Το Σχόλιο της "πρΟΤΑσης εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου", 23-7-2014

εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου

Χαλάνδρι 23-7-2014

Έχει πλέον γίνει καθημερινή μας συνήθεια ένα βιωματικό θρίλερ, ή, ταινία τρόμου αν θέλετε, η οποία εκτυλίσσεται στη χώρα μας με αμείωτο ρυθμό από το 2011.

Στα πλαίσια αυτού του αγώνα εξόντωσης στον οποίο έχει επιδοθεί η – ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΨΗΦΟ & ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ - «συγκυβέρνηση», απειλεί, τρομοκρατεί, παραπλανεί και αυθαίρετα νομοθετεί (όχι υποχρεωτικά με τη σειρά που αναφέρεται), προκειμένου να δώσει τα διαπιστευτήριά της στα αφεντικά της.

Έτσι, η «αξιολόγηση» που επιβάλλει ο νόμος 4250/2014 δίνει το έναυσμα για έναν «αγώνα πείνας» μέχρι εξοντώσεως μεταξύ εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Και βέβαια, αλήθεια είναι ότι, ο όρος αξιολόγηση δε γεννάει αρνητικούς συνειρμούς…Αντιθέτως μάλιστα, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ και έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί – αρκετές φορές, μάλιστα. 

Τι συμβαίνει όμως όταν η αξιολόγηση δεν αποτελεί μηχανισμό διάγνωσης των αδυναμιών, των ελλείψεων και των παραλείψεων, αλλά την άλλη όψη, αυτή των απολύσεων, των καταργήσεων ζωτικών και λειτουργικών μονάδων του δημοσίου και ευρύτερου δημοσίου τομέα, καθώς και του λουκέτου σε σχολεία; Είναι αυτή ακριβώς η εικόνα (και η πραγματικότητα) που συμβαίνει σήμερα…

ΑΥΤΗ η «αξιολόγηση» που προωθείται από τον κ. Μητσοτάκη έχει ως βασικό χαρακτηριστικό τις μαζικές απολύσεις, σε ένα δημόσιο τομέα μάλιστα που απασχολεί σημαντικά λιγότερο προσωπικό σε σχέση με άλλες χώρες του ΟΟΣΑ (πρόσφατη έκθεση του οργανισμού Government at a Glance, 2013 αναφέρει ότι, στο στενό δημόσιο τομέα στην Ελλάδα απασχολείται το 7,9% του εργατικού δυναμικού, όταν ο μέσος όρος για τα κράτη μέλη του είναι σχεδόν διπλάσιος: 14,07%!!). 

Στόχοι των απολύσεων είναι :

- Μείωση των δημοσίων δαπανών, έτσι ώστε να μην διαταραχθεί η έγκαιρη αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων στους πιστωτές

- Δημιουργία ΔΕΞΑΜΕΝΗΣ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ. Και αυτό αποκαλύπτεται με τις διαβαθμίσεις που επιβάλλει ο επίμαχος νόμος (4250) στο άρθρο 20. Το σκάνδαλο έγκειται στην «συγκριτική αξιολόγηση» των δημοσίων υπαλλήλων που, έχει ως δεδομένο ότι «οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα είναι πολλοί» και άλλες τέτοιες παραπλανητικές και κατευθυνόμενες κοινοτοπίες που έχουν κατ’ επανάληψη πανηγυρικά διαψευστεί από οργανισμούς και μελέτες. Το ζητούμενο, επομένως, το «μεγάλο στοίχημα» της ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ συγκυβέρνησης από την αξιολόγηση, είναι να δημιουργήσει μια σταθερή δεξαμενή δημοσίων υπαλλήλων προς απόλυση.

- Σύνδεση της «φούσκας» ανακριβειών και παραπλάνησης των πολιτών με την ονομασία “Success Story” με την αποφυγή του «πολιτικού κόστους», αφού, είναι σαφής η προσπάθεια να «περάσει» η άποψη ότι αυτή η ΔΗΘΕΝ βελτίωση στην εικόνα των δημόσιων οικονομικών οφείλεται στην διάλυση του δημόσιου τομέα και, κυρίως, των κοινωνικών του υπηρεσιών.

- Προώθηση ενός ΟΧΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ανταγωνισμού μεταξύ των εργαζομένων, αφού ο ένας θα προσπαθεί να βγάλει το μάτι του διπλανού του και χρόνια συναδέλφου του, στην προσπάθειά του να αποφύγει την ένταξή του στο 15%... 

Θυμίζουμε ότι, η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής έχει από την πρώτη στιγμή εκφράσει σοβαρές ενστάσεις για την συνταγματικότητα του νόμου, ενώ η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (Κ.Ε.Δ.Ε.), μετά την άρνηση δεκάδων δήμων να συμμετέχουν, ανακοίνωσε και τη δική της άρνηση να υλοποιήσει την αξιολόγηση στους δήμους. 

Επίσης, η άρνηση διευθυντών σχολικών μονάδων να παρακολουθήσουν σεμινάρια αξιολόγησης που οργάνωσε το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, είχε ως αποτέλεσμα να μην προχωρήσει η διαδικασία συμπλήρωσης του σχετικού ερωτηματολογίου. 

Να μην ξεχνάμε και το – ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟ - υπόμνημα που κατέθεσε στο υπουργείο το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, στο οποίο τονίζει ότι, η αξιολόγηση μπορεί να οδηγήσει σε απορρύθμιση την λειτουργία της δημόσιας διοίκησης. 

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε και τα παρακάτω, ιδίως για κάποιους που κάνουν τα στραβά μάτια και ξαφνικά «δε γνωρίζουν» την κατάσταση που επικρατούσε και επικρατεί στο δημόσιο τομέα: 

Οι μετατροπές των συμβάσεων για τις οποίες γίνεται πολύς – και πολλές φορές ΑΝΟΥΣΙΟΣ – λόγος, έγιναν στα όρια της νομιμότητας, με την έννοια ότι, βασίστηκαν σε πολιτικές αποφάσεις θεσμικών οργάνων (δημοτικών συμβουλίων ή συμβουλίων ΝΠΔΔ) και είχαν πάντα ως γνώμονα – και ΠΟΛΥ ΟΡΘΑ - την "κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών των δήμων" από τους συμβασιούχους. Τέτοιες αποφάσεις έγιναν δεκτές τότε από το ΑΣΕΠ και σε πολλές περιπτώσεις ΚΑΙ από την δικαιοσύνη στην οποία προσέφυγαν εργαζόμενοι.

Πώς, λοιπόν, σήμερα θα επανεξεταστούν αυτές οι – τότε - συμβάσεις με όρους του σημερινού νομοθετικού πλαισίου και νέων, συμπληρωματικών εγκυκλίων με αναδρομική ισχύ ; Με λίγα λόγια, δηλαδή, πώς θα ακυρωθούν οι τότε πολιτικές αποφάσεις συλλογικών οργάνων ως παράτυπες ή παράνομες ή οτιδήποτε άλλο; 

Ακόμη, η πρόβλεψη της ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΚΑΘΕ ΘΕΣΗΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ που θα προκύψει από τον επανέλεγχο, είναι ένα σοβαρό ζήτημα, αφού αν γίνει ο επανέλεγχος και προκύψουν απολύσεις, θα πρόκειται – ΠΛΕΟΝ – για την ΠΛΗΡΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ και ΔΙΑΛΥΣΗ και ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ (συγχρόνως ή «τμηματικά», λίγη σημασία έχει) της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Και βέβαια, αυτό είναι το “THE BIG PLAN” (Το ΜΕΓΑΛΟ ΣΧΕΔΙΟ) των κοστουμάτων GOLDEN BOYS των νεοφιλελεύθερων ιδεολογιών και καταστροφικών πολιτικών : 

Να αναγκαστούν οι δήμοι να παραδώσουν όλο και περισσότερες κρίσιμες υπηρεσίες τους σε ιδιώτη/ιδιώτες εργολάβο/εργολάβους. 

Η αρχή, άλλωστε, έχει γίνει με την ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ συμμετοχή – μέχρι την ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ - πολιτιστικών δραστηριοτήτων στο «Ίδρυμα Νιάρχος», αθλητικών δρώμενων σε ιδιωτικές εταιρείες και των τροφείων των παιδικών σταθμών σε «κοινωφελή ιδρύματα»…

Σε άμεση εξάρτηση και σε συνδυασμό με τα παραπάνω – και αφού θα έχουν ολοκληρώσει το ύπουλο σχέδιό τους και θα έχουν ΑΠΟΛΥΣΕΙ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΕΣ και ΠΑΛΑΙΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ – θα εξακολουθούν να προσλαμβάνουν νέους και νέες ΟΜΗΡΟΥΣ (του Συστήματος και των Εργολάβων) με τον υπέρογκο μισθό των 492 ευρώ (και ΑΝ…), με 5μηνες, 8μηνες ή 12μηνες συμβάσεις «ελέους» και εκμετάλλευσης, ενώ ο ιδιώτης ή οι ιδιώτες θα απολαμβάνουν τα άνευ κόπου, χρόνου και χρήματος κεκτημένα τους από το απρόσμενο δώρο της ΑΝΕΥ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ «συγκυβέρνησης» και των ξένων αφεντικών.

Τους ενημερώνουμε ότι, στο εξής στη Βολιβία θα επιτρέπεται η εργασία για τα δεκάχρονα παιδιά. (Μέχρι τώρα το όριο ήταν τα 14 χρόνια, με απόφαση όμως του Κογκρέσου, που αναμένεται να επικυρωθεί από τον πρόεδρο της Βολιβίας Έβο Μοράλες, μειώθηκε στα 10 χρόνια – localit.gr/, 18.7.2014). 

Πιθανόν ως χώρα να απέχουμε γεωγραφικά. Είμαστε, όμως, πολύ κοντά στην κοινωνική, εργασιακή και βιοτική προσέγγιση. ΕΜΠΡΟΣ!

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι

Γινόμαστε κουραστικοί και, πολλές φορές, γραφικοί.

Όμως, είναι απαραίτητο να βρισκόμαστε σε εγρήγορση ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ, καθώς, όπως διαφαίνεται στον ορίζοντα, το κράτος εργάζεται κατά τη θερινή «ραστώνη», διαψεύδοντας ακόμη και τον μεγάλο Umberto Eco («Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις»)!! Δυστυχώς, όμως, «εργάζονται» ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, όπως αποδεικνύεται καθημερινά.

Όσοι από εμάς παραμείνουμε εντός Αττικής κατά το υπόλοιπο του μηνός Ιουλίου και κατά το μήνα Αύγουστο, ας βρισκόμαστε σε επικοινωνία με συναδέλφους, εργαζόμενους, φίλους και γνωστούς, προκειμένου να είμαστε ενήμεροι για οποιεσδήποτε ενέργειες θα αφορούν το εργασιακό – υπηρεσιακό και βιοτικό μας μέλλον και με τις οποίες θα προσπαθήσουν να μας βρουν – περαιτέρω – απροετοίμαστους.

Η Συντακτική Ομάδα της «πρΟΤΑσης»

pr_ota_si@yahoo.gr

ΠΩ ΠΩ ΤΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΚΙ .....

Σπεύδουν να δώσουν 300 χιλιάρικα καπέλο στα 3,3 εκ. ευρώ της αρχικής σύμβασης στον εργολάβο που φτιάχνει το κτίριο του παιδικού σταθμού στο Πάτημα, με επέκταση της σύμβασής του μέσα στο καλοκαίρι.

Το μπαλάκι το έχουν πετάξει στο δημοτικό συμβούλιο του Χαλανδρίου που πήρε την απόφαση υπό την απειλή της μη συνέχισης του έργου ΠΟΥ ΑΝΑΤΕΘΗΚΕ ΜΕ ΤΝ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ - ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ (και αυτό έχει μεγάλη σημασία στην δικαιολόγηση αύξησης του συμβατικού αντικειμένου) με ψήφους της ΠΑΣΟΚΟΝΔ και σύμφωνα με ΚΑΡΑΤΣΕΚΑΡΙΣΜΕΝΗ πληροφορία μας εξασφαλίστηκε τελικά και η σύμφωνη γνώμη της νέας διοίκησης του δήμου και του Σίμου Ρούσσου παρά την αρχική καταψήφιση της από την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στο ΔΣ.

 Ανάδοχος του έργου είναι η εταιρία 3Κ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ με έδρα τα Πατήσια και την Κάλυμνο όπως μπορείτε να δείτε και στο site της http://www.3-k.gr που φιλοξενεί φωτό του έργου (http://www.3-k.gr/view_works.php?id=450) που απειλεί να το αφήσει στην μέση!

 Στο θέμα έχουμε αναφερθεί και το νέο στοιχείο είναι η  ΣΙΓΟΥΡΗ πληροφορία ότι εξασφαλίστηκε η απαιτούμενη συναίνεση του νέου δημάρχου και προχωράνε οι διαδικασίες!

Διαβάστε και ακούστε, κάνοντας klik, τι είχε ειπωθεί τότε στο Δ.Σ.

ΟΣΜΗ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΤΗΜΑ

Υπάρχει και το ηχητικό μέχρι εκεί, μέχρι που μας έκλεισαν το κασετόφωνο (είδαμε ποιος/α το έκανε, παριστάνοντας ότι το περιεργάζεται εκεί που το είχαμε αφήσει για να γράφει).

Η είδηση ότι η νέα διοίκηση τελικά ΣΥΝΑΊΝΕΣΕ παρά την αρνητική της ψήφο στο δημοτικό συμβούλιο είναι φρέσκια και δεν επιδέχεται διάψευση.

Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου : Έκτακτη Γενική Συνέλευση την Πέμπτη 24-7.

Χαλάνδρι 23 Ιουλίου 2014

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η – Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,

Σας καλούμε σε έκτακτη Γενική Συνέλευση την Πέμπτη 24 Ιουλίου 2014 ώρα 13.30 στο Κέντρο Νεότητας (Δαναΐδων & Αντιγόνης) για συζήτηση –ενημέρωση και λήψη απόφασης, σχετικά με τους επανελέγχους των συμβάσεων από τους Επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης. 

Λόγω της σοβαρότητας του θέματος η παρουσία όλων μας είναι απαραίτητη.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Η Γραμματέας

Στέλλα Λίτινα 

Η Πρόεδρος

Σοφία Κορωναίου

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΜΠΑΝΑΚΙΑ ...

 

Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται που λες γιατρέ μου  εδώ πέρα, η άλλη μισή σε μια παραλία βρίσκεται....

Σαν τον "Πάω - Δεν πάω" είμαστε όλοι αυτές τις μέρες αναγνώστη μου, περιμένοντας τον ... Αύγουστο.

Γιατί όπως λέει και η γνωστή φατσοπαπαρίτσα:  

Κουφάλα ΜΕΡΚΕΛ ό,τι και να κάνεις, εμείς θα είμαστε πάντα μισή ώρα από την θάλασσα!

Όμως σήμερα, παρά την βαρεμάρα, είπα να βάλω δυο πραγματάκια στην θέση τους, πριν μαγκώσω ομπρέλες, καρέκλες και μπύρες και πάρουμε  όχι τα βουνά αλλά τις ακτές.

Τα έχω πάρει λίγο αναγνώστη μου με δύο θεματάκια από το παρασκήνιο και είπα να τα καθαρίσω με αυτό το "βαρυσήμαντο άρθρο", για να μην σέρνονται τώρα που θα πλατσουρίζουμε και μέχρι την εγκατάσταση του νέου Δ.Σ. της πόλεως, όπου θα συζητήσουμε επί ... ανωτάτου επιπέδου.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑΤΑΚΙ ΛΟΙΠΟΝ:  Μαθαίνω ότι ο νεοεκλεγείς δήμαρχος κάνει επαφές με τις υπηρεσίες.
Και πολύ καλά βεβαίως κάνει. Σε πολλές παίρνει και τη νέα Γενικό μαζί, την κα Στέλλα Μιχαλοπούλου.

Αλλά μου είπαν (δύο μάλιστα) στελέχη του δήμου από διαφορετικούς χώρους του δήμου, ότι ασχολείται και με την ταπεινότητά μου ο νεοεκλεγείς δήμαρχος.

Και εκφράζει - μου είπαν - την "στεναχώρια του" γιατί δεν έγινε δυνατόν να υπάρξει πολιτική προσέγγιση ενώ γνωριζόμαστε 40 χρόνια,  αφήνοντας έτσι να αιωρείται ότι αυτό ήταν δική μου επιλογή και ευθύνη.

Επειδή λοιπόν η ιστορία - των τελευταίων 4 χρόνων (2010) και κυρίως από ιδρύσεως του νέου ΣΥΡΙΖΑ  είναι καταγεγραμμένη με ΑΔΙΆΣΕΙΣΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ και ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ και σεβόμενος την θεσμική του ιδιότητα (όχι όμως ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ την εξουσία του, όπως άλλοι) θα του ζητήσω σήμερα να μην προσφεύγει σε τέτοιες παλαιοκομματικές λογικές δημιουργίας επίπλαστων εντυπώσεων, δεν λέει δια αριστερόν άνθρωπο  και να οριοθετήσω την θέση μας για τον Σεπτέμβριο, για να μην αναρωτιέται κανείς ποια θα είναι.

ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΒΑΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΕΣΕΓΓΙΣΕΙΣ (του κώλου) ή το επίπεδο των διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ παραγόντων.

Ο Σίμος Ρούσσος επέλεξε ότι δεν ήθελε πολιτική ώσμωση και συνύπαρξη με τις αυτοδιοικητικές μας απόψεις προεκλογικά και ότι η συνεργασία που του πρότεινα θα τον έβλαπτε διότι ως γνωστόν ημείς δεν δηλώνουμε και της άκρας αριστεράς (μπαίνοντας) και έχω υπηρετήσει- λέει - τις ιδιωτικοποιήσεις στην αυτοδιοίκηση, με τις οποίες εκείνοι που είναι πολύ αριστεροί δεν θένε ούτε να συζητάνε. (αυτό θα το δούμε).

Δικαίωμά του πάντως ήταν και απολύτως σεβαστό μάλιστα, η επιλογή δεν του κόστισε εκλογικά τον Μάιο, εμείς έστω και  χαμηλότερα του ποσοστού που στοχεύσαμε, πετύχαμε εκπροσώπηση στο Δ.Σ. σπάζοντας την συνωμοσία αποκλεισμού που είχε επιβληθεί και υπηρετηθεί από ΟΛΕΣ τις πλευρές του τοπικού συστήματος και τώρα μπαίνουμε σε μια καινούργια φάση όπου η Αντίσταση (με τους πολίτες ή μόνη της)  θα διαχειριστεί τον δήμο και θα κρίνεται για τις πράξεις της και τις επιλογές της και εμείς θα υπερασπιζόμαστε τις θέσεις μας και τις απόψεις μας για τον δήμο και από το δημοτικό συμβούλιο, με λαϊκή νομιμοποίηση ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ, αφού απ' έξω το κάναμε πάντα από μόνοι μας, ακόμα και όταν όλοι παραποιούσαν τις θέσεις μας και έκαναν δίκες προθέσεων.

Τα σημεία που έχουμε πολιτικές συμφωνίες με την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ είναι πολλά, υπάρχουν όμως σημεία στα οποία απέχουμε και περισσότερο από ότι θα πίστευε κανείς και δεν έχουν φωτιστεί αρκετά.

Με σημαντικότερο τον ίδιο τον πυρήνα της αντίληψη μας για το ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ και ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ, σημεία που τα έχουμε ορίσει συγκεκριμένα.

Αλλά έχουμε και σοβαρές επίσης διαφορές και ως προς τις μεθόδους και τις πρακτικές που  μπορεί να χρησιμοποιεί κανείς για να πετύχει τους στόχους του σε  μια τοπική κοινωνία αλλά και συνολικότερα.

Η δική μας αφήγηση και προτεραιότητα στην ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΑΣ ΔΡΑΣΗ έχει άξονα και προτεραιότητα την καλύτερη οργάνωση και απόδοση των δημοτικών υπηρεσιών για την παροχή υψηλότερου επιπέδου  παροχές προς τους πολίτες και στην εφαρμογή κοινωνικά δικαιότερων και περιβαλλοντικά βιώσιμων πολιτικών ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ.

Και αυτό το "ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ" δεν είναι συμπλήρωμα της πρότασης, ειδικά σε μια εποχή που όλοι πουλάνε ως "νεωτερισμό" ότι θα είναι καλύτερο για τον πολίτη, τις υπηρεσίες που του πρόσφερε ο δήμος και ευρύτερα το δημόσιο να τις αναζητήσει σε ΙΔΙΩΤΕΣ  που για να του χρυσωθεί το χάπι παρουσιάζονται αντί για επιχειρηματίες (έντιμα και καθαρά) ως "σύλλογοι", "κοινωνικοί φορείς", ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ επιχειρήσεις, εθελοντές  κλπ.

Μιλάμε για υπηρεσίες που πρέπει να διεκδικείται να χρηματοδοτούνται κυρίως από τους ΦΟΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, από τον δημόσιο κορβανά.

Αντίθετα η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ προέταζε - μεχρι τώρα τουλάχιστον -  στην αφήγησή της την "κινηματική" αντίληψή της που κυρίως οδηγούσε την δράση των φίλων της "εκτός πλαισίου", προς τον αχτιβισμό, με κυρίαρχο στόχο την ενίσχυση ομάδων - λίγων  συνήθως - πολιτών, που ουσιαστικά επέλεγαν να αναζητήσουν μόνοι τους διέξοδο στα προβλήματά τους μέσω της "αυτοοργάνωσής τους"  σε μικρές περιθωριακές συνήθως (όχι πάντα) ομάδες που καταγγέλλοντας την αδιαφορία, την αδικία και την αναποτελεσματικότητα του κράτους, δηλώνουν ότι δεν θέλουν να νταραβερίζονται μαζί του - ούτε για να το βελτιώσουν - αφού το έχουν απορρίψει συνολικά.
Ιδιωτική προσέγγιση σεβαστή ίσως, αλλά που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.

Αντίληψη κινηματικής αυτοοργάνωσης (κοινωνική συνεταιριστικότητα, εθελοντισμός κλπ) που βεβαίως είναι χρήσιμη ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΟΜΩΣ στον ρόλο των θεσμών και του κράτου, μέρος του οποίου είναι οι ΟΤΑ  (κατά την γνώμη μας) και όχι "ΣΕ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ".

Οι θέσεις αυτές έχουν την αφετηρία τους σε αναρχοελευθεριακές προσεγγίσεις - μη οργάνωσης - της κοινωνίας.

Κατά την αφήγηση των αναρχοελευθεριακών αποτελεί όραμα, "μιας άλλης, παγκόσμιας κοινωνίας, αταξικής και αναρχικής"  η ανυπαρξία κράτους, είναι το "όραμα" τους,   ενώ εμείς έχουμε όραμα την ύπαρξη ενός οργανωμένου και δίκαιου για τους πολίτες του εθνικού, ανοικτού, δίκαιου και δημοκρατικού κράτους. ΚΡΑΤΟΥΣ ΟΜΩΣ. Με θεσμούς, φόρους, οικονομία, παραγωγή, θεσμούς, αστυνομία, δικαιοσύνη, κοινωνική προστασία κλπ 
ΕΝΟΣ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΩΣ ΚΡΑΤΟΣ.

Και έχω την αίσθηση ότι αν επιχειρηθεί (όπως φοβάμαι ότι θα γίνει και ακούω ότι ήδη γίνεται)  να προβληθεί το ιδεολόγημα ότι η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ είναι ενάντια στην ύπαρξη οργανωμένου κράτους και ως εκ τούτου μπορεί η νέα διοίκησή να αιτιολογεί - με αριστερό μάλιστα πρόσημο - την πιθανή ελαχιστοποίηση και  αδρανοποίηση των δημοτικών υπηρεσιών, την άρνηση ανάληψης πολιτικών ευθυνών ανυπακοής και αντίδρασης προς τις κυβερνητικές και τροϊκανές κατευθύνσεις,  τις πιθανές ανεπάρκειες και αστοχίες ή ακόμη χειρότερα δοκιμαστεί η πλήρης πολιτική ουδετεροποίηση και αποιδεολογικοποίηση των επιλογών της δημοτικής πολιτικής (αυτό έχουν κάποιοι στο μυαλό τους και το ξέρουμε γιατι τους ξέρουμε)  - με άλλοθι την μη υποχρέωση εκ μέρους της διοίκησης της πολιτικής υποστήριξης επιλογών που θα παρουσιάζονται ως αναποτελεσματικές  για την "επίτευξη του τελικού στόχου του αυτοδιαχειριζόμενου ή ελευθεριακού σοσιαλισμού" αφού είναι - κατά την αντίληψή τους - σε "διαχειριστική ή ρεφορμιστική " κατεύθυνση και δεν ανατρέπουν συνολικά το σύστημα συνεπώς δεν έχουν καμία αξία για τα οράματα και την στρατηγική της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,  τότε στο Χαλάνδρι και μάλιστα προς τον δήμο θα πέσουν ντουματιές, γιαούρτι, τζατζίκι, σκορδαλιές,  ραπανάκια και μαρουλόφυλλα.

Είναι το σημείο αυτό, το οποίο τολμάμε εμείς από σήμερα να υποδείξουμε ως το POINT ZERO, το σημείο ΜΗΔΕΝ, το κρίσιμο διακύβευμα το οποίο θα ορίσει τις σχέσεις μας και την στάση μας απέναντι στη νέα διοίκηση του δήμου - για όσους με ρωτάνε ή ρωτάνε όπως μαθαίνω, και τον Σ. Ρούσσο - ο οποίος δεν επέλεξε να ακούσει αυτές τις απόψεις κατ΄ ευθείαν και δια ζώσης αλλά εκφράζει και μετεκλογικά την (πολιτικά και ουσιαστικά αδιάφορη)  "στεναχώρια" του, (αν και μάλλον περίεργο, για να μην πω υποκριτικό, είναι να στεναχωριέται, αφού πολιτικές επιλογές εκείνος έχει κάνει, δικές του ήταν και μάλιστα φρόντισε να τις αναβαθμίσει μέσω ανοχής χυδαιολόγων συνεργατών του σε προσωπική κατασυκοφάντησή μου.)

Προσωπικά βεβαίως στεναχωρήθηκα από αυτή την συμπεριφορά, γιατί τον θεωρούσα παιδικό φίλο ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΝΤΑΠΕΔΩΣΑ, ούτε έβαλα κανέναν άλλο να το κάνει, παρά του ότι αρκετοί προθυμοποιήθηκαν.

Έτσι για να ορίσουμε και τις πραγματικές διαφορές ΗΘΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, όχι στην βέρμπα.

Τολμώντας λοιπόν  ΠΡΟΒΛΕΨΗ και ΚΑΤΑΘΕΤΩΝΤΑΣ ΘΕΣΗ με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, αφού πολιτική είναι η τέχνη της πρόβλεψης και του εφικτού και δεν θέμε να γίνουμε  μετά Χριστόν προφήτες, καθαρίζουμε την στρατηγική μας στο νέο Δ.Σ.

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ είναι πλέον ΕΞΟΥΣΙΑ και ως τέτοια θα κρίνεται από τους πολίτες αλλά και εμάς. 

Και ο Σίμος Ρούσσος δεν είναι πλέον ο τοπικός αρχηγός των ατάκτων αλλά ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ.

Δεν μπορεί να συνεχίσει να πουλάει ΑΝΤΙεξουσιασμό, ακόμα και αν τον πιστεύει ως στρατηγική επιλογή της δράσης για μια άλλη κοινωνία.

Και δεν μπορεί γιατί ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑ.

Ούτε μπορεί να κρύψει πίσω από το "γενικό, πολιτικό διακύβευμα" τυχόν αστοχίες  στην εφαρμογή όσων διακήρυξε και ζητούσε από τους άλλους να εφαρμόσουν.

Διότι αν πιστεύουν ότι για να υπάρχει μια καλή διοίκηση στον δήμο πρέπει πρώτα να αλλάξει το οικονομικοκοινωνικό μοντέλο είναι  πολύ απλό: ΑΣ ΜΗΝ ΕΒΑΖΑΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ μέχρι τότε ή ας το έλεγαν προεκλογικά ότι θα κάνουν τα ίδια με τους άλλους μέχρι να γίνει σοσιαλισμός.

Μιλάμε για τις εκλογές όπου οι πολίτες ρωτώνται για τον ΔΗΜΑΡΧΟ και την ΔΙΟΙΚΗΣΗ του δήμου και όχι για το πολιτικοκοινωνικό σύστημα της χώρας.

Σκληρή διαπίστωση αυτή, ξέρω ότι δεν θα αρέσει, όπως δεν άρεσε και σε εμάς τους "τριτοδρομικούς" όταν είμαστε μικροί, η πραγματικότητα των συμβιβασμών που γίνονταν και των παρεκλήσεων από την πορεία προς τον δικό μας σοσιαλισμό, με τον οποίο είχαμε ραντεβού στις στις18 Οκτώβρη του 81  και  που μας έστησε και βέβαια μετά τον χάσαμε, μαζί με τα αυγά και τα καλάθια  - αλλά αυτή η πραγματικότητα είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ με την οποία θα αναμετρηθεί ο Σίμος Ρούσσος και η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στον δήμο.

Και ελπίζω να κατανοούν οι μεγάλοι "ινστρούκτορες" της αριστεράς ότι ούτε καν το μισό από το17,5% που έλαβαν  τον πρώτο γύρο δεν ψήφισε την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ πιστεύοντας ότι η υπηρεσία του οράματος της για μια άλλη αταξική και αναρχική κοινωνία πρέπει να προηγηθεί ή να γίνει άλλοθι και να αποσπάσει την προσοχή και το ενδιαφέρον του δημάρχου Χαλανδρίου από τους κάδους, το νεκροταφείο, την μπαρούπολη κλπ.

Πόσο μάλλον αν συζητήσουμε για το υπόλοιπο 80% και το "ενδιαφέρον του" για την αφήγηση περί ελευθεριακού, αυτοδιαχειριζόμενου σοσιαλισμού και την ανοχή που δεν οφείλει καν να δείξει εδώ που τα λέμε, αν δεν μαζεύονται τα σκουπίδια, αν δεν καθαρίζονται τα φρεάτια, η ρεματιά, αν πλημμυρίζει το Χαλάνδρι, αν παραμένουν κλειστοί οι αθλητικοί χώροι ή αν τους διαχειρίζονται ιδιώτες  υποχρεώνοντας τους δημότες να βάζουν το χέρι στην τσέπη για να τους δίνουν μαύρα κατοστάρικα  ή αν μειώνονται και άλλο οι θέσεις στους δημόσιους παιδικούς σταθμούς προσθέτοντας άλλο ένα βάρος σε οικογένειες που δεν μπορεί να την βγάλουν πληρώνοντας 250άρια και 300άρια σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς.

Αυτό το ενδιαφέρον του 80%  λοιπόν εκφράζεται και οπτικοποιείται με κάθετη κίνηση της προτεταμένης ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ τους παλάμης από θέση ανάτασης κατευθείαν στην περιοχή μεταξύ των δύο μηρών.

Αυτά  θα τα λέμε, όσο και να με καθυβρίζουν, όσο και αν με παρουσιάζουν σε σκίτσα και να με λοιδορούν κάτι - πώς τους λένε να δεις - Μπουρδάκηδες που προεκλογικά έγραφαν περί "ρεταλιών" και η γνωστή γλάστρα στις εκπομπές του ΑΝΤ1, κοινωνικά στελέχη με αποδοχή των 50 ψήφων έκαστος (ή 55, δεν θυμάμαι σε παράταξη πλειοψηφίας, όχι στην δική μας, την μικρή), με μια γλώσσα όμως ίσα με το μπόι τους, υπό την απόλυτη κάλυψη βεβαίως του αρχηγού που τώρα "στεναχωριέται" αντί να πάρει έμπρακτες αποστάσεις από τέτοιες συμπεριφορές.

Και εγώ λοιπόν αρχικά στεναχωρήθηκα με αυτά που έκαναν.
Αλλά μετά ΧΕΣΤΗΚΑ.
Αυτά επηρεάζουν τα νεούδια. Ο παλιός είν' αλλιώς.

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ και ΚΑΤΕΛΑΒΕ (όχι δια της κατάληψης αλλά δια των εκλογών) ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΝΑ ΔΙΟΙΚΕΙ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΧΕΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ προς τους δημότες και παράλληλα να προβάλλει και να επιβάλλει εναλλακτικές ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ - όσο αριστερότερα γίνεται - εφαρμόσιμες πολιτικές.

Σε αυτά θα κριθούν, και  μάλιστα - από εμάς  - ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΕΊΚΕΙΑ για εύλογο χρόνο προσαρμογής τους 
ΕΠΙΕΙΚΕΣΤΑΤΗ θα είναι η στάση μας,  ειδικά αν θυμηθεί κανείς  ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΟΜΟΡΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ (τις οποίες πάντα χτυπούσαν πιο δυνατά από τον - υποτιθέμενο - ιδεολογικό αντίπαλό τους γιατί έτσι περιχαράκωναν και διεκδικούσαν  ψηφαλάκια της κοινής δεξαμενης), ΑΛΛΑ ΚΑΙ  ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΩΣ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΑΝΕΥΘΥΝΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ  ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ.

Θα είμαστε για την αρχή πολύ επιεικείς γιατί εμείς ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ όταν τοποθετούμαστε, γιατί ΘΕΩΡΟΥΜΕ ότι ήμασταν πάντα και είμαστε ακόμα από την ίδια πλευρά του ποταμιού με την Αντίσταση παρά τις ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΚΟΝΤΡΕΣ και γιατί το παρελθόν έχει μόνο εκπαιδευτική αξία για να αξιοποιείται για την προετοιμασία του μέλλοντος, για τους έχοντας σώας τας φρένας ανθρώπους, δεν γίνεται αυτοσκοπός λογικά σκεπτόμενων η δικαίωση μιας μαλακίας που είπαν πριν 25 χρόνια και στην οποία εμμένουν με αυτιστική σταθερότητα, μην βλέποντας τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί γύρω τους, όπως ας πούμε κάνει εκείνο εκεί το "μεγαλοστέλεχος", ο ακατανόμαστος από την Πλατεία, εκείνη η γλάστρα του ΑΝΤ1 που θα βάλει πάλι ίσως τον Βαρβέρη να με μαλώσει αλλά εγώ τον έχω προσωπικά χεσμένο, είτε με ξαναμαλώσει ο Βαρβέρης είτε όχι.

Θα είμαστε στο πλάι τους λοιπόν ή απέναντί τους ρωτάτε;
Μα είναι καθαρό:
Θα κριθεί από το πώς θα αντιμετωπιστούν τα θέματα του δήμου στην πράξη και προς ποια κατεύθυνση θα κάνει τις εκπτώσεις της η νέα διοίκηση από αυτά που έλεγε παλαιότερα αλλά κυρίως προεκλογικά.

ΓΙΑΤΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΘΕΛΕΙ - ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΙΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ.
Δεν πιστεύω να υπάρχει άνθρωπος με περιεχόμενο στο κρανίο του που να θεωρεί ότι η νέα διοίκηση θα είναι συνεπής σε όλα όσα είπε προεκλογικά.
Αν το πιστεύει αυτό κανένας παρακαλώ να στείλει ένα μήνυμα για να κανονίσουμε να γνωριστούμε, έχω μεγάλο ενδιαφέρον να τον γνωρίσω.

Και κλείνοντας θα γίνω - όπως πάντα - και συγκεκριμένος με παράδειγμα τις τρεις μέχρι τώρα ΔΕΔΟΜΕΝΕΣ επιλογές του νέου δημάρχου:

Αν οι εκπτώσεις τους  είναι ως προς την διατήρηση τροφείων των παιδικών σταθμών για κάνα - δυο τέρμινα ακόμα  (πολιτική έκπτωση που έκαναν ήδη με την αποδοχή τροφείων για τη νέα - πρώτη τους  - χρόνια, μετακινούμενοι από την πάγια θέση τους "όλα τα παιδιά χωρίς λεφτά" ) εμείς θα καταλάβουμε ότι την ανάγκη φιλοτιμία ποιούν και θα υποστηρίξουμε την μετακίνηση, αφού αλλιώς δεν γίνεται, υποδεικνύοντας όμως την μεταβολή θέσης και την έλλειψη της αντίστοιχης κατανόησης από εκείνους  - και όχι μόνο από τις ακραίες Μπουρδογλάστρες τους, αλλά από όλους- στο παρελθόν.

Αν οι εκπτώσεις όμως γίνονται με περαιτέρω μειώσεις των θέσεων των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς όμως - με επιχείρημα (αν όχι και κρυφή ατζέντα και σκοπιμότητα) την κάλυψη των αναγκών των οικογενειών "με αυτοοργάνωση" σε  ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ., από την "αριστερή διοίκηση αυτοδιαχείρισης του δήμου", εμείς θα βάλουμε εισαγωγικά στο "αριστερή", θα φωνάξουμε, θα αναδεικνύουμε, θα κάνουμε ότι κάναμε και με τον Κουράση - και ας φωνάζουν οι Μπουρδόγλαστρες ότι δεν είμεθα αρκετά αριστεροί δια να μας δώσουν πιστοποιητικό και ας με σκιτσάρουν όσο θέλουν.

Άλλωστε από phtoshopιες κάτι ξέρουμε και εμείς ....
Και ευκαιρίες θα μας δοθούν πολλές αυτά τα πέντε χρόνια αν είναι να  παίξουμε σε αυτό το γήπεδο.

Και αν οι εκπτώσεις σε ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΡΧΩΝ, με έντονο ιδεολογικό φορτίο δημοκρατίας,  αριστεράς, ελευθερίας, σεβασμού της προσωπικότητας και της ιδιωτικότητας των εργαζομένων ξεκινήσουν .... από το σύστημα καταγραφής της εισόδου και εξόδου των υπαλλήλων στην υπηρεσία  με συσκευή ανάγνωσης αμφιβληστροειδούς όπως συζητιέται  (καλά μου τα είπανε ή έχει λάθος ο σμπίρος μου;), αν ο δήμος μετατραπεί σε οργουελικό σκηνικό από τις δυνάμεις της .... ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ε τότε εμείς θα μιλάμε δημόσια και αυτοί θα μας βρίζουν.
Άσε που θα καλούμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να τοποθετείται και εκείνη σε τέτοιες επιλογές.
Απλά μασηματικά.

Η εποχή που η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ  έκρινε τους άλλους τελείωσε και τώρα θα κριθεί και η ίδια στην πράξη ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ (όσο και αν αλλιώς θεωρούν οι Μπουρδογλάστες επειδή δεν εντάσσομαι στην σταλινικού τύπου αντίληψή τους για σιωπή και δημοκρατικό συγκεντρωτισμό - πειθαρχία σε αποφάσεις που άλλοι λαμβάνουν)  ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ, όχι γιατί "στεναχωριέται" ο Σ. Ρούσσος (που καθόλου δεν στεναχωριέται, αυτά είναι για τους ινδιάνους, είμαστε μεγάλα παιδιά και μιλάμε πολιτικά, εδώ μιλάμε για μεγάλα συμφέροντα) αλλά γιατί πάντα το Χαλάνδρι και η πρόοδός του είναι μπροστά στην ιεράρχησή μας  και γιατί η ζημιά που θα πάθει στρατηγικά ο ευρύτερος χώρος στην τοπική κοινωνία σε  περίπτωση κακού σεναρίου, προερχόμενου μόνο από τις ιδεοληπτικές εμμονές και τους κακούς (έως και εννίοτε στημένους) συμβούλους, αν συνεχιστεί με αριστερό  μανδύα η ίδια Κουρασο/ανδρεασική πολιτική, δεν θα αγγίξει μόνο την .... ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ούτε μόνο καν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα αφορά ολόκληρο τον ευρύτερο  χώρο των μη συντηρητικών Χαλανδραίων πολιτών που είναι μεγάλη πλειοψηφία.

Ξέρουν λοιπόν απολύτως στην ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ σε ποιες πολιτικές θα είμαστε κοντά τους και σε ποιες απέναντι και αυτοί, που έχουν την ευθύνη, το μαχαίρι και το πεπόνι, θα καθορίσουν και τις πολιτικές μας σχέσεις στο δημοτικό συμβούλιο οι οποίες θα είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ.

Πάλι απλά μασηματικά.

Όσο για τις προσωπικές σχέσεις στην πολιτική, αυτές τις καθορίζει η ποιότητα της πολιτικής αντιπαράθεσης και αν αυτή είναι επί της ουσίας ή καταφεύγει σε ασχήμιες σαν αυτές που δεν απέφυγε προεκλογικά η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ μέσω των Μπουδογλαστρών, δυστυχώς του Αλέκου και βέβαια δεν φρόντισε να αποτρέψει και ο νέος δήμαρχος.

Υπάρχει και το δεύτερο θεματάκι που είναι σχετικό:
Ακούω συνεχώς τις πάπάτζες για το ότι με έχει διαγράψει - λένε - ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ε δεν με έχει διαγράψει, δεν είμαι διεγραμμένος,  δεν υπάρχει τέτοια καταστατική διαδικασία στον ΣΥΡΙΖΑ που ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ, αλλά δεν θα το κάνω περισσότερο θέμα  διότι το θέμα δεν είναι γραφειοκρατικό, ούτε προσωπικό.

Και δεν με κάνει να κόβω τις φλέβες μου η κομματική ταυτότητα.

ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΦΟΡΑ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΤΗΝ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ.

Και ως τέτοιο, ως ιδρυτικό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ το αντιμετωπίζω και θα συνεχίσω να το αντιμετωπίζω.

ΑΝΤΕ ΚΑΛΑ ΜΠΑΝΙΑ.

Σάλος από τις καταγγελίες επιχειρηματία κατά του δημάρχου Κηφισιάς...

 

Διαστάσεις παίρνει το θέμα με τις καταγγελίες που έκανε μια επιχειρηματίας, η Κατερίνα Παρασκευοπούλου, κατά του απερχόμενου δημάρχου Κηφισιάς Νίκου Χιωτάκη ο οποίος με τη σειρά του την διαψεύδει και ετοιμάζεται να προβεί σε μηνύσεις. Η γυναίκα προσπάθησε με τον σύζυγο της, Νίκο Παρασκευόπουλο, να ανοίξουν ένα κατάστημα delicatessen στην περιοχή της Νέας Ερυθραίας. Το αποτέλεσμα ήταν να ξετιναχθούν οικονομικά παλεύοντας πάνω από δύο χρόνια να ορθοποδήσουν το κατάστημα τους και να πάρουν προέγκριση αδείας-όπως ισχυρίζονταν ότι δικαιούντο “ανάμεσα σε αρπακτικά και εκβιαστές”. Όπως είπε μιλώντας στο "Μακελειό", όταν κάποια στιγμή το άνοιξαν και το δούλεψαν, μετά από βάσανα και κόπους, τελικά στο κατάστημα μπήκε λουκέτο. Αιτία-όπως ισχυρίζονται- “το κύκλωμα εκβιαστών” που εδράζεται μέσα στο Δήμο Κηφισιάς και το οποίο τους παγίδεψε και τους κατέστρεψε αφού πρώτα τους είχε ξεζουμίσει. “Παγιδευμένη πλέον γιατί είχα ξοδέψει πολλά χρήματα”(σ.σ για την επένδυση και τα “λάδια” από εδώ και από εκεί), άκουγα όλο και περισσότερο από διάφορους πολιτικούς κύκλους καθώς και άλλους επιχειρηματίες ότι ο Δήμαρχος Κηφισιάς και μια σειρά εκτελεστικών οργάνων γύρω από αυτόν(δημοτικοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι κλπ)όντως αποτελούσαν ένα εκβιαστικό κύκλωμα εις βάρος των επενδυτών της περιοχής, χρησιμοποιώντας ως κλειδί τις χρήσεις γης της Ν.Ερυθραίας και της Κηφισιάς”.

“Πήγαμε να πάρουμε την προέγκριση όπως έλεγε ο νόμος. Μας παραμύθιασαν ότι θα μας την δώσουν αλλά κάποια στιγμή ένα πρωί ήρθε ένα καλόπαιδο που μας είπε ότι “δεν θα πάρεις ποτέ άδεια εάν δεν δώσεις στον δήμαρχο Χιωτάκη 250.000 ευρώ”, σημειώνεται στην αναφορά της.
“Ήρθε στο γραφείο μου δημοτικός παράγων -και μου είπε: Είμαι άνθρωπος του Δημάρχου. Έχει αποφασίσει να σε βοηθήσει. Για να λάβεις την προέγκριση θέλουμε 30.000 ευρώ”. Τα έδωσα, μας λέει η καταγγέλλουσα και ως δια μαγείας “έλαβα την προέγκριση την επόμενη μέρα”!

Μετά από λίγο καιρό άρχισαν νέα προβλήματα και “εκβιασμοί”, όπως αναφέρεται και στην μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα Διαφθοράς. Τα αρπακτικά ζητούσαν κι άλλα λεφτά και της σφράγισαν πάλι το μαγαζί. Η ιδιοκτήτρια αφηγείται ότι έρχονταν συνέχεια και τις ζητούσαν λεφτά. Στο γραφείο της, ακόμα και σε χώρους στάθμευσης: “Ο τρόπος είναι ένας. 150.000 και καθάρισες. Μετά από αυτά πήγα στο Μαξίμου, στον ιδιαίτερο του Σαμαρά, τον Κανελλόπουλο αλλά και στον υπουργό Εσωτερικών, τον Γιάννη Μιχελάκη. Τα ξέρουν όλα αλλά δεν έπραξαν τίποτα. Μάλιστα αναγκάστηκα να πάω και στον υπουργό Ανάπτυξης, Χατζηδάκη, αλλά και τον Ράιχενμπαχ, τον επιτετραμμένο της TASC FORCE στην Αθήνα. “Μου είπαν ότι έχουν κι άλλες καταγγελίες για τον συγκεκριμένο δήμαρχο”.
Το αποτέλεσμα ήταν η επιχείρηση να κλείσει, 35 άνθρωποι να μείνουν άνεργοι και η επιχειρηματίας να καταστραφεί. Η επιχειρηματίας έχει προσκομίσει στους εισαγγελείς οπτικοακουστικό υλικό με καταγεγραμμένες τηλεφωνικές συνομιλίες αλλά και εικόνα που δείχνει πολλά και ενδιαφέροντα.

http://press-gr.blogspot.gr

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΠΟΛΙΤΗ ΑΝ ΨΥΧΡΩ ΑΠΟ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥΣ "ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ" (ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ)

Τον εκτέλεσαν στο βομβαρδισμένο σπίτι του από Enikos_gr

Ο ΑΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΡΕΜΑΤΙΑ ...

Είναι αυθεντικός, είναι ρεμπέτης, είναι φωνάρα - νομίζεις ότι ακούς τον Μάρκο, είναι γαμώ τα παιδιά, και είναι  Χαλανδραίος ... εκ γενετής.

Επιτέλους θα τον ακούσουμε και στην ρεματιά. (ευχάριστη έκπληξη στο φετινό πρόγραμμα).

Το βράδυ στο θεατράκι θα περάσουμε καλά.

Αξίζει να έρθετε.

¨Εχει και ελεύθερη είσοδο, είναι από τις λίγες (4 όλες και όλες) παραστάσεις που προσφέρει ο δήμος.

ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ....

Συνάντηση της «Δύναμης Ζωής» με την επίτροπο Σ. Μάλστρομ

Τα ζητήματα ασύλου και μεταναστευτικών ροών βρέθηκαν στο επίκεντρο συνάντησης της εκλεγμένης Περιφερειάρχη, Ρένας Δούρου με την ευρωπαία Επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων και Μετανάστευσης, Σεσίλια Μάλστρομ. Στη συνάντηση μετείχε ο αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής, Πέτρος Φιλίππου.

Η Ρένα Δούρου υπογράμμισε στην Επίτροπο ότι η αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος δεν μπορεί να γίνεται μέσω κέντρων κράτησης, όπως αυτά της Κορίνθου και της Αμυγδαλέζας, που αντίκεινται στο Σύνταγμα και την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Και ειδικότερα κέντρων κράτησης όπως αυτό που σχεδιάζεται από την κυβέρνηση, εν κρυπτώ και παραβύστω, χωρίς ενημέρωση των πολιτών και διαβούλευση, στο χώρο του νοσοκομείου της Αγίας Βαρβάρας στην Αττική. Παρατήρησε επίσης ότι το κλείσιμο των συνόρων του Έβρου απέδειξε την χρεοκοπία της λογικής στην οποία κινείται σήμερα η FRONTEX - λογική η οποία διογκώνει τα ρεύματα των αιτούντων άσυλο, το οποίο παρέχει με το σταγονόμετρο η κυβέρνηση, σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ.

Τέλος, ο Πέτρος Φιλίππου προσέφερε στην Επίτροπο Μάλστρομ το Λεύκωμα με την ιστορία των Δήμων της Αττικής που έχει εκδώσει η ΤΕΔΚΝΑ.

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ ....

ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS

Επαναφορά του αφορολόγητου για τους ελεύθερους επαγγελματίες - Προσφυγές πολιτών

 Η πρακτική της ευνοϊκότερης μεταχείρισης των εισοδημάτων που προέρχονται από μισθούς και συντάξεις στην Ελλάδα, είναι τόσο παλαιά, όσο είναι και η φορολογία εισοδήματος (δεκαετία 1950). Η πρακτική αυτή, κατά κύριο λόγο, βασίζονταν στη γενικότερη παραδοχή ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες είχαν τη δυνατότητα φοροδιαφυγής, κάτι που σε μεγάλο βαθμό άλλωστε αντιπροσώπευε και την πραγματικότητα.

Όμως, η δυνατότητα αυτή, εάν και στον βαθμό που υπήρχε, αφορούσε στις παλαιότερες δεκαετίες. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι γι’ αυτό ευθύνονταν η χαμηλή φορολογική συνείδηση του πληθυσμού, γενικότερα. Όμως, ευθύνονταν και η κακή οργάνωση του Κράτους, οι εγγενείς αδυναμίες από την έλλειψη μηχανογραφικών μέσων και –σοβαρότατος παράγοντας-  η έλλειψη πολιτικής βούλησης ή καλύτερα, η συνενοχή του πολιτικού συστήματος. Όλα αυτά, όντως οδηγούσαν σε φοροδιαφυγή, η οποία -σε πολλές κατηγορίες ελευθέρων επαγγελματιών- συχνά έφθανε σε προκλητικά επίπεδα.

Σήμερα, πολλοί από τους παραπάνω παράγοντες εξακολουθούν να υφίστανται, όμως, αυτό συμβαίνει σε μειωμένο βαθμό. Κατά τις προηγούμενες δεκαετίες η μηχανογράφηση και οι νέες τεχνικές ελέγχου έχουν αλλάξει πολλά στην οργάνωση και τη λειτουργία του Κράτους. Μέσα από τη μηχανογράφηση είναι περισσότερο εύκολη και πλήρης η δυνατότητα παρακολούθησης της δραστηριότητας, των εισοδημάτων και της περιουσίας των φορολογουμένων. Βέβαια, λόγω της μεταβολής των αναγκών της χώρας, έχει αλλάξει –αναγκαστικά πλέον- και η πολιτική βούληση, παρά το ότι το πολιτικό σύστημα δείχνει απρόθυμο να αποβάλει τις πρακτικές που χαρακτήριζαν τη συμπεριφορά του επί δεκαετίες.

Σε κάθε περίπτωση, εάν κάποιος μπορούσε να δικαιολογήσει την ύπαρξη μίας διαφορετικής μεταχείρισης μίας κατηγορίας φορολογουμένων στο παρελθόν, σήμερα αυτό δύσκολα θα μπορούσε να γίνει.

Όμως, ακόμη και εάν υπάρχουν σήμερα πολλοί συμπολίτες μας οι οποίοι συνεχίζουν να αποκρύβουν εισοδήματα, αυτό δε σημαίνει ότι το Κράτος δικαιολογείται να εφαρμόζει “οριζόντια μέτρα” που πλήττουν τους πάντες! Είναι βασική ευθύνη του Κράτους να αποδείξει ότι κάποιοι φοροδιαφεύγουν, να συλλάβει τη φοροδιαφεύγουσα ύλη και να τιμωρήσει τους παραβάτες.

Θεωρούμε αδιανόητο να μας λέει σήμερα η Κυβέρνηση ότι εξακολουθεί να μη μπορεί να συλλάβει τη φοροδιαφυγή. Στην ουσία δε θέλει. Και υπάρχουν άπειρα παραδείγματα που το αποδεικνύουν.

Παραδοσιακά, η διαφοροποίηση στην φορολογική επιβάρυνση μεταξύ μισθωτών, συνταξιούχων και ελευθέρων επαγγελματιών, γινόταν μέσα από το μηχανισμό του “αφορολόγητου” ποσού που δικαιούνταν ο κάθε φορολογούμενος. Σχεδόν πάντα, η κατηγορία των μισθωτών-συνταξιούχων απολάμβανε ένα υψηλότερο όριο αφορολογήτου, σε σχέση με τους ελεύθερους επαγγελματίες. Επί 60 περίπου χρόνια, η διαφορά στον τελικό φόρο που πλήρωνε η κάθε κατηγορία φορολογουμένων, ήταν μικρή και -θα λέγαμε- ανεκτή από την κοινωνία. Σήμερα όμως, η διαφορά αυτή είναι κολοσσιαία! Όπως αποδείξαμε σε μελέτη που δημοσιεύσαμε πριν από μερικές μέρες (δείτε τη μελέτη), φέτος, για το ίδιο εισόδημα (αφορά στο “μέσο εισόδημα” όπως αυτό προσδιορίζεται από τη Eurostat) που απέκτησε ένας μισθωτός εντός του 2013, ο ελεύθερος επαγγελματίας πληρώνει κατά 169,3% περισσότερο φόρο!

Αυτό είναι πλέον έξω από κάθε λογική, υπερβαίνει την όποια ανοχή και θα πρέπει να σταματήσει. Θα πρέπει επιτέλους να εφαρμοστούν οι νόμοι και το Σύνταγμα!

Επιστημονική επιτροπή Βουλής των Ελλήνων: Η κατάργηση του αφορολόγητου είναι αντισυνταγματική!

Το αφορολόγητο όριο δεν είναι απλά ένας ακόμα συντελεστής στη πολύπλοκη φορολογική εξίσωση του φορολογουμένου. Είναι θεσμός δεδομένος σε όλη την Ευρώπη και μάλιστα με πολύ μεγάλη αξία για το κράτος δικαίου και τον σεβασμό της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Αυτό το ποσό που είναι απαραίτητο για να εξασφαλίσει στον φορολογούμενο την ελάχιστη διαβίωση δεν πρέπει να φορολογείται γιατί αλλιώς προσβάλλεται η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Πράγματι αν το κράτος ζητά από έναν φορολογούμενο να στερηθεί τροφή , ένδυση, ηλεκτρικό ρεύμα ή ύδρευση,  προκειμένου να πληρώσει τον φόρο που του ζητάει τότε έχουμε παραβίαση μιας πολύ σημαντικής, ίσως της σημαντικότερης όλων των υποχρεώσεων που έχει το κράτος απέναντι στους πολίτες τους: Να σέβεται την αξιοπρέπειά τους.

Αυτά δεν είναι φλυαρίες κάποιων αντιμνημονιακών ζηλωτών. Είναι η άποψη αφενός της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων και αφετέρου του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου. Αφήνουμε τον αναγνώστη μας να διαβάσει το σχετικό απόσπασμα από την έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα μείνει με το ερώτημα, γιατί δεν θέλουν οι πολιτικοί μας “να γίνουμε Ευρώπη” σε αυτό το ζήτημα;

“Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν περιλαμβάνουν αφορολόγητο κλιμάκιο εισοδήματος για καμία κατηγορία εισοδήματος, ενώ ειδικώς για εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες μέχρι 42.000 ευρώ, αντί της θέσπισης αφορολόγητου ποσού εισοδήματος, προβλέπεται μείωσή του βάσει της προτεινόμενης κλίμακας αναλογούντος φόρου, αντιστρόφως ανάλογη του ύψους του εισοδήματος αυτού (άρθρο 16 του Νσχ). Όπως έχει επισημανθεί και στις εκθέσεις της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής επί των ν. 4110/2013 και 4024/2011, η κατάργηση του αφορολόγητου ποσού εισοδήματος ή η θέσπιση αφορολόγητου ποσού εισοδήματος το οποίο είναι χαμηλότερο από το ελάχιστο όριο διαβίωσης του φορολογουμένου, ενδεχομένως, δεν είναι συμβατή με την αρχή της φορολόγησης βάσει της φοροδοτικής ικανότητας, τον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την υποχρέωση προστασίας της οικογένειας και της παιδικής ηλικίας. Συναφώς επισημαίνεται πάγια νομολογία του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου (βλ. BVerfGE 82, 60· 87, 153 [169-171]· 99, 216· 120, 125 [155] και 99, 246 [261]) η οποία έχει ως εξής: Ο συνταγματικώς κατοχυρωμένος σεβασμός της αξίας του ανθρώπου (άρθρο 1 παρ. 1 GG), σε συνδυασμό με την επίσης συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή του κοινωνικού κράτους (άρθρο 20 παρ. 1 GG), αλλά και με την υποχρέωση προστασίας της οικογένειας και των δικαιωμάτων του παιδιού (άρθρο 6 GG), δεσμεύουν τον κοινό νομοθέτη, ως προς τον σεβασμό του ελάχιστου ορίου διαβίωσης (existenzminimum) (βλ. και Tipke/Lang, Steuerrecht,20η εκδ., 2010, σελ.260-262, όπου και περαιτέρω βιβλιογραφία). Εν προκειμένω, εφόσον ο νομοθέτης, στο πλαίσιο του δικαίου της κοινωνικής πρόνοιας, καθόρισε ελάχιστο όριο διαβίωσης, το οποίο το κράτος υποχρεούται να εξασφαλίζει δια της καταβολής παροχών κοινωνικής πρόνοιας στους πολίτες που δεν διαθέτουν ίδια μέσα, είναι αυτονόητο ότι το ποσό αυτό δεν μπορεί να υπολείπεται του ελάχιστου ορίου διαβίωσης, το οποίο απαλλάσσεται του φόρου εισοδήματος. Συνεπώς, το αναγνωρισμένο στο δίκαιο της κοινωνικής πρόνοιας ελάχιστο όριο διαβίωσης συνιστά το ελάχιστο ποσό εισοδήματος που πρέπει να είναι αφορολόγητο (BVerfGE 87, 153 [169-171]. Συναφώς προς τα ανωτέρω σημειώνεται ότι, κατά τα πλέον πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (Ιούλιος 2013, με έτος αναφοράς το έτος 2011) για τις συνθήκες διαβίωσης στην Ελλάδα(βλ.http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/PAGE-livingcond/content/LivingConditionsInGreece_0713.pdf), το κατώφλι κινδύνου φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 6.591 ευρώ ετησίως ανά άτομο, ενώ για τη χορήγηση του Επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (άρθρο 20 του ν.2434/1996) τα κριτήρια ατομικού και οικογενειακού εισοδήματος για το έτος 2013 έχουν προσδιορισθεί σε 9.884,11 ευρώ και 15.380,90 ευρώ, αντιστοίχως (ΚΥΑ 135688/0092/4.10.2011).”

(Δείτε το σύνολο της έκθεσης)
(Δείτε την προβολή των αιτίων αντισυνταγματικότητας)

Η αδικία σε βάρος των ελευθέρων επαγγελματιών και των μικρομεσαίων επιχειρηματιών

Ο νόμος 4172/2013 βάσει του οποίου φορολογούμαστε όχι μόνο δεν έχει πρόβλεψη για αφορολόγητο, αλλά κάνει μια αδικαιολόγητη διάκριση σε βάρος των ελευθέρων επαγγελματιών και μικροεπιχειρηματιών σε σχέση με τους μισθωτούς. Ειδικότερα, ο νόμος αυτός έχει προβλέψει  στο άρθρο  16 μια μείωση φόρου ανάλογα με το ύψος του εισοδήματος των μισθωτών:

1. Ο φόρος που προκύπτει κατά την εφαρμογή του άρθρου μειώνεται κατά το ποσό των δύο χιλιάδων εκατό (2.100) ευρώ, όταν το φορολογητέο εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των είκοσι ενός χιλιάδων (21.000) ευρώ. Εάν το ποσό του φόρου είναι μικρότερο των δύο χιλιάδων εκατό (2.100) ευρώ, το ποσό της μείωσης περιορίζεται στο ποσό του αναλογούντος φόρου.

2. Για φορολογητέο εισόδημα το οποίο υπερβαίνει το ποσό των είκοσι ενός χιλιάδων (21.000) ευρώ, το ποσό της μείωσης μειώνεται κατά εκατό (100) ευρώ ανά χίλια (1.000) ευρώ του φορολογητέου εισοδήματος.

3. Όταν το φορολογητέο εισόδημα υπερβαίνει το ποσό των σαράντα δύο χιλιάδων (42.000) ευρώ δεν χορηγείται μείωση φόρου.

Με την διάταξη αυτή έμμεσα ο νομοθέτης επαναφέρει το αφορολόγητο αλλά μόνο στους μισθωτούς. Συγκεκριμένα όσοι μισθωτοί έχουν εισόδημα μέχρι 9.545,45 ευρώ θα φορολογηθούν μεν με 22% από το πρώτο ευρώ και ο φόρος θα είναι 2.100,00 ευρώ αλλά παράλληλα θα είναι δικαιούχοι της μείωσης φόρου ίσης με 2.100,00 ευρώ, οπότε δεν θα κληθούν να πληρώσουν φόρο. Αντίθετα όσοι ελεύθεροι επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες έχουν το ίδιο εισόδημα θα κληθούν να πληρώσουν αυτό το ποσό. Εδώ ακριβώς ξεκινά και ο ακτιβισμός που προτείνουμε στα μέλη του κόμματός μας και στους πολίτες.

Η αρχή της ισότητας

Όσο και αν είναι δύσκολο να το πιστέψουμε, στο Σύνταγμα εξακολουθεί να ισχύει (τουλάχιστον θεωρητικά) η διάταξη που λέει ότι  “Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους”. Πάνω σε αυτή  την διάταξη θεωρούμε ότι πρέπει οι ελεύθεροι επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες να ζητήσουν να εφαρμοστεί αναλογικά και σε αυτούς το άρθρο 16 του νόμου 4172/2013. Δεν είναι λογικό ο μισθωτός με εισόδημα 9.500 ευρώ να μην φορολογείται και ο ελεύθερος επαγγελματίας ή μικροεπιχειρηματίας με ανάλογο εισόδημα να καλείται να πληρώσει φόρο 2.100 ευρώ.  Η αρχή της ισότητας επιβάλλει να επεκταθεί η εφαρμογή του άρθρου 16 σε όλους τους πολίτες. Άλλωστε το προστατευτικό δίχτυ ενός αφορολόγητου ορίου είναι υποχρέωση του κράτους όπως άλλωστε δέχονται και τα δικαστήρια στο εξωτερικό.

Φυσικά υπάρχει το επιχείρημα που σίγουρα θα ακουστεί από φιλοκυβερνητικές πηγές, ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικροεπιχειρηματίες φοροδιαφεύγουν και για αυτό είναι λογικό να γίνεται αυτή η διάκριση. Αυτό όμως είναι λάθος για τρεις λόγους: Πρώτον, όπως αναφέραμε και παραπάνω, η φοροδιαφυγή είναι αποτέλεσμα του ξεχαρβαλωμένου φοροελεγκτικού μηχανισμού και δεν μπορούν να τιμωρηθούν όλοι οι έλληνες ελεύθεροι επαγγελματίες μόνο και μόνο επειδή κάποιοι φοροδιαφεύγουν. Ας κάνει σωστά την δουλεία του ο ελεγκτικός μηχανισμός. Δεύτερον υπάρχουν ορισμένες κατηγορίες ελεύθερων επαγγελματιών όπως οι συμβολαιογράφοι ή οι ασφαλιστές οι οποίοι δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν γιατί είναι έτσι διαμορφωμένος ο τρόπος που λαμβάνουν τις αμοιβές τους ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα να αποκρύψουν εισοδήματα. Τρίτον, αν αποκαλείς συλλήβδην μια ολόκληρη κοινωνική τάξη “φοροφυγάδες” και τους μεταχειρίζεσαι έτσι, ακόμη και αν δεν είναι, τότε αυτοί οι φορολογούμενοι αποκτούν σοβαρό κίνητρο να γίνουν “φοροφυγάδες” , αφού όσο φορολογικά συνεπείς και αν είναι, για την εφορία θα είναι πάντα “απατεώνες”. Ποιο το όφελος από την έντιμότητά τους; Με άλλα λόγια δεν συμφέρει κανένα να είναι έντιμος όταν εκ των προτέρων έχει χαρακτηριστεί ως φοροφυγάς.

Η ενδικοφανής προσφυγή για ελεύθερους επαγγελματίες και για όσους έχουν απολέσει το “αφορολόγητο”

Με το υπόδειγμα προσφυγής που παρουσιάζει σήμερα το κίνημα πολιτών “Έλληνες Φορολογούμενοι” έχουμε σαν σκοπό να ζητήσουμε από τα διοικητικά δικαστήρια που θα επιληφθούν του θέματος να αναγνωρίσουν ότι οι φορολογούμενοι που είναι ελεύθεροι επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες δικαιούνται της μείωσης φόρου που δικαιούνται και οι μισθωτοί. Αυτή η κεκαλυμμένη επαναφορά του αφορολόγητου ορίου για τους μισθωτούς μέσω του άρθρου 16 του νόμου 4172/2013 θα πρέπει να ισχύει για όλους. Δεν έχει λιγότερες ανάγκες ένας ελεύθερος επαγγελματίας με εισόδημα 9.500 από έναν μισθωτό με το ίδιο εισόδημα. Για τον λόγο αυτό όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες, και ειδικά αυτοί που έχουν εισόδημα κάτω από 21.000 ευρώ θα πρέπει να προσφύγουν δικαστικά διεκδικώντας την φορολογική εξομοίωσή τους με τους μισθωτούς  με την εφαρμογή του άρθρου 16 και σε αυτούς. Υπενθυμίζουμε ότι όσοι δεν μπορούν να καλύψουν έξοδα δικηγόρων και παραβόλων θα πρέπει να απευθύνονται στις διοικήσεις των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων ώστε να τους χορηγείται το ευεργέτημα της πενίας.

Το κίνημα πολιτών “Έλληνες Φορολογούμενοι” πρωτοστατεί στην προσπάθεια της κοινωνίας για λιγότερους και δίκαιους φόρους. Μέσα από δράσεις κοινωνικού, νομικού και πολιτικού ακτιβισμού θα ενημερώνει τους πολίτες για τα δικαιώματά τους και θα τους υποστηρίζει στη διεκδίκησή τους, έτσι ώστε να ανατρέψουμε τη φιλοσοφία της ακολουθούμενης σήμερα, άδικης, φορολογικής πολιτικής. Πέραν από τις προσφυγές που θα καταθέσουν μέλη του κινήματος ώστε να προχωρήσει η διαδικασία στα διοικητικά δικαστήρια και ενδεχομένως στο Συμβούλιο της Επικρατείας και να υπάρξει νομολογία, θα υποστηρίξουμε με νομικές συμβουλές κάθε πολίτη που επιθυμεί να να υποβάλει την ίδια προσφυγή. Για το λόγο αυτό, εάν έχετε κάποια ερώτηση, ή εάν χρειάζεστε βοήθεια στη συμπλήρωση του “Υποδείγματος” που σας παραθέτουμε, παρακαλούμε επικοινωνήστε με τα γραφεία μας στο τηλέφωνο 210 3242032 ή (σε έκτακτες περιπτώσεις) στο 6941 474108. E-mail: ellines.forologoumenoi@gmail.com.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Η προθεσμία για την κατάθεση ενδικοφανούς προσφυγής λήγει 30 μέρες από την ημερομηνία υποβολής της φορολογικής σας δήλωσης! Μετά την ημερομηνία αυτή, ουδεμία ενέργεια μπορείτε να κάνετε!

Οι παιδικοί, βρεφονηπιακοί σταθμοί, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ του ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ που εντάσσονται στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ

κάντε "κλικ" στις εικόνες για να διαβάσετε

ΕΞΑΛΛΟΣ Ο ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ .... ΣΙΓΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟ ΚΑΛΤΣΟΝ!

 Ελληνικό: Ο δήμαρχος έβγαλε «λάδι» υπάλληλο για το ατύχημα στο λούνα παρκ – Έξαλλος ο Λέανδρος Ρακιντζής


Βέεεεβαια!

Ο Ρακιντζής έγινε έξαλλος - λέει το aftodioikisi.gr - με τον Κορτζίδη για το Λούνα Παρκ.

Ο Ρακιντζής έγινε έξαλλος ....

Γιατί δεν αποδόθηκαν ευθύνες στην υπάλληλο.

Που κακώς δεν αποδόθηκαν  ευθύνες ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΑΛΛΗΛΟ, λέμε εμείς. Και όχι επειδή χάθηκε μια ζωή. Διότι για να κάνουν οι δήμοι ή οι ελεγκτές την δουλειά τους δεν χρειάζετai να φτάνουμε πρώτα σε τραγωδία.

Δεν τον πείραξε για τον πολιτικό της προϊστάμενο τον κο Ρακιντζή (κατά το site)  ....

ΟΟΟΟΧΙ!

Όλο το μητσοτακέικο στην ίδια γραμμή για να παιχτεί το παιχνίδι του Ράιχενμπαχ.

Είναι η γραμμή που καθαρά διατύπωσε ο Άδωνις με το φοβερό: "Εγώ δεν θα αφήσω την Τρόικα να μου πάρει την δόξα από τις απολύσεις".
Να το λένε και οι έγκυροι: Αδωνις, ο καλύτερος φίλος του Μητσοτάκη

Την ακούτε κάθε βράδυ στον ΣΚΑΙ από τον Πορτοσάχλε στους στημένους καυγάδες με τον Χατζή (που το παίζει και καλά "Σαμαράς" και "ευαίσθητος").

Οι πολιτικοί διόριζαν τους κολλητούς τους - ο μπαμπάς, η αδελφή και βέβαια ΟΛΟΙ οι άλλοι - από τα παράθυρα, δέχονταν πλαστά δικαιολογητικά, εξαργύρωναν με ψήφους τις μετατροπές των συμβάσεών τους σε αλλεπάλληλες εκλογές,  τους είχαν εκλογικούς μηχανισμούς, τους έβαζαν να υπογράφουν έγγραφα και συμβάσεις για τα ρουσφέτια τους σε "επιχειρηματίες" με λούνα παρκ και παγοδρόμια - εξ Ιταλίας προερχόμενους (και εις την κορφή κανέλα) - αλλά γι' αυτούς δεν τρέχει μία.

Γίνονται έξαλλοι επειδή ο Κορτζίδης κάλυψε την υπάλληλο.
Αλλά μήπως είναι και σε αυτό συνεπείς;
Δεν είναι!
Γιατί δεν γίνονται το ίδιο έξαλλοι όταν ο Κουράσης καλύπτει τον επιβλέποντα ή την πρόεδρο της επιτροπής διενέργειας ΕΔΕ.

Εκεί έδιναν μόρια .....

Άντε πρωί - πρωί καλοκαιριάτικα, μην τα θυμηθώ και γίνω πάλι κακός.

Άλλωστε τα έχουμε πει.
 

Έρευνα - παρωδία: «Έβγαλαν λάδι» την υπάλληλο που έδωσε άδεια λειτουργίας στο «λούνα παρκ του θανάτου»

 Μια έρευνα-παρωδία φαίνεται πως διεξήχθη στους κόλπους του Δλημου Ελληνικού, αναφορικά με την τραγωδία της 27ης Απριλίου, όταν ένας 13χρονος έχασε τη ζωή του και η 9χρονη αδερφή του τραυματίστηκε σοβαρά.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Mega, η υπάλληλος που ήταν επιφορτισμένη με τον έλεγχο της τήρησης των κανόνων ασφαλείας και την έκδοση της άδειας λειτουργίας για το υπαίθριο λούνα παρκ, άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντά της.

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι δεν εισηγήθηκε να μπει «λουκέτο» στο λούνα παρκ, αν και γνώριζε τις σοβαρές παραλείψεις, η εν λόγω υπάλληλος του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης «βγήκε λάδι» από τον εσωτερικό πειθαρχικό έλεγχο, που διενεργήθηκε με εντολή του δημάρχου, Χρήστου Κορτζίδη.

Ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρος Ρακιντζής, φέρεται, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, να άσκησε έφεση κατά της απόφασης του Δήμου Ελληνικού, που αναγνώρισε ελαφρυντικά και αθώωσε την εν λόγω υπάλληλο, βασιζόμενη -ουσιαστικά- μόνο στην απολογία της ίδιας!

Πρόκειται, δηλαδή, για μια προσπάθεια να «κουκουλωθούν» οι ευθύνες για την υπόθεση, που βαρύνουν το Δήμο Ελληνικού.

Όλα αυτά, βέβαια, κατόπιν εορτής, καθώς μια παιδική ψυχή χάθηκε τόσο άδικα, την ώρα του παιχνιδιού…

http://www.trelokouneli.gr

 ΣΧΟΛΙΟ ΠΛΑΤΕΙΑΣ: 
Σιγά που έχει αλλάξει τίποτα. 

Σκοτάδι και συγκάληψη παντού.

Τώρα βέβαια που το θέμα είναι στο Ελληνικό και η ευθύνη πέφτει τον αριστερό Κορτζίδη το Mega (τους) αναδεικνύει (και καλά κάνει) την συγκάληψη. 
Αν ήταν παγοδρόμιο στο Χαλάνδρι και ο δήμαρχος από την  "σωστή" πολιτική πλευρά, δεν θα έγραφε κανείς τίποτα (εκτός από την Πλατεία).

Η «ΠΑΣΟΚΟΠΟΙΗΣΗ» ΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΠΡΟΤΣΕΣ

 του Βασίλη Ασημακόπουλου
Μέλος της ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ Δικηγόρων και Σ.Ε. Νέου Αγωνιστή-Δίκτυο Αριστερών Σοσιαλιστών

Η συζήτηση περί πασοκοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύεται ως κατηγορία στον πολιτικό αγώνα μεταξύ των κομμάτων. Είτε από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, μηδέ του σημερινού ψευδώνυμου ΠΑΣΟΚ εξαιρουμένου, όπου αναπαράγονται σχήματα της δεκαετίας του ‘80, όπως λαϊκισμός, παροχολογία κλπ. Είτε από το ΚΚΕ όπου στην παραδοσιακή πολεμική περί οπορτουνισμού της «αναθεωρητικής ομάδας», προστίθεται και η κατηγορία της πασοκοποίησης με όρους δεκαετίας ’90.

Η συζήτηση περί πασοκοποίησης αναπαράγεται και στο πλαίσιο της εσωκομματικής διαπάλης και μάλιστα με ιδιαίτερη ένταση και αρθρογραφία τον τελευταίο καιρό. Κυρίως αποτελεί αντανάκλαση και εσωτερίκευση εντός ΣΥΡΙΖΑ της αντιπαράθεσης και της θέσης του σχήματος στον ευρύτερο κομματικό ανταγωνισμό. Στη συζήτηση αυτή διακρίνονται τρεις βασικές κατευθύνσεις. Εκείνη που αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ μέσα από το αναλυτικό σχήμα του λαϊκισμού, όπως ειδικότερα αποτυπώθηκε από τον Άγγελο Ελεφάντη, με αξιώσεις μάλιστα περίπου υποχρεωτικής αποδοχής των συμπερασμάτων στα οποία καταλήγει ο αρθρογράφος. Έχουμε στο παρελθόν αναφερθεί επιγραμματικά στη διαφωνία μας σε θεωρητικό επίπεδο για το συγκεκριμένο αναλυτικό σχήμα και δεν θα επεκταθούμε. Εκείνο που έχει ίσως περισσότερη σημασία δεν είναι οι κατά τη γνώμη μας θεωρητικές αδυναμίες του αναλυτικού σχήματος, όσο οι πολιτικές συνέπειες της εν λόγω ανάλυσης. Το συγκεκριμένο αναλυτικό σχήμα αποδείχθηκε ότι είχε σχέση υφιστάμενη, άλλως ηγεμονεύθηκε και ενσωματώθηκε πλήρως στη γενικότερη νεοφιλελεύθερη ή σοσιαλφιλελεύθερη θεωρία και πράξη. Ο αντιλαϊκιστικός λόγος με τα ειδικότερα χαρακτηριστικά, τις ιδεολογικές και οργανωτικές πρακτικές και μορφοποιήσεις του, αποτέλεσε τακτικό σύμμαχο της νεοφιλελεύθερης (μητσοτακικής) δεξιάς, μέρος της εκσυγχρονιστικής θεώρησης, οργανικό τμήμα της καθημερινής προπαγάνδας του μνημονιακού μπλοκ.

Οι επόμενες κατευθύνσεις εστιάζουν στα πρόσωπα. Η μία γραμμή (πρακτικά η άποψη της πλειοψηφίας) είναι όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να ενταχθούν στο ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον εννοείται έρθουν σε ρήξη με τις μνημονιακές πολιτικές. Πρόκειται για ταυτολογία. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση κινείται και η απόφαση της Κ.Ε. (21-22/6/2014). Για τα κεντρικά πολιτικά στελέχη και ειδικότερα τους βουλευτές δεν αρκεί ο «απεγκλωβισμός» από τις μνημονιακές πολιτικές γενικώς. Κρίσιμο στοιχείο είναι ο παράγοντας χρόνος. Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα η ρήξη με τις μνημονιακές πολιτικές την περίοδο 2010-2011 και τελείως άλλο ο «απεγκλωβισμός» την περίοδο 2012-2014. Ειδικά για τους βουλευτές η γραμμή αυτή υλοποιείται στο πλαίσιο της συγκέντρωσης των 121 βουλευτών για το μπλοκάρισμα της προεδρικής εκλογής. Η θέση αυτή εκτός όλων των άλλων δίνει την εντύπωση στο ζήτημα των βουλευτών, του στοιχείου της συναλλαγής και της ανταμοιβής λ.χ. με μια θέση στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, «λησμονώντας» διαδρομές και ευθύνες. Η άλλη γραμμή (πρακτικά η άποψη της αριστερής πλατφόρμας) λέει κανένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ. Και οι δύο γραμμές είναι κατά τη γνώμη μας λανθασμένες καθώς εστιάζουν στα πρόσωπα. Το ζήτημα όμως της πασοκοποίησης είναι κυρίως πρόβλημα διαδικασίας. Έχει αντικειμενική βάση.

Πρόκειται για τη συγκεκριμένη μορφοποίηση μιας αντικειμενικής τάσης του (καπιταλιστικού) κράτους, ενός αντικειμενικού προτσές δηλαδή, που οδηγεί στη συστημική ενσωμάτωση ενός αριστερού κόμματος που εξαγγέλει την ανατροπή, μέσα από την κρατικοποίησή του. Η τάση αυτή, η κίνηση, πήρε τη συγκεκριμένη μορφή της πασοκοποίησης, γιατί το ΠΑΣΟΚ ήταν το κόμμα που κυριάρχησε την περίοδο 1977-2010 στην πολιτική ζωή της χώρας. Την περίοδο 1974-1981 εντός της οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ η αναδυόμενη κεντρική του γραφειοκρατία, αλλά και η αριστερά του κόμματος στις διάφορες εκδοχές της, είχαν κηρύξει πόλεμο ενάντια στον παλαιοκομματισμό-κομματαρχισμό που ήταν η κυρίαρχη μορφή κομματικής συγκρότησης της Ένωσης Κέντρου. Η παλαιοκομματική πρακτική θεωρούνταν το όχημα της συστημικής ενσωμάτωσης, άλωσης και αστικοποίησης ενός σοσιαλιστικού κινήματος. Ένα αρνητικό πρότυπο.

Η πασοκοποίηση είναι μια πολύ πιο σύνθετη διαδικασία, καθώς αφορά την κυρίαρχη τάση κρατικοποίησης-αστικοποίησης ενός σοσιαλιστικού κόμματος ήδη από τη δεκαετία του ’80, που στις χωροχρονικές συνθήκες του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού αποτέλεσε στην εξέλιξή του τον φορέα εσωτερίκευσης των συγκεκριμένων σχέσεων ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Και με αυτή την έννοια έχει μεγάλη σημασία να αποτιμηθεί και να ερμηνευθεί η «πασοκική εμπειρία», πώς δηλαδή ένα αριστερό κόμμα (εφόσον υπερβούμε την ταύτιση αριστεράς και κομμουνιστικής παράδοσης με όρους αποκλειστικότητας) μέσα από την κυβερνητική διαδρομή, την ενσωμάτωσή του στο κράτος, την μεταβολή του από κοινωνικό κόμμα σοσιαλιστικής αλλαγής σε κοινωνικό στρώμα που αναπαράγεται μέσω του κράτους, διαβρώνεται από διεθνείς και εγχώριους παράγοντες, χάνει διαρκώς την αυτονομία του, η εξέλιξή του ελέγχεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από εξωκομματικές δυνάμεις και τελικά μεταμορφώνεται στο ακριβώς αντίθετό του.

Ο συνασπισμός εξουσίας του ΠΑΣΟΚ μέσω της κρατικοποίησής του συνδέεται οργανικά, διαπλέκεται με την αστική τάξη της χώρας, πάντα στο κυρίαρχο πλαίσιο που ορίζεται από τη διαδικασία εσωτερίκευσης της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Ήταν δε τέτοια η διάβρωση του ΠΑΣΟΚ στο οργανωμένο και στελεχικό του επίπεδο, που απέναντι στο μνημόνιο που διέλυσε το ΠΑΣΟΚ και τσάκισε τις κοινωνικές τάξεις που το στήριζαν, δηλαδή στη μεγαλύτερη αντικειμενικά κρίση του την περίοδο 2010-2011, υπήρξαν ελάχιστες ρήξεις τόσο σε κεντρικό επίπεδο, όσο και στο επίπεδο των συλλογικών αποχωρήσεων στην οργανωμένη βάση. Τέσσερις βουλευτές, τρία μέλη του Ε.Σ. του κόμματος, δύο μέλη του Ε.Σ. Νεολαίας, ένα κεντρικό συνδικαλιστικό στέλεχος, οι συλλογικότητες Νέος Αγωνιστής και Κοινωνική Αριστερά.

 Βέβαια υπήρχαν και αποχωρήσεις οργανωμένων μελών ως άτομα. Ασφαλώς στη διαδρομή των 40 ετών πολλοί είχαν ήδη αποχωρήσει, συγκρουόμενοι σε διάφορες φάσεις της εσωκομματικής πάλης ή είχαν αποστασιοποιηθεί. Οι περισσότεροι όμως ενσωματώθηκαν μέσα από την ένταξή τους στο κράτος και σε διάφορους μηχανισμούς εξουσίας. Ο καριερισμός αποτέλεσε βασικό γνώρισμα των επίσημων στελεχών. Η πολιτική τους γραμμή θύμιζε σε πολλά τη νοοτροπία και το στυλ των στελεχών πολυεθνικών εταιριών που «αγγλοποιούνται» στο λόγο και τον κώδικα συμπεριφοράς προκειμένου να ανελιχθούν.

Στην παρούσα φάση της τελευταίας διετίας, το μνημονιακό κράτος των θεσμικών δανειστών ασκεί καθημερινά πίεση ενσωμάτωσης στο ΣΥΡΙΖΑ. Οι συζητήσεις περί κεντροαριστεράς, κυβερνήσεων συνεργασίας, οι μετατοπίσεις στο ζήτημα του χρέους κλπ είναι εκδηλώσεις της κίνησης ενσωμάτωσης. Είναι θεματολογία που διαμορφώνουν τα ΜΜΕ της κεφαλαιοκρατίας, με στόχο να εντάξουν τον ΣΥΡΙΖΑ στη δική τους μνημονιακή στρατηγική.

Τείνει να διαμορφωθεί μια σχέση υφιστάμενη και όχι (σχετικής) αυτονομίας. Οι εντάξεις μνημονιακών στελεχών, βουλευτών ΠΑΣΟΚ ή ΔΗΜΑΡ που ξαφνικά «απεγκλωβίζονται» μετά τέσσερα έτη μνημονιακής καταστροφής και διαπραγματεύονται την ένταξη τους στην αριστερά της ανατροπής, θ’ αποτελέσουν υποκειμενικούς φορείς εσωτερίκευσης της στρατηγικής του μνημονιακού κράτους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται μεταγραφές και προσχωρήσεις ακυρωμένων πολιτικών στελεχών. Χρειάζεται βάθεμα και οργάνωση της αντιμνημονιακής του πάλης, που θα στηρίξει την κυβέρνηση της αριστεράς στον ανελέητο πόλεμο των δανειστών, στη γραμμή ενότητας του εθνικού με το κοινωνικό, σε αντιιμπεριαλιστική – σοσιαλιστική κατεύθυνση, με αυτοδύναμη προοπτική, σε μια διεθνή συγκυρία διαρκώς εντεινόμενων γεωπολιτικών και γεωοικονομικών συγκρούσεων. Με το μνημονιακό καθεστώς εσωτερίκευσης της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, εκποίησης της χώρας, διάλυσης της παραγωγικής της βάσης, κοινωνικής εξαθλίωσης των εργαζομένων, χλευασμού και καθημερινής απαξιώσης που υφίσταται ο ελληνικός λαός από την ξενόδουλη αστ ική τάξη και τους ιδεολογικούς εκπροσώπους της, δεν υπάρχει περιθώριο συνύπαρξης. Επί ποινή ακυρότητας...

Από την Αυγή της Κυριακής

ΣΧΟΛΙΟ ΠΛΑΤΕΙΑΣ: Προτείνουμε να διαβαστεί προσεκτικά- ειδικά από τους "αντι" και στο Χαλάνδρι  - το κείμενο του Βασίλη, είναι και στην .... γλώσσα τους οπότε δεν χρειάζονται και μετάφραση.

ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ! ΠΟΣΑ ΛΕΕΙ ΑΥΤΗ Η ΦΩΤΟ ...

 

(από το fb φίλου την πήραμε, δεν ξέρουμε την αρχική πηγή)

Οι BRICS και ο μύθος του πολύ-πολικού κόσμου (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 20-7)

O μύθος ότι ζούμε σε ένα πολυπολικό κόσμο (ή έστω σε ένα υπό εκκόλαψη παρόμοιο κόσμο) καλλιεργείται έντονα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Το περίεργο όμως είναι ότι ο μύθος αυτός δεν καλλιεργείται μόνο από την Υπερεθνική Ελίτ (δηλαδή, βασικά τις ελίτ που εδράζονται στις χώρες της «Ομάδας των 7»), ―η οποία έχει, βέβαια, κάθε λόγο να συγκαλύψει την τρομακτική συγκέντρωση οικονομικής, πολιτικό-στρατιωτικής, αλλά και πολιτιστικής δύναμης στα χέρια της, στην διαδικασία για την δημιουργία μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης. Αντίθετα, τον καλλιεργούν, για τους δικούς τους βέβαια λόγους, και οι ελίτ των δήθεν εναλλακτικών στη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης πόλων, δηλαδή βασικά οι ελίτ των χωρών της Ομάδας BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική). Οι χώρες αυτές στην πολύ πρόσφατη διάσκεψη κορυφής στην Βραζιλία ανήγγειλαν την ίδρυση μας αναπτυξιακής Τράπεζας ανταγωνιστικής της Παγκόσμιας Τράπεζας που ελέγχει η Υ/Ε, έστω και αν το αρχικό κεφάλαιό της των 50 δις δολλ. είναι λιγότερο από το ένα τέταρτο αυτού της Παγκόσμιας Τράπεζας (225 δις δολλ.), και ότι ακόμη και όταν θα ολοκληρωθούν οι διαδικασίες και θα φθάσει τα 100 δις δολλ. πάλι θα είναι λιγότερο από το μισό. Ανάλογα ισχύουν και για το αποθεματικό κεφάλαιο που αναγγέλθηκε για την κάλυψη έκτακτων αναγκών στην περίπτωση νομισματικών κρίσεων κ.λπ..

Όμως, παρά το γεγονός ότι οι πέντε χώρες BRICS αντιπροσώπευαν σχεδόν 3 δισεκατομμύρια ανθρώπων (42% του παγκόσμιου πληθυσμού), με ένα συνδυασμένο ονομαστικό ΑΕΠ, που αντιπροσωπεύει 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ και με συνολικές επενδύσεις που αντιπροσωπεύουν μόνο 11% των παγκόσμιων επενδύσεων, ο βαθμός υπερεθνικής κυριαρχίας που εξασφαλίζουν οι χώρες αυτές είναι οριακός αν όχι μηδαμινός. Δηλαδή, οικονομικής κυριαρχίας (με βάση την δύναμη των πολυεθνικών που ελέγχουν), πολιτικό-στρατιωτικής δύναμης (με βάση τον έλεγχο που ασκούν στους μεγάλους διεθνείς πολιτικό-στρατιωτικούς οργανισμούς (ΟΗΕ, Κομισιόν, ΝΑΤΟ κ.λπ.), μιντιακής δύναμης (που εξαρτάται από τα ελεγχόμενα διεθνή ΜΜΕ) και πολιτιστικής δύναμης (με βάση τις βιομηχανίες παραγωγής διεθνούς κουλτούρας που ελέγχουν)

Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα σε σχέση με τον βαθμό εθνικής κυριαρχίας που απολαύουν, ο οποίος εξαρτάται από τον βαθμό οικονομικής αυτοδυναμίας τους καθώς και της εθνικής πολιτικό-στρατιωτικής και τεχνολογικής ισχύος τους. Η μόνη χώρα μεταξύ των χωρών BRICS με ένα απομεινάρι εθνικής κυριαρχίας ανάμεσά τους, δεδομένης της ισχυρής της στρατιωτικής, τεχνολογικής και εκπαιδευτικής βάσης, καθώς και των τεράστιων ενεργειακών πόρων της, είναι η Ρωσία. Έτσι, όχι μόνo οι BRICS είναι (εκτός Ρωσίας) εντελώς ενσωματωμένες στη ΝΔΤ, χωρίς να μοιράζονται οποιονδήποτε σημαντικό βαθμό υπερεθνικής κυριαρχίας (οικονομικής, πολιτικής, μιντιακής και πολιτιστικής δύναμης σε υπερεθνικό επίπεδο) αλλά ακόμη χειρότερα, η εθνική κυριαρχία τους είναι καταφανώς υποδεέστερη εκείνης της Ρωσίας.

Οι νέοι λοιπόν διεθνείς θεσμοί που δημιούργησε η τελευταία διάσκεψη κορυφής αναγκαστικά θα λειτουργήσουν ως συμπληρωματικοί παρά ως εναλλακτικοί των θεσμών της ΝΔΤ που δημιουργήθηκαν από την Υ/Ε. Αυτό όμως δεν είναι παρά το αναπόφευκτο αποτέλεσμα του γεγονότος ότι ο στόχος τους δεν εμπεριέχει ένα σαφές σχέδιο δημιουργίας μιας εναλλακτικής πολιτικής και οικονομικής ένωσης, όπως ήταν το αρχικό σχέδιο για την Ευρασιατική Ένωση. Δηλαδή, μια οικονομικής ένωσης που θα αποτελείται από κυρίαρχα έθνη τα οποία δεν θα λειτουργούσαν στη βάση των αρχών της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού), αλλά, αντίθετα, στη βάση της αρχής της δυνατότητας επιβολής κοινωνικών ελέγχων επάνω στις αγορές, για χάρη της προστασίας της κοινωνίας από αυτές, όπως έχει κάνει μέχρι τώρα σε ένα βαθμό η ρωσική ελίτ υπό τον Πούτιν (σε αντίθεση με τις άλλες BRICS χώρες). Έτσι, οι BRICS όχι μόνο δεν συνιστούν μέρος ενός εκκολαπτόμενου πολύ-πολικού κόσμου αλλά στην πραγματικότητα απέχουν πολύ από κυρίαρχα κράτη, υπό οποιαδήποτε έννοια της λέξης.

Με βάση τα παραπάνω, είναι επομένως σαφές ότι οι κινήσεις των BRICS για την δημιουργία εναλλακτικής Παγκόσμιας Τράπεζας και ενός είδους ΔΝΤ είναι στην πραγματικότητα κινήσεις αμυντικού και περιφερειακού χαρακτήρα, ακριβώς επειδή ουσιαστικά αγνοούνται από τους θεσμούς που ελέγχει πλήρως η Υ/Ε. Εάν, δηλαδή, ο πραγματικός στόχος τους ήταν η προσπάθεια δημιουργίας εναλλακτικού πόλου κυρίαρχων κρατών-εθνών θα έπρεπε κατ’ αρχήν να σπάσουν την άμεση εξάρτησή τους από την παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική οικονομία, δημιουργώντας αυτοδύναμες οικονομίες και κόβοντας τους δεσμούς τους, με τους παγκόσμιους οργανισμούς που ελέγχει η Υ/Ε (ΠΟΕ αλλά και ΔΝΤ και ΠΤ) ώστε να είναι σε θέση να αποκτήσουν εθνική κυριαρχία. Εφόσον δεν επιδιώκουν καν παρόμοιους στόχους, αλλά, αντίθετα, στο πρόσφατο «Νταβός της Ρωσίας», στο Σότσι, οι Κινεζικές και Ρωσικές ελίτ τόνιζαν την σημασία του παραπέρα ανοίγματος και απελευθέρωσης των αγορών τους (με βάση τους κανόνες του ΠΟΕ!) οι BRICS δεν μπορεί παρά να είναι ένα απλό συμπλήρωμα της ΝΔΤ και των θεσμών της. Δεδομένου μάλιστα ότι χωρίς οικονομική κυριαρχία δεν νοείται και πολιτική κυριαρχία, η εθνική τους κυριαρχία θα είναι πάντα υποταγμένη στις θελήσεις της Υ/Ε, όπως ανακαλύπτει σήμερα ακόμη και η Ρωσία που μιλά για «εταίρους» της, οι οποίοι όμως δεν διστάζουν να την τιμωρούν όλο και με πιο άγριες οικονομικές κυρώσεις, επειδή δεν συμμορφώνεται με τις υποδείξεις της Υ/Ε.
Όσο, δηλαδή, οι χώρες αυτές, ως αποτέλεσμα της πολύ χαμηλού βαθμού οικονομικής αυτοδυναμίας τους, εξαρτώνται από τις δραστηριότητες των πολυεθνικών επιχειρήσεων για το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης και της εξέλιξής τους, καθώς και την τεχνολογία τους, δεν μπορεί ποτέ να είναι ισότιμα μέλη της Υ/Ε, πολλώ δε μάλλον συνιστώσες ενός άλλου πόλου. Είναι λοιπόν φανερό ότι οι απόψεις που υποστηρίζονται από την ρωσική ελίτ σήμερα για έναν πολυπολικό κόσμο που δήθεν εκκολάπτεται μέσα από τις χώρες BRICS είναι μόνο χίμαιρες, ή, ακόμη χειρότερα, ευσεβείς πόθοι του τμήματος της ρωσικής ελίτ που είναι υπέρ της παγκοσμιοποίησης, και παρά την παταγώδη αποτυχία του στην Ουκρανία, σήμερα φαίνεται να είναι κυρίαρχο στη Ρωσία...​

​​Πηγή: http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_07_20.html

Αρχείο Τάκη Φωτόπουλου: http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

Για τακτικές ενημερώσεις επισκέπτεστε το πορταλ μας Αντιπαγκοσμιοποίηση: http://www.antipagkosmiopoihsh.gr/
Περιεκτική Δημοκρατία: http://www.periektikidimokratia.org/

ΠΟΙΟ ΔΙΠΟΛΟ ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ;

Αντώνης Σαμαράς: "Το δίπολο λαϊκισμού και κρατισμού αποτυγχάνει οριστικά"


 

ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ: 

Το δίπολο φιλελευθερισμού και κρατικισμού αποτυγχάνει οριστικά και η κάθε ομάδα προσπαθεί να κρατηθεί με νύχια και με δόντι για να μην παραδεχθεί ότι δεν ήξερε τι έκανε.

ΑΘΑ ΛΑΖΑΡΗ 

21 ΙΟΥΛΙΟΥ ..... ΠΡΕΒΕΖΑ ...