Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Σταθης: Αν δεν σας αρέσει αυτό το συλλαλητήριο, έχω κι άλλο…


Μια φορά κι έναν καιρό κάποιος που λεγόταν Ερνέστο Τσε Γκεβάρα είπε και συνέχισε έως τον θάνατό του στη μάχη να λέει Patria o Muerte, πατρίδα ή θάνατoς. Τη φράση αυτή πήρε στα χέρια της η τιτουλάρια Αριστερά, την εξέτασε και αποφάνθηκε ότι είναι εθνικιστική. Κι έτσι ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα εξαφανίσθηκε από την Ιστορία και ουδείς έκτοτε ξανάκουσε να μιλούν για αυτόν.

Δεν ξέρω αν είναι μοναδικό – ίσως να συμβαίνει και σε άλλες χώρες –, είναι πάντως εκπληκτικό το φαινόμενο, μια χαζομάρα να γίνεται το επίκεντρο ομηρικών μαχών – αρκεί αυτή η χαζομάρα να είναι προϊόν των πιο πονηρών μηχανισμών που λειτουργούν σε αυτήν τη χώρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ύστερα.

Για το μέγα πατριωτικό πρόβλημα λοιπόν περί το «Μακεδονικό» σαν έτοιμος από καιρό ο μηχανισμός των παμπόνηρων αμόλησε τη φόλα του συσχετισμού των συλλαλητηρίων με τον εθνικισμό, τον φασισμό και τη γραφικότητα.

Κι αμέσως γύρω απ’ το «Μακεδονικό» στήθηκε ένας πόλεμος ομηρικών διαστάσεων, όχι για την ουσία του προβλήματος, αλλά για τις μορφές που η Κίρκη της προπαγάνδας μπορεί να του προσδίδει.

Σε αυτό το επίπεδο ο εθνικισμός των Σκοπίων παρέλκει, η χειραγώγηση της περιοχής από τους Αμερικανούς δεν αποτελεί (το) πρόβλημα, ενώ αντιθέτως σε πρόβλημα ζωής ή θανάτου του έθνους μας ανάγεται η… Χρυσή Αυγή.

Πολλές φορές το μέγεθος του εχθρού σου δείχνει το δικό σου μέγεθος. Εν προκειμένω αν θέλεις να κοντύνεις ένα μεγάλο μέγεθος του κατασκευάζεις έναν μικρό εχθρό.

Η Αριστερά είναι ένα μεγάλο μέγεθος, διότι αγωνίζεται για τη δικαιοσύνη στα ανθρώπινα. Ανεξαρτήτως της επιτυχίας της ή της αποτυχίας της να βρει τον δρόμο και τον τρόπο για την επικράτηση της δικαιοσύνης και ανεξαρτήτως της συγκυρίας που άλλοτε γιγάντωσε την Αριστερά κι άλλοτε τη συρρίκνωσε, η Αριστερά θα παραμένει μεγάλο μέγεθος, όσον το αίτημα του εξανθρωπισμού των ανθρώπινων πραγμάτων παραμένει ζητούμενο.

Συνεπώς, για να κοντύνει η Αριστερά και να παραμένει κοντή, έπρεπε να πολιορκηθεί και να πολιορκείται από μικρούς εχθρούς. Για να είναι πειστικοί αυτοί οι εχθροί έπρεπε να κατασκευάζονται από «χώρους», από θυλάκους μέσα στην ίδια Αριστερά.

Έτσι λοιπόν κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης (για να μην πάμε παλιότερα) όταν ακόμα φασιστικός κίνδυνος στην Ελλάδα δεν υπήρχε αξιοσημείωτος, ορισμένοι κύκλοι (και δημοσιογραφικοί) έκαναν ό,τι μπορούσαν για να επισημαίνουν τέτοιους κινδύνους, και να τους αναδεικνύουν με σκοπό να τους μετατρέψουν σε αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Ούτω πως όταν ακόμα η Χρυσή Αυγή ήταν στο 0,01% η φασαρία που έκανε εναντίον της ο μηχανισμός των πονηρών της έδωσε την αρχική δημοσιότητα που χρειαζόταν για να αρχίσει να θεριεύει.

Αυτός ο εύκολος «αντιφασισμός» των πονηρών ουδεμία σχέση είχε και έχει με τους μεγαλειώδεις αντιφασιστικούς αγώνες. Αντιθέτως αυτός ο εύκολος «αντιφασισμός» υπάρχει εδώ και χρόνια στην ημερήσια διάταξη με τόσο καλά μελετημένες εκφυλιστικές προδιαγραφές, ώστε γενιές νεαρών να βλέπουν τον εχθρό τους στο πρόσωπο του μπάτσου κι όχι του καπιταλιστή.

Το πρόβλημα δεν ήταν πλέον ο κ. Σημίτης λόγου χάριν, όστις ανασκολόπιζε την εργασία, αλλά οι παρλαπίπες που έλεγε ο κάθε φασιστάκος για οτιδήποτε – ευκολάκι! Και μέσα σ’ αυτό το ευκολάκι ένα μέρος της Αριστεράς συρρίκνωσε το μέγεθός του στο ύψος του κάθε Κασιδιάρη. Αυτός ο εύκολος «αντιφασισμός» δεν είχε κανέναν αντίλογο στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, για παράδειγμα, αλλά του σηκώνεται η τρίχα για τη συνέχεια του ελληνισμού. Αυτοί

οι «αντιφασίστες» υπογράφουν μνημόνια με το καντάρι, κάνουν ό,τι τους διατάσσουν οι Αμερικάνοι, συγκυβερνούν με όσους λένε οι ίδιοι ακροδεξιούς και ψεκασμένους, αλλά βγάζουν τον λαό εθνικιστή και γραφικόν – μάλιστα κατά μάζες – χαρίζοντας την αγωνία του για τις τύχες του στην ακροδεξιά και τους φασίστες! Εύγε!

Σήμερα αυτοί οι γενικώς «εύκολοι» στολίζουν τον λαό με τους ίδιους προσδιορισμούς που τον στόλιζαν και τον στολίζουν οι νεοφιλελεύθεροι: λαϊκιστή και εθνικιστή. Κι αν όχι όλον τον λαό, εκείνο το μέρος του που ακολουθεί (!) ή συναγελάζεται (!!) με τους φασίστες. Πρόβατο ο λαός. Εκτός από ακαμάτηδες οι Έλληνες, εκτός από τεμπέληδες, λαμόγια, διεφθαρμένοι, αντισημίτες και ανάδελφοι είναι και πρόβατα. Έξοχη μαρξιστική ανάλυση.

Μια σκόπιμη σύγχιση των εννοιών διαχέεται στην κοινωνία επί δεκαετίες με αυτή τη φωλιά των πονηρών να πρωτοστατεί. Πατριωτισμός, εθνικισμός, διεθνισμός, πατρίδα, έθνος, κράτος, όλα έχουν γίνει μαλλιά κουβάρια με ένα μέρος της Αριστεράς να δείχνει πρωτοφανή περιφρόνηση για τον λαό, επιδεικνύοντας ελιτισμό (της γλίτσας), αλαζονεία και αμορφωσιά που καταλήγουν σε έναν σεχταρισμό κι έναν ναρκισσισμό άνευ προηγουμένου. Αυτή η περιφρόνηση προς τον λαό αφήνει ελεύθερο το πεδίο στη νεοφιλελεύθερη δημαγωγία αλλά και την ακροδεξιά διείσδυση. Οι φωλιές που οι πονηροί έχουν στήσει μέσα στην Αριστερά (και σήμερα δίνουν τον τόνο στην κυβερνητική ρητορική) έχουν κάνει το θαύμα τους. Διότι η αποξένωση του λαού από την Αριστερά είναι και αποξένωση από τη Δημοκρατία. Με τελευταίο ζητούμενο την αποξένωση και από την πατρίδα…
ΥΓ.: Αύριο πώς θα την ονομάσουν τη Θράκη οι «άλλοι»; Νόβα Θράκη; Μέσα Θράκη; Αφίρ Θράκη;



Ανακοίνωση της "πρΟΤΑσης" Εργαζομένων στον δήμο Χαλανδρίου

\
Χαλάνδρι 05.02.2018


Με έκπληξη είδαμε και διαβάσαμε ανακοίνωση της Π.Ο.Ε. – Ο.Τ.Α. κατά του Δημάρχου Χαλανδρίου, με εκφράσεις πεζοδρομίου και με περιεχόμενο άκρως παραπλανητικό και κατευθυνόμενο.
Μάλιστα, οι λαλίστατοι συνδικαλιστές έφτασαν στο σημείο να μιλήσουν για «πραγματικές άθλιες συνθήκες Υγιεινής και Ασφάλειας που επικρατούν στον χώρο του Αμαξοστασίου του Δήμου Χαλανδρίου και ειδικότερα στον αυθαίρετα διαμορφωμένο χώρο που εγκαταστάθηκε το μηχάνημα βιοξήρανσης για παραγωγή βιομάζας».
Είναι τέτοια η βιασύνη τους να υπακούσουν σε κομματικά κελεύσματα που, αντί να πιέσουν προς την κατεύθυνση των έργων για την όσο πιο άμεση εγκατάσταση αμαξοστασίου, συνεργείου, τοπικού σταθμού μεταφόρτωσης και κέντρου διαχείρισης ανακυκλώσιμων υλικών στον καινούριο χώρο που προσφάτως απέκτησε ο Δήμος*, εξαπέλυσαν μια συνηθισμένη γι’ αυτούς «επίθεση», υπερασπιζόμενοι – ουσιαστικά – το δικαίωμα σε κάποιον να αρνείται τα καθήκοντά του και να συκοφαντεί

Ο πρώτος εκπρόσωπος της Π.Ο.Ε. – Ο.Τ.Α. που πήρε το λόγο, θέλησε, πριν αναφερθεί στο θέμα, να μιλήσει – άστοχα και άκαιρα - για την έλλειψη ειδών προστασίας στους εργαζόμενους, με αφορμή το θάνατο συναδέλφου – εργαζόμενου (προήλθε από φυσικά αίτια και όχι από ατύχημα) στην Υπηρεσία Πρασίνου του Δ. Χαλανδρίου εκείνη την ημέρα. Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε δηλαδή…Στο τέλος, μάλιστα, της παρέμβασής του,υπέδειξε και τρόπους λειτουργίας του Προγράμματος !!

Ακούστε Ε Δ Ω ύφος, φρασεολογία και προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης, από ανθρώπους (ο δεύτερος εκπρόσωπος της ομοσπονδίας) που ψηφίζονται στα προεδρεία μεταξύ τους και που θέλουν να βρίσκονται – με οποιοδήποτε τίμημα – στο προσκήνιο

Ως συντακτική ομάδα της «πρΟΤΑσης» κατανοούμε ότι η εργασία για κάθε άνθρωπο είναι σημαντική και πιστεύουμε ότι, με αμοιβαίες και όχι μονόπλευρες υποχωρήσεις, το ζήτημα του συμβασιούχου μπορεί να λυθεί χωρίς προεκτάσεις, υπερβολές και ακρότητες.

Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και η δέσμευση του δημάρχου για επαναπρόσληψη του συμβασιούχου για 3 μήνες, ως οδηγό (εφόσον διαθέτει τα τυπικά προσόντα) με δυνατότητα ανανέωσης – ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΚΡΑΙΟΥΣΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥ - δίνει μια διέξοδο, όμως, η σύνδεση του γεγονότος αυτού με τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας που επικρατούν στο χώρο του αμαξοστασίου του Δήμου Χαλανδρίου και η προσπάθεια αναγωγής του σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα για το Χαλάνδρι , θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου μας. Και νομίζουμε ότι είναι εντελώς ΑΣΤΟΧΟ και ΑΚΑΙΡΟ. Ιδιαίτερα σήμερα, που ο Δήμος Χαλανδρίου βρίσκεται στην κατεύθυνση ενίσχυσης της υπηρεσίας καθαριότητας , με την προκήρυξη μέσω του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ 127 θέσεων εργασίας, δείχνοντας ότι στόχος του είναι η ενίσχυση του Δημόσιου χαρακτήρα της υπηρεσίας και της βελτίωσης της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών προς τον πολίτη.

Η συντακτική ομάδα της «πρΟΤΑσης» είναι ενάντια σε τέτοιες ανακοινώσεις – καταγγελίες που στοχοποιούν τον Δήμο Χαλανδρίου, δίνοντας μια εικόνα η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και υποκρύπτει κομματικές και άλλες σκοπιμότητες.

Καλούμε την Π.Ο.Ε. – Ο.Τ.Α. να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα του συνδικαλιστικού κινήματος που καταρρέει και που συμπαρασύρει μαζί του(ς) και τους εργαζόμενους, σε ένα ουτοπικό δρόμο χωρίς πραγματικούς στόχους και – επομένως – δημιουργεί έντονο προβληματισμό για τον λόγο ύπαρξής της.
πρΟΤΑση

*Θυμίζουμε ότι, ο Δήμος Χαλανδρίου μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 14/12/2016, είναι ιδιοκτήτης μιας έκτασης 6.457 τμ (ΧΕΥ 9) που θα δώσει οριστική λύση στο θέμα της στέγασης των υπηρεσιών καθαριότητας.
Ο Δήμος απέκτησε το ακίνητο, που βρίσκεται στην περιοχή Πάτημα Χαλανδρίου και συνορεύει με την Αττική Οδό, από το ΤΑΙΠΕΔ, πλειοδοτώντας με 640.000 ευρώ.

ΣΧΟΛΙΟ: 

ΣΩΣΤΟΙ ΜΕΝ, ΜΟΝΟΜΕΡΕΙΣ ΚΙΑ ΜΕΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΔΕ! 
ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ .... "ΚΕΝΤΡΩΟΙ"
ΔΙΟΤΙ - ΝΑΙ - Η ΠΟΕ ΟΤΑ ΕΚΤΕΘΗΚΕ  και αυτό το είπαμε πρώτοι, και ΚΑΘΑΡΙΣΑΜΕ για το θέμα - ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΛΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΣΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΑΣ;;;

ΚΑΛΑ ΤΑ ΕΚΑΝΕ;;;
Στο ίδιο ψηφοδέλτιο ήσασταν, θυμίζουμε!
ΔΕΝ ΤΗΝ ΞΕΡΑΤΕ;;;
Πρωτάρες είστε;;;



ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΛλΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

140 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Μας ζητήθηκε από φίλο να αναδημοσιεύσουμε ένα κείμενο που κυκλοφορεί από προχθές στα μέσα μαζικής εξημέρωσης - ξεκινώντας από τον ραδιοφωνικό σταθμό REAL - που αναφέρεται στον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη την Κυριακή στο συλλαλητήριο.

Οι καργαριστεροί τον κηδεύουν - λέει - γιατί πέθανε γι' αυτούς.

Την επιχειρηματολογία των σταλινικών για το θέμα την ξέρετε.

"Ο Μίκης μίλησε σε ένα πλήθος φασιστών και χρυσαυγιτών άρα πέθανε για την αριστερά."

Μια αριστερά που έκανε καμιά πενηνταριά χρόνια να αποκαταστήσει και να τιμήσει τον ΑΡΗ κηδεύει τον Μίκη επειδή κάλεσε σε πατριωτική εγρήγορση όλους τους Έλληνες και όχι μόνο τους "επαγγελματίες αριστερούς", πιστός στις παραδόσεις της ΕΑΜικής αριστεράς και όχι της σιτιζόμενης με νεοταξίτικο, ιμπεριαλιστικό χρήμα  ΜΚΟαριστεράς ή των μισθοφόρων καθεστωτικών παντός καιρού σοσιαλιστών των υπουργείων.

Μια αριστερά που κανένα πρόβλημα δεν είχε να συνδιαδηλώνουμε όλοι μαζί, το 2010, το 2012 με τους χρυσαυγίτες και τους εθνικιστές στις πλατείες των αγανακτισμένων, επειδή τακτικά και εκλογικά τότε οι διαδηλώσεις  την βόλευαν, ξεκίνησαν εκστρατεία αποκαθήλωσης του Μίκη Θεοδωράκη ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, τρομάρα τους.

Μια αριστερά που έβγαλε ναζιστή τον πρόεδρο των Παραολυμπιονικών γιατί σήκωσε το χέρι του να χαιρετίσει, κλέβοντας ένα στιγμιότυπο από την κίνησή του.

Κάποιοι δικοί μας σταλίνες - έχουμε και εμείς στον σοσιαλιστικό χώρο τέτοιους - το ίδιο επιχείρησαν όταν ο Μίκης έγινε υπουργός του συχωρεμένου Μητσοτάκη την περίοδο που ο ηγέτης μας Ανδρέας Παπανδρεόυ συρόταν στα ειδικά δικαστήρια.

Μαζί με τη Δαμανάκη, τον Ανδρουλάκη και άλλες ..... εκσυγχρονιστικές, αριστερές δυνάμεις που τους μάζεψαν μετά στο ΠΑΣΟΚ και τους διέσωσαν πολιτικά (και ΠΑΡΑΦΟΥΣΚΩΣΑΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ) οι πραγματικοί αντίπαλοι του Ανδρέα και της πραγματικά ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗΣ αντίληψής τoυ για την ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ,  οι ελιτοεκσυγχρονιστές, υπό την πλήρη ανοχή μας.

Για τον Μίκη το θυμούνται κάποιοι εκ των συντρόφων μου, και το αναπαράγουν τώρα που η στάση του βάζει σε κίνδυνο την καρέκλα τους στα υπουργεία και εκείνος είναι με τον ΛΑΟ.

Το αναπαράγουν και λυσσομανούν γιατί οι επιλογές του Μίκη έχουν άλλο βάρος.
Γιατί Ο ΙΔΙΟΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟ ΒΑΡΟΣ.
Και όσοι διαφωνούν μαζί του διαφωνούν με λύσσα, γιατί τους κάνει μεγάλη ζημιά στα σχέδιά τους.

Το παγκόσμιο βάρος του Μίκη, αλλάζει την μπαλάντζα δεν είναι .... Δαμανάκη ο Μίκης, ούτε Κωνσταντίνου και λοιπές εθνομηδενιστικές δυνάμεις.

Και δεν κηδεύεται επειδή το λέει κανένας ελληνοφρενής ή σχιζοφρενής.

Άλλωστε όλοι ξέρουμε ότι δεν θα πεθάνει ποτέ, ακόμα κι αν όταν σταματήσει η ανάσα του.

Θα ζει σε όλο τον κόσμο και θα σηματοδοτεί τον ελληνισμό και τον πολιτισμό του, είτε αυτή η πατρίδα επιβιώσει ως κράτος, είτε σκορπίσει και μετατραπεί στις οικονομικές ζώνες που είχε καθορίσει για το μέλλον της ο Χίτλερ στον κόσμο που σχεδίαζαν οι ΝΑΖΙ, αν το 3ο ΡΑΪΧ επικρατούσε, τώρα που επικρατεί το 4ο.

Εκείνες που την Μακεδονία την έδιναν στην σφαίρα επιρροής της Βουλγαρίας, που μετείχε στον άξονα, αν έχετε ακουστά.

Έχετε κάθε δικαίωμα να διαφωνείτε με όσα είπε ο Μίκης ή με την επιλογή του να μιλήσει στο συλλαλητήριο και έχετε κάθε δικαίωμα να του ασκείται πολιτική  κριτική.

Και εμείς διαφωνήσαμε που ήταν με τον Μητσοτάκη και μας πόνεσε. Αλλά τότε ήσασταν ΟΛΟΙ εσείς εναντίον μας υπέρ του Μητσοτάκη και δεν μιλήσατε για τον "θάνατο του Μίκη".

ΟΥΤΕ ΕΜΕΙΣ.

ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΚΗΡΎΣΣΕΤE ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ επειδή αποφάσισε εν ζωή ότι ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ "αδέλφια μου ΣΤΑΛΙΝΟΦΑΣΙΣΤΕΣ.

ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ.

Ο Μίκης - ο αριστερός της Μακρονήσου -  αποφάσισε ότι δεν έχει καμία ανάγκη το αριστερόσημό σας, το αριστερόσημο των εκ του ασφαλούς και χωρίς κόστος αριστεριτζήδων της μεταπολιτευτικής εξαργύρωσης ΑΓΩΝΩΝ ΑΛΛΩΝ.

Που δεν τους κατάλαβαν ή τους διαστρέβλωσαν

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΑΜ ήταν ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ με μπροστάρη την αριστερά.

Και ο Μίκης σηματοδότησε με την στάση του ότι πιστεύει ότι η πατρίδα του είναι πιο σημαντική για εκείνον από την απέχθειά του για τους βασανιστές του.

Εσείς τι πουλάτε;;; Τα σημάδια στο δικό του σώμα;;;

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΚΗ.

Και επειδή αυτό δεν μπορούμε να το επιβάλλουμε γενικά.  ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΚΗ μέσω της ΠΛΑΤΕΙΑΣ.

ΥΓ: Επί της ουσίας της σύνθετης ονομασίας της FYROM και της διαπραγμάτευσης και αν έπρεπε να διαπραγματευτεί ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ θα το δούμε στο τέλος, όταν γίνει ταμείο και μάθουμε ποια θα είναι η κατάληξη.
Απλά προς εθνομηδενιστικές καφροδυνάμεις υπογραμμίζουμε ότι ΤΟ ΚΚΕ - όχι τίποτα φασίστες σαν και εμάς - είπε ότι χωρίς αλλαγή συντάγματος ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ.

A.N.


Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *