Ή ΜΕ ΕΜΑΣ Ή ΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ!
Για την «πολεμική» αντιπαράθεση της διοίκησης του Δήμου Χαλανδρίου με τον Σύλλογο Εργαζομένων, που ξεκίνησε με τη σχεδόν ομόφωνη αρχική απόφαση για την απόλυση των επτά νηπιαγωγών των Παιδικών Σταθμών τον Αύγουστο, δεν θα επαναλάβουμε τα γνωστά και χιλιογραμμένα.
Έχουμε ήδη αναφερθεί στη μεταγενέστερη διόρθωση της στάσης των παρατάξεων Ρώμα και Αγαπητού —με αυτή τη χρονική σειρά— και στην τροποποίηση του ΟΕΥ των Παιδικών Σταθμών, χωρίς τελικά να επιλυθεί το ζήτημα των επτά απολυμένων από τις παρατάξεις Ρούσσου και Κρανίδη.
Το νέο κεφάλαιο γράφτηκε προχθές και βέβαια ήταν αποπροσανατολιστικό από την ουσία.
Ο Σύλλογος Εργαζομένων εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει τη συμπεριφορά στελέχους της διοίκησης σε περιστατικό που, σύμφωνα με τον ίδιο, συνέβη έξω από την αίθουσα, μετά το τέλος της τελευταίας συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου.
Όσοι δεν έχετε πληροφορηθεί ακόμη το περιστατικό, σας παραπέμπουμε στο πάντα έγκυρο και πλήρες ρεπορτάζ της Αμαρυσίας.
Εμείς δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς ειπώθηκε. Επομένως, δεν έχουμε και γνώμη για το συγκεκριμένο περιστατικό.
Άλλωστε, δεν έχουμε κανέναν λόγο να πάρουμε το μέρος κανενός.
Ούτε είχαμε ποτέ την πρόθεση να «πουλάμε προστασία» σε οποιονδήποτε, και μάλιστα αυτόκλητοι, λόγω «κομματικού πατριωτισμού».
Επί του περιστατικού θα κάνουμε αρχικά μόνο ένα σχόλιο, που ο υπογράφων θεωρεί ότι έχει ευρύτερη σημασία.
Η κατηγορία περί σεξισμού έχει γίνει καραμέλα που δεν έχει πλέον γεύση.
Ξέφτισε.
Κάθε προσβολή ή απαξίωση —ακόμη και υπαρκτή— δεν μπορεί να βαφτίζεται «σεξισμός» επειδή πουλάει η λέξη.
Αυτό το πράγμα, με τον σεξισμό, έχει γίνει εργαλείο μεγάλων αποπροσανατολιστικών σχεδιασμών.
Ο ΔΗΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ
Θα σχολιάσουμε όμως το ύφος της απάντησης του Δήμου Χαλανδρίου.
Και μάλιστα από την ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΤΟ FACEBOOK.
Και πάλι όχι γιατί πιστεύουμε ότι το «ύφος» μιας ανακοίνωσης ή τοποθέτησης υπερβαίνει τα ζητήματα ουσίας πάνω στα οποία προκλήθηκε η αντιπαράθεση.
Η Πλατεία είμαστε, δεν είμαστε το Λύκειο των Ελληνίδων.
Η απάντηση της διοίκησης στρέφεται εναντίον του Συλλόγου Εργαζομένων, που υπογράφει την καταγγελία.
Όχι εναντίον κάποιου συνδικαλιστή ή κάποιας συνδικαλίστριας προσωπικά, με ή χωρίς έμφυλα χαρακτηριστικά.
Και αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί.
Ειδικά αν η απάντηση προέρχεται από μια διοίκηση που «όμνυε» στην πρόθεσή της, ουσιαστικά, να συνδιοικεί με τους εργαζόμενους και τους πολίτες, πριν καταλήξει να έχει μέχρι στιγμής τη δεύτερη θέση σε αυταρχικότητα στην ιστορία της πόλης από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα (μη ρωτήσετε για το νικητή. Είναι γνωστή η θέση της Πλατείας σε όλους).
ΕΜΕΙΣ ΕΝΤΟΠΙΖΟΥΜΕ ΔΥΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΡΙΤΟ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΚΤΟ στην ανακοίνωση του δήμου.
1. Η επίθεση στον Σύλλογο δεν περιορίζεται στο περιστατικό που καταγγέλλει.
Η δημοτική αρχή επιλέγει να απαντήσει με μια άσχετη, ατεκμηρίωτη και χαφιεδίστικου τύπου αναφορά στην πολιτική ταυτότητα των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου.
Με τη χυδαία αναφορά στη «γνωστή παρέα των οπαδών προηγούμενων διοικήσεων του Δήμου».
Τι σχέση έχει αυτό με το καταγγελλόμενο περιστατικό;
Δεν θα ρωτήσουμε πολιτισμένα και δημοσιογραφικά τον Ρούσσο τι τον έκανε να μπλέξει στην υπόθεση τις προηγούμενες διοικήσεις του Δήμου.
Δεν θα του απευθύνουμε ένα ερώτημα comme il faut, όπως θα πρότεινε ενδεχομένως ο ΑΙ συνεργάτης της ΠΛΑΤΕΙΑΣ, που του έχω ζητήσει να με μαζεύει, μην αρχίσω τα επτανησιακά και ασχολούνται με το «ύφος» αντί με την ουσία.
Δεν θα τον ρωτήσουμε αν υπαινίσσεται ότι υπάρχει πολιτική ή κομματική εμπλοκή μελών προηγούμενων διοικήσεων στον Σύλλογο.
Ούτε αν υπονοεί ότι τα μέλη του ΔΣ δεν είναι νόμιμοι, αιρετοί εκπρόσωποι των συναδέλφων τους — μας αρέσουν ή δεν μας αρέσουν τα πρόσωπα, ανάλογα με τα γούστα του καθενός.
Ούτε μπορούμε, άλλωστε, να του ζητήσουμε εξηγήσεις με κάποια θεσμική ιδιότητα που δεν διαθέτουμε.
ΘΑ ΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.
ΕΧΕΙ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.
Γιατί υπάρχει και το δεύτερο απαράδεκτο στοιχείο που ενισχύει αυτή μας την απαίτηση.
2. Η ανακοίνωση δημοσιεύτηκε από τον ΔΗΜΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ (SITE και FACEBOOK).
Όχι από την «Αντίσταση», την παράταξη του Ρούσσου, σε δικό της επικοινωνιακό χώρο.
Όχι από το πολιτικό γραφείο του δημάρχου.
Όχι από το στέλεχος της διοίκησης που καταγγέλλεται και ενδεχομένως θεωρεί ότι θίγεται.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ!
ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΛΟΓΟ! Χωρίς τις ανακοινώσεις του Συλλόγου!
Η επίσημη σελίδα του Δήμου δεν ανήκει ούτε στον δήμαρχο ούτε στη διοικούσα παράταξη.
Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται σαν παραταξιακό όργανο που μεταφέρει τις πολιτικές συγκρούσεις της δημοτικής αρχής με όποιον της ασκεί κριτική.
Ο Δήμος εκπροσωπεί θεσμικά όλους τους δημότες.
Και οι εργαζόμενοί του δεν είναι εργαλεία στη σουλτανική επικοινωνιακή διαχείριση κανενός.
Όπως δεν είναι κανένας πολίτης, άλλωστε, με τον οποίο έχει πολιτική αντιπαράθεση η δημοτική αρχή.
Επιτέλους, κάποιος πρέπει να το θέσει αυτό στο Χαλάνδρι, όπου κριτικάρονται για το «ήθος» τους ΙΔΙΩΤΙΚΟΙ διαδικτυακοί χώροι, την ώρα που ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ενός «κρατικού οργανισμού» γίνεται πεδίο πολεμικών αντιπαραθέσεων.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ, όσο κι αν δεν θέλουν να το αποδεχτούν ο Συμεών και η αυλή του.
ΤΟ ΚΟΜΜΑ, η ΠΑΡΑΤΑΞΗ διαχωρίζονται στις δημοκρατίες από το ΚΡΑΤΟΣ.
Δεν τους αρκεί η γνωστή ΠΡΑΒΝΤΑ που εκδίδεται… δημοσία δαπάνη ουσιαστικά, μαζί με τη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ;
Ας φύγουμε όμως από το βαρύ θεσμικό ζήτημα και ας δούμε και ένα ακόμα βαθιά πολιτικό, στα όρια της πολιτικής αλητείας, θέμα.
ΟΙ «ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ
Το τσουβάλιασμα όλων των προηγούμενων διοικήσεων του Δήμου Χαλανδρίου.
Η κατάργηση των «διαχωριστικών γραμμών» στην ιστορία της πόλης.
Καμία διάκριση. Καμία αναγνώριση των διαφορετικών πολιτικών διαδρομών. Καμία αναφορά στο έργο, στις επιλογές, στις αντιπαραθέσεις και στην ιστορία τους σε κανένα από τα επικοινωνιακά φιρμάνια του ΔΗΜΟΥ, όχι της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, στο site του δήμου!
Για τον Σουλτάνο και την αυλή του υπάρχουν από τη μία οι «πρώτη φορά Αριστερά» —των απολύσεων, βεβαίως— και από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι στο τσουβάλι.
Ένα πράγμα. Το μήνυμα είναι καθαρό για όποιον ξέρει να διαβάζει:
Ή ΜΕ ΕΜΑΣ Ή ΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ!
Μόνο που οι προηγούμενες διοικήσεις του Χαλανδρίου δεν είναι ένα πράγμα.
Όπως και τα στελέχη τους και οι υποστηρικτές τους δεν είναι .... πράγματα.
Υπήρξαν αυτοδιοικητικές διοικήσεις με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, διαφορετικές αντιλήψεις, διαφορετικές επιλογές και διαφορετικό έργο.
Υπήρξαν αυτοδιοικητικά στελέχη με διαδρομή και ιστορία που δεν έχουν ανάγκη κανέναν να τα υπερασπιστεί και δεν επιτρέπουν σε κανέναν να τα τσουβαλιάζει.
Από όλες τις προηγούμενες διοικήσεις.
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ ΑΤΟΜΙΚΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, για να ρίξω και ένα… δικαιωματικό.
ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.
Και οι νεότεροι συμπολίτες μας θα μαθαίνουν και την άλλη πλευρά, αρέσει δεν αρέσει αυτό στον Σουλτάνο.
Αναρωτιέμαι, λοιπόν: αυτό κάνει πως δεν το καταλαβαίνει η ΚΟΥΡΑΣΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ;
Πόσο βολεύει, άραγε, την ίδια αυτό το τσουβάλιασμα και πόσο αντίκειται στις ίδιες τις αρχές που οι ίδιοι έχουν προβάλλει ως σημαντικότερες από το ίδιο το ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ και ΘΕΣΜΙΚΟ συμφέρον;
Πόσο βολεύει τον Κουράση, ειδικά, τον μόνο δήμαρχο που έχασε τη διοίκηση μετά την πρώτη του τετραετία, να παρουσιάζεται ολόκληρη η προγενέστερη αυτοδιοικητική ιστορία σαν ένα ενιαίο παρελθόν;
Και πόσο βολεύει τη συντηρητική πλευρά, σε όλες τις εκφράσεις της, να διαπαιδαγωγείται η τοπική κοινωνία με την αντίληψη ότι το ΠΑΣΟΚ και ο παλιός Συνασπισμός αλλά ακόμα και η Λαϊκή Συσπείρωση που έχει υπάρξει ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ στο Χαλάνδρι, με τις αυτοδιοικητικές παρατάξεις και την ιστορία τους, δεν άφησαν αποτύπωμα στην πόλη, άξιο αναγνώρισης από την πόλη και όλες τις —αυτοπροσδιοριζόμενες ως— «προοδευτικές» δυνάμεις;
Πόση ενέργεια ξοδεύεται για να κυριαρχεί το ψευδές, χυδαίο και ανιστόρητο αφήγημα ότι η ιστορία αρχίζει και τελειώνει στον Ρούσσο και σε πέντε επώνυμα στελέχη της αυλής του;
Αυτό δεν είναι μια απλή λεκτική υπερβολή σε μια ανακοίνωση.
Είναι, κατά την πολιτική μας εκτίμηση, μια αντίληψη που επιχειρεί να ακυρώσει την αυτοτελή ιστορία των άλλων πολιτικών δυνάμεων, ώστε να εμφανίζεται η σημερινή διοίκηση ως ο μοναδικός εκπρόσωπος του προοδευτικού χώρου στο Χαλάνδρι.
Και εδώ βρίσκεται η σύνδεση με ένα ζήτημα που μας απασχολεί εδώ και χρόνια.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΠΑΣΟΚ.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Ή ΥΠΟΤΑΓΗ;
Η εκτίμησή μου ότι ο Ρούσσος αντιμετωπίζει ως πρόβλημα την προοπτική να ξαναϋπάρξει το ΠΑΣΟΚ θεσμικά αυτόνομο στην τοπική κοινωνία είναι δεδομένη.
Να ξαναϋπάρξει ανανεωμένο, αλλά και ιστορικά περήφανο για το παρελθόν του. Μαζί με τα λάθη του!
Και όχι να εκπροσωπείται μέσω προσώπων ενσωματωμένων στις άλλες παρατάξεις, μέσω προσωπικών διαπραγματεύσεων και των συχωροχαρτιών που οι άλλοι τους προσφέρουν για να τους υπηρετούν ως γιουσουφάκια.
Όχι ένα ΠΑΣΟΚ παραδομένο και υποτελές στις επιλογές του δημάρχου και στη διαχείριση των πόρων του Δήμου υπέρ προσωπικών στοχεύσεων και στρατηγικών.
ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο,ΤΙ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ, Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΑΝΑΛΟΓΕΙ. ΟΧΙ Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ.
Να υπάρχει πολιτικά αυτοτελές και με συλλογική έκφραση.
Να μπορεί να αναδεικνύει, να καταγγέλλει, να σχολιάζει, να συμπληρώνει και να διαφωνεί δημόσια με τις πολιτικές επιλογές της διοίκησης, τις αντιφάσεις της, τις ιεραρχήσεις της και τη διαχείρισή της.
Με όρους ΠΑΣΟΚ. Με όρους ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ. Με όρους του κόμματος που έφτιαξε την αυτοδιοίκηση στη χώρα και που —κατά τη γνώμη μου— είναι το μόνο που την υπερασπίζεται ακόμα, μαζί με μικρότερα κόμματα, ως ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΘΕΣΜΟ και όχι ως εξάρτημα του κεντρικού κράτους, του «επιτελικού» κράτους όπως το ονομάζει η κυβέρνηση της ΝΔ.
Όχι με όρους μιας δημοτικής διοίκησης —που εμείς θεωρούμε υπερεκτιμημένη έτσι κι αλλιώς— και δομημένης σε μοντέλο σέχτας παρά σε μια συνεκτική, πραγματικά προοδευτική αυτοδιοικητική αντίληψη.
Ένα ΠΑΣΟΚ του οποίου οι αυτοδιοικητικές αποφάσεις και πρωτοβουλίες δεν λαμβάνονται υπό την προεδρία του Συμεών, αλλά από το ΘΕΣΜΙΚΟ ΤΟΠΙΚΟ ΠΑΣΟΚ.
Και γι' αυτό μπορεί και να διαφωνεί. Βεβαίως όχι σε όλα.
Να διαφωνεί μετωπικά, για παράδειγμα, με τις απολύσεις των επτά νηπιαγωγών.
Να διαφωνεί μετωπικά —για παράδειγμα— με επιλογές όπως η αγορά από τον ίδιο τον Δήμο δημόσιας γης για δημόσιο σκοπό (ΧΕΥ 9).
Να διαφοροποιείται χωρίς ενοχές, επισημαίνοντας ότι τα καλλιτεχνικά εργαστήρια στην πόλη μας δεν γίνονται με θεσμικά προβλεπόμενες διαδικασίες που εξασφαλίζουν την ισότητα και την αξιοκρατία σε όλους τους Χαλανδραίους, χωρίς να μπορεί να μεταφραστεί η διαφοροποίηση ως «έχθρα απέναντι στον πολιτισμό», και μάλιστα ακόμα και μέσα από το ίδιο το επίσημο site του Δήμου.
Να προτείνει με ένταση την άμεση μετατροπή του πρώην Μαμμόπουλου, απέναντι από τον Άγιο Γιώργη, σε πάρκινγκ, πριν κλείσουν και τα υπόλοιπα μαγαζιά στο κέντρο με τις… «βιοκλιματικές» αναπλάσεις (στη βιοκλιματικότητα των αναπλάσεων κάποια στιγμή θα επανέλθουμε), και να αναδεικνύει την επίμονη μη αξιοποίησή του, την ώρα που το Χαλάνδρι αντιμετωπίζει τόσο σοβαρό πρόβλημα.
Και να υπενθυμίζει ότι πρόκειται για έναν χώρο που διασφάλισε για την πόλη η διοίκηση Παττακού.
Συγκεκριμένα η διοίκηση Παττακού.
Όχι γενικώς και αορίστως «οι προηγούμενες διοικήσεις».
Να, λοιπόν, γιατί έχει σημασία η ιστορία. Γιατί πίσω από κάθε έργο, κάθε απόφαση και κάθε επιλογή υπάρχουν συγκεκριμένες διοικήσεις, συγκεκριμένα πρόσωπα και συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες.
Και κανένας δήμαρχος δεν δικαιούται να τα εξαφανίζει όλα μέσα σε ένα τσουβάλι.
ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΜΕ ΥΠΟΤΑΓΗ. ΟΧΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.
Ο Συμεών, από την εποχή της «Σύμπραξης» και της απλής αναλογικής, έδειξε, κατά τη γνώμη μου, το πραγματικό πολιτικό του πρόσωπο.
Είχε μπροστά του τη δυνατότητα πολιτικών συνεργασιών με όμορες αυτοδιοικητικές δυνάμεις.
Και έκανε μια επιλογή: αντί να αναγνωρίσει την πολιτική τους αυτονομία, επιδίωξε την ενσωμάτωσή τους στη δική του διοίκηση, με τους δικούς του όρους.
ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΜΕ ΥΠΟΤΑΓΗ. ΟΧΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.
ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ ΝΑ ΥΠΟΤΑΧΘΟΥΝ ΣΤΟ ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΟ ΙΜΠΕΡΙΟΥΜ.
Αυτή είναι η δική μου ανάγνωση μιας ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ πολιτικής του πρακτικής.
Και θεωρώ ότι η εξέλιξη αυτή εξυπηρέτησε αντικειμενικά και τις συντηρητικές αυτοδιοικητικές δυνάμεις που προήλθαν από την προηγούμενη διοίκηση Κουράση.
Ένας διπολισμός τόσο βολικός για τη σημερινή δομή του συστήματος στο Χαλάνδρι και σε άλλους δήμους της Αττικής, που φέρνει το ΠΑΣΟΚ στο τέλος να πανηγυρίζει γιατί πέρασε το ΚΚΕ σε πρόσφατη δημοσκόπηση στην Αττική.
Είναι άσχετο, πιστεύει κανένας;
Ε, είναι ανόητος όποιος πιστεύει ότι είναι άσχετο.
Και όσο οι άλλες προοδευτικές δυνάμεις χάνουν την αυτοτέλειά τους, τόσο περιορίζεται η δυνατότητα να διαμορφωθεί μια διαφορετική πολιτική πρόταση για το Χαλάνδρι.
Ο Ρούσσος, αντί να αντιμετωπίζει αυτή την προοπτική ως φυσιολογική λειτουργία της δημοκρατίας, επιλέγει να προβάλλει ως πολιτικά λάφυρα πρόσωπα —υποστηρικτές προηγούμενων διοικήσεων, όμως — που έχουν ενταχθεί στην αυλή του.
Σαν να αποδεικνύεται έτσι ότι ο ίδιος είναι ο μοναδικός «προοδευτικός» πόλος της πόλης.
Όμως οι πολιτικές παρατάξεις δεν μεταβιβάζουν την ιστορία τους μαζί με τα στελέχη που επιλέγουν να αλλάξουν στρατόπεδο.
Ούτε η ιστορική διαδρομή του ΠΑΣΟΚ στο Χαλάνδρι αποτελεί προσωπική προίκα κανενός.
Αλλά ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ κάποιους που έχουν λόγο γι' αυτές τις παρατάξεις και διαδρομές ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ επιτέλους!
ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ, ΤΑ ΝΤΟΛΜΑΔΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Να το πω και ολίγον χριστιανικά, που είναι και της μόδας στον Τσίπρα και τον Ρούσσο, αυτό που γίνεται στο Χαλάνδρι:
«Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον».
Τα ιμάτια των άλλων τοπικών προοδευτικών δυνάμεων.
Και το 1989, με τη συμφωνία των «ντολμαδακίων», βρήκε κατ' αναλογία χώρο πο΄λύ αργότερα στο Χαλάνδρι.
Με ευθύνη όλων μας.
Κυρίως, όμως, όσων επένδυσαν στις διαγραφές και στους αποκλεισμούς, για να είμαι ξεκάθαρος.
Όσοι μπορούμε να συμβάλουμε στην υπέρβαση αυτής της κατάστασης οφείλουμε να οδηγηθούμε από τα συμπεράσματα της αυτοκριτικής μας και όχι από τα παλιά εσωκομματικά πάθη μας, αλλά ούτε και από την υπεράσπιση προσωπικών στρατηγικών βολεμένων οικόσιτων του Ρούσσου.
Δεν θα αγαπηθούμε, βεβαίως.
Δεν χρειάζεται άλλωστε. Πολιτικά είναι τα θέματα.
Και πολιτικά μπορούμε να ανοίξουμε τον δρόμο για κάτι διαφορετικό.
Για να πούμε σε όσους χαίρονται με την κατάσταση του τοπικού ΠΑΣΟΚ —και ιδίως στον Ρούσσο— ότι η ιστορία δεν τελείωσε με τον διαμερισμό των ιματίων.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΙΜΑΤΙΩΝ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΣΟΥΛΤΑΝΕ, ΗΡΘΕ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ανασυγκροτηθεί πολιτικά και αυτοδιοικητικά. Και αυτό κάνει.
Όχι μέσω των πέντε προσώπων - λαφύρων από τα πρώην στελέχη του που επιδεικνύεις, Σουλτάνε.
ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ.
