ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Νίκη για τις Natura, επαγρύπνηση για το Νερό

 

Μία μικρή, αλλά σημαντική, νίκη πέτυχε το Πράσινο Κίνημα, την Πέμπτη, κατά του αντιπεριβαλλοντικού νομοσχεδίου που ήρθε προς συζήτηση στη Βουλή. Το Πράσινο Κίνημα, μαζί με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, διαδήλωσε ειρηνικά έξω από το κοινοβούλιο, ενώ τις προηγούμενες ημέρες, σχεδίασε και υλοποίησε μία επιθετική πολιτική ενημέρωσης, πολιτών, φορέων και πολιτικών.

Τελικά, από το νέο περιβαλλοντικό νομοσχέδιο που ανακοίνωσε τον προηγούμενο μήνα ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κώστας Σκρέκας, αποσύρεται το Κεφάλαιο Γ’ που αποδυνάμωνε το θεσμικό πλαίσιο προστασίας των περιοχών Natura 2000. Από ένα νομοσχέδιο δηλαδή που σε χρόνο εξπρές και μετά από ελάχιστης διάρκειας δημόσια διαβούλευση, κατατέθηκε αστραπιαία στη Βουλή και το οποίο επιχειρούσε να εντείνει την υποβάθμιση του θεσμικού πλαισίου προστασίας των περιοχών Natura, αφαιρέθηκαν οι επιζήμιες διατάξεις για τις οποίες δώσαμε μάχη όλες αυτές τις μέρες. Βεβαίως, συνεχίζουμε να αγρυπνούμε πολιτικά γιατί η κυβέρνηση επέμενε και ψήφισε τη δρομολόγηση της ιδιωτικοποίησης του ΝΕΡΟΥ, πολιτική που μας βρίσκει ολοκληρωτικά αντίθετους. Για εμάς, το ΝΕΡΟ είναι κοινό αγαθό, και ως τέτοιο πρέπει να προστατευτεί. Ιδιαίτερα, μάλιστα όταν η εμπειρία ιδιωτικοποίησης του, σε άλλες χώρες είναι οδυνηρή για τους πολίτες. Οι διαχρονικές αποτυχημένες πολιτικές των κυβερνήσεων Σύριζα-Ανελλ-Οικολόγων Πράσινων και της ΝΔ, στο τομέα των περιβαλλοντικών πολιτικών, είναι πλέον επικίνδυνες για όλους τους πολίτες, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά τα καταστροφικά αποτελέσματα.

Το κλιμάκιο του Πράσινου Κινήματος, στην ειρηνική διαδήλωση της Πέμπτης αποτελούταν από τον συμπρόεδρο Κώστα Καλογράνη, το γενικό γραμματέα Λάμπρο Σπάθη, τον εκπρόσωπο τύπου Νίκο Καραμπάση, τον επικεφαλής του Οργανωτικού Άγγελο Νταβία, το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου Γιούλη Κατσουλιέρη, τον περιφερειακό σύμβουλο και αντιπρόεδρο του ΕΔΣΝΑ Νίκο Παπαδάκη και το μέλος Ανδρέα Καλογερόπουλο.

Για το συγκεκριμένο θέμα ο συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Κώστας Καλογράνης δήλωσε τα εξής: «Πετύχαμε μία νίκη, μαζί με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις. Μία μικρή νίκη, αλλά σημαντική. Το εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης του Πράσινου Κινήματος προβλέπει την επανίδρυση των προστατευόμενων φορέων διαχείρισης και την θεσμική θωράκιση του δημόσιου χαρακτήρα του Νερού, ως κοινό αγαθό. Στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο, όπου θα συμμετάσχει και το Πράσινο Κίνημα, έχουμε να διορθώσουμε πολλά διαχρονικά κακώς κείμενα…»

Ελλάδα: Μια απροστάτευτη χώρα

Του Γεωργίου Παπασίμου
Site: http://www.gpapasimos.gr/
Twitter: @PapasimosG

Τα επαναλαμβανόμενα βασανιστικά ερωτήματα για τη κακοδαιμονία της
Ελλάδας, μετά την πρόσφατη πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική, που κατέκαψε ότι
απέμενε στο Πεντελικό όρος, και εισήλθε εντός πυκνοκατοικημένου ιστού της
πόλης (Παλήνη, Γέρακας, Ανθούσα κλπ), αλλά και άλλα σημεία της χώρα
(Έβρος, Λέσβος, Ηλία κλπ) μένουν αναπάντητα από τις εκάστοτε παραλυτικές
πολιτικές εξουσίες και επικαλύπτονται συνήθως από ασκήσεις επικοινωνιακής
διαχείρισης, χωρίς κανείς να αναλαμβάνει γενναία τις πολιτικές ευθύνες που του
αναλογούν. Κάτι τέτοιο, θα ήταν εξόχως ευεργετικό και λυτρωτικό για την Χώρα,
στην οποία ευδοκιμεί η ατιμωρησία, τόσο για την δημιουργία μιας νέας πολιτικής
αντίληψης και συνείδησης, όσο και για την συνειδητοποίηση της διάλυσης του
κρατικού μηχανισμού και την ανάγκη ανάληψης μέτρων στοιχειώδους αποτροπής
του.
Πρόκειται για τα επίχειρα της δραματικής μείωσης των κονδυλίων για την
συντήρηση των υποδομών, στον βωμό των μνημονιακών δεσμεύσεων και της
σκληρής περικοπής των βασικών δημοσίων δαπανών από την ακολουθούμενη
ιδιότυπη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική, πασπαλισμένη με επιδόματα
ψίχουλων. Και όλα αυτά την ώρα που η κλιματική κρίση έχει αλλάξει πίστα και
απαιτούνται νέες σοβαρές πολιτικές και κυρίως νέες ισχυρές υποδομές, την ώρα
που δεν συντηρούνται ούτε οι υπάρχουσες.

Είναι πλέον κοινή συνείδηση ότι μετά τους νεκρούς στο Μάτι, το περσινό
ολοκαύτωμα της Βαρυπόμπης και της Εύβοιας, αλλά και τη φετινή καταστροφική
πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική (και ενώ η καλοκαιρινή περίοδος δεν έχει
ολοκληρωθεί), ότι έχει απωλεσθεί η δυνατότητα του πελατειακού
Μεταπολιτευτικού Κράτους να διαχειρίζεται, έστω και στοιχειωδώς, τα
προβλήματα από τα φυσικά φαινόμενα. Η βίαιη περικοπή των δημοσίων
επενδύσεων έχει τραγικές συνέπειες στην αποτελεσματικότητα του Ελληνικού
Κράτους. Οι αριθμοί και οι καταγγελίες είναι σοκαριστικές. Ελάχιστα ποσά
διατίθενται στην πρόληψη του δασικού πλούτου, αφού η Δασική Υπηρεσία έχει
αποστερηθεί και τις στοιχειώδεις δυνατότητες να επιτελέσει αυτόν τον ρόλο,
πέραν του απαράδεκτου εξοβελισμού της υπηρεσίας αυτής από την
δασοπυρόσβεση, και κυρίως από την αποτελεσματική πρόληψη, ο στόλος της
Πυροσβεστικής υπολείπεται των αναγκών. Τέλος, κακή κατάσταση επικρατεί και
στα ιπτάμενα μέσα, αφού δεν έχει ανανεωθεί ο στόλος βάσει των πραγματικών
αναγκών μας ως Μεσογειακής χώρας, που πλήττεται ιδιαίτερα την κλιματική
αλλαγή.
Η πρόσφατη τραγωδία στην Αττική, ως συνέχεια των προηγούμενων,
καταδεικνύει τις διαχρονικές εγκληματικές ευθύνες του «νόθου πελατειακού»
Κράτους, όπως αυτό διαμορφώθηκε από την οικονομική ολιγαρχία της Χώρας,
που το κύριο γνώρισμά της είναι ο παρασιτισμός και η «μαυραγορίτικη»
αντίληψη, καθώς και του εκάστοτε πολιτικού προσωπικού εξουσίας, κεντρικού και
περιφερειακού, ως εφαρμοστή αυτών των πελατειακών και καταστροφικών
πολιτικών. Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί, και η ατομικιστική λειτουργία
του ιδιοτελούς τμήματος της κοινωνίας μας, που λειτουργεί για αποκλειστικά για
ίδιον όφελος και πλουτισμό (καταπάτηση δημοσίων εκτάσεων, οικοδόμηση εντός
των δασών, χωρίς κανένα μέτρο ασφαλείας κλπ). Ένα εξ αυτών των διαχρονικών
εγκλημάτων, είναι η δημιουργία του πολεοδομικού «τερατουργήματος» στο
Λεκανοπέδιο της Αττικής, το όνειδος του αθηνοκεντρικού «μοντέλου ανάπτυξης»,
το οποίο αποτελεί βασική αιτία των επιγενομένων καταστροφών. Ιδιαίτερα
διαβρωτικός ήταν ο ρόλος εν σχέσει με την άναρχη και τραγική δόμηση του
αττικού τοπίου, των πάσης φύσεως «οικοδομικών συνεταιρισμών», που
ιδρύθηκαν κατά την περίοδο της επαράτου χουντικής επταετίας, αποτελώντας ως
και σήμερα την «χρυσοτόκο όρνιθα» των παρασιτικών οικονομικών
συμφερόντων. Οι συνεταιρισμοί αυτοί, οι οποίοι έχουν, ήδη, τσιμεντοποιήσει

μεγάλα τμήματα του πάλαι ποτέ υπέροχου Πεντελικού Όρους, της Πάρνηθας και
του Υμηττού, που τόσο πολύ έχουν υμνηθεί από τους αρχαίους προγόνους μας,
αλλά και από σύγχρονους λογοτέχνες των περασμένων δεκαετιών, ως πυλώνες
του κάλλους του Αττικού τοπίου, αποτελούν «χαίνουσα πληγή» και θα έπρεπε να
είχαν καταργηθεί σε ένα τύποις, ευνοούμενο ευρωπαϊκό κράτος.
Είχε προηγηθεί όλα αυτά τα χρόνια η κατάκαψη κάθε πράσινου πνεύμονα
του Λεκανοπεδίου (Πεντέλη, Πάρνηθα, Υμηττός), χωρίς την τιμωρία κανενός και
χωρίς λήψη κανενός ουσιαστικού μέτρου αποκατάστασης. Αντίθετα, στην λογική
της πελατειακής ψηφοθηρίας, είχαμε επαναλαμβανόμενες ρυθμίσεις και εντάξεις
αυθαιρέτων ακόμα και σε καμένες δασικές εκτάσεις. Είναι προφανές ότι, αν είχε,
για παράδειγμα, νομοθετηθεί ως «ιδιώνυμο κακούργημα», τόσο ο
εμπρησμός όσο και η καταπάτηση καμένων δασικών εκτάσεων και η
παροχή πολεοδομικών αδειών για κτίσματα σε καμένες εκτάσεις και
ρέματα, θα μπορούσε να αποφευχθεί αυτή η πρωτοφανής αποψίλωση του
δασικού πλούτου προς όφελος των καταπατητών και των κερδοσκόπων της γης,
αλλά και το ανεξέλεγκτο και το καταστροφικό μπάζωμα των ρεμάτων, που πλέον
δίνει νεκρούς στην Χώρα κάθε χρόνο.
Η συσσώρευση όλων αυτών των αρνητικών παραγόντων (οικιστικό
τερατούργημα και άναρχη δόμηση, υπονόμευση της δυνατότητας του κρατικού
μηχανισμού να προλάβει και να καταστείλει αυτά τα φαινόμενα, που
παρουσιάζουν έξαρση, λόγω της κλιματικής κρίσης), σε συνδυασμό με την
αμοραλιστική αντίληψη της πολιτικής εξουσίας και της ιδιότυπης κομματοκρατίας
στη χώρα δημιουργούν τις συνθήκες για την Ελλάδα να εμφανίζεται ως
«απροστάτευτη Χώρα» και παράλληλα να υπονομεύεται η ίδια η Δημοκρατία ,
λόγω της ραγδαίας απονομιμοποίησης των θεσμών στην συνείδηση των
πολιτών.
Η Ελλάδα εμφανίζεται σήμερα ως απροστάτευτη χώρα πανταχόθεν.
Πρώτον, από το υπάρχον πολιτικό σύστημα που έχει και τις μεγαλύτερες
ευθύνες για την πορεία παρακμής της χώρας. Και αυτό γιατί μεταπολεμικά
λειτούργησε κατά τον ίδιο τρόπο με ελάχιστες εξαιρέσεις αφενός για την
εξυπηρέτηση των παρασιτικών συμφερόντων λίγων οικογενειών ,που συνιστούν
την οικονομική ολιγαρχία, που λυμαίνονται διαχρονικά τη χώρα και αφετέρου
μέσα από τα πελατειακά δίκτυα, που αναπτύχθηκαν, ενσωμάτωσε μεγάλα
κοινωνικά τμήματα στην καταστροφική αντίληψη της πρόταξης του ιδιωτικού

έναντι του συλλογικού εν σχέσει με το δημόσιο συμφέρον και τον εθνικό πλούτο
(δάση, αιγιαλοί, ρέματα κλπ).
Δεύτερον, από τους ενδιάμεσους θεσμούς, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση
(α’ και β’ βαθμού), που δυστυχώς δρα στη μεγάλη πλειοψηφία κατ’ είκονα και
καθ’ ομοίωση με το διεφθαρμένο κεντρικό κομματικό πελατειακό σύστημα,
αναπαράγοντας και ενισχύοντας αυτές τις παθογένειες που μετατράπηκαν για τη
χώρα σε γάγγραινα. Ειδικά η Δικαιοσύνη, λόγω της συνταγματικής της
αυτονομίας, απαιτείται να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Πρέπει να
σταματήσει η πρωτοφανής ατιμωρησία, που έχει επικρατήσει για όλα τα
προηγούμενα εγκλήματα κατά του φυσικού πλούτου και της κοινωνίας. Πρέπει να
τεθεί τέλος στην, μέχρι τώρα, επιδειχθείσα αβελτηρία αυτής. Η παραδειγματική
τιμωρία των υπευθύνων από παρεμβάσεις των Εισαγγελιών της χώρας μπορεί
να αποτελέσει την πρώτη άμυνα απέναντι στον επερχόμενο περιβαλλοντικό
όλεθρο,
Τρίτον, από την ίδια την κοινωνία λόγω της χρόνιας άμεσης ή έμμεσης
συμμετοχής διαφόρων κοινωνικών τμημάτων στο πελατειακό αλισβερίσι, που
λειτουργεί τελικά ως αναισθητικό φάρμακο απέναντι στο ανεπαρκές και σαθρό
πολιτικό σύστημα. Και αυτό γιατί δεν είναι μόνο το ιδιοτελές κοινωνικό τμήμα που
κατά προσέγγιση αγγίζει το 15-20% του κοινωνικού σώματος το οποίο όλα αυτά
τα χρόνια, όπως και σήμερα ενεργά και άμεσα συμμετέχει στο εθνικό πλιάτσικο
πάσης φύσεως, αλλά και μεγάλα κοινωνικά τμήματα, που λόγω της ένταξης τους
στα πελατειακά κομματικά δίκτυα, έχουν αναπτύξει έναν ιδιότυπο μιθριδατισμό
αποδεχόμενα χωρίς αντίδραση την κατηφόρα της χώρας, μέσω της στήριξης της
σημερινής νοσηρής κομματοκρατίας.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση η Ελλάδα χρειάζεται ένα ισχυρό κίνημα
Αντίστασης των πολιτών. Μόνο η δημιουργία ενός νέου πατριωτικού
δημοκρατικού κινήματος ανατροπής της παρασιτικής ολιγαρχίας, της ολιγαρχικής
κομματοκρατίας και του κοινωνικού μιθριδατισμού μπορεί να μπει εμπόδιο και να
αποκρούσει την επίθεση της «αγέλης των πεινασμένων λύκων», δηλαδή των
πάσης φύσεως μεταπρατικών συμφερόντων.

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Μαύρη Σελίδα για το περιβάλλον η κατάργηση των 7 φορέων διαχείρισης

 7 Μήνες πριν. 

Το Πράσινο Κίνημα το μοναδικό κόμμα που αναφέρθηκε στην κατάργηση των 7 φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών . Κανένα Συστημικό ΜΜΕ δεν έπαιξε το Δελτιο Τύπου. 

Κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν αντέδρασε . 

Το παραθέτουμε αυτούσιο για να αντιληφθεί η καθεμία και ο καθένας τι έγινε . 

Γιατί εμείς δεν παίζουμε στο γήπεδο του λαϊκισμού. Γιατί εμείς ξέρουμε τι σημαίνει πρόληψη. Γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι… 

Τώρα ξέρεις …

Νέα μαύρη σελίδα για το οξυγόνο των επόμενων γενεών υπέγραψε πάλι η κυβέρνηση. Παραμονή Χριστουγέννων με ισάριθμες υπουργικές αποφάσεις έβαλαν “λουκέτο” σε επτά φορείς προστατευόμενων περιοχών.

Οι επτά φορείς διαχείρισης που καταργούνται είναι: Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας, Εθνικό Πάρκο Σχινιά, Μαραθώνα και Υμηττού, Δέλτα Έβρου, Εθνικό Πάρκο Δαδιάς και Σαμοθράκης, Εθνικά Πάρκα Βόρειας Πίνδου, Τζουμέρκων, Αγράφων, κοιλάδας Αχελώου και Μετεώρων, Εθνικός Δρυμός Ολύμπου. Ειδικά μετά τις καταστροφικές φωτιές του καλοκαιριού και την αλόγιστη επέκταση των Βιομηχανικών ΑΠΕ, (κυρίως από εταιρείες συγγενικών προσώπων υψηλόβαθμων στελεχών του Μαξίμου), δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά για την “σπουδή” της κυβέρνησης να οπισθοχωρήσει περιβαλλοντικά και να μην συγχρονιστεί τεχνοκρατικά με τις πολιτικές της υπόλοιπης Ε.Ε. Η κατάργηση των φορέων Προστατευόμενων Περιοχών, μειώνει το οικολογικό αποτύπωμα της χώρας και ταυτόχρονα μένει ουσιαστικά αναξιοποίητη η πολυετής συσσωρευμένη εμπειρία των εργαζομένων στις περιοχές αυτές.

Επίσης, αξίζει να αναφέρουμε ότι την εποχή που η οδηγία της Ε.Ε. είναι να μεταφερθούν οι πολιτικές στις τοπικές κοινωνίες και στο πεδίο δράσης, η κυβέρνηση καταργεί τις όποιες δομές πεδίου και τις υπερσυγκεντρώνει στα γραφεία των Υπουργείων.

Για το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ η ανάκαμψη της χώρας για να είναι διατηρήσιμη πρέπει να είναι περιβαλλοντικά βιώσιμη. Ειδικά μετά από 11 χρόνια μνημονίων και πανδημίας ο κάθε σχεδιασμός πρέπει να συμβαδίζει με τον πράσινο μετασχηματισμό της οικονομίας. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ζητά από τις χώρες να διαθέσουν κατ’ ελάχιστο το 37% του συνόλου των πόρων στην πράσινη μετάβαση. Στο εθνικό σχέδιο «Ελλάδα 2.0» προβλέπεται πως μόλις το 37,7% των ευρωπαϊκών πόρων θα διατεθεί για τον πράσινο μετασχηματισμό της οικονομίας.

Πρόκειται για το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό μετά την Λετονία (37,2%) και κάτω από το μέσο ευρωπαϊκό όρο (43%). Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι η κατάργηση των φορέων διαχείρισης, σωρευτικά δίνει το μήνυμα στην Ε.Ε. , ότι η πολιτική της Ελλάδας είναι να παραμείνει ουραγός στις περιβαλλοντικές πολιτικές.

Για το συγκεκριμένο θέμα ο συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Κώστας Καλογράνης δήλωσε τα εξής: “Η αντιπεριβαλλοντική αυτή πολιτική της Ν.Δ. δυστυχώς υποθηκεύει τα περιβαλλοντικά δικαιώματα των επόμενων γενεών και καταδεικνύει ότι η κυβέρνηση είτε δεν έχει καμία ουσιαστική γνώση των βαθύτερων πράσινων πολιτικών, είτε είναι έρμαιο της επιχειρηματικής διαπλοκής. Σε κάθε περίπτωση το Πράσινο Κίνημα θα αγωνιστεί να καταργηθούν όλες αυτές οι απαράδεκτες αποφάσεις”.

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Τέσσερα χρόνια μετά και οι καρδιές καίνε ακόμα

 

Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ παραβρέθηκε και απέτισε φόρο τιμής στα θύματα της πυρκαγιάς του 2018 στην Ανατολική Αττική.

Το κλιμάκιο του κόμματος αποτελούνταν από τους: τον Γενικό Γραμματέα του κόμματος κ. Λάμπρο Σπάθη, τον Επικεφαλής της Επιτροπής Οργανωτικού, κ. Άγγελο Νταβία, το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου Ευάγγελο Θεοδώρου και το στέλεχος του κόμματος, κ. Ανδρέα Καλογερόπουλο.

Οι εκπρόσωποι του Πράσινου Κινήματος άφησαν ένα μπουκέτο λουλούδια στην μνημείο των θυμάτων στον Βουτζά, μια σιωπηλή αθόρυβη και σεμνή παρουσία στην τελετή στο λιμανάκι, στο Μάτι, ήταν η ελάχιστη υποχρέωση του ελληνικού πράσινου κόμματος στην επέτειο μίας τόσο μεγάλης τραγωδίας για τη χώρα μας.

Ο Επικεφαλής της Επιτροπής Οργανωτικού, κ. Άγγελος Νταβίας, που είναι από την περιοχή που επλήγη και έζησε από «πρώτο χέρι» τα γεγονότα του 2018 δήλωσε:

4 χρόνια πέρασαν από την ημέρα που ζήσαμε την κόλαση της φωτιάς, την αγωνία της επιβίωσης των δικών μας ανθρώπων, την θλίψη της απώλειας γειτόνων και συντοπιτών με τους οποίους είχαμε περάσει τα καλοκαίρια μιας ζωής.

4 χρόνια πέρασαν από την ημέρα που μόλις συνειδητοποιήσαμε ότι εμείς είμαστε από τους τυχερούς της καταστροφής αναζητούσαμε εναγώνια μια ένδειξη ότι ζει και ο διπλανός μας και ότι η διπλανή μας εγκαυματίας θα τα καταφέρει τελικά και θα επιβιώσει.

4 χρόνια πέρασαν από την οργή που μας κατέλαβε όταν είδαμε ότι ζούμε σε ένα κράτος που το σκόρπισε ένας δυνατός πουνέντες, και το μετέτρεψε σε τοξική σκόνη και αποκαΐδια. Ένα κράτος που ήταν και παραμένει δυστυχώς μέχρι σήμερα ανίκανο να προστατέψει τους πολίτες του.

4 χρόνια πέρασαν από τότε που όλοι οι αξιωματούχοι του κράτους – πολιτικοί κι διοικητικοί -, έψαχναν να βρουν ποιος άλλος υπεύθυνος φταίει για την καταστροφή , εκτός από τους ίδιους μέσα στις στάχτες από τα αποτεφρωμένα δέντρα και κορμιά την ώρα που πολίτες, εθελοντές, πυροσβέστες, αυτοδιοικητικοί υπάλληλοι, ψαράδες, αυτοσχεδίαζαν ασυντόνιστοι και με πενιχρά μέσα για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης και κουτούλαγαν ο ένας πάνω στον άλλο.

4 χρόνια προσωπικά αρνιόμουν να παρευρεθώ στις εκδηλώσεις μνήμης της μαύρης επετείου. Μάλλον δεν άντεχα. Απώθηση. Ήθελα να απαλλαγώ από τον θυμό, την αγωνία και τον πόνο που νιώσαμε εκείνο το βράδυ. Και την αηδία από όσα ακολούθησαν και συνεχίζονται από ένα πολιτικό προσωπικό που το μόνο που το ενδιέφερε ήταν να αποχρεωθεί τις ευθύνες του και να μην υλοποιήσει τις αυτονόητες υποχρεώσεις του απέναντι στους πληγέντες.

103 ψυχές ζητούν δικαιοσύνη, φωνάζουν με κάθε τρόπο οι συγγενείς των νεκρών, των εγκαυματιών και των αστέγων, την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες έχουμε μείνει να ευχόμαστε να μην υπάρξει ποτέ άλλη τέτοια καταστροφή, να μην υπάρξει ποτέ ένα δεύτερο Μάτι.

Το Μάτι και ο Βουτζάς αναγεννιούνται αλλά δεν θα είναι ποτέ όπως ήταν πριν την 23η Ιουλίου του 2018.
Η χθεσινή μέρα ήταν αφιερωμένη στα θύματα και αυτά πήγαμε να τιμήσουμε ως κλιμάκιο του Πράσινου Κινήματος. Ένα μπουκέτο λουλούδια στην μνημείο τους στον Βουτζά, μια σιωπηλή αθόρυβη και σεμνή παρουσία στην τελετή στο λιμανάκι, στο Μάτι. ήταν η ελάχιστη υποχρέωση του ελληνικού πράσινου κόμματος στην επέτειο της μεγαλύτερης οικολογική καταστροφής της Ευρώπης σε καιρό ειρήνης.
Έχουν ειπωθεί όλα για το θέμα και η ημέρα που η ελληνική δικαιοσύνη θα αποδώσει τις ευθύνες πλησιάζει. Απαιτούμε να το κάνει αυστηρά, δίκαια και διαπαιδαγωγικά για το μέλλον της κοινωνίας και της νεολαίας.
Η κλιματική αλλαγή, η διάχυση των αρμοδιοτήτων – άρα και ευθυνών – σε μια χαοτική διοικητική γραφειοκρατία, η ανεπάρκεια των σχεδίων πρόληψης και της εφαρμογής τους με τα ξεπερασμένα τεχνολογικά μέσα, η υποστελέχωση – τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά των μηχανισμών καταστολής των φυσικών καταστροφών, είναι για εμάς στο Πράσινο Κίνημα κεντροβαρικά θέματα αυτού που λέμε ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ και τα αναδεικνύονται καθημερινά με τις παρεμβάσεις μας, τις προτάσεις μας, τις επεξεργασίες μας.
Όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας μαθαίνουν για εμάς και κατανοούν ότι εμείς δεν εξαντλούμε την πολιτική μας δράση στην παρουσία σε επετείους. Την επικεντρώνουμε στο να αναζητούμε υπαιτίους και αιτίες και να προτείνουμε λύσεις. Αυτό κάνουμε καθημερινά.
Αυτό θα συνεχίσουμε με την αναβαθμισμένη πλέον πολιτική και οργανωτική μας παρέμβαση σε όλη την Ελλάδα.
Αυτό θα κάνουμε και μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές από τα κοινοβουλευτικά έδρανα.
Αιωνία η μνήμη σας συντοπίτες, δικαιοσύνη και αποκατάσταση για όλους του πληγέντες
Και να ξέρετε.
Υπάρχει και άλλος δρόμος.

Δώσε Δύναμη στις Πράσινες Φωνές
Go Green με το Πράσινο Κίνημα

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Θεσμική Συνάντηση με τη Γερμανική Πρεσβεία.

  

 Σε πολύ καλό κλίμα, πραγματοποιήθηκε επίσημη θεσμική συνάντηση του Πράσινου Κινήματος, με τη πρεσβεία της Γερμανίας στην Ελλάδα. Στην συνάντηση συμμετείχαν η κυρία Χάικε Ντέτμαν, Επιτετραμμένη της Πρεσβείας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας στην Αθήνα και η κυρία Ντόρις Τίπμαν, Συνεργάτιδα στο Οικονομικό Τμήμα της Πρεσβείας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα. 

Το κλιμάκιο του Πράσινου Κινήματος, αποτελούσαν, ο συμπρόεδρος Κώστας Καλογράνης, ο εκπρόσωπος τύπου Νίκος Καραμπάσης και ο περιφερειακός σύμβουλος Αττικής και αντιπρόεδρος του ΕΔΣΝΑ Νίκος Παπαδάκης. 

 
Από την συζήτηση προέκυψε, ότι υπάρχει κοινός τόπος, στα θέματα που αφορούν τη διαχείριση απορριμμάτων, τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και τις «Πράσινες Καλές Πρακτικές», που ήδη υπάρχουν στα κρατίδια της Γερμανίας. 

Η Πράσινη Μετάβαση, μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, που θα πραγματοποιηθεί και στην Ελλάδα, θα πρέπει να είναι στοχευμένη και εξειδικευμένη για να έχει τα ανάλογα θετικά αποτελέσματα για την κοινωνία. 

Η Κλιματική Κρίση, από την Κλιματική Αλλαγή, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και με οριζόντιες διακρατικές δράσεις και πρωτοβουλίες. 

Το Πράσινο Κίνημα, ως ο αυθεντικός εκφραστής του «πράσινου χώρου» στην Ελλάδα, έχει ήδη συγκεκριμένες προτάσεις προς την κατεύθυνση αυτή.

 Έγινε ιδιαίτερη συζήτηση, για την θεσμική μετεκλογική συνεργασία που πραγματοποίησε η περιφερειακή παράταξη του Πράσινου Κινήματος στην Αττική και την συμμετοχή στη διοίκηση με τον περιφερειάρχη Γιώργο Πατούλη. Ένα δημοκρατικό μοντέλο συνεργασίας, που είναι συνηθισμένο στην Γερμανία. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι ο «πράσινος» υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Παπαδάκης, έγινε ο πρώτος «πράσινος» αντιπρόεδρος του ΕΔΣΝΑ, του φορέα που διαχειρίζεται τα απορρίμματα στην Αττική. 

Ειδική αναφορά, όπως ήταν αναμενόμενο, έγινε στην «πράσινη» Υπουργό Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμπογκ και στην νέα εποχή της «πράσινης» οικονομικής διπλωματίας, που έχει ξεκινήσει. Για εμάς στο Πράσινο Κίνημα, είναι πολύ σημαντικό να πετύχει στο έργο της η «πράσινη» υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας. 

Επίσης, το Πράσινο Κίνημα, επεσήμανε ότι σημείωσε με πολύ θετικό τρόπο το Tweet του πρέσβη Δρ Ερνστ Ράιχελ, που απαντώντας στις παράλογες αιτιάσεις της Τουρκίας είπε ότι «είναι απαράδεκτη οποιαδήποτε αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας της Ελλάδας».

Δώσε Δύναμη στις Πράσινες Φωνές.
Go Green με το Πράσινο Κίνημα