Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ για την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ: Τα ζώα έχουν δικαιώματα και τις 365 ημέρες τον χρόνο!

Η παγκόσμια ημέρα των Ζώων μας υπενθυμίζει, εμφατικά, τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν στη χώρα μας και η οπισθοδρόμηση που έχει συντελεστεί, τα τελευταία χρόνια. Η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων είναι επίκαιρη όσο ποτέ. Δεν ξεχνάμε το άθλιο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα αδέσποτα και δεσποζόμενα ζώα με την υπογραφή ενός δήθεν οικολόγου Υπουργού. Δεν ξεχνάμε τις απαράδεκτες δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ, υπέρ του παστουρώματος που υπόκεινται τα ζώα, με κυριότερο σημείο αναφοράς τα γαϊδουράκια της Σαντορίνης. Δεν ξεχνάμε την απαράδεκτα ευνοϊκή προσέγγιση της κυβέρνησης για το δελφινάριο, με αιχμή του δόρατος όσα συνέβησαν στο Αττικό Πάρκο.

Το Πράσινο Κίνημα, έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις στον διάλογο για την αυτοδιοίκηση για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο θέμα. Θεωρούμε ότι ο ακρογωνιαίος λίθος ενός σύγχρονου νομοθετικού οικοδομήματος, θα πρέπει να είναι η συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης με το εθελοντικό φιλοζωικό κίνημα. Παράλληλα, το κεντρικό κράτος πρέπει να βάλει τις προδιαγραφές ευζωίας για τους χώρους διαβίωσης των αδέσποτων και να εξασφαλίσει τους πόρους για να δημιουργηθούν οι χώροι αυτοί.

Ο συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Κώστας Καλογράνης έκανε την εξής δήλωση : «Η νομοθετική αποτυχία της κυβέρνησης και οι εχθρικές, προς τα ζώα, δηλώσεις των στελεχών της, μας αναγκάζουν να είμαστε σε πολιτική εγρήγορση. Το Πράσινο Κίνημα, πιστό στις αρχές και τις αξίες του, στηρίζει εμπράκτως το φιλοζωικό εθελοντικό κίνημα. Τα δικαιώματα των ζώων υπάρχουν 365 ημέρες τον χρόνο και όλοι μαζί οι φιλόζωοι θα τα προασπιστούμε».

Η συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Ρία Ακρίβου δήλωσε τα εξής: « Μια φιλόζωη κοινωνία είναι μία πολιτισμένη κοινωνία. Οι εθελοντές φιλόζωοι θα πρέπει να έχουν κομβικό ρόλο στην κατεύθυνση αυτή, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση. Οι προτάσεις του Πράσινου Κινήματος έχουν ως σημείο αναφοράς την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων, με κυρίαρχο στόχο την ευζωία τους».

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων καταθέτουμε και την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων, όπως αυτή ψηφίστηκε στο Παρίσι το 1978.

H Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ζωή είναι ενιαία, ότι όλα τα είδη έχουν κοινή καταγωγή και διαφοροποιούνται υπό το νόμο της εξέλιξης των ειδών, λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα ζωντανά όντα έχουν φυσικά δικαιώματα και κάθε ζώο με νευρικό σύστημα έχει συγκεκριμένα δικαιώματα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιφρόνηση ή και απλή άγνοια αυτών των φυσικών δικαιωμάτων είναι επιζήμια για την φύση και επιτρέπει στους ανθρώπους να διαπράττουν εγκλήματα εναντίον των ζώων, δεδομένου ότι η συνύπαρξη των ειδών, προϋποθέτει την αναγνώριση εκ μέρους του ανθρωπίνου είδους, του δικαιώματος στη ζωή και των υπολοίπων ζώων και δεδομένου ότι ο σεβασμός των ζώων από τους ανθρώπους είναι αδιαχώριστος με τον αντίστοιχο σεβασμό ανθρώπου προς άνθρωπο, διακηρύσσεται ότι:

Άρθρο 1
1. Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.

Άρθρο 2
1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου.
2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για το καλό των ζώων.
3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.

Άρθρο 3
1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά.
Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνει στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.

Άρθρο 4
1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους,
2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.

Άρθρο 5
1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του.
2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.

Άρθρο 6
1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα.
Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.

Άρθρο 7
1. Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.

Άρθρο 8
1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κλπ. αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό.
2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.

Άρθρο9
1. Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.

Άρθρο 10
1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων.
2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.

Άρθρο 11
1. Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.

Άρθρο 12
1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί «γενοκτονία», έγκλημα απέναντι στο είδος.
Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.

Άρθρο 13
1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.

Άρθρο 14
1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση.
2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ’ τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Διεθνής Ένωση Δικαιωμάτων των Ζώων, Παρίσι 1978

ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ - ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΘΑ ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΙ

ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΤΥΠΙΚΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ

Χωρίς μόρια για διενέργεια ΕΔΕ ή για τις συνδικαλιστικές δραστηριότητες αλλά και χωρίς να αποκλείει όσους/ες δεν μετείχαν στις διαδικασίες των μνημονιακών αξιολογήσεων (είτε Μητσοτάκη, είτε Γεροβασίλη) η νέα εγκύκλιος του ΥΠΔΑ που διευκρινίζει τις διαδικασίες επιλογής διευθυντών.

Θετικές προβλέψεις αν σκεφτεί κανείς όσα έχουν γίνει στον δήμο μας τα τελευταία χρόνια από την .... έτσι του κόλπου.

ΑΛΛΑ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΆΒΛΗΤΗ ΑΦΟΥ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. 

ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ - ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΝΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ.

Α νομίζετε ότι δεν ισχύει ρωτήστε τον Ζουκενμπεργκ που του έχουν κάνει το φατσομπούκι σουρωτήρι.

Αδύνατο σημείο της εγκυκλίου είναι τα μόρια από την .... συνέντευξη.
Είναι ΣΩΣΤΗ διαδικασία.
Αλλά πρέπει να διασφαλιστεί η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ σε αυτή.

Ίσως με συνέντευξη στην ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΗ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ των δήμων και σε πολυπρόσωπα όργανα στις άλλες βαθμίδες της διοίκησης.

Γιατί κυκλοφορούν εκτός από καθηγητές και άλλοι ..... ΦΑΚΕΛΑΚΗΔΕΣ που δίνουν μόρια με αντάλλαγμα "δείξε βυζί" - δεν ξέρω αν με κατανοεί η Μαριλίζα.

Και είναι περισσότεροι από όσο νομίζουμε.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ aftodioikisi.gr

Τρία θα είναι τα κριτήρια επιλογής γενικών διευθυντών, διευθυντών και τμηματαρχών, με το μεγαλύτερο ποσοστό μοριοδότησης να αποδίδεται στους τίτλους σπουδών που κατέχουν οι υποψήφιοι.

Η αξιολόγηση αφήνεται… εκτός, εφόσον έχει προκύψει η «εμπλοκή» με την ΑΔΕΔΥ να έχει κηρύξει απεργία – αποχή από κάθε σχετική διαδικασία. Όμως, καθώς η αξιολόγηση περιλαμβάνεται -βάσει της υφιστάμενης νομοθεσίας- στα (τέσσερα συνολικά) κριτήρια, θα «μετρήσει» για τις νέες κρίσεις που θα γίνουν στις θέσεις ευθύνης.

Όσον αφορά τις επικείμενες κρίσεις, τις πρώτες μετά από πολλά χρόνια στο δημόσιο, για όλες τις βαθμίδες προϊσταμένων, η μοριοδότηση -σύμφωνα με την σχετική εγκύκλιο– θα προκύπτει:

α) κατά 40% από τα τυπικά προσόντα και τα προσόντα επαγγελματικής κατάρτισης (δεν λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός, παρά μόνο ο τίτλος σπουδών, ενώ -υπενθυμίζεται- έχει επανέλθει η μοριοδότηση πιστοποιημένης επιμόρφωσης),

β) κατά 25% από την εργασιακή εμπειρία και την άσκηση καθηκόντων ευθύνης (αναγνωρίζονται ακόμη έως 7 χρόνια προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα σε συναφές αντικείμενο),

) κατά 35% από τη δομημένη συνέντευξη (περιλαμβάνει δύο θεματικές ενότητες: μία επί θεμάτων σχετικών με τον φορέα της θέσης, δεύτερη επί της διαχείρισης ενός υποθετικού σεναρίου, με καθεμία να μοριοδοτείται έως 500 μόρια),
ενώ ο υποψήφιος μπορεί να λαμβάνει κατ’ ανώτατο όριο 1.000 μόρια για καθεμία από τις παραπάνω κατηγορίες.

Σύμφωνα με πληροφορίες της aftodioikisi.gr από αρμόδιες πηγές, οι προκηρύξεις για την πλήρωση των θέσεων ευθύνης, με τις οποίες θα κληθούν οι ενδιαφερόμενοι να υποβάλουν τις αιτήσεις τους. Κάθε υποψήφιος μπορεί να διεκδικήσει έως 5 θέσεις ευθύνης ανά προκήρυξη, σύμφωνα με την εγκύκλιο.

 

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΑΚΕΛΑΚΗΣ: ΠΛΗΡΩΣΕ ή ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΤΟ ΒΥΖΙ ΣΟΥ

ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΟΣΟΙ ΠΛΗΡΩΣΑΝ

ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΟΙ ΚΟΠΕΛΕΣ ΠΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ .... ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΣΕ ΕΙΔΟΣ

ΣΥΝΕΡΓΟΙ ΟΣΟΙ ΣΙΩΠΗΣΑΝ.

ΓΕΛΟΙΟΙ ΟΣΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ κου ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ δια να συμμορφωθώμεν προς τας υποδείξεις μιας τυποκτόνου, υπκριτικής νομοθεσίας που ο κάθε ΑΝΩΜΑΛΟΣ, ο κάθε ΕΚΒΙΑΣΤΗΣ, ο κάθε ΓΡΑΜΜΑΤΙΑΚΙΑΣ ζητάει και τα ρέστα γιατί τον ..... συκοφάντησες.

Ενός τύπου τον μόνο που διαπομπεύει είναι τον πρεζάκια, τον αδύναμο, τον φτωχοδιάβολο.

Παράδειγμα για το τι κάνει η ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΕΝΗ ΣΙΩΠΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΛΕΣ "ΜΗ, ΜΙΛΑΣ, ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ"

ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟ!

4 ΟΚΤΩΒΡΗ - H ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ JANIS JOPLIN ΕΦΥΓΕ ΝΩΡΙΣ ΣΤΑ 27 ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ 1970

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΕΡΟΣ

Με σύνθημα «Το Μαρούσι Ενωμένο» ο Αντιπεριφερειάρχης Βορείου Τομέα Γιώργος Καραμέρος ανακοίνωσε εχθές Τρίτη 2 Οκτωβρίου την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος δήμαρχος Αμαρουσίου στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές.

Η ανακοίνωση του Γιώργου Καραμέρου έγινε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης σε γνωστό καφέ του κέντρου του Αμαρουσίου, με παρόντες συνεργάτες και φίλους του Αντιπεριφερειάρχη.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2001 ΕΦΥΓΕ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΩΜΙΚΟΣ

LEHMAN BROTHERS: TO «MAΥΡΟ ΤΟΤΕΜ» ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Του Γεωργίου Παπασίμου

Δέκα χρόνια ακριβώς συμπληρώθηκαν από την παταγώδη οικονομική κατάρρευση της «Lehman Brothers» στις Η.Π.Α., τον Σεπτέμβριο του 2008. Κατάρρευση, που ήταν η αρχή του ξηλώματος ενός διογκωμένου χρηματοπιστωτικού «τέρατος», που εξαπλώθηκε βιαίως από τις Η.Π.Α. σε όλο τον πλανήτη. Για να περισωθεί, τότε, αυτό το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό – ασφαλιστικό σύστημα από τα τοξικά ομόλογα, διοχετεύτηκαν γιγαντιαία ποσά από τα Κράτη προς τις τράπεζες, οι οποίες, στην συνέχεια, όταν ορθοπόδησαν, μετέτρεψαν τα Κράτη – δανειστές τους σε οικονομικά υποχείριά τους, λόγω της υπερχρέωσης.

Η κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, στα δέκα χρόνια που ακολούθησαν, όχι μόνο δεν έσβησε και παραμένει ενεργή, αλλά διόγκωσε τις «κακοήθειες», με την τρομακτική συσσώρευση του παγκόσμιου πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια, διαλύοντας, έτσι, οριστικά και τους ψευδεπίγραφους μύθους περί του «τέλους της Ιστορίας του Ανθρώπινου Γένους».

Αν κανείς επιχειρήσει να προβεί σε έναν απολογισμό των συνεπειών της κρίσης αυτής, θα διαπιστώσει τις τρομακτικά αρνητικές συνέπειες σε όλους τους τομείς της ανθρωπότητας, δικαιώνοντας, έτσι, τον τίτλο του άρθρου, περί «μαύρου τοτέμ» του καπιταλισμού.

Σε επίπεδο οικονομικής δραστηριότητας, έχουμε την πλήρη επικράτηση του χρηματοπιστωτικού τομέα, σε σχέση με τον παραγωγικό, την συσσώρευση του πλούτου σε πολύ λίγους, την μετατροπή των διαχειριστών του χρήματος σε απρόσωπα παγκόσμια «αφεντικά», απέναντι σε Κράτη και κοινωνίες, που, ήδη, βιώνουν τις τρομακτικές ανισότητες και την έλλειψη ικανής ρευστότητας εξαιτίας της υπερχρέωσής τους, αφενός, για να σωθεί ο χρηματοπιστωτικός τομέας κατά την έναρξη της κρίσης το 2008 και, αφετέρου, λόγω της μεταφοράς της παραγωγικής βάσης από την Δύση στην Ανατολή (Κίνα κ.λπ.), καθόσον, προκειμένου να συντηρηθούν στοιχειωδώς οι κοινωνικές δομές, απαιτείται δανεισμός.

Η εξέλιξη αυτή του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος θυμίζει ολοένα και περισσότερο αναλογικά, την διαδικασία της «πρωταρχικής συσσώρευσης», όπου σύμφωνα με τον Μάρξ, κυριαρχούσε η βίαιη απόσπαση των πληθυσμών από τα μέσα διαβίωσής τους. Σήμερα, κυριαρχεί η στρατηγική της συσσώρευσης μέσω «υφαρπαγής» με την οποία ο παγκόσμιος καπιταλισμός προσπαθεί να αμβλύνει τις κρίσεις υπερσυσσώρευσης και της μείωσης του ποσοστού κέρδους, που τον ταλαιπωρούν από την δεκαετία του ’70 και, πλέον, έχουν γιγαντωθεί, εξαιτίας της διόγκωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Πρόκειται για σοβαρή και ανήκεστο μετάλλαξή του, ο οποίος, χωρίς έλεγχο, ενισχύει συνεχώς τα φεουδαρχικά του χαρακτηριστικά, δηλαδή τον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας από ελάχιστους ανθρώπους ή πολυεθνικές, που είναι σε θέση να διαλύουν κοινωνίες και Κράτη.

Οι αποκαλύψεις των λεγόμενων «Panama Papers» αποτύπωσαν κατ’ ελάχιστον την σημερινή κατάληξη του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος και τον τεράστιο «νεκρό» πλούτο, που αποθηκεύεται, εκτός από τους εμφανείς παγκόσμιους «φεουδάρχες» – καπιταλιστές, με τις τεράστιες προσωπικές περιουσίες, που κάθε χρόνο δημοσιεύονται και αντιστοιχούν στο ΑΕΠ πολλών Χωρών, και σε τραπεζικούς λογαριασμούς εξωχώριων εταιριών ή «οχήματα ειδικού σκοπού», που βρίσκονται σε εξωτικές τοποθεσίες – «φορολογικούς παραδείσους». Ευφυώς η κατάσταση αυτή ονομάστηκε από κάποιους ως «καπιταλισμός εκτός νόμου».

Σε επίπεδο πλανητικής ηγεμονίας, η κρίση αυτή συνέπεσε με την έναρξη της παρακμής της Αμερικανικής παγκόσμιας ηγεμονίας, περίοδο, όπου εύστοχα έχει χαρακτηρισθεί από τον Giovanni Arrighi, ως το «φθινόπωρο των ηγεμονιών». Σε αυτή την περίοδο του «φθινοπώρου», ιστορικά από την εμφάνιση του καπιταλισμού στην Ευρώπη, τον 15ο αιώνα (περίοδος ισχύος των Ιταλικών πόλεων) συνυπάρχουν έντονες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, λόγω της εμφάνισης νέων επίδοξων δυνάμεων με παγκόσμια ισχύ, σε συνδυασμό με την όξυνση της οικονομικής κρίσης, εξαιτίας του έντονου ανταγωνισμού των πόλων του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος.

Εάν για τον παγκόσμιο καπιταλισμό η κρίση του 2008 αποτελεί το «μαύρο τοτέμ», για την Ελλάδα, που αποτέλεσε τον «αδύναμο κρίκο» του συστήματος, η κρίση αυτή υπήρξε το μεγαλύτερο «τραύμα» στη Νεώτερη Ιστορία της, εμφανίζοντας στο προσκήνιο τις πολλαπλές στρεβλώσεις του «νόθου» περιφερειακού καπιταλιστικού σχηματισμού της. Με «κλεπτοκρατική» οικονομική ολιγαρχία, στη θέση της αστικής τάξης Δυτικού τύπου, με την διαφθορά καθ’ ύψος και κατά μήκος όλων των θεσμών και των «αρμών» του συστήματος και με πολιτικό προσωπικό, που μετατράπηκε σε «οργανικό τμήμα» αυτής της παθογόνου καταστάσεως, η βύθιση της Χώρας ήταν θέμα χρόνου και συγκυρίας. Η μετατροπή της σε «αποικία χρέους», με πλήρη αδυναμία αντιστροφής αυτής της κατάστασης, παρά τα «φληναφήματα» των σημερινών διοικούντων, αποτελεί μια οδυνηρή «καθίζηση» του Ελληνισμού, άδικη και ταπεινωτική για τον Ελληνικό Λαό.