Μερικά σχόλια στην ενημέρωση του Περιβαλλοντικού Δικτύου

του Ν. Κομπότη

Στο ερώτημα, πόσοι έχουν δουλέψει για να φτιαχτεί ένα σύγχρονο κρουαζιερόπλοιο? Η απάντηση είναι: Όλη η ανθρωπότητα, από τότε που εμφανίστηκε ο άνθρωπος πάνω στη Γη και όχι μόνο. Δεν θα μπορούσε να φτιαχτεί σήμερα ένα τέτοιο πλοίο

1. αν δεν είχε ανακαλυφθεί η φωτιά, ο τροχός η γραφή, το χαρτί, η τυπογραφία, ο τόρνος, η σχεδία, ο ηλεκτρισμός κλπ.

2. αν δεν δούλευαν δισεκατομμύρια επιστήμονες, δάσκαλοι , καθηγητές, εργάτες, τυπογράφοι, γεωργοί ,κτηνοτρόφοι, σχεδιαστές, κλπ.

Κοντολογίς, το πλοίο αυτό είναι ένα κοινωνικό προϊόν και ενώ έπρεπε λογικά να ανήκει στην κοινωνία, το ιδιοποιείται ο εφοπλιστής . Αυτό είναι μια αντίφαση του οικονομικού συστήματος που μας διαφεντεύει σήμερα, δηλαδή ο Καπιταλισμός , που στηρίζεται στην εκμετάλλευση του κοινωνικού πλούτου και στον ιδρώτα των εργατών. Όσο δεν λύνεται αυτή η αντίφαση, δεν πρόκειται να σταματήσουν οι πόλεμοι, το δάκρυ, η δυστυχία και ο πόνος πάνω στην Γη.

Σήμερα που βιώνουμε το ιμπεριαλιστικό στάδιο του καπιταλισμού, επιχειρείτε η κλοπή και η εκμετάλλευση ,όχι μόνο του κοινωνικού πλούτου αλλά και του φυσικού πλούτου, για να ικανοποιηθεί ο θεός του πλουτισμού και του αχαλίνωτου κέρδους. Ιδιωτικοποιείται το νερό, το δάσος, η θάλασσα, οι δρόμοι , ο αέρας, ο ήλιος κλπ.

Το χρέος μας είναι να αντισταθούμε, Να μη περιμένουμε την σωτηρία μας από κυβερνήσεις και δημοτικές αρχές, που με το φιλολαϊκό τους λόγο κρύβουν το ξεπούλημα τους στους εκμεταλλευτές μας. Ο σύλλογος μας έχει αντικείμενο και το περιβάλλον εκτός από την ρεματιά. Μπορούμε να κάνουμε πολλά τουλάχιστον στην πόλη μας. Προτείνω να ξεκινήσουμε έναν δημόσιο διάλογο με όλους τους φορείς και τους συμπολίτες μας, για να βρούμε τρόπους να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί την λαίλαπα που έχει ξεκινήσει και γιγαντώνεται. Είναι πια θέμα δημοκρατίας, ελευθερίας και επιβίωσης.

Νίκος Κομπότης
Φυσικός MSc
Αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ

Δελτίο Τύπου του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης-Χαλανδρίου

Τη Δευτέρα 18/4/2016 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση της παρουσίασης του πρώτου πεζοπορικού χάρτη της ρεματιάς. Ο σπόρος που φυτέψαμε πριν δύο χρόνια φύτρωσε. Ο πρώτος καρπός του είναι ο χάρτης μονοπατιών της περιοχής του Χαλανδρίου ,με συμμετοχή στην εκπόνησή του πολλών μελών του συλλόγου. Ελπίζουμε σύντομα και για τους επόμενους.

Ήταν μια όμορφη βραδιά με τη συμμετοχή νέων και παλαιών μελών του συλλόγου. Η εκδήλωση ξεκίνησε με την ανάγνωση ενός ινδικού παραμυθιού σχετικά με το νερό .

Έγινε αναφορά για την ιδέα του χάρτη, για τη σημασία των χαρτών γενικά, για τα προβλήματα που υπάρχουν στη ρεματιά ,η αρχαιολόγος μας παρουσίασε σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στη ρεματια , η παρουσίαση του χάρτη έγινε με βιντεοπροβολή και φωτογραφίες του τοπίου. Την εκδήλωση έκλεισε ο αγαπητός σε όλους κ.Τ. Κοντολέφας από τα ιδρυτικά μέλη της ρεματιάς.

Η ρεματιά και οι άνθρωποί της θα συνεχίσουν να δίνουν μια ανάσα δροσιάς και ξεκούρασης ,παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία.

Εκτός από τα μέλη μας θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους ομιλητές Π.Ματσούκα, Ν.Τζεφέρη και Φ.Δραγούμη, το Δήμαρχο Χαλανδρίου κ.Ρούσσο, την περιφερειακή σύμβουλο ,τους Αντιδ/ρχους ,τους Δημ.Συμβούλους , τους εκπροσώπους και μέλη συλλόγων των όμορων Δήμων ,και πολλούς φίλους που ήρθαν από όλη την Αττική.

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ, ΕΤΣΙ;

Προφανώς δεν πρέπει να ξεχνάμε τι έγινε το 2010, τέτοια μέρα.

Το κυρίαρχο όμως είναι τι γίνεται σήμερα, τέτοια μέρα, τώρα.

Που μας έρχεται ένα καινούριο μνημόνιο, χωρίς λεφτά. Καπάκι του προηγούμενου, συμπληρωματικό. Με μειώσεις συντάξεων, αύξηση φορολογίας κάθε μορφής, αντιαναπτυξιακές λογικές, με στάση πληρωμών. Και εφεδρικά μέτρα επειδή μας το λένε ξεκάθαρα, δεν σας πιστεύουμε. Και το τσακάλι ο υπουργός να μην έχει καταλάβει από πού του έρχονται. Κι ο Τσίπρας, χωρίς Τσίπα, να κορδώνεται ότι τους κατατρόπωσε όλους.

Επειδή 1,5 χρόνια τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει αντίσταση και διαπραγματεύεται. Π@π@ρι@ στο τετράγωνο.

Ο μόνος που δεν φταίει είναι ο Παπανδρέου. Και δεν δίνω δεκάρα τι πιστεύουν οι συμπολίτες μου. Έτσι κι αλλιώς, για έξυπνους δεν τους έχω. Φαίνεται μαπό τις επιλογές τους.

ΓΓ

ΣΧΟΛΙΟ: Η ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ ΦΙΛΕ  Γ.Γ.
Άλλωστε ο ίδιος ο ΓΑΠ κατάλαβε την παπάρα του και ήθελε να κάνει δημοψίφισμα αλλά δεν τον άφησαν.
Τώρα θα μου πεις και ο Αλέξης που το έκανε ...
ΑΣΤΑ ΜΑΜΑΤΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ....

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΚ - TΟ 6ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ

Στο περίπτερο 17 κερνάμε τσιπουράκι ....

ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΙΜΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ ΣΤΟΝ ΝΤΑΒΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟ 3ο ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ "ΠΙΑΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ"

Στην προχθεσινή προ ημερησίας διάταξη συζήτηση του δημοτικού συμβουλίου,  ο δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος τοποθετήθηκε συνετά και ΜΕ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ, μέχρι που παραδέχτηκε ΑΒΛΕΨΙΑ (ΑΠΟΡΙΑ: άρρωστος ήσουν δήμαρχε;)   σχετικά με την ανακοίνωση Νταβία για την αντιμετώπισή του από τους διοργανωτές της εκδήλωσης "ΠΙΑΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ" που έγινε στο 3ο Γενικό Λύκειο,
(Η ανακοίνωση εδώ: Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ).

- Οι εξηγήσεις σας με καλύπτουν κε δήμαρχε, δεν ήταν για μένα θέμα "πρωτοκόλλου" όμως, ήταν η εκπομπή πολιτικού μηνύματος για ένα τέτοιας σημασίας θέμα.

ΦΑΛΗΡΟ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1827 - Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

 

 "αν γίνω καλά θα τον χαλάσω εγώ αυτόν που με βάρεσε, εάν ψοφήσω κλάστε μου το μπούτσο "

Ο γιος της Καλογριάς υποκύπτει στο τραύμα που του είχε προκαλέσει την προηγούμενη "φίλιο χέρι" όπως ο ίδιος αποκαλύπτει λίγα δευτερόλεπτα πριν ξεψυχήσει.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2010

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ ΕΤΣΙ;

Αχ αυτή η Αντζελα ήθελε μαχαίρωμα

 Γιατί δεν διαμαρτύρεσαι με τα αστεία του Λαζόπουλου για τις γριές που πέρδονται; Και σεξιστικό είναι, αφού αναφέρεται μονο σε γριές και όχι σε γέρους και ρατσιστικό εναντίον της τρίτης ηλικίας και της εντεροκολίτιδας

Εχει όρια η πολιτική ορθότητα; Κανονικά θα έπρεπε. Ελα μου όμως που πολύ συχνά καλπάζει ανεξέλεγκτη και αναίσχυντη, αόριστη αλλά καταλυτική. Για να επινοήσει, με θρησκευτικό φανατισμό, εγκλήματα και να επιβάλει τιμωρίες. Αν στην υγιή της εκδοχή η πολιτική ορθότητα είναι ο Ναστραδίν Χότζας, στη διαστροφική της είναι τζιχαντιστής.

Αυτό ως ορεκτικό. Το κυρίως πιάτο είναι η – με όχημα την πολιτική ορθότητα – απόφαση του Συμβουλίου Ελέγχου Επικοινωνίας, ύστερα από αίτηση που υπέβαλε η Γενική Γραμματέα Ισότητας των Φύλων, να αποσυρθεί απο τη διαφήμιση των Jumbo με την Αντζελα Δημητρίου το απόσπασμα που λέει «Χτύπα σαν άντρας».  Με το σκεπτικό ότι «είναι σεξιστικό και επικίνδυνο, στον βαθμό που παρουσιάζει εγκληματικές συμπεριφορές ως κανονικότητα ή επικοινωνία».

Ολο αυτό μονό σε παρωδία των Ράδιο Αρβύλα μπορει να εκληφθεί ως κανονικότητα. Διαφορετικά παραπέμπει σε ζωντανή σύνδεση με κάτι τύπου Ράδιο Καράκας. Και στο καπάκι να αναγνωσθεί και εκείνη η αποστροφή απο το πρόσφατο κέιμενο των 53 του ΣΥΡΙΖΑ που λέει οτι η γυναίκα είναι ελεύθερη από τον άνδρα και οι δυο μαζί ελεύθεροι από τον καπιταλισμό.

Δεν ξέρω πώς ορίζεται ο έλεγχος της επικοινωνίας, ξερω καλά όμως ότι το χιούμορ είναι η κοντινότερη απόσταση μεταξύ των ανθρώπων. Δεν το είδαν σε αυτήν τη διαφήμιση; Ούτε το χιούμορ, ούτε το κόκκινο αυγό; Εγκληματική συμπεριφορά το τσούγκρισμα; Να περιμένουμε συλλήψεις την Ανάσταση; Να δείτε που θα νόμιζαν ότι το δαχτυλίδι με το μονόγραμμα της Αντζελας είναι σιδερογροθιά.

Για τη Γενική Γραμματεία Ισότητας τώρα, που ξεκίνησε το θέμα: τα κορίτσια εκεί πέρα σκέφτονται και φέρονται όχι σαν σύγχρονες γυναίκες που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους, αλλά σα ξινισμένες γεροντοκόρες που στη δεκαετία του 1970 έκαιγαν τα σουτιέν τους και τώρα τα βάζουν με το ντεκολτέ της απέναντι.

Καλή μου κυρία, ισότητα στη σημερινή Ελλαδα που αιμορραγεί, που πάμπολλες γυναίκες αγωνίζονται όχι μόνο να αναθρέψουν αλλά και απλά να θρέψουν σωστά τα παιδιά τους, το να θεωρείς δολιοφθορέα τη διαφήμιση των Jumbo ειναι σαν να σε κερατώνει ο άνδρας σου και εσύ να του κάνεις σκηνή γιατί, γυρίζοντας τα ξημερώματα, δεν σκούπισε τα πόδια του στο χαλάκι.

Και αυτό, σόρι κιόλας, δεν ειναι γυναικείο, είναι γυνακουλίστικο. Θέλοντας να γκρεμίσεις στερεότυπα όχι για να πάψουν να υπάρχουν αλλά για να τα αντικαστήσεις με άλλα και αποκόπτωντας την ιδεολογία σου απο την ποπ κουλτούρα, την καταδικάζεις στη γραφικότητα της ιδεοληψίας.

Γιατί δεν απαγορεύεις το τραγούδι της Διαμάντη που λέει «Ασε με στην αγκαλιά σου να πεθαίνω, να με σκοτώνεις και να λεω ανασαίνω»; Το «Του άντρα του πολλά βαρύ μην του μιλάτε το πρωί»; Ποιο είναι πιο σεξιστικό; Το «Οι άντρες δεν κλαίνε» ή το «Κι όμως κυρία μου κι οι άντρες κλαίνε»; Και τι θα κάνουμε με τον Γούναρη και το «Αχ αυτός ο άτιμος ήθελε μαχαίρωμα, ένα βράδυ που ‘βρεχε μέχρι το ξημέρωμα»; Και γιατί δεν διαμαρτύρεσαι με τα αστεία του Λαζόπουλου για τις γριές που πέρδονται; Και σεξιστικό είναι, αφού αναφέρεται μονο σε γριές και όχι σε γέρους και ρατσιστικό εναντίον της τρίτης ηλικίας και της εντεροκολίτιδας. Γιατί μου αφήνεις την εντεροκολίτιδα εκτός πολιτικής ορθότητας;

Ας το κρατήσουμε στο χιούμορ, γιατί αν το πάρουμε στα σοβαρά θα μελαγχολήσουμε. Μπορεί και να ανησυχήσουμε. Και, να το ξερεις καλή μου κυρία ισότητα, την Ανάσταση εμείς θα τσουγκρίζουμε, θα ανεβάζουμε στο YouTube στη διαφήμιση, τα Jumbo θα εχουν ξεπουλήσει γιατί είναι τα μαγαζιά της φτήνιας, κι εσυ θα αναρωτιέσαι τι λάθος έκανες.

ΥΓ. Οση ώρα έγραφα αυτό το κείμενο, είδα δυο φορές στην τηλέοραση το τρέιλερ της ταινίας «Η γυνή να φοβήται τον άντρα».  Το στιογμιότυπο που ο Κωνσταντίνου λέει στη Κοντού: «Σε πατάω εγώ, κυρία Κοκοβίκου. Σε βάζω κάτω και σε πατάω και σε σκίζω σαν σαρδέλα».

H Likeίστρια  

 

http://www.protagon.gr

Δελτίο Τύπου του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης-Χαλανδρίου

Τη Δευτέρα 18/4/2016 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση της παρουσίασης του πρώτου πεζοπορικού χάρτη της ρεματιάς. Ο σπόρος που φυτέψαμε πριν δύο χρόνια φύτρωσε. Ο πρώτος καρπός του είναι ο χάρτης μονοπατιών της περιοχής του Χαλανδρίου ,με συμμετοχή στην εκπόνησή του πολλών μελών του συλλόγου. Ελπίζουμε σύντομα και για τους επόμενους.

Ήταν μια όμορφη βραδιά με τη συμμετοχή νέων και παλαιών μελών του συλλόγου. Η εκδήλωση ξεκίνησε με την ανάγνωση ενός ινδικού παραμυθιού σχετικά με το νερό .

Έγινε αναφορά για την ιδέα του χάρτη, για τη σημασία των χαρτών γενικά, για τα προβλήματα που υπάρχουν στη ρεματιά ,η αρχαιολόγος μας παρουσίασε σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στη ρεματια , η παρουσίαση του χάρτη έγινε με βιντεοπροβολή και φωτογραφίες του τοπίου. Την εκδήλωση έκλεισε ο αγαπητός σε όλους κ.Τ. Κοντολέφας από τα ιδρυτικά μέλη της ρεματιάς.

Η ρεματιά και οι άνθρωποί της θα συνεχίσουν να δίνουν μια ανάσα δροσιάς και ξεκούρασης ,παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία.

Εκτός από τα μέλη μας θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους ομιλητές Π.Ματσούκα, Ν.Τζεφέρη και Φ.Δραγούμη, το Δήμαρχο Χαλανδρίου κ.Ρούσσο, την περιφερειακή σύμβουλο ,τους Αντιδ/ρχους ,τους Δημ.Συμβούλους , τους εκπροσώπους και μέλη συλλόγων των όμορων Δήμων ,και πολλούς φίλους που ήρθαν από όλη την Αττική.

Σκέψη και Γνώμη: «Όρια στην ελευθερία του Τύπου και της Έκφρασης»

 Γράφει ο Χρήστος Α. Πλειώτας*

Σήμερα επιθυμώ να πάρω θέση επί ενός εξέχοντος κατ’ εμέ ζητήματος δημοκρατίας, που με απασχολεί καιρό και αναφέρεται στο θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα της ελευθερίας του τύπου και της έκφρασης.

Γίνομαι δέκτης συχνά  ως Δικηγόρος αγωγών που στρέφονται εναντίον δημοσιογράφων, διωκομένων για όσα αναγράφουν σε δημοσιευμένα στον έντυπο και ηλεκτρικό τύπο κείμενά τους, οι οποίοι ανησυχούν, διαμαρτύρονται, αγχώνονται, εξοργίζονται που απειλούνται με μηνύσεις, δυσφορούν και παραπονούνται για την άδικη – κατ’ αυτούς – δικαστική εμπλοκή τους.

Πέραν της Δικηγορικής μου ιδιότητος, είχα την τύχη να έχω μία μακρά θητεία στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Σπάρτης και ασφυκτιούσα να ζω στιγμές «απείρου κάλους»!!! με αιρετούς που όχι απλώς δυσφορούσαν με δημοσιεύματα δημοσιογράφων του τοπικού έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, αλλά επιπλέον έφθαναν στον σημείο ευθέως, με τις φραστικές επιθέσεις τους κατά αρθρογράφων και εφημερίδων, να προσβάλουν κατάφορα την τιμή και την υπόληψή τους, εκτοξεύοντας απαξιωτικές φράσεις, φθάνοντας ακόμα και στο σημείο να  κατηγορούν πρόσωπα και εφημερίδες αβασίμως, για αδικήματα τα οποία ουδέποτε είχαν διαπράξει και για οποία δεν υπήρχε καταδίκη και δη αμετάκλητη.

Επειδή λοιπόν Δημοκρατία δεν είναι να αναπνέεις ελεύθερα – αυτό είναι φυσική υγεία που ο Θεός χαρίζει – αλλά να διαμορφώνεις εσύ με τις πράξεις, τις αντιλήψεις και τις πεποιθήσεις σου το περιβάλλον Δημοκρατίας που σου επιτρέπει να αναπνέεις ελεύθερα εντός αυτού, ανοικτά θα γράψω ότι:

1/ Στο άρθρο 14 του ισχύοντος Συντάγματός μας αναφέρεται ρητά ότι: «Ο καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου (εννοείται εντύπου και ηλεκτρονικού) τους στοχασμούς του, τηρώντας τους Νόμους του κράτους».
Στην επόμενη παράγραφο το ίδιο άρθρο κατοχυρώνει την Ελευθεροτυπία: «Ο τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύεται. Η κατάσχεση εφημερίδων και άλλων εντύπων είτε πριν την κυκλοφορία είτε ύστερα από αυτή απαγορεύεται. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η κατάσχεση με παραγγελία του Εισαγγελέα μετά την κυκλοφορία: α/ Για προσβολή Χριστιανικής ή κάθε άλλης γνωστής θρησκείας. β/ Για προσβολή του προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας. γ/ Για δημοσίευμα που αποκαλύπτει πληροφορίες για την σύνθεση, τον εξοπλισμό και την διάταξη των Ενόπλων Δυνάμεων ή την οχύρωση της χώρας ή που έχει σκοπό την βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος ή στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας του κράτους. δ/ Για άσεμνα δημοσιεύματα που προσβάλουν ολοφάνερα την δημόσια αιδώ στις περιπτώσεις που ορίζει ο Νόμος».

2/ Το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου (την οποίαν έχει κυρώσει η χώρα μας με το ΝΔ 53/1974 και τους εν συνεχεία Νόμους 2400/1996 και 3344/2005), κατοχυρώνει και αυτό την ελευθερία της έκφρασης ως εξής: «Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα εις την ελευθερία εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει τούτο την ελευθερία της γνώμης ως και την ελευθερία λήψεως ή μεταδόσεως πληροφοριών ή ιδεών, άνευ επεμβάσεων δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων… Η άσκηση των ελευθεριών τούτων συνεπαγομένων καθήκοντα και ευθύνας δύναται να υπαχθεί εις υφιστάμενας διατυπώσεις, όρους, περιορισμούς ή κυρώσεις, προβλεπόμενους υπό του Νόμου και αποτελούσας αναγκαία μέτρα εν δημοκρατική κοινωνία δια την Εθνικήν ασφάλεια, την εδαφικήν ακεραιότητα ή δημοσίαν ασφάλεια, την προστασίαν της υπολήψεως ή των δικαιωμάτων τρίτων, την παρεμπόδισην της κοινολογήσεως εμπιστευτικών πληροφοριών ή την διασφάλισιν του κύρους και αμεροληψίας της δικαστικής εξουσίας».

3/ Αλλά και το άρθρο 11 του χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2012 C 326/2002) ο οποίος έχει αποκτήσει νόμιμα δεσμευτική ισχύ για την χώρα μας ως κράτους μέλους της Ε.Ε. και έχει το ίδιο νομικό κύρος με τις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο άρθρο 11 αυτού κατοχυρώνει την ελευθερία της έκφρασης και της πληροφόρησης ως εξής: «Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία γνώμης και την ελευθερία λήψης ή μετάδοσης πληροφοριών ή ιδεών χωρίς ανάμειξη δημοσίων αρχών και αδιακρίτως συνόρων. Η ελευθερία των μέσων μαζικής ενημέρωσης και η πολυφωνία τους είναι σεβαστές».

4/ Ο ποινικός μας κώδικας στα άρθρα 361 έως 369 στο εικοστό πρώτο κεφάλαιο αυτού υπό τον τίτλο: «Εγκλήματα κατά της τιμής» ποινικοποιεί ως αδικήματα, μεταξύ άλλων την εξύβριση και την απλή ή και συκοφαντική δυσφήμηση.
Εξύβριση, απλή δυσφήμηση ή και συκοφαντική δυσφήμηση είναι ποινικά αδικήματα που μπορούν να τελεσθούν και δια του τύπου (έντυπου και ηλεκτρονικού) όταν ο Δημοσιογράφος με όσα γράφει (ως συντάκτης) στο πλαίσιο του λειτουργήματός του, υπερβαίνει τα εσκαμμένα και προσβάλει με πρόθεση την τιμή και την υπόληψη άλλου είτε ενώπιόν του είτε ενώπιον τρίτων.
Δυσφήμηση ειδικότερα διαπράττει ο Δημοσιογράφος, όταν με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτων, ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός, που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του, ενώ συκοφαντική δυσφήμηση διαπράττει όταν το γεγονός που ενώπιον τρίτων ισχυρίζεται ή διαδίδει είναι ψευδές και ο δημοσιογράφος γνώριζε εξ’ αρχής ότι είναι ψευδές, πλην όμως δεν απείχε της συντάξεως και δημοσιεύσεώς του, με αποτέλεσμα την προσβολή δι’ αυτού της τιμής ή υπολήψεως τρίτου.

5/ Ο ποινικός μας κώδικας όμως θέλοντας να προστατέψει τους συντάκτες – δημοσιογράφους από αθρόες και άδικες διώξεις για τα ανωτέρω ποινικά αδικήματα, με δεδομένη την συνταγματική κατοχύρωση της Ελευθεροτυπίας και της συνακόλουθης ελευθερίας της έκφρασης, όρισε στο άρθρο 367 του Ποινικού μας Κώδικα ότι: «Δεν αποτελούν άδικη πράξη… οι εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νομίμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για την διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις».
Η προηγούμενη όμως διάταξη δεν εφαρμόζεται υπέρ του δημοσιογράφου που ναι μεν επικαλείται ότι συνέταξε το Δημοσίευμά του κατ’ εκτέλεση νόμιμου καθήκοντος, άλλως εκ δεδικαιολογημένου ενδιαφέροντος – δηλαδή για την ενημέρωση του κοινού – πλην όμως οι κρίσεις, οι εκδηλώσεις ή τα γεγονότα που σ’ αυτό προβάλει είναι συκοφαντικά ή όταν ναι μεν δεν είναι συκοφαντικά, αλλά εκ του τρόπου που τα εκδηλώνει ή εκ των περιστάσεων τόπου και χρόνου σύνταξης και προβολής του δημοσιεύματός του, προκύπτει σκοπός εξύβρισης εναντίον άλλου.

6/ Παραθέτω τις ανωτέρω διατάξεις όχι για να κουράσω αλλά για να ενημερώσω επί του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, ώστε ο αναγνώστης να γνωρίζει με απλά λόγια τί ορίζει ο νόμος για την ελευθεροτυπία και την ελευθερία της έκφρασης και να μπορεί να διακρίνει πότε η ελευθεροτυπία ως έντυπη και ηλεκτρονική «ελευθεροστομία», πρέπει να υποχωρεί ώστε να μην υφίσταται κίνδυνος δίωξης του συντάκτη – δημοσιογράφου για δυσφήμηση ή εξύβριση τρίτων.

7/ Εκφράζοντας τις απόψεις μου επ’ αυτού τονίζω τα εξής:
α/ Ο τύπος κατ’ εμέ αποτελεί συστατικό στοιχείο της Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου δικαιούται και υποχρεούται να ασκεί έλεγχο και κριτική των γεγονότων του δημοσίου αλλά και του ιδιωτικού βίου.

β/ Ο δημοσιογράφος έχει αναμφίβολα δικαιολογημένο ενδιαφέρον και καθήκον να ελέγχει αλλά ακόμα και να επικρίνει τις πράξεις ή παραλείψεις των ενασκούντων έργα δημοσίου ενδιαφέροντος.

γ/ Δημόσιο συμφέρον είναι το ενδιαφέρον και καθήκον του δημοσιογράφου να ελέγχει διαρκώς, τόσο την δράση των υπηρεσιών της πολιτείας, όσο και τις πράξεις των ιδιωτών που διαχειρίζονται δημόσια ζητήματα, δημόσια θέματα και δημόσια περιουσία, ώστε να ενημερώνει στην συνεχεία την κοινή γνώμη, εκφράζοντας ελεύθερα τις κρίσεις και επικρίσεις του, επί του έλεγχου αυτού, διότι τέτοιου είδους δημόσια ζητήματα και πράξεις ή παραλείψεις  οργάνων της πολιτείας, ενδιαφέρουν την κοινή γνώμη αλλά και υποβοηθούν τις κατ’ εξοχήν αρμόδιες αστυνομικές, λοιπές ελεγκτικές αλλά και δικαιοδοτικές αρχές προς έρευνα των σχετικών υποθέσεων – θεμάτων.

δ/ Στην έννοια του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος του δημοσιογράφου περιλαμβάνεται και η εκ μέρους του επίκριση πράξεων που ενδιαφέρουν το κοινό ως και των πράξεων και της δράσεως εν γένει των ασκούντων δημόσιο λειτούργημα, διότι ο δημοσιογράφος κατά την άσκηση του λειτουργήματός του προς ενημέρωση του κοινού, ασκεί δημόσια αποστολή.

ε/ Η δημόσια κριτική του δημοσιογράφου επί των πράξεων και των παραλείψεων του καθημερνού δημοσίου βίου των πολιτευομένων – εάν δεν  εκτρέπεται σε κοινές ύβρεις και χλευασμούς – είναι επιτρεπόμενη κατά το άρθρο 14 του ισχύοντος Συντάγματος.

ε/ Επιτρέπεται στον δημοσιογράφο η ειρωνεία και τα φιλολογικά διανθίσματα στα κείμενά του, καθώς και το δριμύ δημοσιογραφικό ύφος, αρκεί να μην γίνεται κατάχρηση.
Κατάχρηση γίνεται μόνον όταν ο δημοσιογράφος μέσα απ’ το κείμενό του, δεν επιδεικνύει υπεύθυνο πνεύμα ενημέρωσης ή κριτικής (ακόμα και δριμείας) αλλά ικανοποιεί πρωτογενείς επιθυμίες και ένστικτα υβρίζοντας  και προσπαθώντας να καταρρακώσει με το κείμενό του τον «ατυχή θνητό» που υπέπεσε σε μία κακή πράξη ή παράλειψη οφειλομένης νομίμου ενεργείας.
στ/ Καθήκον του τύπου και του δημοσιογράφου είναι να ενημερώνει το κοινό για τα πλέον εντυπωσιακά συμβάντα του καθημερινού βίου.
Κατά την άσκηση του δικαιώματος του αυτού ο Δημοσιογράφος είναι ελεύθερος να μην παρουσιάζει τα γεγονότα «ξηρά» υπό  τύπον υπηρεσιακού τηλεγραφήματος ή αναφοράς προς αρχή, διότι τότε δεν θα «ξυπνήσουν» το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.
Άλλωστε είναι δεδομένο ότι τόσο οι διάφορες εφημερίδες μεταξύ τους, όσο και οι συντάκτες του ιδίου εντύπου αμμιλώνται για το ποιος θα παρουσιάσει κατά τον πλέον ενδιαφέροντα τρόπο τα γεγονότα που είναι συχνά γνωστά εξ’ ανακοινώσεων ή άλλων πληροφοριακών πηγών (ραδιόφωνο, τηλεόραση κ.λπ.) ώστε να κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κοινού.
Στην προσπάθειά του αυτή ο Δημοσιογράφος αναντιρρήτως θα κάνει χρήση υπερβολών, παραβολών, αντιθέσεων και λοιπών λεκτικών σχημάτων ή σχημάτων διανοίας, τα οποία σε κανένα υπηρεσιακό κείμενο δεν έχουν θέση. Ο Δημοσιογράφος ομιλεί για να έλθει στην επιφάνεια ένα γεγονός με δημοσιογραφικό τρόπο και γνωρίζει ότι  μόνο με αυτόν τον τρόπο έρχεται το γεγονός στην επιφάνεια.
Κατά συνέπεια μόνον ιδιαιτέρως οξείες αιχμές, εξερχόμενες των ορίων του καθιερωμένου δημοσιογραφικού ύφους ή γενόμενες με πρόδηλο ή και διαφαινόμενο σκοπό εξύβρισης τρίτου, δύνανται να στοιχειοθετήσουν συκοφαντική δυσφήμηση ή σκοπό εξύβρισης.

ζ/ Ιδιαιτέρως θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι ο Δημοσιογράφος είναι άνθρωπος της επικαιρότητας με ψυχή και ως εκ τούτου δεν του είναι εύκολο όταν μάλιστα είναι «προικισμένος» με θερμή ψυχή, να τηρεί μετριοπάθεια και ευπρέπεια δημοσιογραφικής γλώσσας, όταν μάλιστα πείθεται καλή τη πίστη, ότι πράγματι κάτι σπουδαίο έχει συμβεί, ενώπιον του οποίου δεν θα πρέπει να μείνει ήσυχος και απαθής.

η/ Οι δημοσιογράφοι ζώντας το παρόν που ας μην το κρύβουμε δεν είναι ποτέ ξεκάθαρο αλλά νεφελώδες, δεν μπορούν  να είναι ψυχροί θεατές και προσεκτικοί κριτές γεγονότων, όπως οι ιστορικοί που κρίνουν το παρελθόν.
Οι δημοσιογράφοι είναι μάλλον μαχητές μαχόμενοι και διαρκώς υπό των περιστάσεων ερεθιζόμενοι. Αν ζητήσουμε από τον δημοσιογράφο εντελή ακρίβεια και αμερόληπτη κρίση επί πάντων των συμβαινόντων, του ζητάμαι τα αδύνατα  καθιστούμε επικίνδυνο το έργο του, παρακωλύοντας με τον τρόπο αυτό, την ελεύθερη έκφραση των σκέψεων και καταστρέφοντας τα αγαθά αποτελέσματα της ελευθερίας ταύτης. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο περιοδικός τύπος είναι ένας εκ των θεμελιωδών όρων της υπάρξεως της πολιτείας. Είναι παρατηρητής των παρατηρούμενων ηθικών υπερβάσεων, παρανομιών ή και άλλων ανωμάλων εκδηλώσεων εις την κοινωνική και την πολιτική ζωή. Προλαμβάνει δια του ελέγχου του, έστω και μετά δριμύτητος ασκουμένου, τις καταχρήσεις της διοικήσεως και προστατεύει τα λαϊκά δίκαια και συμφέροντα, ταυτοχρόνως δε παρακωλύει την επικράτηση τυρρανικών και δεσποτικών καθεστώτων. Ο τύπος θεωρεί ότι μεταξύ των κυρίων επαγγελματικών καθηκόντων του, είναι να επεμβαίνει παντού όπου κατά την γνώμη του εμφανίζονται άτοπα ή υπερβάσεις που θίγουν την ολότητα και να ζητά την άρση αυτών. Ο τύπος είναι ο κατ’ εξοχήν συνήγορος των συμφερόντων του συνόλου.
Πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα: Η αντιμετώπιση του τύπου με τα ίδια μέτρα σε σχέση με τους άλλους υπαιτίους όχι μόνο παραβλέπει τους σκοπούς και τη λειτουργία αυτού, αλλά θίγει και τον πυρήνα της ελευθερίας αυτού.
Ο τύπος, που μάχεται για την προαγωγή του πνεύματος και του ήθους, μπορεί χωρίς παραμόρφωση του υλικού που συνιστούσε την είδηση, να στιγματίζει με καυστική γλώσσα κάθε κοινή πράξη, γι’ αυτό και το στοιχείο της ειρωνείας και τα λοιπά φιλολογικά διανθίσματα του γραπτού λόγου, μεταξύ των οποίων και τα θαυμαστικά, ερωτηματικά κ.λπ. καθώς και οι μεγαλόγραφοι τίτλοι με τους οποίους εμφανίζεται η είδηση, δεν μπορούν να συστήσουν νομικώς επίμεμπτη πράξη κατά της τιμής, διότι συγκροτούν δριμύ δημοσιογραφικό ύφος προς έλεγχο της ηθικής απαξίας ειδήσεως ή πράξεως.

θ/ Το Σύνταγμα προστατεύει την ελευθεροτυπία ως βασικό ατομικό δικαίωμα, όμως κάθε Δημοκρατικό Δικαίωμα συμπληρώνεται απ’ την αντίστοιχη προς το περιεχόμενό του υποχρέωση.
Το δικαίωμα λοιπόν της ελευθεροτυπίας συμπληρώνεται με την υποχρέωση του δημοσιογράφου να λέει την αλήθεια και μόνη την αλήθεια στο κοινό που τον διαβάζει και να είναι απόλυτα ειλικρινής μαζί του.
 Όσο ιερό είναι το δικαίωμα του τύπου να διαφωτίζει τους πολίτες, κάνοντας χρήση της ελευθεροτυπίας που του εξασφαλίζει το Σύνταγμα, τόσο άλλο ιερή είναι η υποχρέωσή του να ενημερώνει σωστά και ειλικρινά τους αναγνώστες για κάθε θέμα που χειρίζεται.
Είναι ιερή ακριβώς εξαιτίας της υπέρτατης κοινωνικής σημασίας του τύπου και της επιρροής του στην διαμόρφωση των ιδεών.
Η ηθική υποχρέωση του δημοσιογράφου απέναντι του κοινού είναι  κατ’ αρχήν να του προσφέρει την αλήθεια. Αυτό πηγάζει πολύ βασικά από το ήθος και την ειλικρινή υπόσταση του δημοσιογράφου του ιδίου, ο οποίος πρέπει να έχει ευρύτατη μόρφωση, πρώτα παραδοσιακά Ελληνική και μετά μία γενική μόρφωση που στην σημερινή διεθνή κοινή ενημέρωση είναι απαραίτητη.
Δημόσιο συμφέρον δεν υπάρχει εις την ανακοίνωση ψευδών πληροφοριών. Η ελευθερία του τύπου υφίσταται ου μόνον χάριν του δημοσιογράφου αλλά και χάριν του αναγνωστικού κοινού, που έχει δικαίωμα πληροφορήσεως επακριβώς.

ι/ Δικαιολογημένο ενδιαφέρον του δημοσιογράφου να καλύψει την είδηση υφίσταται όταν δι’ αυτού (ενδιαφέροντος) επιδιώκεται σκοπός μη αντικείμενος εις το δίκαιο ή τα χρηστά ήθη.
Δεν είναι δικαιολογημένο το ενδιαφέρον του δημοσιογράφου όταν ανακαλύπτει την ιδιωτική ζωή προσώπου και συντάσσει κείμενο το οποίο δημοσιοποιεί απόρρητα προσωπικά δεδομένα και δη ευαίσθητα, επιδιώκοντας να καταστήσει ανίκανο συγκεκριμένο πρόσωπο ή να δημιουργήσει εντυπώσεις περί του ήθους του.
Το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον και το συμφέρον της ενημέρωσης του κοινού περί των όσων αναφέρει το δημοσίευμα, θα πρέπει να είναι κοινωνικώς υπέρτερα της προσβολής του τρίτου. Μόνο έτσι αίρεται ο άδικος χαρακτήρας της πράξεως του δημοσιογράφου.

κ/ Σκοπός εξύβρισης άλλου από το κείμενο του δημοσιογράφου υφίσταται, μόνο όταν αυτό εκφεύγει της απλής δυσμενούς η εκ δικαιολογημένου ενδιαφέροντος κρίσεώς του ή εκδηλώσεως και εκτρέπεται  πέραν των ορίων του πρέποντος, έτσι ώστε να εισέρχεται στο πεδίο μίας παρανόμου πράξεως προσβολής της τιμής άλλου, εν γνώσει του δημοσιογράφου ότι η  πράξη του είναι  προσβλητική.

κα/ Η υπέρβαση του Δημοσιογράφου πρέπει ενσυνειδήτως να τελείται επί σκοπώ εξυβρίσεως άλλου και όχι μόνον εξ’ υπερβάλλοντος ζήλου, που επιτρέπει στον δημοσιογράφο να εκτραπεί ως προς τον τρόπο έκφρασης ή τις συνοδευτικές περιστάσεις, άνευ υπάρξεως εις την περίπτωση αυτή σκοπού εξυβρίσεως.
Αλίμονο εάν σε κάθε περίπτωση υπερβολής ή γενίκευσης γεγονότων, ή ειρωνείας ή σκωπτικού ύφους ή εκθέσεως γεγονότων μη ανταποκρινόμενων στο σύνολό τους στην αλήθεια, προέκυπτε αναγκαία και σκοπός εξύβρισης.
κβ/ Η δημοσιογραφική κριτική στα πλαίσια της άσκησης της ελευθερίας της γνώμης δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί δικαστικά ως προς την «ακρίβεια της». Πολύ περισσότερο όταν δεν υπάρχουν στην επίδικη αρθρογραφία ψευδείς αποκαλύψεις ή διαστρεβλωμένα πραγματικά γεγονότα αλλά, απλοί χαρακτηρισμοί και κρίσεις.
 Για την δικαιοσύνη στο πεδίο της ελευθερίας του τύπου και της ενδεχόμενης δυσφήμησης προσώπου δια του τύπου, δικαστικές εκτιμήσεις για την ακρίβεια των απόψεων που εκφράζονται χωρούν μόνο για τα πραγματικά περιστατικά μίας υπόθεσης. Σε αντίθετη περίπτωση, η επιμονή στον έλεγχο της ακρίβειας των αξιολογικών κρίσεων όχι μόνο είναι ανέφικτη, αλλά προσβάλει και το άρθρο 10 ΕυρΣΔΑ.

Κατά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η ελευθερία έκφρασης, βασικό θεμέλιο κάθε δημοκρατικής κοινωνικής υπό την επιφύλαξη της παρ. 2 του άρθρου 10, ισχύει και για τις «πληροφορίες» ή «ιδέες» που συγκρούονται, σοκάρουν ή ανησυχούν, αφού αυτό θέλουν «ο πλουραλισμός, η ανοχή και οι ευρείες αντιλήψεις.
 Οι αρχές αυτές, σύμφωνα με το Δικαστήριο, έχουν μία ιδιαίτερη σημασία για τον τύπο, που πρέπει «να μεταδώσει τις πληροφορίες και τις ιδέες για θέματα που απασχολούν την πολιτική αρένα» ή άλλους τομείς του δημοσίου συμφέροντος. Στα πλαίσια αυτής της λειτουργίας κατά το ΕυρΔΔΑ, υφίσταται και το δικαίωμα του κοινού να δέχεται τις εν λόγω πληροφορίες και ιδέες.

Κατά το ΕυρΔΔΑ η ελευθερία του τύπου παρέχει στην κοινή γνώμη έναν από τους καλύτερους τρόπους για να γνωρίσει και να κρίνει τις ιδέες και τη συμπεριφορά των πολιτικών ηγετών.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, για την παρέμβαση αυτή του τύπου, «η ελευθερία του πολιτικού διαλόγου βρίσκεται στην ίδια την καρδιά της έννοιας της δημοκρατικής κοινωνίας που διαποτίζει ολόκληρη τη Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».

Έτσι για το ΕυρΔΔΑ, τα όρια της απαράδεκτης κριτικής έναντι των πολιτικών ανδρών, είναι ποιο ευρεί σε σχέση μ’ εκείνα ενός απλού ιδιώτη, αφού οι πολιτικοί εκτίθεται ενσυνείδητα σ’ ένα προσεκτικό έλεγχο της συμπεριφοράς τους, τόσο από τους δημοσιογράφους όσο κι από τους πολίτες και, κατά συνέπεια, πρέπει να επιδεικνύουν σχετικά μεγαλύτερη ανοχή. Από την άλλη πλευρά, το ΕυρΔΔΑ παρατήρησε ότι το άρθρο 10 παρ. 2 εγγυάται την προστασία της υπόληψης, του καθενός επομένως και των πολιτικών. Όμως, όταν αυτοί ενεργούν, θα πρέπει οι στόχοι αυτής της προστασίας «να ισορροπούν με τα συμφέροντα της ελεύθερης συζήτησης των πολιτικών θεμάτων».

κγ/ Η μέχρι σήμερα εναργής ενασχόλησή μου με τα κοινά και η παρακολούθηση τόσον ως αιρετός όσον και ως ενεργός πολίτης του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου της πόλης μου, με έχει κάνει ακράδαντα να πιστεύω ότι ουδεμία περίπτωση παραβίασης του ενδεδειγμένου δημοσιογραφικού λειτουργήματος υπήρξε, τουναντίον το σύνολο των δημοσιογράφων του Νομού και της πόλης, ασκούν το λειτούργημά τους κατά τον πλέον δόκιμο τρόπο, υπό δύσκολες συνθήκες και χωρίς την ανάλογη και προσδοκώμενη υποστήριξη.

* Δικηγόρος, πρώην Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Σπάρτης

http://www.notospress.gr

ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΤΥΠΩΣΕ ΤΟ ΚΑΙ BLANK ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΕΚ ΣΤHN 6η ΑΘΗΝΑΪΚH ΕΚΘΕΣΗ ΚΛΑΣΙΚΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ

6ο Athens Classic Festival (22/4 - 25/4)

Τα κλασικά αυτοκίνητα επιστρέφουν για ακόμα μια χρονιά με την Αθηναϊκή Έκθεση Κλασικών Οχημάτων

Στη φετινή έκθεση πέρα από το υπέροχο θέαμα των κλασικών αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τις παρακάτω παράλληλες εκδηλώσεις:

-Έκθεση Φωτογραφίας (πάνω από 1000 φωτογραφικά στιγμιότυπα με αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες από τις αρχές του 20ου αιώνα όπως αυτά συνδέθηκαν με τον άνθρωπο ως μέσο μετακίνησης, διασκέδασης ή εργασίας)
-Καλλιστεία Αυτοκινήτων & Μοτοσυκλετών (Ψηφίζουν οι επισκέπτες το ομορφότερο αυτοκίνητο και μοτοσυκλέτα καθώς επίσης δίνουμε έπαθλα στο παλαιότερο αυτοκίνητο και μοτοσυκλέτα. Επίσης όλα τα οχήματα θα λάβουν τιμητικό δίπλωμα συμμετοχής και μετάλλιο)
-Μουσική – Χορός από δεκαετίες 1950-1960 (κυρίως αμερικάνικα)
-Ομιλίες – Παρουσιάσεις Θα μιλήσουν δημοσιογράφοι και βετεράνοι οδηγοί αγώνων.
-Απασχόληση μικρών παιδιών με ζωγραφική και κατασκευές με θέμα τα κλασικά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.
-Κουίζ γνώσεων και παρατηρητικότητας καθ' όλη τη διάρκεια της έκθεσης όπου θα μοιράζονται διάφορα δώρα στους νικητές !!
-ΚΛΗΡΩΣΗ ενός υπέροχου κλασικού ποδηλάτου με το εισητήριο σας (2 ευρω)

http://www.gocar.gr

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΠΟΥ ΣΕ ΕΛΕΓΑΝ PRINCE"

ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΧΑΡΕΣ - ΕΣΥ ΓΙA ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΠΟΙΑ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ;

φώτο από το fb του Χάρη Κουγιουμτζόπουλου

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ - ΤΟΝ ΕΠΙΑΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΓΙΔΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΑΛΛΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΑΚΙ ΤΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ

Διαβάζω στο aftodioikisi.gr:

Για δωροληψία συνελήφθη υπάλληλος της Περιφέρειας Αττικής

Στα χέρια της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας έπεσε σήμερα υπάλληλος της Περιφέρειας Αττικής κατηγορούμενος για δωροληψία.

Είχε προηγηθεί καταγγελία, σύμφωνα με την οποία ο συλληφθείς απαίτησε το χρηματικό ποσό των 600 ευρώ, από τον καταγγέλλοντα, για να διευθετήσει επαγγελματική του εκκρεμότητα.

Ο καταγγέλλων παρέδωσε σήμερα στον υπάλληλο το προσημειωμένο χρηματικό ποσό, το οποίο βρέθηκε και κατασχέθηκε στην κατοχή του, κατά τη σύλληψη του από αστυνομικούς της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων.

Ο συλληφθείς, με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του, θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών. 


Με τα προσημειωμένα στο χέρι ο ΕΚΒΙΑΣΤΗΣ αλλά το ονοματάκι του δεν βγαίνει. Αν ήταν κανένας που χρώσταγε στον ΙΚΑ ή την ΕΦΟΡΙΑ θα τον βγάζουνε με ταμπέλα κρεμασμένη στον λαιμό σου λέει.

Έτσι κάνει και ο δήμος μας. 
"Ο τάδε χρωστάει στον δήμο" γράφει ο δήμαρχος στο φατσομπούκι την άλλη φορά.
Φόρα παρτίδα το όνομά του.
Μετά όμως δεν χρώσταγε αλλά δεν πειράζει. Δημόσιος υπάλληλος ήταν; Στα φρύδια μας αν τον ξεφτιλίζουμε.

ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΔΕ, σου λέει  ..... δεν .... ΟΧΙ.
Να μην ξέρει κανείς ποιοι είναι οι υπάλληλοι για τους οποίους βρέθηκαν κάποια θεματάκια ..

ΚΑΤΙ ΨΙΛΑ ΜΕΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ 99% ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ



Μάθαμε ότι το «χτύπα σαν άντρας» από γνωστή διαφήμιση, απαγορεύτηκε ως σεξιστικό και επειδή μπορεί να ενισχύσει το πρόβλημα της «έμφυλης βίας».

Ο πολιτισμός θριάμβευσε. Λίγα πράγματα απομένουν ακόμα να γίνουν στην Ελληνική κοινωνία. Στην παιδεία, στην δικαιοσύνη, στα φακελάκια, στην Εθνική αξιοπρέπεια (οι Τούρκοι χωροφύλακες στέλνουν ακόμα μετανάστες στην Τουρκία;). Στην οικονομία, στο ασφαλιστικό, στη βελτίωση της ζωής των πολιτών, στην εδραίωση κλίματος ασφάλειας των πολιτών και βαριέμαι να γράψω περισσότερα.

Αλλά την lady Angela την βάλαμε στη θέση της, την άλλη Angela που μας έχει κάτσει στο σβέρκο βέβαια, την αγαπάμε, είναι φίλη και σύμμαχός μας.

Ουστ ρε υποκριτές.

Γ. Γ.

ΣΧΟΛΙΟ: 

ΧΤΥΠΑΤΕ ΣΑΝ ΜΑΛΑΚΕΣ  σύντροφοι να παριστάνουμε τους "αριστεροί" αφού εκείνο το μαμημένο δεν σκίζεται με τίποτα. 

Και να έχω πρωί πρωί τον Γ.Γ. να μας την λέει και να έχει και δίκιο ....

ΧΤΥΠΑΤΕ ΣΑΝ ΜΑΛΑΚΕΣ!

Τα JUMBO βέβαια γλύτωσαν εκατομμύρια σε τηλεοπτικό διαφημιστικό χρόνο με αυτά και με αυτά.

Ανέλαβε την διαφήμιση το τμήμα ισότητας του ΣΥΡΙΖΑ και οι λογοκριτές προστάτες της ισότητας των δύο φύλων .... άντε και του τρίτου για να μην πεταχτεί το τμήμα κοινωνικών δικαιωμάτων και μας πει ρατσιστές κατά των ..... "σύκα καλέ σύκα" και έχουμε άλλα μαλλιά να ξάνουμε.

Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΕΙΔΕΣ ΠΩΣ ΨΗΛΩΣΕ Ο ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΗΣ PHOTOCOPY ΑΝΝΑΣ;;;

Στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του κ. Κατρούγκαλου, προβλέπονται μειώσεις σε ΟΛΕΣ τις συντάξεις για τις οποίες έχουν πληρωθεί εισφορές.

Αντιθέτως, για τις συντάξεις για τις οποίες ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΘΕΙ εισφορές, δεν προβλέπεται καμμία μείωση.

Ο κ. Κατρούγκαλος, αντί να πει ότι αυτό αφορά την συντεχνία των βουλευτών, κάτι δηλαδή σαν τις ιερές αγελάδες στην Ινδία, οπότε ΔΕΝ ΤΙΣ ΠΕΙΡΑΖΟΥΜΕ, άρχισε να λέει μπούρδες, μαρδακίες, κατρουγκαλιές. (Τελικά με αυτή την κυβέρνηση θα βρούμε πολλά συνώνυμα για τις μ@λ@κίες). Αφού είχε πει νωρίτερα ότι θα φορολογήσει τις γραβάτες.
 Συνεπέστατος, καθώς είναι ο μόνος γραβατοφορεμένος από τους κακοντυμένους, άσχημους, ακούρευτους, αχτένιστους, τζιχαντιστές looking like – υπουργούς υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ.

Γ. Γ.

ΣΧΟΛΙΟ: Σήμερα το πρωί δεν είμαι καλά Γ.Γ.. Συμφωνώ και επαυξάνω στα θέματα που επέλεξες να κράξεις. Να βάλω θερμόμετρο λες; Α.Ν.

ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ!

 

The Press Project

ΤΑΡΑΤΑΤΖΟΥΜ, ΤΑΡΑΤΑΤΖΟΥΜ .......

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΡΟΥΣΤΗΣ: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΝΝΕΔΙΤΗ

Φίλε ΟΝΝΕΔίτη

Εξ αφορμής της απόφασης του Κυριάκου Μητσοτάκη να «διαλύσει» τη νεολαία του κόμματος, θέλω να σου αποστείλω μια επιστολή από καρδιάς από έναν άνθρωπο που την υπηρέτησα με πάθος τη δεκαετία του ’80. Με την επιστολή αυτή, θέλω να σου επισημάνω ότι δεν υπηρετείς ένα κόμμα ή ένα πρόσωπο, αλλά μια ιδεολογία. Τον φιλελευθερισμό. Η πίστη σε κόμματα ακρωτηριάζει την ικανότητα σου να διακρίνεις την αλήθεια από την πλάνη. Ο Φιλελευθερισμός επικράτησε διεθνώς όχι μόνο από την δύναμη να παράγει πλούτο και να βελτιώνει τις ζωές των ανθρώπων, αλλά από το βαθύ αξιακό του σύστημα. Ένα αξιακό σύστημα που αξίζει κανείς να το εφαρμόζει ως στάση ζωής σε μια φιλελεύθερη πολιτεία.

Η ελευθερία των επιλογών και η ευθύνη των αποφάσεων σου, ο σεβασμός στο διαφορετικό, η στοχοποίηση της ζωής σου, ο προσανατολισμός στο αποτέλεσμα, η αέναη προσπάθεια να αναπτύσσεις τις ικανότητες σου, η πίστη στον εαυτό σου, η άρνηση των βεβαιοτήτων, η τιμιότητα, η δικαιοσύνη και η ακεραιότητα μεταξύ λόγων και πράξεων, είναι σε γενικές γραμμές η στάση ζωής ενός φιλελεύθερου ΟΝΝΕΔίτη.

Ένας ΟΝΝΕΔίτης δεν πρέπει να πιστεύει στην «κοινωνική εξίσωση», αλλά στην «κοινωνική διάκριση».

Ένας ΟΝΝΕΔίτης δεν πρέπει να κρίνει τον άνθρωπο ανάλογα με το χρώμα του , τη φυλή ή την εθνικότητα του, αλλά σύμφωνα με την «αξία» του.

Ένας ΟΝΝΕΔίτης πρέπει να πιστεύει ότι η ανθρώπινη ζωή και οι «ατομικές ελευθερίες», είναι πάνω από κάθε ετεροπροσδιορισμένο δήθεν «δημόσιο συμφέρον»

Ένας ΟΝΝΕΔίτης επιδιώκει πάντοτε την κυριότητα των κοινωνικών αγαθών ως αποτέλεσμα αποκομιδής της ατομικής του προσπάθειας και όχι ως επικαρπωτής «κοινωνικών ή κομματικών προσόδων».

Ο ΟΝΝΕΔίτης δεν πιστεύει στην «καθοδήγηση», αλλά στην «αλληλεπίδραση» των ατόμων. Ούτε καθοδηγείται , ούτε κατευθύνει. Εμπνέει με τη δράση του στην κοινωνία και τον οικονομικό στίβο.

Ένας ΟΝΝΕΔίτης δεν απορρίπτει ποτέ την «συλλογική προσπάθεια», αλλά θεωρεί αποτελεσματικότερο τον «ανταγωνισμό με κανόνες» . Σε μια φιλελεύθερη κοινωνία εμπορευόμαστε επιτεύγματα και όχι αποτυχίες, ανταλλάσουμε αξίες και όχι ανάγκες. Δεν δουλεύουμε ο ένας για τον άλλο και όμως αναπτυσσόμαστε μαζί.

Ένας ΟΝΝΕΔίτης δεν προσφέρει στην κοινωνία «θυσιάζοντας» τον εαυτό του, αλλά προσφέρει τα μέγιστα στους συνάνθρωπους του από τα «ατομικά επιτεύγματα» του.
Ο αλτρουισμός και η αλληλεγγύη έχουν νόημα όταν βοηθάς τον συνάνθρωπο σου στην προσπάθεια του και όχι επιδοτώντας το πρόβλημα του.

Ένας ΟΝΝΕΔίτης δεν είναι ποτέ υπέρ του πλούσιου, αλλά υπέρ του ικανού ανθρώπου να παράγει πλούτο.

Ένας ΟΝΝΕΔίτης απεχθάνεται τον πλούτο που δεν έχει κερδηθεί και μισεί την φτώχεια από την αδράνεια και την απραξία. Δεν είναι ανήθικο να αφαιρείς αγαθά από έναν τεμπέλη φτωχό δίνοντας τα σε έναν παραγωγικό πλούσιο. Ανήθικο είναι το αντίθετο.

Ένας ΟΝΝΕΔίτης δεν δέχεται την «πάλη των τάξεων», ως μηχανισμό προόδου, αλλά την συνεργασία και την «εναρμόνιση κοινών σκοπών» των «αντιμαχόμενων» τάξεων.

Ο ΟΝΝΕΔίτης δεν αποδέχεται τον όρο της «συλλογικής ή ταξικής συνείδησης», αλλά αγωνίζεται να υπάρχει «ελευθερία συνείδησης» που ο καθένας φέρει ως «ατομική».

Ο ΟΝΝΕΔίτης δεν αποδέχεται τελοκρατικές θεωρίες με προκαθορισμένες εκβάσεις , αλλά πιστεύει ότι η ιστορία εξελίσσεται σύμφωνα με τις ελεύθερες επιλογές των ατόμων.

Οι άνθρωποι ψάχνουν θεωρίες που μετατρέπουν τις αδυναμίες τους, τις ενοχές τους και τις αμαρτίες τους σε αρετές. (μαρξισμός- ναζισμός-αθεϊσμός).

Φίλε ΟΝΝΕΔίτη.

Θέσε στόχους, προχώρα, μεθόδευσε, κέρδισε. Μη στέκεσαι ακίνητος και μη κινείσαι άσκοπα.

Δεν έχει τόσο σημασία το αποτέλεσμα, αλλά η προσπάθεια. Το άθροισμα των ατομικών προσπαθειών, θα είναι πάντοτε ανώτερο από οποιαδήποτε κοινωνική προσπάθεια.

Τα δικαιώματα δεν πηγάζουν από την ανάγκη, αλλά από τις επιτυχημένες προσπάθειες.
Μη διαμαρτύρεσαι, πρότεινε.

Οι πορείες , οι απεργίες και οι καταλήψεις, είναι πρακτικές των αδυνάτων. Αν κάποιοι έχουν το προνόμιο της δύναμης και κάποιοι θεωρούν την αδυναμία τους σαν δικαίωμα, τότε ποιος ευθύνεται για την ύπαρξη της ανισότητας;

Καλύτερα να είσαι ένας αποδοτικός εργαζόμενος στην παραγωγή, παρά ένας βαρυσήμαντος διανοούμενος της απραξίας. Οι διανοούμενοι είναι οι πρώτοι που φωνάζουν όταν είναι ασφαλείς και οι πρώτοι που συμβιβάζονται όταν απειλούνται.

Μη συμβιβάζεσαι με την μετριότητα . Μη φλερτάρεις με την ανικανότητα. Οι πολιτικοί δεν μπορούν να σου λύσουν τα προβλήματα. Η κυβερνήσεις είναι το πρόβλημα. Διεκδίκησε να ανακατεύονται όλο και λιγότερο στα πόδια σου. Αν σου προσφέρουν, αρνήσου. Αν σε κολακέψουν, κουφάσου. Αν σου τάξουν, γέλα. Αν σε εμποδίσουν, επαναστάτησε.

Χαίρομαι που ο νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας διέλυσε την παλιά ΟΝΝΕΔ. Δεν διέλυσε την ιδέα , αλλά τη νοοτροπία. Δεν γκρέμισε τα τείχη για να την εξαφανίσει, αλλά για να δώσει την ευκαιρία να μπουν κι άλλοι. Το νέο πολλές φορές δεν γεννιέται αν δεν πεθάνει πρώτα το παλιό. Όσοι λοιπόν μείνετε , αλλάξτε. Όσοι μπείτε να γνωρίζετε ότι η ΟΝΝΕΔ θα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που θα του προσφέρετε για να μεγαλώσει και όχι ένα θνησιγενές κύτταρο που θα απομυζάτε.

Έλα και συ να μεταδώσουμε το μεγαλύτερο όραμα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος .

Την ελευθερία!!!

Αντώνης Κρούστης
Fileleftheros1966.blogspot.com

Απαγορεύεται η πτώχευση

Δεν ξέρω ακριβώς γιατί πτώχευσε η Ηλεκτρονική Αθηνών αφήνοντας 450 ανθρώπους στον δρόμο. Διαβάζω ότι είχε μεγάλα ανοίγματα, ήταν υπερχρεωμένη, όμως είχε κλείσει ένα πλάνο αναδιάρθρωσης, το οποίο τα capital controls αχρήστευσαν. Οι ξένοι προμηθευτές την εγκατέλειψαν, οι τράπεζες μπήκαν σε καταστροφική περιδίνηση, η επιχείρηση ποτέ δεν συνήλθε από τις σωρευμένες ζημίες. Διάβασα ότι πριν πτωχεύσει εξασφάλισε την πληρωμή των εργαζομένων και το δώρο του Πάσχα – αντίθετα από την πρακτική άλλων επιχειρήσεων που πτωχεύουν αφού επί μακρόν είχαν αφήσει τους εργαζομένους απλήρωτους.

Το τέλος μιας επιχείρησης είναι ένας μικρός θάνατος για τους ανθρώπους της. Για τους ιδιοκτήτες, τα στελέχη, τους εργαζομένους, έχει συχνά το βάρος απώλειας οικείου προσώπου. Ακόμα κι αν στη μακροκλίμακα αποτελεί μέρος μιας «δημιουργικής καταστροφής» – επιχειρήσεις κλείνουν, άλλες ανοίγουν. Ομως εδώ επιχειρήσεις κυρίως κλείνουν, ελάχιστες ανοίγουν. Η δημιουργική καταστροφή είναι καταστροφή σκέτη.

Πέρα από τα στερεότυπα, υπάρχει το μεγάλο ερώτημα: ως κυβέρνηση, ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη, τι κάνεις; Κατ’ αρχάς, κάνεις τα πάντα για να εξασφαλίσεις περιβάλλον σταθερότητας. Δείτε τους αριθμούς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομίας (ΓΕΜΗ), το α΄ τρίμηνο του 2016 διαγράφηκαν από το γενικό εμπορικό μητρώο 10.900 εταιρείες (αύξηση 75% από το 2015!). Ο ρυθμός αύξησης των διαγραφών είχε σχεδόν μηδενιστεί ή ήταν αρνητικός κατά το α΄ τρίμηνο 2015, 2014 και 2013. Αντίστοιχα, το α΄ τρίμηνο 2015 συστάθηκαν 7.100 εταιρείες, έναντι 8.900 το α΄ τρίμηνο 2015, και 11.000-12.000 για το α΄ τρίμηνο κάθε έτους 2012, 2013 και 2014. Οι αριθμοί δείχνουν ότι οι επιλογές της κυβέρνησης Τσίπρα (η φαρσική «διαπραγμάτευση» του 2015, το βοναπαρτικό δημοψήφισμα, τα μοιραία capital controls) υπήρξαν τοξικές για την επιβίωση επιχειρήσεων ή τη δημιουργία νέων. Γι’ αυτό η ανεργία παραμένει καθηλωμένη στο 24%.

Κάθε αποτυχημένη πολιτική πλαισιώνεται από έναν χρεοκοπημένο τρόπο σκέψης. Διαβάστε την ανακοίνωση του «τμήματος Εργατικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ» για την Ηλεκτρονική Αθηνών. «Η διοίκηση της εταιρείας μπορεί και πρέπει… να προχωρήσει σε ανάκληση της απόφασής της και στις απαραίτητες νομικές διαδικασίες για επαναλειτουργία της επιχείρησης». Ζητεί ο ΣΥΡΙΖΑ «να υπάρξουν οι απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις, ώστε οι βασικοί μέτοχοι μιας εταιρείας να είναι υπεύθυνοι με την προσωπική τους περιουσία για οφειλές σε εργαζόμενους…». Ζητεί η κυβέρνηση να «διευρύνει το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για την αυτοδιαχείριση πτωχευμένων επιχειρήσεων, ώστε να διευκολύνονται πιθανές συνεργατικές πρωτοβουλίες των εργαζομένων της υπό πτώχευση επιχείρησης». Ετσι λοιπόν, στην αλήστου μνήμης κατάργηση των μνημονίων «με ένα νόμο και ένα άρθρο», προστίθεται τώρα μια νέα επαναστατική δέσμη λύσεων για την οικονομική κρίση: θα καταργηθεί η διάκριση κεφαλαιουχικών και προσωπικών εταιρειών, θα απαγορευθεί στις νεκρές επιχειρήσεις να πτωχεύουν, και έτσι κανείς δεν θα μένει άνεργος! Ιδιοφυές. Αξίζει ξεχωριστή μνεία στη νέα αντικαπιταλιστική βίβλο «Ο Μινώταυρος του νεοφιλελευθερισμού».

Το μεγαλύτερο οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι το 1,2 εκατομμύριο άνεργοι. Το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα είναι η φτώχεια και η περιθωριοποίηση των 900.000 μακροχρόνια ανέργων, τέσσερα πέμπτα από τους οποίους δεν έχουν καμία προστασία. Μια αριστερή κυβέρνηση θα είχε μια έμμονη ιδέα: πώς θα κινήσει ξανά την οικονομία δημιουργώντας βιώσιμες θέσεις εργασίας. Πώς θα καταστήσει τη χώρα ελκυστική για μαζικές νέες επιχειρήσεις και επενδύσεις.

Η επιτυχής αντιμετώπιση της παγκοσμιοποίησης (προς όφελος της εργασίας και της απασχόλησης) σημαίνει ευελιξία μετακίνησης πόρων, κεφαλαίων, εργαζομένων – μεταξύ επιχειρήσεων και μεταξύ κλάδων. Μια επιχείρηση επιτυχημένη, σε μια συγκυρία υψηλών εξωτερικών ελλειμμάτων και καταναλωτικού δανεισμού (όπως η Ηλεκτρονική έως το 2009), παύει πιθανόν να είναι βιώσιμη στη Μεγάλη Κρίση. Αυτός είναι ο καπιταλισμός. Επιχειρήσεις και κλάδοι καταρρέουν διαρκώς, και άλλοι γεννιούνται στη θέση τους. Τι κάνει μια υπεύθυνη κυβέρνηση; Δεσμεύει πολύτιμους πόρους για να κρατά στον αναπνευστήρα επιχειρήσεις-ζόμπι και την οικονομία σε μόνιμη στασιμότητα; Ή διευκολύνει τη μετακίνηση πόρων από κλάδους και επιχειρήσεις που πέθαναν σε αυτούς που γεννιούνται;

Το ιδεολογικό μοντέλο του ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα ελάττωμα. Είναι αντικαπιταλιστικό αλλά έχει χτιστεί στην ιδέα ενός πλασματικού καπιταλισμού. Απαιτεί θέσεις εργασίας, αλλά δεν μπορεί να χωνέψει ότι αυτές δημιουργούνται από ριψοκίνδυνους (όμως όχι απαραίτητα ανόητους) επιχειρηματίες που επιδιώκουν το κέρδος. Προϋποθέτει εταιρείες χωρίς ιδιοκτήτες, διατεταγμένες να λειτουργούν, να πληρώνουν, να αποζημιώνουν και να διορίζουν. Σαν τον ανόητο που κλείνει τα μάτια και θεωρεί ότι εξαφάνισε τον κόσμο, ρητορεύει εναντίον της παγκοσμιοποίησης αλλά λειτουργεί σαν αυτή να μην υπάρχει. Δεν μπορεί να χωνέψει ότι οι επιχειρήσεις που δεν έχουν εδώ προοπτική θα πάνε στη Βουλγαρία ή στην Κύπρο, και οι καλύτεροι επαγγελματίες –όσοι έχουν εναλλακτικές– θα φύγουν από τη χώρα. Αντιμετωπίζει τα κέρδη ως ύποπτα και άξια τιμωρητικής φορολόγησης, αλλά και τις ζημίες ως προϊόν δόλου και λαμογιάς. Απαγορεύει στις αποτυχημένες εταιρείες να πεθάνουν, αλλά δεν αφήνει και νέες να γεννηθούν.

*Ο κ. Γ. Παγουλάτος είναι καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και επισκέπτης καθηγητής στο Κολέγιο της Ευρώπης.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ