Ο ΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΞΙΑ
ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ
Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑΣ: ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: ΕΓΚΥΡΕΣ ή ΑΚΥΡΕΣ;
Στις 6 Μαΐου 2012 διεξάχθηκαν πρόωρες εκλογές οι οποίες όμως δεν έφεραν αποτέλεσμα, καθώς κανένα κόμμα δεν έλαβε εντολή διακυβέρνησης και ο σχηματισμός της όποιας κυβέρνησης απέτυχε. Στις 19 Μαΐου, με το υπ΄αριθμ. 72 (Α΄125) Διάταγμά του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάλεσε εκ νέου τους εκλογείς για την εκλογή Βουλευτών στις 17 Ιουνίου 2012. Έπειτα, σύμφωνα με το Σύνταγμα των Ελλήνων, το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία και οι βουλευτές εκλέγονται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία από τους πολίτες που έχουν εκλογικό δικαίωμα, όπως νόμος ορίζει.
Ο νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα. Τέλος, η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση (Σύνταγμα αρθ. 1, 51.3, 52) .
Στις εκλογές τις 17 Ιουνίου όμως, παρότι όλοι όσοι ψηφίσαμε, υποτίθεται ότι είχαμε συμπληρώσει το κατώτατο όριο ηλικίας, είχαμε ικανότητα δικαιοπραξίας και δεν είχαμε καταδικαστεί αμετάκλητα για ποινικά αδικήματα, μας αφαιρέθηκε το δικαίωμα εκλογής βουλευτών καθώς, όπως όλοι ξέρουμε, δεν είχαμε δικαίωμα επιλογής κάποιου υποψηφίου μέσω του γνωστού σταυρού προτίμησης.
Και ερωτώ εγώ : Είναι έγκυρες οι εκλογές ;;; Συγκεκριμένα, Βουλευτικές Εκλογές όπου ο εκλογέας δεν έχει δικαίωμα επιλογής κάποιου προσώπου, είναι εκλογές ;;;;
Η Πολιτεία δεν έχει πια υποχρέωση να διασφαλίζει σε κάθε περίπτωση την εκδήλωση της λαϊκής θέλησης ;; Πως εκφράστηκε αυτή η θέληση στις 17 Ιουνίου αφού δεν είχαμε το δικαίωμα ” να μιλήσουμε” μέσω της κάλπης ;; Υπάρχει πρόβλημα ή εγώ ερμηνεύω λάθος τις Συνταγματικές διατάξεις;; Παρακαλώ τους αρμόδιους να δώσουν δημόσια απάντηση.
Ευχαριστώ.
Χριστίνα Σαλεμή, ενεργούσα κάτ΄εντολή του αρθ.120 του Συντάγματος.
Οι επικαλούμενες διατάξεις :
Ο νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα. Τέλος, η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση (Σύνταγμα αρθ. 1, 51.3, 52) .
Στις εκλογές τις 17 Ιουνίου όμως, παρότι όλοι όσοι ψηφίσαμε, υποτίθεται ότι είχαμε συμπληρώσει το κατώτατο όριο ηλικίας, είχαμε ικανότητα δικαιοπραξίας και δεν είχαμε καταδικαστεί αμετάκλητα για ποινικά αδικήματα, μας αφαιρέθηκε το δικαίωμα εκλογής βουλευτών καθώς, όπως όλοι ξέρουμε, δεν είχαμε δικαίωμα επιλογής κάποιου υποψηφίου μέσω του γνωστού σταυρού προτίμησης.
Και ερωτώ εγώ : Είναι έγκυρες οι εκλογές ;;; Συγκεκριμένα, Βουλευτικές Εκλογές όπου ο εκλογέας δεν έχει δικαίωμα επιλογής κάποιου προσώπου, είναι εκλογές ;;;;
Η Πολιτεία δεν έχει πια υποχρέωση να διασφαλίζει σε κάθε περίπτωση την εκδήλωση της λαϊκής θέλησης ;; Πως εκφράστηκε αυτή η θέληση στις 17 Ιουνίου αφού δεν είχαμε το δικαίωμα ” να μιλήσουμε” μέσω της κάλπης ;; Υπάρχει πρόβλημα ή εγώ ερμηνεύω λάθος τις Συνταγματικές διατάξεις;; Παρακαλώ τους αρμόδιους να δώσουν δημόσια απάντηση.
Ευχαριστώ.
Χριστίνα Σαλεμή, ενεργούσα κάτ΄εντολή του αρθ.120 του Συντάγματος.
Οι επικαλούμενες διατάξεις :
Το Σχόλιο της "πρΟΤΑσης εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου", 21-6-2012
πρΟΤΑση εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου
pr_ota_si@yahoo.gr
Χαλάνδρι 21-6-2012
Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι
Δυστυχώς το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής δεν ήταν, κατά τη γνώμη μας, το αναμενόμενο. Ο Ελληνικός λαός, με την ψήφο του, έδωσε την πρώτη θέση στην Νέα Δημοκρατία και, με τις πολιτικές διεργασίες που ακολούθησαν, έφερε ξανά στην Κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ , με τη στήριξη της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα , βιώσαμε μια συντονισμένη τρομοκρατία, από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος, με τη βοήθεια συγκεκριμένων ΜΜΕ και εκδοτικών συγκροτημάτων. Το ψεύτικο δίλημμα που τέθηκε στην Ελληνική κοινωνία για παραμονή ή έξοδο από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή, φόβισε το κόσμο και έδωσε την πρώτη θέση στη Νέα Δημοκρατία .
Η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί, με πρωθυπουργώ τον κ. Σαμαρά, έχει, κατά τη γνώμη μας, Μνημονιακό χαρακτήρα .Τα κόμματα που θα αποτελέσουν τον βασικό κορμό ,αυτής της κυβέρνησης , το ΠΑΣΟΚ και η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, διακυβέρνησαν την χώρα κατά την τελευταία 30ετία, ψήφισαν τα μνημόνια και έφεραν τον τόπο σ΄ αυτή την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα.
Η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει με τις προγραμματικές της θέσεις, αναλυτικές απαντήσεις με το τι εννοεί με τον όρο επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου και με πιο χρονοδιάγραμμα θα γίνει η απαγκίστρωση από το Μνημόνιο. Δηλαδή τις βασικές θέσεις που έθεσαν στον Ελληνικό λαό προεκλογικά τα κόμματα που την απαρτίζουν.
Θα πρέπει να απαντήσουν συγκεκριμένα, τι θα γίνει με τους νόμους που έχουν ψηφισθεί κατά εφαρμογή των μνημονίων. Τι θα γίνει με τις μειώσεις των μισθών ( 22% στον ιδιωτικό τομέα , την περαιτέρω μείωση των μισθών στο δημόσιο ) , τη μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων , τη μείωση των δομών του δημοσίου κατά 30% και τις απολύσεις 12.000 υπαλλήλων έως το τέλος του 2012 και 150.000 έως το τέλος του 2015. Τι θα γίνει με τις έκτακτες εισφορές στα εισοδήματα , το χαράτσι της ΔΕΗ, τους φόρους στην ακίνητη περιουσία, τις μειώσεις στις συντάξεις ( κύριες και επικουρικές).
Προσωπική μας θέση είναι ότι, τα περιθώρια επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου , με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, είναι περιορισμένα .
Το μόνο που μπορεί να επιτευχθεί είναι η χρονική παράταση κατά 1 ή 2 χρόνια των μέτρων κόστους 11,5 δισ. Οι βασικές επιταγές του Μνημονίου θα εφαρμοστούν .
Σαν πρΟΤΑση τα τελευταία 2 χρόνια λέμε ότι, η εφαρμογή μιας πολιτικής λιτότητας μέσω των μειώσεων των μισθών και της επιβολής φόρων οδηγούν στην αύξηση της ανεργίας ( 50% στους νέους ) στην ύφεση ( τρέχει με 7%) και την οικονομία σε φαύλο κύκλο .
Αναμένουμε τις προγραμματικές θέσεις της κυβέρνησης και θα επανέλθουμε.
πρΟΤΑση εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου
Άκης Γκόγκος, Παναγιώτης Κατσαρλίνος,
Δημήτρης Μ. Χανιωτάκης, Πέτρος Χριστοδούλου
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΣΠΕΡΕΙΑΔΑ
Ο Κώστας Γερολυμάτος από την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ μας πληροφόρησε ότι με το θέμα της ΚΑΛΛΙΣΠΕΡΕΙΑΔΑΣ η ΣΤΑΣΗ είχε ασχοληθεί από τον Φεβρουάριο με ενδιαφέρον άρθρο του κ. Σαραφιανού που αναδημοσιεύουμε για ενημέρωσή σας.
Διαγωνισμοί ένδειας σε καιρούς ατεχνίας. Μια άλλη πρόταση για τον πολιτισμό είναι βιώσιμη
Διαγωνισμοί ένδειας σε καιρούς ατεχνίας. Μια άλλη πρόταση για τον πολιτισμό είναι βιώσιμη
Γράφω αυτό το σημείωμα με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης δύο διαγωνισμών που ο Δήμος Χαλανδρίου μέσω του Αετοπούλειου Πολιτιστικού Κέντρου θα διενεργήσει.
Ο ένας ονομάζεται Καλλισπέρεια και θα αφορά στη διαγωνιστική συμμετοχή μαθητών (σε ομάδες εργασίας ανά σχολείο) του Δήμου Χαλανδρίου και των όμορων δήμων σε ένα μεγάλο εύρος δραστηριοτήτων, Μουσική-Χορός-Θεατρικά Δρώμενα-Εικαστικά. Ο άλλος είναι διαγωνισμός τραγουδιού, σε επίπεδο περιφέρειας, ενηλίκων, με τρεις φάσεις αξιολόγησης και χρηματικά έπαθλα στους τρεις διακριθέντες.
Στο δεύτερο διαγωνισμό, μάλιστα, θα προεδρεύει της επιτροπής αξιολόγησης η ήδη πρόεδρος του Δ.Σ. του Αετοπουλείου, Τζίνα Πούλου. Επίσης, τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής θα είναι «από τις σημαντικότερες και διεθνούς αναγνωρισμένες προσωπικότητες στο χώρο της τέχνης». Η ασυνταξία στο κείμενο μέσα στα εισαγωγικά δεν είναι δική μου αλλά του δελτίου τύπου που μου απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Η τελική φάση τόσο του ενός διαγωνισμού όσο και του άλλου θα λάβει χώρα σε ανοικτή εκδήλωση στο Θέατρο Ρεματιάς.
Δε θέλω να είμαι αφοριστικός. Βρίσκω ενδιαφέρουσα, μέχρι ενός σημείου, τη διενέργεια καλλιτεχνικών μαθητικών αγώνων, καθώς αυτή θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να ενεργοποιήσει τις δημιουργικές δυνάμεις της πόλης. Όμως, για μια ακόμη φορά, η πολιτική πολιτισμού στο Δήμο (εξαιρώ κάποιες άλλες δράσεις του Αετοπουλείου), ξεκινά να χτίζει από τη στέγη και όχι από τα θεμέλια. Έχει εικόνα ο Δήμος για το αν γίνονται και με ποιον τρόπο μαθήματα αισθητικής, μουσικής, ορχηστικής και θεατρικής αγωγής στα δημόσια σχολεία του Χαλανδρίου; Έχει υπάρξει έγκριση από τη δευτεροβάθμια διεύθυνση για τη διενέργεια αυτού του σχολικού διαγωνισμού;
Μήπως όμως υπάρχει και κάποια αντιφατικότητα στις όλες ενέργειες στο θέμα του πολιτισμού σε σχέση με τη νεολαία της πόλης; Υπό την αιγίδα του ΝΠΔΔ Κέντρο Νεότητας δημιουργήθηκε πριν περίπου 20 χρόνια, ένα Θεατρικό Εργαστήρι, που ίδρυσε και διεύθυνε ο Τάσος Ράμσης και συμμετείχαν σε αυτό 10άδες νέοι. Έφτιαχνε σχεδόν δυο θιάσους για κάθε έργο που ανέβαζε. Ήταν εξαιρετικές οι επιλογές των έργων που παίζονταν και οι παραστάσεις κρίνονταν επιτυχείς. Το κόστος του Θ.Ε., μπροστά στο έργο του, ήταν μηδαμινό. Αφορούσε στην αμοιβή του Τ. Ράμση και στα μικροέξοδα των παραστάσεων. Αυτά όλα τα όμορφα και δημιουργικά τελείωσαν πέρσι που o κος Ραμσης συνταξιοδοτήθηκε.. Θα άξιζε να ξαναστηθεί κάτι παρόμοιο, αν ψάχνουμε για πολιτιστική δημιουργικότητα.
Όσο για το καθαυτό διαγωνισμό τραγουδιού, τι να πω; Ας ξεκινήσουμε με τα τεχνικά ζητήματα. Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου «συμπεριλαμβάνονται όλα τα είδη (Προκλασικό, Κλασικό, δημώδες, λαϊκό, ελαφρύ, έθνικ κ.λπ)». Για όνομα του Θεού, αφού προκηρύσσεται ένας διαγωνισμός, δε θα μπορούσε να έχει θεματικό χαρακτήρα; Με ποιον τρόπο, θα συνδιαγωνιστούν νέοι και νέες που ο ένας θα τραγουδά Verdi, o άλλος Φέρτη, ο ένας Γιάννη Κωνσταντινίδη και ο άλλος Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Και δεν θέτω εδώ θέμα ποιότητας αλλά ορθής διαδικασίας αξιολόγησης ενός διαγωνισμού. Και τι είδους επιτροπή θα είναι αυτή η οποία θα μπορεί να αξιολογήσει το ίδιο πειστικά όλα τα είδη μουσικής; Δεν πιστεύω στη στείρα εξειδίκευση αλλά εδώ μιλούμε για κάτι που καλλιτεχνικά είναι ανεπίτρεπτο.
Επίσης, να αναφέρω ένα άλλο σημαντικό ζήτημα. Το Δελτίο Τύπου γράφει επί λέξει: «Στόχος του διαγωνισμού τραγουδιού είναι η ανάδειξη νέων δημιουργών και η προώθησή τους για επαγγελματική ενασχόληση με το αντικείμενο». Δηλαδή με ποιον τρόπο ο Δήμος δεσμεύεται έναντι των νέων για κάτι τέτοιο; Θα αναλάβει να τους βρει ατζέντη; Θα τους βάλει να τραγουδούν στην κοπή της πίτας της παράταξης του Δημάρχου; Αυτό μένει να εξηγηθεί από την πρόεδρο του Δ.Σ. του Αετοπουλείου και μέλλουσα πρόεδρο της επιτροπής αξιολόγησης.
Επιπρόσθετα, σε ποιο χώρο μπορούν να κατευθυνθούν επαγγελματικά αυτά τα παιδιά; Η αγορά έχει γεμίσει από performers όλων των ειδών, των οποίων η ανεργία αγγίζει το 80%. Να υπενθυμίσω ότι χώροι τραγουδιστικής διασκέδασης κλείνουν ο ένας μετά τον άλλον, ότι η ιδιωτική τηλεόραση σιγοσβήνει. Βρίσκω τον όλο διαγωνισμό, εν τέλει και ανάμεσα στα άλλα, αντιπαραγωγικό.
Τι θα ήταν παραγωγικό; Να ξεκινήσουμε από τα θεμέλια. Μπορεί ο Δήμος να εισφέρει στην αισθητική αγωγή των νέων; Συγκεκριμένα, ο δήμος οφείλει να στηρίξει τον παιδαγωγικό ρόλο που μπορεί να παίξει η φιλαρμονική και αυτός να μην εξαντλείται στις φιλότιμες και μόνο προσπάθειες των μελών της. Το να δημιουργηθεί ένα φυτώριο νέων μουσικών ή και μια ορχήστρα παιδιών στην πόλη, χρειάζεται συστηματικό προγραμματισμό και στήριξη ουσιαστική. Από την άλλη πλευρά, έχουμε εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες και δυνατότητες μαθημάτων εικαστικών και σκηνικών τεχνών μέσα στα πλαίσια της δημοτικής αρχής; Δεν νομίζω.
Θέλετε να κάνουμε διαγωνισμούς; Να κάνουμε διαγωνισμό τραγουδοποιίας, σύνθεσης, ερμηνείας οργάνων, λογοτεχνικής γραφής. Να γίνουμε πάλι ουσιαστικοί. Να συναντηθούμε με την εικόνα της τέχνης στην πόλη και όχι να ψάχνουμε στο image των παιδιών την εικόνα της ασχήμιας των «επαγγελματιών» του χώρου του θεάματος, ενός θεάματος που μετρά κάποιες μέρες ζωής.
Τελειώνοντας, να αναφέρω και κάτι άλλο. Το Χαλάνδρι κατοικείται από μια πλημμυρίδα ανθρώπων της τέχνης. Δε θα τους υποδείξω εγώ στο Δήμο, καθώς δουλειά του Δήμου είναι να τους ενεργοποιήσει. Θα μπορούσε ο Δήμος να προχωρήσει στη δημιουργία ενός πρότζεκτ προβολής του έργου των καλλιτεχνών της πόλης με έναν μόνιμο και θεσμικό τρόπο: εκθέσεις, συναυλίες, παρουσιάσεις βιβλίων, σεμινάρια κ.τ.λ. Παράλληλα θα μπορούσε να υπάρξει ένα ηλεκτρονικό αρχείο των καλλιτεχνών του Χαλανδρίου, με δείγματα του έργου τους το οποίο να ανανεώνεται με τη σύμφωνη γνώμη του εκάστοτε δημιουργού. Απλές λύσεις. Και όχι ιδιαίτερα δαπανηρές.
Ο ένας ονομάζεται Καλλισπέρεια και θα αφορά στη διαγωνιστική συμμετοχή μαθητών (σε ομάδες εργασίας ανά σχολείο) του Δήμου Χαλανδρίου και των όμορων δήμων σε ένα μεγάλο εύρος δραστηριοτήτων, Μουσική-Χορός-Θεατρικά Δρώμενα-Εικαστικά. Ο άλλος είναι διαγωνισμός τραγουδιού, σε επίπεδο περιφέρειας, ενηλίκων, με τρεις φάσεις αξιολόγησης και χρηματικά έπαθλα στους τρεις διακριθέντες.
Στο δεύτερο διαγωνισμό, μάλιστα, θα προεδρεύει της επιτροπής αξιολόγησης η ήδη πρόεδρος του Δ.Σ. του Αετοπουλείου, Τζίνα Πούλου. Επίσης, τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής θα είναι «από τις σημαντικότερες και διεθνούς αναγνωρισμένες προσωπικότητες στο χώρο της τέχνης». Η ασυνταξία στο κείμενο μέσα στα εισαγωγικά δεν είναι δική μου αλλά του δελτίου τύπου που μου απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Η τελική φάση τόσο του ενός διαγωνισμού όσο και του άλλου θα λάβει χώρα σε ανοικτή εκδήλωση στο Θέατρο Ρεματιάς.
Δε θέλω να είμαι αφοριστικός. Βρίσκω ενδιαφέρουσα, μέχρι ενός σημείου, τη διενέργεια καλλιτεχνικών μαθητικών αγώνων, καθώς αυτή θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να ενεργοποιήσει τις δημιουργικές δυνάμεις της πόλης. Όμως, για μια ακόμη φορά, η πολιτική πολιτισμού στο Δήμο (εξαιρώ κάποιες άλλες δράσεις του Αετοπουλείου), ξεκινά να χτίζει από τη στέγη και όχι από τα θεμέλια. Έχει εικόνα ο Δήμος για το αν γίνονται και με ποιον τρόπο μαθήματα αισθητικής, μουσικής, ορχηστικής και θεατρικής αγωγής στα δημόσια σχολεία του Χαλανδρίου; Έχει υπάρξει έγκριση από τη δευτεροβάθμια διεύθυνση για τη διενέργεια αυτού του σχολικού διαγωνισμού;
Μήπως όμως υπάρχει και κάποια αντιφατικότητα στις όλες ενέργειες στο θέμα του πολιτισμού σε σχέση με τη νεολαία της πόλης; Υπό την αιγίδα του ΝΠΔΔ Κέντρο Νεότητας δημιουργήθηκε πριν περίπου 20 χρόνια, ένα Θεατρικό Εργαστήρι, που ίδρυσε και διεύθυνε ο Τάσος Ράμσης και συμμετείχαν σε αυτό 10άδες νέοι. Έφτιαχνε σχεδόν δυο θιάσους για κάθε έργο που ανέβαζε. Ήταν εξαιρετικές οι επιλογές των έργων που παίζονταν και οι παραστάσεις κρίνονταν επιτυχείς. Το κόστος του Θ.Ε., μπροστά στο έργο του, ήταν μηδαμινό. Αφορούσε στην αμοιβή του Τ. Ράμση και στα μικροέξοδα των παραστάσεων. Αυτά όλα τα όμορφα και δημιουργικά τελείωσαν πέρσι που o κος Ραμσης συνταξιοδοτήθηκε.. Θα άξιζε να ξαναστηθεί κάτι παρόμοιο, αν ψάχνουμε για πολιτιστική δημιουργικότητα.
Όσο για το καθαυτό διαγωνισμό τραγουδιού, τι να πω; Ας ξεκινήσουμε με τα τεχνικά ζητήματα. Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου «συμπεριλαμβάνονται όλα τα είδη (Προκλασικό, Κλασικό, δημώδες, λαϊκό, ελαφρύ, έθνικ κ.λπ)». Για όνομα του Θεού, αφού προκηρύσσεται ένας διαγωνισμός, δε θα μπορούσε να έχει θεματικό χαρακτήρα; Με ποιον τρόπο, θα συνδιαγωνιστούν νέοι και νέες που ο ένας θα τραγουδά Verdi, o άλλος Φέρτη, ο ένας Γιάννη Κωνσταντινίδη και ο άλλος Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Και δεν θέτω εδώ θέμα ποιότητας αλλά ορθής διαδικασίας αξιολόγησης ενός διαγωνισμού. Και τι είδους επιτροπή θα είναι αυτή η οποία θα μπορεί να αξιολογήσει το ίδιο πειστικά όλα τα είδη μουσικής; Δεν πιστεύω στη στείρα εξειδίκευση αλλά εδώ μιλούμε για κάτι που καλλιτεχνικά είναι ανεπίτρεπτο.
Επίσης, να αναφέρω ένα άλλο σημαντικό ζήτημα. Το Δελτίο Τύπου γράφει επί λέξει: «Στόχος του διαγωνισμού τραγουδιού είναι η ανάδειξη νέων δημιουργών και η προώθησή τους για επαγγελματική ενασχόληση με το αντικείμενο». Δηλαδή με ποιον τρόπο ο Δήμος δεσμεύεται έναντι των νέων για κάτι τέτοιο; Θα αναλάβει να τους βρει ατζέντη; Θα τους βάλει να τραγουδούν στην κοπή της πίτας της παράταξης του Δημάρχου; Αυτό μένει να εξηγηθεί από την πρόεδρο του Δ.Σ. του Αετοπουλείου και μέλλουσα πρόεδρο της επιτροπής αξιολόγησης.
Επιπρόσθετα, σε ποιο χώρο μπορούν να κατευθυνθούν επαγγελματικά αυτά τα παιδιά; Η αγορά έχει γεμίσει από performers όλων των ειδών, των οποίων η ανεργία αγγίζει το 80%. Να υπενθυμίσω ότι χώροι τραγουδιστικής διασκέδασης κλείνουν ο ένας μετά τον άλλον, ότι η ιδιωτική τηλεόραση σιγοσβήνει. Βρίσκω τον όλο διαγωνισμό, εν τέλει και ανάμεσα στα άλλα, αντιπαραγωγικό.
Τι θα ήταν παραγωγικό; Να ξεκινήσουμε από τα θεμέλια. Μπορεί ο Δήμος να εισφέρει στην αισθητική αγωγή των νέων; Συγκεκριμένα, ο δήμος οφείλει να στηρίξει τον παιδαγωγικό ρόλο που μπορεί να παίξει η φιλαρμονική και αυτός να μην εξαντλείται στις φιλότιμες και μόνο προσπάθειες των μελών της. Το να δημιουργηθεί ένα φυτώριο νέων μουσικών ή και μια ορχήστρα παιδιών στην πόλη, χρειάζεται συστηματικό προγραμματισμό και στήριξη ουσιαστική. Από την άλλη πλευρά, έχουμε εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες και δυνατότητες μαθημάτων εικαστικών και σκηνικών τεχνών μέσα στα πλαίσια της δημοτικής αρχής; Δεν νομίζω.
Θέλετε να κάνουμε διαγωνισμούς; Να κάνουμε διαγωνισμό τραγουδοποιίας, σύνθεσης, ερμηνείας οργάνων, λογοτεχνικής γραφής. Να γίνουμε πάλι ουσιαστικοί. Να συναντηθούμε με την εικόνα της τέχνης στην πόλη και όχι να ψάχνουμε στο image των παιδιών την εικόνα της ασχήμιας των «επαγγελματιών» του χώρου του θεάματος, ενός θεάματος που μετρά κάποιες μέρες ζωής.
Τελειώνοντας, να αναφέρω και κάτι άλλο. Το Χαλάνδρι κατοικείται από μια πλημμυρίδα ανθρώπων της τέχνης. Δε θα τους υποδείξω εγώ στο Δήμο, καθώς δουλειά του Δήμου είναι να τους ενεργοποιήσει. Θα μπορούσε ο Δήμος να προχωρήσει στη δημιουργία ενός πρότζεκτ προβολής του έργου των καλλιτεχνών της πόλης με έναν μόνιμο και θεσμικό τρόπο: εκθέσεις, συναυλίες, παρουσιάσεις βιβλίων, σεμινάρια κ.τ.λ. Παράλληλα θα μπορούσε να υπάρξει ένα ηλεκτρονικό αρχείο των καλλιτεχνών του Χαλανδρίου, με δείγματα του έργου τους το οποίο να ανανεώνεται με τη σύμφωνη γνώμη του εκάστοτε δημιουργού. Απλές λύσεις. Και όχι ιδιαίτερα δαπανηρές.
Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)