Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

#stopausterity: Συγκέντρωση την Κυριακή στις 7.30 μ.μ. στο Σύνταγμα - Η δημοκρατία δεν εκβιάζεται, η αξιοπρέπεια δεν παζαρεύεται


http://left.gr


Τη δημιουργία Διαδημοτικού Κυνοκομείου εξετάζει ο ΣΒΑΠ



Συνάντηση με θέμα τη διερεύνηση δημιουργίας Διαδημοτικού Κυνοκομείου πραγματοποιήθηκε στο δημαρχείο Ψυχικού, την Τρίτη 16 Ιουνίου 2015, με πρωτοβουλία του Συνδέσμου για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη των Πόλεων (ΣΒΑΠ) και τη συμμετοχή εκπροσώπων των Δήμων – μελών (αντιδήμαρχοι, εντεταλμένοι δημοτικοί σύμβουλοι) καθώς και φιλοζωικών οργανώσεων.

Διατυπώθηκαν τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν σε κάποιους Δήμους σχετικά με τη διαχείριση του προγράμματος αδέσποτων λόγω της έλλειψης οικονομικών πόρων και χώρων φιλοξενίας.

Ο Σύνδεσμος δεσμεύτηκε ότι θα εξετάσει ενδελεχώς, όλες τις προτάσεις που ακούστηκαν και θα ενημερωθεί για τον τρόπο λειτουργίας των κυνοκομείων που ήδη υπάρχουν στην Ελλάδα.

Τόσο ο πρόεδρος του Συνδέσμου και πρώην δήμαρχος Χαλανδρίου Γιώργος Κουράσης, όσο και ο γενικός διευθυντής του Συνδέσμου και πρώην δήμαρχος Πεύκης Παύλος Καμάρας τόνισαν, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, ότι «στόχος του Συνδέσμου είναι η δημιουργία ενός κυνοκομείου – πρότυπου που θα πληροί όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές και προϋποθέσεις έτσι ώστε να δώσει ουσιαστική λύση στο πρόβλημα στέγασης, σίτισης, θεραπείας και υιοθεσίας των αδέσποτων ζώων».

Στη συνάντηση συμμετείχαν ο δήμαρχος Φιλοθέης – Ψυχικού Παντελής Ξυριδάκης, η δημοτική σύμβουλος Μεταμόρφωσης και αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Μαρία Λυμπέρη, ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος του Δήμου Μεταμόρφωσης Κωνσταντίνος Κολοβός και ο δημοτικός σύμβουλος Ευάγγελος Χειμώνας, ο αντιδήμαρχος Δημοτικής Διακυβέρνησης Δήμου Ψυχικού Δημήτρης Γαλάνης, ο δημοτικός σύμβουλος Αμαρουσίου Στέφανος Τσιπουράκης, υπεύθυνοι Δήμων για θέματα διαχείρισης αδέσποτων ζώων και Φιλοζωικές Οργανώσεις από το Χαλάνδρι, την Κηφισιά, το Ψυχικό, τα Βριλήσσια και την Αγία Παρασκευή.

http://enypografa.gr/



ΣΧΟΛΙΟ: 

Διαβάζοντας τον fb της Φιλοζωικής κανείς,  θα δει κάπου ότι ο δήμος έπαιρνε - λέει - κονδύλια για τα αδέσποτα από την ΕΕ και δεν τα έδινε για τον σκοπό αυτό.

Τις τελευταίες μέρες μάλιστα αρκετοί μου  έχουν μεταφέρει ότι αυτό το επιχείρημα χρησιμοποιούν μέλη της φιλοζωικής για να  "αιτιολογήσουν" το προκλητικό ποσό που τους ενέκρινε ο δήμος. 

ΛΕΝΕ ΌΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ - λέει - της Ε.Ε.

ΜΠΟΥΡΔΕΣ ΛΕΝΕ ΣΟΥ ΛΕΩ ΕΓΩ!  Δεν ισχύει αυτό.

Μια τέτοια πρωτοβουλία όμως - σαν αυτή που σκέφτεται και ελπίζουμε να υλοποιήσει ο ΣΒΑΠ -  μπορεί να χρηματοδοτηθεί από ευρωπαϊκά προγράμματα. 

Αλλά απαιτεί ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ, διαδημοτική συνεργασία, θεσμική διαχείριση και διοίκηση ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΦΟΡΕΑ που θα προΐσταται , θα συντονίζει και θα διοικεί, ΒΕΒΑΙΩΣ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ με συλλόγους και φιλοζωικά σωματεία.

Πολύ μακριά βρίσκεται αυτό από "δώστε το δημόσιο (ή το ευρωπαϊκό) χρήμα" να το διαχειριστεί ο όποιος  σύλλογος, χωρίς διαφάνεια, δημόσια λογοδοσία και έλεγχο των οικονομικών του με μόνη προϋπόθεση να είναι στην ηγεσία του κάποιος μηχανισμός περιφρούρησης της τοπικής εξουσίας.


Ανοιχτή επιστολή «οφειλέτη» προς την συγκυβέρνηση


 

 Γράμματα απελπισίας έφτιαχνα και με τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Στο όνομα «της συνέχειας του κράτους», βλέπω ότι πρέπει να ανοίξω αλληλογραφία και μαζί σας. Και με υποχρεώνετε, για μια ακόμα φορά, να εκτίθεμαι, εκθέτοντας τη μίζερη ζωή, στην οποία φέρατε εμένα και εκατοντάδες χιλιάδες, για να μην πω εκατομμύρια, άλλους. Ως  το 2009 ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΟΥΣΑ ΔΕΚΑΡΑ, σε κανέναν, παρ’ εκτός στο παιδί μου, στους γονείς μου και σ’ αυτό που λέγεται Πατρίδα.  Έκτοτε, χρωστώ σε εφορία, ΟΑΕΕ και τράπεζες, αλλά και σε φίλους μου, όντας, πια, άνεργος, ανασφάλιστος και οσονούπω άστεγος. Από τη μία μέρα στην άλλη, εγώ και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες, μετατραπήκαμε σε «οφειλέτες», ελέω μιας διαχρονικής κυβερνητικής πολιτικής υποτέλειας.
            Νάρθει, μετά από αυτά που θα εκθέσω,  ο κ. Καμμένος και, να μου πει, ξανά, το «ανακάλεσε», όπως τότε, όταν του είπα «όλοι, στην πράξη, είστε στην υπηρεσία των τραπεζιτών». Ούτε, τότε, ανακάλεσα, και, δυστυχώς, τώρα, η πάλαι ποτέ κομμουνίστρια κ. Βαλαβάνη το επιβεβαιώνει. Μακάρι, να μπορούσα να ανακαλέσω, να διαψευστώ και να τιμωρηθώ, για εκείνη την αμετροέπεια μου. Δυστυχώς, όλα αυτά θα συμβούν, επειδή σας ψήφισα.           
Ένα απειλητικό και τρομοκρατικό μπαράζ "ενημέρωσης", τις τελευταίες μέρες μας λέει: «Η Ν. Βαλαβάνη το είπε στη Βουλή, η Κ. Σαββαΐδου έχει ήδη έτοιμο σχέδιο. Στις 26 Ιουνίου λήγει η προθεσμία για τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών σε εκατό δόσεις, από τις 27 του μήνα θα «βρέχει» κατασχέσεις». Και συμπληρώνει η «έγκριτη» δημοσιογραφία: «Με ελάχιστη μηνιαία δόση 20 ευρώ, θεωρείται αδιανόητο να μην ρυθμιστούν μαζικά οι οφειλές». Προφανώς, είναι εξ ίσου αδιανόητο και για την κυβέρνηση.
Σε τι διαφέρει αυτή η συμπεριφορά της κομμουνίστριας, από εκείνη των προηγούμενων; Σας είπε κάποιος κυρία Βαλαβάνη, ότι υπάρχουν πολλές χιλιάδες άνθρωποι, που μπορούν να πληρώσουν, αλλά «δεν θέλουν»; Ξέρετε πολλούς τέτοιους, ώστε κρίνατε σκόπιμο να εξαπολύσετε κεραυνούς απειλών;
Θυμάμαι εκείνο το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» του κ. Τσίπρα –και δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω.
Ποιος σας είπε, κ. Βαλαβάνη, ότι, όντας άνεργος, μπορώ, αλλά δεν θέλω, να πληρώσω 78,58 ευρώ κάθε μήνα, που είναι η δική μου δόση στον ΟΑΕΕ; Σας φαίνεται μικρό το ποσό; Πού να δείτε των παλιών συναδέλφων μου, που πρέπει να δίνουν 300 συν τα τρέχοντα 300. Προφανώς, δεν ξέρετε τι σημαίνει η «ανθρωπιστική κρίση», που με τρόπο δακρύβρεχτο, επικαλείστε.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Μέσα στην αγωνία σας για «ρύθμιση», δεν παραλείψατε να στείλετε πελάτες στην τράπεζα. Ακόμα κι αν έχω τα λεφτά, ΜΟΝΟ μέσα από λογαριασμό τραπεζικής κατάθεσης μπορώ να πληρώσω. Προφανώς, δεν ξέρετε  ότι, ακόμα και σήμερα, κατάσχονται μικροποσά από λογαριασμούς, κι ας απαγορεύεται η κατάσχεση, κάτω από ένα ποσό. Και, μάλλον, δεν ξέρετε ότι αν προκύψει, απ’ αυτό το λογαριασμό, τόκος ενός λεπτού ακυρώνεται η απαλλαγή του τεκμαρτού υπολογισμού φόρου, για άνεργους. Το υπέστην. Με εισόδημα 150 ευρώ καθαρά, κλήθηκα να πληρώσω 145 ευρώ φόρο και εισφορά «αλληλεγγύης», αυτή που σκοπεύετε να αυξήσετε. «Αλληλέγγυος» σε ποιον πρέπει να είμαι, όταν το κράτος δεν είναι αλληλέγγυο προς αυτούς που έχουν ανάγκη και τους απειλεί, επιπλέον, με κατάσχεση;
Για την ιστορία και στο όνομα της «συνέχειας του κράτους», σας λέω ότι είμαι πολύ τυχερός, που πλήρωσα μόνο τόσα. Κανονικά, το ανύπαρκτο, πλην όμως «τεκμαρτό» εισόδημα, απέδωσε φόρους 5.000 ευρώ, αλλά είχα, ακόμα, ανάλωση εισοδήματος παρελθόντων  ετών. Την επόμενη φορά, δεν θα έχω. Μπράβο  σας, που συνεχίζετε τους καλούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων. Θα μου πείτε, πως δεν μπορείτε ν’ αλλάξετε το νόμο, φέτος. Κατανοητό, αλλά οι απειλές σας λένε άλλα. «Σώσατε» τα σπίτια από τους τραπεζίτες, για να τα πάρει το κράτος των τραπεζιτών; Δεν σας βλέπω να θέλετε να ξεφύγετε και πολύ από την «υποχρέωση» του χρέους, που δημιούργησαν οι προηγούμενοι.  Μόνο σε μας ξεσπάτε.
Για την ιστορία, πάλι, και για να μη νομίζετε ότι δεν θέλω να πληρώσω, έκανα ρύθμιση 20,05 ευρώ το μήνα, για τα χρέη προς την εφορία. Μόνο που το σύνολο των χρεών, προέρχονται από την «αλληλεγγύη» και τα ανύπαρκτα τεκμαρτά εισοδήματα. Αλλά, όπως, είπαμε ο «δίκαιος» φόρος των προηγούμενων πρέπει να πληρώνεται και υπό το καθεστώς της «πρώτης φοράς αριστερά», με ολίγη από Καμμένο.

Έθεσα στη διάθεση σας τον εαυτό μου, για να σας δείξω ότι είναι υπαρκτό και όχι αφηρημένη και θολή έννοια το πλήθος των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, που τους απειλείτε με κατασχέσεις, επειδή δεν μπορούν –κι όχι επειδή δεν θέλουν- να πληρώσουν. Η γενική και από τα πάνω πολιτική δεν είναι πολιτική. Είναι μακριά νυχτωμένος αυταρχισμός, που κάνει φανερή, πέραν όλων των άλλων, την άγνοια σας, για το τι συμβαίνει.

Εσείς μπορείτε να «μάχεστε» ή να «διαπραγματεύεστε» για μια συμφωνία, που διατηρεί το υπάρχον καθεστώς και δεν αμφισβητεί υποχρεώσεις, αλλά εμείς γνωρίζουμε ότι, από χρόνια, δια πράξεων και παραλείψεων και, κυρίως, δια της σιωπής, έχετε εκχωρήσει το δικαίωμα της έκδοσης χρήματος σε ιδιώτες. (Πολύ πριν, έρθει το ευρώ). Πώς να μη χρωστά η Πατρίδα και οι συμπατριώτες;
Μια φίλη μου, που πήγε να φωνάξει «μένουμε Ευρώπη», όταν της είπα την στορία που λέω σε σας, πείστηκε ότι είστε η «Ευρώπη», που ονειρεύεται. Δεν θα ξαναπάει. Έτσι κι αλλιώς, δεν την ενδιαφέρει, αν ζω ή αν θα πεθάνω, εγώ και οποιοσδήποτε άλλος. Δουλεύει, κατά δήλωση της, 18 ώρες την ημέρα και δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με άλλον ή να δει τι συμβαίνει.
Εσείς, όμως; Προτείνατε, κατά δήλωση Βαρουφάκη, «η παρακολούθηση του προϋπολογισμού να γίνεται σε εβδομαδιαία βάση, ανεξάρτητα από την κυβέρνηση, με αυτοματοποιημένο σύστημα που θα προβλέπει οριζόντια μείωση των δαπανών, όταν εκτροχιάζεται ο προϋπολογισμός και παρουσιάζει πρωτογενές έλλειμμα». Παραδόσατε κυβέρνηση και ζωές στον αυτόματο.
Για τον εκτροχιασμό της ζωής των ανθρώπων, υπάρχει κάτι ή θα πρέπει να αρκεστούμε στις γνωστές «ρυθμίσεις»; Μάλλον, με σας και τους ομοίους σας, έχουμε ασυμφωνία πολιτικής και χαρακτήρων. Κι εσείς έχετε πάρει διαζύγιο από την ανθρωπιά και τις αριστοτελικές λέξεις, «έλεος και συμπάθεια», όταν παίζεται μία τραγωδία. Έχετε πάψει προ πολλού να μπορείτε να μπαίνετε στη θέση του άλλου. Κατασχέστε και τα σπίτια μας, αφού, ήδη, έχετε κατασχέσει τη ζωή μας. Φορολογούμαστε, πληρώνουμε ή τιμωρούμαστε, γιατί υπάρχουμε. Γιατί δεν είστε όμοιοι με τους προηγούμενους; Ποσοτικό είναι το πρόβλημα;

Ελπίζω να καταλάβατε τι θέλω να πω και να πράξετε τα στοιχειώδη, πριν αντικατασταθείτε από εκείνο το χειρότερο που έρχεται, επειδή εσείς του στρώνετε κόκκινο χαλί. Δεν είναι τα λόγια μας, κάτι σαν «διηγώντας τα να κλαις». Ούτε σκοπεύουμε ν’ αυτοκτονήσουμε. Έχουμε πόλεμο, που άλλοι κήρυξαν εναντίον μας και αυτοί βρίσκουν, ακόμα, συμμάχους, κυβερνώντες και μη, σε ραγιάδες και νενέκους. ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ. Και λεφτά θα υπάρχουν για όλους, όταν το χρήμα γίνει δημόσιο –δημοκρατικά ελεγχόμενο- εργαλείο, αντί για εμπόρευμα στα χέρια λίγων.  Όσοι το καταλαβαίνουν, σμίγουμε.

Για σας είμαι ένας αριθμός φορολογικού μητρώου και μ’ αυτόν υπογράφω. Για του λόγου το αληθές όσων έγραψα:

Α.Φ.Μ. 021443912
Κεφαλονιά, 19-6-2015










Εγκατάσταση προσφύγων στο Χαλάνδρι

Απόσπασμα από το βιβλίο ''Χαλάνδρι, συνάντηση με το χθες''
του Ανδρέα Καστάνη - Δρ Ιστορίας, Καθηγητής Στρατιωτικής Ιστορίας στη ΣΣΕ

'

'Ἀπό τῆς 1ης Μαΐου 1923 θέλει διενεργηθῇ ἡ ὑποχρεωτική ἀνταλλαγή τῶν Τούρκων ὑπηκόων, ἑλληνικοῦ ὀρθόδοξου θρησκεύματος, τῶν ἐγκατεστημένων ἐπί τῶν τουρκικῶν ἐδαφῶν, καί τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων, μουσουλμανικοῦ θρησκεύματος, τῶν ἐγκατεστημένων ἐπί τῶν ἑλληνικῶν ἐδαφῶν''
Συνθήκη της Λωζάνης



Το φθινόπωρο του 1922, μετά την ήττα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία, ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων κατέφθασε στην Ελλάδα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1922, είχαν καταφύγει στην Ελλάδα περί τους 900.000 πρόσφυγες. Η απογραφή του 1928 έδειξε την ύπαρξη 1.221.849 προσφύγων. Τα γυναικόπαιδα υπερτερούσαν στον προσφυγικό πληθυσμό. Μεταξύ των προσφύγων υπήρχαν πολιτιστικές και γλωσσικές ιδιαιτερότητες π.χ. 100.000 από αυτούς ήταν τουρκόφωνοι.

Ο τεράστιος αριθμός των προσφύγων που αναζήτησαν καταφύγιο στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με την οικονομική δυσπραγία της χώρας είχε ως αποτέλεσμα η ελληνική κυβέρνηση να βρεθεί σε αδυναμία να αναλάβει από μόνη της την αποκατάστασή τους. Αρωγός στην προσπάθεια αυτή στάθηκε η Κοινωνία των Εθνών. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1923 υπογράφηκε το Πρωτόκολλο της Γενεύης, με το οποίο δημιουργήθηκε η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) .



Το 1927, στις τρεις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας (Αθήνα, Πειραιάς και Θεσσαλονίκη) είχε εγκατασταθεί το 60% των αστών προσφύγων. Οι προσφυγικοί συνοικισμοί δημιουργήθηκαν στις παρυφές των μεγάλων πόλεων και σταδιακά συνενώθηκαν σε ένα ενιαίο πολεοδομικό συγκρότημα. Ο γεωγραφικός και κοινωνικός διαχωρισμός αποτυπώθηκε ανάγλυφα στον πολεοδομικό χώρο, αφού συνήθως οι προσφυγικοί συνοικισμοί απείχαν από τα όρια της δομημένης περιοχής από ένα έως τέσσερα χιλιόμετρα. Η κοινωνική αφομοίωση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς υπήρξε βαθιά αντίθεση μεταξύ των γηγενών και των προσφύγων. Η αντίθεση αυτή εμφανίστηκε σε όλα τα επίπεδα της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής .

Στην Αθήνα ήρθαν 125.000 πρόσφυγες, για τη στέγαση των οποίων προέκυψε επιτακτική ανάγκη ανέγερσης συνοικισμών. Η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων κατασκεύασε από τις αρχές του 1924 27.610 κατοικίες και σε 118 συνοικισμούς της χώρας, τα οποία όμως δεν έφταναν για να στεγάσουν όλους τους πρόσφυγες. Οι άστεγοι κατέλαβαν εκτάσεις αυθαίρετα και κατασκεύασαν παραπήγματα, προκειμένου να στεγασθούν. Την ίδια στιγμή οι ιδιοκτήτες μεγάλων εκτάσεων συνέτασσαν ένα ρυμοτομικό σχέδιο και στη συνέχεια πουλούσαν τη γη ως οικόπεδα .

Το 1926 -1927, στο Χαλάνδρι ιδρύθηκε προσφυγικός συνοικισμός από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και του Πόντου. Μετά από εντολή του Υπουργείου Πρόνοιας, οι πρόσφυγες στεγάσθηκαν προσωρινά σε ξύλινα παραπήγματα, δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό Αθηνών – Λαυρίου σε οικόπεδα ιδιοκτησίας της Μονής Πεντέλης. Ο πρώτος προσφυγικός συνοικισμός στο Χαλάνδρι κατέλαβε το χώρο μπροστά από το σταθμό και από τις δύο πλευρές του. Κατασκευάσθηκαν επτά σειρές παραπηγμάτων, στα οποία στεγάσθηκαν 140 - 150 οικογένειες.



Οι περισσότεροι ήταν Βουρλιώτες, Φωκιανοί, Σωκιανοί, λίγοι Πόντιοι (από το Μπουλγάρ Μαντέν και 4-5 από διάφορα άλλα μέρη του Πόντου). Αυτός αποτέλεσε τον πρώτο πυρήνα του προσφυγικού συνοικισμού του Χαλανδρίου, στο κέντρο του οποίου κατοικούσαν περίπου 3.000 γηγενείς, που μιλούσαν αρβανίτικα. Ελληνικά δεν ακουγόταν παρά μόνο από τους πρόσφυγες. Οι γυναίκες μέχρι το 1922 δεν μιλούσαν ελληνικά, αλλά κυρίως αρβανίτικα. Αντίθετα οι άνδρες λόγω του συγχρωτισμού τους με άλλους Έλληνες (κυρίως πρόσφυγες) στο χώρο της αγοράς συνεννοούνταν και στις δύο γλώσσες .

Μία μερίδα από αυτούς (60-70 οικογένειες), έκανε ενέργειες και πέτυχε να απαλλοτριωθεί μια μεγάλη έκταση ανάμεσα στο Ψυχικό και το Χολαργό. Στη θέση αυτή οικοδομήθηκε και οργανώθηκε μια συνοικία, που αργότερα ονομάστηκε Νέο Ψυχικό. Το Υπουργείο Πρόνοιας φρόντισε να δοθούν στους πρόσφυγες ακίνητα και οι πρόσφυγες εγκατέλειψαν από τα παραπήγματα και αποκαταστάθηκαν σε σπίτια που έχτισαν.

Μετά από 10 περίπου χρόνια, περί το 1936, άλλες 70-80 οικογένειες αποσπάστηκαν από τις παράγκες του Χαλανδρίου και με ενέργειες του Υπουργείου Πρόνοιας απαλλοτρίωσαν ένα μεγάλο χώρο δίπλα στη λεωφόρο Κηφισίας, κάτω από το Χαλάνδρι, που ονομάζεται ''Τσαναριά''.Εκεί μεταφέρθηκαν άλλες 110 οικογένειες. Ο τόπος αυτός παλαιότερα ονομαζόταν ''Συνοικισμός'', λόγω του γεγονότος ότι εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες. Το 1952 είχαν απομείνει μέσα στην περιοχή του δήμου 91 παραπήγματα . Σύμφωνα με τη μαρτυρία κατοίκου του Χαλανδρίου, προπολεμικά ο συνοικισμός αποκαλούνταν ''Κοκκινιά'' . Σήμερα ο χώρος αυτός ονομάζεται Νέο Χαλάνδρι.



Οι υπόλοιποι, περίπου 40 οικογένειες από τα παραπήγματα παρέμειναν στο ίδιο μέρος, δίπλα στο σταθμό. Ο χώρος ρυμοτομήθηκε. Στο ''Συνοικισμό'' Νέου Χαλανδρίου κατοικούν σήμερα 800-900 περίπου άτομα, όλοι πρόσφυγες. Κατάγονται:

Λίγοι από τα Βουρλά.

10-12 οικογένειες από την Ταρσό και Μερσίνα.

Περί τις 10-12 οικογένειες από το Μέλι.

Από τον Τσεσμέ, 10-12 οικογένειες.

Από το Ακ Νταγ Μαντέν, 10-12 οικογένειες.

Από τα Σώκια, 5-6 οικογένειες.

Ένας από την Κρώμνη (Σαμαναντών).

Ένας από την Όξε της Σαμψούντας και

Ένας από την Τραπεζούντα (Βόρειος Πόντος) .



ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ....




ΚΑΛΗΜΕΡΑ - ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΕΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΒΑΣΙΛΑΡΑΣ




Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *