Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2019

Our Festival 5: Συνάντηση αλληλέγγυων καλλιτεχνών στη Ρεματιά


 

 Το Φεστιβάλ Ρεματιάς προσφέρει την τέχνη, εμείς την αλληλεγγύη.
Προσφέρουμε τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης
για την επιβίωση των συνανθρώπων μας που πλήττονται από την κρίση.


 

Το Φεστιβάλ Ρεματιάς 2019 – Νύχτες Αλληλεγγύης παρουσιάζει το Our Festival 5. Για πέμπτη συνεχή χρονιά ο Δήμος Χαλανδρίου εντάσσει στο πρόγραμμα του φεστιβάλ ένα μικρότερο φεστιβάλ, εκφράζοντας εμπράκτως την επιλογή του να υποστηρίζει νέα καλλιτεχνικά σχήματα, τα οποία εκτός από την πρωτότυπη καλλιτεχνική τους δημιουργία αναπτύσσουν κοινωνική δράση στο πλευρό ευπαθών ομάδων του πληθυσμού.
Το Our Festival 5, που διαρκεί από τις 3 έως τις 8 Σεπτεμβρίου είναι μια συνάντηση αλληλέγγυων καλλιτεχνών από όλο το φάσμα των παραστατικών τεχνών, που θα παρουσιάσουν στη Ρεματιά μέσα σε έξι μέρες συνολικά 24 καλλιτεχνικές δράσεις. Κατά τη διάρκειά του, θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε θέατρο, μουσική, χορό, σινεμά, παιδικές παραστάσεις, εργαστήρια για μικρούς και μεγάλους ενώ σε αρκετές από τις εκδηλώσεις του Our Festival 5 παρέχονται επιμέρους υπηρεσίες προσβασιμότητας περιεχομένου κατόπιν χρηματοδότησης του Δήμου Χαλανδρίου.

Για το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων του Our Festival 5 και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις του δείτε το σχετικό αρχείο.

Σημειώνεται ότι στο Θέατρο της Ρεματιάς υπάρχουν οριοθετημένες θέσεις για ανάπηρα και εμποδιζόμενα πρόσωπα, ύστερα από πρωτοβουλία της Κίνησης Αναπήρων Καλλιτεχνών, καθώς και τουαλέτα αναπήρων. Η πρόσβαση για άτομα με κινητικές βλάβες είναι δυνατή με αυτοκίνητο μέχρι το χώρο του θεάτρου όπου υπάρχουν δύο θέσεις στάθμευσης αναπηρικών οχημάτων.

Η ώρα έναρξης ποικίλλει ανάλογα με την εκδήλωση. Δείτε σχετικά το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

Αντί εισιτηρίου στις παραστάσεις με ελεύθερη είσοδο προαιρετική συνεισφορά σε τρόφιμα, φάρμακα, σχολικά και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου, το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Χαλανδρίου και για τις δομές αλληλεγγύης στους πρόσφυγες.

Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς

Πεζόδρομος Προφήτη Ηλία, Πολύδροσο Χαλανδρίου



« Η ΟΔΥΝΗΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΟΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΒΙΚΟ ΣΥΝΡΟΜΟ»



Του Γεωργίου Παπασίμου
Δικηγόρου
Site: http://www.gpapasimos.gr/
Twitter: @PapasimosG

Αμείωτη συνεχίζεται η τουρκική επιθετικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, με καθημερινή παραβίαση της Α.Ο.Ζ της Κύπρου, βόρεια και νότια του νησιού. Ήδη και τέταρτο πλοίο με την ονομασία «Όρουτς Ρέις» βρίσκεται καθ’ οδόν για την Ανατολική Μεσόγειο, προκειμένου να συνενωθεί με τα «Φατίχ», «Γιαβούζ» και «Μπαρμπαρός».

Έτσι, όπως τα ευχολόγια και οι ελπίδες, ότι δεν θα προχωρούσε η Άγκυρα ανεξαρτήτως των τεχνικών της δυνατοτήτων, σε επιχείρηση γεώτρησης εντός της υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ της Κύπρου, αποδείχθηκαν έωλες, πιθανότατα μπορεί να διαψευσθούν και οι εκτιμήσεις ότι το προσωποπαγές νεοθωμανικό καθεστώς Ερντογάν δεν θα «διαβεί τον Ρουβίκωνα ποταμό» ως προς τις επιθετικές ενέργειες στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στέλνοντας ερευνητικά πλοία στα χωρικά ύδατα της Ελλάδος στην περιοχή του Καστελόριζου.

Δημοσιεύματα και πληροφορίες φέρουν την στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας να θεωρεί ότι είναι κατάλληλη ώρα να δοκιμάσει ξανά τις αντιδράσεις και τις αντοχές της Ελλάδος, με κίνηση αμφισβήτησης της θαλάσσιας περιοχής πέριξ του Καστελόριζου και με έναρξη σεισμικών ερευνών.

Από την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα και τις ιταμές του δηλώσεις μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο, περί αλλαγής των όρων της Συνθήκης της Λωζάνης όσον αφορά τα σύνορα, η τουρκική διπλωματία και το στρατιωτικό κατεστημένο έχει, έως σήμερα, καταδείξει με κάθε απόλυτο τρόπο, ότι αυτό δεν ήταν σχήμα λόγου, αλλά ότι αποτελούσε στρατηγική στόχευση της Άγκυρας.

Οι συνεχείς αναφορές Ακαρ περί «γαλάζιας πατρίδας», οι χάρτες που επιδεικνύει, με την Α.Ο.Ζ, των Τούρκων να περιλαμβάνει το μισό Αιγαίο και το μεγαλύτερο τμήμα της ανατολικής Μεσογείου, εξαφανίζοντας τα ελληνικά νησιά, για τα οποία οι Τούρκοι θεωρούν, ότι δεν έχουν Α.Ο.Ζ., παρά μόνο χωρικά ύδατα έξι μιλίων, κατά βάναυση προσβολή των ισχυόντων διεθνών κανόνων, οι συνεχείς επιθετικές δηλώσεις Ερντογάν περί Ματζικέρτ, καταστροφή της Σμύρνης κ.λπ., η εισβολή του Αττίλα ΙΙΙ στην Κυπριακή Α.Ο.Ζ., οι προσπάθειες οριοθέτησης της Α.Ο.Ζ. με την Λιβύη, την οποία καλεί να μοιράσουν μεγάλα θαλάσσια τμήματα της Κύπρου και της Ελλάδος και οι συνεχείς παραβιάσεις στο Αιγαίο, καταδεικνύουν την ωμή πραγματικότητα: Ότι η τουρκική απειλή κατά του Ελληνισμού δεν είναι ένα θεωρητικό κατασκεύασμα, αλλά πρόκειται για μια οδυνηρή πραγματικότητα, η οποία, αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε νέους εθνικούς «ακρωτηριασμούς».

Και αυτό, γιατί είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η Τουρκία, στις στιγμές αδυναμίας του Ελληνισμού, επιχειρεί επιθετικές παράνομες ενέργειες, εγκολπώνοντας εθνικά τμήματά του. Το 1974, αξιοποιώντας τον προδοτικό και ηλίθιο ρόλο της Χούντας των Συνταγματαρχών, εισέβαλε στο Νησί της Αφροδίτης χωρίς ουσιαστικά αντίσταση, κάνοντας αντί για απόβαση, αποβίβαση !!!

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά την ανηλεή μνημονιακή κηδεμονία και την πρόσδεση στα δεσμά των δανειστών για τα επόμενα ενενήντα εννέα χρόνια με υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας, η Ελλάδα εμφανίζεται αποδυναμωμένη σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, αποτελώντας και πάλι «ιδανικό θύμα» του τουρκικού πολιτικο-στρατιωτικού κατεστημένου.

Απέναντι σε αυτόν τον υπαρκτό, πλέον, κίνδυνο για τον Ελληνισμό, η Ελλάδα συνεχίζει την παθητική στάση και την πρακτική του «κουκουλώματος» των προβλημάτων, εκπέμποντας φοβικό σύνδρομο, που διαπερνά όλες τις τελευταίες πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες προσδοκούν «τρίτοι» να μας λύσουν τα προβλήματα. Η απραξία και η κατευναστική πολιτική φθάνει μέχρι του σημείου να μην καταθέτει η Ελλάδα στον Ο.Η.Ε. τις συντεταγμένες των εξωτερικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, για μην προκαλέσει τους Τούρκους, την ώρα που αυτοί έχουν, ήδη, καταθέσει χάρτες και συντεταγμένες, με τις οποίες, κατά πλήρη παράβαση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, διεκδικούν παράνομα τεράστιες θαλάσσιες περιοχές νότια και νοτιοανατολικά της γραμμής Καστελόριζο – Ρόδος – Κάρπαθος – Κάσος – Κρήτη.

Αντιθέτως, το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι επιρρεπές στην δημιουργία εύκολων φαντασιώσεων περί ισχυρών συμμαχιών (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, Ευρώπη), που θα απέτρεπαν την δήθεν απομονωμένη Τουρκία από επιθετικές ενέργειες. Πλην όμως, για μια ακόμα φορά αποδείχθηκε ότι αυτές αποτελούν ψευδαισθήσεις, αφού κανείς δεν πρόκειται να σώσει τη χώρα μας σε μια δύσκολη στιγμή, παρά μόνο η ίδια, εάν είναι έτοιμη.

Γι’ αυτό, η Ελλάδα χρειάζεται σήμερα άμεσα μια άλλη εθνική στρατηγική και την πολιτική βούληση για την αναχαίτιση των παράνομων διεκδικήσεων της Τουρκίας, που θα περιλαμβάνει ενεργή και αποτελεσματική διπλωματία, προκειμένου να αξιοποιηθούν τα εσωτερικά προβλήματα και οι αντιφάσεις της γείτονος χώρας, καθώς και άμεση στρατιωτική ενίσχυση με «έξυπνα όπλα» χαμηλού κόστους, αξιοποιώντας την δομή του αρχιπελάγους, έξω από τον καθορισμένο νατοϊκό προσανατολισμό.


Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ για το δήθεν βρετανικό πραξικόπημα: Οι λαοί ξεσηκώνονται ενάντια στη φασιστική Νέα Διεθνή Τάξη που εκφράζει η ΕΕ


Η μυθολογία των πραξικοπηματικών ελίτ για το δήθεν Βρετανικό πραξικόπημα

Οι εξελίξεις στη βρετανική πολιτική σκηνή που πυροδοτήθηκαν από την απόφαση του Πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον να αναστείλει την παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο, στο υπόβαθρο του Brexit, φανέρωσαν εκ νέου τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε), όπως αυτή εκφράζεται από τα μέλη της στο μιντιακό και πολιτικό πεδίο.

Έτσι, από τη μεριά του κατεστημένου εκφράστηκαν φωνές ακόμα και για πραξικοπηματική κίνηση του Πρωθυπουργού με τον ηγέτη των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν (τον Τσίπρα της Βρετανίας) να αναφέρεται σε «σκάνδαλο και απειλή προς τη δημοκρατία». Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που παρουσιάζουν οι υποστηρικτές της παραμονής της Βρετανίας στη ΕΕ και αυτή θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε αμέσως.

Όσον αφορά τον καλοστημένο μύθο των ελίτ και των μιντιακών οργάνων τους περί πραξικοπήματος και κατάλυσης της δημοκρατίας στη Βρετανία η αλήθεια είναι ότι ο Μπόρις Τζόνσον δεν κάνει κάτι που δεν έχει ξαναγίνει. Η απόφασή του να αναστείλει τις λειτουργίες του κοινοβουλίου είναι, δίχως αμφιβολία, καθόλα επιτρεπόμενη συνταγματικά και αρκετά συνηθισμένη πολιτικά. Στη Βρετανία, η εκλογή ενός νέου Πρωθυπουργού σηματοδοτεί την έναρξη μιας καινούργιας κοινοβουλευτικής περιόδου, η οποία θα έχει ως περιεχόμενο τη συζήτηση των αντίστοιχων νομοσχεδίων που σκοπεύει να περάσει η νέα κυβέρνηση. Αυτή η μετάβαση από τη μία κοινοβουλευτική περίοδο στην άλλη συμβολίζεται παραδοσιακά από το κλείσιμο της Bουλής και την ομιλία της βασίλισσας με την οποία ξεκινά η νέα περίοδος. Αντιλαμβανόμαστε, με βάση τα παραπάνω, ότι εφόσον ο Μπόρις Τζόνσον είναι ένας νέος Πρωθυπουργός, έχει να προωθήσει ένα νέο πολιτικό πρόγραμμα, πράγμα που σημαίνει ότι είναι πλήρως αναμενόμενο να αναστείλει την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο και να εκκινήσει μία καινούργια με μια νέα ομιλία της βασίλισσας. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό σε αυτή του την απόφαση. Βεβαίως, πρέπει να τονίσουμε ότι η κίνησή του χρησιμοποιείται για να ασκήσει πίεση στους πολιτικούς του αντιπάλους, έτσι ώστε να μπορέσει να φέρει εις πέρας την κεντρική προγραμματική του θέση περί εκπλήρωσης του Brexit, το οποίο έχει ψηφιστεί από το 2016.

Και φυσικά επί τρία χρόνια μια πολιτική απάτη εκτυλισσόταν από την κυβέρνηση της Τερέζα Μέι που υποκρινόταν ότι εκτελούσε την απόφαση του Βρετανικού λαού για έξοδο από την ΕΕ, όταν αυτή διαπραγματευόταν με την φασιστική ηγεσία της ΕΕ πώς θα δενόταν ο Βρετανικός λαός στην ΕΕ και τις πολιτικές της λιτότητας, ενώ τυπικά θα ήταν η Βρετανία έξω από την ΕΕ. Αυτή την απάτη όμως γρήγορα την κατάλαβαν τα λαϊκά στρώματα που είχαν καταδικαστεί σε μαζική ανεργία και υποαπασχόληση, όχι μόνο από τις Θατσερικές πολιτικές αλλά και τις ίδιες πολιτικές που εφάρμοσαν οι Μπλερικοί, κάτω από το πρόσχημα της ΕΕ, η οποία, όμως, μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ και τις «4 ελευθερίες», δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τον Θατσερισμό! Έτσι ξεκίνησε το κίνημα για εθνική και οικονομική κυριαρχία στη Βρετανία που σύντομα εξαπλώθηκε και στη Γαλλία, την Ιταλία, τη κεντρική Ευρώπη κλπ. Πάνω στις πλάτες αυτού του μαζικού κινήματος κινείται και ο Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος βέβαια δεν πρόκειται, ακόμη και έξω από την ΕΕ, να περιορίσει τις αγορές . Όμως ακόμη και αν επέβαλε μόνο μια «καθαρή έξοδο» από την ΕΕ αυτό θα ήταν μια πρώτη μεγάλη λαϊκή νίκη και θα απόκειτο μετά στο λαϊκό κίνημα να παλέψει ενάντια στην όποια Βρετανική κυβέρνηση για να επιβάλει πραγματικούς ελέγχους στις αγορές—πράγμα που θα ήταν αδύνατο όταν θα είχε να παλέψει όχι μόνο με την Βρετανική αλλά και την Ευρωπαϊκή ελίτ. Όλα αυτά προσποιείται ότι δεν τα καταλαβαίνει η δήθεν «Αριστερά», ακόμη και η πέραν της «απάτης του ΣΥΡΙΖΑ», η οποία ουσιαστικά καταδικάζει το τι γίνεται σήμερα στη Βρετανία με το «επιχείρημα» ότι και ο Τζόνσον νεοφιλελεύθερες πολιτικές θα εφαρμόσει (βλ. ανακοίνωση Λαφαζάνη)!

Ο λόγος δηλαδή για την εγχώρια και διεθνή κατακραυγή απέχει μακράν από τις υποκριτικές δημοκρατικές ευαισθησίες των πολιτικάντηδων και των μιντιακών παρατρεχάμενών τους, οι οποίοι 3 χρόνια μετά τη ψήφο του βρετανικού λαού προσπαθούν με κάθε μέσο να αναστρέψουν την απόφαση αυτή, και φέρνει στο κέντρο το φλέγον ζήτημα: το Brexit και την προθεσμία της 31ης Οκτωβρίου, ημέρα καταληκτικής εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ (με ή χωρίς συμφωνία). ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΔΩ

ΜΕΚΕΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 2/9/2019


Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *