Κύπρος, Μάης 2018: Στην μέγγενη μεταξύ Τουρκίας –Ισραήλ .. (και με την Ελλάδα να κοίται μακράν…)

«Πατρίδα μου, ελάφι τρομαγμένο,
Απίστευτα χλομό.
Έπεσε φθόνος πάνω στο κεφάλι σου,
Μαραθηκε η ψυχή σου. Άσκημο ουρλιακτό.
Κάτω από τους τροχούς της προδοσίας
Έγειρε το αίμα σου φευγάτο, εγκόσμιο.»
(Κυριάκος Χαραλαμπίδης)

«Η Κύπρος βρίσκεται στη θάλασσα μεν, αλλά είναι μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν σχέση με το νησί: Η Τουρκία είναι η κατοχική δύναμη. Διατηρεί 30 και πλέον χιλιάδες κατοχικούς στρατιώτες και έχει κουβαλήσει στο νησί χιλιάδες εποίκους, οι οποίοι μαζί με την πλειοψηφία των αχάριστων Τουρκοκυπρίων αποτελούν την εμπροσθοφυλακή της Τουρκίας. Το Ισραήλ διατηρεί εξαιρετικές διπλωματικές σχέσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου πηγαινοέρχεται στη Λευκωσία, και εσχάτως έχει και στρατηγική σχέση με την Κύπρο. Το Ισραήλ, λοιπόν, έχει και στρατηγικά συμφέροντα καθώς έχει κοινή ΑΟΖ με την Κύπρο και εάν προχωρήσουν οι ενεργειακοί σχεδιασμοί θα έχει και οικονομικά συμφέροντα. Δεν διατηρεί στρατό στο νησί, αλλά εάν π.χ. κατασκευαστεί ο αγωγός East Med, και επειδή το Ισραήλ θα αναλάβει και τα θέματα ασφάλειας, θα μπορούσε να στείλει δυνάμεις του σε κυπριακές περιοχές, π.χ. στην Πάφου όπου βρίσκεται και η αεροπορική βάση του Ανδρέα Παπανδρέου. Τα παραπάνω δεν είναι ασκήσεις επί χάρτη ούτε μία πρόβλεψη. Πρόκειται για την περιγραφή της σημερινής κατάστασης... Και σίγουρα οι Κύπριοι ηγέτες είναι κάτι που απεύχονται αλλά αναγκαστικά το συζητούν υπό καθεστώς απόλυτης εχεμύθειας, διότι λόγω της επιθετικότητας της Τουρκίας θα μπορούσε να συμβεί…. Το άλλο πεδίο πρόκλησης της Τουρκίας στο Ισραήλ είναι η ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο. Ως γνωστόν απειλεί μονίμως την Κύπρο στην ΑΟΖ της. Τι θα συμβεί εάν ένα τουρκικό πλοίο περνούσε στην ΑΟΖ του Ισραήλ; ..Καταλήγοντας έχουμε ενώπιον μας κάποια σοβαρά στοιχεία: Ο Ερντογάν θέλει να γίνει ηγέτης των όπου γης μουσουλμάνων και αυτό περνά οπωσδήποτε από την Ιερουσαλήμ εν πρώτοις και από τη Γάζα στη συνέχεια. Και ο Νετανιάχου, με τη βοήθεια του Ντόναλντ Τραμπ, έχει σηκώσει ψηλά τον πήχη. Έλαβε στρατηγική απόφαση ότι δεν θα συνεργαστεί ούτε ενεργειακά με την Τουρκία, οπότε κατέληξε στην ανάγκη κατασκευής του East Med. Ονειρεύεται να έχει τον πρώτο ρόλο στην ανατολική Μεσόγειο και γενικά στην περιοχή του. Και είναι αποφασισμένος να προχωρήσει στην επιχείρηση εναντίον του Ιράν. Περιττό να αναφέρουμε ότι στην περίπτωση αυτή, θα σπεύσει στο πλευρό της Τεχεράνης ο κ. Ερντογάν. Πρόκειται για ένα πολύπλοκο σκηνικό, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επηρεάζει και την Κύπρο. Στις πλείστες των περιπτώσεων δεν σημαίνει τίποτα το τι θέλεις εσύ. Αλλά το τι θα σου επιβάλουν. « (Μιχάλης Ιγνατίου)
Την ίδια στιγμή στην Μεγαλόνησο, ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης και οι αρχηγοί του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ, εκλιπαρούν την Τουρκία να προσέλθει στο τραπέζι για να αποφασιστεί ο θάνατος της Κυπριακής Δημοκρατίας… με την πρόφαση της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) ή, και χωρίς αυτήν.. «Λύση» να’ναι , κι΄ότι να’ναι…
Θυμίζω ότι, υπάρχει κι΄ άλλος δρόμος, ότι κατά την δεκαετία του 1990 εξαγγέλθηκε το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Κύπρου – Ελλάδας, το οποίο αργότερα –δυστυχώς- σε μεγάλο βαθμό εγκαταλείφθηκε και απονευρώθηκε.
Η σημερινή κατάσταση σε ό,τι αφορά τις τουρκικές συμπεριφορές, τόσο κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και στο Αιγαίο, επιβάλλει εκ βάθρων επανατοποθέτηση στα ζητήματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας.

Η επιβουλή διατυπώνεται καθημερινά. Ο εξ Ανατολών επικίνδυνος , επεκτατικός και αναθεωρητικός γείτονας , επαναφέρει απροκάλυπτα, - είτε με την ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ Ελληνικού Χώρου -όπως πράττει στο Αιγαίο , είτε αμφισβητώντας την Κυπριακά ΑΟΖ, -εδαφικές Διεκδικήσεις σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας.
Εμείς από την πλευρά μας, οφείλουμε να προτάξουμε την ιδέα της ΠΑΛΛΑΪΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ. Θεωρώ ότι η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ αντι-ϊμπεριαλιστική ΕΝΟΤΗΤΑ, συμβάλει σε αυτό.
Διότι : «Η υπεράσπιση της Χώρας περνά μέσα από την ψυχή του Λαού.» 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 

e-mail: g.papagian3@yahoo.gr

Κύπρος, Μάης 2018 - η περίκλειστος πόλη της Αμμοχώστου

 Στο πρόσφατο ταξείδι μου στην Κύπρο, κάποια στιγμή ευρισκόμενοι στην ανατολική «μύτη» του νησιού, στο Κάβο Γκρέκο, κοιτούσαμε προς την κοντινή σε απόσταση πλευρά της περίκλειστης και έρημης Αμμοχώστου, της «πόλης – φάντασμα». Συζητήσουμε για πολλοστή φορά στο εν λόγω ταξείδι, για τα βάσανα των ξεριζωμένων από τις εστίες τους Ελληνοκυπρίων, μετά την τουρκική εισβολή της Τουρκίας το 1974 και την κατοχή από τότε ως σήμερα, του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.(χώρια τις Βρετανικές βάσεις εντός της Ελεύθερης Κύπρου, που θεωρούνται ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ έδαφος, αποικιοκρατία 21ου αιώνα….)

Γυρνώντας στην Ελλάδα, έμαθα πως επίσκεψη στην πόλη του ΕΥΑΓΟΡΑ πραγματοποίησαν στις αρχές της εβδομάδας μέλη της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΑΦΟΡΩΝ του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ, όπου διαπίστωσαν «ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ» την κατάσταση που επικρατεί σήμερα, σαραντατέσσερα χρόνια μετά την ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ (και κατοχή…).

Μαζί τους, εκατοντάδες Αμμοχωστιανοί μετέβησαν την περασμένη Τρίτη στη μαρτυρική πόλη τους για να υποδεχθούν τα μέλη της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. «Αμμόχωστος νυν και αεί παρελαύνει ζωντανή», έγραφε το πανό που κρατούσαν στα χέρια οι Αμμοχωστιανοί.
Λίγα μέτρα δίπλα τους ομάδα Τούρκων και Τουρκοκυπρίων ανέμιζαν σημαίες της Τουρκίας, του ψευδοκράτους και των Γκρίζων Λύκων. Αυτές τις εικόνες αντίκρισαν οι ξένοι ευρωβουλευτές κατά τη δεύτερη επίσημη επίσκεψη της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου μετά το 2007. Εικόνες εισβολής, κατοχής, εποικισμού και καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τα εννέα μέλη της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μετέβησαν στην Κύπρο, για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι την κατάσταση που επικρατεί στην Αμμόχωστο. Μετά την άφιξή τους οι ευρωβουλευτές περιδιάβηκαν την παραλία «Γλώσσα»,«σημαιοστολισμένη» με σημαίες του ψευδοκράτους και της Τουρκίας. Πλήθος Τούρκων έστησαν έναν στενό κλοιό γύρω από την αποστολή του Ευρωκοινοβουλίου φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της Τουρκίας και της διχοτόμησης και σχηματίζοντας το σήμα των Γκρίζων Λύκων. 

Στη συνέχεια, η ειρηνική πορεία των ευρωβουλευτών ανακόπηκε από τις «δυνάμεις ασφαλείας» του ψευδοκράτους, οι οποίες δημιουργώντας μιαν ανθρώπινη αλυσίδα απαγόρευσαν στο πλήθος και στους κατοίκους της πόλης την είσοδο στη «στρατιωτική περιοχή», όπως την αποκάλεσαν.
Την περασμένη Τρίτη άλλωστε, οι κατοχικές αρχές είχαν συλλάβει οκτώ Ελληνοκυπρίους και μία Βρετανίδα με την πρόφαση της λήψης φωτογραφιών στην παραλία «Γλώσσα» της Αμμοχώστου., οι οποίοι μετά από λίγο αφέθησαν ελεύθεροι… 

Χωρίς να παραγνωρίζω την σημασία τέτοιων επισκέψεων και Πρωτοβουλιών που επικαιροποιούν το θέμα της Εισβολής και κατοχής στην Μεγαλόνησο, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι επί της ουσίας εάν ο Ελληνισμός δεν προετοιμαστεί για μακροχρόνιο Αγώνα, αν δεν παρατήσει τα φλυναφήματα περί «ελληνο-τουρκικής φιλίας», αν δεν σταματήσει ψοφοδεής να υποκλείνεται στον νέο- σουλτάνο, αν δεν απαλλαχθούν οι ηγεσίες στην Ελλάδα και στην Κύπρο από το «φοβικό σύνδρομο» .

 Για όσους διατηρούν ψευδαισθήσεις, δημοσιεύω απόσπασμα της εφημερίδας «Σημερινή» της 15.05.18, που περιγράφει πως η Τουρκία ενισχύει την στρατιωτική της παρουσία, σήμερα: 

«1. Ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο στο εξής επίπεδο: Α. Μεταφορά 77 αυτοκινούμενων πυροβόλων 177 χιλιοστών με βεληνεκές 40 χιλιοστά σε επιθετική διάταξη από τον Μάιο του 2017.
2. Επέκταση διαύλου και άλλων εγκαταστάσεων του αεροδρομίου της Τύμπου για να μπορεί να διενεργεί στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός Κύπρου και να αντιμετωπίζει την όποια απειλή από το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Ή, να αυξήσει τη δική της απειλή σε βάρος τους. Ρητορικά, δεν τις θεωρεί εχθρικές χώρες, αλλά ανταγωνιστικές περιφερειακές δυνάμεις.
3. Μετατροπή του λιμανιού της Αμμοχώστου σε ναυτικό ορμητήριο συμπληρωματικό της Βάσης της Μερσίνας….»

Θυμίζω ότι, κατά την δεκαετία του 1990 εξαγγέλθηκε το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Κύπρου – Ελλάδας, το οποίο αργότερα –δυστυχώς- σε μεγάλο βαθμό εγκαταλείφθηκε και απονευρώθηκε.
Η σημερινή κατάσταση σε ό,τι αφορά τις τουρκικές συμπεριφορές, τόσο κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και στο Αιγαίο, επιβάλλει εκ βάθρων επανατοποθέτηση στα ζητήματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας.
Η επιβουλή εναντίον μας διατυπώνεται καθημερινά. Ο εξ Ανατολών επικίνδυνος , επεκτατικός και αναθεωρητικός γείτονας , επαναφέρει απροκάλυπτα- είτε μέσω της συζήτησης για την Αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης, είτε με την ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ Ελληνικού Χώρου -όπως πράττει στο Αιγαίο- , είτε αμφισβητώντας την Κυπριακά ΑΟΖ, εδαφικές Διεκδικήσεις σε βάρος μας. Συνεχίζει την αιχμαλωσία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στην Ανδριανούπολη.
Εμείς από την πλευρά μας, οφείλουμε να προτάξουμε την ιδέα της ΠΑΛΛΑΪΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ. Θεωρώ ότι η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ αντι-ϊμπεριαλιστική ΕΝΟΤΗΤΑ, συμβάλει σε αυτό.
Διότι : «Η υπεράσπιση της Χώρας περνά μέσα από την ψυχή του Λαού.» 

του ΓΙΩΡΓΟΤ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΤ

Εντυπώσεις από ένα ταξίδι στην Ρωσία

H προβλήτα του ερειπωμένου Γκουλάγκ στην νήσο Olkhon, Λίμνη Βαϊκάλη

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Το φθινόπωρο του 2017, κατά την διάρκεια των μηνών Σεπτέμβρη και Οκτώβρη, μια ομάδα ταξιδιωτών συμπατριωτών επισκεφτήκαμε ένα μεγάλο γεωγραφικά κομμάτι της σημερινής Ρωσικής Ομοσπονδίας. Φτάσαμε ανατολικά ως το Βλαδιβοστόκ, στον Ειρηνικό ωκεανό και βόρεια, στην Ευρωπαϊκή Ρωσία, στην πιο βόρεια κατοικημένη ευρωπαϊκή πόλη, το Μουρμάνσκ. Ως μεταφορικά μέσα χρησιμοποιήσαμε τα πάντα: Αεροπλάνα, τρένα (τον «Υπερσιβηρικό» και άλλα), βανάκια και στρατιωτικά τζιπ για την μεταφορά του «γκρουπ» μας, πλοία και πλοιάρια, ταξί, λεωφορεία.

Επισκεφτήκαμε οτιδήποτε είχε ενδιαφέρον- αναλόγως του χρόνου που είχαμε στην διάθεσή μας προφανώς. Βουδιστικούς και Ορθόδοξους ναούς, Μοναστήρια, σημεία Σαμανιστικών συναντήσεων. Μουσεία, πάρκα. Παλάτια. Παραδοσιακά τμήματα των πόλεων, εμπορικά κέντρα, λαϊκές αγορές. Πόλεις και νησιά. Εστιατόρια, καφέ, ντόπιο φαγητό σε σπίτια που μας παρείχαν «φιλοξενία». Βότκα εν αφθονία αλλά και πιό οικία σε μας: μπύρες, κρασιά, αναψυκτικά. Διασχίσαμε μεγάλες εκτάσεις, συνήθως δασωμένες, επισκεφθήκαμε και διανυκτερεύσαμε σε νησιά.

Από όλη αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία, θα αναφερθώ εδώ σε ορισμένα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση και θεωρώ ότι ενδιαφέρουν και τους αναγνώστες μας.

Στην Ρωσία του 2017, η σημερινή Ηγεσία της Χώρας φαίνεται πως κατόρθωσε το χθεσινό «ακατόρθωτο». Αφενός, δόθηκαν πίσω οι Ορθόδοξοι Ναοί, οι οποίοι –όπως και η θρησκεία ως «όπιο του Λαού», είχαν κυνηγηθεί και εκδιωχθεί από το κομμουνιστικό καθεστώς καθ όλη την περίοδο μέχρι τον Γκορμπατσώφ, προεξαρχούσης -ποιας άλλης;- της σταλινικής περιόδου. Αφετέρου, εξέλειπαν τα μνημεία και οι εικόνες του Πατερούλη Στάλιν, πλην όμως λάμπουν δια της παρουσίας τους παντού οι Λένιν και Μαρξ: Οι κεντρικές Λεωφόροι σε όλες τις πόλεις έχουν τα ονόματα Λένιν και Μαρξ. Επίσης, όλες οι στήλες πεσόντων με το σφυροδρέπανο συνήθως στην κορυφή παραμένουν στην θέση τους. Όλα τα μνημεία πεσόντων του «Μεγάλου Πατριωτικού πολέμου» (Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου) –και τα αντίστοιχα μουσεία- είναι σε κεντρικά σημεία, καθαρά και επισκέψιμα. Με την γραμμή «τιμάμε την Ιστορία μας», η αρχική Κομμουνιστική Λενινιστική περίοδος αλλά και ο «Μεγάλος Πατριωτικός πόλεμος» (επί Στάλιν), έχουν ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΕΙ στο σύγχρονο ΑΦΗΓΗΜΑ. Ορθοδοξία αφενός, Κομμουνιστική Λενινιστική περίοδος από την άλλη, σταυροί και σφυροδρέπανα (η αεροπορική εταιρεία Aeroflot έχει ακόμη τα σφυροδρέπανα κεντημένα επάνω στις στολές των πληρωμάτων της, όπως υπάρχουν στους σιδηροδρομικούς συρμούς και σε αρκετά Δημόσια κτίρια, όπως τα ρώσικα Ταχυδρομεία). Φαίνεται λοιπόν πως το ΡΩΣΙΚΟ ΕΘΝΟΣ μπήκε δυνατά στον 21ο αιώνα, αφού ισορρόπησε τις δύο κυρίαρχες αντίθετες απόψεις που είχε εντός του τον 20ό αι. και φαίνεται να τις ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΕ σε ενιαίο «αφήγημα».

Τα αγάλματα σε όλη αυτή την τεράστια επικράτεια είναι αφορμή για κουβέντα ή σχόλια, «δείχνουν» και τις υπάρχουσες προτιμήσεις/τάσεις. Πρώτος σε λαοφιλία, μας λένε οι κατά τόπους ξεναγοί μας είναι ο Πούσκιν με ευρεία λαϊκή αποδοχή, ο Ντοστογιέφσκι έπεται, ίσως επειδή μίλησε για τα σκοτεινά σημεία της ανθρώπινης ψυχής, μετά ακολουθεί ο Τολστόι. Προφανώς, πολλά αγάλματα του Μεγάλου Πέτρου και της Μεγάλης Αικατερίνης. Προτομές του Μαρξ και του Λένιν. Πολλά αγάλματα επίσης στον σχετικά άγνωστο σε μας Κύρωφ (Κίροφ), καμία σχέση με τα μπαλέτα, εκ των πρωταγωνιστών της Οκτωβριανής επανάστασης που η δολοφονία αποτέλεσε την αφορμή για τις μεγάλες διώξεις επί Σταλινισμού (από το 1934 και μετά). Σε κάποιες πόλεις αγάλματα στρατηγών, κάποιοι από τους οποίους «λευκοί» στον Ρώσικο/σοβιετικό στον εμφύλιο 1917-1920. (Εδώ, δεν διανοήθηκε κανείς να τα μουτζουρώσει ή καταστρέψει….).

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ: ΜΙΑ ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΜΕΡΑ

Περί «ανταλλαγής» στρατιωτικών μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας και του «παραληρήματος» Μπαχτσελί για τους πνιγμένους παππούδες μας ..

Πάντα υπάρχει ένας χρήσιμος ηλίθιος , ένας λαγός… κι ας λέγεται κατσίκη(ς)..

.. «Αν μπορούν να παρακάμψουν οι κυβερνήσεις των δύο κρατών τη Δικαιοσύνη και να προχωρήσουν σε μια ανταλλαγή δεν ξέρω τι θα κόστιζε αυτό. Εγώ θεωρώ ότι θα μπορούσε να είναι μια λύση», δήλωσε ο εν λόγω στις 28/03, μπερδεύοντας επιθυμίες (φανερές και υπόγειες), τον ρόλο της (ανεξάρτητης, ως θα έπρεπε, Δικαιοσύνης) και τις επιδιώξεις της Άγκυρας για: ΕΞΙΣΩΣΗ των δύο περιπτώσεων: των δύο Ελλήνων στρατιωτικών φυλακισμένων στην Ανδριανούπολη και των «οκτώ» Τούρκων αντι-καθεστωτικών που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το «πραξικόπημα» του 2016 στην γειτονική χώρα, που έφτασαν εδώ ως Ικέτες.

Ούτως ή άλλως, σε «πονοκέφαλο» εξελίσσεται για την κυβέρνηση η προοπτική απελευθέρωσης των 8 Τούρκων που κατηγορούνται για συμμετοχή στο αποτυχημένο «πραξικόπημα» του 2016, στην ιδιαίτερα τεταμένη (για πολλοστή φορά…) συγκυρία.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με ρεπορτάζ τουρκικών ΜΜΕ, στους δημοσιογράφους στο αεροπλάνο της επιστροφής από την Σύνοδο της Βάρνας, εμφανίστηκε να συνδέει εμμέσως πλην σαφώς τα δύο θέματα –έστω κι αν σε επίπεδο ρητορικής είπε… το ακριβώς αντίθετο: «εμείς ασφαλώς δεν συνδέουμε τα δύο θέματα», έλεγε στους δημοσιογράφους, τονίζοντας ότι ακόμη και ο πρόεδρος της Τουρκίας (δηλαδή ο ίδιος) δεν είναι υπεράνω της τουρκικής Δικαιοσύνης. Όμως, αμέσως μετά έδειχνε ότι ο ίδιος, στο μυαλό του έχει σχεδόν συμψηφίσει τις δύο περιπτώσεις: «Εκείνοι που έκαναν πραξικόπημα στη χώρα μας είναι ακόμη στην Ελλάδα. Εμείς, όταν τους ζητήσαμε, δεν μας τους έδωσαν. Αυτοί που δεν μιλούν καθόλου για αυτό το θέμα, λένε ότι πρέπει να αφεθούν αμέσως οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί».

Λίγες ώρες μετά τη σύνοδο της Βάρνας απορρίφθηκε για δεύτερη φορά το αίτημα αποφυλάκισης των δύο ελλήνων στρατιωτικών φυλακισμένων στην Ανδριανούπολη, ενώ απειλούνται με ποινή πέντε ετών. Ο δικαστής που εξέτασε το αίτημα αποφάσισε να παραμείνουν προφυλακισμένοι, με το σκεπτικό ότι «υπάρχουν χειροπιαστά στοιχεία – ισχυρές υποψίες ότι οι δύο συλληφθέντες υπέπεσαν στο αδίκημα για το οποίο κατηγορούνται».

Εν παραλλήλω, με την απόρριψη του αιτήματος αποφυλάκισης, τουρκικά μαχητικά ενεπλάκησαν σε αερομαχία με ελληνικά στο Καστελόριζο.

Με την επιστροφή του από την Βάρνα, συνεδρίασε και το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν Σύμφωνα με την τουρκική προεδρία, συζητήθηκαν τα θέματα της κυπριακής ΑΟΖ και του Αιγαίου και οι συμπεριφορές της Ελλάδας «που δεν αρμόζουν σε σχέσεις καλής γειτονίας».

Στο εσωτερικό της Τουρκίας οργιάζει η ανθελληνική υστερία. Μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του, ο ηγέτης των Γκρίζων Λύκων Ντεβλέτ Μπαχτσελί και σύμμαχος του Ερντογάν μας θύμισε τις ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ λέγοντας τα εξής:

«Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Τσίπρας νόμιζε πως θα βρει τα δίκτυα άδεια, άνοιξε το στόμα του και μπήκε στην λογική του ό,τι πάρει θα είναι κέρδος… Αυτός ο τύπος προσπάθησε να δοκιμάσει την υπομονή μας. Τόλμησε να τρίξει τα δόντια του στην Τουρκία. Ο βυθός της θάλασσας είναι γεμάτος και έχει ξεχειλίσει με τους παππούδες εκείνων που λένε σήμερα λόγια του αέρα. Είναι μάταια η προσπάθεια της Ελλάδας να αρχίσει να ξύνει τη διαφορά στα Ίμια. Αυτά δεν είναι αστεία. Η Τουρκία δεν είναι ένα κράτος κουρσάρου που θα ανεχτεί της άνομες δραστηριότητές στη Μεσόγειο και το Αιγαίο».

 Μάλιστα….
Η πολιτική κατευνασμού απέναντι στο «θηρίο», εδώ και δεκαετίες, δεν έχει φέρει κανένα αποτέλεσμα. Τα πονηρά περί «PlanB» που εκφωνούνται από τους κυβερνητικούς, είναι για να κρυφτούν οι κρατούντες πίσω από τα γνώριμα «φιλειρηνικά» φλυναφήματα. Παραγνωρίζοντας ότι, αυτοί ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ τον τόπο-άρα, έχουν την ΚΥΡΙΑ ευθύνη. Το “φοβικό σύνδρομο” από την άλλη, διακρίνει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την πολιτική «ελίτ» της Χώρας (και όχι μόνο).
Απέναντι σε όλα αυτά, να προετοιμαζόμαστε για (τα) χειρότερα. Δεν αρκούν οι διακηρύξεις περί εδαφικής ακεραιότητας, χρειάζεται να γίνει δια γυμνού οφθαλμού ορατή, (στους πάντες) , η ΟΡΓΑΝΩΣΗ της ΑΜΥΝΑΣ της χώρας. Οι Δημοκρατικές Πατριωτικές, αντι-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να αναλάβουν πρωτοβουλίες προετοιμασίας και ενημέρωσης

Υ.Γ. Οι δικοί μου όλοι από το σόϊ της μητέρας μου, προππάπος και προγιαγιά μου, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου Ήλθαν από την Σμύρνη στην Αττική, δημιούργησαν, πρόκοψαν, πέθαναν εδώ, τα παιδιά τους παντρεύτηκαν. .Σε αυτό το γεγονός οφείλω την ΥΠΑΡΞΗ μου- και την ΜΝΗΜΗ...(για τις ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ..

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

e-mail: g.papagian3@yahoo.gr

Αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάνης και επισήμως, μετά την κατάληψη της Αφρίν;

Παρότι, ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΕΠΕΚΤΑΤΙΣΜΟΣ και ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ, που κρύβεται πίσω από το αίτημα της Τουρκίας για Αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάνης (1922) έχει ξεκινήσει από το 1938, με την κατάληψη και «ενσωμάτωση» στο Τούρκικο κράτος, της αραβόφωνης περιοχής της Αλεξανδρέττας…

O τουρκικός στρατός κατέλαβε το Αφρίν και δεν γνωρίζουμε εάν και πως θα αποχωρήσει. Η κατοχή του 37% της Κυπριακής δημοκρατίας από το 1974, είναι μιά πικρή πραγματικότητα για την Ελλάδα και την Κύπρο. Για να αποχωρήσει από το Αφρίν, θα εξασφαλίσει πρώτα ότι δεν θα υπάρχει παρουσία του κουρδικού YPG στην περιοχή.
Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν δεν ξεχνάει ούτε την Ελλάδα ούτε την Κύπρο. O Τούρκος Πρόεδρος στην δεύτερη κατά σειρά ομιλία του που εκφώνησε στην Άγκυρα την Τρίτη, ανακοίνωσε ότι στέλνει πλοίο στην Ανατολική Μεσόγειο, εννοώντας την Κυπριακή ΑΟΖ. Μίλησε για την Κύπρο και τις εργασίες έρευνας για φυσικό αέριο στην περιοχή. «Ξέρω ότι θα επιδείξουμε την ίδια αποφασιστικότητα στα αποθέματα υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο, για να προστατεύσουμε τα δικαιώματα της χώρας μας αλλά και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου.
Θα προχωρήσουμε μαζί. Θα επενδύσουμε σε αυτό μαζί. Η αντιπροσωπεία που θα διαμορφωθεί, η ομάδα που θα διαμορφωθεί, θα κάνει γεωτρήσεις για όλους και, ότι βρεθεί, θα μοιραστεί στη Βόρεια και τη Νότια Κύπρο, ανάλογα με τον πληθυσμό τους», είπε.
Στο μεταξύ, επικριτικά εμφανίζονται τα γερμανικά μέσα, τόσο για την καθυστέρηση των Ευρωπαίων να καταδικάσουν την Άγκυρα, όσο και για την αδιαφορία της τελευταίας σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με αφορμή τη νέα καταδίκη της Τουρκίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την κράτηση δημοσιογράφων- στην προκειμένη περίπτωση των Σαχίν Αλπάυ και Μεχμέτ Αλτάν, που είχαν συμπληρώσει 20 μήνες προφυλακισμένοι, χωρίς να τους έχει απαγγελθεί κατηγορία.
Όπως επισημαίνει η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine "στο Δικαστήριο εκκρεμούν 1.500 παρεμφερείς υποθέσεις μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, το οποίο η τουρκική ηγεσία είχε εκλάβει ως πρόσχημα, για να προβεί σε διωγμούς των επικριτών της.
Η απόφαση του Στρασβούργου δεν πρόκειται να την πτοήσει, όπως δεν την είχε πτοήσει η έκθεση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, που δημοσιεύθηκε την Τρίτη και καταγράφει στην Τουρκία περισσότερα από 100.000 κρούσματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διότι η Τουρκία έχει μεθύσει από την κατάληψη της συριακής-κουρδικής περιφέρειας Αφρίν, την οποία λεηλατούν τα στρατεύματά της, μία κατάληψη που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Το ότι η διεθνής κοινότητα σιωπά, αποτελεί σκάνδαλο".
Σύμφωνα με την Tageszeitung του Βερολίνου: "Η ετυμηγορία καθεαυτή δεν αποτελεί έκπληξη, άλλωστε παρόμοια απόφαση είχε λάβει πρόσφατα και το τουρκικό Συνταγματικό Δικαστήριο. Σκανδαλώδες είναι ωστόσο ότι οι ευρωπαίοι δικαστές χρειάστηκαν πάνω από ενάμιση χρόνο για να αντιδράσουν στην κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και στην καταστολή που άρχισε στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα το καλοκαίρι του 2016.»
Η Μνημονιακή Ελλάδα παραμένει θεατής των εξελίξεων, κυριαρχούμενη –εδώ και χρόνια- από το φοβικό της σύνδρομο. Αντιμετωπίζει πρόβλημα ακόμα και στην διαχείριση του θέματος που αφορά την σύλληψη και ομηρία των δυο στρατιωτικών μας που κρατούνται στις φυλακές Ανδριανούπολης. Γιατί είναι διαφορετική η σύλληψη δημοσιογράφου που αντιμετώπισε η Γερμανία και διαφορετική η σύλληψη στρατιωτικών και μάλιστα από χώρα με την οποία είναι μαζί στο ΝΑΤΟ…..

-Ενάντια στα φοβικά σύνδρομα, στον Μιθριδατισμό των φθαρμένων και διεφθαρμένων πολιτικών «ηγεσιών», στον Εθνομηδενισμό που κυριαρχεί στις «ελίτ» και διαμορφώνει συνειδήσεις,
πρέπει να επιδιωχθεί από τις υγιείς λαϊκές δυνάμεις, η μέγιστη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Για την σωτηρία της Πατρίδας και του Λαού μας.
Όλοι όσοι οι εμπνευσμένοι και προσηλωμένοι στις Αξίες της Εθνικής ανεξαρτησίας- της Λαϊκής Κυριαρχίας- της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, οφείλουμε να συμμετάσχουμε ενεργά στην πραγμάτωσή της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.
Οι Δημοκρατικές Πατριωτικές αντι-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ας δώσουν τον τόνο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Τι λέγαν, τι λένε οι Σοσιαλιστές:

«Η θέση για ανεξάρτητη Μακεδονία πρέπει να καταδικαστεί ρητά και ανεπιφύλακτα.

Αποτελεί περιφρόνηση προς το πάγκοινο εθνικό αίσθημα των Ελλήνων... κανένα θεωρητικό φρασεολογικό κατασκεύασμα δεν μπορεί να δικαιολογήσει ή να αμφισβητήσει ούτε καν απλή σύγχυση πάνω στην στοιχειώδη αλήθεια.
Δεν υπάρχει ζήτημα Μακεδονικό, όπως δεν υπάρχει Πελοπονησιακό ή Θεσσαλικό... με κανένα πρόσχημα κανένας δεν θα δεχτεί ποτέ να αποσπάσει απο την Ελλάδα ούτε μια σπιθαμή γής... προσβάλλει το έθνος ακόμα και η απλή παραδοχή της ύπαρξης τέτοιου ζητήματος».

Αλέξανδρος Σβώλος

Πρωθυπουργός « Κυβέρνησης του Βουνού"

Εμπρός για άλλη μια λαμπρή ήττα..

του Γ. Παπαγιαννόπουλου

Ξιφουλκεί ο ΥΠΕΞ κ. Κοτζιάς, «μπροστάρης» - ως διαχρονικός ΚΝίτης- στον «Αγώνα» για την «επίλυση» του «Σκοπιανού»/ Μακεδονικού, τώρα - που τάχα μου - ωρίμασαν οι συνθήκες..

Τρομάρα μας.. άξαφνα, υποτιμήθηκε η ΔΙΑΡΚΗΣ – καθημερινή - απειλή εξ Ανατολών, η αμφισβήτηση των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, το τραγικό στρίμωγμα στο Κυπριακό, η τραγική αδυναμία προάσπισης της εδαφικής Κυριαρχίας και ακεραιότητας και αποφασίστηκε να ταϊσουμε το «πόπολο» με κάτι …ώριμο…

Έτσι, στο όνομα πάντα του ρεαλισμού, και αφού εξ ορισμού «τακτοποιήθηκε» ο εσωτερικός «εχθρός» με τα γνωστά: Εθνικιστής, ψιλο-φασίστας, αντιδραστικός κλπ.- Αφού απαγορεύτηκε στην Εκκλησία «δια να ομιλεί», - φαντάσου τι περιμένει εμάς τους υπόλοιπους - με κατηγορίες οι οποίες θα ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΘΟΥΝ εάν πετύχουν οι κινητοποιήσεις εναντίον της «λύσης» - ο ΥΠΕΞ προχωρά ακάθεκτος προς την ΝΑΤΟϊκή τακτοποίηση. 

Μια όπως- όπως ψιλο-Μακεδονία, με ένα κάποιο πρόσημο για τα προσχήματα.

Άλλωστε, όποιος ακούει, καταλαβαίνει. 

Παρόντος του διαμεσολαβητή κ.Νίμιτς, ο οποίος για όποιον δεν κατάλαβε είπε πως δεν είναι δυνατόν να υπάρξει λύση χωρίς ΣΥΝΘΕΤΗ ονομασία, ο Σκοπιανός εκπρόσωπος δήλωσε πως δεν μπορεί να αποστασιοποιηθεί της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας».. Βγήκαν σε λίγο οι κυβερνητικοί των Σκοπίων, και μας είπαν ότι ο εκπρόσωπος αυτός είναι του Γκρούεφσκι.. μιλώντας κι΄ αυτοί ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας»… όλοι μαζί, μας δουλεύουν ψιλό γαζί..
Απέναντι σε όλα αυτά, και σε αυτά που έρχονται με τρομερή ταχύτητα - εις βάρος μας, απαντάμε:
«Θεωρούμε αυτονόητη, την αποκήρυξη οποιούδηποτε αλυτρωτισμού από την πλευρά των Σκοπίων (FYROM) ΠΡΙΝ από οποιαδήποτε "λύση".

….. ο δημόσιος «διάλογος» για αυτό το εθνικό θέμα επιτελεί υπονομευτικό ρόλο σε μια σοβαρή εθνική διαπραγμάτευση που θα έπρεπε να ακολουθείται, με κίνδυνο στο «τέλος της ημέρας» να υπάρξουν αρνητικές εθνικές συνέπειες.

Συμπερασματικά η θέση μας για το θέμα αυτό είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναγνωρίσει στα βόρεια σύνορα της, Κράτος με όνομα που να περιέχει τον όρο «Μακεδονία», γιατί παραχωρώντας η ίδια το όνομα αυτό στο γειτονικό Κράτος θα απωλέσει κάθε δυνατότητα αντίδρασης σε μια μελλοντική αμφισβήτηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων, που θα προέρχεται από αυτήν την πράξη. « (από ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας 14ης Μάη»).

H μέγιστη δυνατή Συσπείρωση του Έθνους και του Λαού είναι η μόνη ΛΥΣΗ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

AΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ αφενός,νεοελληνική ΑΓΛΩΣΣΙΑ αφετέρου (ΠΑΡΟΝ 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018)

Πλήρης επί των ημερών μας, η σύγχυση περί το σύγχρονο «Γλωσσικό».

Πριν λίγα χρόνια είχαμε την (αποτυχημένη ευτυχώς) προσπάθεια της τότε υπουργού Α(νευ) Παιδείας, να μαθαίνουν τα παιδιά την Αγγλική από την πρώτη τάξη του Δημοτικού!

 

Ήτοι, πριν καν να μάθουν στοιχειωδώς την ελληνική, θα ψευτο-μαθαίνουν και την αγγλική καθομιλουμένη...

Παιδάκια «Δίγλωσσα», ήτοι ΑΓΛΩΣΣΑ, σε έναν κόσμο παγκοσμιοποιημένο, διαμορφωμένα χωρίς Γλώσσα και Συνείδηση, με ένα bare-code νούμερο. «Είμαι το νούμερο οκτώ, όλοι με ξέρουν με αυτό, κι εγώ ξεχνώ πιο είναι - πιο είναι το όνομα μου». 

Σταθεροί στις αξίες τους οι «εκσυγχρονιστές» όλων των αποχρώσεων: να μαθαίνουμε όλοι από μικροί την ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ.

Κι΄ας έλεγε ο Εθνικός ποιητής:

"Μήγαρις έχω άλλα στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;" (Διονύσιος Σολωμός)

Η σύγχυση επιτείνεται με αυτά που συμβαίνουν γύρω από τις λέξεις στην νεοελληνική καθομιλουμένη και το …politically correct : παρατηρούμε μια απαγόρευση των λέξεων…ανάλογη της …πότο-απαγόρευσης στις ΗΠΑ του Μεσοπολέμου.

Νοιώθουμε την απαγόρευση των λέξεων κάθε φορά που κάποιος ξεφεύγει και εκφέρει κάποια από αυτές; 

Ζαβός, σακάτης, στραβός, γκαβός, ντιγκιντάγκας, πουτάνα, θεόχοντρη, καμάκι… 

Λοξές ματιές προκύπτουν από τους γύρω, συστολή, αυτολογοκρισία, «δεν ήθελα να πω ακριβώς αυτό».
Φτωχαίνει τοιουτοτρόπως το λεξιλόγιο, εκπίπτουν οι λέξεις, συστέλλονται, για ότι δεν θεωρείται mainstream, για ότι δεν εμπίπτει στο politically correct.

- Λέξεις ΑΠΟΣΥΝΑΓΩΓΕΣ δημιουργούν με την πάροδο του χρόνου ένα παράλληλο λεξιλόγιο, έναν κρυμμένο θησαυρό, μια ΠΑΡΑΝΟΜΗ παρακαταθήκη: 

Έθνος, Λαϊκή Κυριαρχία, Πατρίδα, Απελευθέρωση, αρετή. Μπουρλώτο!

 - Εν παραλλήλω δρα ένα Λεξιλόγιο Παραποίησης: 

« Αγορές» αποκαλείται ο αρπακτικός καπιταλισμός,

 «επενδυτές» οι παγκόσμιοι γυρολόγοι της εύκολης αρπαχτής, 

«μεταρρυθμίσεις» η πλήρης αποδόμηση του Κράτους και του Δημόσιου Τομέα.

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ των ΛΕΞΕΩΝ, ο εξοβελισμός και η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ τους Οδηγούν σε μεγαλύτερη ΦΤΏΧΕΙΑ, σε κολοβομένο Πολιτισμό, σε στέρηση ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. 

Η επιχειρούμενη ελληνο-αγγλική διγλωσσία, επιφέρει ΑΓΛΩΣΣΙΑ, επικυριαρχία των «γραμματιζούμενων» πάνω στο «Πόπολο» (και σε αυτόν τον τομέα….). 

Όσοι παραμένουν άγλωσσοι, παραμείνουν αμόρφωτοι, αυτό - καταδικάζονται να είναι προλεταριάτο ή «πρεκαριάτο» εφ΄ όρου ζωής και δη κακοπληρωμένο και ανασφάλιστο. 

Διότι οι λέξεις, όπως η γνώση, είναι δύναμη.

«Χρόνο με τον χρόνο αδειάζουν οι επάλξεις,

στα κάστρα απόμειναν ελάχιστοι φρουροί

νωχελικοί, ράθυμοι, νυσταλέοι

μ΄ αργόσυρτους βηματισμούς περιπολούν

τι προστατεύουν έχουν πλέον λησμονήσει.

Πατρίδα, γλώσσα, Ιστορία,

Λέξεις χωρίς αντίκρυσμα στη μνήμη

Κοινή κενή και κυνική η τάξη η παγκόσμια….»

Παναγιώτη Μαυρίδη: «Εις οιωνός άριστος»)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Αρχιτέκτων- συγγραφέας

Να τα πούμε;

Αρχιμηνιά κι΄αρχιχρονιά κι΄ αρχή καλός μας χρόνος
Και με κουράγιο περισσό που δεν το πιάνει φόβος
Να ξαναπροσπαθήσουμε, όπως συχνά συμβαίνει
-Για το διαλαλήσουμε σ’ Ελλάδα κι ‘Οικουμένη

Σ΄ αυτό το σπίτι που’ ρθατε, πέτρα δεν θα ραγίσει
Είναι το σπίτι το κοινό, η των Ελλήνων κτήση.
Κι΄ είθε το γρηγορότερο:με Ενότητα βεβαίως!
Ν΄ απαλλαγούμε θέλουμε Μνημόνιων και Χρέους.

Να είναι το ’18 μία χρονιά ελπίδας
που ο Κυρίαρχος Λαός «θα στρίψει τας βαλβίδας»..
Κι΄ο κάθε «Άρχων» που τυχόν με «Βάρβαρους» τα βρίσκει
Στον πάγκο ας επιστραφεί, ως υλικό μιας χρήσης

Θα ‘ ναι χρονιά αυτή εδώ που θα στηθούνε κάλπες
Στην πόρτα θα στριμώχνονται της Εξουσίας λάτρες.
Μα πλάι τους ισάξιοι θα πρέπει να σταθούμε
Μια λύση διαφορετική ζητάμε, απαιτούμε!

Αρχιμηνιά κι΄αρχιχρονιά για τούτη που αρχίζει
για μια Πατρίδα Λεύτερη, το δρόμο ας φωτίζει.
Με τον Λαό Κυρίαρχο, αυτός ν΄ αποφασίζει
Και στην «Πρωτοβουλία» μας : Χρόνια πολλά να ζήσει!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος της «Πρωτοβουλίας 14ης Μάη»

«ΓΙΑ ΤΟ ΕΦ’ ΑΠΑΞ ΒΟΗΘΗΜΑ 400 ΕΥΡΩ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΝΕΟΥΣ»

Μετά το «Κοινωνικό Μέρισμα», εξαγγέλθηκε και «Έκτακτο Επίδομα Νεανικής Αλληλεγγύης». Το πρώτο, προϋπολογισμού 700 εκατομμυρίων από τον Πρωθυπουργό, το δεύτερο, ύψους 20 εκατομμυρίων από την Υπουργό Εργασίας. Πράγματι, η υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου εξήγγειλε την χορήγηση μέσα στις γιορτές, εφάπαξ επιδόματος «αλληλεγγύης» 400 ευρώ σε κάθε νέο άνεργο που είναι γραμμένος στα μητρώα του ΟΑΕΔ και δεν λαμβάνει επίδομα ανεργίας.

H κυβέρνηση, την ίδια στιγμή που καταργεί με βάση μνημονιακή δέσμευση το θεσμοθετημένο ειδικό επίδομα ανεργίας των νέων που τους χορηγούνταν για ένα πεντάμηνο, τους δελεάζει, σαν «καθρεφτάκι σε ιθαγενείς», με ένα εφάπαξ φιλοδώρημα.

Η κυβέρνηση, αντί να διασφαλίζει στους νέους και νέες αξιοπρεπή εργασία, τους εθίζει να αναμένουν ή να διεκδικούν ένα «φιλοδώρημα». Απέναντι στην λογική της Δημιουργίας, αντιπροτείνουν και εδώ μια αμφιλεγόμενη «ισότητα προς τα κάτω», έναν δήθεν «εξισωτισμό», χωρίς στην ουσία κανένα κατοχυρωμένο δικαίωμα. Την στιγμή που ήδη 500.000 νέες και νέοι έχουν ήδη φύγει από τη χώρα μας προκειμένου να βρουν εργασία στο εξωτερικό.

Προκύπτει λοιπόν μια αναδιανομή που γίνεται ΕΚΤΑΚΤΑ και πανηγυριώτικα, μέσω της –βαριάς για όλους – φορολογίας, η οποία διατηρείται ΜΟΝΙΜΑ.

Το «Κοινωνικό Μέρισμα» χτες, το «Επίδομα Αλληλεγγύης νέων» σήμερα, καθίστανται φιλοδωρήματα, έξω από μια φιλοσοφία «Κοινωνικού Κράτους». Μια λογική έξω από την πρωταρχική ανάγκη της ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ της χώρας, ενός Αναπτυξιακού μοντέλου που να «παράγει προϊόν», που να κρατά τις νέες και τους νέους στην Πατρίδα.

«Πρωτοβουλία 14ης Μάη»

ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΑ -ΣΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ ΠΑΡΟΝ

Η απόφαση του πρόεδρου των ΗΠΑ Τράμπ αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην Μέση Ανατολή

Aλυσσιδωτές είναι οι αντιδράσεις που ακολούθησαν την ανακοίνωση.
Ο κουμπάρος Ερντογάν άρπαξε την ευκαιρία και κάλεσε στην Κωνσταντινούπολη σε σύνοδο τις 57 χώρες του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), της οποίας αυτή την περίοδο προεδρεύει Ενδεικτική της θέλησης του να επιβληθεί ως ο νέος ηγέτης του παλαιστινιακού ζητήματος.
Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Ερντογάν, όπως σημειώνει η Figaro, η Διάσκεψη αποσκοπεί να συντονίσει τη δράση των μουσουλμανικών χωρών ενάντια στην απόφαση του Αμερικανού Πρόεδρου να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του ισραηλινού κράτους.

Από την μεριά του ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου δήλωσε ότι δεν του «προκάλεσε έκπληξη» η ανακοίνωση των ηγετών των μουσουλμανικών χωρών που κάλεσαν τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα ενός παλαιστινιακού κράτους, έπειτα από την έκτακτη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC).

Εδώ «Να διευκρινίσουμε ότι η Ιερουσαλήμ είναι «Ιερή Πόλη» και για τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες: Τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ.

Για τους Εβραίους: Ο Σολομώντας έχτισε τον μεγαλοπρεπή ιουδαϊκό ναό που καταστράφηκε λίγους αιώνες αργότερα από τους Βαβυλώνιους. Σήμερα σώζεται μόνο ένα τμήμα του τείχους από την περίοδο του Δεύτερου Ναού, το γνωστό «Τείχος των Δακρύων» ή «Δυτικό Τείχος» που είναι και ο ιερότερος τόπος λατρείας των Εβραίων.

Για τους μουσουλμάνους: Στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ βρίσκεται το τρίτο ιερότερο προσκύνηματικό μνημείο για το Ισλάμ-μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα- το τέμενος Αλ – Ακσά. Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι ο Μωάμεθ μεταφέρθηκε από το Μασγίντ αλ-Χαράμ της Μέκκας στο αλ-Άκσά κατά τη διάρκεια του Νυχτερινού Περίπλου. Στην ισλαμική παράδοση ο Μωάμεθ προσευχόταν προς αυτό το σημείο μέχρι τον 17ο μήνα μετά την Eγίρα, όταν ο Θεός τον έστρεψε προς την Καάμπα.


Για τους χριστιανούς:Στην Ιερουσαλήμ βρίσκεται ο Ναός του Παναγίου Τάφου, κορυφαίος χώρος προσκυνήματος για τους Χριστιανούς αφού εκεί πιστεύεται πως εναπόθεσαν τη σορό του Ιησού Χριστού μετά τη Σταύρωση αλλά και άλλοι ιεροί τόπο για την χριστιανοσύνη όπως ο Κήπος της Γεσθημανής και το όρος των Ελαιών.


Το 1947 , με την αποχώρηση των Αγγλο-Γάλλων αποικιοκρατών από την Μέση Ανατολή, για την υπό βρετανική κατοχή Παλαιστίνη ο ΟΗΕ αποφάσισε τον διαχωρισμό της σε δύο διαφορετικά κράτη: Παλαιστινιακό και Ισραηλιτικό.


Το ίδιο συνέβει και με την πόλη της Ιερουσαλήμ το καθεστώς της οποίας διέπεται από αυτή την απόφαση του ΟΗΕ του 1947. Το νεοσύστατο κράτους του Ισραήλ με πόλεμο κέρδισε τον έλεγχο της Δυτικής Ιερουσαλήμ όπου ζούσε και το μεγαλύτερο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού. Η Ιορδανία πήρε τον έλεγχο ανατολικής πλευράς, όπου κυριαρχεί το αραβικό στοιχείο και βρίσκονται τα πιο ιερά προσκυνηματικά μνημεία. Κατά τον επόμενο πόλεμο, αυτό των «Έξι Ημερών» το 1967 το Ισραήλ κατέλαβε την ανατολική Ιερουσαλήμ και ουσιαστικά προσάρτησε μονομερώς αυτά τα τμήματα της πόλης για να σχηματίσει έναν δήμο υπό το Ισραήλ. Την ανατροπή αυτή ΔΕΝ αναγνωρίζει η διεθνής Κοινότητα.» (από ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας 14ης Μάη»)


Η απόφαση του πρόεδρου των ΗΠΑ Τράμπ αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και η μεταφορά εκεί της αμερικάνικης πρεσβείας, δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην Μέση Ανατολή. Η συνταύτιση του με το Εβραϊκό κράτος συσπειρώνει εναντίον του τους μουσουλμάνους όλων των αποχρώσεων, εξοργίζει τους Άραβες, δυναμιτίζει περαιτέρω τις εύθραυστες ισορροπίες στην Μέση Ανατολή. Εξωθεί τους Παλαιστίνιους να κηρύξουν τρίτη «Ιντιφάντα».Στα ήδη ανοιχτά μέτωπα σε αυτόν τον μικρής έκτασης γεωγραφικό χώρο: επιχείρηση διάλυσης της Συρίας , Ισλαμικό χαλιφάτο (ISIS) σε Συρία και Ιράκ, Κουρδικό, Tουρκικός Αναθεωρητισμός, έρχεται αν προστεθεί μία ανιστόρητη ενέργεια που αδικεί για πολλοστή φορά πρωτίστως τον Παλαιστινιακό Λαό.

Η ειρήνη και η συνύπαρξη των Λαών στην Μέση Ανατολή υπηρετούνται με άλλο τρόπο, όχι με ιμπεριαλιστικές πρακτικές και ανιστόρητες αποφάσεις.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

e-mail: g.papagian3@yahoo.gr

Η απόφαση του πρόεδρου των ΗΠΑ Τράμπ αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην Μέση Ανατολή

Κατ΄αρχήν να διευκρινήσουμε ότι η Ιερουσαλήμ είναι «Ιερή Πόλη» και για τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες: Τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ.

Για τους Εβραίους: Ο Σολομώντας έχτισε τον μεγαλοπρεπή ιουδαϊκό ναό που καταστράφηκε λίγους αιώνες αργότερα από τους Βαβυλώνιους. Σήμερα σώζεται μόνο ένα τμήμα του τείχους από την περίοδο του Δεύτερου Ναού, το γνωστό «Τείχος των Δακρύων» ή «Δυτικό Τείχος» που είναι και ο ιερότερος τόπος λατρείας των Εβραίων.

Για τους μουσουλμάνους: Στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ βρίσκεται το τρίτο ιερότερο προσκύνηματικό μνημείο για το Ισλάμ - μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα - το τέμενος Αλ – Ακσά. Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι ο Μωάμεθ μεταφέρθηκε από το Μασγίντ αλ-Χαράμ της Μέκκας στο αλ-Άκσά κατά τη διάρκεια του Νυχτερινού Περίπλου. Στην ισλαμική παράδοση ο Μωάμεθ προσευχόταν προς αυτό το σημείο μέχρι τον 17ο μήνα μετά την Eγίρα, όταν ο Θεός τον έστρεψε προς την Καάμπα. 

Για τους χριστιανούς:Στην Ιερουσαλήμ βρίσκεται ο Ναός του Παναγίου Τάφου, κορυφαίος χώρος προσκυνήματος για τους Χριστιανούς αφού εκεί πιστεύεται πως εναπόθεσαν τη σορό του Ιησού Χριστού μετά τη Σταύρωση αλλά και άλλοι ιεροί τόπο για την χριστιανοσύνη όπως ο Κήπος της Γεσθημανής και το όρος των Ελαιών.

Το 1947 , με την αποχώρηση των Αγγλο-Γάλλων αποικιοκρατών από την Μέση Ανατολή, για την υπό βρετανική κατοχή Παλαιστίνη ο ΟΗΕ αποφάσισε τον διαχωρισμό της σε δύο διαφορετικά κράτη: Παλαιστινιακό και Ισραηλιτικό.

Το ίδιο συνέβει και με την πόλη της Ιερουσαλήμ το καθεστώς της οποίας διέπεται από αυτή την απόφαση του ΟΗΕ του 1947. Το νεοσύστατο κράτους του Ισραήλ με πόλεμο κέρδισε τον έλεγχο της Δυτικής Ιερουσαλήμ όπου ζούσε και το μεγαλύτερο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού. Η Ιορδανία πήρε τον έλεγχο ανατολικής πλευράς, όπου κυριαρχεί το αραβικό στοιχείο και βρίσκονται τα πιο ιερά προσκυνηματικά μνημεία. Κατά τον επόμενο πόλεμο, αυτό των «Έξι Ημερών» το 1967 το Ισραήλ κατέλαβε την ανατολική Ιερουσαλήμ και ουσιαστικά προσάρτησε μονομερώς αυτά τα τμήματα της πόλης για να σχηματίσει έναν δήμο υπό το Ισραήλ. Την ανατροπή αυτή ΔΕΝ αναγνωρίζει η διεθνής Κοινότητα.

Η Ιερουσαλήμ είναι μήλον της έριδος στην αραβο-ισραηλινή διαμάχη: Οι Παλαιστίνιοι θέλουν , προφανώς και δικαίως, η ανατολική Ιερουσαλήμ να είναι η πρωτεύουσα του κράτους τους και να χτίσουν στην περιοχή Αμπού Ντις το κοινοβούλιο τους. Από την άλλη, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου επιμένει μέχρι σήμερα πως η Ιερουσαλήμ είναι «η αιώνια και αδιαίρετη πρωτεύουσα» των Ισραηλινών.

Η απόφαση του πρόεδρου των ΗΠΑ Τράμπ αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και η μεταφορά εκεί της αμερικάνικης πρεσβείας, δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην Μέση Ανατολή. Η συνταύτιση του με το Εβραϊκό κράτος συσπειρώνει εναντίον του τους μουσουλμάνους όλων των αποχρώσεων, εξοργίζει τους Άραβες,δυναμιτίζει περαιτέρω τις εύθραυστες ισορροπίες στην Μέση Ανατολή. Στα ήδη ανοιχτά μέτωπα σε αυτόν τον μικρής έκτασης γεωγραφικό χώρο: επιχείρηση διάλυσης της Συρίας , Ισλαμικό χαλιφάτο (ISIS) σε Συρία και Ιράκ, Κουρδικό, Tουρκικός Αναθεωρητισμός, έρχεται αν προστεθεί μία ανιστόρητη ενέργεια που αδικεί για πολλοστή φορά πρωτίστως τον Παλαιστινιακό Λαό.

Η ειρήνη και η συνύπαρξη των Λαών στην Μέση Ανατολή υπηρετούνται με άλλο τρόπο, όχι με ιμπεριαλιστικές πρακτικές και ανιστόρητες αποφάσεις.

11.12.17 «Πρωτοβουλία 14ης Μάη»

Είτε ως «Κένυα», είτε ως «Τζαμάϊκα», η επόμενη Γερμανική κυβέρνηση μας χρωστάει το ίδιο

Άρθρο του μέλους της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα Γιώργου Παπαγιαννόπουλου στην HuffingtonPost

«Δεν πρόκειται για ένα αίτημα που διατυπώνεται για πρώτη φορά. Αντιθέτως έχει διατυπωθεί εδώ και χρόνια, το αργότερο από τη Συνθήκη 2+4 από διάφορες ελληνικές κυβερνήσεις.» υπενθύμιζε στην “Deutsche Welle” ο γερμανός δημοσιογράφος και ειδήμων σε ελληνικά ζητήματα Έμπερχαρντ Ρόντχολτς.

«Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Όταν η μια πλευρά λέει συνεχώς ότι δεν μιλάμε γι΄ αυτό, αυτό δεν σημαίνει ότι το θέμα θεωρείται λήξαν. Θα ήταν προτιμότερο να έχει διαπραγματευτεί η γερμανική πλευρά με την ελληνική, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, παρά να υποστηρίζει συνεχώς ότι το θέμα θεωρείται λήξαν λόγω παρέλευσης χρόνου. Αυτό δεν ισχύει νομικά. Το θέμα θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο της πολιτικής σκακιέρας και όχι των δικαστηρίων, όπου βρισκόταν επί χρόνια, αν όχι δεκαετίες...» (σημείωνα σε άρθρο μου στο «Παρόν» στις 23.03.15).

Υπενθυμίζω τηλεγραφικά τις οφειλές και αποζημιώσεις που μας οφείλονται από το πέρας του Β’ Παγκοσμίου πολέμου: «…Για τους λόγους αυτούς η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να ζητήσει από τη γερμανική: 1) Την καταβολή της αποζημίωσης που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (7.100 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, αγοραστικής αξίας 1958) με τους τόκους. 2) Την εξόφληση του κατοχικού δανείου (3.500 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με τους τόκους). 3) Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα της θηριωδίας των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής. 4) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών, που Γερμανοί αξιωματικοί αφαίρεσαν από τα μουσεία μας και τους αρχαιολογικούς μας χώρους. Οι αναβολές που εξασφάλισε η Γερμανία για την εξόφληση των πολεμικών χρεών της που έληξαν το 1995», έγραφε σε επιστολή του το 2010, προς την τότε ελληνική κυβέρνηση, το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
Θα αναφερθώ σε ένα μόνο θέμα από τα εκκρεμή, αυτό του κατοχικού δανείου. Την εποχή της κατοχής, η Ελλάδα είχε μετασχηματιστεί σε ένα πρώτης τάξεως πεδίο οικονομικού «πειράματος» που λειτουργούσε αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του Άξονα, με βαρύτατο κόστος για τον ελληνικό πληθυσμό. Κατά την διάρκεια μιας έκτακτης ιταλογερμανικής Δημοσιονομικής Συνδιάσκεψης εμπειρογνωμόνων στη Ρώμη το 1942, ο Ιταλός τραπεζίτης και οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα Ντ′ Αγκοστίνι πρότεινε τη λύση του επίσημου αναγκαστικού δανείου.

Δηλαδή οι Ιταλοί και οι Γερμανοί αποφάσισαν μονομερώς να λαμβάνουν υπό τη μορφή δανείου πρόσθετα ποσά, πέρα από τις υπέρογκες δαπάνες κατοχής, για τις ανάγκες των πολεμικών τους μετώπων στη Βόρεια Αφρική, τα Βαλκάνια, τη Σοβιετική Ένωση. Η σχετική συμφωνία υπεγράφη στις 14/3/1942 από τους πληρεξούσιους της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, Άλτενμπουργκ και Γκίτζι. Η Ελλάδα βέβαια δεν είχε προσκληθεί και δεν ήταν παρούσα. Ενημερώθηκε για το γεγονός λίγες μέρες μετά με ρηματική διακοίνωση.

Η δανειακή σύμβαση αποτελούσε μια συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας που επιβαλλόταν στην Ελλάδα. Στη συνέχεια η Γερμανία και η Ιταλία υπέγραψαν σύμβαση με την Ελλάδα και το δάνειο από αναγκαστικό έγινε συμβατικό. Σύμφωνα με ό,τι κατά καιρούς έχει υποστηριχθεί από γερμανικής πλευράς, η Ελλάδα, δήθεν, «έχει αποζημιωθεί», ή, δήθεν, κάποια «ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί» (χωρίς να λέγεται ποια), ή «το θέμα έχει οριστικά κλείσει» ή, τάχα, «οι ελληνικές αξιώσεις έχουν απωλέσει τη νομιμοποιητική τους βάση».

Όπως όμως με συνέπεια και σθένος υποστηρίζει το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης: α) καμία κυβέρνηση δεν έχει παραιτηθεί των ελληνικών αξιώσεων αλλά αντίθετα το ζήτημα έχει τεθεί επισήμως περισσότερες από 15 φορές, β)οι γερμανικές οφειλές στο σύνολό τους έχουν ισχυρή ηθική και ιστορική βάση, πλήρη νομική θεμελίωση και δεν υπόκεινται σε παραγραφή και γ) ο αγώνας διεκδίκησής τους κρατά πάνω από 70 χρόνια και έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις την τελευταία εικοσαετία, μετά την επανένωση της Γερμανίας.

Επισημαίνω ότι συνέπεια των πολλαπλών μεθοδεύσεων αρπαγής του πλούτου του ελληνικού λαού (εκτύπωση και κυκλοφορία κατοχικών μάρκων που δεν είχαν καμία αξία, δήμευση μετοχών ελληνικών επιχειρήσεων, επίταξη και ληστεία τροφίμων, πολύτιμων μετάλλων και άλλων υλικών, λήψη του κατοχικού δανείου, κλήρινγκ κ.α.), ήταν η πλήρης ανατροπή της λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας και ο πληθωρισμός που έλαβε δραματικές διαστάσεις, η διάλυση του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού και ο φοβερός λιμός που εξόντωσε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες.

Σήμερα, 73 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, οφείλουμε να συνεχίσουμε τον δρόμο της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών. Την απόδοση του οφειλόμενου χρέους, ηθικού και ιστορικού, που, σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και το Πόρισμα της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Διεκδίκησης υπερβαίνει τα 278 δις ευρώ.

Είτε ως «Κένυα», είτε ως «Τζαμάϊκα», με οποιαδήποτε μορφή κι αν προκύψει η επόμενη κυβέρνηση, η Γερμανία εξακολουθεί να μας χρωστάει κι όποια μεθόδευση κι αν επιλέξει δεν θα μπορέσει ποτέ να απαλλαγεί απ’ αυτή την οφειλή της.

Γ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ελληνικού σουρεαλισμού ακαταύπαστη συνέχεια

Ελληνικού σουρεαλισμού ακαταύπαστη συνέχεια 

Ο θάνατος της κοινής λογικής - είδος εν ανεπαρκεία:

Πουλάς ΟΠΛΑ!!! ,

Είναι δυνατόν, να τα πουλάς για να χρησιμοποιηθούν για .."ειρηνικούς λόγους"!!!;;;

Τα περί Υεμένης: προφάσεις εν αμαρτίαις ...

Γ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

BLACK IS BLACK

Tα Public, «η ελληνική εταιρία που έφερε στην Ελλάδα το Black Friday, προτείνουν τα πιο έξυπνα tips αγορών για να βγεις κερδισμένος!», διαβάζω σε ολοσέλιδη διαφήμιση σε κυριακάτικη εφημερίδα.

Σε άψογον ελληνο - αγγλική ( ή, ελληνο - αμερικανική ) γλώσσα.

Μια αμερικανιά ολκής, που έκανε πέρσι την επίσημη εμφάνισή της και στην Ελλάδα (Η ελληνική αλυσίδα καταστημάτων Public και το εμπορικό κέντρο Mc ArthurGlen στα Σπάτα διεκδικούν την περσινή πρωτιά).

Φέτος, στο κάλεσμα της γνωστής αλυσίδας φαίνεται να εισακούστηκε από μεγάλη μερίδα καταστημάτων, και αν κρίνω από τις διαφημίσεις τους για την συμμετοχή τους, το φαινόμενο θα λάβει κάποιες διαστάσεις. Πόσο μαζικές δεν ξέρω, λόγω της Μνημονιακής ιδιατερότητας της χώρας, λόγω της μερικής απασχόλησης και της ανεργίας που μαστίζει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Άσε που μέχρι σήμερα δεν θα έχει μοιραστεί το «κοινωνικό μέρισμα» που και φέτος έταξε η φιλολαϊκή μας κυβέρνηση. Τούτο ίσως σταθεί εμπόδιο σε μια μαζική φρενίτιδα κατανάλωσης - εν πολλοίς περιττών πιθανότατα- καταναλωτικών αγαθών. Εκ μέρους του καταναλωτικού κοινού, ίσως ενταχθεί σε μια αγοραστική περίοδο που θα λειτουργήσει ως προάγγελος των Χριστουγεννιάτικων αγορών.

Από την άλλη, η κατανάλωση είναι ίδιον της κοινωνίας μας, του κοινωνικού μοντέλου που κυριαρχεί παγκόσμια. Όσο και να την ξορκίζεις, αυτή με πείσμα αντιστέκεται, κυριαρχεί εντέλει.

Black Friday: Μια ακόμη αμερικανιά πλασάρεται διεθνώς, μια ακόμη καταναλωτική συνήθεια προστίθεται στην φαρέτρα της Παγκοσμιοποίησης, στην μετατροπή των Λαών και Εθνών σ ένα παγκοσμιοποιημένο καταναλωτικό χυλό - προσοχή: αφορά τις χώρες του Πρώτου κι Δεύτερου κόσμου, (και όχι για όλο τον πληθυσμό). Διότι ο λεγόμενος Τρίτος, απέξω, παρατηρεί, απορεί ή θαυμάζει…

Περί τίνος πρόκειται; O διεθνώς διαδεδομένος θεσμός, πρωτίστως στις ΗΠΑ αλλά και στις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές, επιτρέπει στους καταναλωτές την τελευταία Παρασκευή του Νοεμβρίου κάθε χρονιάς να πραγματοποιούν αγορές προϊόντων με πολύ μεγάλες εκπτώσεις και προσφορές.

Ο όρος Black Friday έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του 1960 και σηματοδοτεί την αρχή της Χριστουγεννιάτικης περιόδου αγορών στις ΗΠΑ. Ακολουθεί την «Thanksgiving day» (Ημέρα των Ευχαριστιών) στις ΗΠΑ που γίνεται την τελευταία Τρίτη του Νοεμβρίου, ενώ η Black Friday λαμβάνει χώρα την τελευταία Παρασκευή του μήνα. Στις ΗΠΑ πρωτοεμφανίστηκε το μακρινό 1952, όταν θεωρήθηκε προάγγελος των Χριστουγεννιάτικων αγορών.

Είναι συχνό φαινόμενο αυτή την μέρα να συγκεντρώνονται εκατοντάδες άνθρωποι από τα χαράματα έξω από πολυκαταστήματα, περιμένοντας να ανοίξουν οι πόρτες, και να προσπαθούν να μπουν όσο γίνεται νωρίτερα, για να προλάβουν τις προσφορές και τις εκπτώσεις.

Ο θεσμός τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Δανία, Ιταλία, Ισπανία, Αυστρία, Φινλανδία, Πολωνία και κάθε χρονιά συμμετέχουν όλο και περισσότεροι λιανέμποροι. Μια βόλτα στο διαδίκτυο με οδήγησε και σε χώρες όπως η Ρουμανία.

Όλα τούτα δεν έχουν σχέση με καμία εναντίωση στην λειτουργία των καταστημάτων και των εμπορικών αλυσίδων, να εξηγούμεθα. Εντοπίζει σε ένα καίριο κατ΄εμέ σημείο: στην μετατροπή με γοργούς ρυθμούς όλων όσων μας συγκροτούν - ή, μας συγκροτούσαν- ως (ελληνική) κοινωνία σε κάτι άλλο, αναδεικνύει πιθανά την ευκολία με την οποία η διεθνής κυρίαρχη, καταναλωτική πρακτική (και Παγκοσμιοποιητική ιδεολογία) σαρώνει στο διάβα της συνήθειες και πρακτικές δεκαετιών.

Η Ελλάδα/οι Έλληνες, χάνει/ χάνουμε (τις) μικρές καθημερινές μάχες. Ανεπαίσθητα, καθημερινά διολισθαίνουμε σε όλο και ποιο περιορισμένα πεδία. Δεν είναι μόνο η μεγάλη εικόνα, είναι και οι πολλές μικρές.

Black Friday και στην Ελλάδα λοιπόν, ή, ροκάδικα: Black is black…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Διαδικασίες στην «Κεντροαριστερά» : Συμμετοχή και εγρήγορση των Ελλήνων Πολιτών

Παραίτηση, ιδιώτευση, απογοήτευση κυριαρχεί από άκρου εις άκρον στην Χώρα. Ένα πνιγηρό κλίμα επικρατεί σε όλη την Δημόσια σφαίρα, μια επιδερμική αντιμετώπιση όλων των ζητημάτων που εκκρεμούν στην Ελλάδα. Και είναι πάμπολλα. Μια κοινωνία σε διαρκή κρίση, ένας κοινωνικός ιστός που κάθε μέρα διαλύεται όλο και περισσότερο.

Γίναμε πάλι διάσημοι διεθνώς με την λέξη «κωλοτούμπα», δείγμα του πολιτιστικού προϊόντος που παράγει πλέον η Χώρα. Η κοροϊδία συνεχίζεται, εκφωνείτε από τα ποιο επίσημα χείλη:, «Ήρθε η ανάπτυξη, την καλωσορίσουμε! Καλώς ήρθε η ανάπτυξη!» (δια στόματος πρωθυπουργού) …

Μέσα σ΄αυτήν την πραγματικότητα, έχουμε σήμερα τον πρώτο γύρο εκλογής για τον/την Επικεφαλής της λεγόμενης «Κεντροαριστεράς».Ξεκινώ επισημαίνοντας ότι είναι κατ΄αρχήν θετική η «ανοιχτή διαδικασία εκλογής» του νέου αρχηγού/ πρόέδρου κλπ. ,στο υπό διαμόρφωσιν κόμμα της «Κεντροαριστεράς»/σοσιαλδημοκρατίας/ Κέντρου κλπ.


Πράγματι, η διαδικασία φαντάζει Δημοκρατική, δικαίωμα ψήφου έχουν όχι μόνο τα μέλη των κομμάτων και κινήσεων που βρίσκονται από κοινού σε αυτό το εγχείρημα , αλλά και φίλοι άρα δυνητικά ο οποιοσδήποτε έλληνας πολίτης ενδιαφέρεται. Και πράγμα επίσης σημαντικό, δύνανται να συμμετέχουν και οι έλληνες εξωτερικού, «λεπτομέρεια» χρήσιμη για την μελλοντική προσπάθεια θέσπισης της δυνατότητας τους να ψηφίζουν από το εξωτερικό στις ελληνικές εκλογές όλων των βαθμίδων.

ΑΛΛΑ. δεν είναι τόσο ρόδινα στο «Βασίλειο της Δανιμαρκίας». Διότι το δικαίωμα Συμμετοχής αρχίζει και τελειώνει εδώ. Ενώ οι δημοκρατικές διαδικασίες, η Συμμετοχή των πολιτών και της βάσης (είναι καλό να) επιδιώκεται, αυτή παραμένει το μοναδικό θετικό στοιχείο..

Διότι κατά τα άλλα, δεν έχουν λυθεί τα βασικά:

1. Επί ποίου (ανύπαρκτου αυτή την στιγμή) πολιτικού σχηματισμού θα αρχηγεύσει/ προεδρεύσει ο «νικητής»; Θα δεχτούν οι ηττημένοι – ειδικά οι «μεγαλόσχημοι»- το αποτέλεσμα;
2. Πώς διασφαλίζεται η δράση ή, η μη- δράση των γνωστών μηχανισμών, και αναφέρομαι στον μοναδικό με κάποιες δυνατότητες, μηχανισμό του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ;;
3. Ποια είναι η ιδεολογική ΑΦΕΤΗΡΙΑ του εγχειρήματος όταν καθημερινά διαπιστώνουμε μια ανιστόρητη επιμειξία Σοσιαλδημοκρατίας και Φιλελευθερισμού, δύο ρευμάτων που δεν έχουν και ιδιαίτερη συγγένεια… Βέβαια, στην σημερινή Μνημονιακή Ελλάδα και τα δύο ρεύματα είναι ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ καλυπτόμενα από τον μανδύα του «Φιλο-ευρωπαϊσμού»…
4. H «Κεντροαριστερά», όρος φορτισμένος προδικτατορικά, ήταν Χώρος που πρέσβευε την Εθνική Ανεξαρτησία, την Λαϊκή Κυριαρχία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Κατά την διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας 1967- 1974 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΘΗΚΕ, μετακινήθηκε «πιο αριστερά» στον άξονα των πολιτικών δυνάμεων, γέννησε το ΠΑΚ (και την «Δημοκρατική Άμυνα») και με την πτώση της δικτατορίας, στην Μεταπολίτευση, γέννησε και όρθωσε το ΠΑΣΟΚ της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη. Πώς τοποθετούνται οι εννέα υποψήφιοι λοιπόν όσον αφορά την Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία- Κοινωνική Δικαιοσύνη (Απελευθέρωση); Αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά, είναι η απάντηση.Θα τελειώσω με κάτι χιλιοειπωμένο. Άλλη μια φορά, μπήκε το κάρο πριν από τα άλογα….

Το σημερινό κενό στην Χώρα δεν μπορεί να καλυφθεί από αυτή την νεφελώδη ως προς την κατεύθυνση της,«Κεντροαριστερή» διαδικασία. Η ανάγκη συγκρότησης ενός Δημοκρατικού, αντι-μνημονιακού, αντισυστημικού Φορέα - ΜΕΤΩΠΟΥ παραμένει στην επικαιρότητα…(η «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» ήλθε να υπηρετήσει αυτήν την αναγκαιότητα).
Η επιστροφή στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ αδήριτη ανάγκη

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ.

Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Εκ των συντακτών της Ιδρυτικής Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στην Χειμάρρα

Στις (ταραγμένες συνήθως) ελληνο-αλβανικές σχέσεις, κομβικό ρόλο παίζει η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ μειονότητα (Κοινότητα) εντός της Αλβανίας και ιδιαίτερα,η ίδια η επαρχία της Χιμάρας (Χειμάρρας).. Για πολλούς λόγους:

1. Γιατί μεταπολεμικά, το καθεστώς Χότζα, αφαίρεσε από τα τελευταία χωριά της Χιμάρας το δικαίωμα του να ανήκουν στη “μειονοτική ζώνη”,
2. Γιατί η επαρχία της Χιμάρας είναι μια κατ’ εξοχήν παραλιακή περιοχή, όπου ενωμένη με την υπόλοιπη παραλιακή (“μειονοτική”) περιοχή προς το νότο, καταλαμβάνουν το 1/3 της ακτογραμμής του αλβανικού κράτους.
3. Γιατί ένας ασφαλής τρόπος αφομοίωσης είναι, η κατοχή της γης, η συρρίκνωση του αυτόχθονα και ιστορικού πληθυσμού μέσω του εποικισμού και της μετανάστευσης, η ληστεία των πλουτοπαραγωγικών πηγών του, η υφαρπαγή των στοιχείων που συνθέτουν την πολιτισμική του ιδιαιτερότητα κλπ.

Η Χιμάρα, πάντα αντιμετωπίζονταν εχθρικά από τις δομές του αλβανικού κράτους.
Αρχικά με τρόπο ενστικτώδη και βίαιο, ενώ με την διοίκηση Ράμα, το ίδιο ανήθικα αλλά κεντρικά σχεδιασμένα.
Η Χιμάρα κρατάει τα σκήπτρα της επικαιρότητας.
Όχι γιατί εκεί σκοτώνονται και δέρνονται γιατι επιμένουν να μιλούν την γλώσσα τους. Όχι γιατί εκεί επιμένουν να σηκώνουν τη γαλανόλευκη ακόμα και στους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Όχι γιατί εκεί τιμούν τις παραδόσεις τους.
Όχι γιατι εκεί οι ίδιοι οι Χιμαραίοι διακηρύσσουν την καταγωγή και τη συνείδησή τους.
Μα γιατί εκεί επιμένουν να αντιστέκονται.
Γιατί εκεί επιμένουν να μη θέλουν να μετατραπούν σε θλιβερούς ιθαγενείς που τους ξεγελάνε οι αποικιοκράτες με καθρεφτάκια και χάντρες.
Σήμερα το πανηγύρι των κατεδαφίσεων “αυθαιρέτων” ξαναξεκίνησε. “Αυθαίρετα” που τυχαίνει να ανήκουν μόνον σε ντόπιους. “Αυθαίρετα” που κάποια απο αυτά είναι χτισμένα πριν τη δημιουργία του αλβανικού κράτους και κυρίως “αυθαίρετα” γιατί αυτό το κράτος των Τιράνων αρνείται να χορηγήσει τους τίτλους ιδιοκτησίας που υποχρεούται.
Και αυτό διότι όταν η ιδιωτική περιουσία περιήλθε αναγκαστικά στις κολεκτίβες του Χότζα, στα καταστατικά τους υπήρχε η πρόβλεψη, σε περίπτωση διάλυσής τους, την επιστροφή των περιουσιών στους ιδιοκτήτες τους.
Όμως τα σχέδια αναπλάσεων δεν έχουν πάντα αγαθό σκοπό.
Όπως αυτή του αφεντικού του Έντυ Ράμα που συντάραξε την Κωνσταντινούπολη το 2013.
Η “ανάπλαση” στο κέντρο της Χιμάρας, στοχεύει την κατεδάφιση μικρών κτηρίων ή επιχειρήσεων ντόπιων και φυσικά την προστασία των πολυκατοικιών όπου διαμένουν κυρίως οι έποικοι και οι οποίες κτίστηκαν σε μια άλλη “ανάπλαση” που έγινε από το καθεστώς Χότζα, πριν από μισό περίπου αιώνα και με θύματα πάλι οικίες ντόπιων (αλλά και μνημείων του παρελθόντος).
Η ανάπλαση εκτός κέντρου είναι πιο ωμή: πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες της χώρας, του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, άτομα με σκοτεινό παρελθόν και αβέβαιο μέλλον, με αθέμητα μέσα, καταπατούν ιδιοκτησίες και χτίζουν. Χ
τίζουν από βίλες μέχρι “τουριστικά” συγκροτήματα μαζικής υποδοχής εποίκων: στον Δραλέο, τον Περίβολο, τον Άγιο Θεόδωρο, το Γιάλι (Αιγιαλός), το Κηπαρό κ.ά.
Γιατί αυτός είναι ο στόχος τους. Ο ντόπιος πληθυσμός, περιθωριοποιημένος και βουβός. Ο ντόπιος ξένος στον τόπο του και ο ξένος, αφέντης!

Γα την "Πρωτοβουλία 14ης Μάη" ο σεβασμός όλων των Δικαωμάτων της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ μειόνοτητας (Κοινότητας) στην Αλβανία, κατοχυρωμένων από το Αλβανικό Σύνταγμα , είναι Ακρογωνιαίος λίθος για την ύπαρξη των Ελληνο-αλβανικών σχέσεων.-Για την "Πρωτοβουλία 14ης Μάη" η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ όλων των Ελλήνων εκτός της Ελληνικής Επικράτειας, είτε ζουν σαν Αναγνωρισμένες μειονότητες -όπως στην Αλβανία- είτε ως Διασπορά, αποτελεί ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ.

1η Νοέμβρη 2017 

"Πρωτοβουλία 14ης Μάη"

Ομάδα Πολιτων "Ευτοπία"

Για το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940

28η Οκτωβρίου. Εθνική εορτή. Ημέρα Μνήμης, απόδοσης Τιμών, περισυλλογής. 

Κορυφαία στιγμή στην πορεία του νέο-Ελληνικού Έθνους, από τότε που (ξανα)απέκτησε την Ανεξαρτησία του , μετά την Επανάσταση του 1821. 

To ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940, παραμένει μια ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ στιγμή του Ελληνισμού στον 20 αιώνα. Τόσο ως πράξη Αντίστασης στον ξένο εισβολέα, εν προκειμένω στον Ιταλικό φασισμό, όσο και ως πράξη εθνικής αυτοπεποίθησης. (τον τελευταίο χαρακτηρισμό σημειώνει σε άρθρο του στην «Καθημερινή» της Κυριακής ο Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος). 

Ο εορτασμός της ημέρας ΕΝΑΡΞΗΣ του πολέμου για την Ελλάδα, σε αντίθεση με τους λοιπούς ευρωπαίους που εορτάζουν την ημερομηνία λήξης του, έρχεται να ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΕΙ τον Εθνικό, Παλλαϊκό χαρακτήρα του ΟΧΙ, την έναρξη του Αντιφασιστικού αγώνα ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα, την εθνική περηφάνια και ΕΝΟΤΗΤΑ του Λαού μας που νίκησε στα Ηπειρωτικά βουνά και στα βουνά της Αλβανίας τον ιταλικό φασισμό, έγραψε το Έπος της Αλβανίας. Αρχή των όσων θα ακολουθούσαν σε λίγο, όταν η Ελλάδα, μετά την εισβολή των Γερμανικών χιτλερικών δυνάμεων τον Απρίλη 1941–αλλά και των σύμμαχών τους Βουλγάρων, θα βρεθεί υπό τριπλή Γερμανο-Ιταλο-Βουλγαρική κατοχή. 

Ο ελληνικός στρατός, οι Έλληνες έφεδροι κι΄ εθελοντές, δεν πήγαν στον πόλεμο για να ηττηθούν, αλλά για να νικήσουν! Δείγμα Πατριωτισμού και περηφάνιας, δείγμα πίστης στην τότε κοινωνία που δεν δεχόταν να κατακτηθεί. Τεράστια συνεισφορά στους Συμμάχους που πολεμούσαν ενάντια στον Άξονα, ουσιαστικά η πρώτη ΗΤΤΑ των φασιστών. 

Να γιατί η –περίεργη τουλάχιστον- προσπάθεια «αντικατάστασης» της 28ης Οκτωβρίου του ΟΧΙ, με άλλες ημερομηνίες όπως η Απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτώβρη 1944, χωρίς να υποτιμούμε την σημασία της, ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ το Πνεύμα της Εθνικής εορτής, ΕΥΝΟΟΥΝ την περαιτέρω ΚΑΜΨΗ του Εθνικού, Παλλαϊκού Νοήματος του ΟΧΙ της 28ης… 

Ψηλά οι Σημαίες!

Γ.  ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

28η Οκτωβρίου 1940 Πανεθνικό, Παλλαίκό ΟΧΙ στην ιταλική επιβουλή, στον ιταλικό φασισμό.

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ