ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ: ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στηρίζει τους συμβασιούχους που εμπαίζονται από την κυβέρνηση, ως θύματα μιας στοχευμένης πολιτικής και μιας ύπουλης τακτικής αποδιοργάνωσης του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Γιατί, ας μη γελιόμαστε, ουδείς πιστεύει ότι όλα εξαρτώνται από μια απόφαση δικαστηρίου ή μια δήλωση – υπόσχεση – δέσμευση – «πυροτέχνημα» ενός κυβερνητικού στελέχους. Τα πάντα – τα πάντα, όμως, κατευθύνονται από το σχέδιο των ξένων τοκογλύφων και των ελλήνων προθύμων πολιτικών να χαριστεί το ελληνικό δημόσιο σε φορο-απαλλαγμένους και/ή φορο-μεγαλο-οφειλέτες ιδιώτες.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση των συμβασιούχων, το Ελεγκτικό Συνέδριο, ως δούρειος ίππος όλων όσοι ορέγονται μεγάλο ποσοστό ελλήνων στην ανεργία και στην ανέχεια, γνωμοδότησε κατά των εργαζομένων. Και δεν είναι η πρώτη ούτε θα είναι η τελευταία φορά. Η απόφαση της Ολομέλειας του Ε.Σ., η οποία κρίνει παράνομη την ανανέωση των συμβάσεων που γίνεται από το 2014 και παράνομη την πληρωμή για όλο αυτό το χρονικό διάστημα των μισθών, απαιτώντας την επιστροφή τους (!), πετάει στο δρόμο χιλιάδες συναδέλφους η σύμβαση των οποίων έχει παραταθεί μέχρι το τέλος του 2017, αποτελεί ταφόπλακα για το δικαίωμα τους στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Και η πλήρης απαξίωση ανθρώπων και θεσμών θα συνεχίζεται εσαεί, όσο εμείς θα πιστεύουμε σε εξαγγελίες και θα αποδεχόμαστε τη σοβαρότατη κατάσταση ομηρίας στην οποία έχουμε περιέλθει. 

Η συγκυβέρνηση έχει την απόλυτη πολιτική ευθύνη για αυτή την εξέλιξη και μάλιστα, συνειδητά δεν έδινε λύση όλο το προηγούμενο διάστημα με τη μετατροπή των συμβάσεων των συναδέλφων σε αορίστου χρόνου, συνειδητά κορόιδευε τους συναδέλφους με δηλώσεις και πολιτικές φιέστες για τη μονιμοποίησή τους και συνειδητά επέτρεπε σε δημάρχους να έχουν απλήρωτους χιλιάδες συναδέλφους ή να μην ανανεώνουν τις συμβάσεις τους με αποτέλεσμα να διεκδικούν την πληρωμή και ανανέωσή τους στα δικαστήρια.

Ο Σύλλογος Εργαζομένων πιστεύει ακράδαντα πως, δεν είναι δυνατό, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, να τίθενται θέματα συμβασιούχων και να ανακινούνται ζητήματα συνταγματικότητας τα οποία αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη και αποδυναμώνουν το ήδη «παροπλισμένο» δημόσιο τομέα.

Η μονιμοποίηση των συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, σε συνδυασμό με την άρση απαγόρευσης προσλήψεων στο δημόσιο, αποτελεί μονόδρομο για την αντιμετώπιση των αυξημένων και αυξανόμενων αναγκών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ότιδήποτε άλλο συζητείται και αποφασίζεται κεκλεισμένων των θυρών ή σκοπίμως διαρρέει από ελεγχόμενα κέντρα παραπληροφόρησης, αποτελεί ακόμη μια μαχαιριά στην ήδη πληγωμένη ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Αγαπητοί συνάδελφοι

Σας ενημερώνουμε ότι, το Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων έχει ήδη απευθύνει κάλεσμα προς τους συμβασιούχους συναδέλφους του Δήμου μας σε συνάντηση – συζήτηση την Πέμπτη 18 Μαΐου 2017, στις 12:30 μ.μ., στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου (Παλ. Δημαρχείο).

 

http://pr-ota-si.blogspot.gr

Ποια η περίεργη σύμπτωση που συνδέει όλους όσους αποφασίζουν για το μέλλον της Ευρώπης

Ο πίνακας από το Vocal Europe δείχνει κάτι εντυπωσιακό. Όλοι όσοι σήμερα αποφασίζουν για το μέλλον των παιδιών μας, δεν έχουν παιδιά! Οι πρωταγωνιστές των πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες και στην ΕΕ μπορεί να εκφράζουν τις αγωνίες τους για τις επόμενες γενιές,αλλά όπως και να το κάνουμε είναι λόγο δύσκολο να καταλάβουν τι σημαίνει αγωνία για την επόμενη γενιά.

Όπως και να ΄χει είναι μάλλον περίεργο όλοι όσοι αποφασίζουν για εμάς και όπως ξέρουμε αποφασίζουν σχεδόν πάντα λάθος, να μην έχουν παιδιά.

Αναδημοσιεύουμε από το militaire,gr του Π. Καρβουνόπουλου

ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ / ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΕΝΑ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ - 14 ΜΙΚΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ -ΝΟΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ ΔΙΕΠΟΝΤΑ ΛΟΓΟ

Δείχνουν μόνο να είναι αληθινά.

Τα μαζικά πολιτισμικά προϊόντα δόλιας φανφάρας. Διαχωρισμένα από την εσωτερική δημιουργικότητα.

Η μουσική, ο ήχος, βγαίνουν ηττημένοι απέναντι στην εικόνα, το βίντεο, τις τηλεκάμερες.

Η μουσική παραγωγή (και αυτή που υπάρχει και θα μπορούσε να κληθεί ως καλλιτεχνικό γεγονός και σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο απέναντι στην συναισθηματική ταπείνωση της κοινωνίας), αγνοείται και απωθείται από αναλώσιμους, το fast των εφήμερων μουσικών-τρέηλερ. Είναι δύσκολη η απομάκρυνση του ανθρώπου από την απροσδιοριστία του ως υποκείμενο ή αντικείμενο.
Στην φαντασμαγορία του τηλεοπτικού πλατώ, στην ενορχηστρωμένη πασαρέλα του σκουπιδοεμπορίου προβάλλει η ανάγκη όχι μόνο της πρωτογενούς παραγωγής, αλλά και η υποστήριξή της. Νέος δημιουργικός κύκλος διαμορφώνεται, αν αποβάλλουμε τα μυωπικά γυαλιά της κατανάλωσης, με έλεγχο σταθερών αισθητικής στους προθαλάμους του νου.

***

Στο φιλόξενο χώρο του Θεάτρου Περιγιαλίου γνωρίσαμε το δισκογραφικό έργο του συγκροτήματος ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ. Ένας χώρος και ένας ήχος μακριά από την χυδαία επικρατούσα κανονικότητα. Ο δίσκος του συγκροτήματος, που παρουσιάσθηκε, δεν αντιπρότεινε μία νοσταλγική επιστροφή στο παρελθόν, αυτό που δεν έχει μέλλον. Συλλέγει, όμως, ρίζες μουσικές από αυτό που έχει απλωθεί παντού. Διαμέσου μιας κίνησης αυστηρής παράδοσης ρεμπέτικου, λαϊκού, «έντεχνου», δημοτικής μπαλάντας, μπλούζ, και τζαζ, αναδεικνύεται ένας πλατύς οπτικός νοηματικός κόσμος. Γιατί τα τραγούδια, ο ήχος, η ποίηση και ο στίχος υπηρετούν έναν κοσμοπολιτισμό, έναν ανοιχτό πολυωνυμικό υποχρωματισμό.


Ο δίσκος ηχογραφημένος σε χαμηλότερους ενορχηστρωτικούς τόνους, (από την δυναμική της μπάντας που την είδαμε να τζαμάρει στην σκηνή), παρέχει ένα ζεστό, συναισθηματικό κλίμα. Παρότι χειρο(ευ)ποίητος, έχει επαγγελματική επιμέλεια. Είναι απόδοση εμπειρίας του συγκροτήματος από την ταβέρνα, στην γιορτή, στην συναυλία, στο πανηγύρι, στην μουσική θεατρική επένδυση. Δεν μας παρέχεται σε συσκευασία μηχανιστικής συναρμογής, αλλά ως χημεία πνευματικού εργαστηρίου. Εκφράζεται υλικά ένας εσωτερικός διάλογος, μία διαρκής επιστροφή σε τόπους και βιώματα που έχει αρχή αλλά και τυλίγεται – απλώνεται σαν σπιράλ πέραν του εαυτού του, στις αναπάντητες ρωγμές ανθρώπων που χειροδικούν με τα χίλια κύματα της ζωής. Η εργασία αυτή μπορεί να μιλά για το σήμερα, τις δραματικές στιγμές του αλλά είναι μία αληθινή τέχνη, εκεί που συναντιέται η αλήθεια του καλλιτέχνη με την αλήθεια του κόσμου. Αυτός ο κόσμος δεν είναι το προεπιλεγμένο κοινό των στούντιο, ούτε ο απελπισμένος θεατής που νιώθει μέτοχος-θεατής επιβίωσης σε άγριο περιβάλλον.
Ο δίσκος παρουσιάζει ένα κόσμο και την αλήθεια του. Δεν διακινδυνεύω κριτική που απαιτεί ειδική γνώση. Μίας μουσικολογικής παιδείας, ώστε να αξιολογήσω ό,τι μας παραδίδεται ως ανώτερο αισθητικό πρότυπο. Οπωσδήποτε, όμως, είναι ειλικρινής εργασία, βιωματική καταγραφή, μία τονική κορύφωση σε πορεία ψηλών και χαμηλών εντάσεων συναισθημάτων.

Ο Δημήτρης Νικολάου δεν ήταν και είναι ένα αθροιστικό καθηγητή και μουσικού. Είναι ένας κοινοποιός πολιτισμικών αγαθών με συνείδηση της κοινωνικής διάστασης της τέχνης. Με τα παιδιά του και άλλους συνεργάτες αξιοσύνης. Η ελπίδα δεν έρχεται. Την φτιάχνουμε. Ο Γόρδιος Δεσμός είναι πολιτισμική συνέργεια οικοδόμησής της.

Γρηγόρης Δ. Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο/Ευρωστίνη

ΑΠΕΡΓΕΙΑΚΟ - ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ

Απεργία Σταυρόλεξο πάλι.

ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΤΕΒΩ ΚΑΛΟΙ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΥΡΙΟ;
Με τους από δω ή με τους από κει;;;

ΣΕ ΠΟΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ  ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΩ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΟΥ ;;;

Όταν λέτε "μαζικός. ενωτικός, αγώνας;" ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΕΝΝΟΕΙΤΕ;

Μωρέ θα πάω στις 10 στο ΠΑΜΕ και στις 11 στην άλλη και χέστηκα. Μήπως πάω γι΄αυτούς;;;;

Είπαμε αναγνώστη μου σήμερα να βάλουμε το κάλεσμα στην απεργιακή συγκέντρωση,  αλλά ΤΙΤΛΟ που να λέει "ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΤΑΔΕ ΩΡΑ ΕΚΕΙ" δεν μπορέσαμε να βγάλουμε γιατί ..... τα γνωστά.

Επειδή όμως - όπως λένε -  ΕΜΕΙΣ, Ο ΛΑΟΣ φταίμε που δεν σηκωνόμαστε από τον καναπέ να συμμετάσχουμε στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις μαζικά, ενωτικά και αγωνιστικά και δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τα μνημόνια (εμείς φταίμε πάλι  δηλαδή, όχι οι ηγεσίες, εμείς φταίμε που αφού  "τα φάγαμε μαζί" με τους πολιτικούς τώρα καθόμαστε στους καναπέδες και δεν συνδράμομε τις εμπνευσμένες, ανιδιοτελείς και ενωτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες εις τους μεγάλους αγώνας που δίδουν - μην χέσω).

ΕΜΕΙΣ σε καλούμε να κατέβεις αύριο κάτω. Όχι γι΄αυτούς!
ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ.

Οι συνδικαλισταράδες φρόντισαν πάλι να προτάξουν ότι πρέπει να μετρήσουν τις  (άντε μη το πω πρωί πρωί) .... συγκεντρώσεις τους, για να δουν ποιος την έχει πιο μεγάλη (την συγκέντρωση).

ΕΣΥ ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΤΕΒΑ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΜΠΛΟΚ ΒΡΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΧΩΣΟΥ - ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ.

Εσύ δεν κατεβαίνεις για τον Πρόεδρα του συνδικάτου, ούτε δια την κομματική παράταξη.

Δεν κατεβαίνεις με κομματική σκοπιμότητα.

Κατόπιν ωρίμου σκέψεως πάντως εγώ θα κατέβω αύριο. (Μετά το τριήμερ ίσως γράψω τι με κράτησε και το σκέφτηκα περισσότερο το αν θα κατέβω.)

Και κατόπιν περισσότερης σκέψης θα πάω και την Πέμπτη το απόγευμα στο Σύνταγμα δια να μην έχω να απολογούμαι στον καθρέπτη μου και τα παιδιά μου ότι πέρασε μνημόνιο για το οποίο δεν διαμαρτυρήθηκα,  (είτε πράσινο, είτε μπλε, είτε κόκκινο).

Μόνο θα ήθελα να κάνω μια έκκληση στους οργανωμένους νεοδημοκράτες και τους "μενουμεευρωπαίους" που έχουν "ξανα"αγανακτήσει (αλλά μόνο με τον ΣΥΡΙΖΑ αυτοί, που έφερε το χειρότερο μνημόνιο και .... μπλα, μπλα, μπλα -) και τους βλέπω έτοιμους και πρωτοστατούν στις κινητοποιήσεις  (ξέρω τι λέω, δεν θέλω να πω τώρα περισσότερα πριν τον αγώνα), όπως είχαν "αγανακτήσει" και  με το πρώτο μνημόνιο  αλλά μετά τους πέρασε στο δεύτερο και το τρίτο που ήταν στην κυβέρνηση:

Παιδιά η αντιμνημονιακή αγανάκτηση αλλά καρτ βρωμάει εξουσιολαγνεία.
Και μας χαλάει εμάς που είπαμε ΟΧΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ.

ΝΤΑΞΕΙ;;;;
ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΝ;;;;

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.. ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2010 ΕΦΥΓΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΛΑΡΥΓΓΙΑ ΤΗΣ : R.J. DIO

COVER από AEROSMITH και πολύ της μοδός σήμρα.

Αλλά υπάρχει ο άγραφος νόμος .....When Dio touches it, its his song!

Για την γενιά μας βέβαια ο Ronnie ήταν πρωτίστως η φωνή των RAINBOW του γκρουπ τιυ Ritchie Blackmore μετά την διάλυση των Deep Purple.