ΤΕΚΤΑΙΝΟΜΕΝΑ στην γειτονιά μας - και η ανάγκη εγρήγορσης

-Στην γειτονική Τουρκία, η επανεκλογή Ερντογάν, παράλληλα με την ενίσχυση στην τουρκική βουλή κομμάτων εθνικιστικών και Ισλαμικών, δεν προμηνύει κάτι θετικό για την Πατρίδα μας. Πέραν των άλλων, ο πολύς Ερντογάν "προσευχήθηκε" συμβολικά για την νοίκι του στην Αγιά Σοφιά.Στην Πόλη, που για αυτούς εδώ και αιώνες, είναι ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΗ εξ ού και τα ετήσια πανηγύρια κάθε 29η Μαίου, ημερομήνια Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Στα δικά μας: η ατζέντα της τούρκικης πλευράς έχει διευρυνθεί, συμπεριλαμβάνει από την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου μέχρι συνδιαχείρηση των θαλάσσιων ζωνών.

Ένα από τα βασικά θέματα διαπραγμάτευσης της Δύσης (ΗΠΑ) με την Η Τουρκία θίγει ελληνικά στρατηγικά συμφέροντα που άπτονται της κυριαρχίας της χώρας μας.Ο κίνδυνος για την Ελλάδα ενισχύεται, καθώς εδώ και καιρό είναι προφανής η διάθεση της Ουάσιγκτον να συγκρατήσει την Τουρκία σε δυτική τροχιά, γεγονός που προϋποθέτει ανταλλάγματα τα οποία ζητά η Τουρκία στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

Καλλιεργείται το έδαφος για μια νέα προσπάθεια ελληνοτουρκικής προσέγγισης και διαλόγου μετά την εμφάνιση σε Ελλάδα και Τουρκία δύο κυβερνήσεων με νωπή εντολή. Τα θέματα που θέτει στο τραπέζι αυτού του διαλόγου η Άγκυρα (αποστρατιωτικοποίηση και εν γένει υπονόμευση των δικαιωμάτων των νησιών σε Αποκλειστικές Ζώνες Εκμετάλλευσης) ,με δεδομένη την ανάγκη των αμερικανών να κρατήσουν την Τουρκία στο Δυτικό- ΝΑΤΟϊκό μαντρί, προεξοφλούν ότι σύντομα η ελληνική κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει πιέσεις για επίδειξη «ρεαλισμού» προς όφελος του ευρύτερου "ευρωατλαντικού συμφέροντος' Μία από τα ίδια...

- Στην γειτονική Άλβανία, το καθεστώς του Έντι Ράμα, κάνει ολομέτωπη επίθεση στους Χειμαριώτες, προκειμένου να τους υφαρπάξει τις περιουσίες, ιδαίτερα στο παράλιο μέτωπο που θεωρείται "τουριστικό φιλέτο" Σε αυτά τα πλαίσια , συνέλαβε και φυλάκισε τον εκλεγέντα εντέλει Δήμαρχο Χειμάρας Φρέντυ Μπελέρη και ον συνεργάτη του Παντελή Κοκαβέση. Μετά 20 μέρες στη φυλακή, κατόπιν έφεσης που είχε ασκηθεί από την πλευρά των Χειμαριωτών, ο μεν Μπελέρης συνεχίζει να κρατείτε, ο δε Παντελής Κοκαβέσης αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους- λόγω της βεβαρημένης κατάστασης της υγείας του.Προκύπτει ως κυρίαρχο ζήτημα:να συσπειρωθεί στις αδελφότητες και στα σωματεία ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός κι οι εναπομείναντες Ελλαδίτες που καταλαβαίνουν το ζήτημα ως ζήτημα υπαρκτικής επιβίωσης.Η ΕΕ δεν θα πάρει μέτρα αν η Ελλάδα δεν προβάλει βέτο πριν να είναι πολύ αργά. Θα έχει διεισδύσει η Τουρκία στα εσωτερικά της Αλβανίας στηρίζοντας την. Η Ελλάδα θα πρέπει να αντιμετωπίσει την Τουρκία και την "θυγατρική Τουρκία" των Βαλκανίων. εν κατακλείδι; η φυλάκιση των Μπελέρη-Κοκαβέση δεν είναι τοπικό ζήτημα, δεν είναι εθνικό ζήτημα, δεν είναι γεωπολιτικό ζήτημα, δεν είναι ηθικό ζήτημα. Είναι όλα αυτά μαζί.

- για την ψιλο-εγκατάλειψη της (εναπομείνασας) Κυπριακής Δημοκρατίας στην τύχη της, στον "αυτόματο πιλάτο", στις ορέξεις των Τούρκων αλλά και ...άλλων γειτόνων, θα πω μόνο τούτο: Η Κύπρος και η Ελληνική Εθνική μειονότητα στην Αλβανία ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ μέσω της γενικότερη πολιτικής του (θεωρούμενου) Εθνικού Κέντρου ότι: "κείτονται μακράν". Εμείς πάλι, θεωρούμε ότι Αιγαίο, Θράκη, Κυπριακός Ελληνισμός και Ελληνική Εθνική μειονότητα στην Αλβανία, συνδέονται με μια κλωστή..

Όσοι εμείς, χρόνια παρόντες και δρώντες:

– για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -για την Προάσπιση της (περιορισμένης σήμερα) Εθνικής Ανεξαρτησίας και Κυριαρχίας της Πατρίδας μας. – για την Κοινωνική Δικαιοσύνη – για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Χώρας,

οφείλουμε να συγκροτήσουμε "στη βάση" ένα ευρύ Παλλαϊκό Μέτωπο υπεράσπισης των Δίκαιων του Λαού μας, και του σύνολου Ελληνισμού..

.Χρειαζόμαστε μια Πολιτική Πρωτοβουλία μακράς πνοής.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ανακοίνωση Πολιτικής Πρωτοβουλίας για τις επερχόμενες εκλογές

 

Για την δημιουργική αντίσταση της πατρίδας μας.

Για την αληθινή «Ένωση» της εθνικής και της λαϊκής κυριαρχίας.

Οι ελληνικές εκλογές, ορίστηκαν για τις 21 Μαΐου 2023. 

Μια σημαντική θρησκευτική ημέρα, αλλά και μια συμβολικότατη εθνικοπολιτική ημερομηνία : την Ένωση τωνΕπτανήσων με την μητέρα Ελλάδα.

Την ώρα που οι αυταπάτες για το κατεστημένο ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα έχουν δύσει από καιρό, την ώρα που η αναδιανομή της γεωπολιτικής σκακιέρας κάνει αβέβαιη την εθνική μας ανεξαρτησία και το δημογραφικό πρόβλημα απονευρώνει πολλαπλά την πατρίδα μας, συναντώντας την πνευματική μας ένδεια και παρακμή ας αναλογιστούμε εκείνη τη στιγμή της Ένωσης των Επτανήσων με την ηπειρωτική Ελλάδα. Ας διδαχτούμε από τη μεγάλη αγωνιστική παράδοση του ριζοσπαστικού κινήματος, εθνικού και ταυτόχρονα κοινωνικού.

 Από την περίοδο της Ενετοκρατίας (14ος αιώνα) και στη διάρκεια της τριπλής κατοχής από Γάλλους, Ρώσους, Άγγλους, της Ιονίου Πολιτείας (1800 - 1864) οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις των αγροτών και των ποπολάρων, αποτελούσαν το γόνιμο έδαφος της
ελευθερίας, όταν το μεγαλύτερο μέρος της ντόπιας αριστοκρατίας είχε ομονοήσει με τους
αυθέντες και την Προστασία.

Από την εξέγερση της βουκέντρας (Λευκάδα) και τις εξεγέρσεις σε απομακρυσμένα χωριά της Κέρκυρας (Νυμφές, Επίσκεψη, Λευκίμμη, Αυλιώτες, Καρουσάδες), το Ρεμπελιό των Ποπολάρων (Ζάκυνθος 1628-1631) περνώντας από τις μνημειώδεις εξεγέρσεις στο Σταυρό και στη Σκάλα (Κεφαλονιά 1848 – 49), μέχρι την πνευματική άνθηση και τον σεβασμό στην βυζαντινή παρακαταθήκη, η σύνθεση του ριζοσπαστικού κινήματος είναι ένα ανεπανάληπτο πρότυπο για τη σημερινή δύσκολη συγκυρία που περνάμε ως έθνος και λαός.

Ας διδαχτούμε ακόμα και από τις αντιφάσεις εκείνης της Ένωσης, που ενώ αποτελούσε διακαή πόθο και τον αγώνα ενός περιφερειακού ελληνισμού, συναντήθηκε - όπως συμβαίνει στην ιστορία – και με αλλαγές στους συσχετισμούς της αποικιοκρατίας. Σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου το 1862, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Πάλμερστον αποφάσισε να παραχωρήσει τα Επτάνησα στην Ελλάδα. Αυτή η πολιτική προωθήθηκε επίσης από τη βασίλισσα Βικτώρια. Ένας λόγος ήταν ότι η διατήρηση ήταν εξαιρετικά δαπανηρή. Επιπλέον, οι εθνοκοινωνιστές ριζοσπάστες, είδαν στους όρους που επικύρωναν την Ένωση, την υπαγωγή της Ελλάδας στη βρετανική σφαίρα επιρροής. Η Αγγλία έδειχνε διατεθειμένη να απωλέσει την Επτάνησο για να «κερδίσει» ολόκληρη την Ελλάδα και να διασφαλίσει την ηγεμονία της στην Εγγύς και τη Μέση Ανατολή.
Παράλληλα, η Ελλάδα δεσμευόταν στην τήρηση του δόγματος περί ακεραιότητας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο νέος βασιλιάς της Ελλάδας, δεσμευόταν ότι «δεν θα ασκεί πολεμική κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας γιατί αυτή είναι χρήσιμο ανάχωμα έναντι της Ρωσίας».

Πολλές αντιστοιχίες είναι οφθαλμοφανείς και στις μέρες μας. Πάντα όμως ο αγώνας για Εθνική ανεξαρτησία, Δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη, είναι διαρκής και μπορεί να επηρεάζει τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς και τη διπλωματία. Αυτή τη συμβολική μέρα, ψηφίζουμε. Ας μας συντροφεύει το πνεύμα εκείνου του ριζοσπαστικού κινήματος και της Ένωσης, έτσι ώστε η ψήφος μας να μην προδίδει ιδανικά και αξίες και ταυτόχρονα να διεκδικεί την εθνική ιστορική συνέχεια του τόπου μας, την αποτίναξη κάθε σύγχρονης Προστασίας, τη Δημοκρατία, την πνευματική
αναγέννηση και την παραγωγική ανασυγκρότηση και ανασύνθεση του τόπου.
 

Σε αυτό το πνεύμα, η "Πολιτική Πρωτοβουλία" θα είναι παρούσα στις προσεχείς εκλογές..

Γ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΔΗΛΩΣΗ: "Τα εύκολα, δύσκολα"

 Βγήκαν οι λαγοί, τους μετρώ - ξαναμετρώ και δεν είναι καθόλου λίγοι. 

Φτιάχνουν "κλίμα".

Συνεκμετάλλευση στα δικά μας; 

Μα, δεν το έχουμε από κοινού (το Αιγαίο)  για να τα συνεκμεταλλευθούμε.

 

Κακότεχνη επιστροφή στην "Διπλωματία των σεισμών¨" αλά 1999.

Αρπακόλα.

 

Οι εθελόδουλες ελίτ των Αθηνών, δεξιές ή "αριστερές", μετά την επιτυχία τους στην επίλυση του Σκοπιανού (Τσίπρα μου) όπου παραχώρησαν οικιοθελώς το όνομα της Μακεδονίας, παρ' όλη την τεράστια υποχώρηση στο Κυπριακό (Διζωνική- Δικοινοτική Ομοσπονδία ΔΔΟ- την οποία η Τουρκία φτύνει διότι δεν της αρκεί, θέλει ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΙΑ σε ΟΛΟΚΛΗΡΗ την Μεγαλόνησο), έκοντες- άκοντες, μας σπρώχνουν στην "Συνεκμετάλλευση" του Αιγαίου.

 

Στο όνομα του "πασιφισμού" , της όποιας υποτιθέμενης ειρηνικής συνύπαρξης, γεγονός που θα ανοίξει περαιτέρω την όρεξη στον επίβουλο, αναθεωρητή, νεο-Οθωμανό γείτονα.

 

Μακρύς και δύσκολος ο δρόμος για την Εθνική χειραφέτηση, την εκπλήρωση προσδοκιών του Λαού μας για ένα αξιοπρεπές αύριο.

Πάντα επίκαιρα: ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΗΣΙΑ- ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

(εκ των συντακτών της Διακήρυξης 3ης Σεπτέμβρη, Ιδρυτικού κειμένου του ΠΑΣΟΚ).

αρχιτέκτων - συγγραφέας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ: Για την ΕΞΕΓΕΡΣΗ του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ- 17η ΝΟΕΜΒΡΗ

1. Συμπληρώνονται 49 χρόνια από την αντιδικτατορική εξέγερση του Πολυτεχνείου η οποία υπήρξε η κορύφωση του αντιδικτατορικού-αντιστασιακού κινήματος. 49 χρόνια μετά, ο Αγώνας για Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία- Κοινωνική Δικαιοσύνη- Δημοκρατία, παραμένει επίκαιρος.

2. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήλθε ως απάντηση στην προσπάθεια της Χούντας να νομιμοποιηθεί πολιτικά το 1973, μέσω καταρχήν ενός διαβλητού δημοψηφίσματος και της λεγόμενης φιλελευθεροποίησης και κατόπιν αναθέτοντας την Πρωθυπουργία στον παλαιό πολιτικό Σπύρο Μαρκεζίνη.Η προσπάθεια απέτυχε.Σε αντιδιαστολή, εκείνη την περίοδο το αντιδικτατορικό κίνημα διογκώθηκε και μαζικοποιήθηκε..

3. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 που ξεκίνησε με φοιτητική κατάληψη του ιστορικού κτηρίου με αιτήματα φοιτητικά, γρήγορα εξελίχθηκε σε παλλαϊκή και πανεθνική εξέγερση, με διαδηλώσεις και αντιδικτατορικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε όλη τη χώρα, και στη συνέχεια στο εξωτερικό σε όλες τις χώρες όπου ζούσαν Έλληνες,με κεντρικό αίτημα την παραίτηση της Χούντας και την αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών.Η καταστολή της εξέγερσης από δυνάμεις του στρατού- που άφησε πίσω της 24 καταγεγραμμένους νεκρούς- και η επαναφορά του στρατιωτικού νόμου, ήταν η αρχή του τέλους για την δικτατορία, η κατάρρευση της οποίας θα συντελεσθεί παράλληλα με την Κυπριακή τραγωδία (πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, τουρκική εισβολή και κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας).

4. Μεταξύ της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, και της πρόσφατα τιμηθείσης επετείου της 28ης Οκτωβρίου, του ηρωϊκού ΟΧΙ του 1940, υπάρχει ένα κοινό κύριο νήμα: το Αντιστασιακό φρόνημα του ελληνικού Λαού,η υπεράσπιση των ιδεωδών της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας.

5. Σήμερα, που η Εθνική Ανεξαρτησία περιορίζεται και η Εθνική Κυριαρχία  φαλκιδεύεται, η Λαϊκή Κυριαρχία και η Δημοκρατία υποβαθμίζονται, που το υπάρχον φαύλο και φθαρμένο πολιτικό προσωπικό βυθίζεται όλο και περισσότερο σε "γκρίζες ζώνες",το πνεύμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, παρ΄όλες τις συνεχείς προσπάθειες καπήλευσης του από τις κομματικές "νομενκλατούρες", παραμένει φωτεινό. Ζωντανό παράδειγμα για νέους αγώνες.

"ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ"

Αθήνα 16.11.2022.

“Casus belli” διαρκείας…

Η ρητορική του Ερντογάν μετατρέπεται συν τω χρόνω, από επιθετική σε πολεμική (ενώ ο υβριδικός είναι ήδη σε εξέλιξη).

 

Συνεδρίασε την Τετάρτη το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας. Η ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά την συνεδρίαση, έρχεται να προστεθεί σε όλη την ρητορική της γείτονος ενάντια στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως τις γνωρίζουμε ήδη προ πολλού.Έτσι: “Η τουρκική κυβέρνηση διαμηνύει πως θα υπερασπιστεί «με όλα τα νόμιμα μέσα τα εθνικά της συμφέροντα απέναντι στις ολοένα και πιο προκλητικές ενέργειες της Ελλάδας»….

Το τουρκικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας κάλεσε «τους παράγοντες που ενθαρρύνουν την Ελλάδα να εξοπλίζει αποστρατιωτικοποιημένα νησιά στο Αιγαίο… να επιδείξουν κοινή λογική», αναφέρει η ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά την 4ωρη συνεδρίαση υπό την προεδρία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αναφέρεται στα…μεταχειρισμένα τεθωρακισμένα οχήματα που μας «πάσαραν» οι Αμερικανοί για να βγάλουν την υποχρέωση για όσα έχουμε προσφέρει.

Παράλληλα, το Συμβούλιο επέκρινε τις ΗΠΑ για την άρση του εμπάργκο όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία — την οποία ο Ερντογάν χαρακτήρισε «ανεξήγητη» — υποστηρίζοντας ότι έρχεται «σε αντίθεση με το πνεύμα της συμμαχίας» και πρέπει να ανακληθεί.

Ο Ερντογάν ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας όσον αφορά τη θέση τους στο ΝΑΤΟ και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να βρουν άλλον σύμμαχο σαν τη χώρα του, σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu.

Η Άγκυρα θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, αναφέρεται στην ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, το οποίο καλεί τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της «ΤΔΒΚ”

Βγάζουν το ερευνητικό Yunus δυτικά της Λέσβου

Η Τουρκία είναι σαφές ότι έχει αποφασίσει την κλιμάκωση της έντασης, καθώς προχώρησε σε νέα παράνομη NAVTEX στο Αιγαίο και βγάζει από την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου στην περιοχή δυτικά της Λέσβου το ερευνητικό Yunus, όπου και θα παραμένει έως και τις 5 Οκτωβρίου.

Στην περιοχή βρίσκεται σε εξέλιξη η ελληνογαλλική άσκηση «Λόγχη», με τις Ένοπλες Δυνάμεις μας να βρίσκονται σε ετοιμότητα. Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό καταρτίζει ήδη σχέδια αντιμετώπισης ενδεχόμενης προσπάθειας της Τουρκίας να δημιουργήσει τετελεσμένα στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι οι γείτονες υπάρχει περίπτωση να κινηθούν και κατά της Κύπρου και κατά της Ελλάδας. o τουρκικός Τύπος έχει την Παρασκευή στο επίκεντρο την ελληνογαλλική άσκηση «ΑΡΓΩ 2022» στο Αιγαίο.
Μεταξύ άλλων γίνεται λόγος για «επικίνδυνο βήμα στο Αιγαίο από Ελλάδα και Γαλλία».(εφημερίδες Σοζτζού, Σαμπάχ, κ.α.)

Με τις τελευταίες κινήσεις του, ο Ρετζέπ Ταγιπ Ερντογάν επιχειρεί να δημιουργήσει το πολιτικό πλαίσιο έτσι ώστε να δικαιολογήσει ενδεχόμενη επιθετική ενέργεια εναντίον της Χώρας μας.
Η ρητορική του Ερντογάν μετατρέπεται συν τω χρόνω, από επιθετική σε πολεμική (ενώ ο υβριδικός είναι ήδη σε εξέλιξη).

“Τι να κάνουμε”

Στα “καθ΄ημάς”: Για πολλοστή φορά αναφερόμαστε: στην ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της Εθνικής Άμυνας, την αναζήτηση του “ισοδύναμου τετελεσμένου”, στην αναγκαιότητα αύξησης της στρατιωτικής θητείας, στην ανάγκη ΑΝΥΨΩΣΗΣ του Φρονήματος του Ελληνικού Λαού, στην υλοποίηση της απαραίτητης ΕΘΝΙΚΗΣ – ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.


Του Γ. Παπαγιαννόπουλου 

*Μέλος της “Πολιτικής Πρωτοβουλίας”

Μεθοδευμένη επιδείνωση (του Γ. Παπαγιαννόπουλου).

 

Μετά από την ομιλία του Ερντογάν στον ΟΗΕ, και ο πιό "τουρκόφιλος" ή "ειρηνιστής" εν Ελλάδι, ΄οφείλει να κατανοήσει ότι το μέλλον των "ελληνοτουρκικών σχέσεων"είναι δυσοίωνο- και απρόβλεπτο.

Ας το ξεκαθαρίσουμε απαρχής: Η αμυντική θωράκιση της χώρας ενάντια στον τουρκικό Αναθεωρητισμό, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ “αδιέξοδη κούρσα εξοπλισμών”. Είναι η ΣΩΣΤΗ και ΠΡΕΠΟΥΣΑ απάντηση στον Τουρκικό Αναθεωρητισμό και  την επιθετικότητα. Η ιταμή επίθεση του Τούρκου προέδρου κατά της Ελλάδας από το βήμα του ΟΗΕ, στις 22.09.22, επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Είχε προηγηθεί η φράση του “Θα έλθουμε και θα΄ναι βράδυ”
Προηγούμενα, η απαίτηση από το Ερντογανικό καθεστώς “της αποστρατιωτικοποίησης των νήσων” του Αιγαίου. Επίσης, η ευθεία αμφισβήτηση και απαίτηση Αναθεώρησης της συνθήκης της Λωζάννης του 1923.
Στην φαρέτρα επίσης η εργαλειοποίηση του προσφυγικού, η μουσουλμανική μειονότητα στην (Ελληνική) Δυτική Θράκη.
Αυξάνεται και εντείνεται καθημερινά, ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ, η τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα ενάντια στην Ελλάδα και την (εναπομείνασα) Κυπριακή Δημοκρατία.
Πόσο θα περιμένουν ακόμη οι “ελίτ” των Αθηνών πριν προετοιμαστούν για την επόμενη κίνηση, πόσο τους παραλύει το “φοβικό σύνδρομο”; -την στιγμή που ο Ερντογάν προετοιμάζει το έδαφος, έχει ήδη προαναγγείλει την επόμενη κίνησή του;

Ο ρόλος της Τουρκίας μάς είναι γνωστός: εισβολή- κατοχή σε 4 χώρες της περιοχής : αρχής γενομένης από την εισβολή του 1974- κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να ακολουθήσουν Συρία, Ιράκ και τούρκικα στρατεύματα στη Λιβύη.

Είναι γεγονός ότι, ο Ερντογάν γνωρίζει τη γεωπολιτική σημασία της χώρας του και το ότι η Δύση, ΗΠΑ και Ε.Ε., θέλουν να την κρατήσουν κοντά τους. Αλλά στην αναδυόμενη νέα γεωπολιτική σκακιέρα, κι΄αυτό μπορεί να αλλάξει. Η πρόσφατη απόφαση για άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κύπρο, όπως κι΄άλλα διπλωματικά κέρδη της Ελλάδας το τελευταίο διάστημα, τον εξοργίζουν.

Μετά από την ομιλία του Ερντογάν στον ΟΗΕ, και ο πιό “τουρκόφιλος” ή “ειρηνιστής” εν Ελλάδι, ΄οφείλει να κατανοήσει ότι το μέλλον των “ελληνοτουρκικών σχέσεων”είναι δυσοίωνο- και απρόβλεπτο.

Για πολλοστή φορά αναφερόμαστε: στην ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της Εθνικής Άμυνας, την αναζήτηση του “ισοδύναμου τετελεσμένου”, στην αναγκαιότητα αύξησης της στρατιωτικής θητείας, στην ανάγκη ΑΝΥΨΩΣΗΣ του Φρονήματος του Ελληνικού Λαού, στην υλοποίηση της απαραίτητης ΕΘΝΙΚΗΣ- ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.

Γ. Παπαγιαννόπουλος - Μέλος της “Πολιτικής Πρωτοβουλίας

"Αντιτιθέμενα συμφέροντα Ρωσίας – Ιταλίας - Τουρκίας συγκρούονται στη Λιβύη."

 

του Γ. Παπαγιαννόπουλου

Η Ρωσία, επαναπροσεγγίζει μετά από καιρό την Αφρικανική ήπειρο. 

Επενδύει στη Λιβύη, - τη σημαντικότερη χώρα της Αφρικής για την Ιταλία - όπου καυχιέται για μακροπρόθεσμη στρατηγική παρουσία. Ιταλία και Ρωσία βρίσκονται σε αντίθετα μέτωπα: Ο Πούτιν στηρίζει την παράταξη Κυρηναϊκής / Τομπρούκ, εχθρό της κυβέρνησης της Τρίπολης, -υποστηριζόμενη από την Ιταλία και Τουρκία. 

Τον Απρίλιο του 2019 ο Πούτιν υποστήριξε την πολιορκία του στρατηγού Χαφτάρ εναντίον της πόλης Τρίπολης. Αλλά τότε η παρέμβαση της Τουρκίας που υποστήριξε την κυβέρνηση της Τρίπολης προκάλεσε την απόσυρση του Χαφτάρ και, τον Οκτώβριο του 2021, κήρυξε κατάπαυση του πυρός που δεν άλλαξε το παρασκήνιο: Ρώμη και Άγκυρα με την κυβέρνηση της Τρίπολης, Μόσχα με Κυρηναϊκή / Τομπρούκ. 

Μία από τις φιλοδοξίες του Πούτιν στη Λιβύη είναι η πρόσβαση στο λιμάνι της Βεγγάζης που θα επέτρεπε στα πλοία του να σταθμεύουν μπροστά από τις Νατοϊκές βάσεις. Παρόμοια άδεια είχε δώσει στο ρωσικό στόλο ο Καντάφι, αλλά ανατράπηκε από το ΝΑΤΟ / Δυτικοευρωπαίους, εξαπολύοντας την οργή του Πούτιν, ο οποίος ήταν αντίθετος με τη δυτική στρατιωτική επέμβαση. Αν η Ρωσία ήθελε να βάλει χέρι σε λιμάνι στη Λιβύη πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, ας φανταστούμε τώρα. 

Στη Λιβύη, δεν πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές που είχαν προγραμματιστεί για τις 25 Δεκεμβρίου 2021. Απλώς αναφέρουμε ότι, στις 20 Ιουνίου 2022, ο ΟΗΕ απέτυχε στην προσπάθειά του να μεσολαβήσει μεταξύ των αντίπαλων κομμάτων που συναντήθηκαν στο Κάιρο από τις 12 έως τις 19 Ιουνίου. Η Λιβύη συνεχίζει να έχει δύο αντίπαλες κυβερνήσεις, και Ιταλία- Τουρκία αφενός και Ρωσία αφετέρου συνεχίζουν να βρίσκονται σε αντίθετα μέτωπα. Η Λιβύη θα μπορούσε να βυθιστεί σε έναν νέο εμφύλιο πόλεμο, με την Ιταλία-Τουρκία στην Τρίπολη και τη Ρωσία στην Κυρηναϊκή / Τομπρούκ. Χωρίς να υπολογίσουμε ότι μια πιθανή επανάληψη της σύγκρουσης θα μπορούσε να ωθήσει τους Αμερικανούς να επέμβουν για να πλήξουν τη Ρωσία - λόγω της σημερινής τους αντιπαράθεσης λόγω του Ουκρανικού- που απέχει δύο βήματα από τη Σικελία. 

Ο Τραμπ επέλεξε να μείνει μακριά από τη Λιβύη, αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ο Μπάιντεν δεν θα έμπαινε "στο μείγμα" αν του δινόταν η ευκαιρία. Γίνεται πολύς λόγος για επιστροφή στον ψυχρό πόλεμο. Ας φανταστούμε ότι αυτό είναι αλήθεια: ποιες θα ήταν οι συνέπειες; Η πιθανότητα να συμβεί και στη Λιβύη είναι υπαρκτές. 

Την ίδια στιγμή, η ξένη στρατιωτική παρουσία τροφοδοτεί το «λιβυκό αδιέξοδο» που εδώ και χρόνια εμποδίζει κάθε μορφή προόδου στη βορειοαφρικανική χώρα. Μια χώρα η οποία, δεν πρέπει να ξεχνάμε, διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στην Αφρική, (αυτή και η Αλγερία) αλλά που δεν είναι σε θέση να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια στους πολίτες της… 

Μερική "επιστροφή" της Ελλάδας (σε ρόλο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ)… Το άνοιγμα της Ελληνικής πρεσβείας στην Τρίπολη, του Ελληνικού προξενείου στη Βεγγάζη (όπου υπάρχει ακόμη ένα μικρό κομμάτι της παλαιάς Ελληνικής Κοινότητας) και η επαναλειτουργία του Ελληνικού σχολείου στην Βεγγάζη ως Ευρωπαϊκού, είναι μικρά θετικά βήματα. Η καθυστερημένη, μερική επιστροφή της Ελλάδας στη Λιβύη, (μετά το ΤουρκοΛιβυκό Μνημόνιο του 2019), έχει να αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια. 

 

• Δημοσιεύτηκε στο διαδικτυακό περιοδικό “ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ”

• https://issuu.com/nikoslagadinos/docs/kinima_3_hires...

ΕΛΛΑΔΑ 2022: Η Παρακμή και οι προοπτικές ανάσχεσης - Οι εισηγήσεις στην εκδήλωση της Πολιτικής Πρωτοβουλίας στην Αθήνα

 

Μια “Πρόταση Παραγωγής” (για να βγούμε κάποτε από την κρίση διαρκείας) (του Γ. Παπαγιαννόπουλου)

Διατυπώνω μια “Πρόταση Παραγωγής” (για να βγούμε κάποτε από την Κρίση διαρκειας): Θεωρώ πρώτιστη την Ανάγκη Παραγωγικής Ανασυγκρότησης. Με Οργάνωση της παραγωγής, Συνεργατικές-“εναλλακτικές” μορφές εργασίας. Με Αγροτικούς συνεταιρισμούς, Καταναλωτικούς Συνεταιρισμούς που λειτουργούν Χωρίς μεσάζοντες, δίκτυα ανεξάρτητων επαγγελματιών που παράγουν συνεργατικά. Τροφική Επάρκεια.

Με το υφιστάμενο “μοντέλο ανάπτυξης και παραγωγής” παρωχημένο και ξεπερασμένο, με τα αδιέξοδα να μας ταλανίζουν, προβάλλει η ανάγκη για διατύπωση Εναλλακτικών Προτάσεων και Δράσεων. Η ανάγκη να υπάρξει ένα Εθνικό Σχέδιο Επιβίωσης και Ανασυγκρότησης: της κοινωνίας, του κοινωνικού κράτους και της παραγωγής, με προτεραιότητα την ευημερία και αξιοπρέπεια των λαϊκών στρωμάτων και με κατεύθυνση και κίνητρο την κοινωνική δικαιοσύνη. Τούτο ανάμεσα σε άλλα σημαίνει:

-Ανάσχεση του ξεπουλήματος και της αισχροκέρδειας, της Ακρίβειας που συντρίβει λαϊκά νοικοκυριά και μικρομεσαίους αδιακρίτως, την υπεράσπιση του εθνικού πλούτου. Δουλειά και δίκαιη αμοιβή για όλους. Κοινές Δράσεις για έλεγχο της κερδοσκοπικής ασυδοσίας, της διαφθοράς. Κοινές Δράσεις στην παραγωγή και διανομή αγαθών και υπηρεσιών, με κατεύθυνση προς μια οικονομία υπέρ των υποτελών τάξεων/ εργαζομένων και ανέργων, με ουσιαστικό κοινωνικό χαρακτήρα και περιεχόμενο.

-Υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και των δημοσίων αγαθών, εργατικός και λαϊκός έλεγχος στους θεσμούς και στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Κατάρτιση λοιπόν με δημόσιο διάλογο Προγράμματος Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Αναδιανομής του Πλούτου και Ανθρώπινης και Αειφόρου Ανάπτυξης.

Διότι, επιτακτική Ανάγκη σήμερα είναι : η Ανάπτυξη της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής. Η Παραγωγική Ανασυγκρότηση, οι εναλλακτικές μορφές ανάπτυξης. Η Στήριξη μορφών συλλογικής διαχείρισης, όπως: συνεταιρισμών, ομαδικών καλλιεργειών, δημοτικών και δημοσυνεταιριστικών επιχειρήσεων, διαχείριση των λαϊκών αγορών από επιτροπές άμεσων παραγωγών, καταναλωτών κ.ο.κ.

Η Αξιοποίηση του συνόλου του εθνικού πλούτου, ορυκτού και υποθαλάσσιου υπέρ του έθνους και του Λαού. Η Προστασία της Δημόσιας Περιουσίας. Λαϊκή κινητοποίηση για τη γη, την στέγη, το κλίμα και τους φυσικούς πόρους, την αγροτική αναδιάρθρωση και τη διατροφική επάρκεια. Μία Εναλλακτική, προοδευτική αντίληψη πρέπει να επιβεβαιώνεται με την εναλλακτική δράση και στην οικονομία.

Αυτό συνεπάγεται στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (μ.Μ.Ε.), δημιουργία εταιρειών λαϊκής βάσης, συνεταιρισμών, ομαδικών καλλιεργειών και κοινοπραξιών, πρωτοβουλίες των εργαζομένων για ματαίωση του αφελληνισμού βιώσιμων επιχειρήσεων, ενίσχυση πρωτοβουλιών για αξιοποίηση παραγωγικών δυνατοτήτων.

Παραθέτω ένα απόσπασμα από μια διακήρυξη της “Πολιτικής Πρωτοβουλίας” :απότοκο,” η εδώ και δεκαετίες διολίσθηση του συνόλου της ελληνικής οικονομίας στον παρασιτισμό και σε ενός τύπου τριτοκοσμικής-αποικιακής (υπο-) «ανάπτυξης». Χωρίς κανένα σοβαρό επιτελικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, με, όλως αντιθέτως, δοσμένα όλα στο καταστροφικό έργο αποψίλωσης κάθε εθνικής παραγωγής (ενέργεια, βιομηχανία, εμπόριο, αγροτική παραγωγή κ.τ.ό.), ξεμείναμε σε μια εξαγγελία «παραδείσου» των καζίνων, του φτηνού τουρισμού και των επιδοτήσεων.

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες δεκαετίες δεν είναι παρά η υποβάθμιση του αγροτικού παραγωγικού τομέα, ενεργειακή πολιτική υπαγορευόμενη από ξένα κέντρα αποφάσεων, τουριστική μονοκαλλιέργεια, πωλήσεις γης σε κάθε λογής ξένους επενδυτές και επιτήδειους ιδιώτες, αδιαφορία για την μικρομεσαία επιχείρηση και συνεχής διολίσθηση του συνόλου της οικονομίας σε πλήρη υποτέλεια στις πολυεθνικές αφ’ ενός και σε ένα πολιτικάντικο επιδοματισμό αφ’ ετέρου.

Είναι φανερό, ακόμα και στον πιο ανίδεο σε οικονομικά θέματα πολίτη, πως χωρίς μια σοβαρή παραγωγική ανάταξη, ούτε η διεθνής θέση της χώρας μπορεί να διασφαλιστεί, ούτε η ελευθερία και ανεξαρτησία της, ούτε θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε ποτέ από το απεχθές βάρος του χρέους.

Μάλιστα, η κατάσταση που περιγράψαμε βαθαίνει, όπως είναι αναμενόμενο, το κοινωνικό χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους (υπερ-πλούσιους) και φτωχούς (νεόφτωχους), κάνοντας το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη πιο επίκαιρο από ποτέ.(“για μια Νέα πολιτική πορεία”) Ο λαός μας κατανοεί ότι δεν θα υπάρξει σωτηρία εάν αυτή η χώρα δεν σταθεί στα δικά της πόδια, στη δική της δηλαδή παραγωγική υπόσταση και αυτοδυναμία, ότι έτσι θα διατηρήσει ανοιχτό τον δρόμο για την ουσιαστική λειτουργία τής (περιορισμένης σήμερα) Δημοκρατίας, για την επανάκτηση όρων Εθνικής Ανεξαρτησίας.

Γ. Παπαγιαννόπουλος

 

Η Υποσαχάρια Αφρική καταργεί τη θανατική ποινή και οι Ρώσοι μισθοφόροι σκορπούν το θάνατο (του Γ. Παπαγιαννόπουλου)

 Ο ΟΗΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για επισιτιστική κρίση λόγω του πολέμου στην Ουκρανία

Ρώσος στρατιώτης

Anadolu Agency via Getty Images

H Υποσαχάρια Αφρική έχει κάνει ένα τεράστιο άλμα στον αγώνα για την κατάργηση της θανατικής ποινής σε παγκόσμιο επίπεδο, μειώνοντας σημαντικά τις ποινές που έχουν επιβληθεί σε όλη την περιοχή. Ωστόσο αν και γίνονται προσπάθειες να καταργήσουν ένα από τα πιο μελανά κατάλοιπα της αποικιοκρατίας, η βία σε πολλές περιοχές όπως η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία παραμένει και οι Ρώσοι μισθοφόροι της ”Βάγκνερ” λεηλατούν χωριά και σκοτώνουν αμάχους.

«Η πρόοδος στην Υποσαχάρια Αφρική ενισχύει τις ελπίδες για ολοκληρωτική κατάργηση της θανατικής ποινής. Η ηγεσία των χωρών σε αυτές τις περιοχές μας γεμίζουν με την ελπίδα πως η κατάργηση αυτής της σκληρής, απάνθρωπης και εξευτελιστικής τιμωρίας είναι εφικτή», σύμφωνα με τον Salil Shetty, Γενικό Γραμματέα της ”Διεθνούς Αμνηστίας”. «Τώρα που 20 χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή για οποιοδήποτε έγκλημα, είναι καιρός και ο υπόλοιπος κόσμος να ακολουθήσει το παράδειγμά τους, έτσι ώστε αυτή η αποτρόπαια αυτή ποινή να ανήκει στα βιβλία της ιστορίας».

Η οργάνωση κατέγραψε μια πτώση στον αριθμό των χωρών που διενεργούν εκτελέσεις σε όλη την Υποσαχάρια Αφρική, με τη Σομαλία και το Νότιο Σουδάν να είναι οι μόνες γνωστές χώρες που συνεχίζουν τις εκτελέσεις. Ωστόσο, αν και εκθέσεις δείχνουν πως η Μποτσουάνα και το Σουδάν ξεκίνησαν πάλι τις εκτελέσεις το 2018, η οργάνωση επισημαίνει πως αυτό δεν πρέπει να επισκιάσει τα θετικά βήματα που έκαναν οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής.

Από τις τελευταίες χώρες της περιοχής που την καταργεί: η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.

Η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία κατάργησε τη θανατική ποινή, ενώ οι Ρώσοι μισθοφόροι συνεχίζουν να διώκουν τους αμάχους

Ήταν στον αέρα για αρκετό καιρό, τώρα είναι επίσημο: το κοινοβούλιο της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας κατάργησε οριστικά τη θανατική ποινή στις 27 Μαΐου. Μια πράξη “pro forma”, καθώς η τελευταία εκτέλεση χρονολογείται από το 1981. Ο νέος νόμος, ο οποίος εγκρίθηκε δια βοής από την Εθνοσυνέλευση, πρέπει τώρα να υπογραφεί από τον Πρόεδρο Faustin Archange Touadera.

Το Τσαντ κατάργησε τη θανατική ποινή ήδη από το 2020, ενώ η Σιέρα Λεόνε το 2021, ως απότοκο των αποικιοκρατικών νόμων. Το Μαλάουι έκρινε αντισυνταγματική τη θανατική ποινή, την οποία είχε καταργήσει προηγουμένως, το 2020, το Τσαντ, ακολούθησαν και άλλοι. Ελπίζεται ότι και άλλες αφρικανικές χώρες θα ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα.

Η Χριστιανική Ένωση κατά των βασανιστηρίων (ACAT) χαιρέτισε τα μέτρα που εγκρίθηκαν από το κοινοβούλιο της Κεντρικής Αφρικής, αλλά παραμένει μπερδεμένη και επικριτική για ένα άλλο νομοσχέδιο με το οποίο θα καταργηθεί το ανώτατο όριο των προεδρικών εντολών. Μέχρι στιγμής το Σύνταγμα προβλέπει μόνο δύο συνεχόμενες.

Στην Κεντρική Αφρική, η ακύρωση της θανατικής ποινής δεν θα αλλάξει την πολύ σοβαρή κατάσταση της χώρας, όπου από το 2013 βρίσκεται σε εξέλιξη ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος. Η βία και οι μάχες μεταξύ ομάδων ανταρτών και του εθνικού στρατού, που υποστηρίζονται από Ρώσους μισθοφόρους, συνεχίζονται.

Στη Βακάγκα, έναν νομό στο κέντρο-βόρεια, στα σύνορα με το Τσαντ, για πάνω από μια εβδομάδα Ρώσοι μισθοφόροι, επιβαίνοντες σε τρία βαριά οπλισμένα οχήματα, σπέρνουν τον πανικό στον τοπικό πληθυσμό. Οι μισθοφόροι της Μόσχας, για να εκφοβίσουν τους κατοίκους, πυροβολούν στον αέρα, κάνουν συνεχείς έρευνες σε σπίτια και κάθε δικαιολογία είναι καλή για να κλέβουν χρήματα, μοτοσικλέτες, τρόφιμα, ζώα και κοτόπουλα από φτωχούς ανθρώπους.

Ο πληθυσμός είναι τρομοκρατημένος, φοβάται αυτούς τους ”λευκούς” ανθρώπους, ο κόσμος έχει καταλάβει ότι δεν βρίσκονται στη χώρα για να υπερασπιστούν τους αμάχους από τις επιθέσεις των ανταρτών.

Σύμφωνα με την ηλεκτρονική εφημερίδα Corbeau News Centrafrique (CNC), οι άνδρες της ”Βάγκνερ” φέρεται να έκαναν ”καθάρισμα” σε πολλά χωριά του νομού, παίρνοντας επίσης δεκάδες σακούλες αλεύρι, ζάχαρη και κονσέρβες με λάδι από ένα μεγάλο κατάστημα λιανικής.

Οι κάτοικοι, μόλις ακούνε τους μισθοφόρους να έρχονται, καταφεύγουν στα κοντινά δάση φοβούμενοι για τη ζωή τους. Υπάρχουν πολλοί που μετανιώνουν που επανεξέλεξαν τον Faustin Archange Touadera για δεύτερη θητεία τον Δεκέμβριο του 2020.

«Οι συνέπειες φαίνονται σήμερα. Μας σφάζουν, αλλά είναι ο ίδιος πληθυσμός που τον έφερε στην εξουσία πριν από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο», εξήγησε ένας κάτοικος σε δημοσιογράφους από την ηλεκτρονική εφημερίδα της Κεντρικής Αφρικής.

Οι Ρώσοι είναι πάντα έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν βία και κακομεταχείριση εναντίον του πληθυσμού που φοβάται επίσης τους αντάρτες. Στις 21 Μαΐου, οι μισθοφόροι δεν έσπευσαν να βοηθήσουν τον στρατό στο Νζάκο, στο νομό Μπόμου, στα νοτιοανατολικά της χώρας. Η βάση τους είχε δεχθεί επίθεση από τους πολιτοφύλακες του CPC (Coalition des patriotes pour le changement). 11 στρατιώτες σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα, ένας δωδέκατος αιχμαλωτίστηκε από αντάρτες. Στη συνέχεια, μια ομάδα είχε κρυφτεί σε ένα μικρό ορεινό χωριό για μέρες και μέρες, χωρίς να μπορεί να κινηθεί, από φόβο νέων επιθέσεων.

Οι πολιτοφύλακες, καθώς προέρχονται από την περιοχή, γνωρίζουν κάθε γωνιά της επικράτειας. Κανείς δεν επέστρεψε στη βάση για να ανακτήσει το σώμα του διοικητή, που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης: όλοι -στρατιώτες και μισθοφόροι- φοβούνται τους άνδρες του ΚΚΚ.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για Ανθρωπιστικές Υποθέσεις (OCHA) σήμανε νέο συναγερμό: το 60 τοις εκατό του πληθυσμού της Κεντρικής Αφρικής (ή 3 εκατομμύρια άνθρωποι) χρειάζεται βοήθεια. Τους επόμενους μήνες, η κατάσταση θα μπορούσε να επιδεινωθεί περαιτέρω λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στην Ουκρανία. Μέχρι στιγμής, η τιμή του σιταριού έχει αυξηθεί κατά 36 τοις εκατό και κινδυνεύει με νέες αυξήσεις έως και άλλο 30 τοις εκατό μέχρι τον Αύγουστο

του Γ, Παπαγιαννόπουλου

ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: https://www.huffingtonpost.gr

Με αφορμή την Διεύρυνση ΝΑΤΟ : Ποια τα αιτήματα της Άγκυρας; Ποια η θέση της Ελλάδας; (του Γ. Παπαγιαννόπουλου)

 

Γινόμαστε έτσι "ΝΑΤΟϊκότεροι του ΝΑΤΟ", ενός οργανισμού που ως χθες εθεωρείτο από κάποιους Ευρωπαίους ηγέτες "κλινικά νεκρός" και τον οποίο νεκρανάστησε ο πόλεμος στην Ουκρανία

Ένα από τα παρεπόμενα της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και του εκεί  συνεχιζόμενου πολέμου , είναι η πρόθεση της Φινλανδίας και της Σουηδίας, χωρών έως σήμερα “ουδέτερων” να υποβάλλουν αίτημα για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Σε αυτό το αίτημα των δύο χωρών αντιτίθεται (προς το παρόν) η Τουρκία. (γνωστή διαχρονικά για τα “ανατολίτικα παζάρια” της).

Τι λέει η Άγκυρα; “Η Σουηδία πρέπει να διακόψει τους δεσμούς της με μία κουρδική οργάνωση από τη Συρία διαφορετικά η Τουρκία θα συνεχίσει να μπλοκάρει την αίτηση της στο ΝΑΤΟ”.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, κατηγόρησε τις δύο χώρες επειδή απέρριψαν τα τουρκικά αιτήματα να εκδώσουν 30 άτομα που κατηγορούνται για διασυνδέσεις με τρομοκρατικές ομάδες. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται, ειδικά για την Στοκχόλμη, στην σχέση της με τις “Μονάδες Προστασίας του Λαού” (YPG).

Το YPG είναι μια ένοπλη κουρδική πολιτοφυλακή που πρωτοστάτησε στην εκστρατεία κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) στη Συρία, από το 2014.

Το YPG έχει στενούς δεσμούς με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο διεξάγει έναν αιματηρό ένοπλο αγώνα κατά του τουρκικού κράτους από τη δεκαετία του 1980 – αναγνωρίζεται ως τρομοκρατική οργάνωση από τη Σουηδία όπως και από ΕΕ και ΗΠΑ.

Πέραν όμως αυτής τηες πρόφασης,η Άγκυρα απαιτεί από τις ΗΠΑ να καταργήσουν τις κυρώσεις που έχουν επιβάλει από το 2019 για την πώληση στρατιωτικού υλικού.

– Την ίδια στιγμή, το Ελληνικό ΥΠΕΞ χαιρετίζει “την «ιστορική απόφαση της Φινλανδίας και της Σουηδίας να υποβάλουν αίτημα προσχώρησης στο ΝΑΤΟ”.

Σύμφωνα με το ΥΠΕΞ, «η ένταξη δύο επιπλέον Ευρωπαίων εταίρων, με βαθιά ριζωμένες δημοκρατικές παραδόσεις και σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, στην οικογένεια του ΝΑΤΟ θα ενισχύσει περαιτέρω τη συλλογική ασφάλεια της Ευρώπης, την ενότητά μας και την εμπέδωση των κοινών αξιών».

Γινόμαστε έτσι “ΝΑΤΟϊκότεροι του ΝΑΤΟ”, ενός οργανισμού που ως χθες εθεωρείτο από κάποιους Ευρωπαίους ηγέτες “κλινικά νεκρός” και τον οποίο νεκρανάστησε ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Aξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι το “αντίπαλο δέος” του ΝΑΤΟ την εποχή του Ψυχρού Πολέμου”, το “Σύμφωνο της Βαρσοβίας”, έχει διαλυθεί από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90, πολλές δε από της χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που ήταν σε αυτό το Σύμφωνο, είναι εδώ και χρόνια κράτη- μέλη του ΝΑΤΟ…

Είναι όμως “πολιτικά ορθή” για εμάς ως Χώρα, η συνεχής επέκταση του ΝΑΤΟ, η ολοένα και ποιο διευρυμένη εξάρτησή μας από αυτό; η υπαγωγή μας σε σχεδιασμούς που δεν συνάδουν ΠΑΝΤΑ με τα Εθνικά μας συμφέροντα; Με ΝΑΤΟϊκή χώρα, την Τουρκία, να μας απειλεί καθημερινά;

Συνταυτίζεται η μονομέρεια και η εθελοδουλεία των ελληνικών “ελίτ” με τα Λαϊκά συμφέροντα, με την Προάσπιση της Ανεξαρτησίας, της Κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας;

Όπως σε τόσα κρίσιμα ζητήματα της περιόδου, έτσι και στο ζήτημα της διεύρυνσης (αλλά και της ενίσχυσης) του ΝΑΤΟ, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ανεπάρκεια και την ολιγωρία του σημερινού πολιτικού συστήματος, στον Εθνομηδενισμό και ωχαδελφισμό που κυριαρχεί και διαμορφώνει συνειδήσεις. Απέναντι σε αυτά, πρέπει να επιδιωχθεί από τις υγιείς λαϊκές δυνάμεις, η μέγιστη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, η «Εθνική- Λαϊκή Ενότητα» του Σήμερα.

Για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας, για την Άμυνα της Χώρας, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που – με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία- επανεμφανίστηκε θρασύς και απειλητικός ο Αναθεωρητικός (κακός) γείτονας..

Θεωρώ αυτονόητο ότι οι Σοσιαλιστές, εμπνευσμένοι και προσηλωμένοι στις Αξίες της Εθνικής ανεξαρτησίας – της Λαϊκής Κυριαρχίας – της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, οφείλουμε να συμμετάσχουμε ενεργά στην πραγμάτωσή της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ και στην έκφρασή της σε πανελλήνιο επίπεδο μέσω μιας “Πολιτικής Πρωτοβουλίας”.

 

Το ψευδοαφήγημα περί «απομονωμένης» της Τουρκίας! (του Γ.Παπασίμου)

Γιώργος Χ. Παπασίμος

Δικηγόρος | Φιλοτίου 2-4 | 210 8237 140  

Χωρίς αμφιβολία οι πρόσφατες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά (τουρκική ναυτική άσκηση με στόχο την κατάληψη νησίδας απέναντι από τη Ρόδο, η μεγέθυνση των παραβιάσεων και των υπερπτήσεων ,πάνω από κατοικημένα νησιά στο Αιγαίο, η θρασύτατη απάντηση της Άγκυρας ότι δήθεν προηγήθηκαν παραβιάσεις του τουρκικού εναερίου χώρου από ελληνικά μαχητικά και η επαναφορά μέσω δηλώσεων Ακάρ της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου) για μια ακόμα φορά συνέτριψαν τις πρόσκαιρες ελληνικές ψευδαισθήσεις περί νέας περιόδου νηνεμίας μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη. Όπως είχαμε επισημάναμε σε προηγούμενο άρθρο τελικά το μόνο αποτέλεσμα αυτής ήταν η ενίσχυση του διεθνούς κύρους του Ερντογάν.

Βασικός πυρήνας των θέσεων και της στάσης των ελληνικών ελίτ διαχρονικά έναντι της Τουρκίας τις τελευταίες δεκαετίες αποτελεί η διάχυση ειδήσεων και αναλύσεων, που κατατείνουν στη δημιουργία ενός εικονικού πλαισίου έναντι της πραγματικής τουρκικής απειλής. Οι παλαιότερες εξ αυτών αφορούσαν τις αντιλήψεις και πολιτικές περί εξημέρωσης του αδηφάγου τουρκικού «θηρίου» μέσω της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. με συνέπεια η Ελλάδα να πρωτοστατεί από τη δεκαετία του ’90 για την ένταξη αυτής. Αυτό όωμς που παρέμεινε ως αποτέλεσμα όλων αυτών των προσπαθειών ήταν η ισχυροποίηση της Τουρκίας σε οικονομικό επίπεδο και σε διπλωματικό, αφού οι διάφορες κυβερνήσεις της χώρας υπήρξαν αρκούντως υποχωρητικές στην τουρκική επιθετικότητα (χαρακτηριστικές περιπτώσεις τα Ίμια και η Μαδρίτη με την οποία αναγνωρίστηκαν ζωτικά γειτονικά συμφέροντα στην Τουρκία). Ακόμα, και όταν το 2020 η Τουρκία επέδειξε τη μέγιστη επιθετικότητα και προκλητικότητα στον Έβρο και στο Αιγαίο, ουδεμία αρνητική συνέπεια είχε αυτή από την Ε.Ε. παρά το γεγονός ότι αμφισβητούσε ευθέως κυριαρχικά δικαιώματα δύο μελών αυτής (Ελλάδα και Κύπρος). Αντίθετα, πριμοδοτόθηκε σε αυτή την περίοδο με αρκετά δις ευρώ λόγω της εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού.

Και αφού το αφήγημα περί εξημερώσεως της Τουρκίας μέσω της Ε.Ε. απέτυχε επινοήθηκαν και καλλιεργήθηκαν το τελευταίο καιρό νέα σαθρά αφηγήματα με στόχο τη συσκότιση της πραγματικότητας. Έτσι, στο δημόσιο λόγο και στα ΜΜΕ διαχέονται οι αντιλήψεις περί δήθεν κατάρρευσης της τουρκικής οικονομίας και δήθεν τιμωρίας της Τουρκίας από τις ΗΠΑ και τη Δύση γενικότερα λόγω των S-400, της στενής ρωσο-τουρκικής φιλίας και των αυτόνομων επιθετικών κινήσεων της Άγκυρας. Έτσι λόγω αυτών σύμφωνα με τους διαμορφωτές της κοινής γνώσης στην Ελλάδα έχουμε δήθεν ήδη οδηγήσει την Τουρκία σε απομόνωση. Σε αυτή την αφήγηση προστίθεται ότι οι επιλογές της Ελλάδος για μεγαλύτερη πρόσδεση της στις ΗΠΑ και μετατροπή της ως προκεχωρημένου φυλακίου της Δύσης (βάσεις Σούδας, Αλεξανδρούπολης, Στεφανοδικαίου κλπ) θωρακίζουν δήθεν τη χώρα έναντι των τουρκικών απειλών.

Πλην όμως και αυτές οι νεότερες ψευδαισθήσεις έχουν συντριβεί με εκκωφαντικό τρόπο, αφού ποτέ δεν απηχούσαν την πραγματικότητα. Η οικονομία της Τουρκίας παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σε νομισματικό επίπεδο, καθώς και την πτώση του βιοτικού επίπεδου μεγάλου τμήματος του τουρκικού λαού παραμένει ισχυρή με ανάπτυξη εθνικής παραγωγής στο βιομηχανικό και αγροτικό τομέα (με χαρακτηριστικότερη την άνθιση της πολεμικής βιομηχανίας). Μάλιστα κατά τα πρότυπα της κινεζικής ανάπτυξης επιδιώκει να μετατραπεί σε παραγωγικό υποδοχέα των μεγάλων παγκόσμιων πολυεθνικών εταιριών. Εξού και τα τεράστια και υψηλού επιπέδου έργα που παρατηρούνται, όπως αεροδρόμια, σιδηροδρομικό δίκτυο, νοσοκομειακός τουρισμός και πυρηνικά εργοστάσια και εξαγωγή πολεμικού υλικού. Και το χειρότερο εξ όλων είναι ότι ακριβώς βρίσκεται στην αντίπερα όχθη έναντι της παρασιτικής ελληνικής οικονομίας και των δραματικών ευθυνών της ελληνικής οικονομικής ολιγαρχίας και του πολιτικού προσωπικού εξουσίας, που όχι μόνο την οδήγησαν σε πλήρη πτώχευση (μνημονιακή περίοδος), αλλά συνεχίζουν ανέμελα να κινούνται στις ίδιες σαθρές και επικίνδυνες ράγες.

Τι να πει κανείς και για την άλλη διαδεδομένη «περισπούδαστης» ανάλυση και αντίληψη περί τουρκικής απομόνωσης! Ο πόλεμος της Ουκρανίας εκτόξευσε την «απομονωμένη» δήθεν Τουρκία σε παγκόσμιο πρωταγωνιστή, αφού στο έδαφος της έγιναν οι μέχρι τώρα συνομιλίες των εμπόλεμων πλευρών, και η Ουκρανία απαιτεί στην οποιαδήποτε λύση να αποτελεί αυτή εγγυήτρια δύναμη. Ο δε, εξαφανισμένος μέχρι τώρα γ.γ. του ΟΗΕ κ. Γκουτιέρες τρεις μήνες μετά την έναρξη του καταστρεπτικού πολέμου επιχειρώντας να παρέμβει στις εξελίξεις ξεκίνησε το ταξίδι του από την Τουρκία αναδεικνύοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο το ρόλο του Ερντογάν ως ειρηνοποιού, τη στιγμή που η Τουρκία είναι η πρώτη κατοχική χώρα σε επίπεδο Ευρώπης κατέχοντας το 40% της Μεγαλονήσου και για την οποία κατοχή έχουν υπάρξει πολλές καταδίκες του ΟΗΕ.

Όσον αφορά τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, η Τουρκία αποτελεί μια ισχυρή περιφερειακή χώρα, ένα τεράστιο γεωπολιτικό οικόπεδο, που θα κάνουν τα πάντα για να την διατηρήσουν στο δυτικό άρμα με αμφίβολα, πάντως αποτελέσματα στην πορεία του χρόνου και στη τελική διαμόρφωση του πολυπολικού κόσμου και ειδικότερα του ευρασιατικού γιγάντιου πόλου που φαίνεται να δημιουργείται μεταξύ Κίνας και Ρωσίας. Έτσι, έδειξαν ότι είναι έτοιμες να καταπιούν τα πάντα εν σχέσει με τις τουρκικές προκλήσεις και αυθαιρεσίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι όχι μόνο δεν ενοχλούνται από το γεγονός ότι η Τουρκία δεν ακολουθεί στις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, επωφελούμενη έτσι οικονομικά και γεωπολιτικά από τον ειδικό ρόλο που της αποδίδει και η ίδια η Ρωσία, αλλά αντιθέτως εξαίρεται από όλους τους δυτικούς ο δήθεν αυτόνομος και ειρηνοποιός ρόλος του επιτήδειου ουδέτερου .

Έτσι, το πιθανότερο είναι στα ελληνοτουρκικά προβλήματα ο ελληνικός δεδομένος και εξαρτημένος ρόλος , όχι μόνο να μην προσφέρει οτιδήποτε θετικό για τη χώρα, αλλά αντίθετα να αποτελέσει εργαλείο πιέσεως για υποχώρηση της Ελλάδος έναντι των παράνομων τουρκικών αξιώσεων. Χαρακτηριστική και ενδεικτική περίπτωση αποτελεί η πίεση των ΗΠΑ να αποσταλούν κρίσιμα αντιαεροπορικά όπλα ρωσικής κατασκευής στην Ουκρανία απογυμνώνοντας τη στοιχειώδη άμυνα των ελληνικών νησιών του Βορείου Αιγαίου την ίδια στιγμή που η Άγκυρα δημοσιοποιεί με κάθε δυνατό τρόπο τον στόχο της για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας.

Την ίδια ώρα η χώρα μας πρωτοστατεί ανοήτως στην πρώτη γραμμή του αντιρωσισμού στέλνοντας  και  στρατιωτικό υλικό στην Ουκρανία, αντί να παραμείνει στη φραστική καταδίκη της ρωσικής επίθεσης για λόγους αρχών,  όταν τα στοιχειώδη εθνικά συμφέροντα των δύο κρατικών οντοτήτων του Ελληνισμού απαιτούν ισορροπημένες και όχι αναίτιες επιθετικές κινήσεις προς τη Ρωσία.

Η Ελλάδα, λόγω του εξαρτημένου χαρακτήρα του πολιτικού της προσωπικού της και της οικονομικής της ολιγαρχίας και της πρόδηλης ανεπάρκειας αυτών, να προβούν στη σωστή ανάλυση των παγκόσμιων εξελίξεων για μια ακόμα φορά απώλεσε την ευκαιρία να εκθέσει την αναθεωρητική τουρκική πολιτική έναντι της χώρας μας στο ΝΑΤΟ προβάλλοντας τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και να αναβαθμίσει τον γεωπολιτικό της ρόλο, θέτοντας μετ’ επιτάσεως την ομοιότητα της ρωσικής εισβολής και πιθανόν της μελλοντικής κατοχής ουκρανικού τμήματος με την τουρκική κατοχή στη Κύπρο, και απαιτώντας την στοιχειώδη δέσμευση κάλυψης της από ΗΠΑ και ΝΑΤΟ στην περίπτωση που αμφισβητηθούν τα κυριαρχικά ελληνικά δικαιώματα από την Τουρκία.

Αντιθέτως, χωρίς να πετύχουν τίποτα από αυτά που υποτίθεται επιδίωκαν, προχωρήσαν και στην αναίτια επιθετική διάρρηξη των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδος και Κύπρου με τη Ρωσία που θα έπρεπε να διαφυλαχθούν ως αντίβαρο μιας ευρύτερης εθνικής στρατηγικής στην περιοχή, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η χώρα μας όφειλε για λόγους αρχών να καταδικάσει την ρωσική εισβολή σε μια ανεξάρτητη χώρα, όπως είναι η Ουκρανία.

ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑΣ συνέχεια στην ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ! (του Γ. Παπαγιαννόπουλου)

 

Ενάντια στον Μιθριδατισμό των φθαρμένων και διεφθαρμένων πολιτικών «ηγεσιών», στην ανεπάρκεια και την ολιγωρία του σημερινού πολιτικού συστήματος, στον Εθνομηδενισμό και ωχαδελφισμό που κυριαρχεί και διαμορφώνει συνειδήσεις, πρέπει να επιδιωχθεί από τις υγιείς λαϊκές δυνάμεις, η μέγιστη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, η «Εθνική- Λαϊκή Ενότητα» του Σήμερα.

Οι Βρετανικές Βάσεις στην ΚΥΠΡΟ θα εορτάσουν τα 70χρονα της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ στο θρόνο, γνωστό ως Πλατινένιο Ιωβηλαίο (Platinum Jubilee)…

…σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί προς τιμή της Βασίλισσας Ελισάβετ στο Αρχαίο Κούριο!

Στο έδαφος ενός ανεξάρτητου κράτους (του οποίου ένα 37% κατέχεται παράνομα από την Αναθεωρητική Τουρκία), εδώ που έχουν θαφτεί οι ήρωες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του, εκδηλώσεις προς τιμή της Βασίλισσας που υπέγραψε τον απαγχονισμό τους, δεν έχουν θέση

“Είναι απαράδεκτο να διοργανώνεται και να τελείται σε έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας εκδήλωση προς τιμή της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η συγκεκριμένη Βασίλισσα υπέγραψε τον απαγχονισμό 9 ηρώων της ΕΟΚΑ, περιμένοντας μάλιστα να συμπληρώσει ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης τα 18 του χρόνια για να υπογράψει, χωρίς καμία αιδώ, την θανατική του καταδίκη.

Στο έδαφος ενός ανεξάρτητου κράτους που έχουν θαφτεί οι ήρωες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του και στο οποίο οι Βάσεις εξακολουθούν να παραμένουν παράνομα, αυτές οι εκδηλώσεις δεν έχουν θέση.

Εξάλλου πώς μπορεί να τιμάται σε κυπριακό έδαφος η Βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας, μίας χώρας που ευθύνεται για την κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα μας και την τουρκική κατοχή και που οι προσπάθειές της δεν είναι η δίκαιη λύση του κυπριακού αλλά μια λύση που να νομιμοποιεί την παρουσία των δικών της στρατιωτικών βάσεων.” (από ανακοίνωση της ΕΔΕΚ).

Δυστυχώς για άλλη μια φορά, οι “ελίτ” του Ελληνισμού, είτε αδιαφορούν είτε πάσχουν -διαχρονικά- από το φοβικό σύνδρομο. Είτε απέναντι στην κατοχική Τουρκία είτε απέναντι στους χθεσινούς αποικιοκράτες.Ο αγώνας πέφτει πάλι στις πλάτες του “λαϊκού παράγοντα”.

Επανέρχομαι ξανά στα διαχρονικά αυτονόητα, που τόσο για την Ελληνική όσο και την Κυπριακή Δημοκρατία, ισχύει:

“Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης”

– «όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα το ίδια μένουν»

Παραθέτω ένα μεγάλο απόσπασμα από άρθρο μου δημοσιευμένο στο Παρόν, το 2012, με τίτλο : «Τι είναι η Πατρίδα μου;»:

“…ΗΛΘΕ η ώρα να επαν-ανακαλύψουμε λέξεις και έννοιες απαγορευμένες, υπόγειες διαδρομές που σε κρατήσαν και σε κρατάνε αιώνες ζωντανό, όσες φορές το πίστεψες. Επανέρχεται έτσι ξανά στο προσκήνιο η Ελλάδα και ο Ελληνισμός, η Πατρίδα. Σταμάτησε πρόσκαιρα και η Συκοφαντία. Αμηχανία έπεσε πάνω από το στρατόπεδο των «εκσυγχρονιστών και εκείνου του τμήματος της αριστεράς που παραμένει αμετανόητα εθνο-μηδενιστικό. Γιατί το ερώτημα είναι Συντριπτικό: Μπορεί μια κολοβωμένη, αποκομμένη από τις ρίζες της Χώρα, ένα αποκομμένο από την ιστορία του Έθνος, να επιβιώσει; Από πού θα αντλήσει δύναμη αν όχι από το πλούσιο παρελθόν του, αν δεν ξανα-ανακαλύψει το νήμα που συνδέει το χθες με το σήμερα, το Αξιακό σύστημα που του μεταδόθηκε διαμορφούμενο και ανανεούμενο ανά τους αιώνες; Για να σμιλευθεί ξανά το χθες με το σήμερα, για να υπάρξει αύριο… μπορεί να φτάσαμε ως εδώ, πλην όμως οι Πνευματικές μας δυνάμεις έχουν λιγοστέψει, ο πνευματικός κόσμος οικουρεί.. Πριν περάσουμε στην ΑΚΙΝΗΣΙΑ: προεόρτιο Θανάτου, πριν γίνουμε μουσειακό είδος, οι σύγχρονοι υπό Εξαφάνισιν (νέο) Φοίνικες,

Οφείλουμε να αντιπαλέψουμε την σημερινή εικόνα.

• με επαν-ανακάλυψη της προγενέστερης πλούσιας παρακαταθήκης της Χώρας, του Λαού, του Έθνους.

• με Δημοκρατική Πανστρατιά ενάντια στην Επιβουλή, στην εξάρτηση και την υποτέλεια. Ενάντια στην εθελοδουλεία, ενάντια στα Μνημόνια και σε όσους ερημώνουν την χώρα.(Παρόν, 27.05.12).”

Σήμερα, όπως και χτες, αναγκαία η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ Ενότητα

Ενάντια στον Μιθριδατισμό των φθαρμένων και διεφθαρμένων πολιτικών «ηγεσιών», στην ανεπάρκεια και την ολιγωρία του σημερινού πολιτικού συστήματος, στον Εθνομηδενισμό και ωχαδελφισμό που κυριαρχεί και διαμορφώνει συνειδήσεις, πρέπει να επιδιωχθεί από τις υγιείς λαϊκές δυνάμεις, η μέγιστη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, η «Εθνική- Λαϊκή Ενότητα» του Σήμερα.

Για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας, για την Άμυνα της Χώρας, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που – με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία- επανεμφανίστηκε θρασύς και απειλητικός ο Αναθεωρητικός (κακός) γείτονας..

Για ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ- ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, την σωτηρία της Πατρίδας και του Λαού μας.

Θεωρώ αυτονόητο ότι οι Σοσιαλιστές, εμπνευσμένοι και προσηλωμένοι στις Αξίες της Εθνικής ανεξαρτησίας – της Λαϊκής Κυριαρχίας – της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, οφείλουμε να συμμετάσχουμε ενεργά στην πραγμάτωσή της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ και στην έκφρασή της σε πανελλήνιο επίπεδο. Οι Δημοκρατικές Πατριωτικές αντι-ιμπεριαλιστικές – αντιαποικιακές δυνάμεις, ας δώσουν τον τόνο.

ΑΓΩΝΙΑ

 (με λαχτάρα να σε νοιάζομαι):

 

Ήχοι μακρόθεν:

-επανεξοπλισμός της Γερμανίας μετά 70 έτη;

Ήχοι ενταύθα:

-αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου;

σπέρνει ο αέρας μυρωδιές, άνθισε ο τόπος

ευλογημένοι εμείς- ποιο βόρεια, όχι και τόσο…

Αν στήσεις προσεκτικά το αυτί σου

υπόκωφος ήχος διαπερνά υπόγεια-

αμφισβητεί τις βεβαιότητες.

Δεν τον σκεπάζουν τα δάκρυα, ούτε ο ήχος της βροχής.

Πατρίδα μας, «ομίχλη του πολέμου» πλησιάζει…

 Γ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ευχές από ΕΜΕΙΣ

 

Ενισχυμένη η Τουρκική παρουσία στην Λιβύη (του Γ. Παπαγιαννόπουλου)

O νέος πρωθυπουργός της Λιβύης Φάτχι Μπασάγκα τον οποίο όρισε στη θέση αυτή η Βουλή των Αντιπροσώπων δήλωσε πως τον συνδέει μια πολύ δυνατή φιλία με την Τουρκία

Anadolu Agency via Getty Images

 

Η αντιπαράθεση μεταξύ των πρωθυπουργών Αμπντουλ Χαμίντ Ντμπέιμπα και Φάτχι Μπασάγκα έχει επιδεινώσει τις εντάσεις μεταξύ των δύο Λιβύων, παραγνωρίζοντας ουσιαστικά τις συνθήκες που τον Απρίλιο του 2019 οδήγησαν στην επίθεση του Χαλίφα Χαφτάρ στην Τρίπολη.

Το φιτίλι άναψε από την ψηφοφορία στην οποία η Βουλή των Αντιπροσώπων του Τομπρούκ έδωσε εντολή στον πρώην υπουργό Εσωτερικών να σχηματίσει παράλληλη κυβέρνηση, η οποία έλαβε την εμπιστοσύνη του λιβυκού κοινοβουλίου την 1η Μαρτίου. Αυτή η πρωτοβουλία είναι το αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ μέρους των πολιτοφυλακών Τρίπολης-Μισράτα και των ηγετών του Κυρηναϊκού στρατοπέδου, του προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων Ακίλα Σάλεχ και του διοικητή του Εθνικού Στρατού της Λιβύης Χαφτάρ.

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται στην Λιβύη ένας δύσκολος γρίφος για την άρση του πολιτικού αδιεξόδου που απεικονίζεται στην παράλληλη ύπαρξη δυο πρωθυπουργών που επιχειρούν να διασφαλίσουν την επικράτησή τους μέσω παρασκηνιακών και μη επαφών με διεθνείς παράγοντες.

Ανταγωνισμός των δύο διεκδικητών για την προσέγγιση της Τουρκίας

Ο εκλεγμένος από το κοινοβούλιο [ελεγχόμενο από τον Χαλίφα Χαφτάρ] νέος πρωθυπουργός Φαχτί Μπασάγκα ο οποίος θεωρεί τελειωμένη την θητεία του πρωθυπουργού της Τρίπολης Αμπντούλ Χαμίντ αλ Ντμπεϊμπά, έχει επιδοθεί σε διπλωματικό μαραθώνιο για απόσπαση διεθνούς στήριξης:

Μέχρι στιγμής επισήμως μόνο η Ρωσία έχει δηλώσει την στήριξή της στο πρόσωπό του, αναφορές του Τύπου στην περιοχή, θέλουν και την Γαλλία παρασκηνιακά να τον στηρίζει, ενώ ο ίδιος ο Μπασάγκα εμφανίστηκε να επιχειρεί την απόσπαση στήριξης από την Τουρκία η οποία μέχρι σήμερα βρίσκεται στο πλευρό του αλ Ντμπεϊμπά.

Ο νεοεκλεγμένος πρωθυπουργός δήλωσε σύμφωνα με τον Τουρκικό και Λιβυκό Τύπο πως συνδέεται με την Τουρκία με «πολύ δυνατή φιλία», παρά τις όποιες προσπάθειες “τρίτων” να τη διαστρεβλώνουν. Οι δηλώσεις του Μπασάγκα στο λιβυκό κανάλι Αλ Ουασάτ προκάλεσαν αίσθηση καθώς απαντώντας σε ερώτηση για τον λόγο που η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει ακόμη την κυβέρνησή του, ο Μπασάγκα απάντησε:

«Η σχέση μου με την Τουρκία είναι ισχυρή, με μια πολύ δυνατή φιλία».

Και συνέχισε: «Όμως υπάρχουν ορισμένα μέρη που προσπαθούν να διαστρεβλώσουν τις θέσεις μου για να μπερδέψουν αυτή τη σχέση, αλλά η σχέση μας με το τουρκικό κράτος δεν επηρεάστηκε ποτέ και εξακολουθεί να είναι καλή».

«Μέλη του λιβυκού κοινοβουλίου από την ανατολική περιοχή [που ελέγχεται από τον Χαλίφα Χαφτάρ και το κοινοβούλιο] και άλλες πολιτικές ελίτ προσφέρθηκαν να πάνε στην Τουρκία για να διευκρινίσουν τα πράγματα, καθώς και οι γιοι του Χαλίφα Χαφτάρ, οι οποίοι είναι ο Σαντάμ και ο αλ Σιντίκ, πήγαν στην Τουρκία για να διευκρινίσουν τα πράγματα. Υπάρχουν θέματα και τώρα ετοιμάζονται να πάνε και στο Κατάρ για να τα ξεκαθαρίσουν», πρόσθεσε.

Σχετικά με τις μη λιβυκές δυνάμεις που είναι παρούσες στη χώρα, είπε:

«Απορρίπτουμε την παρουσία οποιασδήποτε δύναμης έρχεται σε αντίθεση με την κυριαρχία της Λιβύης. Οσο για τις τουρκικές δυνάμεις, ήρθαν βάσει επίσημης συμφωνίας μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας. Για τις υπόλοιπες δυνάμεις, όπως η ρωσική Βάγκνερ, θα το εξετάσουμε».

Στη συνέντευξή του, ο Μπασάγκα έθιξε τις θέσεις άλλων χωρών υπό το φως της πολιτικής διαίρεσης που βλέπει η Λιβύη, λέγοντας ότι «η Αίγυπτος δεν παρενέβη στον σχηματισμό της κυβέρνησής μου, αντίθετα με όσα φημολογούνται, και αυτό που κινεί το Κάιρο είναι η εθνική της ασφάλεια, η οποία αποτελεί μέρος της εθνικής ασφάλειας της Λιβύης».

Ανέφερε ότι είχε λάβει «πολύ θετικά επίσημα και ανεπίσημα μηνύματα από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σχετικά με την κυβέρνησή του».

Οσον αφορά τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Μπασάγκα είπε ότι «θα ενισχυθούν περαιτέρω στο εγγύς μέλλον».

Ενεργά στην τρέχουσα φάση εμπλέκεται από αμερικανικής πλευράς ο Πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Λιβύη, Ρίτσαρντ Νόρλαντ, ο οποίος στις 26 Μαρτίου επισκέφτηκε την Τουρκία για διαβουλεύσεις “με συμμάχους όπως η Τουρκία. Αυτές οι συνομιλίες, όπως και με τις συναντήσεις μου στο Κάιρο την περασμένη εβδομάδα, θα βοηθήσουν στην ενημέρωση της προσέγγισής μας για τη Λιβύη” όπως δήλωσε ο ίδιος.

Μισθοφόροι της Ρώσικης Wagner, στον πόλεμο της Ουκρανίας, μεταφέρθηκαν μέσω Συρίας

Ο οργάνωση Wagner της Ρωσίας απέσυρε περίπου 1.300 μισθοφόρους της από τη Λιβύη μέσω Συρίας για να συμμετάσχουν στη ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, σύμφωνα με δηλώσεις του στρατιωτικού και στρατηγικού εμπειρογνώμονα – συνταγματάρχη Αντέλ Αμπντέλ Κάφι, στο τουρκικό κρατικό πρακτορείο Anadolu.

Σύμφωνα με τον Αντέλ Αμπντέλ Κάφι: «Ο συνολικός αριθμός των Ρώσων μισθοφόρων Wagner που βρίσκονται στο λιβυκό έδαφος είναι περίπου 2.200».

Πρόσθεσε: «Λόγω του πολέμου της με την Ουκρανία, η Ρωσία αποφάσισε να αποσύρει 1.300 στελέχη της Wagner, αφήνοντας μόνο 900».

Εξήγησε ότι οι μισθοφόροι της Wagner αποσύρθηκαν από τις θέσεις τους στον δρόμο που συνδέει την Σύρτη με τη Τζάφρα, ενώ ενίσχυσαν τις θέσεις τους στις στρατηγικές αεροπορικές βάσεις Al-Jufra και Brak Al-Shati.

Στις 22 Φεβρουαρίου, το κανάλι Panorama της Λιβύης επικαλέστηκε ανώνυμη πηγή που αποκάλυψε ότι 300 μισθοφόροι Wagner αποσύρθηκαν από το Sukanah και το Wadan και κατευθύνονταν νότια.

Ο αριθμός των μισθοφόρων Wagner στη Λιβύη ποικίλλει ανάλογα την πληροφόρησης, αλλά ο επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου του Κράτους Khaled Al-Mishri υπολόγισε τον αριθμό τους σε περίπου 7.000, μαζί με 30 αεροσκάφη.

Στο θέμα της μεταφοράς αυτής αναφέρθηκαν δύο αμερικανοί αξιωματούχοι; Αφενός, ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Λιβύη, Ρίτσαρντ Νόρλαντ, λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Δεν είναι καν σαφές ποιος εκφράζει τη ρωσική πολιτική στη Λιβύη — το Υπουργείο Εξωτερικών ή η Βάγκνερ;»

Ο Νόρλαντ είπε επίσης ότι οι ΗΠΑ γνωρίζουν τις αναφορές ότι οι μισθοφόροι μεταφέρονται από τη Λιβύη στην Ουκρανία για να πολεμήσουν υπέρ της Ρωσίας, καθώς και αναφορές για προσπάθειες της Μόσχας να στρατολογήσει ξένους μαχητές εναντίον του Κιέβου. Αφετέρου,την πληροφορία επιβεβαίωσε και ο Stephen Townsend, επικεφαλής της AFRICOMFAL, επικεφαλής των επιχειρήσεων των ΗΠΑ στην Αφρικανική Ήπειρο σε αποκλειστική συνέντευξη του στο VOA news.

Η εληνική παρουσία

Ο πρέσβης της Ελλάδας στην Αλγερία, Γεώργιος Ζαχαριουδάκης, ορίστηκε, με απόφαση του Έλληνα ΥΠΕΞ , Ειδικός Απεσταλμένος του υπουργείου Εξωτερικών για θέματα Λιβύης, σε αντικατάσταση του πρέσβεως Χριστόδουλου Λάζαρη.

Όπως επισημαίνεται από το ΥΠΕΞ, «ο ορισμός Ειδικού Απεσταλμένου του υπουργείου Εξωτερικών για θέματα Λιβύης αποδεικνύει το έμπρακτο και ενεργό ενδιαφέρον της Ελλάδας για τη γειτονική Λιβύη, με την οποία μας συνδέουν μακροχρόνιοι και ιστορικοί δεσμοί». Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες χώρες που επαναλειτούργησαν την πρεσβεία τους στην Τρίπολη, τον Φεβρουάριο του 2021, και η πρώτη χώρα που επαναλειτούργησε το Γενικό Προξενείο στη Βεγγάζη, τον Μάιο του 2021.

Παρατηρούμε μια (καθυστερημένη) επαναδραστηριοποίηση της Ελλάδας, μετά την “έκπληξη” που ακολούθησε την υπογραφή του (παράνομου) Τουρκο-Λιβυκού συμφώνου για τα μεταξύ τους θαλάσσια σύνορα (που μοιράζουν μεταξύ τους τμήμα της ελληνικής ΑΟΖ).

Γ. Παπαγιαννόπουλος