Η παγκόσμια ημέρα των Ζώων μας υπενθυμίζει, εμφατικά, τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν στη χώρα μας και η οπισθοδρόμηση που έχει συντελεστεί, τα τελευταία χρόνια. Η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων είναι επίκαιρη όσο ποτέ. Δεν ξεχνάμε το άθλιο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα αδέσποτα και δεσποζόμενα ζώα με την υπογραφή ενός δήθεν οικολόγου Υπουργού. Δεν ξεχνάμε τις απαράδεκτες δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ, υπέρ του παστουρώματος που υπόκεινται τα ζώα, με κυριότερο σημείο αναφοράς τα γαϊδουράκια της Σαντορίνης. Δεν ξεχνάμε την απαράδεκτα ευνοϊκή προσέγγιση της κυβέρνησης για το δελφινάριο, με αιχμή του δόρατος όσα συνέβησαν στο Αττικό Πάρκο.
Το Πράσινο Κίνημα, έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις στον διάλογο για την αυτοδιοίκηση για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο θέμα. Θεωρούμε ότι ο ακρογωνιαίος λίθος ενός σύγχρονου νομοθετικού οικοδομήματος, θα πρέπει να είναι η συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης με το εθελοντικό φιλοζωικό κίνημα. Παράλληλα, το κεντρικό κράτος πρέπει να βάλει τις προδιαγραφές ευζωίας για τους χώρους διαβίωσης των αδέσποτων και να εξασφαλίσει τους πόρους για να δημιουργηθούν οι χώροι αυτοί.
Ο συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Κώστας Καλογράνης έκανε την εξής δήλωση : «Η νομοθετική αποτυχία της κυβέρνησης και οι εχθρικές, προς τα ζώα, δηλώσεις των στελεχών της, μας αναγκάζουν να είμαστε σε πολιτική εγρήγορση. Το Πράσινο Κίνημα, πιστό στις αρχές και τις αξίες του, στηρίζει εμπράκτως το φιλοζωικό εθελοντικό κίνημα. Τα δικαιώματα των ζώων υπάρχουν 365 ημέρες τον χρόνο και όλοι μαζί οι φιλόζωοι θα τα προασπιστούμε».
Η συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Ρία Ακρίβου δήλωσε τα εξής: « Μια φιλόζωη κοινωνία είναι μία πολιτισμένη κοινωνία. Οι εθελοντές φιλόζωοι θα πρέπει να έχουν κομβικό ρόλο στην κατεύθυνση αυτή, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση. Οι προτάσεις του Πράσινου Κινήματος έχουν ως σημείο αναφοράς την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων, με κυρίαρχο στόχο την ευζωία τους».
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων καταθέτουμε και την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων, όπως αυτή ψηφίστηκε στο Παρίσι το 1978.
H Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ζωή είναι ενιαία, ότι όλα τα είδη έχουν κοινή καταγωγή και διαφοροποιούνται υπό το νόμο της εξέλιξης των ειδών, λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα ζωντανά όντα έχουν φυσικά δικαιώματα και κάθε ζώο με νευρικό σύστημα έχει συγκεκριμένα δικαιώματα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιφρόνηση ή και απλή άγνοια αυτών των φυσικών δικαιωμάτων είναι επιζήμια για την φύση και επιτρέπει στους ανθρώπους να διαπράττουν εγκλήματα εναντίον των ζώων, δεδομένου ότι η συνύπαρξη των ειδών, προϋποθέτει την αναγνώριση εκ μέρους του ανθρωπίνου είδους, του δικαιώματος στη ζωή και των υπολοίπων ζώων και δεδομένου ότι ο σεβασμός των ζώων από τους ανθρώπους είναι αδιαχώριστος με τον αντίστοιχο σεβασμό ανθρώπου προς άνθρωπο, διακηρύσσεται ότι:
Άρθρο 1
1. Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.
Άρθρο 2
1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου.
2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για το καλό των ζώων.
3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.
Άρθρο 3
1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά.
Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνει στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.
Άρθρο 4
1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους,
2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.
Άρθρο 5
1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του.
2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.
Άρθρο 6
1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα.
Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.
Άρθρο 7
1. Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.
Άρθρο 8
1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κλπ. αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό.
2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.
Άρθρο9
1. Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.
Άρθρο 10
1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων.
2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.
Άρθρο 11
1. Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.
Άρθρο 12
1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί «γενοκτονία», έγκλημα απέναντι στο είδος.
Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.
Άρθρο 13
1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.
Άρθρο 14
1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση.
2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ’ τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Διεθνής Ένωση Δικαιωμάτων των Ζώων, Παρίσι 1978
