Ο ΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΞΙΑ
ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ
Τρίτη 16 Ιουλίου 2013
Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013
Δελτίο Τύπου για τις Κινητοποιήσεις του Συλλόγου Εργαζομένων του Δήμου Χαλανδριου
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
Δελτίο Τύπου
Στις εκδηλώσεις και συνελεύσεις μας συμμετείχαν και εξέφρασαν την υποστήριξή τους στον αγώνα μας, αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ με τον βουλευτή κ. Απόστολο Αλεξόπουλο, η δημοτική σύμβουλος και επικεφαλής της δημοτικής κίνησης «Λαϊκή Συσπείρωση Χαλανδρίου» κ. Λούλα Καρατζά μαζί με τους δημοτικούς συμβούλους κ. Πέτρο Αναστασιάδη και κα Στέλλα Μπράτιμου, ο επικεφαλής της δημοτικής κίνησης«Χαλάνδρι αλλάζουμε πορεία» κ. Άγγελος Νταβίας και ο κ. Γιώργος Χριστόπουλος εκπρόσωπος τύπου και μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ), ο οποίος αναφέρθηκε στα αντίστοιχα προβλήματα που δημιουργούνται με τις απολύσεις στον χώρο της εκπαίδευσης.
Ανακοίνωση που στηρίζει τον αγώνα του Συλλόγου εξέδωσε και η Ένωση Γονέων Μαθητών Χαλανδρίου.
Την υποστήριξή τους στις κινητοποιήσεις του Συλλόγου δήλωσαν εργαζόμενοι της ΕΡΤ με την παρουσία τους και με την προβολή των θέσεών μας από τις συχνότητες της ΕΡΤ.
Μέλη του ΔΣ του Συλλόγου και πολλοί εργαζόμενοι συμμετείχαν επίσης και στην κινητοποίηση έξω από το ξενοδοχείο που συνεδρίαζε η ΚΕΔΕ για να αποφασίσει για την αντίδρασή της στην υποβάθμιση της Τοπική Αυτοδιοίκησης.
Το απόγευμα της Παρασκευής πραγματοποιήθηκε έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο, που είχε ζητηθεί από τον Σύλλογο των εργαζομένων, με μοναδικό θέμα συζήτησης την έκδοση ψηφίσματος συμπαράστασης κατά των απολύσεων και υπέρ της απόσυρσης του πολυνομοσχεδίου. Στο Δημοτικό Συμβούλιο παρευρέθηκαν και αρκετές δεκάδες εργαζομένων.
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου παρουσιάστηκαν από την πρόεδρο του Συλλόγου οι θέσεις των εργαζομένων (link - επισυνάπτεται σε αρχείο) για απόσυρση του πολυνομοσχεδίου και των απολύσεων, στις οποίες όλες οι δημοτικές παρατάξεις εξέφρασαν την υποστήριξή τους
Ο Σύλλογος εργαζομένων του Δήμου Χαλανδρίου με γνώμονα την αναγκαιότητα ενημέρωσης και συντονισμού με την ευρύτερη κοινωνία, βρίσκεται από την πρώτη μέρα σε συνεννόηση και συνεργασία με σωματεία γειτονικών δήμων και με άλλους τοπικούς φορείς.
Ο Σύλλογος εργαζομένων με ευθύνη απέναντι στους δημότες και στα πλαίσια της εξυπηρέτησης τους, παρά τις απεργιακές κινητοποιήσεις, έχει δημιουργήσει Ομάδα Εθελοντών Εργαζομένων για την αντιμετώπιση έκτακτων και σοβαρών αναγκών που παρουσιάζονται σε θέματα καθαριότητας και δημόσιας υγιεινής.
1.png)
2.png)
ΟΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ (αναρτώνται με την σειρά που έγιναν στο Δ.Σ.)
ΥΠΟ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ κος ΚΑΝΕΡΗΣ
και ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΟΝΕΩΝ κα ΠΙΣΙΜΙΣΗ ΓΑΛΑΝΗ.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ:
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΥ:
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΤΤΑΚΟΥ:
και ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΟΝΕΩΝ κα ΠΙΣΙΜΙΣΗ ΓΑΛΑΝΗ.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ:
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΥ:
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΤΤΑΚΟΥ:
ΟΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ "ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ" ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
Ανεβάσαμε στο κανάλι μας στο YOU TUBE τα ηχητικά από άλλο ένα μνημιώδες δημοτικό συμβούλιο!
Η ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΚΟΥΡΑΣΗ:
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΟΦΙΑ ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ:
ΛΟΥΛΑ ΚΑΡΑΤΖΑ:
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ:
Η ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΚΟΥΡΑΣΗ:
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΟΦΙΑ ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ:
ΛΟΥΛΑ ΚΑΡΑΤΖΑ:
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ:
(συνεχίζεται)
Όταν λέει τα αυτονόητα το …alter ego του Παπαχελά, μάλλον κάποιοι θα πρέπει να ανησυχούν.
Είναι στραβός ο γιαλός;
του Κώστα Καλλίτση από την Καθημερινή
Σε μία «κανονική» χώρα, πολιτικοί, επιχειρηματίες, κοινωνικοί και άλλοι φορείς θα συζητούσαν τι θα κάνουν έπειτα από 5-10 χρόνια, πώς θα προχωρήσουν, πώς θα υπερβούν δυσκολίες και θα αξιοποιήσουν ευκαιρίες που διαφαίνονται, πώς θα είναι η χώρα αύριο, μετά την κρίση. Στην Ελλάδα, ο ορίζοντας είναι βραχύς. Δεν συζητούμε τι και πώς θα το παράγουμε, για καινοτομίες, για βελτίωση της παραγωγικότητας, για μια νέα θέσμιση της δημοκρατίας μας. Προ 3ετίας, όλη η συζήτηση περιοριζόταν πώς θα πιάσουμε τα νούμερα της τρόικας σε τρεις μήνες. Τώρα, ο ορίζοντας αυτής της συζήτησης έχει περιοριστεί σε τρεις βδομάδες. Ακόμη χειρότερα, πλέον δεν πολυσυζητείται καν πώς θα πιάσουμε τα νούμερα. Η ίδια η Βουλή, συνήθως βουβή, εγκρίνει είτε Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου είτε οριζόντιες ρυθμίσεις – που ισοπεδώνουν κυρίως τους άξιους, τους νομοταγείς και τους αδύναμους.
Από το 2010, έχουμε δανειοδοτηθεί με 179 δισ. ευρώ από την Ευρώπη και 26,7 δισ. από το ΔΝΤ, με χαμηλά επιτόκια. Τα λεφτά δεν έλειψαν. Ελειψε ό,τι λείπει και σήμερα: Πολιτικές δυνάμεις ικανές να διευθύνουν την ανασυγκρότηση της χώρας, με πνεύμα ευρύτερης εθνικής συνεννόησης, ώστε με θυσίες αλλά και με δικαιοσύνη και αξιοκρατία να θεμελιωθεί ένα νέο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης. Αλλοι δεν γνώριζαν και δεν άντεχαν, άλλοι (πολύ περισσότεροι…) δεν ήθελαν, άλλοι χαλάρωναν απολαμβάνοντας τα απρόσμενα μεγαλεία του μεγάλου κόμματος. Ελειψε η ισχυρή πολιτική βούληση για αλλαγή. Κατά συνέπεια, έλειψε και το σχέδιο για την αλλαγή.
Πρόκειται για πολιτικό πρόβλημα που, παραμένοντας άλυτο, σύρει τη χώρα από το κακό στο χειρότερο. Οι αριθμοί μιλούν: Πριν από δώδεκα μήνες, οι άνεργοι ήταν λιγότεροι κατά 220.000 και η συνολική αμοιβή της μισθωτής εργασίας ήταν μεγαλύτερη κατά 1,5 δισ. ευρώ. Δώδεκα μήνες μετά, η βιομηχανική παραγωγή είναι μικρότερη κατά 1,8%, η οικοδομική δραστηριότητα κατά 54%, υγιείς και μεγάλες επιχειρήσεις κλείνουν ή απειλούνται με λουκέτο λόγω έλλειψης ρευστότητας, η λαϊκή κατανάλωση έχει συρρικνωθεί περαιτέρω κατά 12,9%, η ύφεση έχει ήδη κερδίσει έξι χρόνια και βάσιμα διεκδικεί το έβδομο (2014), το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν από 194 δισ. πέρυσι θα συρρικνωθεί στα 184 δισ. ευρώ φέτος, το χρέος είναι σκαρφαλωμένο στα 318 δισ. ευρώ. Υστερα από 12 μήνες με «success stories», η οικονομία είναι εξασθενημένη και ευρύτατα τμήματα της κοινωνίας απηυδισμένα.
Αλλά το πολιτικό σύστημα παραμένει αμετανόητο. Ενα μικρό δείγμα από την επικαιρότητα: Επιβάλλεται στους πολίτες να πληρώσουν 120 εκατ. ευρώ για τον γνωστό «τσαμπουκά» στην ΕΡΤ –τόσα εκτιμά το Γενικό Λογιστήριο ότι χρειάζονται για τις αποζημιώσεις 2.600 υπαλλήλων της (δηλαδή, όσα περίπου θα εισπραχθούν από τους φόρους «πολυτελείας» στα αυτοκίνητα). Αλλά, για «να σωθεί η χώρα», εγκαταλείπονται τα δημόσια σχολεία ανυπεράσπιστα στην εγκληματικότητα, χωρίς την «πολυτέλεια» σχολικών φυλάκων. Είναι στραβός ο γιαλός;..
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΡΤΑΣ: ΤΗΓΑΝΕΛΑΙΟ VS ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ part 2
To "Part 1" μπορείτε να το θυμηθείτε κάνοντας κλικ στην φωτό
«Άντε πάλι αυτός με τα τηγανέλαια».
Ότι και να λέτε, εγώ πιστεύω στον Άγιο Βασίλη.
Τη σκέψη, τη φαντασία, τη δημιουργικότητα.
Σε κόντρα λοιπόν της μιζέριας που μας προτείνουν οι σωτήρες, εγώ σας παραθέτω τα αποτελέσματα της έρευνας για τη μετατροπή του τηγανέλαιου σε βιοντίζελ.
Τι είναι λοιπόν το βιοντίζελ ;
Το βιοντίζελ είναι μεθυλεστέρες των λιπαρών οξέων και παράγεται από την διάσπαση των φυτικών ελαίων και των ζωικών λιπών (τριγλυκερίδια + μεθανόλη μεθυλεστέρες + γλυκερίνη)
Τι πλεονεκτήματα έχει το βιοντίζελ ;
- Μη τοξικό
- Δεν περιέχει αρωματικές ενώσεις και θείο
- Βιοαποικοδομήσιμο
- Έχει χαμηλότερες εκπομπές κατά 40 – 50% σε σχέση με το ντίζελ (σωματιδίων, μονοξειδίου του άνθρακα και υδρογονανθράκων) με εξαίρεση τις εκπομπές διοξειδίου του αζώτου
- Αυξημένη λιπαντική ικανότητα
- Συνεισφέρει σημαντικά στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου κατά 88%
- Μειώνει την εξάρτηση από τις εισαγωγές πετρελαίου
- Δεν απαιτείται μετατροπή του κινητήρα
Αν δεν ανακυκλώσουμε το τηγανέλαιο και απλά το πετάξουμε στην αποχέτευση, τότε το πρώτο που θα συμβεί ,είναι να βουλώσει η ίδια η αποχέτευση με τα γνωστά επακόλουθα. Αν το πετάξουμε στην ύπαιθρο, καταστρέφουμε τον υδροφόρο ορίζοντα. Να σκεφτείτε ότι, για κάθε λίτρο λαδιού που πετάμε, καταστρέφεται 1.000.000 λίτρα νερού και αν το πετάξουμε στη θάλασσα, τότε διώχνουμε τα ψάρια και το πλαγκτόν. Όσο για τα σκουπίδια, τότε τα μετατρέπουμε σε βόμβες, μια και γίνονται ιδιαίτερα εύφλεκτα.
Ποια λάδια ανακυκλώνουμε;
Ανακυκλώνουμε όλα τα έλαια και λίπη που χρησιμοποιούνται στο μαγείρεμα
Πού μπορούμε ν’ ανακυκλώσουμε λίπη και έλαια;
Πέρα από τις ιδιωτικές εταιρίες που υπάρχουν, μπορούμε να συνεργαστούμε και με τμήματα πανεπιστημίων που αναλαμβάνουν τη μετατροπή και ουσιαστικά είναι και οι εφευρέτες του μετατροπέα. Τώρα αν θέλεις να το πας και παραπέρα, υπάρχει αυτόματο μηχάνημα μετατροπής καμένων λαδιών και μαγειρικού λίπους :
 |
| ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟ aftodioikisi.gr |
Το κόστος του είναι 6000 – 7000 ευρώ.
Όσο για την απόδοση είναι 88%, αλλά η νέα τεχνολογία μπορεί να αγγίξει το 100%. Δηλαδή για κάθε ένα λίτρο τηγανόλαδου παίρνουμε 0,88 του λίτρου βιοκαύσιμο, τουλάχιστον.
Πάμε τώρα στο χωριό μας.
Το Χαλάνδρι αισίως, πρέπει να έχει σαράντα- πενήντα ταβέρνες και γενικότερα επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν λάδια και μαγειρικά λίπη. Η κάθε επιχείρηση, μετά από μια έρευνα που έκανα, χρειάζεται από 50 έως και 300 λίτρα λάδι το μήνα, εξαρτάται από την δουλειά που έχει.
Ας δεχτούμε κάποιους αριθμούς για να μπορέσουμε να κάνουμε το λογαριασμό. Έχουμε λοιπόν στο Χαλάνδρι μας 40 επιχειρήσεις εστίασης, οι οποίες καταναλώνουν 150 λίτρα λαδιού και μαγειρικού λίπους το μήνα άρα : 40 x 150 = 6000 , 6000 x 88% = 5280 lt βιοντίζελ.
Εεεε σίγα την ποσότητα, θα μας πουν οι άπλες.
Εντάξει, να μας πουν όμως και ποια είναι η ποσότητα που χρειάζεται ένα σχολείο για να θερμανθεί , ένα απορριμματοφόρο ή ένα λεωφορείο για να κινηθεί , το δημαρχείο ή τα άλλα δημοτικά κτήρια για τη θέρμανσή τους και να το ξανασυζητήσουμε και να πω και κάτι ακόμα; Μιλήσαμε μόνο για τις σαράντα ταβέρνες και όχι για τη διαχείριση των οικιακών απορριμμάτων. Για σκεφτείτε να περάσουμε το πρόγραμμα ανακύκλωσης τηγανέλαιου στα σπίτια.
Πόσο λάδι πετάει ένα νοικοκυριό κάθε χρόνο; Μήπως θα μπορούσε ο δήμος να το μαζέψει με κάδους σε διάφορα σημεία και να το μετατρέψει σε βιοκαύσιμο;
Για να μην νομίζετε ότι ανακαλύψαμε την Αμερική και γράφουμε σενάρια επιστημονικής φαντασίας, το πρόγραμμα μετατροπής τηγανέλαιου σε βιοκαύσιμο εφαρμόζεται ήδη σε αρκετούς δήμους, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο που κάποιοι σιγά-σιγά στήνουν τις δικές τους μονάδες επεξεργασίας.
Μην τρελαίνεστε λοιπόν, το μόνο που χρειάζεται είναι ανοικτά μάτια, φαντασία και μεράκι για να δημιουργήσεις ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας και θα επιμείνω στα παραπάνω, γιατί νομίζω ότι αυτά είναι που λείπουν από τη σημερινή διοίκηση.
Με αυτά τα όπλα θα προχωρήσουμε και θα νικήσουμε, είτε το θέλετε είτε όχι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΡΤΑΣ
Το Σχόλιο της "πρΟΤΑσης εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου" για το Έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο της 12-7-2013
πρΟΤΑση
εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου
e-mail : pr_ota_si@yahoo.gr
Χαλάνδρι 15/7/2013
Η κομματική σημαία διχάζει, την ώρα που οι εργαζόμενοι οδηγούνται στην πυρά…
Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι
Την Παρασκευή που μας πέρασε πραγματοποιήθηκε Έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο στο Δήμο μας, που είχε ως αποκλειστικό θέμα τη Συζήτηση και λήψη απόφασης σχετικά με τις απολύσεις υπαλλήλων Ο.Τ.Α.
Θα περίμενε κάποιος ότι, τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα, τουλάχιστον όσον αφορά ένα «απλό» ψήφισμα υπέρ των υπαλλήλων και των απεργιακών τους κινητοποιήσεων ενάντια στον αφανισμό τους. Όλοι, όμως, οι συνάδελφοι «πλανηθήκαμε πλάνην οικτράν»…
Έξι (6) παρατάξεις, με… πέντε (5) ή έξι (6) διαφορετικές προτάσεις, με βάση τις κομματικές «σημαίες» της κάθε παράταξης (συγχωρέστε μας, εμείς τουλάχιστον δεν αντιληφθήκαμε «πόσοι», «τι», «πώς»…).
Και τι δεν ακούσαμε το βράδυ της Παρασκευής και το ξημέρωμα του Σαββάτου : για «εναλλακτικές» μορφές κλεισίματος του Δήμου (κατόπιν της – ΟΧΙ γενναίας αλλά ΑΤΟΛΜΗΣ απόφασης της ΚΕΔΕ), για «κινητικότητα» που λογίζεται ως «μετάταξη», για ΔΗΘΕΝ «εξαναγκασμό» συναδέλφων να συμμετέχουν στις απεργιακές κινητοποιήσεις! Ακόμη και για…Κουκουλόπουλους και μάλιστα «επιτυχημένους» ακούσαμε! Και, φυσικά, ουδέν λόγος για παραίτηση του Δημοτικού Συμβουλίου, εάν – Ω ΜΗ ΓΕΝΟΙΤΟ – ψηφιστεί το «πολυνομοσχέδιο του ενταφιασμού της δημόσιας διοίκησης»…
Αγαπητοί συνάδελφοι,
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ!
Κατανοούμε ότι όλοι κάπου ανήκουν. Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι προς τι τα κομματικά παιχνίδια, απέναντι σε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ - εργαζόμενους, που είναι τα γρανάζια με τα οποία κινείται η μηχανή που λέγεται Δήμος και σε καμία περίπτωση δε νοείται «καπέλωμα» από οποιοδήποτε κομματικό αντιπερισπασμό ή διπλωματικό ελιγμό.
Ένα θέμα, λοιπόν, το οποίο θα μπορούσε να τελειώσει ΤΟ ΠΟΛΥ σε μία (1) ώρα μαζί με τις τοποθετήσεις των δημοτικών κινήσεων, έφτασε να γίνει διαπραγματευτικό ζήτημα…του ΚΥΣΕΑ! Και όλα αυτά επειδή οι εργαζόμενοι ΖΗΤΗΣΑΝ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ. Και στο τέλος, ειλικρινά, δεν καταλάβαμε ΑΝ και ΤΙ ακριβώς αποφασίστηκε…
Η χρονική στιγμή που διάγουμε, απαιτεί την ενότητα όλων, και αυτό είναι το ζητούμενο.
Τα πράγματα είναι σοβαρά όσο ποτέ άλλοτε, ας το συνειδητοποιήσουμε ΟΛΟΙ αυτό.
πρΟΤΑση εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου
Άκης Γκόγκος, Παναγιώτης Κατσαρλίνος,
Δημήτρης Μ. Χανιωτάκης, Πέτρος Χριστοδούλου
Κυριακή 14 Ιουλίου 2013
Συστημική βία: Ανεργία και... απολύσεις*
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Η πιο ακραία ίσως μορφή οικονομικής συστημικής βίας στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι η ανεργία ή, εναλλακτικά, η περιστασιακή και μερική (υπό)απασχόληση. Η ανεργία όμως είχε αρχίσει να φουντώνει από τον καιρό της ένταξής μας στην ΕΟΚ/ΕΕ και απλά σήμερα ...απογειώθηκε. Ακόμη και στην εποχή των «παχιών αγελάδων», η ανεργία είχε διπλασιαστεί, από 3,6% το 1984, σε 7% το 1997, παρά το γεγονός ότι το εργατικό κόστος μειωνόταν δραστικά όλη την δεκαετία του 1990, ενώ τα κέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις πολλαπλασιάζονταν. Την περασμένη δεκαετία σημειώθηκε μια εντελώς παροδική μείωση της ανεργίας, σαν αποτέλεσμα της Ολυμπιάδας και των έργων «βιτρίνας» που χρηματοδοτούσε η ΕΕ, για να συνεχίσει κατόπιν την ανοδική πορεία της. Έτσι, οι άνεργοι, το 2005-08 είχαν φθάσει σχεδόν στο 8% του ενεργού πληθυσμού, ενώ το 2009 είχαν ανεβεί στο 9,5%. Με το σκάσιμο της «φούσκας» οι άνεργοι τριπλασιάστηκαν και σήμερα φθάνουν το 28%!
Είναι, επομένως, άλλος ένας αποπροσανατολισμός ότι η ανεργία και η φτωχοποίηση του Λαού είναι αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας, σαν αποτέλεσμα της «κρίσης του Χρέους» και των Μνημονίων. Στην πραγματικότητα, ήταν τα «δομικά» προβλήματα της οικονομίας που οδήγησαν στην έκρηξη του Χρέους. Τα διογκούμενα ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών καθως και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, που οδήγησαν τελικά στην χρεωκοπία, μπορεί να δειχτεί οτι άρχισαν να χειροτερεύουν δραματικά από την ένταξή μας στην ΕΕ (βλ. Τ.Φ, Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, Γόρδιος, 2010).
Η θεμελιακή δηλαδή αιτία της ανεργίας, στο Ελληνικό μοντέλο εξωστρεφούς ανάπτυξης που θεσμοποιήθηκε μεταπολεμικά με την ένταξή μας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, ήταν η ουσιαστική έλλειψη παραγωγικής δομής, την οποία δραματικά επιδείνωσαν το άνοιγμα και η απελευθέρωση των αγορών που επέβαλε η ένταξή μας στην ΕΕ. Και, φυσικά, η μετανάστευση ελάχιστη σχέση είχε με την έκρηξη της ανεργίας, όπως άμεσα ή έμμεσα διακήρυσσαν τότε οι ελίτ, καθώς και η Πατριωτική «Αριστερά», καλλιεργώντας πρώτοι τη ξενοφοβία και τον ρατσισμό, για να πάρει σήμερα τη σκυτάλη από αυτούς η Χρυσή Αυγή. Οι μετανάστες καταλάμβαναν ανειδίκευτες θέσεις εργασίας και βασικά ανταγωνίζονταν τους δικούς μας απόφοιτους του δημοτικού, όπου όμως η ανεργία μειωνόταν, ενώ, αντίθετα, φούντωνε στους απόφοιτους της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Δηλαδή, οι μετανάστες ουσιαστικά έπαιζαν τον ρόλο της φτηνής αύξησης της παραγωγής (και της παραγωγικότητας) και της παράλληλης —σωτήριας για τους εργοδότες— συμπίεσης των μισθών.
Με άλλα λόγια, όταν η ένταξη στην ΕΕ μας υποχρέωσε σε άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών, η Ελληνική οικονομία δεν ήταν ανταγωνιστική μέσα στην ΕΕ, όχι βέβαια λόγω των υψηλών μισθών της, που ήταν πολύ χαμηλότεροι από αυτούς στα Ευρωπαϊκά κέντρα, αλλά εξαιτίας της χρόνιας έλλειψης παραγωγικών επενδύσεων. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι μια από τις πρώτες δουλειές της κοινοβουλευτικής Χούντας και της Τρόικας ήταν να ελαστικοποιήσουν, με τα Μνημόνια, ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις, ουσιαστικά αποβλέποντας στην υποτίμηση του κόστους εργασίας, ώστε να «βελτιώσουν» τεχνητά την ανταγωνιστικότητα, ιδιαίτερα αφού δεν ήταν πια δυνατή η υποτίμηση του νομίσματος. Και, φυσικά, στον βαθμό που το σχέδιο των Ευρώ-ελίτ για την «Κινεζοποίηση» χωρών όπως η Ελλάδα πετύχει, τότε πράγματι, θα υπάρξει «ανάπτυξη», σαν συνέπεια μιας δήθεν «βελτίωσης» της ανταγωνιστικότητας, η οποία όμως θα συνοδεύεται από μαζική ανεργία ή υποαπασχόληση, και μισθούς επιβίωσης για τους πολλούς και ...άγριο βόλεμα για τους λίγους!
Ήδη, άλλωστε, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η πρώτη «εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ανακοινώσει την έναρξη ενός κοινωνικού διαλόγου για τις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό, όπου οι παράμετροι των «λύσεων» είχαν αυστηρά προκαθοριστεί. Επρόκειτο, δηλαδή, για ένα κοινωνικό διάλογο-μαϊμού όπου επιχειρείτο οι προσκείμενες στα «εκσυγχρονιστικά» κόμματα εξουσίας (που σήμερα απαρτίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα) συνδικαλιστικές ηγεσίες να περάσουν στη βάση τους, όσο πιο ανώδυνα γινόταν, τις λύσεις «ελαστικοποίησης» της εργασίας, που είχαν προκαθορίσει οι συστημικές τάσεις στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς. Τάσεις, οι οποίες, χάρις στη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έφθαναν γρήγορα και στον εκάστοτε παριστάνοντα τον πρωθυπουργό της χώρας. Τότε, όμως, το πολιτικό κλίμα δεν επέτρεπε να περάσουν παρόμοια μέτρα.
Αντίθετα, σήμερα, με την αφορμή της δήθεν «κρίσης του Χρέους», οι ελίτ πέρασαν όχι μόνο τις πιο ελαστικές ίσως σχέσεις εργασίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά άρχισαν τώρα να περνούν ακόμη και την κατάργηση θέσεων στον δημόσιο τομέα. Και αυτό, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα έχει ανεργία ρεκόρ στην Ευρωζώνη! Έτσι, απολύουν σχολικούς φύλακες, καθαρίστριες, δημοτικούς αστυνομικούς και συμβασιούχους, ενώ αύριο θα αρχίσουν τις μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, δήθεν για να τον εξυγιάνουν, όπως ξεδιάντροπα υποστηρίζουν τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια των ελίτ στα τηλεοπτικά κανάλια —ενώ η κατειλημμένη ΕΡΤ δεν διανοείται να αναλάβει εκστρατεία «απομυθοποίησης της κρίσης», όπως όφειλε, αλλά συνεχίζει «κανονικά» τον αποπροσανατολισμό!
Στην πραγματικότητα, ο στόχος δεν είναι βέβαια η εξυγίανση του δημόσιου τομέα, που αναντίρρητα χρειάζεται ριζικές αλλαγές, χωρίς απολύσεις προσωπικού, για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Το επιχείρημα δηλαδή της δήθεν μεταρρύθμισης είναι άθλιο ψέμα, αφού ο βασικός λόγος που γίνονται οι μαζικές απολύσεις δεν είναι καν η ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών. Ουτε είναι βέβαια ο εξαναγκασμός μας από την Ευρώ-ελίτ σε «κακές» πολιτικές (λιτότητας κ.λπ.), όπως εντελώς αποπροσανατολιστικά υποστηρίζουν «προοδευτικοί» οικονομολόγοι (που προβάλλουν ακόμη και οι New York Times, αλλά και παρ’ ημιν «αναρχικοί διανοητές» ––ακόμη και αυτή η σύμπλευση είναι δυνατή στην Ελλάδα!) οι οποίοι «αγνοούν» το φαινόμενο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και βρίσκονται κάπου μεταξύ ...1929 και 1945.
Ο προφανής στόχος των ελίτ είναι να παραδώσουν τομείς του δημόσιου τομέα στον ληστρικό και ανεξέλεγκτο ιδιωτικό τομέα που ελπίζεται ότι με τον μισό αριθμό υπαλλήλων (και μισούς μισθούς!) θα προσφέρει «ανταγωνιστικές» υπηρεσίες. Αύριο θα κάνουν το ίδιο και με τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, αφήνοντας ένα υποτυπώδη δημόσιο τομέα για τους απόρους, όπως στις ΗΠΑ.
Όμως, γιατί άραγε πρέπει να γίνει η οικονομική και κοινωνική αυτή καταστροφή; Όχι βέβαια γιατί, όπως υποστηρίζει η «Αριστερά», Μαρξο-Κεϋνσιανοί οικονομολόγοι κ.λπ. γιατί μας επιβάλλονται οι «κακές» πολιτικές των Μέρκελ–Σόιμπλε. Προφανώς, έξω από την ΕΕ (την οποία δεν αμφισβητούν οι καλοβολεμένοι μέσα στην ΕΕ Πανεπιστημιακοί, αναλυτές κ.λπ.) καμιά Μέρκελ δεν θα μπορούσε να μας επιβάλλει τις «κακές» πολιτικές της. Όμως οι ελίτ μας έκριναν ότι τα συμφέροντά τους ικανοποιούνται καλύτερα μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, οπότε, με δεδομένη την έλλειψη κάθε οικονομικής κυριαρχίας μέσα στην ΕΕ, δεν μπορούμε παρά να εφαρμόζουμε πιστά τις όποιες εντολές των γκαουλάιτερ. Εκτός βέβαια αν πιστεύουμε το παραμύθι (για παιδιά προσχολικής ηλικίας) ότι... αν εκλεγεί ο Τσίπρας θα λειτουργήσει σαν καταλύτης για να αλλάξουν οι Ευρωπαϊκοί συσχετισμοί και οι Ευρωπαϊκές πολιτικές! Και δυστυχώς στην εξαπάτηση αυτή μετέχει σύσσωμη η Αριστερά (εξωκοινοβουλευτική, πατριωτική, «ελευθεριακή» κ.λπ.), πλην ΚΚΕ. Και αυτό, γιατί ακόμη και όταν τμήμα της Αριστεράς αυτής θέτει θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη, ποτέ δεν θέτει θέμα άμεσης εξόδου από την ΕΕ, με στόχους την διαγραφή του Χρέους και την κατάργηση των Μνημονίων, αλλά και την αναγκαία κοινωνικοποίηση των τομέων-κλειδιά, ώστε μέσα από ένα πρόγραμμα μετάβασης σε μια αυτοδύναμη οικονομία να τεθούν οι βάσεις για την ρήξη με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και την ικανοποίηση των βασικών αναγκών όλων των πολιτών.
Με άλλα λόγια, ακόμη και η έξοδος από την ΕΕ, χωρίς πρόγραμμα οικονομικής αυτοδυναμίας, θα είναι το ίδιο καταστροφική.
Έτσι, οι αποθρασυμένες ξένες και ντόπιες ελίτ, μπροστά στην αδράνεια, (παρά την διογκούμενη εξαθλίωση) των λαϊκών στρωμάτων, εξακολουθούν και εντείνουν το καταστροφικό έργο τους. Όμως, η αδράνεια αυτή σε μεγάλο βαθμό είναι τεχνητή, σαν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι κομματοκρατούμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες, εσκεμμένα, εκτονώνουν την λαϊκή οργή με υποτονικές απεργίες, πορείες-λιτανείες στο Σύνταγμα και «συλλαλητήρια» συνοδευόμενα από ...συναυλίες.
Γι’ αυτό είναι πια άμεση επιτακτική ανάγκη η δημιουργία ενός παλλαϊκού Μετώπου «από τα κάτω» που, με συγκεκριμένους στόχους όπως οι παραπάνω και κυρίως την άμεση έξοδο από την ΕΕ και την αυτοδυναμία, θα ηγηθεί του αγώνα αυτού για την αποτροπή της συντελούμενης καταστροφής, πριν ολοκληρωθεί, οπότε θα είναι αργά, για πολλές δεκαετίες...
http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_07_14.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org
Η πιο ακραία ίσως μορφή οικονομικής συστημικής βίας στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι η ανεργία ή, εναλλακτικά, η περιστασιακή και μερική (υπό)απασχόληση. Η ανεργία όμως είχε αρχίσει να φουντώνει από τον καιρό της ένταξής μας στην ΕΟΚ/ΕΕ και απλά σήμερα ...απογειώθηκε. Ακόμη και στην εποχή των «παχιών αγελάδων», η ανεργία είχε διπλασιαστεί, από 3,6% το 1984, σε 7% το 1997, παρά το γεγονός ότι το εργατικό κόστος μειωνόταν δραστικά όλη την δεκαετία του 1990, ενώ τα κέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις πολλαπλασιάζονταν. Την περασμένη δεκαετία σημειώθηκε μια εντελώς παροδική μείωση της ανεργίας, σαν αποτέλεσμα της Ολυμπιάδας και των έργων «βιτρίνας» που χρηματοδοτούσε η ΕΕ, για να συνεχίσει κατόπιν την ανοδική πορεία της. Έτσι, οι άνεργοι, το 2005-08 είχαν φθάσει σχεδόν στο 8% του ενεργού πληθυσμού, ενώ το 2009 είχαν ανεβεί στο 9,5%. Με το σκάσιμο της «φούσκας» οι άνεργοι τριπλασιάστηκαν και σήμερα φθάνουν το 28%!
Είναι, επομένως, άλλος ένας αποπροσανατολισμός ότι η ανεργία και η φτωχοποίηση του Λαού είναι αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας, σαν αποτέλεσμα της «κρίσης του Χρέους» και των Μνημονίων. Στην πραγματικότητα, ήταν τα «δομικά» προβλήματα της οικονομίας που οδήγησαν στην έκρηξη του Χρέους. Τα διογκούμενα ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών καθως και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, που οδήγησαν τελικά στην χρεωκοπία, μπορεί να δειχτεί οτι άρχισαν να χειροτερεύουν δραματικά από την ένταξή μας στην ΕΕ (βλ. Τ.Φ, Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, Γόρδιος, 2010).
Η θεμελιακή δηλαδή αιτία της ανεργίας, στο Ελληνικό μοντέλο εξωστρεφούς ανάπτυξης που θεσμοποιήθηκε μεταπολεμικά με την ένταξή μας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, ήταν η ουσιαστική έλλειψη παραγωγικής δομής, την οποία δραματικά επιδείνωσαν το άνοιγμα και η απελευθέρωση των αγορών που επέβαλε η ένταξή μας στην ΕΕ. Και, φυσικά, η μετανάστευση ελάχιστη σχέση είχε με την έκρηξη της ανεργίας, όπως άμεσα ή έμμεσα διακήρυσσαν τότε οι ελίτ, καθώς και η Πατριωτική «Αριστερά», καλλιεργώντας πρώτοι τη ξενοφοβία και τον ρατσισμό, για να πάρει σήμερα τη σκυτάλη από αυτούς η Χρυσή Αυγή. Οι μετανάστες καταλάμβαναν ανειδίκευτες θέσεις εργασίας και βασικά ανταγωνίζονταν τους δικούς μας απόφοιτους του δημοτικού, όπου όμως η ανεργία μειωνόταν, ενώ, αντίθετα, φούντωνε στους απόφοιτους της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Δηλαδή, οι μετανάστες ουσιαστικά έπαιζαν τον ρόλο της φτηνής αύξησης της παραγωγής (και της παραγωγικότητας) και της παράλληλης —σωτήριας για τους εργοδότες— συμπίεσης των μισθών.
Με άλλα λόγια, όταν η ένταξη στην ΕΕ μας υποχρέωσε σε άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών, η Ελληνική οικονομία δεν ήταν ανταγωνιστική μέσα στην ΕΕ, όχι βέβαια λόγω των υψηλών μισθών της, που ήταν πολύ χαμηλότεροι από αυτούς στα Ευρωπαϊκά κέντρα, αλλά εξαιτίας της χρόνιας έλλειψης παραγωγικών επενδύσεων. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι μια από τις πρώτες δουλειές της κοινοβουλευτικής Χούντας και της Τρόικας ήταν να ελαστικοποιήσουν, με τα Μνημόνια, ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις, ουσιαστικά αποβλέποντας στην υποτίμηση του κόστους εργασίας, ώστε να «βελτιώσουν» τεχνητά την ανταγωνιστικότητα, ιδιαίτερα αφού δεν ήταν πια δυνατή η υποτίμηση του νομίσματος. Και, φυσικά, στον βαθμό που το σχέδιο των Ευρώ-ελίτ για την «Κινεζοποίηση» χωρών όπως η Ελλάδα πετύχει, τότε πράγματι, θα υπάρξει «ανάπτυξη», σαν συνέπεια μιας δήθεν «βελτίωσης» της ανταγωνιστικότητας, η οποία όμως θα συνοδεύεται από μαζική ανεργία ή υποαπασχόληση, και μισθούς επιβίωσης για τους πολλούς και ...άγριο βόλεμα για τους λίγους!
Ήδη, άλλωστε, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η πρώτη «εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ανακοινώσει την έναρξη ενός κοινωνικού διαλόγου για τις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό, όπου οι παράμετροι των «λύσεων» είχαν αυστηρά προκαθοριστεί. Επρόκειτο, δηλαδή, για ένα κοινωνικό διάλογο-μαϊμού όπου επιχειρείτο οι προσκείμενες στα «εκσυγχρονιστικά» κόμματα εξουσίας (που σήμερα απαρτίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα) συνδικαλιστικές ηγεσίες να περάσουν στη βάση τους, όσο πιο ανώδυνα γινόταν, τις λύσεις «ελαστικοποίησης» της εργασίας, που είχαν προκαθορίσει οι συστημικές τάσεις στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς. Τάσεις, οι οποίες, χάρις στη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έφθαναν γρήγορα και στον εκάστοτε παριστάνοντα τον πρωθυπουργό της χώρας. Τότε, όμως, το πολιτικό κλίμα δεν επέτρεπε να περάσουν παρόμοια μέτρα.
Αντίθετα, σήμερα, με την αφορμή της δήθεν «κρίσης του Χρέους», οι ελίτ πέρασαν όχι μόνο τις πιο ελαστικές ίσως σχέσεις εργασίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά άρχισαν τώρα να περνούν ακόμη και την κατάργηση θέσεων στον δημόσιο τομέα. Και αυτό, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα έχει ανεργία ρεκόρ στην Ευρωζώνη! Έτσι, απολύουν σχολικούς φύλακες, καθαρίστριες, δημοτικούς αστυνομικούς και συμβασιούχους, ενώ αύριο θα αρχίσουν τις μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, δήθεν για να τον εξυγιάνουν, όπως ξεδιάντροπα υποστηρίζουν τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια των ελίτ στα τηλεοπτικά κανάλια —ενώ η κατειλημμένη ΕΡΤ δεν διανοείται να αναλάβει εκστρατεία «απομυθοποίησης της κρίσης», όπως όφειλε, αλλά συνεχίζει «κανονικά» τον αποπροσανατολισμό!
Στην πραγματικότητα, ο στόχος δεν είναι βέβαια η εξυγίανση του δημόσιου τομέα, που αναντίρρητα χρειάζεται ριζικές αλλαγές, χωρίς απολύσεις προσωπικού, για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Το επιχείρημα δηλαδή της δήθεν μεταρρύθμισης είναι άθλιο ψέμα, αφού ο βασικός λόγος που γίνονται οι μαζικές απολύσεις δεν είναι καν η ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών. Ουτε είναι βέβαια ο εξαναγκασμός μας από την Ευρώ-ελίτ σε «κακές» πολιτικές (λιτότητας κ.λπ.), όπως εντελώς αποπροσανατολιστικά υποστηρίζουν «προοδευτικοί» οικονομολόγοι (που προβάλλουν ακόμη και οι New York Times, αλλά και παρ’ ημιν «αναρχικοί διανοητές» ––ακόμη και αυτή η σύμπλευση είναι δυνατή στην Ελλάδα!) οι οποίοι «αγνοούν» το φαινόμενο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και βρίσκονται κάπου μεταξύ ...1929 και 1945.
Ο προφανής στόχος των ελίτ είναι να παραδώσουν τομείς του δημόσιου τομέα στον ληστρικό και ανεξέλεγκτο ιδιωτικό τομέα που ελπίζεται ότι με τον μισό αριθμό υπαλλήλων (και μισούς μισθούς!) θα προσφέρει «ανταγωνιστικές» υπηρεσίες. Αύριο θα κάνουν το ίδιο και με τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, αφήνοντας ένα υποτυπώδη δημόσιο τομέα για τους απόρους, όπως στις ΗΠΑ.
Όμως, γιατί άραγε πρέπει να γίνει η οικονομική και κοινωνική αυτή καταστροφή; Όχι βέβαια γιατί, όπως υποστηρίζει η «Αριστερά», Μαρξο-Κεϋνσιανοί οικονομολόγοι κ.λπ. γιατί μας επιβάλλονται οι «κακές» πολιτικές των Μέρκελ–Σόιμπλε. Προφανώς, έξω από την ΕΕ (την οποία δεν αμφισβητούν οι καλοβολεμένοι μέσα στην ΕΕ Πανεπιστημιακοί, αναλυτές κ.λπ.) καμιά Μέρκελ δεν θα μπορούσε να μας επιβάλλει τις «κακές» πολιτικές της. Όμως οι ελίτ μας έκριναν ότι τα συμφέροντά τους ικανοποιούνται καλύτερα μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, οπότε, με δεδομένη την έλλειψη κάθε οικονομικής κυριαρχίας μέσα στην ΕΕ, δεν μπορούμε παρά να εφαρμόζουμε πιστά τις όποιες εντολές των γκαουλάιτερ. Εκτός βέβαια αν πιστεύουμε το παραμύθι (για παιδιά προσχολικής ηλικίας) ότι... αν εκλεγεί ο Τσίπρας θα λειτουργήσει σαν καταλύτης για να αλλάξουν οι Ευρωπαϊκοί συσχετισμοί και οι Ευρωπαϊκές πολιτικές! Και δυστυχώς στην εξαπάτηση αυτή μετέχει σύσσωμη η Αριστερά (εξωκοινοβουλευτική, πατριωτική, «ελευθεριακή» κ.λπ.), πλην ΚΚΕ. Και αυτό, γιατί ακόμη και όταν τμήμα της Αριστεράς αυτής θέτει θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη, ποτέ δεν θέτει θέμα άμεσης εξόδου από την ΕΕ, με στόχους την διαγραφή του Χρέους και την κατάργηση των Μνημονίων, αλλά και την αναγκαία κοινωνικοποίηση των τομέων-κλειδιά, ώστε μέσα από ένα πρόγραμμα μετάβασης σε μια αυτοδύναμη οικονομία να τεθούν οι βάσεις για την ρήξη με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και την ικανοποίηση των βασικών αναγκών όλων των πολιτών.
Με άλλα λόγια, ακόμη και η έξοδος από την ΕΕ, χωρίς πρόγραμμα οικονομικής αυτοδυναμίας, θα είναι το ίδιο καταστροφική.
Έτσι, οι αποθρασυμένες ξένες και ντόπιες ελίτ, μπροστά στην αδράνεια, (παρά την διογκούμενη εξαθλίωση) των λαϊκών στρωμάτων, εξακολουθούν και εντείνουν το καταστροφικό έργο τους. Όμως, η αδράνεια αυτή σε μεγάλο βαθμό είναι τεχνητή, σαν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι κομματοκρατούμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες, εσκεμμένα, εκτονώνουν την λαϊκή οργή με υποτονικές απεργίες, πορείες-λιτανείες στο Σύνταγμα και «συλλαλητήρια» συνοδευόμενα από ...συναυλίες.
Γι’ αυτό είναι πια άμεση επιτακτική ανάγκη η δημιουργία ενός παλλαϊκού Μετώπου «από τα κάτω» που, με συγκεκριμένους στόχους όπως οι παραπάνω και κυρίως την άμεση έξοδο από την ΕΕ και την αυτοδυναμία, θα ηγηθεί του αγώνα αυτού για την αποτροπή της συντελούμενης καταστροφής, πριν ολοκληρωθεί, οπότε θα είναι αργά, για πολλές δεκαετίες...
http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_07_14.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org
Οι εργαζόμενοι στο Έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο της 12-7-2013
πρΟΤΑση
εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου
e-mail : pr_ota_si@yahoo.gr
Χαλάνδρι 14/7/2013
Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι
Πλήθος εργαζομένων του Δήμου Χαλανδρίου και ο Σύλλογος των εργαζομένων παρευρέθησαν στο Έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο της Παρασκευής 12 Ιουλίου, που είχε ως αποκλειστικό θέμα συζήτησης :
1. Συζήτηση και λήψη απόφασης σχετικά με τις απολύσεις υπαλλήλων Ο.Τ.Α.
Δείτε Ε Δ Ω την εισήγηση της Προέδρου του Συλλόγου Εργαζομένων του Δήμου μας.
Η «πρΟΤΑση» επεξεργάζεται κείμενο με το οποίο θα αποτυπώσει την άποψή της για το Δημοτικό Συμβούλιο της 12-7-2013 και για την ατυχή, κατά την άποψή της, έκβασή του.
πρΟΤΑση εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου
Άκης Γκόγκος, Παναγιώτης Κατσαρλίνος,
Δημήτρης Μ. Χανιωτάκης, Πέτρος Χριστοδούλου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)