ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ
Η άποψή μου για τις δημοτικές παρατάξεις είναι γνωστή, διατυπωμένη και εφαρμοσμένη στην πράξη το 2002.
Πρώτα πρέπει να υπάρχει το πολιτικό και κοινωνικό ζητούμενο και τα υποκείμενα που το αντιλαμβάνονται και το αναδεικνύουν. Χωρίς να υπάρχει μια τάση στην τοπική κοινωνία που να χρήζει έκφρασης από μια συλλογικότητα, η δημιουργία παράταξης είναι κενό γράμμα προσωπικό στοίχημα κάποιου Βοναπάρτη. Φέτος τέτοια τάση υπήρχε στο Χαλάνδρι.
Δεύτερο υπάρχει η στελεχιακή μαγιά. «Ο ΠΥΡΗΝΑΣ» όπως λέγεται στην γλώσσα της πολιτικής πιάτσας. Ένα πολιτικοοργανωτικό επιτελείο που βάζει μπροστά το σχέδιο. Και τέτοιο υπήρχε έτοιμο και λειτουργούσε καιρό πριν και δυνατότητες να εμπλουτιστεί , να διευρυνθεί και να παράξει καλύτερο αποτέλεσμα υπήρχαν.
Τρίτο υπάρχουν οι βασικοί προγραμματικοί άξονες. Τι έχουμε να πούμε και φτιάχνουμε παράταξη; Τι έχουμε να πούμε για το πολιτικό περιβάλλον, ποια είναι τα μείζονα θέματα που θα αναδείξουμε, ποια είναι τα κενά των άλλων που επισημάναμε και τι προτάσεις έχουμε εμείς για να τα καλύψουμε, αφού αποφασίζουμε να ζητήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών για να διοικήσουμε;
Τέταρτο είναι η αναζήτηση συμμαχιών, οι οποίες θα δομηθούν πάνω στο σχέδιο και με δεδομένα τα τρία προηγούμενα.
Αν το τέταρτο γίνει πρώτο τότε μιλάμε για μια τυχοδιωκτική άθροιση προσωπικών στρατηγικών χωρίς περιεχόμενο, χωρίς συνοχή, ένα σχήμα πλαδαρό που ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ, ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ και που αν – λόγω συγκυριών – επικρατήσει δεν θα ξέρει και με ποιους θα το υλοποιήσει.
Μετατρέπεται σε ένα μόρφωμα ΑΝΟΙΚΤΟ σε εκβιασμούς και επιβολές παρασκηνιακών μηχανισμών, συμφερόντων, παραγόντων. Γίνεται ένα συνονθύλευμα όπου ο κάθε περαστικός βάζει όρους. Η συνδετική ουσία δεν είναι η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΕΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ δημόσιου ενδιαφέροντος αλλά η επίτευξη προσωπικών στόχων πολιτικού καριερισμού αφού το πρώτο που γίνεται είναι το μέτρημα των καρεκλών. Πρόκειται για σίγουρη συνταγή αποτυχίας.
Το πρόγραμμα αντικαθίσταται από την ισορροπία. Ακραία φαινόμενα της παρεκτροπής είναι να διαπραγματεύεσαι π.χ. με τους ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ του φορέα που θα κληθείς να διοικήσεις – αν καταφέρεις τους εκλογικούς σου στόχους – ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥΣ!
Είναι το τελευταίο στάδιο του Μαυρογιαλουρισμού αυτό. Αλλά είναι και πιο επικίνδυνο από την χυδαία ψηφοθηρία. Διότι αντιστρέφει και ανατρέπει την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας στην βάση της:
Αφού ο λαός πρέπει να αποφασίσει για τις επιλογές της επόμενης τετραετίας και τα πρόσωπα που θα κληθούν να τις υπηρετήσουν και να ΘΕΣΟΥΝ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ, τον υπαλληλικό μηχανισμό – για πολλά μπορούν να έχουν γνώμη οι συνδικαλιστές εκτός από ένα: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ! Αυτό η δημοκρατία το έχει αναθέσει σε ευρύτερο σώμα να το αποφασίζει. Αλλιώς τι χρειαζόμαστε τις εκλογές και ποιος είναι αυτός που θα μπορεί να λειτουργήσει και να παράξει αποτέλεσμα αν διοικεί ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΟΡΙΣΑΝ;
Δεν είναι απλό θέμα αυτό. Έχει στον πυρήνα του ΑΝΤΙΛΗΨΗ πολιτική και διοικητική.
Περισσότερα στο επόμενο φύλλο. Στο blog θα είμαστε συνεχώς.
Υ.Γ. Πολλοί διατυπώνουν αυτές τις μέρες υπονοούμενα για το αν είναι ηθικά σωστό να πολιτεύομαι και να έχω «μέσα». «Έχεις γραφίδα και επιβάλλεις τις απόψεις σου» μου λένε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν φτιάχνουν ένα blog; Τσάμπα είναι ! Αν δεν έχουν τίποτα να πουν και προτάσσουν την λογική «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα» δεν κάνουν για υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος. Αν τους ενοχλεί η αναγνωσιμότητα ας συγκρατήσουν τα συμπλέγματά τους. Τι να κάνουμε; Ακόμα οι πολίτες αποφασίζουν μόνοι τους τι θα διαβάσουν. ΑΚΟΜΑ. Ας προσπαθήσουν ακόμα λίγο οι Κωνσταντοαντωνολουκάκηδες να βλέπουν οι πολίτες μόνο Πρετεντέρη, Πρωινή Μελέτη και να Top Chef. Και αν κάνω κατάχρηση των δυνατοτήτων των τοπικών μέσων που διαθέτουμε ή αν αποκλείουμε από το βήμα μας κανέναν, το κρίνετε εσείς που μας δίνεται περίπου 100% αύξηση σελίδων προβολής ανά εβδομάδα και που δε νομίζω να είστε όλοι «πολιτικοί μου οπαδοί».
Ο ΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΞΙΑ
ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Πάντα πίστευα πως οι δημοτικές εκλογές πρέπει να απεγκλωβίζονται από στενά κομματικές η παραταξιακές λογικές και να υπάρχει ένας κάποιος βαθμός ελευθερίας από την κομματική πειθαρχία. Ότι πρέπει να ψηφίζουμε πρόσωπα και παρέες προσώπων με γνώμονα την κοινωνική και αυτοδιοίκητη παρουσία τους στην τοπική ζωή, με γνώμονα το πρόγραμμα τους για το Δήμο και όχι με πυξίδα την οποία κομματική ορθοδοξία. Θεωρούσα για παράδειγμα ότι τα χρίσματα των κομμάτων στις τοπικές κοινωνίες είναι κάποιου είδους νταβατζιλίκι και αναίρεση της εννοίας της αυτοδιοίκησης. Με την έννοια ότι αν οι δημοτικές παρατάξεις είναι πλοκάμια κομμάτων, για τι σόι αυτονομία της αυτοδιοίκησης μιλάμε;
Αυτές οι δημοτικές εκλογές όμως έχουν και ένα άλλο κυρίαρχο χαρακτηριστικό που ξεπερνάει την προηγουμένη πολιτική εκτίμηση κατʼ εξαίρεση. Ένα χαρακτηριστικό που τους προσδίδει καθαρά πολιτική χροιά πέρα από την οποία αυτοδιοικητική. Πρέπει σε αυτές να αποδοκιμασθούν οι δημοτικές η περιφερειακές παρατάξεις που σχετίζονται με κόμματα που επιδοκιμάζουν το Μνημόνιο. Και βεβαία για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, να αποδοκιμασθούν οι παρατάξεις που έχουν πάρει χρίσμα από την κυβέρνηση.
Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες δεν μπόρεσα εύκολα να γράψω τις προηγούμενες γραμμές. Όμως έρχονται μερικές στιγμές στη ζωή μας που τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και ξέρεις πως ακόμη κι αν μιλάς «ακραία» η με λογικές τελείως ξένες αυτές που μας σερβίρουν τα καλά μας τηλεοπτικά κανάλια, βρίσκεσαι καβάλα στο άσπρο άλογο και όχι στο μαύρο. Αυτές λοιπόν οι δημοτικές εκλογές η μοίρα το έφερε να μπορέσουν να γίνουν ένα δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου. Ένα δημοψήφισμα που μας το αρθήκαν, μια ψηφοφορία που ούτε καν μέσα στη Βουλή έγινε με νομότυπες διαδικασίες (καταστρατηγήθηκε κοινοβουλευτικός νομός για να περάσει).
Δεν τα έχω με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, ούτε με τα πρόσωπα της. Τα έχω με μια συγκεκριμένη τάση που αναδύεται πάνω από τα κράτη δυτικού τύπου. Αναφέρομαι σε μια Ιερή Συμμαχία μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ και σκληρών κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τάση που εκπέμπεται από αυτά τα διεθνή κέντρα και αφορά την εκχώρηση των αρμοδιοτήτων των κρατών σε διεθνή διευθυντήρια, μια πρόθεση να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα εργατικά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος που με τόσους κόπους και θυσίες κτίσαμε οι ευρωπαϊκοί λαοί, μια τάση να διαλύσουν τη μεσαία τάξη και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα μας τόσο το Πασόκ, όσο κυρίως η νοοτροπία των συγχρόνων κομμάτων εξουσίας σε όλη την Ευρώπη να παίζουν μονό διαχειριστικό ρολό, να είναι απλές ορντινάτσες των υπερεθνικών διευθυντηρίων. Αυτό το πράγμα μπορούμε να το αλλάξουμε, μπορούμε τουλάχιστον να το διαπραγματευτούμε. Η Ισλανδία με το δημοψήφισμα της πριν κάτι μήνες και η Γαλλία των εργατικών και μαθητικών κινητοποιήσεων έδωσαν το μήνυμα και οι Έλληνες στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να αναλάβουν τη σκυτάλη. Το δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου δεν θα είναι ένα αντιπασοκικο δημοψήφισμα (μην πέσετε αυτή τη λούμπα, δείτε μακρύτερα), θα έχει πολύ ευρύτερο χαρακτήρα. Θα είναι αποδοκιμασία διεθνών πολιτικών τάσεων που στοχεύουν το πορτοφόλι σου φίλε αναγνώστη και το μέλλον των παιδιών σου. Πολιτικών που θέλουν να κοινοποιήσουν την εργασία και να διαλύσουν κάθε κοινωνικό κράτος. Πολιτικών που θα επιδιώκουν την κρίση να την πληρώσεις εσύ αλλά όχι η νομενκλατούρα και τα κρατικά μεγαλοστελεχη των ευρωπαϊκών κρατών. Πολιτικών που θέλουν να βάλεις λουκέτο στο μαγαζί σου και στο γραφείο σου και στη θέση σου να έρθουν υπερεθνικές αλυσίδες. Πολιτικών που αν δεν φρεναριστούν από τους λαούς θα επιδιώκουν μέχρι και συρρίκνωση των δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών.
Είπαμε, μια νέα Ιερά Συμμαχία πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και την Αμερική. Το δημοψήφισμα στις εκλογές μπορεί να στραφεί εναντίον της και εναντίον των πολιτικών της. Γιατί πρέπει να θυμηθούμε ότι αυτή η εξίσωση έχει δυο παράγοντες. Δεν παίζουν μονοί τους η Διεθνής Τράπεζα, το ΔΝΤ και η ΕΕ, υπάρχει και ο άλλος πόλος της εξίσωσης που αφορά κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και μεγάλο παρελθόν κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Αν οι Ευρωπαίοι προχωρήσουν σε κοινωνικούς αγώνες που θα διεξαχθούν μαζικά, ακομμάτιστα, συντεταγμένα, χωρίς πράξεις βίας και έκτροπα, θα υποχρεώσουν τα διευθυντήρια αν όχι σε υποχώρηση, τουλάχιστον σε μερική αναδίπλωση η διαπραγμάτευση. Κι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε. Εγώ βεβαία ονειρεύομαι να εξαπλωνόταν η ιδέα όταν θα δυνάμωνε αυτό το πανευρωπαϊκό κίνημα ώστε να διεκδικούσαμε ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο, μια νέα Μάγκνα Κάρτα. Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα πρώτα. Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές.
Αυτές οι δημοτικές εκλογές όμως έχουν και ένα άλλο κυρίαρχο χαρακτηριστικό που ξεπερνάει την προηγουμένη πολιτική εκτίμηση κατʼ εξαίρεση. Ένα χαρακτηριστικό που τους προσδίδει καθαρά πολιτική χροιά πέρα από την οποία αυτοδιοικητική. Πρέπει σε αυτές να αποδοκιμασθούν οι δημοτικές η περιφερειακές παρατάξεις που σχετίζονται με κόμματα που επιδοκιμάζουν το Μνημόνιο. Και βεβαία για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, να αποδοκιμασθούν οι παρατάξεις που έχουν πάρει χρίσμα από την κυβέρνηση.
Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες δεν μπόρεσα εύκολα να γράψω τις προηγούμενες γραμμές. Όμως έρχονται μερικές στιγμές στη ζωή μας που τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και ξέρεις πως ακόμη κι αν μιλάς «ακραία» η με λογικές τελείως ξένες αυτές που μας σερβίρουν τα καλά μας τηλεοπτικά κανάλια, βρίσκεσαι καβάλα στο άσπρο άλογο και όχι στο μαύρο. Αυτές λοιπόν οι δημοτικές εκλογές η μοίρα το έφερε να μπορέσουν να γίνουν ένα δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου. Ένα δημοψήφισμα που μας το αρθήκαν, μια ψηφοφορία που ούτε καν μέσα στη Βουλή έγινε με νομότυπες διαδικασίες (καταστρατηγήθηκε κοινοβουλευτικός νομός για να περάσει).
Δεν τα έχω με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, ούτε με τα πρόσωπα της. Τα έχω με μια συγκεκριμένη τάση που αναδύεται πάνω από τα κράτη δυτικού τύπου. Αναφέρομαι σε μια Ιερή Συμμαχία μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ και σκληρών κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τάση που εκπέμπεται από αυτά τα διεθνή κέντρα και αφορά την εκχώρηση των αρμοδιοτήτων των κρατών σε διεθνή διευθυντήρια, μια πρόθεση να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα εργατικά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος που με τόσους κόπους και θυσίες κτίσαμε οι ευρωπαϊκοί λαοί, μια τάση να διαλύσουν τη μεσαία τάξη και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα μας τόσο το Πασόκ, όσο κυρίως η νοοτροπία των συγχρόνων κομμάτων εξουσίας σε όλη την Ευρώπη να παίζουν μονό διαχειριστικό ρολό, να είναι απλές ορντινάτσες των υπερεθνικών διευθυντηρίων. Αυτό το πράγμα μπορούμε να το αλλάξουμε, μπορούμε τουλάχιστον να το διαπραγματευτούμε. Η Ισλανδία με το δημοψήφισμα της πριν κάτι μήνες και η Γαλλία των εργατικών και μαθητικών κινητοποιήσεων έδωσαν το μήνυμα και οι Έλληνες στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να αναλάβουν τη σκυτάλη. Το δημοψήφισμα κατά του Μνημονίου δεν θα είναι ένα αντιπασοκικο δημοψήφισμα (μην πέσετε αυτή τη λούμπα, δείτε μακρύτερα), θα έχει πολύ ευρύτερο χαρακτήρα. Θα είναι αποδοκιμασία διεθνών πολιτικών τάσεων που στοχεύουν το πορτοφόλι σου φίλε αναγνώστη και το μέλλον των παιδιών σου. Πολιτικών που θέλουν να κοινοποιήσουν την εργασία και να διαλύσουν κάθε κοινωνικό κράτος. Πολιτικών που θα επιδιώκουν την κρίση να την πληρώσεις εσύ αλλά όχι η νομενκλατούρα και τα κρατικά μεγαλοστελεχη των ευρωπαϊκών κρατών. Πολιτικών που θέλουν να βάλεις λουκέτο στο μαγαζί σου και στο γραφείο σου και στη θέση σου να έρθουν υπερεθνικές αλυσίδες. Πολιτικών που αν δεν φρεναριστούν από τους λαούς θα επιδιώκουν μέχρι και συρρίκνωση των δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών.
Είπαμε, μια νέα Ιερά Συμμαχία πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και την Αμερική. Το δημοψήφισμα στις εκλογές μπορεί να στραφεί εναντίον της και εναντίον των πολιτικών της. Γιατί πρέπει να θυμηθούμε ότι αυτή η εξίσωση έχει δυο παράγοντες. Δεν παίζουν μονοί τους η Διεθνής Τράπεζα, το ΔΝΤ και η ΕΕ, υπάρχει και ο άλλος πόλος της εξίσωσης που αφορά κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και μεγάλο παρελθόν κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Αν οι Ευρωπαίοι προχωρήσουν σε κοινωνικούς αγώνες που θα διεξαχθούν μαζικά, ακομμάτιστα, συντεταγμένα, χωρίς πράξεις βίας και έκτροπα, θα υποχρεώσουν τα διευθυντήρια αν όχι σε υποχώρηση, τουλάχιστον σε μερική αναδίπλωση η διαπραγμάτευση. Κι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε. Εγώ βεβαία ονειρεύομαι να εξαπλωνόταν η ιδέα όταν θα δυνάμωνε αυτό το πανευρωπαϊκό κίνημα ώστε να διεκδικούσαμε ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο, μια νέα Μάγκνα Κάρτα. Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα πρώτα. Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές.
Δελτίο τύπου Για τη συμμετοχή της Νένας Ρήγα ως υποψήφιας δημοτικής συμβούλου
Μετά από 20 χρόνια που ζω στο Χαλάνδρι και παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στην πόλη μας, είτε ως μέλος και αργότερα πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης-Χαλανδρίου είτε ως συνειδητοποιημένος και ενεργός πολίτης, αποφάσισα να συμμετάσχω ως υποψήφια στις δημοτικές εκλογές με την παράταξη Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου θεωρώντας πως ήλθε ο καιρός να ακουστούν στην πόλη και οι φωνές των συνειδητοποιημένων πολιτών, που δεν ανήκουν στους χρησμένους εκπροσώπους των κομμάτων .
Δεν έχω κομματική ταυτότητα και, ανεπηρέαστη και χωρίς δεσμεύσεις, συμμετέχω ενεργά στα κοινά, με συστηματικές παρεμβάσεις στα δημοτικά συμβούλια και δημοσιεύσεις στον τύπο και το διαδίκτυο για θέματα της πόλης μας. Από τα απαράδεκτα πεζοδρόμια και την άφιλη για τους μη έχοντες κεντρική πλατεία –την ανάπλαση της οποίας πληρώσαμε όμως όλοι – στους βρόμικους, ταλαιπωρημένους κάδους απορριμμάτων, την ανεξέλεγκτη επέκταση των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, τις αλόγιστες δαπάνες για έργα βιτρίνας, τη χαλαρότητα στην τήρηση των νόμων, κλπ. κλπ Και φυσικά στο πώς αντιμετωπίζεται, μια ΖΩΤΙΚΗ λωρίδα πράσινου –η Ρεματιά- η αναντικατάστατη αυτή πηγή οξυγόνου ανάμεσα στα τσιμέντα και τους δρόμους μεγάλης κυκλοφορίας.
Η δημοτική παράταξη Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου, με τη θαρραλέα και ουσιαστική αντιπολίτευση, που άσκησε κατά την προηγούμενη τετραετία, απέδειξε ότι διαθέτει και τις γνώσεις και τη διάθεση να φέρει σε πέρας τα ζητήματα που θεωρώ ζωτικά για την πόλη με προεξάρχοντα την προστασία του περιβάλλοντος και τα χρονίζοντα θέματα της Ρεματιάς. Της Ρεματιάς, που κινδυνεύει να εξαφανιστεί από τις καταπατήσεις, τις παράνομες χρήσεις και την έλλειψη συντονισμένης και αποτελεσματικής φροντίδας καθώς και τα σχέδια «αξιοποίησής» της, με όλο και περισσότερο τσιμέντο. Από τα πέτρινα τείχη για τη στήριξη των πρανών αντί της φύτευσης μέχρι το 1000 θέσεων Θέατρο που προέβλεπε το αλήστου μνήμης Πρότυπο Καινοτόμο Σχέδιο της παρούσας δημοτικής αρχής.
Σ’ αυτή την παράταξη λοιπόν αποφάσισα να διαθέσω τις γνώσεις, την εμπειρία και την αγωνιστικότητά μου για μια καλύτερη ποιότητα ζωής στο Χαλάνδρι και μια σωστή αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης με γνώμονα το συμφέρον των πολλών και όχι των ημετέρων.
Για εμάς, για τα παιδιά μας, για τα παιδιά των παιδιών μας.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Νένας Ρήγα
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1941 και ζω στο Χαλάνδρι από το 1990. Σπούδασα Νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκα επί 30 χρόνια στο Υπουργείο Δικαιοσύνης όπου ασχολήθηκα, μεταξύ άλλων, με θέματα διεθνών συμβάσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκπροσωπώντας το Υπουργείο στο Συμβούλιο της Ευρώπης και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εργάστηκα επίσης ως μεταφράστρια αγγλικών και γαλλικών λογοτεχνικών κειμένων.
Συμμετέχω στο Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης - Χαλανδρίου από την ίδρυσή του με διάφορες ιδιότητες και τα τελευταία 7 χρόνια ως πρόεδρος. Συμμετείχα επίσης σε όλες τις διεκδικητικές προσπάθειες των ενεργών πολιτών [Δουζένη, Νομισματοκοπείο, Πραπόπουλου, πλατεία Δούρου κλπ] και έχω προβάλει μέσω του τύπου και του διαδικτύου ζωτικά θέματα για το Χαλάνδρι, από την καταπάτηση κοινοχρήστων χώρων πρασίνου και/ή τη χρήση τους για αλλότριους σκοπούς, στον άχρηστο, πολυδάπανο και ενεργοβόρο φωτισμό ήδη επαρκώς φωτιζόμενων δρόμων, στα αδιάβατα πεζοδρόμια, στη σπατάλη φυσικών πόρων και χρημάτων με τις ακατάλληλες φυτεύσεις, στην αφιλόξενη και αντιεμπορική Κεντρική Πλατεία, στα έργα βιτρίνας και τόσα άλλα που μας πληγώνουν και υποβιβάζουν την ποιότητα της ζωής στην πόλη.
Είμαι παντρεμένη με τον Ρήγα Ρήγα, έχω δύο γιούς τον Πάνο και τον Αλέξανδρο, και δυο εγγόνια, τον Ρήγα και την Ελένη
Παιδαγωγική με τον Μεταξά και το γενικό επιτελείο στρατού στους παιδικούς σταθμούς του Χαλανδρίου.
Νέες, προχωρημένες μεθόδους παιδαγωγικής αποφάσισε να εφαρμόσει η διοίκηση των παιδικών σταθμών του δήμου Χαλανδρίου. Με αφορμή τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου αναρτήθηκαν στον Ζ΄ και στον Θ΄παιδικούς σταθμούς δαφνοστεφανωμένες (!!) φωτογραφίες του δικτάτορα Ι.Μεταξά με τον αντίστοιχο σχολιασμό.
Οι φωτογραφίες προέρχονται από το γενικό επιτελείο στρατού, στην βοήθεια του οποίου προσέφυγαν οι διοικούντες τους παιδικούς σταθμούς. Δεν γνωρίζουμε ποιος διεστραμμένος εγκέφαλος αποφάσισε ότι αυτό που λείπει από τα 2-3,5 ετών βρέφη, που φιλοξενούνται στους παιδικούς σταθμούς είναι η αλήστου μνήμης Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση (ΕΗΔ). Πολύ περισσότερο όταν αυτό συμβαίνει στο χώρο του ιδρύματος Κουρτέση που έγινε πρόσφατα γνωστός στο πανελλήνιο από το ξεχασμένο σε σχολική αίθουσα ποντικοφάρμακο. Δεν γνωρίζουμε επίσης αν στα επόμενα μαθήματα της ΕΗΔ περιλαμβάνονται εκθέσεις φωτογραφιών από τα εγκλήματα των ΕΑΜοβούλγαρων, την νίκη επί των κομμουνιστοσυμμοριτών, τον Μελιγαλά και ότι άλλο διαθέτει το πλούσιο αρχείο του Γενικού Επιτελείου Στρατού.
Ίσως βέβαια το γνωρίζει ο γνωστός, απόστρατος αξιωματικός, αντιδήμαρχος και πρώην πρόεδρος των παιδικών σταθμών, που από ότι φαίνεται ,συνεχίζει να τους διοικεί...
Χαλάνδρι,26/10/2010.
ΑντίΣΤαΣΗ με τους Πολίτες Του Χαλανδρίου,www.stasi.gr
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
ΔΗΛΩΣΗ ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Η κυβέρνηση, στην αγχώδη προσπάθειά της να επιδείξει μεταρρυθμιστικό έργο, επέσπευσε την ψήφιση του ατελούς «Καλλικράτη». Στην αρχή, απέκρυψε ότι τον κατέστησε μηχανισμό δημοσιονομικής επιτήρησης και εξοικονόμησης χρημάτων για τους δανειστές. Μίλησε υποκριτικά για την αυτονομία των Κοινωνιών και την ανάγκη επιλογής των προσώπων που «πιστεύουν» σ’αυτήν, εννοώντας τους δικούς της υποψηφίους. Όταν αποκαλύφθηκε ότι η βιασύνη αυτή επιδείχθηκε για να συμβάλλει η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη μείωση του ελλείμματος, στην απόλυση προσωπικού και στον έλεγχο -κυρίως δημοσιονομικό- των τοπικών κοινωνιών, τότε «ανέκρουσε πρύμναν» και επανήλθε στο αρχικό, αναξιόπιστο και κατασκευασμένο από τους επικοινωνιολόγους της «τριαρχίας» επιχείρημα «Ή συνεχίζουμε την πολιτική μας», δηλαδή την υποταγή μας στην τοκογλυφική εκμετάλλευση των διεθνών δανειστών, «ή βουλιάζουμε»...(συνέχεια)
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠ. ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ, πρ. Πρόεδρος της ΟΤΟΕ : Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης ΒΟΡΕΙΟΥ Τομέα Αθηνών, με το συνδυασμό «ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ» με επικεφαλής τον καθηγητή ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ
Ποτέ μου δεν διάλεξα το ρόλο του παθητικού παρατηρητή των εξελίξεων. Ούτε τώρα θα το κάνω
κε Τσουκαλά είστε γνωστός ως πρ. Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλλήλων (ΟΤΟΕ). Τι σας έκανε να είστε υποψήφιος στις περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη;
Σήμερα η πατρίδα μας περνάει τις πιο δραματικές στιγμές από τη μεταπολίτευση. Η υπαγωγή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ) και η αποδοχή του Μνημονίου διαμορφώνουν μια νέα καταθλιπτική πραγματικότητα για την Ελληνική κοινωνία. Ο εργαζόμενος, ο άνεργος, ο νέος, ο συνταξιούχος, όλη η μεσαία τάξη όπως διαμορφώθηκε στην Ελλάδα βλέπουν το επίπεδο της ζωής τους να καταρρακώνεται, τα δικαιώματα τους να καταστρατηγούνται και το μέλλον τους να είναι αβέβαιο όσο ποτέ.
Οι περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου είναι μία σημαντική ευκαιρία για αφύπνιση του λαού, και διαμόρφωση ενός εναλλακτικού σχεδίου για την Αττική που σήμερα στενάζει από την αποανάπτυξη, τη φτώχεια, την ανεργία, τη μιζέρια. Το μνημόνιο θέλει την περιφέρεια φοροεισπρακτικό μηχανισμό όργανο στις βουλές της τρόικα.
Σε ποιο περιβάλλον γίνονται αυτές οι εκλογές;
Οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας της τελευταίας πενταετίας που με ληστρικό και εγκληματικό τρόπο βάθυναν τις δομικές αδυναμίες της Εθνικής οικονομίας, αποδόμησαν το κράτος πρόνοιας και την εργασία και αμαύρωσαν το διεθνές κύρος της χώρας. Τον Οκτώβρη του 2009 ο Ελληνικός λαός αγανακτισμένος από τη διαφθορά και την ανυποληψία στην οποία βύθισε τη χώρα η κυβέρνηση Καραμανλή, έδωσε ξεκάθαρη εντολή στο ΠΑΣΟΚ να ανορθώσει το κοινωνικό κράτος, να καταργήσει τους αντεργατικούς νόμους της προηγούμενης κυβέρνησης και να συγκρουστεί με τα συμφέροντα και τη διαπλοκή.
Σε πλήρη αντίθεση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις ότι «λεφτά υπάρχουν», η κυβέρνηση φάνηκε αδύναμη ή ανίκανη να διαχειριστεί την οικονομική κατάσταση της χώρας και την οδήγησε στην έκθεση στις απειλές «των ΑΓΟΡΩΝ». Η κρίση ελλείμματος μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού. Η χώρα διασύρθηκε ως αφερέγγυα και ο Ελληνικός λαός ως ο πιο διεφθαρμένος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ενώ ο κλοιός που έστησαν οι διεθνείς τοκογλύφοι στη χώρα έσφιγγε επικίνδυνα, η κυβέρνηση αντί να διαπραγματευτεί τους όρους δανεισμού της χώρας, παραδόθηκε στους δανειστές και στο νεοφιλελεύθερο διευθυντήριο του ΔΝΤ. Οι δανειστές πέραν των υψηλότατων επιτοκίων επέβαλαν την πιο σκληρή πολιτική λιτότητας και εξαθλίωσης του Ελληνικού λαού που γνώρισε ποτέ ο τόπος.
Πρώτα πετσόκοψαν τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων που συκοφαντήθηκαν ως υπαίτιοι όλων των δεινών του τόπου, έπειτα μπήκαν στο στόχαστρο οι εργαζόμενοι των ΔΕΚΟ και του ιδιωτικού τομέα και στη συνέχεια οι συνταξιούχοι που είδαν να χάνονται δύο συντάξεις μέσα σε μία μέρα. Συρρικνώθηκαν οι αποζημιώσεις, υπονομεύτηκαν οι κλαδικές συμβάσεις, αυξήθηκε το όριο των απολύσεων, με αποτέλεσμα κάθε μήνα να προστίθενται στρατιές ανέργων που στο τέλος του 2011 θα φθάσουν το 1.000.000. Οι Εργαζόμενοι μένουν απροστάτευτοι στο έλεος των ορέξεων των εργοδοτών. Μόνοι κερδισμένοι από την πολιτική αυτή οι Βιομήχανοι, οι Τραπεζίτες και οι 100 οικογένειες που λυμαίνονται το δημόσιο πλούτο.
Κόντρα στην επίσημη γραμμή του ΠΑΣΟΚ;
Μετά από 35 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στο ΠΑΣΟΚ και στους αγώνες του λαού μας παραμένω πιστός στο τετράπτυχο του οράματος με το οποίο γαλουχηθήκαμε, μεγαλώσαμε, αγωνιστήκαμε, συγκρουστήκαμε. Για εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική απελευθέρωση και δημοκρατικές διαδικασίες.
Το κίνημα ΠΑΣΟΚ είναι ο φυσικός ιδεολογικός μου χώρος. Είναι βασικό αναντικατάστατο κύτταρο της προσωπικότητάς μου. Ήταν και είναι για μένα τρόπος ζωής. Τα οράματα του για μια Ελλάδα εθνικά ανεξάρτητη και κοινωνικά δίκαιη με χάραξαν ανεξίτηλα και λειτούργησαν ως πυξίδα στον πολιτικό και προσωπικό μου προσανατολισμό. Από τη θέση της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ της Αθήνας, τη θέση του Γραμματέα της ΠΑΣΚΕ Τραπεζών, τη θέση του Προέδρου της ΟΤΟΕ και από αρκετές άλλες θέσεις σε Ελληνικό και διεθνές επίπεδο αγωνίστηκα για την ενότητα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, εμπνευσμένος από τις αρχές και τις αξίες του ΠΑΣΟΚ.
Το ξήλωμα όμως του κοινωνικού κράτους, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ,η υποταγή στα διαπλεκόμενα συμφέροντα, είναι γεγονός. Προσωπικά ποτέ μου δεν διάλεξα το ρόλο του παθητικού παρατηρητή των εξελίξεων. Ούτε τώρα θα το κάνω. Δε θα μείνω απαθής, αδρανής ούτε στάσιμος. Με τη στασιμότητα δεν αλλάζουμε τίποτα.
Γιατί όχι με το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Δημαρά;
Δυστυχώς το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Δημαρά είναι απόλυτα διαβρωμένο από την οικογένεια Μητσοτάκη. 23 υποψήφιοι με προεξέχοντα τον 1ο Αντιπεριφερειάρχη Χρήστο Κουρούση πρώην πρόεδρο της ΟΝΕΔ προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία. Όλοι του κλίματος Μπακογιάννη-άρα υπέρ του μνημονίου. Πρόκειται για ένα ψηφοδέλτιο χωρίς κανένα ιδεολογικό περιεχόμενο.
Γιατί με το ψηφοδέλτιο του Αλέξη Μητρόπουλου;
Στο χέρι όλων μας είναι η περιφέρεια Αττικής να γίνει ο βασικός πυλώνας θεσμικής αντίδρασης του λαού, ακύρωσης του μνημονίου στην πράξη, σύνδεσμος αλληλεγγύης και κοινωνικής οικονομίας. Η περιφέρεια Αττικής θέλει μία ηγεσία με εμπειρία, με γνώση αλλά πάνω από όλα με βούληση και κότσια να διαπραγματευθεί με την τρόικα και την κυβέρνηση αλλά και να αντιδρά σε επιβαλλόμενες αντιλαϊκές πολιτικές.
Το ψηφοδέλτιο «Αττική συνεργασία-Όχι στο μνημόνιο», είναι το όχημα του κόσμου της εργασίας, των ανέργων, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων, των ανθρώπων του καθημερινού μόχθου. Από αυτούς αποτελείται- σε αυτούς απευθύνεται.
Για το λόγο αυτό συντάσσομαι με την προσπάθεια του καθηγητή Αλέξη Μητρόπουλου. Συμμετέχω στην κοινή προσπάθεια συνεύρεσης του κόσμου της βάσης του ΠΑΣΟΚ, του Σοσιαλιστικού χώρου, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας.
ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να απευθύνετε στους ψηφοφόρους;
Η πλειοψηφία του κόσμου και κυρίως των νέων, θεωρεί ότι Όλοι είναι ίδιοι και μετεκλογικά ασυνεπείς και επιλέγει την αποχή ως μέσο διαμαρτυρίας. Η αποχή όμως, ευνοεί την ίδια πολιτική που τους καταδυναστεύει.
Τους καλώ όλους να στείλουμε όλοι μαζί ένα μήνυμα, ότι είμαστε παρόντες, αποφασίζουμε εμείς για το μέλλον μας επιλέγοντας την πολιτική που δίνει αξιοπρέπεια στον πολίτη και δύναμη στην πατρίδα. Η ψήφος μας έχει δύναμη-ας τη χρησιμοποιήσουμε για ένα καλύτερο αύριο.
Δημήτρης Τσουκαλάς: τηλέφωνα επικοινωνίας, 6978113903-6972084711
Email: tsoukalas@otoe.gr
ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
Ο Υπ.Δήμαρχος Σίμος Ρούσσος
2. ΑΘΑΝΑΣΟΥΛΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ, πολιτικός επιστήμων, στέλεχος εθνικού κέντρου πιστοποίησης
3. ΑΛΕΞΑΝΙΑΝ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΠΑΝΤΕΛΗ Ιατρός, καρδιολόγος
4. ΑΛΕΞΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ φιλόλογος, εκπαιδευτικός
5. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΙΩΑΝΝΟΥ Γεωλόγος, καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών
6. ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΑΝΔΡΕΑ, ελεύθερος επαγγελματίας »
7. ΑΝΔΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ συνταξιούχος
8. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ηλεκτρολόγος, μηχανικός
9. ΒΑΡΒΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ φοιτητής ΕΜΠ
10. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ φυσικός, επιχειρηματίας
11. ΒΕΡΕΜΗ ΜΑΡΙΑ του ΙΩΑΝΝΟΥ δικαστικός υπάλληλος
12. ΒΛΑΧΟΓΕΩΡΓΑΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ του ΙΩΑΝΝΟΥ κοινωνιολόγος, στέλεχος ΚΕΘΕΑ
13. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ μεταλλειολόγος, μηχανικός
14.ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ καθηγήτρια πιάνου και θεατρικού παιχνιδιού.
15. ΓΙΑΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ μηχανολόγος μηχανικός
16.ΓΙΑΚΟΥΜΕΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ του ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ πολιτικός επιστήμων, Επιτροπή κεφαλαιαγοράς »
17. ΓΙΑΝΝΕΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ (ΑΓΓΕΛΙΝΑ) του ΛΕΩΝΙΔΑ εκπαιδευτικός, α βάθμιας
18. ΓΚΑΚΑΣ ΣΕΡΓΙΟΣ του ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ συγγραφέας, σκηνοθέτης
19. ΓΟΛΕΜΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του ΠΑΝΤΕΛΗ οικονομολόγος, ινστιτούτο Πουλαντζάς
20. ΔΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΚΕΛΛΥ) του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ιδιωτική υπάλληλος
21. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ μαθηματκός ,εκπαιδευτικός, ιδιωτικός υπάλληλος
22. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (ΤΑΣΟΣ) του ΦΩΤΙΟΥ βιβλιοπώλης
23. ΗΣΥΧΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ–ΧΡΙΣΤΙΝΑ (ΑΛΙΑ) του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ-ΗΡΑΚΛΗ επικοινωνιολόγος
24. ΚΑΚΟΥΡΗ-ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗ ΕΥΓΕΝΙΑ (ΕΒΙΤΑ) του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ δικηγόρος
25. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του ΕΥΘΥΜΙΟΥ εκπαιδευτικός
26. ΚΑΠΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΑΓΓΕΛΗ εκπαιδευτικός
27. ΚΑΡΑΜΑΝΟΥ ΑΡΓΥΡΩ του ΛΕΩΝΙΔΑ εκπαιδευτικός
28.ΚΑΤΗ–ΜΑΟΥΝΗ ΠΛΥΤΩ(ΛΙΛΥ) του ΓΕΩΡΓΙΟΥ εκπαιδευτικός, γαλλική φιλολογία
29. ΚΙΟΥΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ βιολόγος ερευνητής
30. ΚΟΜΠΟΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ φυσικός, εκπαιδευτικός
31. ΚΟΥΔΟΥΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΤΙΑ) του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ δικηγόρος
32. ΚΟΥΡΑΣΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ .μαθηματικός, εκπαιδευτικός
33. ΚΟΥΡΗ ΝΙΚΟΛΕΤΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ φοιτήτρια ΕΜΠ
34. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ του ΦΕΙΔΙΑ πολιτκός μηχανικός
35. ΛΑΠΙΕΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ φοιτητής Νομικής
36. ΛΙΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ κτηνίατρος
37. ΜΑΓΡΙΠΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ παιδοψυχίατρος
38. ΜΑΚΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ιατρός, γυναικολόγος
39. ΜΑΧΑΙΡΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ γραφίστρια
40. ΜΙΧΑΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΜΙΧΑΗΛ κοινωνιολόγος, επιθεώρηση εργασίας
41. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΗΛΙΑ φοιτητής ΕΜΠ
42. ΜΠΟΦΥΛΑΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ εκπαιδευτικός »
43. ΝΙΑΚΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ φοιτητής
44. ΟΛΥΜΠΙΤΟΥ ΕΥΔΟΚΙΑ του ΦΙΛΙΠΠΟΥ καθηγήτρια Ιονίου Πανεπιστημίου
45. ΠΑΠΑΚΡΙΒΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ εκπαιδευτικός,καθηγητής Γαλλικής
46. ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ (ΝΑΤΑΣΣΑ) του ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ χημικός μηχανικός, εκπαιδευτικός
47. ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ του ΗΛΙΑ οδοντίατρος
48. ΠΟΛΥΤΑΡΧΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΛΟΥΚΑ πολιτικός μηχανικός
49. ΡΗΓΑ ΕΛΕΝΗ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΝΕΝΑ) του ΘΕΟΔΩΡΟΥ νομικός, συνταξιούχος υπουργείου δικαιοσύνης
50. ΡΟΥΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ χημικός μηχανικός
51. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ κοινωνιολόγος,καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
52. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ εκπαιδευτικός
53. ΣΚΙΑΔΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ μουσικός
54. ΣΜΑΡΑΓΔΗ ΜΑΡΙΝΑ-ΕΛΕΝΗ του ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ιδιωτική υπαλληλος
55. ΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-ΡΩΜΑΝΟΣ του ΕΥΘΥΜΙΟΥ δημοσιογράφος, συγγραφέας
56. ΤΖΟΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ εκπαιδευτικός
57. ΤΣΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ οικονομολόγος, τραπεζικός υπάλληλος
58. ΤΣΟΥΡΙΝΑΚΗΣ ΘΩΜΑΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ εκπαιδευτικός
59. ΦΑΣΙΤΣΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ εκπαιδευτικός
60. ΦΩΤΕΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ κοινωνιολόγος
61. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ιδιωτικός υπαλληλος
62. ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ του ΙΩΑΝΝΟΥ σκηνογράφος
η κοινωνική σύνθεση του ψηφοδελτίου της αντίστασης με τους πολίτες του Χαλανδρίου:
γυναίκες 23 ποσοστό: 37,10%
κατά ηλικία:
Νέοι κάτω των 30: 14,52%
31-50: 40,32%
κατά επάγγελμα και εκπαίδευση
- Πανεπιστημιακοί 3 υποψ. 4,84 %
- Εκπαιδευτικοί 20 υποψ. 32,26 %
- Γιατροί 5 υποψ. 8,06 %
- Πολιτικοί Επιστήμονες, Κοινωνιολόγοι Επικοινωνιολόγοι 7 υποψ. 11,30 %
- Νομικοί, Δικηγόροι, Δικαστικοί 4 υποψ. 6,45 %
- Οικονομολόγοι-Βιολόγοι-Φυσικοί-Χημικοί 3 υποψ. 4,84 %
- Ηλεκτρολόγοι, Μηχανολόγοι, Μηχανικοί ,
- Πολιτικοί Μηχανικοί , Μεταλλειολόγοι 5 υποψ. 8,06 %
- Μουσικοί – Συγγραφείς - Καλλιτέχνες 6 υποψ. 9,68 %
- Φοιτητές 4 υποψ. 6,45 %
- Λοιποί (ελ.επαγ, ιδ. Υπάλληλοι, συνταξιούχοι) 5 υποψ. 8,06 %
Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010
ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΣΙΚΟΥΔΙΑΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΡΗΤΩΝ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΕ Ο ΥΠ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΛΕΞΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Στην γιορτή της Ένωσης Κρητών Χαλανδρίου παρευρέθηκε χθες το βράδυ ο υπ. Περιφερειάρχης Αττικής Αλέξης Μητρόπουλος συνοδευόμενος από τον υποψήφιο Αντιπεριφερειάρχη του Βόρειου Τομέα Αθήνας Δημήτρη Τσουκαλά και τον Χαλανδραίο υποψήφιο Περιφερειακό Σύμβουλο Άγγελο Νταβία. Ο κος Μητρόπουλος συνομίλησε με όλους τους παρευρισκόμενους, ενώ όπως συνήθως γίνεται όπου παρευρίσκετε, έδωσε δεκάδες συμβουλές για εργασιακά και συνταξιοδοτικά θέματα.
Στην φωτό (από αριστερά) Λάζαρος Παναγιώτου (υπ. δημοτικός σύμβουλος με το Νίκο Πανταζή), Αλέξης Μητρόπουλος, Δημήτρης Τσουκαλάς και Άγγελος Νταβίας.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 24-10 – σελ.14
«Δεν τα έχει πάει καλά το ΠΑΣΟΚ , ούτε ως κυβέρνηση, ούτε ως κόμμα. Δεν εξηγείται αλλιώς η πληθώρα στελεχών του που κατεβαίνει με άλλους συνδυασμούς και όχι μ’ αυτούς όπου έχει δοθεί η επίσημη στήριξη.
Αλλά στις μέρες μας μήπως η στήριξη είναι δυσφήμηση; ….
Και για να πάμε πιο βόρεια, με άλλον συνδυασμό, αυτόν του Αλέξη Μητρόπουλου κατεβαίνει άλλος ΠΑΣΟΚος, του Χαλανδρίου αυτήν τη φορά, ο Άγγελος Νταβίας. Πιο ΠΑΣΟΚ από αυτόν γίνεται; Αλλά και ο Αλέξης; Η φωνή του εργατικού ΠΑΣΟΚ; Πώς τα κάνανε έτσι … και μετά θα ζητάνε ευθύνες από τον Σγουρό ή τους συμβούλους που έφυγαν;
Μπα … Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ.
Αλλά είναι και αλλού.
Με μεγάλη πιθανότητα το αλλού να είναι ισχυρότερο πια!»
ΜΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΕΝΤΙΑ ΜΟΥ:
1. Άκη και Μάκη Κουρή από καρδιάς ευχαριστώ για την αναφορά στην ταπεινότητά μου.
Δυστυχώς για το ΠΑΣΟΚ, ευτυχώς για εμάς στις σημερινές συνθήκες του ΠΑΣΟΚ, ΝΑΙ υπάρχει πλέον «πιο ΠΑΣΟΚ» συμβατό με την σημερινή κατάστασή του, από εμάς. Σε άλλο κόμμα ενταχθήκαμε, σε άλλο αφιερώσαμε τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής μας, άλλο πιστέψαμε.
Καμία σχέση …. Που λένε και οι πιτσιρικάδες.
Με αυτή τη λογική δεν ξέρω που είναι το ΠΑΣΟΚ, και δεν ξέρω ειλικρινά αν είμαι πλέον πιο ΠΑΣΟΚ από τον – εξαίρετο κατά τα άλλα πολιτικό και σαφώς τεραστίου διαμετρήματος σε σχέση με την μετριότητά μου – Πέτρο Τατούλη.
Και τελικά οι ταμπέλες σημασία δεν έχουν. Αν ήθελε το σημερινό ΠΑΣΟΚ να υπηρετήσει τα συμφέροντα των «μη προνομιούχων» , εργαζομένων, αυτοαπασχολουμένων, επιστημόνων, διανοουμέων, μικρομεσαίων θα αξιοποιούσε καλύτερα «την φωνή του εργατικού ΠΑΣΟΚ» τον Αλέξη Μητρόπουλο.
Προτάσσει όμως τα συμφέροντα των τραπεζών, των διεθνών τοκογλύφων και των πολυεθνικών και με αυτό το πρίσμα επιλέγει συνεργάτες και συμμάχους.
Όπως ανεφερα και εχθές σε ραδιοφωνικό σταθμό, μακριά από εμένα η οικειοποίηση του ΠΑΣΟΚ. Το μόνο που οικειοποιούμαι είναι η ιστορία μου.
Η τελευταία ατάκα που θυμόμαστε όλοι από τον Ανδρέα ήταν «Δεν χαρίζεται, δεν κληροδοτείται, δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια».
ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ!
Και χαρίζεται, και κληροδοτείται και τελικά τεμαχίζεται ...
Το μέλλον όμως χρειάζεται απαντήσεις.
Κάποιοι παραδίδονται στο νεοφιλελευθερισμό προσφέροντας γη και ύδωρ αντί πινακίου εξουσίας.
Κάποιοι άλλοι αναζητούν τη νέα κοινωνική συμμαχία με τις δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της οικολογίας, της δημοκρατικής ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς για να μπουν ανάχωμα στην επίθεση των αγορών στο μέλλον των παιδιών μας.
Τώρα ποιοι είναι πιο "ΠΑΣΟΚ" μένει να κριθεί από την ιστορία.
Αλλά στις μέρες μας μήπως η στήριξη είναι δυσφήμηση; ….
Και για να πάμε πιο βόρεια, με άλλον συνδυασμό, αυτόν του Αλέξη Μητρόπουλου κατεβαίνει άλλος ΠΑΣΟΚος, του Χαλανδρίου αυτήν τη φορά, ο Άγγελος Νταβίας. Πιο ΠΑΣΟΚ από αυτόν γίνεται; Αλλά και ο Αλέξης; Η φωνή του εργατικού ΠΑΣΟΚ; Πώς τα κάνανε έτσι … και μετά θα ζητάνε ευθύνες από τον Σγουρό ή τους συμβούλους που έφυγαν;
Μπα … Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ.
Αλλά είναι και αλλού.
Με μεγάλη πιθανότητα το αλλού να είναι ισχυρότερο πια!»
ΜΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΕΝΤΙΑ ΜΟΥ:
1. Άκη και Μάκη Κουρή από καρδιάς ευχαριστώ για την αναφορά στην ταπεινότητά μου.
Δυστυχώς για το ΠΑΣΟΚ, ευτυχώς για εμάς στις σημερινές συνθήκες του ΠΑΣΟΚ, ΝΑΙ υπάρχει πλέον «πιο ΠΑΣΟΚ» συμβατό με την σημερινή κατάστασή του, από εμάς. Σε άλλο κόμμα ενταχθήκαμε, σε άλλο αφιερώσαμε τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής μας, άλλο πιστέψαμε.
Καμία σχέση …. Που λένε και οι πιτσιρικάδες.
Με αυτή τη λογική δεν ξέρω που είναι το ΠΑΣΟΚ, και δεν ξέρω ειλικρινά αν είμαι πλέον πιο ΠΑΣΟΚ από τον – εξαίρετο κατά τα άλλα πολιτικό και σαφώς τεραστίου διαμετρήματος σε σχέση με την μετριότητά μου – Πέτρο Τατούλη.
Και τελικά οι ταμπέλες σημασία δεν έχουν. Αν ήθελε το σημερινό ΠΑΣΟΚ να υπηρετήσει τα συμφέροντα των «μη προνομιούχων» , εργαζομένων, αυτοαπασχολουμένων, επιστημόνων, διανοουμέων, μικρομεσαίων θα αξιοποιούσε καλύτερα «την φωνή του εργατικού ΠΑΣΟΚ» τον Αλέξη Μητρόπουλο.
Προτάσσει όμως τα συμφέροντα των τραπεζών, των διεθνών τοκογλύφων και των πολυεθνικών και με αυτό το πρίσμα επιλέγει συνεργάτες και συμμάχους.
Όπως ανεφερα και εχθές σε ραδιοφωνικό σταθμό, μακριά από εμένα η οικειοποίηση του ΠΑΣΟΚ. Το μόνο που οικειοποιούμαι είναι η ιστορία μου.
Η τελευταία ατάκα που θυμόμαστε όλοι από τον Ανδρέα ήταν «Δεν χαρίζεται, δεν κληροδοτείται, δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια».
ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ!
Και χαρίζεται, και κληροδοτείται και τελικά τεμαχίζεται ...
Το μέλλον όμως χρειάζεται απαντήσεις.
Κάποιοι παραδίδονται στο νεοφιλελευθερισμό προσφέροντας γη και ύδωρ αντί πινακίου εξουσίας.
Κάποιοι άλλοι αναζητούν τη νέα κοινωνική συμμαχία με τις δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της οικολογίας, της δημοκρατικής ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς για να μπουν ανάχωμα στην επίθεση των αγορών στο μέλλον των παιδιών μας.
Τώρα ποιοι είναι πιο "ΠΑΣΟΚ" μένει να κριθεί από την ιστορία.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΤΑΒΙΑΣ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Χαλάνδρι 22, Οκτωβρίου 2010
Το νησιώτικο γλέντι και στο Κάτω Χαλάνδρι.
Στον Αθλητικό Χώρο «Μ. Παπαδάκης» στην οδό Σαρανταπόρου στο Κάτω Χαλάνδρι, ο Υποψήφιος Δήμαρχος Χαλανδρίου ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ διοργανώνει για τους δημότες μας ένα νησιώτικο γλέντι υπό τους ήχους του βιολιού του κ. Χρήστου Τσελέντη τη Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010 και ώρα 18:30.
Κατά τη διάρκεια του γλεντιού θα προσφερθούν παραδοσιακά κυκλαδίτικα προϊόντα.
Όλοι οι Δημότες του Κάτω Χαλανδρίου είναι προσκεκλημένοι, για να περάσουμε μια διαφορετική βραδιά και να γνωριστούμε καλύτερα μεταξύ μας.
Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου
Νικόλαος Σιαπέρας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)