Το κλειδί το κρατάμε εμείς, όχι οι επιχορηγήσεις

του Κ. Γάτσιου

Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου η ορθή επιλογή πορείας μπορεί να αλλάξει οριστικά, προς το καλύτερο, την ιστορική της εξέλιξη. Αυτό είναι δυνατόν, πλέον, για τρεις κυρίως λόγους. Πρώτο, διότι η πρόσφατη πικρή εμπειρία έδειξε πόσο αδιέξοδος είναι ο παραλογισμός τού να αγνοείς τα δεδομένα της πραγματικότητας, επειδή δε σου είναι αρεστά. Δεύτερο, διότι η θετική εμπειρία τής μέχρι τώρα επιτυχούς αντιμετώπισης του Covid-19 απέδειξε ότι, με λογική και πραγματισμό, μπορούμε ως κοινωνία να πετύχουμε εξαιρετικά αποτελέσματα. Τρίτο, διότι σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά η χώρα βλέπει μπροστά της την εξωτερική επιβουλή με την πιο άσχημη και απειλητική μορφή της και συνειδητοποιεί πως μόνο με εθνική συσπείρωση και ομοψυχία μπορεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο.

Το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ και όλες οι συναφείς πολιτικές, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της ΕΚΤ, μπορούν πράγματι να βοηθήσουν την ελληνική οικονομία να εισέλθει σε μία αναπτυξιακή πορεία, κάτι που αποτελεί βασική προϋπόθεση όχι μόνο εθνικής ανόρθωσης αλλά και εθνικής επιβίωσης. Έχει, λοιπόν, ιδιαίτερη σημασία οι πόροι και οι δυνατότητες που θα τεθούν στη διάθεση της χώρας να χρησιμοποιηθούν με τον βέλτιστο τρόπο. Για να συμβεί αυτό, όμως, θα πρέπει να καταστεί κοινή συνείδηση ότι ο πιο σημαντικός παράγοντας της επιτυχίας ή μη της χώρας δεν είναι οι επιχορηγήσεις και τα ευρωπαϊκά κεφάλαια. Με πολύ μεγάλη διαφορά, το πρώτο και σημαντικότερο στοιχείο που θα καθορίσει τελικά την επιτυχία ή την αποτυχία του εθνικού εγχειρήματος είναι η αποφασιστικότητά μας να προχωρήσουμε σε πραγματικές μεταρρυθμίσεις στον τρόπο που λειτουργούν η ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Υπάρχει μία βασική αλήθεια που πρέπει να καταστεί κοινή πεποίθηση και κτήμα όλων: καμία κοινωνία δε μπορεί να ευημερήσει απλά και μόνο επειδή, σε μία ορισμένη χρονική στιγμή, ωφελήθηκε με παροχές και χορηγίες από το εξωτερικό. Η μόνη πηγή δημιουργίας ασφαλούς και μόνιμης ευημερίας για μία κοινωνία είναι η δημιουργικότητα και η εργασία των πολιτών της. Οι επιχορηγήσεις μπορεί να είναι απολύτως απαραίτητες σε μία περίοδο κρίσης σαν αυτή που διάγουμε σήμερα, με την πανδημία. Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, οι υπογράφοντες από την πρώτη στιγμή υποστήριξαν πως η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει όχι δάνεια αλλά επιχορηγήσεις, που δεν θα αυξήσουν το χρέος της και με τις οποίες θα πρέπει να ενισχυθούν οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι, ώστε να μην υπάρξει κατάρρευση του παραγωγικού ιστού. Αυτό, όμως, ισχύει μόνο για την έκτακτη και εξαιρετική περίοδο της πανδημίας. Μετά από αυτήν, με την ελπιζόμενη επαναφορά της κανονικότητας και σε βάθος χρόνου, δε μπορούμε να στηρίζουμε τις ελπίδες μας και τις προοπτικές μας και πάλι σε επιχορηγήσεις και δανειακά κεφάλαια, θεωρώντας ότι η χώρα θα σωθεί από τα 32 ή τα 62 δισεκατομμύρια που θα της παράσχει η ΕΕ.

Το πικρό μάθημα που θα πρέπει να έχουμε μάθει καλά από την πορεία προς την πτώχευση του 2010 –το μάθαμε, άραγε;– είναι πως όταν σε μία χώρα σαν την Ελλάδα εισρέει άφθονο και, κυρίως, «εύκολο χρήμα» το αποτέλεσμα αποκλείεται να είναι θετικό. Έχουμε εξηγήσει αλλού ότι στην περίπτωση αυτή ενεργοποιούνται δύο καταστροφικοί μηχανισμοί: ένας κοινωνικο-πολιτικός, που αποσαθρώνει τον κώδικα των ηθικών αξιών και ευτελίζει την πολιτική πρακτική, και ένας οικονομικός που, διαστρέφοντας τις σχετικές τιμές και το «κόστος ευκαιρίας», αποδιοργανώνει την παραγωγική βάση και διογκώνει τον καταναλωτικό παρασιτισμό. Αυτό συνέβη στην διάρκεια μιας ολόκληρης τριαντακονταετίας και οδήγησε στην καταστροφή του 2010 και στη χαμένη δεκαετία. Δε θα πρέπει να ξανασυμβεί!

Η εθνική ανάταξη δεν θα έρθει λόγω των κονδυλίων των Βρυξελλών και από χρήματα που «πέφτουν από τον ουρανό». Θα έρθει μέσα από τις μεταρρυθμίσεις που θα απελευθερώσουν την δημιουργικότητα και την παραγωγικότητα των Ελλήνων. Είναι τραγικό, για παράδειγμα, να θεωρούμε ότι η πράσινη μετάβαση και η ψηφιακή μετάβαση είναι πρωτίστως θέματα ευρωπαϊκών κονδυλίων, τη στιγμή που το σώμα της ελληνικής κοινωνίας δε φαίνεται να έχει πλήρως αντιληφθεί ούτε την σημασία τους ούτε την αναγκαιότητά τους, ώστε να τις υποστηρίξει και να τις προωθήσει. Ή, επίσης, είναι πραγματικά αστείο να λέγεται πως «τα κονδύλια» θα χρησιμοποιηθούν για την «κατάρτιση». Η κατάρτιση, χρηματοδοτημένη αφειδώς με δημόσιους πόρους και με ευρωπαϊκά κονδύλια επί δεκαετίες, έχει αποτύχει πλήρως στην Ελλάδα. Η αναβάθμιση του ανθρώπινου κεφαλαίου της χώρας δεν είναι θέμα ακόμη περισσότερων κονδυλίων, αλλά υπόθεση ολικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

Εάν θέλουμε να αξιοποιηθούν τα διαθέσιμα κονδύλια της ευρωπαϊκής συνδρομής αποτελεσματικά, θα πρέπει να καταστεί κοινή συνείδηση ότι η ύπαρξή τους δεν αποτελεί ευλογία, αλλά κάτι σαν δίκοπο μαχαίρι: η λάθος χρήση τους μπορεί να έχει –και πάλι– καταστροφικά αποτελέσματα. Συνεπώς, προκειμένου να μην υπάρξει λεηλασία των κονδυλίων από την πλευρά του πελατειακού κράτους και του κομματικού παρασιτισμού, μέσω «επιδοματοποίησής» τους ή μέσω της «εργολαβοποίησης» και των «απ’ ευθείας αναθέσεων», θα πρέπει να υιοθετηθούν κάποιοι ανελαστικοί και άκαμπτοι κανόνες. Όπως, για παράδειγμα, ότι για όσο διάστημα εργαζόμενοι και επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα χειμάζονται και η ανεργία παραμένει υψηλή, δε θα υπάρξει η παραμικρή αύξηση σε μισθούς και συντάξεις στον δημόσιο τομέα, στενότερο και ευρύτερο. Αντιθέτως, το δημοσιονομικό περιθώριο που θα δημιουργηθεί από τις επιχορηγήσεις και τα χαμηλότοκα δάνεια που θα εισέλθουν στην εθνική οικονομία θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί, μέσω κατάλληλων προς τούτο δημοσιολογιστικών χειρισμών και διευθετήσεων, για δύο κατά κύριο λόγο σκοπούς. Πρώτο, για την εθνική άμυνα και, δεύτερο, για την δημιουργία ενός στρατηγικού αποθέματος προς χρήση σε οποιαδήποτε κατάσταση εθνικής ανάγκης. Η συλλογική προσπάθεια θα πρέπει να επικεντρωθεί στις εκσυγχρονιστικές μεταρρυθμίσεις που, από την μία, δεν απαιτούν πακτωλούς χρημάτων, και, από την άλλη, η υποστήριξή τους αποτελεί, σήμερα, το βασικό πατριωτικό καθήκον όλων.

Παγκοσμιοποίηση και 4η Βιομηχανική Επανάσταση – Η ωρολογιακή βόμβα του μεταναστευτικού - του Κώστα Δούνα

του Κ. Δούνα

Η αντιμετώπιση των φαινομένων προϋποθέτει, πρωταρχικά, την κατανόηση τους και άρα τις αιτίες που τα δημιουργούν. Η προσπάθεια αντιμετώπισης των φαινομένων στις εκφάνσεις τους και η μη κατανόηση/αντιμετώπιση των αιτιών, συνήθως επιτείνει την αναπαραγωγή/διαιώνιση τους. Η απάντηση στο ερώτημα αν το μεταναστευτικό είναι αιτία ή αφορμή και έκφανση της αιτίας, ορίζει και την οπτική τής αντιμετώπισής του.

Στην διάρκεια μιας περίπου δεκαετίας βλέπουμε να εξελίσσονται, διαδοχικά ή ταυτόχρονα, κοσμογονικά γεγονότα όπως: η μετατόπιση μεγάλου μέρους της παραγωγικής διαδικασίας από την Δύση στην Ανατολή, η βαθμιαία είσοδος των νέων τεχνολογιών (η λεγόμενη Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση) στην παραγωγική διαδικασία, η εμφάνιση της οικονομικής κρίσης το 2008, οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις με την "Αραβική Άνοιξη" και την αντιπαράθεση των ΗΠΑ με την Ρωσία (η οποία ουσιαστικά αναίρεσε την πλανητική ηγεμονία των ΗΠΑ).

Τέλος, θέση σε αυτά τα γεγονότα κατέχουν και τα μαζικά μεταναστευτικά ρεύματα. Σε σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας (και σίγουρα σε διαφορετικό βαθμό), έχει γίνει αντιληπτή η εργαλειοποίηση/αξιοποίηση των μεταναστευτικών ροών που γίνεται για γεωπολιτικούς (βλέπε Τουρκία) και για οικονομικούς λόγους (μείωση κόστους της εργασίας).

Επιπλέον γίνεται για ιδεολογικούς λόγους (που συνίστανται στην διάρρηξη των αξιακών/πολιτισμικών στοιχείων συνοχής των κοινωνιών, βλέπε πολυπολιτισμικότητα) και για πολιτικούς (βλέπε την λογική της κυριαρχίας των μειοψηφιών απέναντι στον λεγόμενο "αυταρχισμό" των πλειοψηφιών). Στην συνέχεια θα εξετάσουμε τις βασικές παραμέτρους που οδηγούν στην όξυνση του μεταναστευτικού προβλήματος.
Η διείσδυση της παγκοσμιοποίησης

Πρώτον, οι αλλαγές στο οικονομικό πεδίο με την κυριαρχία της σύμπραξης του πολυεθνικού και χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, που έχει ως όχημα τις νέες τεχνολογίες και διεισδύει οριζόντια στα κράτη-έθνη. Η διείσδυση αυτή ανατρέπει την ισορροπία που είχε διαμορφωθεί μεταξύ της κοινωνίας, των αγορών και του κράτους-ρυθμιστή, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιορίζει τον διαπραγματευτικό ρόλο του κράτους, μεταξύ αγορών και κοινωνίας, σε βάρος της κοινωνίας. Επιπλέον, αξιώνει κυριαρχία στο πολιτικό πεδίο, διαμορφώνοντας υπερεθνικά κέντρα λήψης αποφάσεων, την λεγόμενη ελίτ των αγορών.

Δεύτερον, η διείσδυση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας στα κράτη πέραν της Δύσης. Κράτη που τα δεσποτικά κατάλοιπα παραμένουν ισχυρά, ενώ παράλληλα έχουν σημαντικές ενεργειακές πηγές και δεν έχουν στρατιωτική αποτρεπτική ισχύ, η διείσδυση αυτή πραγματώνεται με βίαιο και λεηλατικό τρόπο (βλέπε "Αραβική Άνοιξη", Λατινική Αμερική κλπ).

Επιπλέον, η διείσδυση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας σε κράτη που, εκτός των άλλων είναι ισχυρά στρατιωτικά και προβάλλουν αντιστάσεις στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο, απέναντι στις αξιώσεις κυριαρχίας των ελίτ των αγορών. Αυτά αποδέχονται την συνεργασία στο οικονομικό πεδίο, υιοθετούν κανόνες ελεύθερης αγοράς, αλλά χωρίς να εκχωρούν την κρατική τους κυριαρχία (Ρωσία, Κίνα).

Εκτός όμως από την αντίστασή τους, διεκδικούν και την διεύρυνση του ζωτικού τους χώρου, εντείνοντας την αντιπαράθεση μεταξύ των κρατών. Η γεωπολιτική διάσταση ενέχει σημαίνουσα θέση στο διεθνές γίγνεσθαι. Η πλανητική πολυπολικότητα αναδεικνύει με την σειρά της περιφερειακές δυνάμεις που διεκδικούν και αυτές ζωτικό χώρο. Η γεωπολιτική αναδιάταξη πραγματοποιείται και εν μέσω συγκρούσεων που παράγουν μεταναστευτικές ροές.
Νέες τεχνολογίες και "απόρριψη" εργασίας

Τρίτον, η επαγγελλόμενη οικονομική ανάπτυξη της ελευθερίας των αγορών παρουσιάζει μια μεγάλη αντίφαση. Αύξηση της παραγωγικότητας δεν σημαίνει και ανάπτυξη θέσεων εργασίας, όπως στο παρελθόν. Με την είσοδο των νέων τεχνολογιών στην παραγωγή, αντικαθίσταται η χειρωνακτική εργασία (αυτοματοποίηση-ρομποτική), καθώς και η πνευματική εργασία κατά ένα μεγάλο μέρος (τεχνητή νοημοσύνη). Έτσι αυξάνεται η διαθεσιμότητα του οικονομικού προϊόντος, αλλά μειώνονται οι θέσεις εργασίας.

Η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε ότι το 2030 θα χαθούν 800 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Τούτων δοθέντων, είμαστε αντιμέτωποι με ένα νέο φαινόμενο που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανεργία, αλλά ως "απόρριψη" της εργασίας. Οι περιβόητες επενδύσεις δεν θα δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, διότι δεν θα χρειάζονται την εργασία για την παραγωγή προϊόντων.

Στις αναπτυγμένες χώρες της Δύσης η εξέλιξη αυτή θα επιταχυνθεί, λόγω του ανταγωνισμού με την Ανατολή, αλλά και λόγω κορονοϊού. Χρειάζονται οι τράπεζες τόσα καταστήματα; Χρειάζεται το δημόσιο τόσους εργαζόμενους; Χρειάζονται τόσοι δικηγόροι και λογιστές; Η επέκταση των νέων τεχνολογιών στην Ανατολή ήδη είναι παρούσα (Κίνα).

Συνεπώς, η "απόρριψη" της εργασίας στις πολυπληθείς αναπτυσσόμενες χώρες αναμένεται να δημιουργήσει νέες μαζικές μεταναστευτικές ροές. Συνυπολογίζοντας τις εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών ότι ο πληθυσμός του πλανήτη θα προσεγγίσει τα 10 δισεκατομμύρια το 2050, το πρόβλημα του μεταναστευτικού θα λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις.
Εκρηκτικό μείγμα

Τέταρτον, η μαζική εισαγωγή της μεταναστευτικής εργασίας βοηθάει αρχικά τις ελίτ των χωρών της ΕΕ στον ανταγωνισμό τους με την Ανατολή. Στην φάση αυτή θα έχουμε την αντιπαράθεση/σύγκρουση μεταξύ της εργασίας των μεταναστών (εργασία εμπόρευμα) που θα πιέζει προς την άρση των κεκτημένων της εγχώριας εργασίας (εργασία δημοσίου δικαίου).

Στην συνέχεια, με την ανάπτυξη/εφαρμογή των νέων τεχνολογιών, η μεταναστευτική εργασία θα καταστεί περιττή, καθώς και μέρος της εγχώριας. Το μείγμα θα είναι εκρηκτικό, ως προς την σταθερότητα των ισορροπιών στις αναπτυγμένες χώρες της Δύσης. Πώς θα γίνει η κατανομή του οικονομικού προϊόντος;

Με στοιχειώδη επιδόματα σε κλάδους όπως δικηγόροι, λογιστές, γιατροί κλπ; Πώς θα καταναλωθούν τα παραγόμενα προϊόντα; Τι σημαίνει για την Κίνα και την Ινδία η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών σχετικά με την απόρριψη της εργασίας; Το υπάρχον πολιτικό σύστημα μπορεί να σηκώσει το βάρος της διαχείρισης;
Η νέα θρησκεία και το πολιτικό σύστημα

Πέμπτον, το πολιτικό σύστημα παραμένει εγκλεισμένο στην περίοδο του κράτους-έθνους του 18ου αιώνα. Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ισχύ της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας που έχει υπερβεί τα κρατικά όρια, κινείται ανεξέλεγκτα και επιβάλλει τους όρους της στο πολιτικό σύστημα.

Πλέον εγκαθιστά τους εκλεκτούς της στην πολιτική ηγεσία, εξαγοράζει τα ΜΜΕ και αλλάζει τα θεσμικά πλαίσια των κρατών με τις λεγόμενες αναγκαίες "μεταρρυθμίσεις". Μεταρρυθμίσεις που συρρικνώνουν το κράτος πρόνοιας/δικαίου και παραχωρούν στον ιδιωτικό τομέα κοινωφελείς δραστηριότητες (ενέργεια, δημόσια έργα, υγεία, παιδεία κλπ).

Έκτον, παράλληλα, η ελίτ των αγορών επιβάλει την ιδεολογία της. Μία ιδεολογία που αποθεώνει την ατομικότητα ως νέα άθρησκη θρησκεία, έναντι των παραδοσιακών συλλογικών αξιών του πολιτισμού των κοινωνιών. Δεν την ενδιαφέρει η αξιοπρεπής διαβίωση της κοινωνίας ως συνόλου, αλλά το μέγιστο της ατομικής απόλαυσης, με βάση τον άκρατο καταναλωτισμό. Ο άνθρωπος ενδιαφέρει, εκλαμβάνεται, αντιμετωπίζεται ως οικονομικό ον και όχι ως εν δυνάμει πολιτικό ον.

(Η προβληματική που αναπτύσσεται στο εν λόγω άρθρο είναι βασισμένη στο βιβλίο του Καθηγητή Γιώργου Κοντογιώργη "Η Δημοκρατία ως Ελευθερία")

ΜΕ ΦΕΤΦΑ Ο ΡΟΥΣΣΟΣ ΑΝΕΒΑΛΕ ΤΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ CAMP στο ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ .... ΚΑΙ ΤΑ ΡΙΧΝΕΙ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ

Ενώ το θέμα είχε συζητηθεί σε τηλεδιασκέψεις μεταξύ των επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων, ενώ ο αντιδήμαρχος Σέργιος Γκάκας συνάντησε τους επικεφαλής των παρατάξεων και έκανε συζητήσεις μαζί τους για το πώς ο δήμος Χαλανδρίου θα αντιμετωπίσει τις ΑΝΑΓΚΕΣ των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ δημοτών σε δημιουργική απασχόληση των παιδιών και πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενώ την Τρίτη συνεδριάζει το δημοτικό συμβούλιο και το θέμα θα μπορούσε να συζητηθεί εκεί "θεσμικά" και "δημοκρατικά" (λέξεις που ενοχλούν διαχρονικά τους Σουλτάνους, αυτοκράτορες, βασιλείς κλπ) εντέλώς ξαφνικά - τουλάχιστον για εμάς στην παράταξη ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΟΡΕΙΑ - είδαμε ανακοίνωση περί αναστολής του καλοκαιρινού camp απασχόλησης παιδιών χωρίς καμία ΠΡΟΒΛΕΨΗ για οποιαδήποτε αντικατάστασή του.

Και μάλιστα με ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ.

Από την δημοτική κίνηση ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΟΡΕΙΑ διευκρινίζονται τα ακόλουθα:

Γνωρίζοντας τις γκαιμπελικές μεθόδους του δημάρχου και των επιτελών του εμείς θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε απολύτως την αλήθεια και την στάση μας σε ένα τόσο σοβαρό θέμα στους συνδημότες μας. Διότι ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ - με την ευρεία έννοια - ΕΜΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΜΕΤΩΠΙΚΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ.

1. ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ και με τα δεδομένα του απόλυτου εγκλεισμού, ο Άγγελος Νταβίας έχει μετάσχει σε τηλεδιάσκεψη των επικεφαλής - που δεν ήταν όλοι παρόντες - όπου έγινε αναφορά στο θέμα του camp. Εκεί λοιπόν - σε συζήτηση ανταλλαγής απόψεων και με τα δεδομένα  ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ  ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ, όταν ο Ρούσσος αναφέρθηκε στο camp, ο Νταβίας κατέθεσε την πρότασή μας: Αν δεν μπορεί να γίνει το Camp για αποφυγή υπερσυγκέντρωσης παιδιών στο Ν. ΠΕΡΚΙΖΑΣ - τότε ο δήμος να "σπάσει" την υπηρεσία σε ΠΟΛΛΑ ΜΙΚΡΑ CAMP ανά γειτονιές, χρησιμοποιώντας τις παιδκές χαρές και τα σχολικά κτίρια. ΑΥΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙ, και ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ για ο θέμα. 

2. ΜΕΤΑ το τέλος της καραντίνας κάλεσε τον Νταβία σε συζήτηση για τα θέματα διαχείρισης των καλοκαιρινών αναγκών παιδιών και ενηλίκων (πολιτιστικές εκδηλώσεις) ο αντιδήμαρχος Σέργιος Γκάκας.
Η λειτουργία αθλητικών κέντρων απασχόλησης ήταν ΔΕΔΟΜΕΝΗ στη συζήτηση που έγινε  και αυτό που μπήκε στην βάσανο του διαλόγου ήταν ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΡΕΜΑΤΙΑΣ. Ελπίζουμε ο κος Γκάκας να έχει την ειλικρίνεια να μην κάνει διάψευση, να μην γίνει ΣΥΜΕΩΝ που έχει κάνει τον λόγο του ΚΟΥΡΕΛΟΧΑΡΤΟ.

3. Εμείς ΑΝΤΙΔΡΑΣΑΜΕ όταν ο Δήμος Χαλανδρίου άρχισε ΝΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΧΑΡΕΣ, δεν "καμαρώναμε δια το μεγάλο έργο του δήμου" επειδή θυμήθηκε η κα Χριστούλη να συντηρήσει τα πάρκα, που είχε συντηρήσει και πιστοποιήσει πριν ένα χρόνο ο κος Γερολυμάτος αμέσως μετά την λήξη της καραντίνας, όταν τα παιδιά της πόλης τα είχαν περισσότερο ανάγκη παρά ποτέ.

4. Την Τρίτη συνεδριάζει το δημοτικό συμβούλιο - όπου πλέον μας εκπροσωπεί ο δημοτικός μας σύμβουλος κος Δημήτρης Λέρτας. Προς τι η σπουδή Ρούσσου λοιπόν να ανακοινώσει την αναστολή; Μην τυχόν το δημοτικό συμβούλιο έχει άλλη άποψη;

5. Ζητάμε ΣΗΜΕΡΑ - μια μέρα πριν ανοίξουν ακόμα και οι παιδικές κατασκηνώσεις - να πει ο δήμαρχος Χαλανδρίου στους δημότες ΣΕ ΠΟΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ "ΟΔΗΓΙΑ ΑΡΜΟΔΙΩΝ ΑΡΧΩΝ" και "ΣΤΙΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΙΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ" αναφέρεται στην ανακοίνωσή του (που ακολουθεί) με την οποία ΑΝΑΣΤΕΛΕΙ το CAMP?

Ζητάμε από τον Δήμαρχο να πει ΠΟΙΟΙ στον δήμο "ΕΚΤΙΜΗΣΑΝ" ότι δεν μπορεί ο δήμος να κάνει το camp. Υπηρεσιακοί, αιρετοί, σε θεσμική διαδικασία ή ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ;
Υπάρχει κάποια γνωμοδότηση ειδικού; ΝΑ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ αν υπάρχει. (Αν και να υπάρχει δηλαδή κάποια γνωμοδότηση ΕΝΟΣ ειδικού, πλέον ΟΛΟΙ γνωρίζουν ότι δεν σημαίνει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ αυτό).

Ζητάμε να μάθει ο δημότης του Χαλανδρίου ΠΟΙΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΙ και ΣΥΝΑΙΝΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ να του περικόπτουν ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ που έχει ανάγκη: Εκείνες που έκοψαν το ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, εκείνες που έχουν ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ στοχοποιημένη;

ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΖΗΤΑΜΕ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΣΥΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ...... "ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ" ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΣΕ ΧΑΜΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ και ΓΛΥΨΙΜΟ, αφού τους ευχαριστεί και από πάνω που κάθονται σαν πρόβατα και αποδέχονται τις συνεχείς περικοπές στην κοινωνική πολιτική του δήμου αδιαμαρτύρητα.

Και να πει καθαρά : ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟ CAMP και γι΄αυτό δεν θα γίνει. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ.

Η ανακοίνωση - φετφάς του Δημάρχου:



Ο Δήμος Χαλανδρίου εφαρμόζοντας τις οδηγίες των αρμοδίων αρχών και τις συστάσεις των επιστημόνων, με γνώμονα την προστασία των παιδιών, των οικογενειών τους και των εκπαιδευτικών, ανακοινώνει ότι δεν θα πραγματοποιηθούν τους καλοκαιρινούς μήνες 2020:

α) Τα προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης μαθητών δημοτικών και νηπιαγωγείων στα σχολεία του Δήμου.

β) Το καλοκαιρινό αθλητικό camp στο Αθλητικό Κέντρο.

Η απόφαση αυτή λήφθηκε με αίσθημα ευθύνης, δεδομένου ότι συνεχίζεται η εμφάνιση κρουσμάτων κορονοϊού και υπάρχει αυξημένος κίνδυνος, ειδικά σε περιπτώσεις συνωστισμού.

Ο Δήμος Χαλανδρίου εκτίμησε ότι δεν θα ήταν δυνατό φέτος να λειτουργήσει το πρόγραμμα με τα αναγκαία ποιοτικά χαρακτηριστικά και ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να τηρηθούν τα προβλεπόμενα μέτρα αποστασιοποίησης. Πολύ περισσότερο που, λόγω και της φύσης των σχετικών δραστηριοτήτων που προϋποθέτουν φυσική επαφή και κοινωνική συναναστροφή (θεατρικό παιχνίδι, ομαδικά αθλήματα) τα παιδιά μοιράζονται τα ίδια υλικά και αντικείμενα και παραμένουν, εξ αιτίας των υψηλών θερμοκρασιών, σε κλειστούς εσωτερικούς χώρους.

Της απόφασης προηγήθηκε επικοινωνία του δημάρχου Χαλανδρίου Σίμου Ρούσσου με τους επικεφαλής όλων των δημοτικών παρατάξεων, οι περισσότεροι από τους οποίους συμφώνησαν στην αναστολή του προγράμματος καλοκαιρινής απασχόλησης.

«Ευχαριστούμε τους γονείς για την κατανόηση και την υπεύθυνη στάση που επέδειξαν καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου. Θα υποδεχτούμε τους μικρούς μας φίλους το επόμενο καλοκαίρι, με καλύτερες, ελπίζουμε, συνθήκες και όρους», τόνισε ο δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος.

ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ ΦΙΛΗ - ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ ΖΑΙΟΙ? Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΚΑΝΕ ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟ 1989 ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΒΡΩΜΙΚΟ?

Το τι είπε ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ - και συνδημότης μας - Νίκος Φίλης εχθές στην Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΡΟΣΥΜ μπορείτε να το πληροφορηθείτε από αυτό το link .
Το 1989 η Αριστερά υπήρξε δύναμη κάθαρσης, σου λέει ο ..... αριστερός.

Και από την αίθουσα της συνεδρίασης της Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης - μέχρι τώρα - δεν έχω διαβάσει να σηκώθηκε και να φύγει ΚΑΝΕΝΑ ΤΣΑΤΣΑΚΙ πασοκογενής που προχθές έριχνε δάκρυα για τον Ανδρέα.

Κάτσανε εκεί και τον ακούγανε.

Καριέρα ως Ανδρεϊκοί, καριέρα ως Σημιτικοί, καριέρα με τον ΓΑΠ καριέρα και με τον Τσίπρα.

ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΙΡΟΥ ΤΣΑΤΣΟΙ!

Τον ΣΥΡΙΖΑ δεν τον ψηφίζουν οι αριστεροί του Φίλη ή οι δικαιωματιστές του Τσεκαλώτου.

Κυρίως τον ψηφίζουν ΑΝΔΡΕΟΠΑΠΑΝΔΡΕΊΚΟΙ.

Αν δεν μπορεί το 3% να το σεβαστεί και να εκτιμήσει ότι εκείνοι - οι ΠΟΛΛΟΙ - έχουν κάνει ΥΠΕΡΒΑΣΗ να συνεργάζονται με τους ΦΙΛΗΔΕΣ και τους κάνουν υπουργάρες γιατί έχουν παραταξιακή συνείδηση (όπως τους έμαθε ο ΑΝΔΡΕΑΣ) τότε ο ΣΥΡΙΖΑ να γυρίσει στο 3%.

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΚΑΘΑΡΟ ΤΡΟΠΟ.

Αν η άποψη περί "κάθαρσης" το 1989 χωράει στο ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΣΥΜ τότε εκεί δεν χωράει ΚΑΝΕΝΑΣ Ανδρεοπαπανδρεϊκός και όσοι μείνουν θα πρέπει να έχουν ΤΗΝ ΧΛΕΥΗ μας.

Πρέπει να θυμίσουμε στους νεώτερους ότι το 1989 Ο ΦΙΛΗΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ. Ντάξει?

ΥΓ: Και εμείς πιστεύουμε στους θεσμούς και την θεσμική λειτουργία Φίλη. Αρχίστε λοιπόν από εκεί που ελέγχετε την εξουσία - εσύ και οι φίλοι σου Συμεών και Χριστούλη - να λειτουργείτε ΘΕΣΜΙΚΑ. 
ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ!

Που η "θεσμική σας"ευαισθησία εξαντλήθηκε όταν κάτσατε τον Ανδρεά στο σκαμνί και τολμάτε να το διαφημίζετε ακόμα αναίσχυντα.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ - ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ