Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

ΑΞΙΑ

ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΒΑΓΟΡΗ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ “ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ”)


ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ Ο ΑΓΙΟΣ, Ο ΗΡΩΑΣ, Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ, Ο ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ.

…και εμείς αφιερώναμε σελίδες για τους Ηρόστρατους.

Την Ελλάδα αγαπώ αλλά και σένα
Μ΄ έναν έρωτα μεγάλο, αληθινό
Τα γαλάζια σου τα μάτια τα θλιμμένα
Τον καθάριο της θυμίζουν ουρανό.
Ευαγόρας Παλληκαρίδης, 


μαθητής ετών 17,
λίγο πριν από την αγχόνη του «Βρετανικού Δικαίου»

«Και τη μάνα φιλώντας
την κοιτάζω να κλαίει.
Μάνα μην κλαις της λέω,
μάνα μην κλαις και κλαίω.
Κι όλο πάω και τρέχω»…
…και πέθανε ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.


http://olympia.gr/

Ιστορικό ΟΧΙ των ευρωπαίων βουλευτών


Ιστορικό όχι Ευρωκοινοβουλίου στον προϋπολογισμό που αποφάσισαν οι κυβερνήσεις.

Νίκος Χρυσόγελος: ανοίγει τώρα η συζήτηση για έναν ουσιαστικό ευρωπαϊκό προϋπολογισμό
“Με μια ιστορική απόφαση, στις 13 Μαρτίου, το Ευρωκοινοβούλιο έστειλε ένα ηχηρό όχι σε έναν κακό συμβιβασμό για τον προϋπολογισμό στον οποίο είχαν καταλήξει οι αρχηγοί κρατών της ΕΕ στις 8 Φεβρουαρίου. Παρά τις πιέσεις των κυβερνήσεων, και παρά το γεγονός ότι το 55% των βουλευτών ανήκουν σε κόμματα που βρίσκονται σε κυβερνήσεις, οι ευρωβουλευτές κατάφεραν να εκφράσουν με την απόφασή τους αυτή τις αγωνίες και τις ανησυχίες των πολιτών για το του πάει η Ευρώπη με τις πολιτικούς συσχετισμούς που κυριαρχούν σήμερα και επιβάλουν πολιτικές λιτότητας και διάλυσης της κοινωνικής συνοχής”, τόνισε ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο. 

“Οι Πράσινοι είχαμε ξεκάθαρη θέση από την αρχή, ήμασταν απόλυτα ενωμένοι στην άποψη μας κι ενημερώσαμε εγκαίρως τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Παίξαμε ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής πρότασης των 5 πολιτικών ομάδων – πράσινοι, σοσιαλιστές, λαϊκό κόμμα, αριστερά και φιλελεύθεροι – που υπερψηφίστηκε τελικώς από 506 ευρωβουλευτές (κατά ψήφισαν μόνο 161 και λευκό 23 ευρωβουλευτές). Ζητήσαμε έναν προϋπολογισμό που θα είναι επαρκής, αποτελεσματικός, θα συμβάλλει στην έξοδο από την κρίση, θα ενισχύει εκείνους τους τομείς που μπορούν να στηρίξουν την κοινωνική συνοχή, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη βιωσιμότητα, την αντιμετώπιση της κλιματικής και περιβαλλοντικής κρίσης, την έρευνα και καινοτομία”

Ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε επίσης:

”Το Ευρωκοινοβούλιο για πρώτη φορά συν-αποφασίζει για τον προϋπολογισμό. Αν ψήφιζε τώρα έναν κακό προϋπολογισμό, αυτό θα αποτελούσε πλήγμα για το ρόλο του και διάψευση των ελπίδων των ευρωπαίων πολιτών. Σε μια εποχή λιτότητας χρειάζονται ευρωπαϊκοί πόροι που θα βοηθήσουν να επιτευχθούν οι στόχοι που θέτουν οι ευρωπαϊκές πολιτικές, τουλάχιστον στα λόγια, όπως για παράδειγμα η μείωση του αριθμού των φτωχών, η δημιουργία εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας, η πρόσβαση όλων σε συστήματα υγείας, η αύξηση του ποσοστού των δαπανών για έρευνα, η στήριξη και επανένταξη των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων και των άπορων, η προστασία του κλίματος, η μείωση της σπατάλης ενέργειας και η αύξηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. 

Πώς θα ήταν δυνατόν να συμφωνήσουμε με έναν προϋπολογισμό που μειώνεται, σπαταλάει πόρους σε αναποτελεσματικές πολιτικές και κόβει πόρους ακριβώς από τομείς που μπορεί να συμβάλλουν στην κοινωνική συνοχή και την έξοδο από την κρίση; Κι όμως ένας ευρωπαϊκός προϋπολογισμός με επαρκείς πόρους και σαφείς πολιτικές στοχεύσεις μπορεί να αποτελέσει βασικό εργαλείο επενδύσεων κι αντιμετώπισης της πολύπλευρης κρίσης, με δεδομένο ότι το 94% του προϋπολογισμού επενδύεται και μόνο το 6% αφορά στον διοικητικό μηχανισμό ή λειτουργικές δαπάνες. 

Το Ευρωκοινοβούλιο απέδειξε με την απόφασή του ότι οι ευρωβουλευτές δεν είναι φερέφωνα των κυβερνήσεων, ότι το μέλλον της Ευρώπης δεν θα αποφασιστεί μόνο από τις κυβερνήσεις, ότι η Ευρώπη έχει πολλές όψεις κι όχι μόνο αυτή του Συμβουλίου, των κυβερνήσεων. 

Το Ευρωκοινοβούλιο άνοιξε μια μικρή πόρτα για αλλαγή στην Ευρώπη. Η κοινωνία των πολιτών, οι φορείς, η αυτοδιοίκηση, οι πολίτες της Ευρώπης πρέπει να πιέσουν τώρα σε κάθε χώρα τις κυβερνήσεις να αντιληφθούν ότι για να μην καταρρεύσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα πρέπει να υπάρξει αλλαγές στις πολιτικές αλλά και ένας αποτελεσματικός ευρωπαϊκός προϋπολογισμός”.

Αναλυτικά στο site: ecogreens.gr

ΟΧΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ! Αλλά στα φρύδια μας! Με τον Αριστοτέλη ήμασταν έτσι και αλλιώς.


Παγκόσμια πρωτοτυπία: Δεν θα ολοκληρωθεί το "Master Chef 2" στο MEGA ελλείψη χρημάτων

Το ριάλιτι τηλεπαιχνίδι "Master Chef 2" θα περάσει στην παγκόσμια τηλεοπτική ιστορία, σαν το μοναδικό "παιχνίδι" τέτοιυ τύπου που ναι μεν βγήκε στον αέρα, ναι μεν παρακολουθήσαμε καρέ-καρέ το πως είναι να... τσιγαρίζεις το κρεμμυδάκι και πως είναι να τεμαχίζεις το κολοκυθάκι, ναι μεν οι συμμετέχοντες έριξαν τόνους ιδρώτα και ατελείωτο καρδιοχτύπι πάνω από το μάτι της κουζίνας ,όμως, έμελλε να μην μάθουμε ποτέ το ποιος είναι ο μεγάλος νικητής.

Μετά τα τεράστια και αξεπέραστα από ότι αποδεικνύεται οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η εταιρία παραγωγής του συγκεκριμένου προγράμματος - η οποία ουσιαστικά έχει βάλει λουκέτο - και ύστερα από τις απέλπιδες μεν, ατελέσφορες δε προσπάθειες του Mega να βρεθεί μία λύση για να μπορέσει να γυριστεί ο μεγάλος τελικός, μεγάλος τελικός δεν θα υπάρξει. Με άλλα λόγια το MEGA άφησε απλήρωτους τους συντελεστές της εκπομπής, οι οποίοι βρέθηκαν πολύ νωρίς σε αδιέξοδο.

Ετσι, το "Master Chef" ρίχνει αυλαία εντελώς άδοξα την Παρασκευή το βράδυ, με τα γυρίσματα του τελικού να οδηγούνται σε οριστικό ναυάγιο και με τους ανθρώπους του Mega να μην ξέρουν τι να κάνουν.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες το Mega θα σπάσει την σιωπή του και θα προχωρήσει ενδεχομένως σήμερα στην έκδοση επίσημης ανακοίνωσης, προκειμένου να εξηγεί στον κόσμο το τι ακριβώς συμβαίνει και δεν μπορεί να γυριστεί ο τελικός του συγκεκριμένου προγράμματος, ενώ θα διευκρινίζεται επίσης, πως οι προσπάθειες για να βρεθεί μία λύση απελπισίας την ύστατη στιγμή, έτσι ώστε να μπορέσει να ολοκληρωθεί το "Master Chef". Πρωτοφανή δηλαδή πράγματα ακόμη και για τα...αναρχικά ελληνικά δεδομένα.

Ενάντια στους «σωτήρες»









Του Παναγιώτη Κουρουμπλή

Τον επόμενο μήνα συμπληρώνονται τρία χρόνια από την υπαγωγή της χώρας στο μνημόνιο, που σηματοδότησε την απαρχή της μεγαλύτερης εθνικής περιπέτειας μετά την τραγωδία της Κύπρου. Οι συνέπειες είναι τραγικές και πανθομολογούμενες. Τα μετρήσιμα μεγέθη στοιχειοθετούν μια εικόνα κατάρρευσης. Όμως είναι τα μη μετρήσιμα μεγέθη αυτά που υποδηλώνουν το βάθος και την ουσία της καταστροφής: ο κοινωνικός κατακερματισμός, η συρρίκνωση της δημοκρατίας, η εθνική υποτέλεια, η καθημερινή απόγνωση, η απώλεια της ελπίδας. Αν το ζητούμενο είναι η ψύχραιμη αποτίμηση της κατάστασης και η επεξεργασία μιας ρεαλιστικής στρατηγικής εξόδου από την κρίση, δεν μπορεί να παραβλεφθεί η καθοριστική σημασία της διαπίστωσης ότι σε όλη τη διάρκεια αυτής της πορείας, από το διάγγελμα Παπανδρέου στο Καστελόριζο μέχρι και σήμερα, οι ελληνικές κυβερνήσεις διαβεβαιώνουν ότι πράττουν ορθά, ότι παρά τις δυσκολίες τα πράγματα βαίνουν καλώς, ενώ συχνά αυτοσυγχαίρονται και θριαμβολογούν επειδή «έσωσαν τη χώρα».
Ας μου επιτραπεί να αντιπαραβάλλω τη στάση που κράτησε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Όταν από την αρχή της κρίσης έλεγε με παρρησία ότι η αναδιάρθρωση του χρέους είναι εκ των ων ουκ άνευ, συνεπικουρούμενος μάλιστα από ορισμένους στο ΠΑΣΟΚ, οι κυβερνώντες τον κατηγορούσαν ότι απεργάζονται την καταστροφή της χώρας. Στη συνέχεια ανέκρουσαν πρύμνα και προχώρησαν σε κούρεμα και επαναγορά ομολόγων. Όταν προεκλογικά μιλούσε για κατάργηση των μνημονιακών δεσμεύσεων και αναδιαπραγμάτευση του χρέους, οι αντίπαλοί του τον αποκαλούσαν «λόμπι της δραχμής».
Οι ίδιοι τελικά κατέβηκαν στις εκλογές του Ιουνίου με σημαία την επαναδιαπραγμάτευση, την οποία όμως «ξέχασαν» μόλις σχημάτισαν κυβέρνηση. Εκ των υστέρων ομολογήθηκε από επίσημα χείλη ότι το οικονομικό και γεωπολιτικό κόστος της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν τεράστιο. Απεδείχθη έτσι ότι η σθεναρή διαπραγματευτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ περί αντιστροφής του εκβιασμού που υφίστατο η χώρα κάθε άλλο παρά στερείτο ρεαλισμού.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ προειδοποιούσε ότι η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης θα οδηγήσει την οικονομία σε ένα καθοδικό σπιράλ ανατροφοδοτούμενης ύφεσης, οι κυβερνώντες έβλεπαν και ξαναέβλεπαν ανάπτυξη στον ορίζοντα. Σήμερα, ο άνωθεν καθοδηγητής τους, ο επίτροπος οικονομικών Όλι Ρεν, βρίσκεται διεθνώς απομονωμένος και πανταχόθεν βαλλόμενος, από το ΔΝΤ και το G20 μέχρι όλους τους επιφανείς οικονομολόγους, για την εμμονή του σε αυτήν την αναποτελεσματική πολιτική.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ έλεγε ότι η κρίση χρέους δεν είναι ελληνικό αλλά ευρωπαϊκό πρόβλημα που χρειάζεται ευρωπαϊκή λύση και προέκρινε συμμαχία των χωρών του Νότου προς αυτή την κατεύθυνση, οι κυβερνώντες δήλωναν υποταγή στη Γερμανίδα καγκελάριο, υιοθετώντας εμμέσως την άποψη ότι το πρόβλημα είναι οι διεφθαρμένοι και τεμπέληδες Έλληνες. Σήμερα, που ο Νότος βράζει, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ επιβεβαιώνεται και πάλι. Την προηγούμενη εβδομάδα 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι διαδήλωσαν σε όλη την Πορτογαλία ενάντια στη λιτότητα. Στην Ιταλία, την τρίτη οικονομία της Ευρωζώνης, το αποτέλεσμα των εκλογών αναγκάζει την Ευρώπη να αντιμετωπίσει το αναπόφευκτο δίλημμα: θα καταργήσει τη λιτότητα ή τη δημοκρατία; Οι παραπάνω διαπιστώσεις, που θεωρώ ότι δικαιώνουν τις εκτιμήσεις μας, δεν είναι παρά ισχυρές ενδείξεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ μπορεί να λάβει τις σωστές, τολμηρές αποφάσεις για την ανάταξη της χώρας. Εντωμεταξύ κατά τους τελευταίους μήνες έχει συντελεσθεί μεγάλη πρόοδος στη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σε ενιαίο πολιτικό φορέα, στην επεξεργασία ενός ρεαλιστικού προγράμματος ανασυγκρότησης της χώρας που θα αντιστοιχεί στη σημερινή οικονομική κατάσταση, καθώς και στην καλλιέργεια διεθνών επαφών και συμμαχιών. Εντούτοις ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ συνεχίζει να βρίσκεται αντιμέτωπος με αμείλικτα και κατεπείγοντα ερωτήματα. Με ποιο τρόπο μπορεί να ωφελήσει άμεσα τη χειμαζόμενη κοινωνία; Τι λύσεις μπορεί να προσφέρει σε ένα περιβάλλον ευνουχισμένου κοινοβουλευτισμού και εντεινόμενου κυβερνητικού αυταρχισμού; Η πρωτοβουλία «Αλληλεγγύη για όλους», που ομαδοποιεί αυτό-οργανωμένες δομές αλληλοβοήθειας, είναι μέρος της απάντησης. Για να γίνει ορατή η λύση στο σύνολό της όμως, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις που να εκπορεύονται από κομματικά επιτελεία. Η αντίσταση και η δημιουργία είναι καθήκον και ευθύνη των πολιτών. Κανένας αγώνας δεν κερδήθηκε από τον καναπέ ή από την κάλπη.
Πρέπει να γεμίσουμε τους δρόμους και τις πλατείες, με την πίστη ότι ο διπλανός μας είναι η δύναμή μας. 

Η Π.Ο.Ε. - Ο.Τ.Α. για το ωράριο των παιδικών σταθμών