Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

Η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου σάς καλεί σε συνεδρίαση του σώματος, στο Παλαιό Δημαρχείο (Γρ. Γυφτόπουλου 2), την 16η Ιουλίου 2015, ημέρα Πέμπτη και ώρα 20:00, για συζήτηση και λήψη απόφασης σχετικά με τα παρακάτω θέματα της ημερήσιας διάταξης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 67 του Ν. 3852/2010:

ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ

1. Αγορά ακινήτου ιδιώτη (Γεωργίου Μάρκου) στο Ο.Τ. 736 επί των οδών Τυμφρηστού και Ήβης του Δήμου Χαλανδρίου.

2. Κανονιστική διάταξη για την αναστολή έκδοσης νέων αδειών ΚΥΕ στο τμήμα του κέντρου του Χαλανδρίου που ανακηρύσσεται κορεσμένο.

3. Κανονιστική διάταξη για χώρους όπου επιτρέπεται η ανάπτυξη νέων τραπεζοκαθισμάτων σε κοινόχρηστο χώρο εντός των ορίων της περιοχής που ανακηρύσσεται κορεσμένη σε ΚΥΕ αναψυχής και εστίασης στο κέντρο του Χαλανδρίου.

4. Κανονιστική διάταξη για χώρους όπου επιτρέπεται διευρυμένο ωράριο χρήσης μουσικών οργάνων εντός των ορίων της περιοχής που ανακηρύσσεται κορεσμένη σε ΚΥΕ αναψυχής και εστίασης στο κέντρο του Χαλανδρίου.

5. Αντικατάσταση ενός τακτικού μέλους της Επιτροπής Παραλαβής Προμηθειών από 15.000,00 € και άνω για το 2015 (Υ.Α. 11389/93 ΕΚΠΟΤΑ).

6. Παραχώρηση μίας (1) θέσης φορτοεκφόρτωσης στην πλατεία Ελευθερωτών Χαλανδρίου.

7. Έγκριση 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών (Α.Π.Ε.) και 1ου Πρωτοκόλλου Κανονισμού Τιμών Μονάδας Νέων Εργασιών (Π.Κ.Τ.Μ.Ν.Ε.) για το έργο: ‘Επισκευές – Κατασκευές πεζοδρομίων στο Δήμο Χαλανδρίου’, Α.Μ. 08/14.

8. Λήψη απόφασης αδυναμίας εκτέλεσης εργασίας «Εργασίες καθαίρεσης διαφημιστικών πινακίδων» με ιδία μέσα.

9. Λήψη απόφασης αδυναμίας εκτέλεσης εργασίας «Εργασίες επισκευής εξοπλισμού παιδικών χαρών» με ιδία μέσα.


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ "ΡΙΖΕΣ": Καλό Παράδεισο Κυρ Γιώργο μας

Δυστυχώς σήμερα ο σύλλογος μας έγινε φτωχότερος. Σήμερα πήγε να συναντήσει τους προγόνους μας στον παράδεισο, ένας εκ των ιδρυτών του συνδέσμου μας και ο μπροστάρης όταν ξεκίνησε ο Μικρασιατικος ελληνισμός του Χαλανδρίου να οργανώνεται, ο πρώην πρόεδρος μας Γεώργιος Κουδούνας.

Βουρλιωτης στην καταγωγή, με δυναμικό, φιλότιμο και αλληλεγγυο χαρακτήρα, μας δίδαξε την ενότητα με τα άλλα σωματεία, την αγάπη και το πείσμα για τους στόχους του συλλόγου, για την Μικρασιατικη μνήμη. Ευθύς, ντομπρος, λεβέντης και αρσενικός, όπως ήταν και η καταγωγή του, ήταν από εκείνους που λατρέψαμε και μας λάτρεψε εμάς τους νέους. Εργατικός και άνθρωπος των πράξεων, γύριζε πόρτα πόρτα και έκανε πράξη το όνειρο εκατοντάδων οικογενειών από την μικρά Ασία. Πρωτοποριακός και αληθινός δακρυζε όταν μιλούσε για τις πατρίδες μας. Άφησε πίσω του βαριά κληρονομιά, μια δυνατή και μεγάλη οικογένεια με ήθος και αρχές που ήταν μαζί του μέχρι την τελευταία του πνοή. Μια οικογένεια δεμένη και ντομπρα, όπως άξιζε στην βουρλιωτικη καταγωγή της. Εμείς θα σε θυμόμαστε πάντα δάσκαλε. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ και θα ονομάσουμε το κτίριο του συλλόγου μας με το όνομά σου σε μάρμαρο για να είσαι κάθε μέρα κοντά μας. Θέλουμε να εκφράσουμε στην τίμια οικογένεια του τα θερμά μας συλλυπητήρια και ολη την αγάπη μας.

Ο δρόμος που μας άνοιξες δεν θα τελειώσει ποτέ. Σε ευχαριστούμε για όλα αυτά τα χρόνια και για αυτό που μας διδαξες πριν από 8 χρόνια. Για τον τσαμπουκά σου και για τα πειράγματα σου. Καλό παράδεισο κυρ Γιώργο. Και να πεις πάνω εκεί στους άλλους, πως ούτε τα έθιμα ξεχάσαμε, ούτε από που ήρθαμε.

Η κηδεία ξεκινάει αύριο 17/07/2015 στις 16:30 στον ιερό ναό Aγίας Άννας Χαλανδρίου στο συνοικισμό και κατόπιν στο νεκροταφείο Χαλανδρίου. Το Δ.Σ του Συνδέσμου θα βρεθεί σύσσωμο και θα καταθέσει στεφάνι

http://www.rizes-mikrasiaton.gr


Το Σχόλιο της "πρΟΤΑσης εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου" για την ψήφιση του 3ου Μνημονίου από την Ελληνική Βουλή


Αγαπητοί Συνάδελφοι, Αγαπητοί φίλοι

Τη Δευτέρα ο πρωθυπουργός της χώρας, μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις, ήρθε σε συμφωνία με τους δανειστές για ένα νέο Μνημόνιο που θα καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας για την επόμενη τριετία. Ένα Μνημόνιο, το οποίο θα συνοδεύεται από σκληρά μέτρα. Τα μέτρα αυτά πλήττουν κυρίως τα μεσαία και κατώτερα εισοδήματα αλλά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αφού έχουμε την διατηρείται ο (αντισυνταγματικός) ΕΝΦΙΑ, αυξάνεται η έμμεση φορολογία μέσω της μετατόπισης προϊόντων σε υψηλότερο συντελεστή ΦΠΑ, αυξάνεται η φορολογία των επιχειρήσεων από το 26% στο 28%, αλλάζουν πολλά στο συνταξιοδοτικό και ασφαλιστικό (με – μεταξύ άλλων - περικοπές σε συντάξεις μέσω της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών) ενώ υπάρχουν στην «ατζέντα» και πρόσθετα μέτρα, σε περίπτωση που δεν επιτευχθούν οι στόχοι που τίθενται. 

Το χρηματοδοτικό πακέτο που θα αιτηθούμε από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ανέρχεται περίπου στα 86 δισεκατομμύρια ευρώ με το μεγαλύτερο ποσοστό να πηγαίνει στην ανακεφαλοποίηση των τραπεζών(!!!). 

Οι δανειστές απαίτησαν και πέτυχαν την ψήφιση των πρώτων μέτρων μέχρι την Τετάρτη 15/07 ώστε να εκταμιευτούν τα πρώτα 8 δισεκατομμύρια (για να καλυφθούν τα δάνεια Ιουλίου προς ΔΝΤ και Ε.Κ.Τ.) και στη συνέχεια, το επόμενο δίμηνο, να υπογραφεί η συμφωνία με τους δανειστές. Το γεγονός ότι, η συμφωνία αποτελεί ένα νέο Μνημόνιο και μάλιστα πιο σκληρό, αναφέρεται στον τρόπο λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, όπου αναγράφεται … το Διοικητικό Συμβούλιο δίνει εντολή στην Επιτροπή να διαπραγματευτεί, σε συνεργασία με το ΔΝΤ και σε σύνδεση με την ΕΚΤ, πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής με το εμπλεκόμενο κράτος – μέλος, οι λεπτομέρειες του οποίου εκτίθενται σε Μνημόνιο Συνεννόησης….. 

Η συντακτική ομάδα της «πρΟΤΑσης» εκφράζει τη απογοήτευσή της για τη συγκεκριμένη συμφωνία. Πιστεύουμε ότι είναι μια κακή συμφωνία , που επιβλήθηκε από τον αυτοδιορισμένο Χωροφύλακα της ευρώπης γερμανία και τους δορυφόρους της, προκειμένου να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από τη σκληρή (και, φυσικά, μονόπλευρη και στοχευμένη προς ορισμένα κράτη λιτότητα. Προσπάθησαν και πέτυχαν να οδηγήσουν και την κυβέρνηση του Σύριζα στο δρόμο των Μνημονίων χωρίς να ενδιαφέρονται για την τύχη της Ελληνικής κοινωνίας παρά μόνο για τη διατήρηση των συμφερόντων τους, καθιστώντας την Ελλάδα μια αποικία και μια… αποικία χρέους.

Δε χρειάζεται να είσαι καθηγητής Πανεπιστημίου για να αντιληφθείς ότι, η «συμφωνία» θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη ύφεση την Ελληνική Οικονομία και θα διογκώσει περισσότερο το μη βιώσιμο δημόσιο χρέος της χώρας. Τα μέτρα είναι κυρίως φορολογικά (μένει να αποδειχθεί και στην πράξη ότι μπορεί να είναι και «φορο-εισπρακτικά»…), με γενικές (και αόριστες) αναφορές για τη μείωση της φοροδιαφυγής. Χρησιμοποιείται το μοντέλο της φορολογίας και όχι της μείωσης των δαπανών, σε μια Ελληνική κοινωνία που έχει στερέψει από τη φορολογική επιδρομή των δύο προηγούμενων αποτυχημένων μνημονίων. 

Τα δύο θετικά σημεία που αναφέρει η κυβέρνηση ότι είναι η διαφορά από τα προηγούμενα μνημόνια , δηλαδή η διευθέτηση του χρέους και το αναπτυξιακό πακέτο αποτελούν δύο θολά και αδύνατα σημεία. Το αναπτυξιακό πακέτο 35 δισεκατομμυρίων στην ουσία αποτελείται από τα προγράμματα ΕΣΠΑ που η προηγούμενη εμπειρία έχει δείξει ότι είναι δύσκολο να απορροφηθούν καθώς χρειάζεται και την Ελληνική χρηματοδοτική συμμετοχή(;!). Όσο για το δημόσιο χρέος που σήμερα ανέρχεται στο ποσό των 320 δισεκατομμυρίων ευρώ, με το νέο δάνειο θα εκτοξευτεί πάνω από 360 δισεκατομμύρια ( αφού θα εξαγοραστούν τα 27 δισεκατομμύρια από την ΕΚΤ και θα αποπληρωθούν σε βάθος τριακονταετίας…). Συγχρόνως, η Ελληνική Κυβέρνηση έλαβε μία γενική αναφορά για τη ρύθμιση του χρέους στο μέλλον, χωρίς μείωση της ονομαστικής του αξίας. Είναι σίγουρο ότι, η νέα «συμφωνία» θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη μείωση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (Α.Ε.Π.). Μελανό σημείο αποτελεί και η δημιουργία ταμείου που στην ουσία θα εκποιήσει την Ελληνική δημόσια περιουσία (που ανήκει στους Έλληνες, εφόσον, χρόνια τώρα τη συντηρούν με τους φόρους τους)... 

Η Ελληνική Κυβέρνηση παραποίησε το νόημα του δημοψηφίσματος, που, κατά τη γνώμη μας, ήταν λύση εντός ευρώ, χωρίς περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, χωρίς υφεσιακά μέτρα, με πραγματική απομείωση του δημόσιου χρέους.

Φυσικά απαίτηση της Ελληνικής κοινωνίας ήταν να συμμετέχουν επιτέλους στη κρίση και το μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης, αν και κατέχει το 70 % του ΑΕΠ, προστατεύτηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

ΑΛΕΞΗ, ο Ελληνικός λαός γι αυτό σε έφερε στην εξουσία και για αυτό το λόγο σου έδωσε το 62 % στο δημοψήφισμα.

Καλούμε την Ελληνική κυβέρνηση, έστω και τώρα να αναλογιστεί τις ιστορικές της ευθύνες και να μην υπογράψει την συμφωνία.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΔΕΝ ΕΚΧΩΡΕΙΤΑΙ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ

Χαλάνδρι 16-07-2015 

πρΟΤΑση 
http://www.protasiergazomenwn.gr/


ΜΑΖΕΨΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΡΙΚΩΝ "ΛΑΪΚΙΣΤΩΝ"

Το 3ο μνημόνιο ξεκίνησε.

Είναι καλύτερο από τα προηγούμενα, είναι χειρότερο από τα προηγούμενα για τον λαό;
Ποιος πλήρωσε, ποιος πληρώνει, ποιος θα πληρώσει ....

Μπορούσε να γίνει αλλιώς - δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς, μπορούσε να υποστηριχτεί η έξοδος από το ΕΥΡΩ ή απλώς κάποιοι ήθελαν ....  ΗΡΩΙΚΗ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΙΟΥ (για την οποία γράφτηκε ο ύμνος μεν, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΠΕΖΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ από τους εξερχομένους, να θυμίσω την ιστορία).

Διασπάται ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν διασπάται ο ΣΥΡΙΖΑ;
Μπας και παίζει ακόμα έξυπνα συντονισμένο διαπραγματευτικό παιχνίδι για να κερδίσει χρόνο και κούρεμα (αφού η διαπραγμάτευση ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ή είναι εντελώς βαμμένοι;

Μιλάνε όλοι οι μεγαλοπολιτικοί, γράφουν όλοι οι μεγαλοδημοσιογράφοι γι΄αυτά δεν θα μιλήσουμε εμείς ακόμα.

Όταν θα καθαρίσει λίγο ακόμα η εικόνα θα μιλήσουμε, παρά τις ΈΜΜΕΣΕΣ "συμβουλές" φίλων να "αποφεύγουμε να μιλάμε" και να "κοιτάμε τα του οίκου μας". 

Για κάθε ενεργό πολίτη "ΟΙΚΟΣ" του δεν είναι μόνο το σπίτι του.

Για κάθε πολίτη που δεν θέλει να είναι ΙΔΙΩΤΗΣ (δηλαδή ΗΛΙΘΙΟΣ) οίκος του είναι ο δήμος του, η χώρα του, Ο ΚΟΣΜΟΣ.

ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ καθαρά όταν καθαρίσει το τοπίο.

Εμείς εδώ γράφουμε και φιλοξενούμε ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΕ ΓΩΝΙΕΣ. Εκεί θεωρούμε ότι κρύβεται η αλήθεια.

Σήμερα έχουμε δύο απόψεις: Την άποψη του νεοφιλελέθερου φίλου μας Α. Κρούστη και εκείνη του σοσιαλδημοκράτη ""παλιοσύντροφου" Γ. Γεωργιάδη.

Δεν θα αντιπαρατεθώ.

Αλλά θα τους καλέσω και θα καλέσω και τον αναγνώστη μου να σκεφτεί σε βάθος.

Να σκεφτεί αν όντος ΑΥΤΟ που φαίνεται - πίσω από τα παρακάτω links - είναι ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ.

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ .... "ΛΑΪΚΙΣΜΟ"  ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΠΟΤΕ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ;
ΕΙΝΑΙ;;;;

Αν η - επί πενταετία - ΕΠΙΣΗΜΗ παραδοχή από την χώρα της βιωσιμότητας του χρέους είναι ΤΟ ΙΔΙΟ με αυτό που έγινε τώρα ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

Α.Ν.


ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΛΑΪΚΙΖΟΥΝ

Ισχυρίζονται ότι εκβιάστηκαν και υπέγραψαν μια κακή συμφωνία.
Να σταματήσει το δούλεμα. Αν η συμφωνία ήταν κακή, εις βάρος της Ελλάδας, εάν μας προκαλούσε κακό, δεν θα την δεχόμασταν, δεν θα υπογραφόταν. Η συμφωνία είναι καλή διότι μας κρατάει ζωντανούς. Περιέχει βέβαια σκληρούς όρους. Ναι. Αλλά δεν υπάρχουν φάρμακα «γλυκά», που τα αγοράζεις από τα ζαχαροπλαστεία ή από καταστήματα με είδη δώρων. Στα φαρμακεία τα πουλάνε και είναι και ακριβά. Και δεν τα παίρνουν οι υγιείς, για γούστο, τα παίρνουν οι άρρωστοι.
Ισχυρίζονται ότι πιστεύουν σε «άλλα πράγματα», αλλά είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόσουν αυτά τα «κακά πράγματα» που αναγκάστηκαν να δεχτούν.
Δηλαδή μια 100% συνταγή αποτυχίας. Πιστεύει κανείς ότι κάποιος manager, κάποιος «αρχηγός» μπορεί να εφαρμόσει με επιτυχία ένα πρόγραμμα, ένα πλάνο, το οποίο δεν πιστεύει και αυθόρμητα, προσπαθεί να το προσαρμόσει στα πιστεύω του; Συνήθως η πρώτη ερώτηση που τίθεται σε οποιαδήποτε συνέντευξη για κατάληψη θέσης ευθύνης, θέσης ομαδάρχη, στην κάθε σοβαρή εταιρία που τηρεί κάποια ελάχιστα στάνταρντ ποιότητας είναι αν «ασπάζεσαι τους στόχους και το business plan της εταιρίας».
Δεν θέλουν λέει αυτοί να εφαρμόζουν τέτοια σκληρά μέτρα, που μειώνουν το εισόδημα των πολιτών. Λες και οι άλλοι, οι καπιταλιστές, θέλουν να κακοπερνάνε οι πολίτες ώστε να μην τους ξαναψηφίσουν.

Να απομυθοποιήσουμε τα μνημόνια και να δούμε τι μας ζητάνε.
Όλα τα μνημόνια που έχουμε υπογράψει έως τώρα αποτελούνται από δύο κομμάτια, που είναι συνεχώς τα ίδια. Η μόνη διαφορά είναι ότι το δεύτερο κομμάτι αλλάζει «ποσοτικά».
Το πρώτο κομμάτι περιλαμβάνει τις απαραίτητες και αυτονόητες διαρθρωτικές αλλαγές και το δεύτερο περιλαμβάνει μέτρα εισπρακτικά, ώστε να μπορέσουμε να υπάρχουμε ως χώρα, μέχρι να αρχίσουν να αποδίδουν οι αλλαγές.
Για όσο διάστημα λοιπόν το βρεφικό γάλα και τα συμπληρώματα διατροφής (καμμία σχέση με φάρμακα) πωλείται μόνο στα φαρμακεία, δεν ανοίγουν τα καταστήματα τις Κυριακές, δεν ιδιωτικοποιούνται κάποια λιμάνια και αεροδρόμια, δεν σταματάμε να διορίζουμε σε επιτελικές θέσεις του Δημοσίου τους πρώην αφισοκολλητές,  τους συγγενείς και φίλους των υπουργών, για όσο δεν επιταχύνεται η απονομή της δικαιοσύνης, δεν απλοποιούνται οι διαδικασίες λειτουργίας επιχειρήσεων, δεν λαμβάνονται μέτρα περιορισμού φοροδιαφυγής, φοροκλοπής, πάταξης ανασφάλιστης εργασίας, λαθρεμπορίου, για όσο συνταξιοδοτούνται 50ρηδες, για όσο χαρακτηρίζονται ανάπηροι άνθρωποι που μπορούν να χορεύουν, (πράγματα που θα έπρεπε κάθε πολιτισμένη χώρα να επιδιώκει και να υλοποιεί από μόνη της)
Για άλλο τόσο διάστημα το δεύτερο κομμάτι, το εισπρακτικό, θα γίνεται όλο και πιο σκληρό, όλο και πιο απαιτητικό, για να συνεχίσει να τρέφεται το αντιπαραγωγικό κομμάτι της χώρας.
Μόνο αν αποφασίσουμε ειλικρινά ότι θα χτυπηθούμε με τις συντεχνίες, τους βολεμένους και τους «αιώνιους πελάτες» του πολιτικού συστήματος, θα υπάρξει ελπίδα γι’ αυτή τη χώρα.

Σε ότι αφορά τον «εκβιασμό» και τους χρονικούς περιορισμούς που βάζουν οι «τοκογλύφοι αιμοσταγείς δολοφόνοι» στις δημοκρατικές διαδικασίες των Ελλήνων, κάποια στιγμή πρέπει να μάθουμε ότι πρέπει να είμαστε ΚΑΙ αποτελεσματικοί, να έχουμε στόχους και χρονοδιαγράμματα. Είχαμε πολλούς μήνες διαθέσιμους για να διαπραγματευτούμε, να εξαντλήσουμε μέχρις εσχάτων τα δημοκρατικά μας δικαιώματα,  να διοργανώσουμε πορείες, αγρυπνίες και ευχέλαια, μόνο που όλα έχουν ημερομηνία λήξης. Κι εκεί πρέπει να είμαστε έτοιμοι.
Καθυστερήσαμε πολύ και όλο αυτό το διάστημα οι υποχρεώσεις και τα χρέη αύξαναν, η ύφεση προχωρούσε, η αξιοπιστία πήγαινε κατά διαβόλου, ο εκβιασμός μας «δώστε μας ότι σας ζητάμε αλλιώς θα καταστραφείτε κι εσείς» δούλεψε αντίστροφα. Και τώρα, ακόμα και σήμερα, βγαίνουμε και φωνάζουμε ότι μας πνίγουν τα χρέη, πως είναι μη βιώσιμα, αλλά κάνουμε «γαργάρα» το γεγονός ότι αυτά έγιναν έτσι επειδή εμείς πουλάγαμε αξιοπρέπεια και εθνική υπερηφάνεια. Μόνο η «τραπεζική αργία» που επεβλήθη μετά την καταστροφική επιλογή της διενέργειας ενός άνευ σημασίας δημοψηφίσματος, στοίχισε στη χώρα 25 δις, χώρια τις ουρές αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας στα ΑΤΜ.
Επιτέλους, ας κάνουμε αυτά που μας αναλογούν και είναι σίγουρο πως κι εταίροι μας θα κάνουν αυτό που τους αναλογούν. Αρκεί να φανούμε σοβαροί και αξιόπιστοι.

Γιώργος Γ.


ΛΕΝΙΝ vs ΤΣΙΠΡΑΣ. Ομοιότητες και Διαφορές


Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, γνήσιο τέκνο της ΚΝΕ, δεν θα μπορούσε να αποποιηθεί τον κύριο μέντορα του, ΛΕΝΙΝ, τόσο στις απόψεις του όσο και στις τακτικές του.

Μπορεί ο ΛΕΝΙΝ να κατέκτησε την εξουσία ενόπλως, ο Τσίπρας ανέβηκε στην εξουσία με δημοκρατικά μέσα.

Άσχετα αν οι «ορθόδοξοι» εγχώριοι κομμουνιστές τον χαρακτηρίζουν ρεβιζιονιστή και οπορτουνιστή, ο στόχος και των δυο είναι ένας. Η ανατροπή του καπιταλισμού.

Μελετώντας τις τακτικές τους , αρχίζω σιγά σιγά και τους ερμηνεύω.

Στόχος τους ήταν αρχικά η κατάληψη της εξουσίας, με δημοκρατικά μέσα. Η μεθοδολογία τους ήταν η καπήλευση των αδυνάτων , η υποσχεσεολογία, η δημιουργία τεχνικών εχθρών (ΤΡΟΙΚΑ, Δανειστές, μνημόνια, κ.ο.κ.), ενοχοποιητικοί χαρακτηρισμοί των αντιπάλων (γερμανοτσολιάδες, προδότες κ.α.) και η στρέβλωση της πραγματικότητας (επονείδιστο χρέος, διαγραφή του, καταγγελία συμβάσεων κ.ο.κ.)

Ο λαός τσίμπησε και δανείστηκε από την ιστορία την ευκαιρία να τους αναθέσει την διακυβέρνηση της χώρας.

Το σχέδιο Β τότε μπήκε σε εφαρμογή.

Να ανατραπεί ο καπιταλισμός εκ των έσω, αρνούμενοι την πληρωμή των υποχρεώσεων μας και τη δημιουργία χρηματοπιστωτικού ντόμινου στις διεθνείς καπιταλιστικές αγορές.

Η δημιουργική ασάφεια, η ακαμψία στις υποφαινόμενες διαπραγματεύσεις, οι διπλωματικές εναλλακτικές επαφές με χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν( που απέβησαν τελικώς άκαρπες), η διγλωσσία τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό και τέλος η άρνηση πληρωμών προς το ΔΝΤ, έφερε τη κυβέρνηση της ΠΡΩΤΗΣ ΦΟΡΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ να προσγειωθεί ανωμάλως, όταν on air συγκρουόταν το επιθυμητό με το πραγματικό.

Διαχειρίζοντας πλέον την πραγματικότητα, των ατελείωτων ουρών του capital control στα ΑΤΜ, διαπίστωσαν πολύ γρήγορα ότι ο καπιταλισμός δεν έχει μόνο τράπεζες και χρηματιστήρια , αλλά και κοινωνίες που τον προτιμούν από τις υποσχόμενες «δίκαιες» κόκκινες δικτατορίες τους.

Διαπίστωσαν και κάτι άλλο. Ότι δεν μπορούν να ανατρέψουν τίποτα χωρίς λεφτά. Και πόσο μάλλον τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες σαν την πιο αποδεκτή μέθοδο ανάδειξης αντιπροσωπευτικών κυβερνήσεων.

Ο ΛΕΝΙΝ μετά την άρνηση πληρωμών των τσαρικών δανείων, «πρόσφερε» στη χώρα του , έναν εμφύλιο, ένα λιμό με 3 εκ. νεκρούς και μια διάλυση της εγχώριας οικονομίας.

Στριμωγμένοι λοιπόν στη γωνία , ανέσυραν διάφορα ιστορικά τσιτάτα του ΛΕΝΙΝ , από την εισήγηση του στο 2ο Πανρωσικό Συνέδριο των Επιτροπών Πολιτικής Διαφώτισης τον Οκτώβριο του 1921 που έλεγε « δυο βήματα πίσω, ένα μπροστά». Δηλ. υποχωρούμε προσωρινώς μέχρι να υλοποιήσουμε τα υποσχόμενα. Ότι μας είπε και ο Τσίπρας εν όψει της υπογραφής του 3ου Μνημονίου (Συνέντευξη στην ΕΡΤ 14/7/2015)

Έτσι ο ΛΕΝΙΝ προσανατόλισε άμεσα, με την ΝΕΠ (Νέα Οικονομική Πολιτική), την σοβιετική οικονομία σε καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.

Πρωτύτερα όμως, το 1920 είχε πάει στους Αμερικανούς εκχωρώντας εκτάσεις ρωσικής γης, με αντάλλαγμα τον εξηλεκτρισμό της Ρωσίας.

Τον Οκτώβριο του 1921, χτύπησε την πόρτα της Ιταλίας που τότε πίστωνε χωρίς την προϋπόθεση της αναγνώρισης παλαιών δανείων, χαρακτηριστικά έλεγε: «Θεωρώ την υπόθεση σημαντικότατη και επείγουσα, γιατί η υπογραφή δανείου με την Ιταλία, που δεν απαιτεί αναγνώριση των παλιών χρεών, μπορεί να σημαίνει ρήγμα στον οικονομικό αποκλεισμό» (Οκτώβρης 1921).

Την ίδια χρονιά συμφωνεί με τη Γερμανία, την παραγωγή των γερμανικών όπλων σε Σοβιετικό έδαφος. (Η συνθήκη των Βερσαλλιών μετά τον πόλεμο απαγόρευε την Γερμανία να έχει δική της βιομηχανία. Οι ειρηνιστές κομμουνιστές όμως βρήκαν την λύση για την πολεμοχαρή Γερμανία.)

Το 1922 στη συνθήκη του Ραπάλο συμφωνήθηκε η αμοιβαία διπλωματική αναγνώριση των δυο χωρών και η αμοιβαία παραίτηση από τις πολεμικές αποζημιώσεις

Το 1922 ταπεινωμένος (βλέπε Τσίπρα) μετέβη στο συνέδριο της Γένουας και αναγνώρισε τα τσαρικά δάνεια, ζητώντας παράλληλα την λήψη μεγαλύτερου δανείου, με το επιχείρημα της αποζημίωσης από τις καταστροφές του εμφυλίου 1918-1920 με υπαιτιότητα της ξένης παρέμβασης.

Η Δύση φυσικά αρνήθηκε και περιορίστηκε στην απαλλοτρίωση των ξένων κατόχων ρωσικών χρεογράφων.

Ο Λένιν πριν μεταβεί στα διεθνή φόρα για διευθέτηση των δανείων του, στις 23 Δεκέμβρη ’21 αναφέρει χαρακτηριστικά : «Ξέρετε πολύ καλά σύντροφοι πόσο μεγάλη συμφορά ήταν για μας η πείνα του 1921 (…) Δεν αρνούμαστε να πληρώσουμε τα παλιά χρέη και δηλώνουμε επίσημα πως είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε πρακτικά το ζήτημα. Μα ποτέ και σε καμιά περίπτωση δεν θα επιτρέψουμε να μας περάσουν με την ευκαιρία αυτή τη θηλιά στο λαιμό χωρίς τους απαραίτητους υπολογισμούς».
Πηγή: http://www.prin.gr. (Αν η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, δια στόματος Βαρουφάκη που έλεγε ότι θα ξεπληρώνει τα δάνεια του ΔΝΤ στο διηνεκές, τότε τι χρειάζονται τα σχόλια και οι παρατηρήσεις!!!)

Αφού λοιπόν έπεσε σε τοίχο από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές, έκανε με τη Σουηδία το μεγαλύτερο deal της καριέρας του. Εξήγαγε (ενώ απαγορευόταν από τις διεθνείς συνθήκες) το 1/3 του διαθέσιμου χρυσού της ΕΣΣΔ , ξεπλένοντας το, με τη βοήθεια της Σουηδίας, και παραχωρώντας της την κατασκευή ατμομηχανών, ενώ η Ρωσία ανέκαθεν διέθετε δικά της εργοστάσια. (αυτά περί ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας).




Ο διαμεσολαβητής του διεθνούς deal του χρυσού ήταν ο Μπολσεβίκος Αλεξάντερ Πάρβους , μέλος του Ανωτάτου Σοβιέτ της Αγ. Πετρούπολης.



Οι εξαγωγές χρυσού και το ξέπλυμα τους στις Αμερικανικές τράπεζες , είχαν διαχειριστή τους επιχειρηματίες και αδέλφια “Hammers”, γόνοι του Julius Hammer , ιδρυτικού μέλους του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και χρηματοδότη της κόκκινης επανάστασης του Οκτωβρη.

Το κακό δεν είναι εδώ , αλλά στο ότι με τα χρήματα που αποκόμισαν από τις εξαγωγές χρυσού (ενώ τα προλεταριάτα εξόρυξαν μέρα νύκτα στα παγωμένα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στις Σιβηρικές ακτές), τα αδέλφια “Hammers” «μετανάστευσαν» από την Αμερική στη Ρωσία , αγόρασαν και εκμεταλλεύτηκαν τα ορυχεία Αμιάντου, οργάνωσαν εργοστάσια μολυβιών καθώς και διαχειρίστηκαν τα θησαυροφυλάκια των Ρομανώφ, που όλως τυχαίως διευθύντρια του μουσείου ήταν η σύζυγος του Τρότσκι. (Αν η οικογενειοκρατία δεν είναι φαινόμενο της κρατικής εξουσίας και δεν προσομοιάζει με το ελληνικό σοβιετικό κράτος , τότε τι άλλο μπορεί να είναι;) (Πηγή: ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ, ΤΡΟΤΣΚΙ.)

Οι μπολσεβίκοι είχαν λοιπόν δυο ισχυρά διαπραγματευτικά χαρτιά για να αρνηθούν τη πληρωμή των τσαρικών δανείων και να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση της ΕΣΣΔ, το χρυσό και την καταναγκαστική εργασία.

Από κει και πέρα η Σοβιετική εξουσία βλέποντας κλειστές τις αγορές δανείζονταν (όπως η Ελλάδα) από κράτη. (Γερμανία, Αγγλία, Κίνα, Ιαπωνία, Καναδά, Γαλλία, Ιταλία κ.α) Έκανε διακρατικές συμφωνίες , πουλούσε πετρέλαιο, φυσικό αέριο, όπλα και έκοβε χρήμα .

Πολύ χρήμα!

Το σύνολο των ομολόγων, που εκδόθηκαν το 1982, επί Μπρέζνιεφ, έφτανε τα 25 τρισ ρούβλια ή 624 δισ ευρώ δημιουργώντας μια οικονομία φούσκα , αντίστοιχη της δικής μας.

Το 1985 με την άνοδο του Γκορμπατσόφ στην εξουσία άρχισε μια διεθνής συζήτηση για την αναδιάρθρωση του Σοβιετικού χρέους. Παρόλες τις δυσκολίες από τους διεθνείς πιστωτές , έγιναν διευκολύνσεις για την ομαλή ροη χρηματοδότησης της ΕΣΣΔ, αλλά η σαθρή κομμουνιστική οικονομία κατέρρευσε το 1989 .

Ο Πούτιν άρχισε πάλι σιγά-σιγά να αποπληρώνει τα χρέη της Σοβιετικής εποχής , από τα κέρδη πώλησης πετρελαίου, έως ότου το 1998 , λόγω της Ασιατικής κρίσης, ξαναχρεοκόπησε αφήνοντας τη Ρωσία εκτός αγορών για 12 χρόνια.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και σε όλες τις χώρες της ΚΟΜΕΚΟΝ (Ένωση κρατών του Ανατολικού μπλοκ), που και αυτές κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος από τα δυσβάστακτα χρέη προς τους διεθνείς πιστωτές.

Ας ευχηθούμε η επαπειλούμενη χρεοκοπία της χώρας να αποτραπεί και να χρεωθεί στις Διαφορές και ουχί στις ομοιότητες.

Αναλυτικότερα βλέπε: «Τα κρυφά Δάνεια των κομμουνιστών». http://fileleftheros1966.blogspot.gr/2015/07/blog-post_15.html

Αντώνης Κρούστης


Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *