Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

ΑΞΙΑ

ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017

Χαλάνδρι: Νεκρό από εισπνεόμενη φόλα στην ρεματιά δεσποζόμενο κόκερ – Προσοχή σε όλους!

Η μέθοδος εξόντωσης ζώων με εισπνεόμενη φόλα εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς στη χώρα μας. Τελευταία περιοχή που μπήκε στη λίστα με τις περιοχές που κινδυνεύουν ζώα και μικρά παιδιά, είναι το Χαλάνδρι Αττικής.

Οι εισπνεόμενες φόλες είναι εξαιρετικά δραστικά δηλητήρια που επιφέρουν βασανιστικό θάνατο μέσα σε λίγα λεπτά. Πρόκειται για παράνομα φυτοφάρμακα που ψεκάζονται σε φυτά. Ακόμα και μία σταγόνα είναι αρκετή για να σκοτώσει έναν μικρόσωμο σκύλο μέσα σε λίγα λεπτά, πριν προλάβει κάποιος να αντιδράσει ή να σπεύσει στον πλησιέστερο κτηνίατρο.



Αυτήν την εποχή λόγω της ζέστης η εξάτμιση του δηλητηρίου το καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνο γιατί διασπείρεται ακόμα πιο γρήγορα. Μικρά παιδιά ή ενήλικες που θα έρθουν σε επαφή μέσω της αφής ή της εισπνοής κινδυνεύουν εξίσου, αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα, αυτούς που είναι ήδη απασχολημένοι με τις προσωπικές τους σταυροφορίες «εκκαθάρισης» του τόπου από τα «μιαρά» ζώα, δεσποζόμενα και μη.
Από ανάρτηση σε προφίλ, που κάνει το γύρο του facebook, ενημερωθήκαμε πως τελευταίο θύμα της νέας «μόδας» έπεσε ένα φιλήσυχο κόκερ που οι κηδεμόνες του είχαν πάει βόλτα στην περιοχή της Ρεματιάς Χαλανδρίου.
Στο σημείο αυτό, εκτός από τους κηδεμόνες ζώων, καθημερινά διέρχονται εκατοντάδες περιπατητές, μικρά παιδιά και άνθρωποι που αθλούνται χωρίς να γνωρίζουν τον κίνδυνο, που «καραδοκεί» στο χώμα και την πλούσια βλάστηση του ρέματος.

Η ανάρτηση στο FB:

«Σήμερα έμαθα ότι υπάρχει εισπνεόμενη φόλα. Και το έμαθα δυστυχώς, επειδή το γλυκύτατο, υπέροχο, πράο, καλοσυνάτο, αθόρυβο, πανέμορφο κόκερ των παιδιών του δευτέρου ορόφου στην πολυκατοικία μας, μύρισε κατά τη διάρκεια της βόλτας του στη Ρεματιά στο Χαλάνδρι κάποιο ψεκασμένο χόρτο και δεν πρόλαβαν ούτε μέχρι το γιατρό να το πάνε.

Δεν το χωρούσε το μυαλό μου ότι μπορεί κάποιος να το κάνει αυτό και μπήκα και το έψαξα στο google. Εισπνεόμενη φόλα ρε φίλε… Ακόμα και προβληματικός να είσαι και να σε ενοχλούν τα αδέσποτα, πας και ψεκάζεις δηλητήριο μέσα στη ρεματιά που είναι γεμάτη με ιδιοκτήτες σκύλων που κάνουν τη βόλτα τους και δεν ενοχλούν κανέναν? Με μικρά παιδιά που παίζουν? Με joggers που αναπνέουν τρέχοντας με ανοιχτό το στόμα? What the fuck is wrong with you people???

Το κανελί αυτό κόκερ –ούτε το όνομα του δε θυμάμαι ρε γαμώτο – δε θα το ξαναδώ ποτέ φεύγοντας το πρωί για δουλειά η γυρνώντας το βράδυ οπότε μια μικρή λεπτομέρεια στη ζωή μου θα αλλάξει για πάντα. Τι να πουν και οι «γονείς» του? Ποιόν να κατηγορήσουν για φόνο? Γιατί περί αυτού πρόκειται. Μου είπαν ότι ακούστηκε ότι στο Γέρακα πέθανε ένα παιδάκι από αυτό, είχε πάει να παίξει σε κάποιο πάρκο…κάτι έπιασε, κάπως έγινε, δε θέλει και πολύ. Εισπνεόμενη φόλα που εισάγεται παράνομα στη χώρα.


Όταν μπήκα στο google και ξεκίνησα να πληκτρολογώ, το πρώτο search result που έβγαλε από τα πρώτα γράμματα ήταν «εισπνεόμενη φόλα». Το δεύτερο ήταν «εισπνεόμενη φόλα πώς φτιάχνεται». I rest my case»

Προειδοποιούμε λοιπόν, όλους όσοι διαμένουν στην ευρύτερη περιοχή να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Ακόμα και αν δεν έχουν σκύλο με τον οποίον επισκέπτονται τη Ρεματιά, καλό θα ήταν να αποφεύγουν το σημείο, ιδιαίτερα τώρα που η ζέστη και οι δυνατοί άνεμοι διασπείρουν το αόρατο και άοσμο – συνήθως – δηλητήριο!

Το mediamagazine.gr ( το site από το οποίο αναδημοσιεύουμε την είδηση) επικοινώνησε με το δήμο Χαλανδρίου και μίλησε με τον αντιδήμαρχο Κο Δημήτρη Χριστοδουλάκη, υπεύθυνο για θέματα περιβάλλοντος. Όπως μας ενημέρωσε, στο παρελθόν είχαν επιληφθεί παρόμοιων καταστάσεων σε άλλα σημεία, αλλά και τώρα θα ενημερώσουν σχετικά τους φύλακες και θα προσπαθήσουν να επιστήσουν την προσοχή στους κατοίκους και ειδικά τους κηδεμόνες ζώων.

Οφείλουμε να πούμε πως αν και η εισπνεόμενη φόλα είναι εν δυνάμει επικίνδυνη και για τους ανθρώπους, μέχρι στιγμής δεν έχει αναφερθεί περιστατικό δηλητηρίασης, τουλάχιστον όχι επίσημα.

http://www.mediamagazine.gr

ΣΧΟΛΙΟ: Σύμφωνα με το άρθρο ο Δήμος έχει ενημερωθεί για το θέμα εδώ και τρεις μέρες αλλά μέχρι σήμερα δεν υπήρξε ούτε καν ένα δελτίο τύπου που ενημερώνει για το θέμα.

Ο ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΓΥΦΤΟΠΟΥΛΟΥ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΩΣ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ;;;

 
Και τώρα τι γίνεται με τον Σκλαβενίτη (πρώην Μαρινόπουλο) στην Γυφτοπούλου;;;;

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ 

Ο Μαρινόπουλος λειτουργούσε - έτη και έτη, (του Κυρίου δεηθόμεν) - κατά παράβαση του Προεδρικού Διατάγματος της Ρεματιάς εκεί, το ξέρουμε όλοι στο Χαλάνδρι, όσοι τουλάχιστον έχουν εμπλακεί στα δημοτικά ακόμα και ως υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι σε ψηφοδέλτια από το 1995- 1996 και εδώ και βέβαια οι εθελοντές, ο Σύλλογος της Ρεματιάς και τα μέλη του κλπ.

ΔΗΛΑΔΗ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ. (Και γράφω ΟΛΟΙ, μη μου πείτε ότι υπάρχει Χαλανδρέικη οικογένεια που δεν έχει κάποιο μέλος της εμπλακεί με τα δημοτικά τόσα χρόνια σε τόσα ψηφοδέλτια, έτσι;)

Η εφαρμογή του ΠΔ της Ρεματιάς λοιπόν απαιτούσε να κλείσει ο Μαρινόπουλος.
Είναι πρώτη ζώνη ρεματιάς και εκεί δεν επιτρέπεται ΤΙΠΟΤΑ.

Ο Μαρινόπουλος προσέφυγε στην διακιοσύνη και επιχείρησε να "βγάλει" την πρόβλεψη του ΠΔ off για την περίπτωσή του.
Χρόνια κράτησαν οι δίκες αλλά τελικά δεν δικαιώθηκε ο Μαρινόπουλος.

¨Όλα αυτά τα χρόνια που η υπόθεση εκρεμμοδικούσε οι Μουτζαχεντίν της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ φώναζαν ότι  ο δήμος ολιγωρούσε στην εφαρμογή του ΠΔ της ρεματιάς και δεν κλείνει τα μαγαζιά στην παραρεμάτιο.

Και για να μην ολιγωρεί ο δήμος λοιπόν και του την λένε οι καργαριστεροί μουτζαχεντίν την έπεφτε ο δήμος σε καμιά πιτσαρία για να αποδεικνύει ότι δεν ολιγωρεί. Και αν η Πιτσαρία δεν είχε λεφτά για να βάλει μεγαλοδικαιόρο να καθυστερήσει τον δήμο, την έτρωγε η μαρμάγκα με συνοπτικές διαδικασίες.
(ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ !)

Όλα αυτά είχαν την αφετηρία τους στην ΑΡΧΙΚΗ ΥΠΕΡΒΟΛΗ στο ΠΔ στο συγκεκριμένο σημείο.

Για να καταλάβεις αυτήν την υπερβολή - τότενες - ο δήμος που επεξεργάστηκε το ΠΔ και το εισηγήθηκε στεγαζόταν - θα θυμούνται οι παλιότεροι - σε νοικιασμένο (όπως σήμερα) κτίριο στην Ζαλοκώστα.
ΔΗΛΑΔΗ ΣΕ ΚΤΙΡΙΟ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ - κατά το ΠΔ - ΝΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΕΙ αφού είναι στη ζώνη Α.

Η καργαριστερά και οι καργαοικολόγοι την έπεσαν - τόσα χρόνια - σε δύο ή τρία μαγαζιά δια να δείξουν την αποφασιστικότητά τους να προστατεύσουν την ρεματιά μαζί με υποκριτές αυτοδιοικητικούς που θέλανε να δείξουν τον δυναμισμό τους ως εξουσία εις τον μπαμπουίνο.

Όπως έχουμε ξαναγράψει εκτός από ένα πρατήριο βενζίνης - βόμβα μολότωφ στην στάση Φαρίντα και την μάντρα οικοδομών δίπλα του,  που πραγματικά έπρεπε να φύγουν όλη η άλλη φασαρία που έχει γίνει είναι για "να 'χαμε να λέγαμε" και να μην γίνει ο Παιδικός Σταθμός της Τούφας. Να γίνει εκεί ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ και να μην τρέχει μία.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΝΤΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΠΙΤΣΑΡΙΑ για να ξεκα....πνίσει η ομάδα κρούσης και να πάει μετά ο αρχηγός για να διαπραγματευτεί την ..... εκτόνωση.

ΔΕΝ ΕΝΝΟΩ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΤΙ ΤΟ ΠΔ ΗΤΑΝ ΜΗ ΧΡΕΙΑΖΟΥΜΕΝΟ ή ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΟΥΤΕ ΚΟΛΥΜΠΗΘΡΟΞΥΛΟ ΤΗΣ ΡΕΜΑΤΙΑΣ.

Αλλά επαναλαμβάνω ότι όταν φτιάχναμε το ΠΔ στο ΔΣ του 94-95 η θέση ημών των ελαχίστων (μη καργ)αριστερών ήταν "να ισχύσει το ΠΔ χωρίς να έχει αναδρομική επίδραση στα προϋπάρχοντα κτίσματα τα οποία προτείναμε (ανεπιτυχώς) να διατηρήσουν νομίμως το περίγραμμα και την χρήση την οποία είχαν με ειδικό μεταβατικό όρο).

"ΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟ", μας φώναζαν τότενες οι της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.
"ΕΙΣΤΕ ΛΑΪΚΙΣΤΕΣ, κάνετε ψηφοθηρία, ΦΤΟΥ ΣΑΣ ΡΕ" και τέτοια.

Λύσσα κακιά να τους κλείσουν όλους, να γκρεμίσουν, να χαλάσουν.
ΓΚΑΣΜΑΔΕΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΤΕ!

Μην κοιτάς τώρα που είναι διοίκηση και έχουν ξεκάνει τις αναθέσεις. ΑΛΛΑ ΛΕΓΑΝΕ!
(Το ξέρεις εκείνο που λέει "ΑΛΛΗ ΜΟΥ ΕΔΕΙΞΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΜΟΥ ΕΒΑΛΕΣ;;;)

ΟΛΟΥΣ ΘΕΛΑΝΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΔΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ;;;;
ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ!
ΠΟΤΕ!
ΜΟΝΟ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΓΛΥΦΑΝ!
 Όσοι ήταν με την αυτοεξυπηρέτηση όχι μόνο δεν τους ενοχλούσαν αλλά τους πλήρωνε ο δήμος και νοίκι για το παράνομο (κατά το ΠΔ) (προϋπάρχον όμως)  κτίσμα τους για να στεγάζει την τεχνική υπηρεσία χωρίς να φωνάζει κανείς με την ντουντούκα. (ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ)!

Ο Ζηκογιάννης όμως έτρωγε ξύλο κάθε φορά από "το κίνημα".
Είχε πει όχι στην αυτοεξυπηρέτηση βλέπεις.(ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!)
(Θα έλεγα και για τον Ακατανόμαστο και την δουλειά του αλλά άστον αυτόν, δεν μετράει)

ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΧΡΟΝΟΣ: Ο ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΓΙΝΕ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ

Και μετά από αυτή την σύντομη αλλά αναγκαία ιστορική αναδρομή φτάνουμε σε ενεστώτα χρόνο όπου εγώ κρατάω από εδώ την ντουντούκα (με σύγχρονη μορφή, σε σχήμα πληκτρολογίου) και η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ έχει γίνει ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ και διοικεί τον δήμο.

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ ΑΚΟΜΑ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ.
Έφυγε και ακόμα την περιμένουμε.
Είμαστε σε μνημονιακό καθεστώς, υπό επιτροπία, με τοκογλύφους να μας πίνουν το αίμα και όλα αυτά που τα ξέρεις.

Ο ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ, όχι εδωκαισαρανταχρόνια,  ΦΑΛΗΡΙΣΕ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ, η αγορά έπαθε ντουβρουτζά, οι εργαζόμενοι έπαθαν τανάκα, ο Σκλαβενίτης μπήκε στο παιχνίδι για να κρατηθεί η επιχείρηση ζωντανή, να περιοριστεί η ζημιά για παραγωγούς προμηθευτές, εταιρίες τροφίμων κλπ και οι εργαζόμενοι στο Μαρινόπουλο να μην προστεθούν στον κατάλογο ανέργων αυτής της χώρας.
ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ με δέσμευση να μην απολύσει και άλλους αναλώσιμους μπαπουίνους να περιμένουν και αυτοί να αποληθούν οι σκουπιδιαρέοι για να βολευτούν.
  • Ο Σκλαβενίτης που στο παρελθόν έχει ευνοηθεί ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΩΣ από τον δήμο Χαλανδρίου όταν αποχαρακτηρίστηκε οικόπεδο χαρακτηρισμένο ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟ για να εξυπηρετηθεί το deal του με ιδιοκτήτη ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ προελεύσεως και παραταξιακής προτιμήσεως και να κτιστεί ένα γιγάντιο SUPER MARKET στην πλατεία - τότε - Κέννεντυ, νυν ΦΛΥΑΣ.
(Τώρα ίσως κάποιος πει ότι δεν ευνοήθηκε ο Σκλαβενίτης που δεν θα έκανε εκεί αλλά αλλού το SM αλλά ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου, αλλά τώρα δεν είναι αυτό το θέμα μας).(ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!)

  • Ο Σκλαβενίτης όμως που είναι υπόδειγμα επιχείρησης για τους εργαζόμενούς του, δεν έχει ανοίξει ποτέ την Κυριακή, διατηρεί ανταγωνιστικές τιμές, είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, από τις λίγες που έχουν απομείνει στον κλάδο του λιανεμπορίου τροφίμων στην αποικία χρέους που παλιά έλεγαν Ελλάδα όσο οι άλλες ανταγωνιστικές του έχουν γίνει Γερμανικές, Γαλλικές, Βελγικές κλπ.
Πήρε λοιπόν όλα τα μαγαζιά, πήρε και το μαγαζί του Μαρινόπουλου στην Γυφτοπούλου μέσα στο πακέτο.

Πάει λοιπόν στον δήμο, στην επιτροπή ποιότητας Ζωής του Γερολυμάτου, καταθέτει χαρτιά και λέει "γυρίστε την άδεια λειτουργίας που είχε ο Μαρινόπουλος (αφού αυτή είχε βγει ΠΡΙΝ το ΠΔ)  σε μένα για να δουλέψω".

- Δεν γίνεται. ΧΑΣΑΤΕ! του λέει ο Γερολυμάτος.

Όντος by the book ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!
Η εφαρμογή των κείμενων διατάξεων δεν επιτρέπει σε κανέναν να εκδώσει νέα άδεια λειτουργίας SM εκεί.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ;
  • Ο ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ γιατί το 1995 το δημοτικό συμβούλιο άκουσε την καργαριστερά και δεν προέβλεψε το αυτονόητο για την προϋπάρχουσα κατάσταση;
  • Ο ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ότι ο Μαρινόπουλος τόσα χρόνια με δικαστικά τερτίπια δεν έκλεισε;;;
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΟΥ
Ειλικρινά δεν μπορώ να απαντήσω με την ευκολία που το κάνουν όλοι τι θα έπρεπε να γίνει με το μαγαζί τώρα.

Διότι το σωστό είναι να απαντήσω ως δημοτικός σύμβουλος  ΟΧΙ και να κάνω ντε και καλά κριτική στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής και στην συμπάθειά μου τον αντιδήμαρχο με τον Γκασμά που ακόμα είναι ανοικτό και δεν έχει εφαρμοστεί ο νόμος.
Πώς λειτουργεί ακόμα δηλαδή;;;

Πρέπει μήπως  να κάνω  τον φίλο στον Σκλαβενίτη και να πω να μην εφαρμοστεί το ΠΔ;

¨Η ως γραφειοκράτης που έβαλα υπψηφιότητα για να με ψηφίσεις, πρέπει  να κάνω τον υπάλληλο των  γραφειοκρατών,  κρυπτόμενος πίσω από τις υπηρεσίες και να λέω ότι ψηφίζω ό,τι μου λένε γιατί φοβάμαι ότι θα με βουτήξει το Ελεγκτικό Συνέδριο να μου πάρει την περιουσία (χαχαχα, άχου και δε με νοιάζει, δεν έχω).

Ως αιρετός λοιπόν, νομίζω ότι πρέπει να τοποθετούμαι - να τοποθετούμαστε όλοι, αξιολογώντας το σύνολο των κριτηρίων που πολλές φορές υπερβαίνουν - βεβαίως - την γραφειοκρατία ή την αυτοεξυπηρέτησή μας, διότι πρώτα είμαστε πολίτες και μετά αυτοδιοικητικοί.

Και να μην κάνουμε μικροπολιτική του στυλ: "ΚΛΕΙΝΕΤΕ ΤΟΝ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ. ΓΙΑΤΙ ΒΡΕ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ"
(Δεν μας χρειάζεται εμάς βεβαίως αυτό, διότι έχουμε ΠΟΛΛΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, οι άλλοι - σου λέει - άμα το κόψουμε και αυτό δεν θα λέμε τίποτα).

Και εκτός από το τι έγινε πριν εδωκαισαρανταχρόνια πρέπει να δούμε ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ!

ΦΙΛΟΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΙ (δεν είναι αντίφαση από μόνος του αυτό ο τίτλος;;;)

Είναι ευκαιρία λοιπόν να σου θέσω εσένα που είσαι καραευρωπαίος και οικολόγος και προοδευτικός και εθελοντής και φιλόζωος και από όλα και θέλεις όλα να γίνονται με ανεξάρτητες αρχές και χωρίς την παρέμβαση της πολιτικής και θες να εποπτεύονται (ακόμα και να καταργηθούν ει δυνατόν)  οι ελληναράδες αιρετοί που κάνουν ρουσφέτια.(ΠΟΝΑΕΙ ΔΟΝΤΙ, ΚΟΨΕΙ ΚΕΦΑΛΙ ένα πράγμα είναι η άποψή σου μεγάλε) και είσαι (όπως και εγώ) με το μη κλείσιμο του μαγαζιού τώρα.

ΤΙ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΜΩΡΕ ΕΣΥ ΠΟΥ ΘΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Ο ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ;;; ;
ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΒΡΙΖΕΙΣ ΕΣΥ ΤΟΝ ΣΥΜΕΩΝ;;;

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΚΥΡΩΣΕΙΣ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΕΙ ΤΑΚΙΜΙΑΣΕΙ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΙΤΚΗΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ;

Ποιος θες να αναλάβει την ευθύνη να μην κινηθεί by the book ΚΑΤΑ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ, για να τον στείλουν αδιάβαστο οι Γκαουλάιτερ που τόσο υποστηρίζεις ότι πρέπει να ΕΊΝΑΙ ΑΥΣΤΗΡΟΊ για να μας κάνουν ανθρώπους ευρωπαίους (Homo evropeus).

Τι μας λες να παραμείνει ανοικτός ο Σκλαβενίτης για κάποιο διάστημα, τουλάχιστον, για να μην δημιουργήσει ο δήμος στην επιχείρηση άλλο ένα πρόβλημα στα δεκάδες που έχει αναλάβει να διαχειριστεί, μπας και τα καταφέρει (δύσκολο το βρίσκω) και δεν την πάρουν και αυτή τίποτα "επενδυτές, αποικιοκράτες" μπιρ παρά;

ΑΝΤΕ ΝΑ ΤΟ ΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΓΙΑΤΙ Ο ΒΡΕΓΜΕΝΟΣ ΧΕΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΡΟΧΗ.
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΑΓΟΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ!
ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΤΙ ΘΕΣ ΤΩΡΑ;;;

Πώς στο διάλο είσαι πάντα και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα;

Τώρα που "στέγνωσε" δηλαδή ο Γερολυμάτος, άφησε κάτω τον γκασμά, ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ για να τον κάνεις  νοματαίο και να τον "παίζει¨" η πρεσβίος, του λες να ξαναβραχεί, να αγνοήσει το νόμο γιατί είσαι με τον Σκλαβενίτη;

 Και αφού είσαι εσύ με τον Σκλαβενίτη  ζητάς από τους άλλους να κάνουν για τον Σκλαβενίτη αυτό που τους κατηγορείς ότι όταν το κάνουν δεν είναι σαν και εσένα HOMO EVROPEUS";;;;;

ΝΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙ ΘΕΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟ;;;
ΝΑ ΑΓΝΟΗΣΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΡΕΜΑΤΙΑ!

ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΘΕΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;;;;
Σταθεροποιήσου κάπου να φάμε ψάρι.

ΣΚΕΨΟΥ ΛΙΓΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΣΟΥ: 
Που δεν είναι άλλη από το ότι ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΟΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΜΑΣ γιατί εμείς μόνοι μας ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ και τας μεταρρυθμίσεις;;;

Είσαι Κογκολέζος, πολίτης του Βελγικού Κονγκό που νομίζει ότι θα τον κάνει Βέλγιο ο Λεοπόλδος μωρέ μαλάκα;

Αυτό το πράγμα που λέγεται ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΨΕΥΤΟΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΒΛΕΨΗ ΤΟΥ ΦΟΥΧΤΕΛ δεν γίνεται να κάνει υπερβάσεις στους νόμους και τας γραφάς (και τας εντολάς κάτω από το τραπέζι) ακόμα και αν αποφασίσει διαφορετικά το δημοτικό συμβούλιο ΟΜΟΦΩΝΑ, ακόμα και σε περιπτώσεις ΕΞΟΦΘΑΛΜΑ ΕΙΔΙΚΕΣ ή ΑΔΙΚΕΣ να κάνει τα στραβά μάτια και να δώσει κάποιον χρόνο - πχ -  στον Σκλαβενίτη -  ή για να σηκώνεται μια σημαία στα Ιμία.

Αυτό δεν ήθελες;;;
Αυτό δεν υποστηρίζεις;;;

ΤΩΡΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΛΛΙΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ Ο ΔΗΜΟΣ;;;;
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ;;;

Ή κάνεις πως ΘΕΛΕΙΣ γιατί είναι ισχυρός ο Σκλαβενίτης και εσύ είσαι πάντα κωλογλύφτης των ισχυρών εκ του ασφαλούς και γι΄αυτούς δεν υπάρχει νόμος κατά εσέ;;;

Αν ήταν πιτσαρία θα την έστελνες αδιάβαστη και θα ζήταγες να εφαρμοστεί ο νόμος πάραυτα χωρίς σάλιο.

ΓΙΑΤΙ ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΚΟ ΜΙΣΟΣ.
ΤΑΞΙΚΟ ΜΙΣΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η ΚΑΡΓΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΟΜΩΣ.
Είδες πού τα βρήκατε; 

ΟΛΟΙΜΑΖΙ ΒΑΡΑΤΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ, ΤΟΝ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟ, ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟ. Ο Νόμος σε αυτόν εξανλείται μέχρι υπερβολής.
Και τον εργάτη.

Εγώ δηλώνων  ΚΑΘΑΡΑ ότι θα αναλάμβανα το μέρος της ευθύνης που μου αναλογεί για να παραμείνει κάποιο διάστημα ακόμα το μαγαζί του ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ εκεί και να δωθεί χρόνος στους μανατζαρέους του να αναζητήσουν ισορροπία στη νέα κατάσταση.
Δεν θα βιαζόμουν να το κλείσω για να κάνω τον κουραδόμαγκα evropeo εκσυγχρονιστή σε κάθε σκατόψυχο που  χαίρεται όταν κλείνουν μαγαζιά και που θα θεωρούσε μεταρρύθμιση να  έμεναν και άλλοι εργαζόμενοι στον δρόμο δια να εφαρμοστεί αμέσως ο νόμος και να τους δώσει λιχουδιά ο Φούχτελ γιατί είναι καλά μαντρόσκυλα.

Αλλά εμείς λέμε διαχρονικά ότι οι νόμοι και οι γραφές δεν είναι οι θεόσταλτες 10 εντολές του Μωϋσή, άνθρωποι τους έκαναν, σε συνθήκες άλλες πολλές φορές τους έφτιαξαν και μπορεί να αλλάζουν με δημοκρατικές διαδικασίες και μέσω των νομοθετικών θεσμών.

ΑΠΟ ΑΙΡΕΤΑ ΣΩΜΑΤΑ.

Μάλιστα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ και να ακολουθούν τις συνθήκες και τις ανάγκες της εποχής τους.
Και κυρίως πρέπει να εφαρμόζονται με ευαισθησία για τον άνθρωπο και την ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ.

Και οι ΑΙΡΕΤΟΙ σε ειδικές περιπτώσεις, ΜΕ ΟΜΟΦΩΝΙΕΣ  και ΜΕ ΜΕΤΡΟ θα πρέπει να μπορούν να εγκρίνουν χωρίς φόβο ακόμα και ΕΙΔΙΚΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ στον τρόπο και τον χρόνο εφαρμογής του νόμου, όταν είναι ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ χωρίς να έχουν στα χέρια τους γραφειοκρατικές χειροπέδες.
(όπως ας πούμε οι ξένοι στο ΤΑΙΠΕΔ που σου λέει ότι δεν πρέπει να έχουν ποινικές ευθύνες όταν ξεπουλάνε την δημόσια περιουσία; ε κάπως έτσι αλλά για ΑΙΡΕΤΟΥΣ).

Διότι αν τις έχουν τις χειροπέδες και δεν μπορούν να αποφασίσουν παρά μόνο όσα γράφει ο νόμος τότε τι στο διάολο τους χρειαζόμαστε μωρέ τους αιρετούς;
ΚΑΤΑΡΓΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!
ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ, μην φοράει φερετζέ.

ΑΛΛΑ ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ λες και ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ. ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ;;;

Να κλείσει ή όχι άμεσα ο Σκλαβενίτης; 

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα που πήγα το πρωί από εκεί το μαγαζί λειτουργεί και μάλιστα έκαναν και εργασίες εγκαταστάσεων.

Και επειδή ξέρω από ενυδρεία, χρόνια παλεύω με τα ψάρια, δεν ήταν για ενυδρείο.
Πυρασφάλεια άκουσα ότι έβαζαν.

Άρα μάλλον έχει δοθεί ήδη κάποια λύση στο παρασκήνιο.

Σκέψου να ήταν άλλος στην διοίκηση τι θα είχε γίνει τώρα βέβαια που ακόμα δεν έχει μπει λουκέτο.
Τώρα το πολύ πολύ να γράψει κανένα άρθρο στην ΠΛΑΤΕΙΑ ο Κομπότης κα καθάρισαν.

Αν ήταν άλλη διοίκηση;;;;
Με γκασμά θα του είχαν ανοίξει το κεφάλι και ο σύλλογος της ρεματιάς θα τον είχε κρεμάσει στα τσιγγέλια. Μηνύσεις, αγωγές  θα είχαν πέσει μόνο με το κυλικείο στο θέατρο.
Με τον ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ θα είχε γίνει ΛΑΪΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΙΣ.

Αλλά τώρα;
Μια ψιλογκινίτσα για το ξεκάρφωμα και τέλος. Το κάναμε το καθήκον μας.

ΥΓ: ¨Οπως καταλαβαίνεις δεν θα τους επιτεθούμε εμείς που δεν έχουν κλείσει ακόμα το μαγαζί.

Αλλά θα τους κρίνουμε για όσα έχουν πει εναντίον άλλων μέχρι σήμερα χωρίς να ψελλίσουν ένα ίχνος απολογίας.

Και θα αναδεικνύομαι ΤΗΝ ΑΠΥΘΜΕΝΗ  ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥΣ!

Α.Ν.

Ο Γιάννης Πανούσης μεσολαβητής νέας συγκυβέρνησης: αυτή τη φορά ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ

του Γ. ΚΛΑΔΟΥΧΟΥ
  1. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΘΩΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Οι «πολιτικοί» μετρούν τις συνέπειες του λόγου τους. Οι διανοούμενοι θέλουν να έχουν ελευθερία έκφρασης στοχασμού. Χρησιμοποιούν το επιστημονικό, καλλιτεχνικό κύρος τους πολλές φορές ως εφόδιο κύρους των πολιτικών απόψεών τους.

Ο καθηγητής εγκληματολογίας κ. Γιάννης Πανούσης έχει διαμορφώσει μία εικόνα πολλαπλών πολιτικών εφαρμογών. Έχει την ικανότητα προσφοράς στον πλουραλισμό της ζήτησης. Αλλά, όπως για τον καθένα, η γενική αναγνώριση της επιστημονικής επάρκειας δεν προεξοφλεί πολιτική ευθυκρισία.

Ποιά είναι τα νέα δεδομένα; Πιστεύει (σε εισαγωγικά οι δηλώσεις του) ότι «η κεντροαριστερά του μέλλοντος θα έχει ως κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και αρχηγό τον Τσίπρα», «παρά την κυβερνητική κόπωση του ΠΑΣΟΚ και παρά την πολυγλωσσία του ΣΥΡΙΖΑ…αυτοί οι δύο χώροι να βρουν ένα τρόπο να συγκυβερνήσουν». Δηλώνει ότι και τα δύο κόμματα έχουν κάνει δεκάδες λάθη, ότι έχει κριτικάρει και ζητήματα πολιτικής και ήθους του ΣΥΡΙΖΑ. Τους ονομάζει «σοσιαλιστική δημοκρατική αριστερά» και αναρωτιέται: «τι προβάλλεις ως λύση; Ο λαός τον ενδιαφέρει να κυβερνηθεί». Για το ΠΑΣΟΚ λέει ότι «πρέπει να πάρει μια νέα δυναμική», «οι δέκα ιστορικοί ηγέτες να στηρίξουν το νέο άνθρωπο, το νέο μυαλό που θα τραβήξει μπροστά το ΠΑΣΟΚ», «η κυβέρνηση είναι μια δημοκρατικά εκλεγμένη και πρέπει να στηριχθεί από το λαό» «πρέπει να έχουμε μια ωριμότητα στη δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό». Ενδιάμεσα – το άφησα για το τέλος ίσως το πιο «κουφό»- είπε για τον ΣΥΡΙΖΑ ότι «μακροπολιτικά βλέπεις ότι είναι ένα κόμμα αριστερό, μέσα στο οποίο γεννιέται μία καινούρια αντίληψη…»

Πάμε από την αρχή. Προσδιορίζει την αριστερά του μέλλοντος με κύριο κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν υπάρξει αριστερά (ή και ουσιαστικά οποιοδήποτε κόμμα στην Ελλάδα), θα είναι της εντιμότητας, της προγραμματικής σχέσης με την πολιτική, εκείνος ο πολιτικός οργανισμός που ως ενδιάμεσος ανάμεσα στο κράτος και την κοινωνία θα παίξει μορφωτικό ρόλο προς την κοινωνία και ταυτοχρόνως θα λάβει από αυτήν εντολή να κάνει τις αλλαγές στο κράτος και στην κοινωνία. Εάν ο κ. καθηγητής έχει άλλη γνώμη για τον ορισμό των κομματικών διεκδικητών διακυβέρνησης να μας το πει. Και να μη πάμε προς το παρόν και σε άλλες προϋποθέσεις-περιεχόμενα πολιτικών, δημοκρατικών και οικονομικών επιλογών και σε σηματοδοτήσεις της τροχαίας, δεξιά, αριστερά, κλπ.

Στο ΠΑΣΟΚ βλέπει κυβερνητική κόπωση. Στο έργο με τον Μαυρογιαλούρο επαναλαμβάνεται τρεις φορές, «φάγανε, φάγανε, φάγανε». Με το ΠΑΣΟΚ κ. Πανούση, άσχετα με το πώς ξεκίνησε, με τον «καταλληλότερο» και το «παιδί», η διαφθορά, η διαπλοκή, στα υψηλά πατώματα του κομματοκράτους πήρε μεγάλες διαστάσεις και απορώ που δεν ακούσατε τίποτα για αυτό. Το μικροχατζηλίκι προς την κοινωνία του προεκσυγρονιστικού ΠΑΣΟΚ ήταν λίγο μπροστά στην κομματοκρατική ληστεία. Και την κλωτσιά να πέσουμε στο γκρεμό ή να μας δέσουν δεν ξεχνάμε ότι το ΠΑΣΟΚ το έκανε και δεν βρισκόταν σε «κόπωση». Ακόμα και σήμερα είναι εμφανής η βουλημία ακόρεστης συσσώρευσης.

Βρίσκει πολυγλωσσία στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα πω ευθέως στον κ. καθηγητή ότι ο ΣΥΡΙΖΑΙΪΚΟΣ μηχανισμός, όταν φράκαρε το σύστημα, ανέλαβε να κάνει τη βρώμικη δουλειά. Οι συγκυρίες και η αποστροφή προς τους άλλους φθαρμένους έφεραν στο προσκήνιο (υπουργικό, βουλευτικό και στελεχικό) αυτούς που η ύπαρξή τους μας κάνει να παραξενευόμαστε με την απόλυτη πολιτική ανοησία, τη λίγδα, την προσωπική ιδιοτέλεια που καθορίζει τα «ναι σε όλα» στη βουλή.

Και βέβαια τον λαό τον ενδιαφέρει να κυβερνηθεί. Το ότι πρέπει να κυβερνηθεί σημαίνει ότι πρέπει να τον κυβερνούν όσοι τον κλέβουν, εκχωρούν την δημόσια περιουσία, οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ με όλα αυτά που κάνουν αλλά και οι προηγούμενοι; Τους έχει δοθεί εντολή να τα κάνουν; Μάλλον έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις για την αποστολή των εκπροσώπων και την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Το έργο της «κυβερνησιμότητας», της ανάγκης να κυβερνηθεί η χώρα εφαρμόσθηκε πρώτη φορά από τον κ. Πανούση και τον Κουβέλη στην συγκυβέρνηση με τον Σαμαρά. Και με το ιδεολόγημα της «αριστεράς της ευθύνης». Το έχω αναφέρει και άλλη φορά ότι το πήραν και σαν τζογάρισμα. Άλλωστε ο κ. Πανούσης σε συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία μιλούσε για ρίσκο. Είναι να τζογάρεις και όταν χάνεις να πληρώνουν άλλοι.

Μιλάει για 10 ιστορικούς ηγέτες. Υπάρχουν; Υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ; Ας μας δώσει τον ορισμό του ηγέτη για να δούμε ποιοι 10 τον ικανοποιούν. Τον ορισμό του ηγέτη, «προσωπική αδεία;», εγώ τον έδωσα σε κείμενό μου πριν τρία χρόνια για υποψήφιο δήμαρχο της περιοχής μου. Οι λέξεις θέλουν προσοχή. Δεν πιστεύω ότι ο Παρτάνα ήταν ηγέτης.

Και στο τελευταίο: ο ΣΥΡΙΖΑ δεν γεννάει καμία αντίληψη εκτός από μία: και η υπαρκτή αριστερά στην Ελλάδα μοιάζει πολύ με τους «αντιπάλους της» και σε ορισμένες φορές τους ξεπερνάει σε θρασύτητα. Προσβάλλει ιστορικά αυτούς που στο όνομά της θυσίασαν πολλά.

2. ΤΑ ΕΠΙΣΦΑΛΗ ΟΡΙΑ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-- ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

Μία μαζική τάξη διανοούμενων αποτελεί βάση ανεφοδιασμού μηχανισμών εξουσίας. Όταν η πολιτική πίστη σε κόμματα έχει τραυματισθεί, αφιερώνονται στην επανάκαμψη του συστήματος, συσκοτίζουν τα ανταγωνιστικά συμφέροντα και υποκείμενα, και την αυθεντική εικόνα της προόδου. Αντίθετα, η πολιτική σήμερα έχει πρόλογο την εκδίωξη των εμπόρων από το Ναό της Δημοκρατίας.

Το ανώτερο πνευματικό ίδρυμα, η Ακαδημία έχει πρόεδρο οικονομολόγο χρηματοπιστωτικής εμπειρίας. Δημοσιογράφοι, άνθρωποι της ανώτατης εκπαίδευσης, όλοι αυτοί συγκροτούν τον διευρυμένο μηχανισμό πνευματικού ελέγχου, καταστολής. Ώστε το κοινωνικό σώμα να αποδέχεται την επιτήρηση και την ανατροφοδότηση της γνωσιακής και ηθικοπολιτικής ανεπάρκειάς του. Συντελούν στην διαμόρφωση προεπιλογών ανάμεσα στις οποίες έχει το δικαίωμα να επιλέξει ο πολίτης και να πιστέψει ότι πέρα από αυτό δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο. Αυτοί οι διαμεσολαβητές με «αριστερή» ή «αντιλαϊκιστική» ρητορική ανακυκλώνουν την πολιτική δυσοσμία του παρόντος και παρελθόντος. Το να συστήνεις σε ένα ασθενή φάρμακα που τον έχουν καταστρέψει, είναι έγκλημα. Το να επαναπροτείνεις να μας κυβερνούν απατεώνες, ανεύθυνοι και ανεπαρκείς δείχνεις την άποψη που έχεις για το επίπεδο των κυβερνώμενων, των Ελλήνων και της Ελλάδας. Η χειραγώγιση ενός λαού προϋποθέτει την απαξίωσή του, την διαστρέβλωση της εικόνας του.

Το υπαρκτό πολιτικό προσωπικό που κατά τον κ. Πανούση πρέπει να στηρίξουμε είναι η φθαρμένη εικόνα του παρελθόντος. Στο δίπολο θεσμικότητα διακυβέρνησης και πολιτικών, ηθικών, δημοκρατικών, αναπτυξιακών περιεχομένων συμπιέζει όλες τις συνισταμένες προς επικυριαρχία ενός θεσμικού ανιδεολογικού πραγματισμού. Η επαναπροβολή των υπεύθυνων ως κατ΄ ανάγκην λύση είναι λογική τετελεσμένων που αναιρεί ελληνικά προτάγματα αυτοδιαμόρφωσης, κοινωνικής αυτοέκφρασης. Εισάγει σε πολιτικούς δρόμους μηδενιστικού ρεαλισμού.

Το ερώτημα που τίθεται διαχρονικά: τι κάνει πολλούς «λόγιους», «διανοούμενους», να ενδίδουν στην σαγήνη των Συρακουσών. Γιατί θέλουν να έχουν φίλους μόνο στο παλάτι και όχι στην πλατεία;* * *

Μία νέα πρόταση προϋποθέτει ότι κάπου βάζουμε μία τελεία.

Για το υπαρκτό πολιτικό προσωπικό δεν υπάρχει παραγραφή των εγκλημάτων του. Προϋπόθεση για την αναγέννηση της χώρας αποτελεί η ανασυγκρότηση της πολιτικής σε νέες βάσεις και δυνάμεις χωρίς βεβαρυμμένο πολιτικό παρελθόν.

Ο πολιτισμός, το πνεύμα θα επιστρέψουν όταν η πνευματική ηγεσία και οι Έλληνες πάψουν να προσφέρουν συναίνεση στην παρακμή και στους πολιτικούς και πνευματικούς καθοδηγητές της. Σε πρώτο πρόσωπο: αν δεν κάνουμε αυτό κλάψτε μας και από ζωντανούς…

Υ/Γ:

Όποιος ζει στην ύπαιθρο, σε οικιστικά συστήματα μικρών πόλεων και χωριών, έχει την εμπειρία του θαυμασμού της επιστημονικής αυθεντίας που μεταφέρεται ως εμπιστοσύνη στις πολιτικές τους απόψεις. Η μικροαστική ευγένεια προς γείτονες, συγχωριανούς μαζί με προσδοκίες οφέλους από θωπείες παραγόντων πνεύματος, επιστήμης, πολιτικής, εκφράζεται με συγκαταβατικότητα, έως και χατζηαβατισμό. Πολλοί δημοσιογράφοι υποτάσσονται σε μία κακώς εννοούμενη ευγένεια.

Διαβάζω κείμενο του κ. καθηγητή με τίτλο «φτω(χι)κές πολιτείες». Βέβαια, πρέπει να μαθαίνουμε καλές συμπεριφορές προς φτωχούς, ηττημένους, νέους, απελπισμένους. Έτσι πρέπει: να μιλάμε, βοηθάμε τους τραυματισμένους. Αλλά δεν πρέπει να μιλάμε και για αυτούς που τους σακάτεψαν;


Γρηγόρης Δ. Κλαδούχος
Ξυλόκαστρο-Ευρωστίνη
5 Ιουλίου 2017

Πέμπτη 6 Ιουλίου 2017

ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΑ; οέο




Επειδή ΠΟΤΕ δεν θα κάνουμε την χάρη στην παρέα της αυτοεξυπηρέτησης που κυριαρχεί στην πόλη - δια των μπλε, πράσινων και κόκκινων κόκκων που την συγκρότησαν  και προσπαθούν να την κρατήσουν όρθια, ώστε να κρατήσουν τα προνόμια που εξασφάλισαν δια αυτής - να κάνουμε κριτική σε επιλογές τους, χωρίς να έχουμε διατυπώσει θέση για το θέμα το οποίο αναδεικνύουμε, όπως κάνανε διαχρονικά εκείνοι κοροϊδεύοντας τον μπαμπουίνο και ψαρεύοντας σε θολά νερά υποσχέσεων, υποκρισιών, συκοφαντιών και ντουντουκών επί καμιά 15αριά συναπτά έτη
(Τεράστια η ευθύνη του Ζαφειρόπουλου που τους χαρίστηκε - τες πάντων), θα σου πούμε από σήμερα την θέση μας.

Εμείς έχουμε ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ για την πόλη με βάση αυτό μιλάμε, δεν περιμένουμε να ταυτιστούμε με κάθε ευκαιριακό αίτημα ή κάθε συγκυριακή γκρίνια των δημοτών, όπως κάνουν όσοι σε θεωρούν ηλίθιο.
Και σε καλούμε να αξιολογήσεις ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, μπας και από μπαμπουίνος γίνεις πολίτης.

ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠOΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ (κατά την γνώμη μας) ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ (και ουχί μόνο)!

Θα μου πεις τώρα το θυμήθηκες που το πράγμα βράζει και φωνάζουν στην Μικράς Ασίας.
ΝΑΙ! Τώρα θα σου πω την πρότασή μας που όμως δεν την είδα εχθές στον ύπνο μου, την έχουμε επεξεργαστεί και διατυπώσει χρόοονια τώρα. Έτη και έτη.

Η πρότασή μας είναι γνωστή σε συνομιλητές μας στην ΦΛΥΑ, από την περίοδο 2006 -2010.
Μόνο που η συντηρητική παράταξη - που ήταν πλειοψηφία - δεν συμφώνησε ποτέ.
(Τουλάχιστον τότε φόραγαν παντελόνια, και όταν διαφωνούσαν οι της τότε πλειοψηφίας έλεγαν "ΔΙΑΦΩΝΩ, το βλέπω αλλιώς" οπότε ο διάλογος είχε σημασία και ουσία.)

Μετά ήρθαν οι μέλισσες.
Οι Μαυρογυαλούροι που  από μπροστά ήταν ένα με .... το ΚΚΕ ένα πράγμα - δηλαδή και πολύ δημόσιο, κάργα δημόσιο -  και από πίσω άφηναν το Δουζένη να χαθεί.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ (και) ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΜΟΥ!

Πώς;;;;

Με μια μόνιμη εγκατάσταση δημοτικής λαχαναγοράς - ιχθυαγοράς.  

Με αποχέτευση, τουαλέτες, καθαριότητα, υγιεινή, καθημερινή λειτουργία από παραγωγούς και μόνο και ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ λοιπόν.

Η πόλη θα απελευθερωθεί από τον βραχνά των λαϊκών στον δρόμο, χωρίς να χάσει ο Χαλανδραίος την φρεσκάδα των προϊόντων της λαϊκής και χωρίς ο παραγωγός να χάσει την άμεση επαφή με τον αστό καταναλωτή.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ "ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ"

Όχι "χωρίς μεσάζοντες" ευκαιριακά στα σχολεία, με τριτοκοσμικά σκηνικά και βέβαια με την κατάθεση της παραταξιακής προτίμησης του πελάτη - πολίτη στον αρμόδιο του  "χωρίς μεσάζοντες" κάθε καργαριστερού Πολυτακόπουλο.
Χωρίς δηλαδή μεσάζοντες εμπορικούς αλλά και πολιτικούς .

- Πού να γίνει ρε μεγάλε αυτό;;;;; Θα μας πεις;;;

ΣΤΟ ΚΤΗΜΑ ΠΡΩΗΝ ΜΑΜΜΟΠΟΥΛΟΥ, απένατι από τον Αη Γιώργη,

Υπόγειο γκαράζ (μέχρι 3 όροφοι κατακατ) και αποπαν μια εγκατάσταση για  την ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΑΛΑΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΟΛΗ ΜΑΣ, επιβαρύνει, ρυπαίνει, εκνευρίζει και βάζει τους ιθαγενείς να τρώγονται μεταξύ τους.

Μια φασαρία για την λαϊκή της Τούφας και πού θα πάει αυτό το μήνα, μια η λαϊκή του Κάτω Χαλανδρίου και πού θα πάει τον άλλο μήνα, τώρα και η λαϊκή του Κεντρικού Χαλανδρίου και πού θα πάει.

Και βέβαια τουρκομπαρόκ ΜΑΥΡΟΓΥΑΛΟΥΡΙΣΜΟΣ.

Κάθε δημαρχάρας στο Χαλάνδρι μαζεύει κουκιά (από τον ένα δρόμο που "απελευθερώνει" από την λαϊκή) ενώ ο επίδοξος "Χαλίφης στην θέση του Χαλίφη" (ο "Αντιπολίτευσης" δηλαδή), πάει με τον άλλο δρόμο για να ψηφίσουν αυτόν οι μπαμπουίνοι, να εισπράξει την δυσαρέσκειά τους που τους πήγε ο δημαρχάρας την λαϊκή μπροστά στο σπίτι τους.

Αλλά ΟΛΟΙΜΑΖΙ στηρίζουν τον παραγωγό στας διακηρύξεις τους.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ, ΗΓΕΤΕΣ ΜΠΑΝΑΝΙΑΣ, ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΜΠΑΝΑΝΙΑΣ, ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΜΠΑΝΑΝΙΑΣ.

Πρόταση λοιπόν ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ του θέματος, ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, και ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ.
ΒΙΩΣΙΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ!

Και θέσεις εργασίας, έτσι; Να τα λέμε και αυτά.

Γιατί ο παραγωγός θα βάλει και έναν στον πάγκο να πουλάει το μπρόκολο, έτσι;

Και έσοδα από τα γκαράζ.
Και ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΑ ΧΩΡΟΘΕΤΗΜΕΝΗ ΣΩΣΤΑ αφού μια ΜΟΝΙΜΗ δημοτική αγορά Χαλανδρίου εκεί, είναι ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ της πόλης με άνετη πρόσβαση από παντού.

Γιατί δεν συμφωνούν οι συντηρητικοί όταν το θέσαμε;

ΚΑΜΙΑ ΕΚΠΛΗΞΗ! ΛΟΓΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ.
Πιστεύουν ότι το "φιλέτο" αυτό δεν πρέπει να αξιοποιηθεί με προτεραιότητα τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου και την εξυπηρέτησή του - αυτά είναι κάτι σοσιαλισμοί που λένε οι παλιοί - αφού αποτελεί (και όντος αποτελεί, δίκιο έχουν) "ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ" άρα θα βρεθεί ιδιώτης που θα βάλει πολλά λεφτά εκεί (όταν έρθουν αυτοί στα πράγματα, που τα έχουν καλά με τους επενδυτάς) και ο δήμος θα τα κονομήσει πολύ.

ΚΕΡΔΟΣ, ΚΕΡΔΟΣ, ΚΕΡΔΟΣ.

Αυτό βέβαια που ο δήμος ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΝΕΙ ακίνητα από ιδιώτες για να μην τα χρησιμοποιήσει για ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ σκοπό και να τα ξαναδώσει σε (άλλους) ιδιώτες μόνο για έναν λόγο γίνεται, έτσι;;;;

Δεν σε θέλω μπαμπουίνο.

Ποιος ο λόγος να γίνει αυτό - να δώσει ο δήμος λεφτά για να απαλλοτριώσει από ιδιώτη για να το ξαναδώσει μετά σε ιδιώτη να το αξιοποιήσει κατά πώς του αρέσει - ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ;
Δεν υπάρχει. Η απαλλοτρίωση (ή η αγορά ακινήτου) από τον δήμο ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι γίνεται για να καλύψει κάποια ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ, έτσι δεν είναι;

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ.

ΑΡΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ και ΔΕΥΤΕΡΟ είναι το κέρδος, όχι γιατί είμαστε σοσιαλιστές αλλά ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ;

ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ;

ΜΠΟΡΕΙ.

Με χαρά θα ακούσουμε τον αντίλογο, ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Και προσοχή! Η πρότασή μας αυτή προτείνουμε να υλοποιηθεί ΜΕ ΣΔΙΤ!

Να αναζητηθεί ιδιώτης που θα επενδύσει ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ, όμως, όχι το ανάποδο.

(δεν θα εξειδικεύσουμε τώρα σε περισσότερες λεπτομέρειες).

Βέβαια η αυτοεξυπηρέτηση - γενικώς και εργολαβικώς - προτιμάει να περιμένει να δει τι θα προτείνει κάθε εργολάβος για το τι θα γίνει στην δημοτική περιουσία για να το υποστηρίξει - ή να το ανεχτεί με χαζογκρίνια - εκ των υστέρων, σιγά που τους νοιάζει η πόλη και η στρατηγική ανάπτυξής της.

(Ξέρεις με τι κριτήριο θα αξιολογηθεί η κάθε πρόταση έτσι; Δεν είσαι χαζός περί του κριτηρίου αξιολόγησης, έτσι; "ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ;;;")

Επειδή η πρότασή μας είναι - για άλλη μια φορά - ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ και ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ δεν έχει θέσει ανάλογη πρόταση στον δημόσιο διάλογο, ΑΝ ΥΙΟΘΕΤΗΘΕΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΗΣ από κανέναν ΘΑ ΤΟΝ ΚΡΑΞΟΥΜΕ αλά ΠΛΑΤΕΙΑ!

Ενώ με χαρά θα δούμε να την υιοθετούν οι μονομάχοι της επόμενης αναμέτρησης ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ, όμως.

Και με ακόμα μεγαλύτερη χαρά θα βλέπαμε να αξιοποιείται άμεσα, έστω και προσωρινά, στην επιφάνεια του κτήματος Μαμμόπουλου, για μεταφορά της λαϊκής ΤΩΡΑ μέχρι να προετοιμαστεί και να βρεθεί το επενδυτικό σχήμα για την οριστική εφαρμογή της με τα υπόγεια γκαράζ.

ΤΡΕΙΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ:

1. Την πρόταση την είχαμε συζητήσει μεταξύ μας και προεκλογικά, με προβληματισμό για το αν θα κάνουμε τις 10 θέσεις - προτάσεις με τις οποίες κατεβήκαμε στις εκλογές 11 αλλά είπαμε να αφήσουμε και τίποτα από το σχέδιό μας ΕΚΤΟΣ το 2014, για να μην μας λένε ότι τάζουμε λαγούς με πετραχείλια (άλλωστε το είπαμε ότι μιλάγαμε για στόχους απλά μιας τετραετίας και τότε και ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ να πούμε).

2. Υπάρχει κατατεθειμένη άλλη μια άποψη για αξιοποίηση του Μαμμόπουλου και είναι από τον φίλο μας τον Γιώργο Θωμά (ο μόνος που κάτι συγκεκριμένο είπε το 2014, όσο οι άλλοι δοξάζονται πάντα κρυπτόμενοι και αυτοεξυπηρετούμενοι εδώ και μια δεκαετία.).

Η παράταξη του κου Θωμά είπε προεκλογικά να γίνει (και) στο Μαμμόπουλο πολιτιστικό κέντρο - θέατρο.

Για εμάς οι πολιτιστικές λειτουργίες έχουν χωροθετηθεί ανεξίτηλα στη συνείδηση των Χαλανδραίων σε δύο χώρους της πόλης: ΣΤΟ ΔΟΥΖΕΝΗ και σε ένα κλειστό πολιτιστικό χώρο στο ΚΤΗΜΑ ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ σε ενότητα με το θέατρο της ρεματιάς, οπότε προκρίνουμε ως βέλτιστη λύση για το Μαμμόπουλο ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΓΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΆ - ΙΧΘΥΑΓΟΡΑ ώστε να ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ να έρθουν σε επαφή κατευθείαν με τους καταναλωτές, να προσφέρεται καθημερινά φρέσκο, ελληνικό, ποιοτικό προϊόν στον Χαλανδραίο, να υπάρξουν κάποια - όχι βέβαια τα περισσότερα που μπορεί αν δώσει το ακίνητο, αν γίνει κτίριο γραφείων - έσοδα στον δήμο (έσοδα από τέλη χρήσης της αγοράς και βέβαια από τα γκαράζ) και να βγάλουμε τις λαϊκές από τους δρόμους, να ησυχάσουμε από το τσιγγαναριό.

3. "Και που θα πάνε οι πλάκες, τα τσιμέντα και το αμμοχάλικο της αυτεπιστασίας" θα ρωτήσει ο αντιδήμαρχος Γερολυμάτος ίσως;

Ε άμα ρωτήσει θα του απαντήσουμε, για να κάνουμε και λίγο την πλάκα μας.

Δεχόμαστε κριτική στην πρότασή μας και βέβαια αντίλογο.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΡΟΥΣΤΗΣ: Θεσμοί -Κυβέρνηση : 5-0

του Α. Κρούστη
Σκέφτηκα να γράψω το άρθρο αυτό χωρίς να το στολίσω με λογοτεχνικό ύφος και ούτε να δείξω το θυμό μου για όσα ζούμε. Έτσι ξερά. Τεχνοκρατικά και λογικά.
 Η υπερήφανη διαπραγμάτευση λοιπόν των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, δια στόματος πρωθυπουργού στη ΔΕΘ το 2016, έθετε 5 πολύ συγκεκριμένους στόχους:
Στόχοι.
1.     Να κλείσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα η δεύτερη αξιολόγηση γιατί η καθυστέρηση της έχει δυσβάστακτο κόστος για την οικονομία.
2.     Την απομείωση και η ελάφρυνση του χρέους.
3.     Να ενταχτεί η Ελλάδα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαράκωσες (QE) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
4.     Να αποκλιμακωθούν οι στόχοι επίτευξης πλεονασμάτων του 2018 από 3,5% σε 2.5% το 2019 και σε 2% το 2020.
5.     Να επιτευχθούν οι απαιτούμενοι ρυθμοί ανάπτυξης της τάξεως του 2,7%

Επίτευξη.
1.     Η αξιολόγηση έπρεπε να κλείσει το Φεβρουάριο του 2016 και έκλεισε 16 μήνες μετά. Τον Ιούνιο του 2017. Τα 5,6 δις μέτρα που επιβλήθηκαν σε όλους μας ήταν αποτέλεσμα αυτής της καθυστέρησης.
2.     Καμία μείωση χρέους. Επαναλήφτηκαν οι δεσμεύσεις του Eurogroup του 2012, εφόσον επιτευχθούν οι στόχοι και εφαρμοστούν οι ψηφισμένες διαρθρωτικές αλλαγές.
3.     Η ένταξη της Ελλάδος στην Ποσοτική Χαλάρωση θα σηματοδοτούσε την μείωση κόστους δανεισμού, την αύξηση της ρευστότητας, την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και την έξοδο της χώρας στις αγορές. Δεν επετεύχθη τίποτα.
4.     Το πρωτογενές πλεόνασμα όχι μόνο δεν μειώθηκε το 3,5% στο 2,5% για το 2019 , αλλά επεκτάθηκε έως το 2022 και το 2% του 2020 , για 40 χρόνια μετά το 2060
5.     Μετά από μια κούρσα ύφεσης η κυβέρνηση ασθμαίνοντας , μετά από τη φορολογική καταιγίδα που επέβαλε παντού, τώρα  μπορεί να φτάσει σε ρυθμό ανάπτυξης γύρω στο 1,5% στο μισό σχεδόν του αρχικού στόχου της.

Κόστος συνολικής αστοχίας;
100 δις. €
Συμπέρασμα;
Φύγετε …..!

ΕΝΩ ΑΜΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΘΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΜΕ!


 

Η μη καταβολή των δεδουλευμένων, ακόμα και μακροχρόνια, δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας, εκτός αν ο εργοδότης έχει την πρόθεση να σε εκβιάσει να παραιτηθείς, αποφάσισε ο Άρειος Πάγος.

Θα πηγαίνεις λοιπόν στον εργοδότη και θα τον ρωτάς: "Αφεντικό, δεν πιστεύω να θέλεις να με κάνεις να παραιτηθώ και δεν με πληρώνεις εδώ και ένα χρόνο". Αυτός θα σου απαντά: "Όχι ρε, πώς σου πέρασε από το μυαλό;" 


Και θα συνεχίζεις να δουλεύεις απλήρωτος, αφού οι προθέσεις του είναι αγνές.

Εύγε στον Άρειο Πάγο που βρίσκεται πάντα στο πλευρό του εργαζόμενου και διαλύει αυτή την αντιπαραγωγική εμμονή ότι το να μην πληρώνεται κάποιος είναι βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας.


 Κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει καν μισθός, γιατί δημιουργεί τριβές και συγκρούσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.


(το έκλεψα από ανάρτηση του σύντοφου Δ.Σ. στο φατσομπούκι)

Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ! ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ πρ. ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΛΥΜΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΑ ΙΜΙΑ!!!!!!


Διχάζει η απόφαση για τον πρώην δήμαρχο Καλύμνου, Δημήτρη Διακομιχάλη. Ήταν εκείνος που είχε σηκώσει στα Ίμια την ελληνική σημαία το 1996...

Την αποκάλυψη έκανε ο ίδιος, ο πρώην δήμαρχος Καλύμνου, με συνέντευξή του στο Blue Sky. Όπως είπε καλείται με απόφαση του ελεγκτικού συνεδρίου να πληρώσει 50.000 ευρώ γιατί του καταλογίστηκε ότι ενίσχυε οικονομικά επί επτά χρόνια παράνομα τον βοσκό που πήγαινε στα Ίμια για να φροντίσει τα κατσίκια του. «Μέχρι το 2002, ως δήμαρχος, κράτησα το βοσκό Αντώνη Βεζυρόπουλο στα Ίμια, εγκρίνοντάς του, με αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, ποσό 2 εκατομμυρίων δραχμών σημερινά 6.000 ευρώ το χρόνο, ώστε να μπορεί να καλύπτει τα έξοδα καυσίμων, πηγαινοερχόμενος με τη βάρκα του στις βραχονησίδες που είναι απόσταση 6, 5 μιλίων από το λιμάνι της Καλύμνου...

Τα ποσά ήταν για να αγοράζει τροφή, να μεταφέρει νερό και να περιποιείται τακτικά τα κατσίκια, επιβεβαιώνοντας έτσι την ελληνική κυριαρχία, όπως έκανε επί χρόνια νοικιάζοντας τις βραχονησίδες από το δήμο. Διότι πρόκειται για δημοτική έκταση, σύμφωνα με Ιταλικούς, βρετανικούς, αμερικανικούς και τουρκικούς χάρτες που έχω», είπε ο κύριος Διακομιχάλης σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο «Blue Sky».


Ο πρώην δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, ο οποίος είχε υψώσει την ελληνική σημαία στα Ίμια καλείται να πληρώσει το ποσό αυτό από τη τσέπη του αναδρομικά και εντόκως, με το σκεπτικό ότι οι δαπάνες αυτές δεν ήταν νομίμως υλοποιημένες. «Μετά τον Απρίλιο του 2004, και την αλλαγή, εν τω μεταξύ, της δημοτικής αρχής το 2002, ο βοσκός δεν πήγαινε, αφού δεν είχε την οικονομική στήριξη του δήμου, ενώ ο ίδιος δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα έξοδα'' λέει ο κύριος Διακομιχάλης και ξεσπά...

Δεν πάει πια. Ειδικά τώρα, που έχουμε γενικευμένη αμφισβήτηση του Αιγαίου. Επειδή ούτε το υπουργείο Εξωτερικών ούτε το υπουργείο Αιγαίου μπόρεσε να καλύψει το ποσό, μου καταλόγισαν ως μη νόμιμες δαπάνες 50.000 ευρώ. Όταν ο βοσκός πήγαινε στα Ίμια τα τουρκικά πλοιάρια προσπαθούσαν να τον παρενοχλήσουν αλλά μέχρι εκεί. Σήμερα, δεν υπάρχει πλέον ζώσα ψυχή στα Ίμια».

http://www.newsit.gr

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΣΦΑΛΙΑΡΑΣ


ΓΚΡΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΣΤΟΝ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟ



Τέθηκε εχθές σε ισχύ η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου να μεταφέρει την λαϊκή του Κεντρικού Χαλανδρίου από τον χώρο που χρόνια λειτουργούσε στην Μικράς Ασίας.

Έχουμε ήδη καμιά δεκαριά τηλέφωνα στην Πλατεία να ασχοληθούμε με το θέμα, έχουμε κουτσομπολιά περί του ρόλου μεγaλοπαράγοντα της διοικήσεως που επέβαλε - κατά τον καταγγέλλοντα -  την αλλαγή για να φύγει η λαϊκή μπροστά από το σπίτι του/της που γινόταν εκεί αλλά δεν θέλουμε ΑΚΟΜΑ να ασχοληθούμε.

Και δεν θέλουμε να ασχοληθούμε μέχρι να περάσουν δύο - τρεις Τρίτες με το καινούργιο σύστημα, να το "εμπεδώσει" η γειτονιά, να μαζέψουμε στοιχεία  για να το αξιολογήσουμε ως προς την λειτουργικότητά του και τις επιπτώσεις του.

Οπότε σταματήστε να βρίζετε, δεν κάνουμε γαργάρα το θέμα αλλά εμείς γράφουμε όταν αυτά που γράφουμε ΔΕΝ ΕΠΙΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ, είναι τεκμηριωμένα.

Σε ένα μόνο από τα τηλεφωνήματα που δεχτήκαμε θα σταθούμε προς το παρόν και θα το συνυπογράψουμε απολύτως, αν και δεν πρόκειται για κάτι νέο.
Όταν ψηφιζόταν το νέο ΓΠΣ της διοίκησης Συμεών τα πράγματα ήταν ορατά για όποιον είχε μάτια να τα δει.

Τι μας είπε ο αναγνώστης μας;

ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΛΑΪΚΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ έγινε ουσιατικά ΑΧΡΗΣΤΗ, ΔΕΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ καθόλου, την νότια - νοτιοανατολική περιοχή του κέντρου.
Είναι πάρα πολύ πιο μακρυά από ότι ήταν και βέβαια δεν  μπορεί κάποιος να πάρει το καροτσάκι από την Φ. Λίτσα ή την Ζήνωνος και να φτάσει στην Μικράς Ασίας να ψωνίσει μπρόκολο.

Και χρήστες από την γειτονιά αυτή διαμαρτύρονται δικαιολογημένα. Και είναι πολλοί.

Βέβαια το γεγονός ότι το παραδοσιακό, το ιστορικό κέντρο της πόλης γίνεται όλο και πιο δύσκολο στον κάτοικο να ζήσει εκεί και να εξυπηρετήσει τις καθημερινές ανάγκες του δεν είναι κεραυνός εν αιθρία.

Ούτε τυχαίο είναι ότι στα δελτία τύπου του γραφείου προπαγάνδας η λαϊκή που χρόνια γινόταν στην Γυφτοπούλου και πίσω και βέβαια ήταν Η ΛΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ - με άλλες δύο λαϊκές στην Τούφα και το Κάτω Χαλάνδρ ι -  αναφέρεται έντεχνα ως "ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥ" .

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ αλλά και των περιοχών σταδιακής επέκτασής του δεν αποτελούν προτεραιότητα των καθεστωτικών δυνάμεων του SALT LAKE CITY.
Έτσι και αλλιώς να φύγουν πρέπει.
ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΑ ΚΥΕ!
Τι μας νοιάζει αν έχουν ΛΑΪΚΗ να ψωνίσουν.

Τρίτη 4 Ιουλίου 2017

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ: «Δεύτερη αξιολόγηση, κυβερνητική ’’αυτομαστίγωση’’ και η ανάγκη αντίδρασης του κυρίαρχου Λαού»

«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ»
ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ 


ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ – ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Αθήνα, 4 Ιουλίου 2017

«Δεύτερη αξιολόγηση, κυβερνητική ’’αυτομαστίγωση’’ και η ανάγκη αντίδρασης του κυρίαρχου Λαού»

«Κανείς δεν περίμενε περαιτέρω μέτρα για το χρέος σ’ αυτή τη φάση» παραδέχθηκε πριν δύο ημέρες ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης, από το βήμα συνεδρίου του Economist και προσέθεσε: «δεν είχαμε προσδοκίες ότι το Eurogroup θα μπορούσε να ξεκλειδώσει τη συμμετοχή στην ποσοτική χαλάρωση» και εξήγησε ότι «αυτή είναι μία απόφαση, την οποία θα λάβει μόνη της η ΕΚΤ».

Η επίσημη τοποθέτηση του κ. Χουλιαράκη δεν «αδειάζει» απλώς την επίσημη κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία ούτως ή άλλως είχε σαν σκοπό να προσφέρει «φύλο συκής» στους «απογυμνωμένους» κάθε πολιτικής σοβαρότητας βουλευτές της πλειοψηφίας, αλλά πολύ περισσότερο προσβάλλει, για μια ακόμη φορά με τον πλέον χυδαίο τρόπο, τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού.

Κανείς δεν περίμενε βεβαίως τον κ. Χουλιαράκη, για να αντιληφθεί την μειοδοτική πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. Η ολοκληρωτική παράδοσή της στις ορέξεις της νεοφιλελελεύθερης διεθνούς και των τοκογλύφων δανειστών, που πίσω από το «τυράκι» των χαμηλών επιτοκίων (τη στιγμή βέβαια που το κόστος χρήματος είναι μηδενικό) κρύβουν την καταλήστευση του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου της χώρας, την εξαθλίωση των ντόπιων παραγωγικών δυνάμεων και την υποθήκευση της λαϊκής κυριαρχίας στο πλαίσιο των μεγάλων συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή μας, αποτελεί εθνική και κοινωνική προδοσία.

Η πραγματικότητα, με βάση την απόφαση του Eurogroup για την β’ αξιολόγηση, είναι τραγική. Μετά την ψήφιση και προνομοθέτηση σκληρών μέτρων για φορολογουμένους και συνταξιούχους από το 2019, η Ελληνική κυβέρνηση δεσμεύθηκε για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του Α.Ε.Π έως και το 2022 και «ίσα» ή μεγαλύτερα, αλλά κοντά στο 2% του Α.Ε.Π έως και το 2060. 

Γίνεται αντιληπτό, ότι η αποδοχή της διατήρησης των εξωφρενικών παραπάνω πλεονασμάτων για 42 χρόνια από σήμερα, που, σημειωτέον, καμία χώρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έως σήμερα δεν πέτυχε, σημαίνει πρακτικά την διατήρηση συνθηκών λιτότητας και αναπτυξιακής «βύθισης», με συντριβή των υπαρχουσών παραγωγικών «νησίδων», λόγω της άγριας υπερφορολόγησης για την επίτευξη αυτών των «αιματηρών» πλεονασμάτων, συνδυασμός, που μπορεί να αποβεί μοιραίος για τον λαό, αλλά και για τα εθνικά συμφέροντα. Σε μια εποχή έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, που η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι σε εγρήγορση και να «εξάγει» οικονομικό δυναμισμό και αυτοπεποίθηση, η πολιτικοοικονομική της ηγεσία αποδέχεται για τις επόμενες δεκαετίες, ότι θα παραμείνει ένα «οικονομικό πτώμα».

Αν σε όλα τα παραπάνω προστεθεί η εκχώρηση, σε βαθμό δημεύσεως, της δημόσιας περιουσίας στο λεγόμενο «Υπερταμείο», η οποία επιδιώκεται να πέσει στα χέρια ιδιωτών, που, υποτίθεται, διαθέτουν τα κεφάλαια για να την αξιοποιήσουν, η έφοδος, που επίκειται μέσω των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών στην περιουσία του Ελληνικού λαού, οι συνθήκες εργασιακού «Μεσαίωνα» σε όλους τους τομείς, με πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η επιχειρούμενη εξαφάνιση των μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών και η έξοδος του πιο μορφωμένου τμήματος της νέας γενιάς στις παραγωγικές μηχανές της Δύσης, ως έτοιμο επιστημονικό προσωπικό, είναι προφανές ότι δημιουργείται ένα «σπιράλ οικονομικού θανάτου» της χώρας.

Η χειρότερη, δε, πτυχή της οδυνηρής αυτής πραγματικότητας είναι η απουσία οποιουδήποτε οδικού χάρτη εξόδου από αυτόν τον φαύλο, καταστροφικό κύκλο και η έλλειψη ενός σχεδίου εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης, με βάση τα συντριπτικά της πλεονεκτήματα, που υπάρχουν σε πάρα πολλούς τομείς.

Να θυμίσουμε ότι μετά τη Β ’Αξιολόγηση, προέκυψε «νέος κατάλογος», του επικαιροποιημένου Μνημονίου, με 113 προαπαιτούμενα, ανάμεσα στα άλλα περιλαμβάνει κομβικά ζητήματα για την εγχώρια αγορά ενέργειας μέχρι το τέλος του Προγράμματος, το 2018. Στα ενεργειακά, ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων η πώληση των λιγνιτικών μονάδων της Δ.Ε.Η, ο νέος διαγωνισμός για την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ, και οι παρεμβάσεις στην αγορά φυσικού αερίου. Επίσης προβλέπονται, μειώσεις συντάξεων, μειώσεις φαρμακευτικής δαπάνης, αλλαγή του τρόπου απόφασης προκήρυξης απεργίας, από τα συνδικάτα και άλλα.

Δεν προκαλούν λοιπόν την έκπληξή μας, ούτε οι συγκεκριμένες δηλώσεις, ούτε και η συνέχιση της πορείας που χάραξαν οι νυν κυβερνώντες, άξιοι συνεχιστές του «ευάρεστου έργου» όσων προηγήθηκαν.

Προκαλούν όμως την υπομονή μας και, ελπίζουμε, να προκαλέσουν την τελική, απελευθερωτική, ανατρεπτική αντίδραση του ελληνικού λαού.

Εμείς, ως «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις προς σε αυτήν την κατεύθυνση. Η ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, η επαναφορά της συνταγματικής νομιμότητας και της λαϊκής κυριαρχίας σε μια κατεύθυνση βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής απελευθέρωσης δεν αποτελούν ουτοπία, αλλά μονόδρομο.
«Πρωτοβουλία 14ης Μάη»

Επιστολή του Δημάρχου Ηλιούπολης προς αιρετούς και συναδέλφους












Αγαπητέ Συνάδελφε,

Με τις 11 ήμερες κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων η ελληνική κοινωνία δοκιμάστηκε για μια ακόμη φορά, καθώς αναδείχτηκαν έντονα οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις αντιλήψεων και συμπεριφορών.

Από την μία εργαζόμενοι που έδιναν αγώνα χάνοντας μεροκάματα σε πολύ δύσκολους καιρούς, ακόμη και μόνιμοι που δεν τους αφορούσε το θέμα, με αποκλειστικό κριτήριο την συνδικαλιστική συνείδηση αλληλεγγύης και από τη άλλη ακόμη και συμβασιούχοι που έφτιαχναν απεργοσπαστικούς μηχανισμούς με την ελπίδα ότι οι υπόλοιποι θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Από τη μία οι πολίτες που «τσίμπησαν» αμέσως το τυράκι της εύκολης και επιπόλαιας λύσης, της απόλυσης των εργαζομένων και της ιδιωτικοποίησης των μηχανισμών καθαριότητας και από την άλλη οι συνειδητοποιημένοι πολίτες που γνωρίζουν τις ολέθριες επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης και αντιστάθηκαν στον πειρασμό, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των εργαζομένων.

Από τη μία τα ΜΜΕ που εκφράζοντας συγκεκριμένα συμφέροντα ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας, έτρεχαν με τις κάμερες από Δήμο σε Δήμο για να αναδείξουν την «ικανότητα» εκείνων των Δημάρχων που κρατούσαν καθαρούς τους Δήμους τους, ή αυτούς που προωθούσαν την ιδιωτικοποίηση, χωρίς βέβαια να τους ρωτήσουν ούτε μια φορά που τα πήγαιναν και από την άλλη τα ΜΜΕ που κράτησαν ορθή και ψύχραιμη στάση αναδεικνύοντας το τεράστιο πρόβλημα υγείας, σεβόμενα όμως και τα εργασιακά δικαιώματα και τις περιβαλλοντικές διαστάσεις του προβλήματος.

Και το χειρότερο! Από τη μια οι Δήμαρχοι που βγήκαν ευθαρσώς και στήριξαν το κίνημα των συμβασιούχων και τον δίκαιο αγώνα τους και από την άλλοι οι ελάχιστοι «ικανοί» που βγήκαν στις κάμερες, αξιοποιώντας τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, ποιώντας την νήσσαν για την επίσημη τοποθέτηση της ΚΕΔΕ και εκθέτοντας τους συναδέλφους τους, εισέπρατταν συγχαρητήρια.

Οι ελάχιστοι αυτοί συνάδελφοι, για τους οποίους η ΚΕΔΕ δεν βρήκε ούτε λέξη να πει προκειμένου να στηρίξει τον αγώνα και την συνέπεια της πλειοψηφίας των υπολοίπων, ενδεχομένως προέβησαν και σε ένα περιβαλλοντικό έγκλημα που εκθέτει ανεπανόρθωτα την Τοπική Αυτοδιοίκηση και αναιρεί όλη την προσπάθεια για την περιβαλλοντική αναβάθμιση των Δήμων.

Οι Δήμαρχοι αυτοί είτε αρνούνται να πουν που πήγαν και πέταξαν τα σκουπίδια τόνων και 11 ημερών, είτε εκτοξεύουν διάφορες ανεδαφικές δικαιολογίες περί αόρατων – απομονωμένων χώρων προσωρινής εναπόθεσης.

Πολύ δε περισσότερο βγήκαν στην κάμερα και αντί να πουν την αλήθεια ότι η μη συσσώρευση σκουπιδιών στους Δήμους τους πολύ απλά οφείλεται στο ότι οι εργαζόμενοί τους είναι απεργοσπάστες, απέκρυψαν το γεγονός και παρουσιάστηκαν ως δήμαρχοι ιδιαίτερων ικανοτήτων που αξίζουν επαίνων, σε αντίθεση βέβαια με τους υπόλοιπους «άχρηστους» και «ανίκανους» που αφήνουν τους δημότες τους στο έλεος του θεού.

Αγαπητέ Συνάδελφε,

Όπως κι εσύ θα διαπίστωσες, οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων είχαν ως μοναδική τελικά επίπτωση, την στροφή της κοινής γνώμης εναντίον των δημοτικών αρχών.

Ούτε η Κυβέρνηση θεωρήθηκε άμεσα υπεύθυνη για το πρόβλημα , ούτε οι εργαζόμενοι που εντέλει υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους.

Συμπερασματικά υπεύθυνοι ήταν οι ανίκανοι δήμαρχοι που σε αντίθεση με άλλους, στάθηκαν ανίκανοι να καθαρίσουν τις πόλεις τους.

Μέσα σε τέτοιες συνθήκες όμως η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να έχει ούτε μέλλον, ούτε κύρος.

Για μια φορά ακόμη, μέλη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με κυρίαρχο το ένστικτο της ατομικής αυτοσυντήρησης, έσπευσαν να την εκθέσουν σπάζοντας κάθε συλλογική ευθύνη.

Όπως συνέβη και στο παρελθόν με την οικονομική διαχείριση, με τις καταπατήσεις, με τις παράνομες χωματερές, με τις απευθείας αναθέσεις, με την μη είσπραξη τελών, με τις προσλήψεις και με όλες αυτές τις περιπτώσεις που κηλίδωσαν ανεπανόρθωτα τον τίτλο του Δημάρχου και του αιρετού.

Η μεγάλη ευθύνη ανήκει στα συλλογικά όργανα που σιώπησαν και με μοναδικό γνώμονα τις πολιτικές ισορροπίες άφησαν εκτεθειμένη τη μεγάλη πλειοψηφία των αιρετών που δίνουν ιδρώτα και αίμα για την υπόθεση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του τόπου του ο καθένας, με συντριπτικό προσωπικό κόστος.

Ένα τέτοιο «άδειασμα» δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην αποσύνθεση της συλλογικότητας και στην απαξίωση του θεσμού.

Καλώ λοιπόν τα συλλογικά όργανα και ειδικά την ΚΕΔΕ να πάρουν θέση δημοσίως και να στηρίξουν όλους εκείνους του Δημάρχους που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και με συνέπεια στις αξίες που πρεσβεύει η Αυτοδιοίκηση, σήκωσαν το βάρος και το κόστος των κινητοποιήσεων.

Τους καλώ να βγουν και να πουν την αλήθεια. Με ποιο τρόπο ορισμένοι Δήμοι παρέμειναν καθαροί; Που πήγαν τα σκουπίδια τον καιρό που ο ΧΥΤΑ της Φυλής ήταν κλειστός και αποκλεισμένος; Τι είδους μυστικές συνεννοήσεις έκαναν κάτω από το τραπέζι με ιδιώτες και εργαζόμενους;

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση σήμερα έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε φορά από μια ηγεσία με θάρρος και άποψη. Μια ηγεσία που να μπορεί να σηκώσει το βάρος και τις ευθύνες των αιρετών που εκπροσωπεί και μια ηγεσία που να μεταδίδει σιγουριά σε όλη την κοινωνία για να προστατεύσει το θεσμό από τις απειλές και τους κινδύνους.

Ειδάλλως είμαστε όλοι άξιοι των πράξεών μας και της κοινωνικής απαξίωσης.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΥΡΑΣΗ ΨΗΦΙΖΑΝ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΚΟΥΡΑΣΟΓΥΑΛΟΥΡΟΣ
 

Μιλάνε όλοι για την αναξιοπιστία της κυβέρνησης.

Η καμήλα όμως την καμπούρα της δεν την βλέπει. Μόνο της μπροστινής κοιτάει και δείχνει.

Αυτό που έγινε εχτές στο δημοτικό συμβούλιο του Χαλανδρίου το αποδεικνύει άλλη μια φορά την υποκρισία, τον πολιτικό αμοραλισμό και την αναξιοπιστία μιας παράταξης που ΠΡΟΤΑΣΣΕΙ κατ' απόλυτο τρόπο το κομματικό, παραταξιακό συμφέρον, μιας δράκας ιδιοτελών κομπογιαννιτών που έχουν γίνει νοματαίοι ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΝΤΑΣ την κοινωνία.

Μιας παράταξης ΠΑΡΤΑΚΗΔΩΝ που ΜΑΥΡΟΓΥΑΛΟΥΡΩΝ.

Γιατί τι άλλο είναι ο αιρετός εκείνος που πριν μια βδομάδα ψήφισε το ψήφισμα που ακολουθεί για να "τους κοροϊδέψει τους χωριαταρέους" τους εργαζόμενους ότι είναι μαζί τους και μοιράζετε τις ίδιες αγωνίες με αυτούς και μια βδομάδα μετά κρύβονται ΟΛΟΙ πίσω από το δάκτυλό τους και δεν έρχονται στο δημοτικό συμβούλιο να ψηφίσουν να παραμείνουν στις θέσεις τους οι συμβασιούχοι;

Τι πολιτικκοί αντιμετώπιση αξίζουν εκείνοι οι οποίοι ΔΙΟΡΙΣΑΝ τους συμβασιούχους, τυς πούλησαν προστασία (ως κανικοί ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ) όσο ήταν διοίκηση και τώρα που την εργασία τους εξασφαλίζει το .... άλλο κόμμα δεν πάνε να ψηφίσουν;;;

 ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!

 Δες μπαμπουϊνε  που τους ψηφίζεις ΤΙ ΕΙΧΑΝ ΨΗΦΙΣΕΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΡΙΝ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ:

ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ:

Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του Ελεγκτικού συνεδρίου που οδηγεί σε χιλιάδες απολύσεις και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στους δήμους, το δημοτικό συμβούλιο Χαλανδρίου, εκφράζει την συμπαράστασή του στον δίκαιο αγώνα των συμβασιούχων για μετατροπή σε αορίστου, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου που έχουν παραταθεί με διαδοχικές κυβερνητικές αποφάσεις μέχρι το τέλος του 2017.

Οι συμβάσεις αυτές μας καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, καλύπτονται από τα ανταποδοτικά τέλη και είναι απαραίτητες προκειμένου να λειτουργήσει αποτελεσματικά η καθαριότητα, ιδιαίτερα εφόσον ισχύει το απαράδεκτο καθεστώς της ουσιαστικής απαγόρευσης προσλήψεων στους ΟΤΑ.

Στηρίζει το αίτημα για καταβολή των δεδουλευμένων καθώς και την κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας αλλά και της απαγόρευσης προσλήψεων, ιδιαίτερα στους τομείς της καθαριότητας και των κοινωνικών υπηρεσιών.

Υπερασπίζεται την κατάργηση του καθεστώτος της εργασιακής ανασφάλειας, της ομηρίας και αντιστέκεται σε κάθε μεθόδευση που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών των δήμων μέσω των απολύσεων και της συνεχιζόμενης απαξίωσης της εργασίας των εργαζομένων των ΟΤΑ.

Καλεί την κυβέρνηση να πάρει κάθε νομοθετική πρωτοβουλία στην παραπάνω κατεύθυνση και να καταργήσει το άρθρο 61 του Ν.3979/2011 που δίνει το δικαίωμα στις Δημοτικές Αρχές να εκχωρούν την αρμοδιότητα της Υπηρεσίας Καθαριότητας στους ιδιώτες.

http://www.stinplatia.gr/2017/06/blog-post_37.html

Συμβασιούχοι: «Η αλήθεια “μπροστά” και “πίσω” από την πρόταση της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.»

Η νομική σύμβουλος της ΠΟΕ ΟΤΑ ΜΑΡΙΑ ΤΣΙΠΡΑ
Με το Άρθρο 24 του Ν.4479/2017 να τυγχάνει “υποδοχής” από απολύσεις (Δήμος Αθηναίων, Δήμος Νεάπολης-Συκεών κ.α.)... - με το “καλημέρα” μάλιστα - η νομική σύμβουλος της Π.Ο.Ε-Ο.Τ.Α., κα Μαρία – Μαγδαληνή Τσίπρα, επιλέγει να “μιλήσει”, τώρα, «…που οι σημαίες κατέβηκαν, που οι δρόμοι άδειασαν, που η “νομιμότητα” επανήλθε και η διάταξη για τους συμβασιούχους καθαριότητας ψηφίστηκε μετά βαΐων και κλάδων στην Βουλή, που έχουμε πλέον βρεθεί ενώπιον της ωμής αλήθειας, ήρθε η στιγμή να βάλουμε μαζί, επώδυνα και ειλικρινά, απλά και κατανοητά, το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων. Να ψηλαφίσουμε τις πληγές, να αναζητήσουμε τα όπλα του εγκλήματος και να αποδώσουμε τις ευθύνες, όπου αυτές ανήκουν», όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει στο κείμενο – παρέμβασή της στο epoli.gr, τόσο για την πρόταση αυτή καθαυτήν της Ομοσπονδίας για τους συμβασιούχους – “παρατασιούχους” Καθαριότητας, όσο και τα περί... “αντισυνταγματικότητας” αυτής του Υπουργού Εσωτερικών, κ. Πάνου Σκουρλέτη.

Το κείμενο…


“Έμεινα σιωπηλή. Μια ολόκληρη εβδομάδα...

Σιωπηλή, ελπίζοντας, ότι μπορεί κόντρα σε όλες τις δυσοίωνες προβλέψεις, να βρεθεί λύση στο πρόβλημα.

Σιωπηλή. Από σεβασμό στην Δημοκρατία, που επιβάλλει να λύνονται τα προβλήματα από τους εκλεκτούς και εκλεγμένους του Ελληνικού Λαού.

Σιωπηλή. Και ας άκουσα από χείλη «αναρμοδίων» αρμόδιων να λοιδορούν και να καγχάζουν. Και ας άκουσα με έκπληξη κάποιους (με τι προσόντα άραγε;) να σπεύδουν να υπερασπιστούν - χωρίς προφανώς να το έχουν διαβάσει ποτέ - το Σύνταγμα. Ένα Σύνταγμα, στο οποίο κάποιοι, κάποτε - πάνε πολλά χρόνια, είναι αλήθεια - δώσαμε έναν όρκο, όχι γιατί ήταν μια απλή τυπική διαδικασία για να γίνει κανείς δικηγόρος αλλά γιατί το διδαχτήκαμε, το διαβάσαμε, ακούσαμε μεγάλους δασκάλους να μας μιλάνε γι’ αυτό και τελικά καταλήξαμε να το πιστεύουμε.

Σιωπηλή. Και ας έμεινα, για μια ακόμα φορά με την πικρή γεύση της απογοήτευσης στο στόμα, όπως εξάλλου, συμβαίνει τα τελευταία επτά χρόνια.

Τώρα, που οι σημαίες κατέβηκαν, που οι δρόμοι άδειασαν, που η «νομιμότητα» επανήλθε και η διάταξη για τους συμβασιούχους καθαριότητας ψηφίστηκε μετά βαΐων και κλάδων στην Βουλή, που έχουμε πλέον βρεθεί ενώπιον της ωμής αλήθειας, ήρθε η στιγμή να βάλουμε μαζί, επώδυνα και ειλικρινά, απλά και κατανοητά, το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων. Να ψηλαφίσουμε τις πληγές, να αναζητήσουμε τα όπλα του εγκλήματος και να αποδώσουμε τις ευθύνες, όπου αυτές ανήκουν.

Ας μπούμε στον κόπο, λοιπόν, εμείς, απλοί και ταπεινοί ερμηνευτές του δικαίου, να διαβάσουμε το Σύνταγμα, να καταλάβουμε τι ήθελε να πει στην τελική ανάλυση, ο συντακτικός νομοθέτης.

Το άρ. 103, λοιπόν, προβλέπει, ότι το προσωπικό της Δημόσιας Διοίκησης είναι μόνιμο, εφόσον υπηρετεί σε οργανικές θέσεις. Ο σκοπός του νομοθέτη, όταν εισήγαγε την ως άνω διάταξη ήταν διπλός: να προστατεύσει τους δημοσίους υπαλλήλους έναντι των απολύσεων, που γινόταν κάθε φορά, που άλλαζε η Κυβέρνηση (ξεχνιέται άραγε η πλατεία Κλαυθμώνος;) και την ίδια στιγμή να περιορίσει φαινόμενα πρόσληψης προσωπικού, που δεν ήταν αναγκαίο για την Δημόσια Διοίκηση, μέσω της πρόβλεψης για σύσταση οργανικών θέσεων.

Λίγες αράδες παρακάτω, η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου, απλή και κατανοητή, για όποιον καλόπιστα θέλει να την διαβάσει. Ειδικά, το τεχνικό, βοηθητικό και ειδικό επιστημονικό προσωπικό, προσλαμβάνεται με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, βάσει διαδικασίας και όρων, που ορίζει ο κοινός νομοθέτης.

Υπήρξε, άραγε τέτοιος νόμος ή μήπως κινείται μόνο στην σφαίρα της φαντασίας μερικών αρρωστημένων (όπως το δικό μου, ενδεχομένως) μυαλών; Η απάντηση είναι απερίφραστη. Ναι, υπήρξε.

Αρκεί κανείς να ανατρέξει στις διατάξεις του ν. 2314/1953 (που παρεμπιπτόντως εφαρμόστηκε μέχρι το έτος 2015, πριν αποφασιστεί το παιχνίδι των παρατάσεων των συμβάσεων των εργαζομένων στην καθαριότητα, μέσω νομοθετικής διάταξης) και διήπε την πρόσληψη προσωπικού «για τον καθαρισμό των δημοσίων καταστημάτων εν γένει» επί δεκαετίες. Εάν η πρόσληψη του εν λόγω προσωπικού ερχόταν σε αντίθεση προς το Σύνταγμα, τότε αναρωτιέται κανείς ειλικρινά, πως οι άνθρωποι αυτοί απασχολήθηκαν επί δεκαετίες, πως συνέχισαν να απασχολούνται σε πείσμα ή τέρψη ενδεχομένως όλων των Κυβερνήσεων, που μεσολάβησαν από το έτος 1953 μέχρι και σήμερα.

Και ένα ακόμα ερώτημα, που ανακύπτει και πρέπει να απαντηθεί, με την ίδια σαφήνεια και απλότητα, όπως όλα τα άλλα: Υπάρχει σήμερα ειδική διαδικασία για την πρόσληψη μίας εκ των τριών κατηγοριών, που το Σύνταγμα όλως εξαιρετικώς προβλέπει; Και πάλι η απάντηση είναι απερίφραστα, ναι. Και δεν είναι άλλη από την διαδικασία πρόσληψης ειδικού επιστημονικού προσωπικού, που διέπεται από τις διατάξεις του άρ. 19 του ν.2190/1994, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής διατάξεως.

Ας καταλήξουμε, συνεπώς, σε ένα πολύ χρήσιμο συμπέρασμα για την πορεία της σκέψεως μας: Το Σύνταγμα προβλέπει και την ίδια στιγμή επιτρέπει ειδικές διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού, όπως στην περίπτωση του προσωπικού καθαριότητας, τα κριτήρια για τις οποίες μπορούν να καθοριστούν από τον κοινό νομοθέτη, αρκεί να πληρούνται δύο βασικές προϋποθέσεις: να είναι αντικειμενικά και οι προσλήψεις να τελούν υπό τον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής (παρ. 7 του ιδίου άρθρου).

Ας δούμε, λοιπόν, λίγο στα αντικειμενικά κριτήρια, που μπορεί ο νομοθέτης να αξιοποιήσει, για την πρόσληψη του προσωπικού αυτού.

Μέχρι σήμερα κάνουμε λόγο για αντικειμενικά κριτήρια, όπως ο βαθμός του απολυτηρίου λυκείου ή ο χρόνος ανεργίας, που έχει ο κάθε υποψήφιος και φαίνεται, ότι όλοι μαζί λησμονούμε, ότι τα κριτήρια αυτά δεν προκύπτουν μέσω συνταγματικών διατάξεων αλλά μέσω του ιδίου του νόμου 2190/1994.

Εκτός εάν, βέβαια, ο εν λόγω νόμος έχει πλέον τόσο καθαγιαστεί στην συνείδηση του πολιτικού κόσμου της χώρας, που αποτελεί οιονεί Σύνταγμα για τις διαδικασίες προσλήψεων, οπότε ειλικρινά, ζητώ ταπεινά συγνώμη για την αυθάδεια μου να πιστεύω, ότι μπορεί και πρέπει να αλλάξει.

Και, βεβαίως, ας είμαστε επιτέλους ειλικρινής: ο χρόνος ανεργίας δεν είναι αντικειμενικό κριτήριο, που συνδέεται με την ποιότητα των υπηρεσιών, που περιμένει κανείς να λάβει από έναν υπάλληλο του Δημοσίου και εάν κάποιος τον έχει μπορεί να είναι καλός στην δουλειά του και εάν κάποιος δεν τον έχει είναι ανίκανος για εργασία. Απλώς, ο «πάνσοφος» νομοθέτης, αποφάσισε, ότι μέσω των προσλήψεων του Δημοσίου θέλει να εξυπηρετεί και ανάγκες κοινωνικής πολιτικής, αντικειμενικές μεν αλλά μη συνδεόμενες με την αξία των υπαλλήλων και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Μην μου πείτε, ωστόσο, ότι οι επιταγές του κοινού νομοθέτη δεν μπορούν με μια απλή διάταξη νόμου να αλλάξουν!

Ας έρθουμε τώρα στην εμπειρία. Μέχρι σήμερα, ομοίως, η εμπειρία είναι ένα αντικειμενικό κριτήριο, το οποίο μπορεί να προσμετρηθεί για την πρόσληψη προσωπικού, ιδιαίτερα, σε ειδικότητες τεχνικές, που η εμπειρία του υποψηφίου στο πρακτικό αντικείμενο της θέσεως μπορεί να αντισταθμίσει πλήρως τον βαθμό του απολυτηρίου λυκείου. Με ένα απλό παράδειγμα. Ενδιαφέρει ειλικρινά για την ποιότητα των υπηρεσιών, που παρέχονται στον πολίτη, εάν ο οδηγός έχει απολυτήριο λυκείου με βαθμό 20, όταν έχει χιλιάδες ώρες εμπειρίας στο τιμόνι; Ή μήπως ένας ιδιώτης εργοδότης, θα επέλεγε για οδηγό, κάποιον επειδή έχει απολυτήριο λυκείου με άριστα και επιπροσθέτως επειδή είναι και μακροχρόνια άνεργος, χωρίς να διαθέτει ούτε μια ώρα οδήγησης;

Η εμπειρία, συνεπώς, στις πρακτικές, τεχνικές και βοηθητικές κατηγορίες προσωπικού (όπως αυτές, που συζητάμε) αποτελεί ένα σημαντικό κριτήριο, που μπορεί να εξασφαλίσει την ποιότητα των υπηρεσιών και την αποδοτικότητα των υπαλλήλων. Τι άλλο πέραν από την προσμέτρηση της εμπειρίας, ζήτησε άραγε η διάταξη, που πρότεινε η ΠΟΕ ΟΤΑ, που τόσο εύκολα κατηγορήθηκε από κάποιους, ότι είναι αντισυνταγματική;

Και εάν η διάταξη αυτή είναι αντισυνταγματική, τότε γιατί ο ν. 3051/2003 έχει κριθεί σύμφωνος προς το Σύνταγμα; Γιατί η εμπειρία είτε ως προσόν πρόσληψης είτε ως μοριοδοτούμενο κριτήριο εφαρμόζεται σε πλείστες όσες προκηρύξεις, ακόμα και την στιγμή, που γράφονται αυτές οι γραμμές;

Και θα μου επιτρέψετε στην προσπάθεια αυτή να αποδείξω, ότι κάποιοι δεν είμαστε ελέφαντες, να κάνω και μια μικρή στάση στο μείζον νομικό (και πρωτίστως πολιτικό) θέμα των συμβασιούχων.

Το έτος 1999 θεσπίστηκε μια Kοινοτική Oδηγία, η οποία είχε ως σκοπό να προστατεύσει τους εργαζόμενους με ελαστικές μορφές συμβάσεων από καταχρήσεις εις βάρος τους εκ μέρους του εργοδότη. Η Οδηγία δεν έλεγε τίποτε περισσότερο από το απλό και αυτονόητο: Κράτος, λάβε μέτρα, προκειμένου οι εν λόγω εργαζόμενοι να μην πέφτουν θύματα καταχρήσεων. Είναι τεράστια η συζήτηση, εάν χρειαζόταν αυτή η διάταξη σε μια χώρα, που ήδη από το 1920 έχει έναν από τους πιο φιλεργατικούς νόμους στην Ευρώπη, που προβλέπει τις συνέπειες της κατάχρησης των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων με συμβάσεις και τις τιμωρεί αναγνωρίζοντας, ότι οι συμβάσεις αυτές είναι αορίστου χρόνου. Σε κάθε περίπτωση, η Κοινοτική Οδηγία είπε αυτά, που είχε να πει. Από εκεί και μετά ήρθε για μια ακόμα φορά ο σύγχρονος έλληνας νομοθέτης, να «ρυθμίσει» τα πράγματα με τον δικό του μοναδικό, ομολογουμένως, τρόπο.

Το π.δ. 164/2004 προέβλεψε, ότι στο Δημόσιο και στα Νομικά του Πρόσωπα, απαγορεύεται να καταρτίζονται συμβάσεις πέραν των 24 μηνών και ότι μεταξύ των συμβάσεων πρέπει να μεσολαβούν κενά διαστήματα. Εάν παρ’ ελπίδα, καταρτιστούν τέτοιου είδους συμβάσεις, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας, τότε ο προϊστάμενος του εργαζόμενου φέρει πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες. Τι συμβαίνει, όμως, όταν ο ίδιος ο νομοθέτης, καταρτίζει συμβάσεις, που παραβιάζουν τους κανόνες του π.δ. 164/2004; Ποιες είναι οι συνέπειες, όταν ο εργοδότης, που παρατείνει τις συμβάσεις, δεσμεύεται από νόμο, που επιβάλλει την παράταση; Η απάντηση είναι απλή: οι εργαζόμενοι απολύονται, χωρίς μάλιστα να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους, οι προϊστάμενοι απειλούνται με ποινικές και πειθαρχικές διώξεις. Και ο νομοθέτης; Ο Υπουργός, που πρότεινε την διάταξη; Η Βουλή, που την ψήφισε; Μα γι’ αυτούς, δεν προβλέπονται συνέπειες! Αυτοί έκαναν απλώς ένα στιγμιαίο λάθος!

Τι θα έλεγε, άραγε, ο νομοθέτης, που θέσπισε τον ν.2112/1920 για την περίπτωση των εργαζομένων αυτών; Θα επέλεγε, άραγε, να τους πετάξει στον δρόμο ή θα φρόντιζε να αποκαταστήσει τις συνέπειες, που ο ίδιος προκάλεσε; Θα αρκούνταν απλά να απολύσει τους εργαζόμενους ή θα έσπευδε να αναγνωρίσει, ότι οι συμβάσεις τους είναι συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου; Θα τιμωρούσε μόνο τον εργαζόμενο για το γεγονός, ότι δούλεψε μαζεύοντας σκουπίδια ή θα μετακύλιε το βάρος στο ίδιο το Κράτος, που τον εκμεταλλεύτηκε; Μα η απάντηση είναι απλή: τιμωρείς τον βιαστή και όχι το θύμα. Αναγνωρίζεις την κατάχρηση και την τιμωρείς εις βάρος αυτού, που την προκάλεσε.

Και εδώ είμαι σίγουρη, ότι κάποιοι από εσάς, που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε αυτές τις αράδες, θα σκεφτείτε: όταν προσλαμβάνεσαι παράνομα, έχεις και εσύ μερίδιο ευθύνης! Ειλικρινά, όμως, πιστεύω, ότι κάνετε λάθος. Πώς μπορείς να περιμένεις από έναν άνθρωπο, που αναζητάει μια οποιαδήποτε δουλειά για να ζήσει αξιοπρεπώς την οικογένεια του, να φανταστεί, ότι η Βουλή ψήφισε έναν νόμο, που ήταν αντίθετος προς το Σύνταγμα; Πώς μπορείς να απαιτείς, από τους ανθρώπους αυτούς, που παλεύουν για το μεροκάματο να παίζουν στα δάκτυλα νόμους και ερμηνείες διατάξεων και να γνωρίζουν στην τελική, ότι οι υποσχέσεις, που τους δόθηκαν ήταν κάλπικες, σαν την περίφημη κάλπικη λίρα της παλιάς και όλως διδακτικής ελληνικής ταινίας;

Κατανοώ την αγωνία της ανεργίας, γνωρίζω στο πετσί μου, τι σημαίνει να μην έχεις δουλειά, να μην μπορείς να ανταποκριθείς στις βασικές σου ανάγκες. Όπως γνωρίζω, όμως, την ίδια στιγμή, ότι η δυστυχία του γείτονα μου δεν μπορεί να γίνει η δική μου ευτυχία. Γιατί, δυστυχώς, βράζουμε όλοι μαζί στο ίδιο καζάνι.

Και γιατί δυστυχώς, αυτοί, που τόσα χρόνια κυβέρνησαν και κυβερνούν αυτό τον έρημο τόπο, δεν βράζουν στο ίδιο καζάνι μαζί μας. Εάν συνέβαινε αυτό, εάν υπήρχε ποτέ σεβασμός για το Σύνταγμα, τότε τα πράγματα, θα έμπαιναν επιτέλους σε μια σειρά, απλή, νοικοκυρίστικη. Το Δημόσιο, θα προσελάμβανε μονίμους και αορίστου χρόνου υπαλλήλους για να καλύψει τις ανάγκες του, τις οποίες θα είχε μετρήσει με την λογική της γυναίκας, που μετράει τα τρόφιμα στο ράφι της κουζίνας της. Οι συμβασιούχοι θα προσλαμβάνονταν για να καλύπτουν εποχικές ανάγκες και δεν θα ήταν έρμαιο σε πολιτικές αποφάσεις ανακύκλωσης προσωπικού και δημιουργίας κομματικών στρατών. Και όταν θα συνέβαινε αυτό, τότε το Δημόσιο, θα μπορούσε να λειτουργήσει ίσως λίγο καλύτερα. Και ίσως, λέω ίσως, θα ήμασταν όλοι λίγο καλύτερα από ότι είμαστε σήμερα, σαν κράτος και σαν κοινωνία.

Έγραψα, λοιπόν, μια πρόταση νόμου (μην παρεξηγηθώ: όταν μεγαλώσω, δεν θέλω να γίνω νομοθέτης) για λογαριασμό της ΠΟΕ ΟΤΑ, με απόλυτο σεβασμό στο Σύνταγμα, με σεβασμό στους ανθρώπους του μόχθου και του μεροκάματου, που δεν χρωστάνε τίποτε να γίνονται πιόνια οποιουδήποτε παίζει σκάκι στις πλάτες τους και πάνω απ’ όλα με πλήρη συναίσθηση της προσωπικής μου ευθύνης απέναντι σε όσα επώνυμα υπογράφω.

Πρότεινα, λοιπόν, ένα ειδικό σύστημα προσλήψεων, υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ με αντικειμενικό και ουσιαστικό κριτήριο την εμπειρία, αναγνωρίζοντας, ότι οι άνθρωποι, που έπεσαν θύματα καταχρήσεων, δεν πρέπει να τιμωρηθούν για τις καταχρήσεις αυτές, όπως εξάλλου, και η ίδια η Κοινοτική Οδηγία προβλέπει.

Και έσπασα την σιωπή μου, διότι κάποια στιγμή, ο πολιτικός κόσμος αυτής της χώρας, οφείλει να καταλάβει, ότι δεν μπορείς να επικαλείσαι το Σύνταγμα για να δικαιολογήσεις τις πολιτικές σου επιλογές, δεν δικαιούσαι να μετατρέπεις ένα προεχόντως πολιτικό θέμα σε νομικό, για να αποφύγεις τις ευθύνες, που σου αναλογούν.

Έσπασα την σιωπή μου, απλά για να ενώσω την φωνή μου με χιλιάδες άλλους καθημερινούς ανθρώπους, που ζουν την αγωνία του αύριο.

Και για να απαντήσω και εγώ με την σειρά μου σε όσους έσπευσαν να μιλήσουν περί αντισυνταγματικότητας.

Νομική λύση, υπάρχει, κύριε Υπουργέ. Η πολιτική βούληση είναι και θα είναι πάντοτε το ζητούμενο.”

www.epoli.gr