ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΙΛΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ

Η αναγκαία εθνική στρατηγική για την επιβίωση του Ελληνισμού

του Γ. Παπασίμου

Διακόσια χρόνια από την Επανάσταση του 1821, εκατό περίπου από την Μικρασιατική Καταστροφή και σαράντα έξι από την κατάληψη της Κύπρου, ο Ελληνισμός βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με νέους εθνικούς ακρωτηριασμούς. Η υλοποίηση των μεγαλεπήβολων σχεδίων «αναβίωσης» της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το καθεστώς Ερντογάν, που στηρίζεται αφενός στην γεωπολιτική ρευστότητα και τα κενά ισχύος στην ευρύτερη περιοχή και αφετέρου στον στρατιωτικό μεθοδικό υπερεξοπλισμό της Τουρκίας την τελευταία δεκαετία, περνά μέσα από την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στην περιοχή.

Αντιθέτως την ίδια περίοδο η Ελλάδα, λόγω της χρεωκοπίας της και της ένταξής της στον μνημονιακό οδοστρωτήρα, πέραν της χειρουργικής υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου του λαού αποδέχθηκε, με ευθύνη του πολιτικού προσωπικού εξουσίας και της εξαρτημένης οικονομικής ολιγαρχίας, τη δραματική μείωση των στρατιωτικών της δαπανών, με συνέπεια σήμερα στην κρίσιμη στιγμή για το παρόν και το μέλλον της, να εμφανίζονται «τρύπες» στην άμυνά της.

Ο χρόνος για την επιβίωση του Ελληνισμού τελειώνει. Χρειαζόμαστε σήμερα άμεσα εθνική στρατηγική αποτροπής και πολιτική βούληση για την αναχαίτιση των παράνομων διεκδικήσεων της Τουρκίας. Μια νέα εθνική στρατηγική που θα λαμβάνει υπόψη τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην περιοχή, τον πραγματικό συσχετισμό δυνάμεων και την υπέρβαση των ψευδο-ιδεολογημάτων, που σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κονδύλη παρακωλύουν την κατάστρωση και την εφαρμογή μιας νηφάλιας εθνικής στρατηγικής, δηλαδή «τα ασαφή και αποδυναμούμενα στοιχεία ενός γηγενούς εθνικισμού και τα εξίσου ασαφή, αλλά ενισχυόμενα αναμασήματα ενός ξενόφερτου ειρηνισμού και οικουμενισμού». Αυτή η εθνική στρατηγική θα πρέπει να έχει ως πυρήνα το αξίωμα ότι οι γεωπολιτικές παράμετροι και τα εθνικά συμφέροντα καθορίζουν την εξωτερική πολιτική και όχι το παρελθόν, η φυλή και ο πολιτισμός. «Η εθνική στρατηγική δεν είναι ούτε «δεξιά», ούτε «αριστερή», ούτε «εθνικιστική», ούτε «διεθνιστική», είναι τα πάντα ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης κατάστασης. Αλίμονο στη χώρα και στην πολιτική της ηγεσία, αν ερμηνεύει την συγκεκριμένη κατάσταση με βάση «δεξιές ή αριστερές προτιμήσεις αντί να προσαρμόζει τις προτιμήσεις στην κατά το δυνατόν ψυχρή ερμηνεία της συγκεκριμένης κατάστασης». Κάθε εθνική στρατηγική εφόσον περιορίζεται στον σχεδιασμό, των εκάστοτε επιθυμητών εξελίξεων είναι καταδικασμένη, σε μονομέρεια και δυσκαμψία, δηλαδή σε εθνικό αδιέξοδο» (Π. Κονδύλης, Ιδεολογίες και Εθνική Στρατηγική, Ιανουάριος 1998, Το Βήμα).

Ειδικότερα, μεταξύ των άλλων θα πρέπει να περιλαμβάνει:

Πρώτον, την ενεργή και αποτελεσματική διπλωματία προκειμένου να αξιοποιηθούν τα εσωτερικά προβλήματα και οι αντιφάσεις της γείτονος χώρας, σε συνδυασμό με τις οξύτατες γεωπολιτικές συγκρούσεις των μεγάλων πλανητικών πόλων στην ευρύτερη περιοχή της Λεκάνης της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Η πεπατημένη του αυτομάτου πιλότου (ΝΑΤΟ, Η.Π.Α., Ε.Ε.) θα πρέπει να διαφοροποιηθεί μέσω της σύναψης ισχυρών στρατιωτικών συμμαχιών με χώρες που έχουν πραγματικά κοινά συμφέροντα στην περιοχή (βλ. Γαλλία).

Επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια σε όλες τις ελληνικές θάλασσες και οριοθέτηση της ΑΟΖ με Κύπρο – Αίγυπτο με βάση το πλαίσιο της πρόσφατης οριοθέτησης της ΑΟΖ Ελλάδος – Ιταλίας και κάλεσμα στην Τουρκία για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, που αποτελεί τη μοναδική διαφορά μεταξύ των δύο χωρών.

Παράλληλα με τα παραπάνω η Ελλάδα οφείλει άμεσα να προαναγγείλει τη δική της κόκκινη γραμμή απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα και πειρατεία. Το ελλιποβαρές πολιτικό σύστημα της χώρας, έστω και τώρα την τελευταία στιγμή, οφείλει να δημοσιοποιήσει παντού ότι για την Ελλάδα τουρκική εισβολή στην ελληνική υφαλοκρηπίδα θα αποτελέσει casus belli.

Δεύτερον, ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων σε ανθρώπινο υλικό και όπλα, αφού κατά την προηγούμενη δεκαετία του μνημονιακού οδοστρωτήρα υπήρξε πλήρης εγκατάλειψη, κάτι που μπορεί να αποτελέσει ιστορική εγκληματική πράξη. Η στρατιωτική ενίσχυση θα πρέπει να γίνει με «έξυπνα όπλα» χαμηλού κόστους, αξιοποιώντας την δομή του αρχιπελάγους και κυρίως έξω από τον προκαθορισμένο προσανατολισμό της βορειοανατολικής συμμαχίας, που έχει μετατρέψει τον ελληνικό στρατό σε δεδομένο εργαλείο του νατοϊκού σχεδιασμού. Πέραν του γεγονότος ότι το ΝΑΤΟ είναι πλέον «εγκεφαλικά νεκρό» όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Γαλλίας Μακρόν, διαχρονικά στις ελληνοτουρκικές διαφορές τηρεί τη θέση του επιτήδειου ουδέτερου που αποβαίνει τελικά υπέρ της Τουρκίας. Αυτός ο νέος αμυντικός σχεδιασμός θα πρέπει να περιλαμβάνει και σημαντικές αυτόνομες μονάδες περιοχής στη θάλασσα (π.χ. γαλλικές φρεγάτες Belh@rra) που θα ενδυναμώσουν σε υψηλό επίπεδο τον ελληνικό στόλο, ο οποίος μέχρι σήμερα έχει προσανατολιστεί να καλύπτεται αντιαεροπορικά από τα νατοϊκά πλοία!!!

Περαιτέρω, απαιτείται άμεσα η ενίσχυση της παραπαίουσας ελληνικής βιομηχανίας. Είναι δυστυχώς οδυνηρό ότι ενώ ξοδεύτηκαν τερατώδη σε σχέση με τα μεγέθη της ποσά κατά τη περίοδο των «παχιών αγελάδων», η Ελλάδα δε μπόρεσε να δημιουργήσει εκείνο το ισχυρό στρατιωτικό εργαλείο που θα απέτρεπε κάθε προσπάθεια προσβολής των νόμιμων δικαιωμάτων της στον άξονα Θράκης – Αιγαίου – Κύπρου – Ανατολικής Μεσογείου.

Τρίτον, η ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, με χτύπημα του έντονου παρασιτισμού της οικονομικής ολιγαρχίας. Η χώρα δε μπορεί να συνεχίζει αμέριμνα την πορεία της χωρίς παραγωγική βάση και με κυρίαρχο στοιχείο τον παρασιτικό καταναλωτισμό και τη σταθερή γιγάντωση του «αδηφάγου» πελατειακού κράτους. Χωρίς ριζική αλλαγή – ανατροπή αυτού του χρεοκοπημένου νεοελληνικού οικονομικού – πολιτικού «παρασιτισμού», οι κίνδυνοι που την περιμένουν είναι πολύ μεγάλοι.

Το κρίσιμο αυτό ζήτημα, που αποτελεί και τη μεγάλη «τρύπα» της Μεταπολίτευσης, αλλά και της μνημονιακής περιόδου και συνιστά «ύβρι» διαχρονικά του πολιτικού προσωπικού εξουσίας και της παρασιτικής οικονομικής ολιγαρχίας, περιέγραψε και πάλι με μεγάλη ενάργεια από το 1998 ο Παναγιώτης Κονδύλης, λέγοντας προφητικά: «Αν ο Ελληνισμός θέλει να επιβιώσει ως διακεκριμένη ταυτότητα, το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να παράγει όσα τρώει. Δεν εννοώ διόλου κάποια οικονομική αυτάρκεια με την παλιά έννοια, αλλά την απαλλαγή από την πολιτική και την πρακτική του παρασιτικού καταναλωτισμού. Ειδάλλως, είναι αναπόφευκτη η πτώση στα κατώτερα σκαλιά του διεθνούς καταμερισμού της εργασίας, καταχρέωση και η πολιτικοστρατιωτική εξάρτηση Η αναστροφή της απαιτεί γενναία παραγωγική προσπάθεια, προηγμένη τεχνογνωσία και ριζική θεσμική εξυγίανση, καθώς και ένα εκπαιδευτικό σύστημα εντελώς διαφορετικού επιπέδου ... ο πτωχοπροδρομικός ελληνοκεντρισμός και ο κοσμοπολιτικός πιθηκισμός αποτελούν μεγέθη συμμετρικά και συναφή, όσο και αν φαινομενικά εκπροσωπούν δύο κόσμους εχθρικούς μεταξύ τους» («Πλανητική πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο»).

Έτσι, είναι ανησυχητικές οι μέχρι τώρα αναφορές τόσο του Πρωθυπουργού, όσο και της Επιτροπής Πισσαρίδη (πεπατημένη έκθεση ιδεών) για την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων του ταμείου ανάκαμψης, όπου απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά και σχέδιο για την αγροτική παραγωγή, τη μεταποίηση, τη διατροφική και ενεργειακή αυτοδυναμία μας και τη στήριξη της αμυντικής βιομηχανίας.

Τέταρτον, κρίσιμο παράγοντα αποτελεί η ενίσχυση του πατριωτισμού και του φρονήματος του λαού, που έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από την κυριαρχία εθνομηδενιστικών αντιλήψεων που διατρέχουν κάθετα το σημερινό πολιτικό προσωπικό εξουσίας και συνολικά το «σύστημα παρακμής», που επιχειρεί την επιβολή ενός ιδιότυπου «νεοραγιαδισμού».

Η συνέχιση της υποχωρητικής και κατευναστικής πολιτικής έναντι του τουρκικού επεκτατισμού και τυχόν αβελτηρία για την υλοποίηση μιας νέας εθνικής στρατηγικής στην πράξη, με ελάχιστους όρους τους προαναφερόμενους, δε θα αποτελεί απλώς μια λανθασμένη πολιτική, αλλά θα εμπεριέχει τα στοιχεία μιας ιστορικά μειοδοτικής πολιτικής, που θα απειλήσει το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας στις σημερινές ρευστές γεωπολιτικές ανακατατάξεις.

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΕ ΤΖΑΜΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

Το Δημοτικό Συμβούλιο Χαλανδρίου καταδικάζει με ψήφισμά του την απόφαση του τουρκικού κράτους για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από Μουσείο σε τζαμί και αποφάσισε να αποστείλει το σχετικό ψήφισμα στην UNESCO και σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, ζητώντας τις απαραίτητες ενέργειές τους για την ανάκληση τής απόφασης και την επαναφορά και διατήρηση του μουσειακού χαρακτήρα του μνημείου.

Αναλυτικά το ψήφισμα αναφέρει:

Οι συνθήκες που επέδρασαν, ώστε από το 1934 ο ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη να λειτουργεί ως Μουσείο, διαμορφώθηκαν ως αποτέλεσμα ισχυρών συμβολικών, ιστορικών και παγκόσμιων αξιών. Αποτέλεσε, όλα αυτά τα χρόνια οικουμενικό μνημείο και από το 1985 έχει ενταχθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Η απόφαση του τουρκικού κράτους να ανατρέψει μια από τις αποφάσεις-ορόσημο της σύγχρονης Τουρκίας, να θέσει το μνημείο υπό τη διεύθυνση της Αρχής Θρησκευτικών Υποθέσεων και να λειτουργήσει ως ισλαμικό τέμενος είναι προσβολή όχι μόνο για τους Χριστιανούς κάθε δόγματος, αλλά για το σύνολο του σύγχρονου πολιτισμένου κόσμου.
Η ενέργεια αυτή του προέδρου Ερντογάν γίνεται με τη στήριξη, σιωπηρά η ανοιχτά, ευρέος φάσματος της αντιπολίτευσης και παρά την αντίσταση των προοδευτικών δυνάμεων τής Τουρκίας. Εντάσσεται σε μια γενικότερη κλιμάκωση των προκλήσεων από την πλευρά της τουρκικής άρχουσας τάξης σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων τής χώρας μας στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην περιοχή μας και υποθάλπεται από την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

Η κίνηση αυτή δεν πρέπει να αποτελεί μια ελληνοτουρκική διένεξη, είναι στην πραγματικότητα καταστρατήγηση τού ιστορικού ρόλου που έχει ένα μνημείο χριστιανικής και παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς ενταγμένο στον κατάλογο τής UNESCO. Είναι επομένως σημαντικό να απομονωθούν οι εθνικιστικές και φασιστικές φωνές σε Τουρκία και Ελλάδα.

Τα πολιτιστικά μνημεία είναι φορείς υψηλών συμβολισμών και αποτελούν κοινό κτήμα του παγκόσμιου πολιτισμού. Είναι φορείς ανθρωπιστικών και διαχρονικών αξιών που δεν πρέπει και δεν μπορεί να υπόκεινται σε αλλοιώσεις και καταστροφές ή να γίνονται εργαλεία προπαγάνδας και επίδειξης κυριαρχίας στο πλαίσιο γεωπολιτικών συσχετισμών.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Χαλανδρίου καταδικάζει την απόφαση του τουρκικού κράτους για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας από Μουσείο σε τζαμί και θα αποστείλει το ψήφισμα αυτό στην UNESCO και σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, ζητώντας τις απαραίτητες ενέργειές τους για την ανάκληση της απόφασης και την επαναφορά και διατήρηση του μουσειακού χαρακτήρα του μνημείου. 

Το ψήφισμα εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία.
Πριν το ΔΣ είχαν κατατεθεί 3 ψηφίσματα: από την παράταξη ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΟΡΕΙΑ, την παράταξη Κουράση και τη Λαϊκή Συσπείρωση.
Το ψήφισμα που εγκρίθηκε τελικά κατά πλειοψηφία κατατέθηκε από την διοίκηση του δήμου ως συνθετικό αλλά δεν ψηφίστηκε από τις παρατάξεις Κουράση και Βάσιου.

Χρόνια Πολλά Μίκη

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ (πρώην) ΝΟΜΠΕΛ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

Στην Πλατεία απευθύνθηκαν πάλι οι δημότες Χαλανδρίου για να δημοσιοποιήσουν την τραγική - όπως λένε - κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το κτίριο (πρώην) Μάρκου που πριν πέντε χρόνια αγοράστηκε με τυμπανοκρουσίες από τον δήμο Χαλανδρίου.

"Γίνεται ο χαμός στη γειτονιά Στέκι διαφόρων" μας έγραψε η φίλη - κάτοικος της περιοχής,

Ο συνδημότης μας κος Αλ. Φίλης που έχει αναλάβει πρωτοβουλίες προς τον δήμο  μας έστειλε το υλικό που δημοσιεύουμε για την ενημέρωσή σας αλλά και για .... "ενημέρωση" των .... αρμοδίων.

Ακολουθεί το κείμενο του μηνύματος - αναφοράς του συνδημότη μας προς τον δήμο που μάλλον .... αρχειοθετήθηκε.

Απογοήτευση..

Πώς τα όνειρα ενός οραματιστή για ένα χώρο όπου θα φιλοξενούσε τη μοναδική του συλλογή – Νόμπελ- μετατράπηκαν σε ένα «ελεύθερο» πεδίο έκφρασης κάθε περαστικού !

Δυστυχώς το τελευταίο διάστημα όλοι οι κάτοικοι της γύρω περιοχής από το κτήριο που προοριζόταν για το «Μουσείο Νόμπελ» (επί των οδών Ήβης, Τυμφρηστού, Θρασυβούλου & Γ. Μάρκου) βιώνουν καθημερινά μια απογοητευτική εικόνα ενός κτηρίου που έχει μετατραπεί σε χώρο έκφρασης – εκτόνωσης ατόμων κάθε ηλικίας όπου σπάνε, καταστρέφουν, ζωγραφίζουν, γράφουν συνθήματα κ.α. Ανά διαστήματα κάτοικοι καλούν την αστυνομία (και τον Δήμο) και ζητούν τη παρέμβαση τους με σκοπό να αποτρέψουν την είσοδο και κάποιο ατύχημα, αφού σχεδόν κάθε βράδυ γίνονται συναθροίσεις στο εσωτερικό και στους υπαίθριους χώρους του κτηρίου.

Το κτήριο αυτό αγοράστηκε το 2015 από τον Δήμο Χαλανδρίου με την προοπτική κάποια στιγμή να δημιουργηθεί ένας Πολιτιστικός χώρος ικανός να φιλοξενεί εκδηλώσεις του Δήμου, και όπως σωστά είχε ειπωθεί τότε “πρόκειται για μια ιστορική απόφαση αφού δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την επίλυση ενός θέματος που ταλανίζει την πόλη πάνω από 30 χρόνια. Το Χαλάνδρι, μια πόλη 75.000 κατοίκων βάσει της πρόσφατης απογραφής αλλά στην πραγματικότητα σχεδόν 100.000 κατοίκων, στερείται έστω και μιας αίθουσας εκδηλώσεων”.

Είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό σήμερα μετά από 5 χρόνια μια τόσο σημαντική επένδυση να αφήνεται “στην τύχη της” και να καταστρέφεται μέρα με την ημέρα μπροστά στα μάτια όλων.

Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής,

γιατί μετά από τόσα χρόνια δεν έχει γίνει κάτι για την αξιοποίηση του κτηρίου όπως είχε προδιαγραφεί, και επιπλέον εφόσον δεν είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε το εγχείρημα αυτό, γιατί δεν προστατεύουμε τουλάχιστον την περιουσία του Δήμου ;

Αλέξανδρος Φίλης

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΥΠΩΣΕ ΤΟ

Το "LEMON" στο θερινό Άνεσις για μία μόνο παράσταση // Δευτέρα 31 Αυγούστου

LΕΜΟΝ των Experimento
Μια παράσταση ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα

Για μία και μόνο παράσταση στην Αθήνα

Δευτέρα 31 Αυγούστου, Ώρα: 21.00
Στο Cine Άνεσις – Θερινός


ΤΟ ΕΡΓΟ
Η καταιγιστική παράσταση που αποθεώνεται από θεατές και κριτικούς όπου κι αν παρουσιάζεται, επιστρέφει στην Αθήνα για μία και μόνο παράσταση!
Η απίστευτη ιστορία του θρυλικού πιανίστα 1900, που γεννήθηκε πάνω σ’ ένα καράβι και δεν κατέβηκε ποτέ από αυτό, σε μία θεατρική μεταφορά γεμάτη αστείρευτη ενέργεια και φαντασία που συγκινεί και συναρπάζει!

Εσύ φοβάσαι να κατέβεις από το πλοίο που γεννήθηκες;

Η ομάδα Experimento, έχοντας στις αποσκευές της το βραβείο καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης θεατρικής ομάδας της χρονιάς (10α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης), συνεχίζει τις παραστάσεις της προτάσσοντας το όραμά της «Θέατρο υπάρχει όπου υπάρχουν θεατές». Μία σκέψη και επιθυμία για το θέατρο, η οποία φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ δεδομένης της ιστορικής συγκυρίας.

Το πλήρωμα του Lemon
Διασκευή | Σκηνοθεσία | Κίνηση: Γεωργία Τσαγκαράκη
Μετάφραση: Σταύρος Παπασταύρου
Σκηνογραφία: Νατάσα Τσιντικίδη
Κατασκευή πιάνου: Θωμάς Μαριάς
Κοστούμια: Κέλλυ Σταματοπούλου
Technical manager: Λευτέρης Δούρος
Γραφιστικός σχεδιασμός | Βοηθός Παραγωγής: Ανδρονίκη Τσαγκαράκου
Φωτογραφίες: Γιώργος Καπλανίδης & Δημήτρης Μανής

Παίζουν: Μελαχρινός Βελέντζας | 1900 & Γιώργος Δρίβας |Τιμ Τούνυ

Καλλιτεχνική Διεύθυνση | Παραγωγή: Μελαχρινός Βελέντζας

Facebook event: https://www.facebook.com/events/307828567084982/

INFO
Παράσταση: LΕΜΟΝ των Experimento
Ημέρα: Δευτέρα 31 Αυγούστου
Τόπος: CINE Άνεσις Θερινός, Λεωφόρος Κηφισίας 14, Τηλ. 216 0016910
Ώρα έναρξης: 9μμ
Οι πόρτες ανοίγουν στις 8μμ.
Διάρκεια: 70 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων: 15 (κανονικό) & 12 (άνεργοι, φοιτητές, άνω των 65, κάτω των 18, ΑΜΕΑ)
Προπώληση: viva.gr – ΔΑΝΑΟΣ – ΑΝΕΣΙΣ
https://www.viva.gr/tickets/theater/periodeia/lemon/
Πληροφορίες: 2107487912 & 6977 77 38 75


Έγραψαν για το LEMON

«Όσοι την είδαν, γράψαν τα καλύτερα. Και ίσως, για πρώτη φορά στη ζωή μου, θα συμφωνήσω με όλους τους συναδέλφους!»
Eφημερίδα των Συντακτών | Νόρα Ράλλη

«Εντυπωσιάστηκα από τη σοβαρότητα και την ποιότητα ενός πολύ δύσκολου εγχειρήματος!»
Huffington Post | Μάνος Στεφανίδης

«...ασύλληπτο. Δεν παίζονται οι άνθρωποι! Έμεινα έκπληκτος...»
Η Πόλη Ζει | Κωνσταντίνος Μπούρας

«Ένα μικρό διαμάντι!»
Tetragwno.gr | Κώστας Ζήσης

«Τα δίνουν πραγματικά όλα επί σκηνής!»
Euronews | Γιώργος Μητρόπουλος

«...ένα 2 men show!»
Athens Voice | Στέφανος Τσιτσόπουλος

«…μια ευρηματική παράσταση για δύο ηθοποιούς…»
Αθηνόραμα | Τώνια Καράογλου

«Οι Μελαχρινός Βελέντζας και Γιώργος Δρίβας με ορμή, πάθος, ενθουσιασμό στήνουν με έναν χειροποίητο τρόπο τη θεατρική τους ιστορία...»
Το ΒΗΜΑ της Κυριακής | Μυρτώ Λοβέρδου

«Πρόκειται για μία από τις καλύτερες -και κυρίως ουσιαστικές- παραστάσεις. Με τα ελάχιστα σκηνικά μέσα, δημιουργούνται τα μέγιστα αποτελέσματα.»
Cityculture.gr | Ιφιγένεια Καφετζοπούλου

«Με τον ιδρώτα του προσώπου τους κερδίζουν το θερμότατο χειροκρότημα του κοινού!»
Periou.gr | Ανθούλα Δανιήλ

«Οι Μελαχρινός Βελέντζας και Γιώργος Δρίβας δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό!»
Maxmag | Χριστίνα Γεωργιάδου

«Οι Βελέντζας και Δρίβας αξιοποιούν μέχρι τελικής πτώσεως κάθε εκφραστικό τους μέσο, κάθε φυσική τους δύναμη...»
Mikrofwno | Κατερίνα Δημητρακοπούλου

«Σαν αληθινοί δυναμίτες αλωνίζουν τη σκηνή σωματοποιώντας το συναίσθημα!»
Kallitexnes.gr | Ντίνα Καρρά

«Ό,τι κι αν σου πούμε για την παράσταση Lemon θα πρέπει να τη δεις με τα μάτια σου!»
ipop | Αφροδίτη Πρέβεζα & Κλαούντια Ντιντάτη