Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

ΑΞΙΑ

ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

Παρασκευή 17 Μαρτίου 2017

Η ΔΑΣ ΟΤΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕΝΟ "ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ" ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΚΟΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ

   
 Συνάντησα το πρωί τυχαία στον 4ο όροφο του δημαρχείου, στην γραμματεία του δημοτικού συμβουλίου, συνεργείο του ΚΚΕ που μοίραζε ανακοινώσεις του κόμματος.

Μεταξύ τους το μέλος του (τέως) ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων του Δήμου Χαλανδρίου Στέλλα Λύτινα, εκπροσώπου της ΔΑΣ ΟΤΑ.
Παρουσία 3 υπαλλήλων του δήμου έγινε ο διάλογος που ακολουθεί:

- Στέλλα εσείς ψηφίσατε την ανακοίνωση του Συλλόγου που έχει δημοσιευτεί εναντίον "τοπικού blog";;;;

- ΟΧΙ ΑΓΓΕΛΕ, δεν έγινε συνεδρίαση, δια περιφοράς εγκρίνανε την ανακοίνωση και εμείς τους είπαμε ότι ΔΕΝ ΤΗΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ, οπότε δεν ξέρω και ποιοι την έχουν ψηφίσει.
Κακώς δεν γράφουν ότι η ανακοίνωση είναι κατά πλειοψηφία.

- Το ΔΣ του Συλλόγου λειτουργεί νόμιμα ή έχει λήξει η θητεία του από τον Δεκέμβριο Στέλλα, όπως πιστεύω; Κάνω λάθος;

- ΟΧΙ Η ΘΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΣ έχει λήξει τον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ!

Άρα ΠΑΛΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΝΑΝΕ, κατά μία έννοια!

ΠΑΛΙΑ ΤΟΥΣ ΤΕΧΝΗ ΚΟΣΚΙΝΟ! 

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ: ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΙΑΙΟΠΡΑΓΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΣ ΤΟΥ Δ. ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ- ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ

 
ΨΗΦΙΣΜΑ  Δ.Σ. ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

«Το ∆ηµοτικό Συµβούλιο Χαλανδρίου εκφράζει τη συµπαράσταση του στον ∆ήµαρχο, τους ∆ηµοτικούς Συµβούλους και τους εργαζόµενους στον ∆ήµο Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνος, µε αφορµή την όξυνση των φαινοµένων βίας και τραµπουκισµών σε βάρος τους, το τελευταίο διάστηµα.

Το κλίµα βίας και τροµοκρατίας που έχει επιβληθεί στην πόλη της Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνος στρέφεται όχι µόνο ενάντια στον ∆ήµαρχο και στη θέληση των πολιτών, όπως εκφράστηκε δηµοκρατικά στις τελευταίες εκλογές αλλά και ενάντια στην Αυτοδιοίκηση γενικά και στη δυνατότητα της να εκφράζει και να καθορίζει µε τις αποφάσεις της το µέλλον και την ποιότητα ζωής των πόλεων που ζούµε.

Η προσπάθεια εκφοβισµού και εκβιασµού των αιρετών της αυτοδιοίκησης δε θα περάσει.

Καλούµε την κυβέρνηση και τα θεσµικά όργανα της Πολιτείας να αναλάβουν τις ευθύνες τους, προκειµένου να αποκατασταθεί κλίµα οµαλότητας στην πόλη της Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνος.»

Μειοψήφησε ο κ. Ν. Πανταζής. 

ΣΧΟΛΙΟ: 

Όποιος μειοψήφησε λοιπόν σε αυτό το ψήφισμα είναι ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΒΙΑΙΟΠΡΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ, έτσι δεν είναι;

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΑΥΤΟΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ!

Πάρτι με στριπτιζέζ για Δημοτικό Υπάλληλο μέσα σε Δημαρχείο!!! [ΒΙΝΤΕΟ]

Τον γύρο του διαδικτύου σ' ολόκληρο τον Κόσμο, κάνει τις τελευταίες ώρες ένα βίντεο από την Ισπανία, όπου δείχνει το πάρτι με στριπτιζέζ, σε Δημαρχείο της Ισπανίας, για προς αποχώρηση Δημοτικό Υπάλληλο!

Παρόντες στο πάρτι ήταν αρκετοί συνάδελφοι τού εν λόγω υπαλλήλου στον Δήμο Alcala de Henares. Αυτό που προκάλεσε βέβαια τις αντιδράσεις, ήταν το γεγονός ότι, το πάρτι έγινε μέσα στο κτήριο του Δημαρχείου!!!

Η Δημοτική Αρχή, από την πλευρά της, δεν είχε την ίδια άποψη με τους "διοργανωτές" και αποφάσισε τη διεξαγωγή έρευνας για το περιστατικό...


epoli.gr

ΣΧΟΛΙΟ:
Μμμμμ!

Σιγά! 
Ισπανοί ξενέρες!
Ένα στριπτιζάκι και το κάνανε θέμα .....

Εδώ κάνουμε και πάρτυ με ούζα και τσίπουρα άμα θέμε σε δημαρχεία της πειροχής, έτσι όπως έχουν μπερδέψει τα μπούτια τους μερικοί/ες.

(Μην ζητήσεις μαλάκα κουτσομπόλη  ονόματα .... πλάκα κάνουμε, δεν κάνουμε μάτι σε κλειδαρότρυπες).

Ν. ΚΟΜΠΟΤΗΣ: Η ΣΙΩΠΗ ΠΝΙΓΕΙ


Ν. ΚΟΜΠΟΤΗΣ 
Εξαιρετικά αφιερωμένο στον τύπο που ισχυρίζεται πως είναι δημοτικός σύμβουλος και μάλιστα της πλειοψηφίας στο Χαλάνδρι, που πέρασε χθες βράδυ δίπλα μου φορώντας φωσφοριζέ γιλέκο μπάτσου και παραμιλούσε..........
Οι φήμες λένε ότι είναι και μέλος της ΛΑΕ, και κάνει ΄παρέα με αμεσοδημοκράτες !!!!!!!!




Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ... .σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσι μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρεις το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα"

Παντρεύτηκα, έκανα παιδι ,
η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"

Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γείτονες, μας ένωνε, όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας, σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.

Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.

Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.

Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτήκαμε πολλοί
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη , αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Εύκολα , μόνο με το Σώπα.

Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου
και κάν'την να σωπάσει.

Κόψ' την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.

Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς,
χωρίς να μιλάς να λες "έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς"

Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.
και δεν θα μιλάς,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.

Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις Κόψε τη γλώσσα σου.

Για να είμαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσα μου,
γιατί νομίζω πως θα ‘ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λέει:

ΜΙΛΑ!....

ΝΙΚΟΣ ΚΟΜΠΟΤΗΣ
ΔΗΜΌΤΗΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

Το τερματίσαμε.


του Β. Βουτσινάκη από το pliktro.blogspot.gr

Ήθελα να ‘ξερα τι ψάχνουμε.

Αφού καθένας έχει βγάλει το συμπέρασμά του, έχει καταλήξει στα πώς και τα γιατί της κρίσης, στους πρωταίτιους και τους συνυπεύθυνους, τι ζητάμε άραγε; Ο καθένας μας κουβαλάει και μιαν αλήθεια από μόνος του, άντε να ‘χει και πέντε – έξι φίλους ή γνωστούς που να συμφωνούν απόλυτα, από ‘κει και πέρα το χάος· στον έναν δεν κάνουν τα πρόσωπα, στον άλλον δεν ταιριάζουν οι πολιτικές, τον τρίτο τον βρίσκουν αντίθετο οι συμφωνίες κι ο τέταρτος διαφωνεί γιατί οι άλλοι δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους και πάει λέγοντας – και γράφοντας.

Αν εξαιρέσεις κάποιους στο διαδίκτυο που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους και βγάζουν αφρούς, άντε και μερικούς δημοσιογράφους που πετάνε πού και πού καμιά σπόντα – ειδικά μετά το φιάσκο των αδειών, όλα μέλι γάλα– ο πολύς ο κόσμος έχει μπαφιάσει πια κι ας είναι απογοητευμένος κι εξουθενωμένος απ’ αυτά τα τραγελαφικά κι τ’ αλλοπρόσαλλα της κυβέρνησης. Κανείς δεν έχει όρεξη, ούτε διάθεση ν’ ασχοληθεί σοβαρά με τα κυβερνητικά καμώματα και παλινωδίες, οι περισσότεροι εκτονώνονται στο twitter και ξεσπάνε στο facebook και μέχρι εκεί, αν έχει κάποιος και κάτι σοβαρό να πει, το γράφει και χάνεται αστραπιαία στο πληροφοριακό χάος.

Είναι τόσο πολύ πιεσμένος ο κόσμος, είμαστε τόσο πολύ πιεσμένοι όλοι μας, αλλά είναι και τόσο μεγάλη η απογοήτευση, που αυτή η έρπουσα και τελματώδης καθημερινότητα τείνει να –αν δεν έχει– γίνει συνήθεια και κανονικότητα. Τα ψέματα κι η προπαγάνδα οργιάζουν μπρος στα μάτια μας, όμως, η αλήθεια είναι, ότι δεν αγγίζουν κανέναν πια, λες και δεν μας αφορούν. Οι μεγαλύτερες ανατροπές και διαψεύσεις ελπίδων, προσδοκιών και απαντοχών συμβαίνουν μέρα με τη μέρα – κι ιδίως στις μέρες μιας αυτοδιαφημιζόμενης σαν αριστερή κυβέρνηση – κι όμως είναι σαν να γίνονται κάπου αλλού και ν’ αφορούν κάποιους άλλους.

Το σημερινό σκηνικό είναι στημένο από χρόνια. Μια δράκα νεολαίων πρώην ΚΚΕ μαζί με καμιά δεκαριά –ζ ήτημα– σιτεμένους κρατικοδίαιτους ΠΑΣΟΚους κι έναν δηλωμένο Καραμανλικό, έστησαν κυβέρνηση, που αν το έλεγες πριν πέντε – δέκα χρόνια θα γελάγανε όλοι μαζί σου. Κι όμως, μέσα στο θερμοκήπιο της κρίσης και χρησιμοποιώντας με εκπληκτική μαεστρία την εργαλειοθήκη, όχι του ΟΟΣΑ – σιγά μην την ξανακούσετε αυτή –, αλλά των κομματικών πρακτικών της μεταπολίτευσης, όλοι αυτοί που επί δύο και πλέον χρόνια μας κυβερνούν, δείχνουν τα δόντια τους στο ίσαμε χτες κομματικό κατεστημένο.

Ο κρατικός μηχανισμός είναι από χρόνια μαθημένος να υπηρετεί κομματικές εξουσίες. Τα υπουργικά γραφεία στελεχώθηκαν με κομματικούς μετακλητούς – όπως από πάντα –, οι κομματικά προσκείμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες συνέχισαν τον παρα-διοικητικό τους ρόλο – όπως από πάντα –, οι διοικήσεις των δημόσιων οργανισμών απέκτησαν τους νέους κομματικούς εκλεκτούς – όπως από πάντα. Μ’ άλλα λόγια το κράτος εξακολουθεί να κομματοκρατείται – όπως από πάντα.

Ταυτόχρονα, όμως, εξακολουθεί να «σιτίζει» δίνοντας δουλειές, επιχορηγήσεις, έργα και προμήθειες χιλιάδες άτομα, επιχειρήσεις, οργανισμούς – όπως από πάντα. Τι ΠΑΣΟΚ, τι Νέα Δημοκρατία, τι ΣΥΡΙΖΑ τώρα;

Τα ίδια με το κράτος και στο πολιτικό σύστημα, τους θεσμούς, τη δικαιοσύνη, την παιδεία, τα μέσα ενημέρωσης, όλα κυλούν όπως από πάντα, τα δύσκολα και τα βαθιά αποφεύγονται όπως αποφεύγει κι ο διάβολος το λιβάνι. Πώς να ξεφύγεις έτσι από τα βαθιά της κρίσης; Πώς ν’ ανακάμψει η οικονομία, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, να προκόψουν οι άνθρωποι κι ο τόπος, πώς; Μόνο με τα λόγια; Μόνο μ’ ένα σύμφωνο συμβίωσης ή μήπως με την απλή αναλογική θα λυθούν τα μεγάλα προβλήματα της χώρας; Αστεία πράγματα.

Ακόμα κι η πολιτική αντιπαράθεση κυβέρνησης - αντιπολίτευσης γίνεται με όρους και τύπους, όπως από πάντα. Τι στη Βουλή, τι στα μέσα ενημέρωσης, οι ίδιες ανιαρές κι ανούσιες συζητήσεις, οι ίδιες στημένες αψιμαχίες, οι ίδιες χιλιοειπωμένες ατάκες κι εξυπνάδες. Δεν υπάρχει μια νέα ιδέα, μια ουσιαστική επιχειρηματολογία, ένας κοινός τόπος συνεννόησης.

Όλοι, καθένας από τη σκοπιά του, σπρώχνουν τον καιρό πίσω, μα θες αξιολογήσεις είναι, μα θες μεταρρυθμίσεις, αλλαγές ή τομές, όλα παραπίσω και παραπίσω, δίχως επί της ουσίας ν’ αγγίζουμε κανένα από τα αίτια που συνέβαλαν στο να χτυπήσει η παγκόσμια κρίση τόσο σκληρά και δυσβάσταχτα τη χώρα. Όχι μισή αλήθεια δεν ακούγεται πλέον, αλλά το παραμύθιασμα κι η προπαγάνδα δίνουν και παίρνουν. Θα μου πεις –και δεν θα ‘χεις άδικο– εδώ δεν έμεινε καλά – καλά εφημερίδα για να διαβάσουμε μια Κυριακή· κοιτάς τους τίτλους στο περίπτερο και νομίζεις ότι βρίσκεσαι αλλού.

Τι μένει να μας εξιτάρει, λοιπόν; Τι μπορεί να μας συνεγείρει από την παθητικότητα και το λήθαργο; Τίποτα. Έτσι θα σέρνονται προς τα κάτω όλα κι εμείς μαζί μέχρι να προκηρυχτούν εκλογές. Είναι οι εκλογές λύση; Δεν αισιοδοξώ, αλλά μένει ως τότε να φανεί. [Το μόνο σίγουρο είναι ότι η «γη» που θα παραληφθεί θα είναι εκατό τοις εκατό καμμένη, όπως κι η γούνα μας].

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΘΙΟΠΙΑ ΣΤΟΝ ΧΟΛΑΡΓΟ


Φεστιβάλ Βενεζουελάνικου Κινηματογράφου 2017


Φεστιβάλ Βενεζουελάνικου Κινηματογράφου 2017
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ

Η Βενεζουέλα προσφέρει για πρώτη φορά μια συνολική εικόνα του κινηματογράφου της στην Ελλάδα!