ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ - ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΔΗΓΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΓΧΟΝΗ ΨΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΥΜΝΟ

Οι μάρτυρες του Ελληνισμού Μιχάλης Καραολής, υπάλληλος (1933-1956) και Ανδρέας Δημητρίου, εργάτης (1934-1956).

Μαχητές της ΕΟΚΑ.

Εραστές της Ελευθερίας.

Έπεσαν "υπέρ πατρίδος". Τιμή και δόξα στους Κύπριους ήρωες.

1η ΜΑΪΟΥ 1944 - ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

1 ΜΑΙΟΥ 1944 - ΚΙΟΣΕΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ από ΧΑΛΑΝΔΡΙ

Κιοσές Λευτέρης - «Παρών!» 19 χρόνων, από το Χαλάνδρι

«… Δεν τρέμω καθόλου, αλλά γράφω όρθιος. Αναπνέω για τελευταία φορά το μυρωμένο ελληνικό αέρα. Χαίρε Ελλάδα, πατρίδα ηρώων. Ζήτω η πατρίδα!»

* Από γράμματα και μηνύματα εκτελεσμένων πατριωτών.

ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ - ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΙΜΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗ

Η Αϊτή -το Χαΐτιον, σύμφωνα με τα ελληνικά της εποχής- ήταν η πρώτη κρατική οντότητα που αναγνώρισε την Επανάσταση του '21 και το δικαίωμα των Ελλήνων για αυτοδιάθεση, με την επιστολή του προέδρου της Ιωάννου Βόγιερ (Jean Pierre Boyer) προς τον Αδαμάντιο Κοραή, η οποία φέρει ημερομηνία 15 Ιανουαρίου 1822.
Είχε προηγηθεί επιστολή του Κοραή και άλλων επιφανών Ελλήνων των Παρισίων προς τον Βόγιερ, με την οποία του ζητούσαν βοήθεια για την Επανάσταση, κατόπιν συστάσεων του περίφημου Γάλλου στρατηγού Λαφαγιέτ και του Επισκόπου Βλαισών Γρηγορίου, που είχε επισκεφθεί την περιοχή.

Η Αϊτή, μια φτωχή χώρα της Καραϊβικής, δεν ήταν δυνατόν να στείλει βοήθεια προς την Ελλάδα, αλλά ο πρόεδρός της απάντησε με την ακόλουθο επιστολή, που χαρακτηρίζεται από θερμά αισθήματα για την ελληνική εξέγερση:

Ελευθερία… Ισότης

Ιωάννης Πέτρου Βόγερ, πρόεδρος του Χαϊτίου, προς τους Πολίτας της Ελλάδος Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Κ. Κλωνάρην.

Εις τα Παρίσια

Πριν ή δεχθώμεν την επιστολή υμών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20η παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας. Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Ελλάς αναγκασθείσα τέλος πάντων εδράξατο των όπλων, ίνα κτήσηται της ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ήν μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε.

Μία τόσον ωραία και τόσον νόμιμος υπόθεσις, και προ πάντων αι συνοδεύσασαι ταύτην πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαϊτίοις, οίτινες, ως οι Ελληνες επί πολύν καιρόν έκλινον τον αυχένα υπό ζυγόν επονείδιστον και δια των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας.

Ευχηθέντες προς τον ουρανόν, όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου , εσκέφθημεν ίνα συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, ει μη διά στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον διά χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων διά προμήθειαν όπλων, ών έχετε ανάγκην. Συμβεβηκότα όμως, επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκην. επησχόλησαν όλον το χρηματικόν, εξ ού η Διοίκησις ηδύνατο καταβάλει μέρος. Σήμερον έτι η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας, ής προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών την δαπάνην. Εάν δ’ επέλθωσι κατάλληλοι, ως επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε βοηθήσωμεν προς τιμήν ημών τοις τέκνοις της Ελλάδος, όσον δυνηθώμεν.

Πολίται, διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας υμών τας θερμοτέρας ευχάς, άς λαός του Χαϊτίου αναπέμπει υπέρ της ελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Ελληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεκνυόμενοι και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίαμβον της ιεράς υποθέσεως, ήν επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, διά των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων.

Τη 15η Ιανουαρίου 1822 και 19η της Ανεξαρτησίας
ΒΟΓΕΡ

Η Αϊτή, προϊόν της Γαλλικής Επανάστασης, ήταν η πρώτη χώρα που κατάργησε τη δουλεία και κυβερνήθηκε από μαύρους. Ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία την Πρωτοχρονιά του 1804, αλλά ακόμη και σήμερα παραμένει μία από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου.

(Πηγή: Σαν Σήμερα)

ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ - ΕΦΥΓΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΤΟ 1997

Ο κεντρικός λόγος της παιδείας σε μία δημοκρατική κοινωνία είναι αναμφισβήτητος. [...]

Και δεν μιλώ για την παιδεία που παρέχει το «Υπουργείο Παιδείας», ή εν πάση περιπτώσει όχι κυρίως γι’ αυτήν, ούτε για μια νιοστή «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», με τη οποία, υποτίθεται, θα προσεγγίζαμε περισσότερο τη δημοκρατία.

Η παιδεία αρχίζει με τη γέννηση του ανθρώπου και τελειώνει με το θάνατό του.

Συντελείται παντού και πάντα.

Οι τοίχοι της πόλης, τα βιβλία, τα θεάματα, τα γεγονότα εκπαιδεύουν τους πολίτες - σήμερα δε κατά κύριο λόγο «παρεκπαιδεύουν».

25 ΜΑΗ - Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΞΕΨΥΧΗΣΕ Ο ΓΡΗΡΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ

Πέντε μέρες πριν, στις 22 Μάη,στις 8 το βράδυ το ρόπαλο του παρακρατικού, και ποινικού Εμμανουηλίδη πέφτει με δύναμη στο κεφάλι του βουλευτή της ΕΔΑ και συντρίβει το κρανίο του.

Το τρίκυκλο, στην καρότσα του οποίου επέβαινε ο Εμμανουηλίδης οδηγούσε ο γνωστός παρακρατικός Γκοτζαμάνης

Στην σύγχρονη version της ιστορίας ο χτυπημένος (κάπως ελαφρύτερα βέβαια) πήρε το χρίσμα του ΣΥΡΙΖΑ για τον δήμο από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Γιατί η ιστορία μόνο ως ανέκδοτο επαναλαμβάνεται.

Αλλά και οι άλλοι; Που προτείνουν να .... ξεχάσουμε;

Η απόπειρα εκμετάλλευσης της ιστορίας για εκλογικούς λόγους είναι ό,τι πιο χυδαίο, προκλητικό και τελικά ΔΙΧΑΣΤΙΚΟ μπορεί να γίνει για να παρασύρει μπαμπουίνους στην κάλπη.
Όπως και η παραχάραξή της.

Αν θέλουν οι δεξιοί να ξεπλύνουν την ντροπή για όσα έχει διαπράξει η παράταξή τους, καλύτερα να δείξουν σιωπηλό σεβασμό, να αναγνωρίσουν την συμβολή και των άλλων όταν γράφουν βιβλία και να μην επιχειρούν να περιφέρουν τον σεβασμό τους στον Λαμπράκη ή στους άλλους διλοφονημένους ή και διωγμένους από την παράταξή τους, μόνο προεκλογικά για να τον εξαργυρώσουν δια την επανακατάκτηση της Βαστίλης της εξουσίας.

(Ελπίζω να έγινα κατανοητός χωρίς ονόματα).

ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΤΑ ΚΑΡΑΚΟΛΙΑ ..... ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣ ΔΙΚΑΣΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΩΝ

"Οι πολιτικάντηδες είπανε προδότη τον Αντρούτσο και τονε φάγανε. Προδότης ο Κολοκοτρώνης, προδότης και ο Υψηλάντης, προδότης αργότερα ο Νικηταράς και ο Μακρυγιάννης. Είναι φυσικό λοιπόν να βγάλουν προδότη και τον Καραϊσκάκη"

Ἀπό τόν ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ,τοῦ Δ.Φωτιάδη (Ἐκδ.Κέδρος,1959)

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΤΟΥ 1824, στο Αιτωλικό, στην εκκλησία της Παναγίας ο Μαυροκορδάτος πετυχαίνει να σύρει τον άρρωστο και εξασθενημένο από φυματίωση  Γ. Καραϊσκάκη σε δίκη και να τον καταδικάσει ως « επίβουλο της πατρίδος και προδότη».

Σύμφωνα με την περιγραφή Κασομούλη, ο Πορφύριος κάθεται στον αρχιερατικό θρόνο. Στα στασίδια των επιτρόπων στέκουν οι κριτές.
Το στιγμιότυπο περιγράφει ο Κασομούλης (αντίπαλος του Καραϊσκάκη τότε, πιστός ακόλουθός του στη συνέχεια):

- Πες μου, του λέει, ορθός θα σταθώ ή θα καθίσω;

-Κάθισε, γιατί είσαι ασθενής.
Του έφεραν ένα μαξιλάρι «διότι το έδαφος ήταν πλάκες μάρμαρα, να μη βλαφθή από το ψύχος».Πορφύριος: -Καραϊσκάκη, η πατρίς λαβούσα υποψίαν από τα κινήματά σου, έχουσα και διδόμενα από μερικάς σου ανταποκρίσεις, σήμερον σε προσκάλεσεν εις το κριτήριο …; Αφού με τόσας ανδραγαθίας εδόξασες τον εαυτό σου και η πατρίς σε αντάμειψεν …; εφάνης αχάριστος. Είθε να είσαι αθώος. Έστειλες τον Κ. Βουλπιώτην εις Ιωάννινα. Τι δουλειά είχε ο Βουλπιώτης εκεί; Τι απολογίαν έχεις;
Καραϊσκάκης: -Απ’ όσα με κατηγορούν καμίαν είδησιν δεν έχω …; Τον Βουλπιώτην εγώ δεν τον έστειλα. Επήγε διά δουλειάν του. Μόνος του με εζήτησεν διαβατήριον. Ήξευρον τον εαυτόν μου αθώον από αυτήν την κατηγορίαν. Το κριτήριον ας εξετάσει τον Βουλπιώτην …;

Εμφανίστηκε -συνεχίζει ο Κασομούλης- (αντί του Βουλπιώτη) μάρτυρας «ο έπαρχος κύριος Γιάγκος Σούτζιος (φαναριώτης, φίλος του Μαυροκορδάτου) …; και τα είπεν:
-Εγώ, μωρέ, λέγει ο Καραϊσκάκης, σε τα είπα εσένα;
-Μάλιστα, λέγει ο Σούτζιος …;
Καραϊσκάκης: -Αν βάλετε θεμέλιο εις τα λόγια μου, εκατό ζωές να έχω δεν γλυτώνω, πλην ποτέ έργο δεν έκαμα.
Κριτής (Γαλάνης Μεγαπάνου): -Βρε, ηξεύρομεν Καραϊσκάκη όπου λέγεις όλο λόγια. Μα διατί να τα λέγης έτζι; (πρόστυχα).
Καραϊσκάκης: -Το έχω χούι, κυρ Πάνο.
Κριτής: -Μα γιατί να το έχεις αυτό το χούι, ενώ είσαι πενήντα χρονών;
Καραϊσκάκης: -Αμ δεν ημπορώ να το κόψω τώρα, κυρ Πάνο. Και συ, κυρ Πάνο, είσαι ογδόντα χρονών, μα το χούι δεν τ’ αφήνεις να γαμής.

«Ο Διευθυντής (Μαυροκορδάτος) κοινοποίησεν ότι ο Καραϊσκάκης είναι ένοχος προδοσίας κατά τας εξομολογήσεις του Βουλπιώτου …; Εξεδόθη προκήρυξη εις τας 2 Απριλίου 1824. Αντεγράφη και ετοιχοκολλήθη».
Στην «Προκήρυξη των εγκλημάτων του Καραϊσκάκη», που την υπογράφουν ο Μαυροκορδάτος και οι περισσότεροι καπετάνιοι της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος, ο ήρως γνωρίζεται «ως επίβουλος της πατρίδος και προδότης».
Σύμφωνα μ’ αυτήν δίνεται προσταγή στον Καραϊσκάκη να αναχωρήσει αμέσως «μόλον όπου είναι ασθενής …; Αν μετανοήσει και επιστρέψει στα χριστιανικά και ελληνικά χρέη του, η πατρίς θέλει λάβει την ευχαρίστησιν ότι τον εκέρδισεν …;»
Και η προκήρυξη καταλήγει:
«Ειδοποιήστε άπαντες (οι πολίτες) διά του παρόντος ότι ο Καραϊσκάκης είναι διωγμένος από την πατρίδα του και δεν έχει καμίαν εξουσίαν παρά της Διοικήσεως. Μάλιστα εστερήθη όλων των βαθμών και αξιωμάτων ως αμαρτήσας …; Πάντες οι Έλληνες να απομακρυνθούν της συναναστροφής του και να τον στοχασθούν ως εχθρόν, ενόσω να μετανοήση και προσπέση εις το έλεος του έθνους και ζητήση συγχώρεσιν».
Μετά την τοιχοκόλληση και τη δημοσίευση της προκήρυξης στα «Ελληνικά Χρονικά», ο Καραϊσκάκης ζήτησε διορία 5-6 ημερών να παραμείνει στο Αιτωλικό για να προετοιμάσει την αναχώρησή του. «Δεν του εσυγχωρήθη παρά σαράντα οχτώ ώρες μόνον».
Φεύγοντας με 80 στρατιώτες λέει δημόσια στους καπετάνιους που τον καταδίκασαν και στον Μαυροκορδάτο:
-Αδελφοί καπιτάνιοι, αν με καταδικάσατε δικαίως ο Θεός να με το στείλη στο κεφάλι ευθύς, κι αν αδίκως, ογλήγορα να σας το πέμψη εις το δικόν σας κεφάλι.
Και στο διευθυντής Δ. Χ. Ελλάδος:
-Ε, ωρέ Μαυροκορδάτε, εσύ την προδοσίαν μου με την έγραψες εις το χαρτί και εγώ ογλήγορα ελπίζω να σου τη γράψω εις το μέτωπόν σου για να φανής ποιος είσαι.
Κι εκτύπησεν το μέτωπόν του με τα τέσσερα δάκτυλα δείχνοντάς τον.
-Εδώ! λέει.

Από το Αιτωλικό οι στρατιώτες του τον μεταφέρουν λόγω της κατάστασης της υγείας του …; με φορείο! (ένα ξυλοκρέβατο που το κουβαλούν τέσσερις). Προσπαθούν να φτάσουν στα λημέρια των Αγράφων. Στην πορεία τους απ’ τα διάφορα χωριά οι αρχικά 80 πολεμιστές γίνονται …; 1500! Έφευγαν από τα σπίτια τους και τον ακολουθούσαν. Τέτοια λατρεία του είχαν.

Πηγές για τη περιγραφή της δίκης:

α) Ν. Βαρδιάμπαση : “Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΛΟΓΡΙΑΣ: ΖΩΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ”

β) Δ. Φωτιάδη : “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ

Τρία χρόνια  αργότερα - Απρίλη του 1827 - στην μάχη του Φαλήρου ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ - όπως τον είχε ορίσει ... η Διοίκησις  - πλέον Γ. Καραϊσκάκης ξεσκίζει του Τούρκους στο Φάληρο και αφήνει την τελευταία του πνοή στην Μάχη Αναλάτου.

Γύρισε, τους "γ@μησε", έπεσε στη μάχη, και του "κλάσανε τον μπούτσον"

ΑΜΑ ΕΧΕΤΕ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ:

https://www.scribd.com/doc/215627451/%CE%97-%CE%94%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%A4%CE%9F%CE%A5-%CE%9A%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%AA%CE%A3%CE%9A%CE%91%CE%9A%CE%97-1-2-%E1%BC%88%CF%80%CF%81-1824-%CF%84%CE%AC-%CF%80%CF%81%CE%AF%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%AF-%CF%84%CE%AC-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους.

Ο Στρατηγός έφυγε σαν σήμερα το 1843 αφού τον καταδίκασαν, τον φυλάκισαντα  "πεφωτισμένα"μυαλά της εποχής του

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1961 Ο ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ

Ζητάμε συγνώμη από τους λογοκριτές των αναρτήσεών μας, όσους τις αναφέρουν ως spam και τους απανταχού γείτονές μας , ιδίως εκείνoυς με σλαβική καταγωγή, τους οποίους ουδώλως θέλουμε να προκαλέσουμε με αυτή την ανάρτηση - καθότι είμεθα ΣΤΑΘΕΡΑ  και ΔΙΑΚΗΡΥΓΜΈΝA υπέρ των σχέσεων καλής γειτονίας ...

.....  που αναγκαζόμαστε σήμερα να χρησιμοποιήσουμε το αστέρι της Βεργίνας, αυτό το αμφιλεγόμενο - ως προς την ιστορική του καταγωγή και ιδιοκτησία σύμβολο ....

....  αλλά ΕΤΥΧΕ (δεν το θέλαμε εμείς ούτε το προκαλέσαμε  έμπλεοι εθνικιστικού οίστρου) ....

..... ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ  Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΤΟ 1961 να φέρει στο φως κάποια αμφιβόλου γνησιότητας - για κάποιους -  κατσάβραχα για τα οποία κάτι ακραίοι Ελληναράδες, νομιμοποιούντες τους μισαλλόδοξους ΝΑΖΙ της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ....

..... διατυπώνουν την - αμφισβητούμενη από έγκυρους μεταμονδέρνους κύκλους  άποψη, ότι είναι τα ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΚΕΔΟΝΩΝ, οίτινες - δυστυχώς δια την αγαστή συμβίωσή των λαών της γειτονιάς μας υπό την κοινή σκέπη της Βορειοατλαντικής συμμαχίας - δεν ήταν - φευ - Σλάβοι , δεν ομιλούσαν "μακεδονικά", αλλά ελληνικά ...

..... οπότε - φευ - δυσκολεύουν την εξεύρεση μας λύσης όπως αυτή που θα διασφαλίσει απολύτως την οικονομική συνεργασία και ανάπτυξη (της ΗΠΑ και της Γερμανίας). 

ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ

ΕΠΙΣΚΥΡΟΣ - Το Αρχαίο Ελληνικό Ποδόσφαιρο

(Επιτύμβια στήλη 4ος αιών π.Χ. , Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών)

Επίσκυρος:" ό, παιδιά τις, διά σφαίρας", " ό, μέ τά πολλών, σφαιρισμός " (Ησυχ.) {Από το Ομηρικό Λεξικό των LIDDEL & SCOTT}. Δηλαδή " αυτός που παίζει με τη σφαίρα (μπάλλα) " ή " αυτός που παίζει με πολλούς τη σφαίρα (μπάλλα)". Στην αγγλική μετάφραση του ίδιου Λεξικού λέει: Επίσκυρος = Ballgame, football or rugby.

Αν ανατρέξουμε στα Ομηρικά έπη θα βρούμε τις πρώτες πληροφορίες για παιχνίδι με μπάλλα στη λεκάνη της Μεσογείου. Μια παρόμοια αναφορά γίνεται και στον "Θεαίτητο" του Πλάτωνα

Μεγάλη επιτυχία στην αρχαία Ελλάδα γνώρισε το παιχνίδι « Επίσκυρος » που είχε πάρει το όνομά του από τη γραμμή με σκύρα (σπασμένα κομμάτια πέτρας, πετραδάκια) που χώριζε το γήπεδο.Με λίγα λόγια είχαμε και κεντρική διαχωριστική γραμμή, των δύο μεγάλων περιοχών του γηπέδου.

(Σωκράτης) Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, οἷς δὴ οἱ γραφῆς καταχρῶνται.

(μτφ): “Λέγεται λοιπόν, ω συνομιλητή, πως η γη, εάν την δει κανείς από ψηλά είναι σαν τις σφαίρες (μπάλες) που αποτελούνται από δώδεκα κομμάτια διαφορετικού δέρματος. Είναι δηλαδή πολύχρωμη σφαίρα και τα μέρη της ξεχωρίζουν από τα χρώματα που έχει το καθένα
Πλάτων «Φαίδων» ή περί ψυχής [110b]

Αρα η μπάλα ήταν φτιαγμένη από 12 χρώματα, 12 κομμάτια δέρματος συμβολίζοντας τους 12 Έλληνες Θεούς.

«Φύγετε νεαροί, αυτό το παιχνίδι με την μπάλα φουσκωμένη από αέρα έχει γίνει για μεσήλικες και παιδιά» - Αρριανός ΧΙV 47
"Έριχνε ψηλά την σφαίρα και την γη που έθρεψε πολλούς άρχισε να κτυπά με προικισμένα πόδια και να κάνη στροφές γρήγορες και εναλλασσόμενες, ενώ οι άλλοι νέοι τον ζητωκραύγαζαν και στον ουρανό υψώνονταν δυνατές φωνές." - Οδύσσεια Θ 370 - 375

Μπάλα που βρέθηκε μετά από ανασκαφές στην Σαμοθράκη.

Πληροφορούμεθα λοιπόν από τον αρχαιολόγο Ε. Μπεξή στο περιοδικό ΙΧΩΡ ότι:
Υπήρχε ένα άθλημα με το όνομα "Επίσκυρος".

Το γήπεδο που διεξήγετο ο αγώνας ήταν χωρισμένο σε δύο μέρη με γραμμές από χαλίκια και η μπάλα ήταν κατασκευασμένη από δερμάτινα κομμάτια ραμμένα μεταξύ τους με εντόσθια ζώων, ενώ στις άκρες του γηπέδου ήταν χαραγμένη μία γραμμή που συμβόλιζε τα δύο τέρματα.

Η μπάλα ήταν φουσκωμένη με αέρια και εξωτερικά ήταν ζωγραφισμένη με ζωντανά χρώματα και γεωμετρικά σχήματα. Σκοπός ήταν και για τις δύο ομάδες όπως και σήμερα να περάσουν την μπάλα από την απέναντι εστία, το τέρμα.

Εντύπωση προξενεί επίσης η ιατρική(!) παρατήρηση του αθλήματος. Ο μεγάλος γιατρός της ύστερης αρχαιότητος Γαληνός μας δίνει μία καταπληκτική περιγραφή στο έργο του "Περί ασκήσεων με μικρή μπάλα" του παιχνιδιού.

"Όταν οι παίκτες παρατάσσονται σε αντίθετες σειρές και αγωνίζονται, για να εμποδίσουν τον αντίπαλο να κρατήσει την μπάλα στο κέντρο, τότε είναι βίαια άσκηση με κρατήματα στους ώμους και λαβές πάλης. Έτσι το κεφάλι και ο λαιμός ασκούνται με τις κινήσεις, τα κρατήματα των ώμων και τα πλευρά και το στήθος και το στομάχι ασκούνται από τα κρατήματα και τις λαβές πάλης με τα χέρια. Σε αυτό το παιχνίδι οι γλουτοί και τα πόδια τεντώνονται βίαια, γιατί αποτελούν την βάση των κινήσεων. Ο συνδυασμός με το τρέξιμο μπροστά και πίσω και τα πηδήματα στα πλάγια, κάθε άλλο παρά μικρή άσκηση είναι όχι μόνο για τα πόδια αλλά και για όλο το σώμα που είναι σε κίνηση."

Εάν δεν αρκούν τα λόγια έχουμε και "κατευθείαν αναμετάδοση" από το αρχαιολογικό μουσείο Αθηνών αθλητή - ποδοσφαιριστή, ο οποίος προσπαθεί με άψογη τεχνική να κοντρολάρει την μπάλα πάνω στο δεξί του πόδι. Είναι σαφές ότι ο παίκτης δεν πρέπει να πιάσει την μπάλα με τα χέρια του γι αυτό τα κρατάει πίσω από την πλάτη του. (Αρχική φώτο).

Μας διασώζονται ακόμη και ονόματα διάσημων «ποδοσφαιριστών» της αρχαιότητος ,όπως του Αριστόνικου του Καρυστίου, του Δημοτέλη του Χίου, του Χαιρεφάνη και του Κτησιβίου του Χαλκιδέως.

http://www.tapantarei.gr

20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

ΟΠΟΙΟΣ ΛΕΦΤΕΡΑ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ ΚΑΛΑ

10 IOYNIOY 1944 ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΙΝΕ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ.

Στις 10 Ιουνίου του 1944 ο Φριτζ Λούτενμπαχ (en:Fritz Laufenbach), λοχαγός των SS του 2ου λόχου του 1ου τάγματος του 7ου τεθωρακισμένου συντάγματος της αστυνομίας SS, έλαβε διαταγή να μετακινήσει τον λόχο του από την Λειβαδιά προς το Δίστομο, Στείρι και Κυριάκι με σκοπό τον εντοπισμό ανταρτών στην δυτική πλευρά του Ελικώνα. Σαν δόλωμα οι Γερμανοί είχαν 2 επιταγμένα Ελληνικά φορτηγά γεμάτα με άνδρες των SS μεταμφιεσμένους σε χωρικούς, που προπορεύονταν της κύριας φάλαγγας. Ταυτόχρονα ο 10ος και 11ος λόχος του 3ου τάγματος από την Άμφισσα κατευθυνόταν προς το Δίστομο για να συναντήσουν τον 2ο λόχο.

Οι 3 λόχοι συναντήθηκαν χωρίς να έχουν εντοπίσει αντάρτες εκτός από 18 παιδιά που κρύβονταν σε γύρω στάνες. Έξι από τα παιδιά που προσπάθησαν να δραπετεύσουν εκτελέστηκαν. Οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και εκφοβίζοντας τους χωρικούς έμαθαν ότι υπήρχαν αντάρτες στο Στείρι. Ο 2ος λόχος κατευθύνθηκε προς τα εκεί και στην θέση Λιθαράκι, περιοχή του Στειρίου, έπεσε σε ενέδρα των ανταρτών του 11ου λόχου του 3ου τάγματος του 34ου συντάγματος του ΕΛΑΣ. Η μάχη του Στειρίου ήταν σκληρή και κράτησε περίπου μέχρι τις δύο το μεσημέρι αναγκάζοντας τους Γερμανούς σε οπισθοχώρηση.

Αν και από το χωριό Δίστομο τα Γερμανικά στρατεύματα δεν δέχθηκαν κάποια πρόκληση (παρόλο που μεταπολεμικά το ισχυρίστηκαν οι Γερμανοί κατηγορούμενοι της σφαγής), για λόγους αντεκδίκησης ο 2ος λόχος του 8ου Συντάγματος της 4ης Αστυνομικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας Γρεναδιέρων των Ες Ες άρχισε την σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό. Η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα ούτε τους ηλικιωμένους. Τον ιερέα του χωριού τον αποκεφάλισαν, βρέφη εκτελέστηκαν και γυναίκες βιάστηκαν πριν θανατωθούν. Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Λειβαδιά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στην βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στον δρόμο τους. Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Eλβετού George Wehrly ο οποίος έφτασε στο Δίστομο μετά λίγες μέρες μιλάει για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή.

Ένας από τους επκεφαλής που θεωρήθηκε υπεύθυνος για την σφαγή στο Δίστομο Χανς Τσάμπελ (en:Hans Zampel) μετά το τέλος του πολέμου συνελήφθη στην Γαλλία και εκδόθηκε στην Ελλάδα. Στην πορεία ζητήθηκε η μεταφορά του στην Γερμανία για τις εκεί έρευνες όπου και παρέμεινε. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες ζει ως σήμερα ελεύθερος.

Ο λοχαγός των SS Φριτς Λάουτενμπαχ (Fritz Lautenbach) είναι ο άνθρωπος που εκτέλεσε την εντολή και συνέταξε την σχετική ψευδή αναφορά. Η αναφορά του Lautenbach αμφισβητήθηκε άμεσα από τον επίσης αυτόπτη μάρτυρα της μυστικής αστυνομίας, Georg Koch, o οποίος συνόδευε την αποστολή.

Τις 24 Ιουνίου 1944, οι Γερμανοί επανήλθαν και έκαψαν τα σπίτια και τις θημωνιές στα αλώνια του Στειρίου, χωρίς ανθρώπινες απώλειες αφού οι κάτοικοι του είχαν προλάβει να κρυφτούν σε γειτονικές δύσβατες περιοχές του χωριού.

Μέλη του ίδιου συντάγματος είχαν πραγματοποιήσει ένα μήνα μόλις πριν, την Σφαγή της Κλεισούρας με 273 αμάχους νεκρούς ανάμεσα τους παιδιά και βρέφη.

(Από την WIKIPEDIA)

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

 

Η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου καθιερώθηκε το 1994 με απόφαση της Βουλής Ελλήνων και τιμάται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου.

Στις 19 Μαΐου 1919, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντιακού Ελληνισμού, που έγινε στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών (Αγγλογάλλων, Ιταλών, Ελλήνων), που κατείχαν εδάφη της Μικράς Ασίας. Από 200.000 έως 350.000 είναι οι Ελληνoπόντιοι, που εξολοθρεύτηκαν από τους Νεότουρκους κατά την περίοδο 1916-1923, σ' ένα σύνολο 750.000 περίπου.

Στις αρχές του 1991, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ αποδέχτηκε ομόφωνα πρόταση του προέδρου του Ανδρέα Παπανδρέου, ύστερα από επιστολή των ποντίων βουλευτών του κινήματος, για την κατάθεση πρότασης νόμου για την επίσημη αναγνώριση από τη Βουλή της γενοκτονίας των Ποντίων και την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως «Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων». Έτσι, την 1η Απριλίου 1992, 22 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν τη σχετική πρόταση νόμου, η οποία ουδέποτε προωθήθηκε για συζήτηση από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1993, η πρόταση νόμου επανακατατέθηκε στη Βουλή στις 9 Δεκεμβρίου 1993 και ψηφίστηκε ομόφωνα από το σώμα στις 24 Φεβρουαρίου 1994. O νόμος 2193/94, που δημοσιεύτηκε στις 11 Μαρτίου 1994 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φύλλο 32 Α') καθιερώνει την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

(αναδημοσιεύουμε από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ)

ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΣΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ: ΣΑΝ ΕΧΘΕΣ ΕΦΥΓΕ Ο ΚΩΝΣΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

 

"Σαν σήμερα δεν έφυγε μόνο ο Καραϊσκάκης αλλά και ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ούτε μία αναφορά;;;" μου γράφει σε μήνυμα που μου έστειλε φίλος, από τα δεξιά εξτρέμ της ομάδας.

ΟΚ! ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙΣ! ΔΕΝ ΤΟ ΠΡΟΣΕΞΑ στην πηγή ( sansimera.gr).

(Την άλλη φορά στείλε email ή πάρε τηλέφωνο, με τα SMS δεν τα πάω καλά, έχω και την .... εφηβική υπερμετρωπία και δεν βλέπω την τύφλα μου στην οθόνη του κινητού.)

Επανορθώνουμε σήμερα.

ΣΑΝ ΕΧΘΕΣ λοιπόν - 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟ 1998 - έφυγε ο μεγάλος πολιτικός που σημάδεψε την μεταπολίτευση και η ΠΛΑΤΕΙΑ το πσρέλειψε από ΛΑΘΟΣ από αυτά που χρειάζονται ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ.

Ο ΚΟΝΤΕ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΟ 1798 ΣΤΟ ΖΑΝΤΕ

Aλλοι, οϊμέ! στη συμφορά σου
Οπού εχαίροντο πολύ,
Σύρε νάβρης τα παιδιά σου,
Σύρε ελέγαν οι σκληροί.

 

(ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 12)

31 ΜΑΡΤΙΟΥ: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1946 ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΝΑ ΑΠΕΧΕΙ

Ενώ είχε προηγηθεί η Βάρκιζα, σαν σήμερα το 1946 το ΚΚΕ, τα ΕΑΜικό κόμματα και η τότε κεντροαριστερά, αδειάζουν το γήπεδο και αφήνουν την δεξιά μόνη της με αντιπολίτευση μόνο τα κεντρώα κόμματα.

Ποια θα ήταν άραγε η πορεία της χώρας τα επόμενα χρόνια αν τότε οι ΕΑΜικές δυνάμεις συμμετείχαν και κέρδιζαν τις εκλογές ή ακόμα και αν ήταν πανίσχυρη αντιπολίτευση;;

Μια και οι Άγγλοι - στων οποίων την σφαίρα επιρροής από την Συμφωνία της Γιάλτα -και με την υπογραφή του ΣΤΑΛΙΝ βεβαίως, είχε ενταχθεί η Ελλάδα - προφανώς στήριζαν τις "εθνικόφρονες" δυνάμεις ενάντια στην αριστερά οπότε δύσκολα θα άφηναν να κέρδιζε η αριστερά τις .... "εκλογές".

Ποια θα ήταν η πορεία της χώρας αν είχε αποφευχθεί ο εμφύλιος;

Ποια θα ήταν η πορεία της αριστεράς αν δεν είχε βγει στην παρανομία και παρενέβαινε στις εξελίξεις όλα αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν και δεν την άφηνε να γείρει τόσο πολύ μονόπαντα, επιβάλλοντας - τουλάχιστον - την εξαίρεση όλων των κατοχικών συνεργατών από την συμμετοχή στο μεταπολεμικό κράτος και την παραδειγματική τιμωρία όλων δωσιλόγων;

Μήπως ήταν η κομβική στιγμή η χώρα - που ήταν με τους ΝΙΚΗΤΕΣ - να συμμετάσχει ουσιαστικά στα οφέλη της νίκης και να γίνει και αυτή ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, δημοκρατικό κράτος αντί να ταλανίζεται σε μια μακροχρόνια εμφύλια διαμάχη που επέτρεψε στις δωσιλογάρες και τους ταγματαλήτες να "πουλήσουν" ΝΤΑΒΑΤΖΙΛΙΔΙΚΗ προστασία στις άλλες πατριωτικές συντηρητικές αντικατοχικές δυνάμεις;

Η ίδια η ΚΕ του ΚΚΕ - πάντος - το 1961 χαρακτήρισε αυτή την στάση του κόμματος το 1946 ένα ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΑΘΟΣ.

Ένα λάθος που οδήγησε στο λεγόμενο δεύτερο αντάρτικο.

Που δεν είχε καμία σχέση με το πρώτο.

Γιατί το πρώτο στόχο είχε τον κατακτητή και την απελευθέρωση της πατρίδας.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΞΑΝAΓΡΑΦΕΤΑΙ και δεν γράφεται με ΑΝ ...

Αλλά διδάσκει.

ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΜΩΣ;;;;

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ (ΠΑΛΙΑ) ΚΑΤΟΧΗ: Η Πολιτική Επιστράτευση του 1943

Με την είσοδο του 1943, οι Έλληνες, εκτός από την πείνα και την καταπίεση, αντιμετώπιζαν και τον κίνδυνο της πολιτικής επιστράτευσης, παρά τις διαψεύσεις από τις γερμανικές αρχές κατοχής. Το μέτρο δεν αφορούσε τους έλληνες εβραίους, οι οποίοι σταδιακά άρχισαν να στέλνονται στην Πολωνία «για να εργασθούν».

Στις 23 Φεβρουαρίου δημοσιεύεται τελικά στην εφημερίδα «Γερμανικά Νέα» η διαταγή του στρατηγού Σπάιντελ για την πολιτική επιστράτευση των Ελλήνων. Οι κατοχικές δυνάμει σκόπευαν να στείλουν κόσμο στη Γερμανία και ανά τη Μεσόγειο για να δουλέψει σε καταναγκαστικά έργα. Το ίδιο βράδυ ο κατοχικός πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος (από τους πρωτοπόρους της γυναικολογίας - μαιευτικής στην Ελλάδα) και ο υπουργός Εργασίας Νικόλαος Καλύβας (παλιός συνδικαλιστής και σοσιαλιστής, που εκτελέστηκε στις αρχές του 1944 από την ΟΠΛΑ), έσπευσαν να δημοσιεύσουν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως σχετικό διάταγμα με τίτλο «Περί υποχρεωτικής εργασίας του αστικού πληθυσμού της Ελλάδος».

Η αντίδραση των δοκιμαζόμενων Ελλήνων υπήρξε ακαριαία. Την επόμενη μέρα (24 Φεβρουαρίου) χιλιάδες άνθρωποι ξεχύνονται στους δρόμους της Αθήνας για να βροντοφωνάξουν «Κάτω η επιστράτευση» και να ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο. Μία ομάδα διασπά τον αστυνομικό κλοιό και καταστρέφει το γραφείο του κατοχικού πρωθυπουργού Λογοθετόπουλου στη Βουλή. Μία άλλη, αφού υπερφαλαγγίζει τους ιταλούς καραμπινιέρους, πυρπολεί το Υπουργείο Εργασίας (Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα γωνία), όπου είχε γίνει ο προπαρασκευαστικός σχεδιασμός για την επιστράτευση. Κατά τις συγκρούσεις, τρεις διαδηλωτές σκοτώνονται και τριάντα τραυματίζονται σοβαρά.



Διαδηλωτές διασπούν τον αστυνομικό κλοιόΤις επόμενες μέρες το αυθόρμητο δίνει τη θέση του στο οργανωμένο. Τηλεφωνητές, δημόσιοι υπάλληλοι και μαθητές κατεβαίνουν στους δρόμους. Η αντίδραση κατά της επιστράτευσης φουντώνει. Η κηδεία του εθνικού ποιητή Κωστή Παλαμά στις 28 Φεβρουαρίου μετατρέπεται σε αντικατοχική διαδήλωση.

Στις 5 Μαρτίου συγκροτείται μεγάλη διαδήλωση κατά της πολιτικής επιστράτευσης. Από την παράνομη εφημερίδα «Το Ελληνικόν Αίμα» (φ. 15/3/1943) διαβάζουμε:

…Την πρωΐαν της ημέρας εκείνης (5/3/1947) εσημειώθησαν μεγάλαι συγκεντρώσεις εις τα κεντρικώτερα σημεία της πόλεως. Αι συγκεντρώσεις μετετρέποντο εις διαδηλώσεις, αίτινες διά της συνεχούς ενώσεως των διαφόρων ομάδων απετέλουν έναν αφαντάστως ορμητικόν χείμαρρον, έτοιμον ­εν κυριολεξία να παρασύρη κάθε ίχνος των βαρβάρων… Μία των μεγαλυτέρων διαδηλώσεων διήλθε προ του Δημαρχειακού Μεγάρου, όπου ο παριστάνων τον δήμαρχον κύναιδος ετόλμησε να εξέλθη εις τον εξώστην διά να... καθησυχάση τα πλήθη. Από τα στόματα των χιλιάδων διαδηλωτών ­ διατηρούντων όλον το αθηναϊκόν χιούμορ των ηκούσθη η σύστασις: ­Μέσα αδελφή! Και η Αγγέλα έσπευσεν να εισέλθη....

Σημειώνεται ότι διορισμένος Δήμαρχος εκείνη την περίοδο ήταν ο συνδικαλιστής βιοτέχνης Άγγελος Γεωργάτος.

Προ της ογκούμενης λαϊκής αντίδρασης, οι κατακτητές αναγκάζονται να ακυρώσουν την πολιτική επιστράτευση στις 10 Μαρτίου 1943. Πρόκειται για μεγαλειώδη στιγμή της Εθνικής Αντίστασης, ένα ανεπανάληπτο γεγονός σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Η ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης ήταν και η τελευταία πολιτική πράξη της δεύτερης κατοχικής κυβέρνησης. Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος αντικαταστάθηκε ως ανεπαρκής από τους Γερμανούς με τον Ιωάννη Ράλλη τον Απρίλιο του 1943.

sansimera.gr

ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

3 Απριλίου 1770 - 4 Φεβρουαρίου 1843

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ το 1997 ΕΦΥΓΕ Ο ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ. 1803....ΣΟΥΛΙ. Ο ΜΑΛΑΚΑΣ Ο ΤΣΑΒΕΛΑΣ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΣΕ ΤΟ ΣΟΥΛΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΗ ΠΑΣΑ!