώρου

Το πρώτη φορά Αριστερά δε θα μετατραπεί σε αριστερή παρένθεση εξαιτίας της εσωτερικής αντίφασης του ΣΥΡΙΖΑ.



(ή «Τι να κάνουμε;» Ένα βήμα πίσω, δυο βήματα εμπρός)

Ζούμε ένα πρωτοφανές θέατρο παραλόγου, στο οποίο οι πρωταγωνιστές προσπαθούν μάταια να ισορροπήσουν ανάμεσα στα συνθήματα και την λογική. Αναμφίβολα περισσότερο ψύχραιμοι και πολιτικά ώριμοι είναι μέχρι στιγμής οι πολίτες. Δεν ισχύει το ίδιο και για μερίδα των κομματικών μελών και των βουλευτών μας. Η συναισθηματική πίεση που εκφράζεται με κλάματα και κραυγές, σταδιακά μετατρέπεται σε θυμό και αυτοκαταστροφικότητα. Αυτό που υποχωρεί είναι η πολιτική εκτίμηση και η ανάλυση της πραγματικότητας. Τελικά ζούμε την απόλυτη καταστροφή ή ένα λίγο πολύ προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα;

Σε ότι αφορά την κοινοβουλευτική μας ομάδα αποκαλύπτεται μια μερική γύμνια για την οποία όλοι μας, ακόμα και ο Τσίπρας, έχουμε ευθύνη. Σε ότι αφορά την υποδοχή της Συμφωνίας πληρώνουμε λάθη και παραλήψεις αλλά κυρίως την λανθασμένη επικοινωνία. Ενώ ο κόσμος ήξερε ποιες είναι οι πιθανότητες μιας καλής συμφωνίας εμείς τον εφησυχάζαμε, αντί να του παρουσιάσουμε ξεκάθαρα τι αποτελέσματα αναμένουμε.

Το υπό διαμόρφωση σκηνικό στη χωρά βολεύει τους δανειστές και ιδιαίτερα τους Γερμανούς. Η Ιστορία όμως θα κρίνει τους πάντες, άλλους για την ευθύτητα τους και ότι έδωσαν μια άνιση μάχη με στόχο τη διάσωσή της χώρας και άλλους για τους εκβιασμούς τους, τις ιδεοληψίες και την ανέξοδη ρητορεία. Όπως επίσης θα κρίνει αυστηρά όσους επιλέξουν να «ρίξουν» μια κυβέρνηση με νωπή και ξεκάθαρη εντολή, μια αριστερή κυβέρνηση με τεράστια απήχηση σε ένα μη αριστερό εκλογικό σώμα. Δεν θυμάμαι κάποιον που δικαιώθηκε ρίχνοντας την κυβέρνησή του – στην καλύτερη περίπτωση η Ιστορία του γύρισε την πλάτη.

Αυτή τη στιγμή αυτό που προέχει είναι να μην εξαναγκαστεί σε παραίτηση ο Πρωθυπουργός, όχι μονό επειδή υλοποίησε αυτό που του ζητήθηκε – να φέρει μια συμφωνία, αλλά κυρίως διότι έχει την ευθύνη να γίνει ο εγγυητής της συμφωνίας αυτής. Φυσικά όχι για να εφαρμόσει απλά τα σκληρά μέτρα αλλά για να αντιρροπήσει το βάρος των μέτρων με νέες πολιτικές και θα διασφαλίσει ότι θα πληρώσουν εκείνοι που έχουν. Ας μην ξεχνάμε ότι η συμφωνία κλείστηκε μετά από μήνες εκβιασμών και με το πιστόλι στο κεφάλι όχι μόνο του Αλέξη αλλά ολόκληρης της χώρας. Σε ανθρώπινο επίπεδο θεωρώ επιπλέον απαράδεκτο όταν γυρίζει ένας στρατιώτης από τον πόλεμο, ακόμα και ηττημένος, να τον υποδέχονται εκείνοι που τον ζητωκραύγαζαν με τόσο αρνητικά συναισθήματα, με τόση επιδεικτική εχθρότητα. Φυσικά ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει συνήθως πιο δυνατό…

Το πρώτη φορά Αριστερά δε θα μετατραπεί σε αριστερή παρένθεση εξαιτίας της εσωτερικής αντίφασης του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ποιεί σωφροσύνη να λύσουν κάποιοι στην πλάτη του λαού συμπλεγματικά σύνδρομα. Οι εσωτερικές πολιτικές διαφωνίες των κόμματων λύνονται πολιτικά και όχι με αυτοκαταστροφικές πράξεις που έχουν ως αποτέλεσμα να πληρώσει ο λαός που εμπιστεύτηκε το ΣΥΡΙΖΑ το λογαριασμό.

Και σε όλα αυτά απαιτούνται άμεσες, συλλογικές απαντήσεις που θα απαντούν στο αμείλικτο ερώτημα που τίθεται τώρα μπροστά σε όλους μας:

Γιατί πρέπει να μείνει στη θέση της η κυβέρνηση;

Δεν υπάρχει ούτε ένας που να απαντάει σε αυτό το ερώτημα με το «για να εφαρμόσει τα μέτρα του εκβιασμού των δανειστών σαν καλός μαθητής, σαν ένας ακόμα Παπαδήμος με διαφορετικό περιτύλιγμα. Να το πρώτο που μπορούμε να συμφωνήσουμε.

Επίσης δεν θα βρεθεί κανένας που θα διαφωνήσει στο γεγονός ότι στο Σχέδιο Προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, που το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ήταν ένα πολύ μικρό υποσύνολό του, διαθέτει προτάσεις που μπορούν να εφαρμοστούν, ακόμα και τώρα, για να στρέψουν την Οικονομία και την Κοινωνία προς μια άλλη κατεύθυνση υπερασπίζοντας όσο μπορούμε καλλίτερα τα συμφέροντα των πολλών.

Και η εφαρμογή αυτών των μέτρων απαιτεί και τον διαφορετικό τρόπο ιεράρχισης και προγραμματισμού στην εφαρμογή τους αλλά και μια κυβέρνηση που θα μπορεί να διευκολύνει την εφαρμογή τους δίνοντας δύναμη και λόγο στην κοινωνία. Είναι ο μόνος δρόμος για να ριζοσπαστικοποιηθούν οι κοινωνικές τάξεις που στήριξαν και συνεχίζουν και στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και για να μην αλλάξει η ριζοσπαστική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ.

Πρέπει να πούμε ξεκάθαρα ότι δε θα κυβερνήσουμε με κανέναν από εκείνους που έφεραν τη χώρα σε αυτό το χάλι, ούτε με τους εκπροσώπους των εγχώριων συμφερόντων. Δεν χρειάζεται να κυβερνήσουμε μαζί με κάποιον νέο «εταίρο». Σε αυτή την ακραία περίσταση θα πρέπει και το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων να τιμήσει, όπως έχει κάνει μέχρι στιγμής την συνεργασία μας. Είναι μια συνεργασία που είχε και έχει γνώμονα το συμφέρον του λαού και του τόπου. Άλλωστε είναι κοινός τόπος ότι δεν υπάρχει πολιτικός με το ειδικό βάρος που απαιτούν οι περιστάσεις για να γίνει Πρωθυπουργός, χωρίς να κινδυνέψουμε με κάποια εθνική τραγωδία. Όπως επίσης δεν υπάρχει σήμερα άλλο αξιόπιστο κοινοβουλευτικό κόμμα για να κυβερνήσει. Οφείλουμε λοιπόν να επιλέξουμε τις εκλογές στον κατάλληλο χρόνο, ως το μοναδικό τρόπο καθαρής επίλυσης του προβλήματος που έχει προκύψει. Τις εκλογές αυτές θα τις κερδίσουμε!

Συνεπώς ήρθε η ώρα να μετρηθούμε. Ήρθε η ώρα για καθέναν και καθεμία να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Δεν θέλω να κρίνω αυτή τη στιγμή τις ιδεολογικές και πολιτικές απόψεις όσων προτιμουν να «ρίξουν» την κυβέρνηση προκειμένου να μην εφαρμοστεί η καταναγκαστική Συμφωνία. Το μόνο που κρίνω αρνητικά είναι η επιλογή της στιγμής και των μέσων να επιλύσουν διαφορές που είναι παγκοίνως γνωστές εδώ και χρόνια. Με μια επίθεση συντονισμένης προπαγάνδας, στην οποία δυστυχώς προστέθηκε ένα ποσοστό θυμωμένων συντρόφων, οι οποίοι ξεστόμισαν ή έγραψαν φράσεις που σίγουρα αργότερα θα μετανιώσουν. Υπήρξε και ένα μικρότερο ποσοστό, κυρίως ευνοημένων ατόμων, που δεν έδωσαν τον παραμικρό αγώνα για το ΣΥΡΙΖΑ, που, ενώ ένθερμα χειροκροτούσαν κάθε λέξη του Αλέξη, σήμερα βρίζουν με εμετικό τρόπο υπερασπιζόμενοι μικροσυμφέροντα. Εν τέλει όσοι διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους είναι κυρίως οι ίδιοι που και στο παρελθόν διαχώριζαν με μεγάλη ευκολία τα μέλη του κόμματος, τους φίλους και ψηφοφόρους σε προδότες και θεματοφύλακες, σε αριστερούς και λιγότερο ή και καθόλου αριστερούς κλπ.

Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος, το να μην παραδίνεσαι αυτό είναι! Να καταλαβαίνεις ότι στις μάχες μπορεί να πρέπει να κάνεις ένα βήμα πίσω, για να μπορείς να κάνεις δυο βήματα εμπρός στην αμέσως επόμενη. Έχουμε χρέος στον Πρόεδρο που μας έφερε μέχρι εδώ, έχουμε χρέος στους συντρόφους μας που παλέψαμε μαζί και πάνω από όλα έχουμε χρέος στον κόσμο που μας εμπιστεύτηκε.
Δεν θα προδώσουμε κανέναν και κυρίως δεν θα αφήσουμε τις δίκες μας ευθύνες σε άλλους!

Ο Βασίλης Θεοδώρου είναι μέλος του Συντονιστικού Οργάνου της Ν.Ε. Βόρειας Αθήνας.

http://toideologio.gr/?p=1836


ΤΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΔΗΜΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ο δήμος Χαλανδρίου είχε εγκαίρως - από τον Φεβρουάριο - υποβάλλει λίστα με έργα προς ένταξη σε χρηματοδότηση από τα περιφερειακά προγράμματα, σύμφωνα με έγγραφο που μας κοινοποίησαν από τον δήμο. 

Από τα έργα αυτά δεν εντάχθηκε στην πρόσφατη αναμόρφωση κανένα έργο, ενώ σύμφωνα με περιφερειακό σύμβουλο του Β. Τομέα που επικοινωνήσαμε πρόκειται για επιλογή που έγινε από την περιφερειακή αρχή με κριτήρια τα οποία θα εξηγήσει ο αντιπεριφεριάρχης κος Καραμέρος στην συνέντευξη τύπου της ερχόμενης Πέμπτης.

Για να δούμε ή μάλλον να ακούσουμε ...

Το έγγραφο του δήμου προς την περιφέρεια Αττικής:





Η ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

Πήραμε από τον δήμο Χαλανδρίου την αναμόρφωση προϋπολογισμού της Περιφέρειας Αττικής που έχει προκαλέσει την αντίδραση της διοίκησης του δήμου Χαλανδρίου.

Στο δεύτερο έγγραφο που ανεβάσμαε στο scribd φαίνεται - στην σελίδα 4 και 5 του εγγράφου η κατανομή των κονδυλίων - ύψους 48,5 εκ. ευρώ - στους δήμους του Βόρειου Τομέα.

Για το Χαλάνδρι εγκρίθηκαν .... 15000 ευρώ.





Η εικόνα της κατανομής πραγματικά είναι προκλητική για έναν δήμο του μεγέθους της πόλης μας.

Κάνουμε έρευνα σε όσες πηγές διαθέτουμε και όταν καταλήξουμε θα τοποθετηθούμε ΜΕ ΣΥΝΕΣΗ, ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ και με γνώμονα το πραγματικό (κατά την ταπεινή μας αποψούλα) συμφέρον του δήμου και χωρίς θυμικά (κάνουμε γιόγκα για να παραμείνουμε ψύχραιμοι επειδή αυτό απαιτούν οι δύσκολες ώρες για τον δήμο μας, την χώρα μας, την κοινωνία μας, τον συμπολίτη μας).


Financial Times: Η Γερμανία συνθηκολόγησε... όχι ο Τσίπρας



Οι Ευρωπαίοι ξύπνησαν την Δευτέρα διαβάζοντας πρωτοσέλιδα για την ταπείνωση της Ελλάδας, τον θρίαμβο της πανίσχυρης Γερμανίας και την ανατροπή της δημοκρατίας στην Ευρώπη, σχολιάζει άρθρο στους Financial Times.

Ανοησίες. Αν κάποιος συνθηκολόγησε, αυτός είναι η Γερμανία. Η γερμανική κυβέρνηση μόλις ήρθε σε συμφωνία, επί της αρχής, σε μια ακόμα διάσωση δεκάδων δισεκατομμυρίων για την Ελλάδα, την τρίτη ως τώρα.

Ως αντάλλαγμα, έλαβε υποσχέσεις οικονομικών μεταρρυθμίσεων από μια ελληνική κυβέρνηση η οποία έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι αντίθετη με ότι συμφώνησε. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει ότι είναι δυνατό να υπονομεύσει την συμφωνία που μόλις υπέγραψε. Αν αυτό είναι νίκη για την Γερμανία, δεν θα ήθελα να δω την ήττα.

Όσον αφορά όλο όσα ακούστηκαν για την ακύρωση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, πρόκειται επίσης για ανοησίες. Το ελληνικό δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου ήταν επί της ουσίας μια ψήφος υπέρ του να συνεχίσει η υπόλοιπη ευρωζώνη να δανείζει την Ελλάδα δισεκατομμύρια, αλλά υπό όρους που θα καθόριζε η Αθήνα. Αυτό δεν ήταν ρεαλιστικό. Το πραγματικό εμπόδιο στην ελευθερία κινήσεων της Ελλάδας δεν είναι η αντιδημοκρατική φύση της Ε.Ε. Είναι το γεγονός πως η χώρα χρεοκόπησε.

Πολλά από τα σχόλια για την απώλεια της ελληνικής κυριαρχίας, στην συμφωνία που μόλις υπογράφηκε, εστιάζουν στην ιδέα ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ιδιωτικοποιήσει περιουσιακά στοιχεία 50 δισ. ευρώ και ότι ξένοι θα επιβλέπουν το Ταμείο με έδρα την Αθήνα. Δεδομένης της διαφθοράς και των πελατειακών πρακτικών που ακολούθησαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, ακούγεται μια πολύ καλή ιδέα. Αλλά η βαθιά αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στις ιδιωτικοποιήσεις καθιστά απίθανο το ενδεχόμενο να αντληθούν 50 δισ. ευρώ.

Φυσικά, το δίλημμα των απλών Ελλήνων πολιτών είναι τρομακτικό. Ήμουν στην Αθήνα μόλις πριν από μια εβδομάδα και αισθάνθηκα λύπη για πολλά άτομα που συνάντησα, που φοβούνται για τις δουλειές τους, τις αποταμιεύσεις τους και το μέλλον τους. Αλλά η ιδέα ότι όλα αυτά είναι το λάθος των σκληρών Ευρωπαίων, που επέβαλαν απερίσκεπτα μέτρα λιτότητας σε μια κατά τα άλλα υγιή χώρα, είναι μια νέο-αριστερή φαντασίωση. Η Ελλάδα κυβερνήθηκε με πολύ άσχημο τρόπο για δεκαετίες και ζούσε πολύ πάνω από τις δυνατότητες της.


Όταν ήρθε η κρίση, η ελληνική κυβέρνηση είχε δημοσιονομικό έλλειμμα πάνω από 10% του ΑΕΠ και ο ιδιωτικός τομέας δεν ήθελε να δανείσει την χώρα. Χωρίς χορήγηση δανείων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ε.Ε., η προσαρμογή στην λιτότητα θα ήταν πολύ πιο άμεση και σκληρή. Η ιδέα πως οι πιστωτές της Ελλάδας δεν έδειξαν καμία ευελιξία είναι επίσης λανθασμένη.

Οι πιστωτές του ιδιωτικού τομέα έχουν ήδη δεχτεί «κούρεμα» το 2012 και οι ωριμάνσεις των δανείων του επίσημου τομέα επιμηκύνθηκαν.

Εν τω μεταξύ, οι απλοί Γερμανοί, Ολλανδοί και Φιλανδοί και άλλοι έχουν επίσης κάθε δικαίωμα να νιώθουν ενοχλημένοι. Όταν εντάχθηκαν στο ευρώ, τους είπαν ότι υπήρχε ρήτρα «μη διάσωσης» στην Συνθήκη του ενιαίου νομίσματος. Αυτό είχε σαν στόχο να καθησυχάσει τους φορολογουμένους ότι δεν θα έπρεπε ποτέ να πληρώσουν τους λογαριασμούς άλλων χωρών της ευρωζώνης.

Μέχρι τώρα έχουν ήδη γίνει διασώσεις στην Ισπανία, Πορτογαλία και στην Ιρλανδία, ενώ έχουν ήδη δοθεί τρία πακέτα για την Ελλάδα. Ένα νέο δάνειο 85 δισ. ευρώ στην Ελλάδα είναι σχεδόν διπλάσιο από το ετήσιο ΑΕΠ της Σερβίας, μιας μικρομεσαίας χώρας στην ίδια περιοχή. Και για όλα όσα λέγονται σχετικά με το ότι οι Ευρωπαίοι αρνούνται μικροπρεπώς να διαγράψουν το ελληνικό χρέος, είναι μάλλον ευρέως αποδεκτό ότι πολύ δύσκολα η Ελλάδα θα αποπληρώσει τα 320 δισ. ευρώ που ήδη χρωστάει.

Είναι αναμφίβολα εντυπωσιακό ότι οι πιο ηχηρές επικρίσεις για την μικροψυχία που επιδεικνύει η ευρωζώνη στην άρνηση της να διαγράψει τα χρέη της Ελλάδας, προέρχονται από οικονομολόγους που κατοικούν σε χώρες οι οποίες δεν θα κληθούν να πληρώσουν το λογαριασμό.

Αντιστροφή της λιτότητας
Το τελευταίο επεισόδιο της ελληνικής κρίσης χαρακτηρίστηκε επίσης και από ένα πιο βαθύ ρήγμα ανάμεσα στην Γαλλία και την Γερμανία. Η γαλλική κυβέρνηση αναδύθηκε ως ο σωτήρας που κράτησε την Ελλάδα εντός του ευρώ και τάχθηκε υπέρ της χαλάρωσης της λιτότητας. Η Γαλλία έχει αναμφίβολα έντιμα κίνητρα να στηρίξει την Ελλάδα, που έχουν να κάνουν με την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και την γεωπολιτική. Αλλά αν ήμουν Γερμανός φορολογούμενος, δεν θα ένιωθα ευχάριστα να βλέπω τον πρόεδρο της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ να αγκαλιάζει τον Έλληνα πρωθυπουργό, καθώς αποχωρούσαν από το κτίριο.

Γιατί η Γαλλία έχει και δικούς της λόγους να επιδιώκει μια αντιστροφή της λιτότητας στην Ευρώπη. Είναι μια χώρα που δεν έχει περάσει έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό ποτέ, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Οι γαλλικές κυβερνήσεις το βρίσκουν εξίσου δύσκολο να πιέσουν για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία τους, όσο και οι ελληνικές. Μετά την τελευταία κρίση, οι Γάλλοι μπορεί να επανέλθουν με φοβερές ιδέες για την «ενίσχυση» της ευρωζώνης, όπως μια ενιαία πανευρωπαϊκή κοινωνική ασφάλιση. Αναρωτιέμαι ποιος πιστεύουν ότι θα πληρώσει για αυτό;

Όσο για τους Γερμανούς, στην τελευταία Σύνοδο, φλέρταραν ολοφάνερα με το «Grexit», την ιδέα της εξώθησης της Ελλάδας εκτός ευρωζώνης. Έκαναν πίσω μετά από πολυάριθμες προειδοποιήσεις, όπως αυτή του υπουργού Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, ότι αυτή η πορεία «θα είναι μοιραία για την φήμη της Γερμανίας στην Ε.Ε. και στον κόσμο».

Αντί να διακινδυνεύσει ένα τέτοιο αποτέλεσμα, η γερμανική κυβέρνηση συμφώνησε σε μια ακόμα διάσωση της Ελλάδας. Αλλά στην πραγματικότητα, το ευρώ δηλητηριάζει ήδη την συμπεριφορά της Γερμανίας απέναντι στην Ευρώπη και την συμπεριφορά της Ευρώπης απέναντι στην Γερμανία.

Όλη αυτή η περιπέτεια φέρνει στο νου μια φράση του σπουδαίου Γερμανού Καρλ Μαρξ: «Η Ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά ως τραγωδία και την δεύτερη ως φάρσα».

Η τελευταία ελληνική συμφωνία είναι φάρσα και τραγωδία ταυτόχρονα...
FINANCIAL TIMES από enikos.gr


ΕΛΑ ΜΟΥ ΝΤΕ




ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΜΕ ΚΡΙΣΙΜΑ ΘΕΜΑΤΑ


Η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου σάς καλεί σε συνεδρίαση του σώματος, στο Παλαιό Δημαρχείο (Γρ. Γυφτόπουλου 2), την 16η Ιουλίου 2015, ημέρα Πέμπτη και ώρα 20:00, για συζήτηση και λήψη απόφασης σχετικά με τα παρακάτω θέματα της ημερήσιας διάταξης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 67 του Ν. 3852/2010:

ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ

1. Αγορά ακινήτου ιδιώτη (Γεωργίου Μάρκου) στο Ο.Τ. 736 επί των οδών Τυμφρηστού και Ήβης του Δήμου Χαλανδρίου.

2. Κανονιστική διάταξη για την αναστολή έκδοσης νέων αδειών ΚΥΕ στο τμήμα του κέντρου του Χαλανδρίου που ανακηρύσσεται κορεσμένο.

3. Κανονιστική διάταξη για χώρους όπου επιτρέπεται η ανάπτυξη νέων τραπεζοκαθισμάτων σε κοινόχρηστο χώρο εντός των ορίων της περιοχής που ανακηρύσσεται κορεσμένη σε ΚΥΕ αναψυχής και εστίασης στο κέντρο του Χαλανδρίου.

4. Κανονιστική διάταξη για χώρους όπου επιτρέπεται διευρυμένο ωράριο χρήσης μουσικών οργάνων εντός των ορίων της περιοχής που ανακηρύσσεται κορεσμένη σε ΚΥΕ αναψυχής και εστίασης στο κέντρο του Χαλανδρίου.

5. Αντικατάσταση ενός τακτικού μέλους της Επιτροπής Παραλαβής Προμηθειών από 15.000,00 € και άνω για το 2015 (Υ.Α. 11389/93 ΕΚΠΟΤΑ).

6. Παραχώρηση μίας (1) θέσης φορτοεκφόρτωσης στην πλατεία Ελευθερωτών Χαλανδρίου.

7. Έγκριση 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών (Α.Π.Ε.) και 1ου Πρωτοκόλλου Κανονισμού Τιμών Μονάδας Νέων Εργασιών (Π.Κ.Τ.Μ.Ν.Ε.) για το έργο: ‘Επισκευές – Κατασκευές πεζοδρομίων στο Δήμο Χαλανδρίου’, Α.Μ. 08/14.

8. Λήψη απόφασης αδυναμίας εκτέλεσης εργασίας «Εργασίες καθαίρεσης διαφημιστικών πινακίδων» με ιδία μέσα.

9. Λήψη απόφασης αδυναμίας εκτέλεσης εργασίας «Εργασίες επισκευής εξοπλισμού παιδικών χαρών» με ιδία μέσα.


"πρΟΤΑση εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου": Ο λαός αποφάσισε στις 5 Ιουλίου...




Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *