Ο ΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΞΙΑ
ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ
Σάββατο 5 Ιουλίου 2014
ΣΥΡΙΖΑ : Δελτίο Τύπου - Πρόσκληση στην Εκδήλωση - Ενημέρωση για τη Δ.Ε.Η., Πέμπτη 10 Ιουλίου
.jpg)
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΔΕΔΔΗΕ, ΑΔΜΗΕ
ΡΑΕ, ΛΑΓΗΕ
Μικρή - Μεγάλη ΔΕΗ
Energa, Hellas Power
Μικρές λέξεις που μπήκαν στο λεξιλόγιό μας όταν οι κυβερνήσεις μας αποφάσισαν να "απελευθερώσουν" την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Να την "απελευθερώσουν" από τον Δημόσιο Έλεγχο κι από την Κοινωνική Ευθύνη.
Για να γίνει το αγαθό του ηλεκτρισμού, εμπόρευμα.
"Για το καλό μας".
Τι σημαίνουν όλα αυτά για μας;
Πώς αλλάζει τη ζωή μας η ιδιωτικοποίηση ΑΔΜΗΕ και ΔΕΗ;
Γιατί ξεπουλιέται περιουσία ΟΛΩΝ ΜΑΣ;
Ποια είναι η διεθνής εμπειρία;
Γιατί το δημοψήφισμα προτείνεται σαν η μοναδική επιλογή για τη χώρα και το λαό της;
Σας προσκαλούμε στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Πέμπτη, 10 Ιουλίου, ώρα 8:00 μμ
στην Κεντρική Πλατεία Χαλανδρίου
Ομιλητές
ο βουλευτής Απόστολος Αλεξόπουλος συντονιστής ΕΕΚΕ Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής του ΣΥΡΙΖΑ
και
η Ευγενία Ουζουνίδου βουλευτής Κοζάνης, υπεύθυνη του τομέα Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ.
Παρεμβαίνουν εργαζόμενοι στον ΑΔΜΗΕ και τη ΔΕΗ
ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ Χαλανδρίου
Τα προβλήματα των δομών παιδείας, αθλητισμού και πολιτισμού στους ΟΤΑ μετά την οικονομική κρίση
Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα οδήγησε το κεντρικό κράτος στην υιοθέτηση πολιτικών λιτότητας. Οι πολιτικές αυτές επηρέασαν τα έσοδα, τις αρμοδιότητες και το προσωπικό των ΟΤΑ.
Οι πολιτικές επανασυγκέντρωσης των αρμοδιοτήτων στη κεντρική κυβέρνηση έφεραν ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της ήδη χωλαίνουσας κατάστασης στους Δήμου, ιδιαίτερα όταν μέσω αυτών ασκείται κοινωνική πολιτική.
Η παροχή υπηρεσιών νοούμενων ως τοπικών δημοσίων αγαθών υποβαθμίστηκε και παράλληλα μειώθηκε το προσωπικό των τοπικών δομών.
Οι Δήμοι περιορίζονται σε μια διαχειριστικού χαρακτήρα εκτέλεση κεντρικώς κατευθυνόμενων πρωτοβουλιών.
Αυτό σημαίνει ότι πολλές δομές και οργανωσιακά σχήματα μέσα στους ΟΤΑ υποβαθμίζονται. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελούν οι δομές παιδείας, αθλητισμού και πολιτισμού. Οι τομείς αυτοί εξυπηρετούν πολλούς δημότες οι οποίοι, λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν είτε στην αύξηση της τιμής των ήδη υποβαθμιζόμενων παροχών από τους ΟΤΑ είτε αδυνατούν πλήρως να καταφύγουν στον ιδιωτικό τομέα.
Μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη και του Μνημονίου οι όποιες αλλαγές στους ΟΤΑ περιορίσθηκαν στην διευκόλυνση των ιδιωτικοποιήσεων τοπικών δομών που αφορούν στη φύλαξη παιδιών, στον μαζικό αθλητισμό και σε αμέσως επόμενο στάδιο στη συντήρηση των σχολικών εγκαταστάσεων καθώς και στην οργάνωση και συντήρηση δομών πολιτισμού και παιδείας.
Ακόμη και η διοργάνωση αθλητικών εκδηλώσεων ή υποστήριξη δομών δια βίου μάθησης εξαρτάται από την αποκλειστική χρηματοδότηση της κεντρικής κυβέρνησης η οποία συνεπάγεται τον ουσιαστικό έλεγχο προγραμματισμού από την τελευταία. Οι συνέπειες αυτής της κατάστασης είναι η προϊούσα αύξηση του κόστους λειτουργίας αυτών των δομών για τους πολίτες ώστε να αναγκασθούν οι τοπικές κοινωνίες να καταφύγουν στη χρηματοδότηση της λειτουργίας των μέσω ιδιωτών.
Στο σημείο αυτό υπεισέρχεται ο παράγων κόστος – ωφέλεια των τοπικών αυτών δημοσίων αγαθών πάντοτε σε σχέση με την κατάσταση των ΟΤΑ και με την ποιότητα των υπηρεσιών τους, όπως και σε σχέση με την ποιότητα αντίστοιχων υπηρεσιών από τους ιδιώτες. Η ανάλυση κόστους-οφέλους έχει ως σκοπό τη παροχή τεχνικών λήψεως αποφάσεων όταν αποτυγχάνει η αγορά και η αποτυχία της αυτή εμποδίζει την ιδιωτική πρωτοβουλία από τη παροχή υπηρεσιών για τις οποίες οι άνθρωποι θα πλήρωναν ευχαρίστως εάν οι τιμές των δεν θα επιβαρύνονταν από επιπλέον κόστη.
Το ερώτημα είναι πότε οι ΟΤΑ νομιμοποιούνται να «μπουν στο παιχνίδι» για να διορθώσουν την ενδεχόμενη αποτυχία της αγοράς; Είναι εφικτό αυτό σήμερα στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης;
Τίθενται τα ερωτήματα:
- Θα ενδιαφερθεί ένας ιδιώτης να εκμεταλλευθεί ένα δημοτικό χώρο άθλησης με τέτοιο τρόπο ώστε να αναβαθμιστεί η ποιότητα και να μειωθεί το κόστος;
- Θα ενδιαφερθεί ο ιδιώτης να υποστηρίξει τη πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων σε τοπικό επίπεδο, όταν αυτές σήμερα δεν κοστίζουν τίποτε στους ΟΤΑ;
Η τοπική αυτοδιοίκηση υπέστη τις συνέπειες της κρίσης λόγω της μείωσης των πόρων της κατά 60%. Η μείωση αυτή δείχνει όμως και τη νοσηρότητα του φαινόμενου της διαχρονικής εξάρτησης της αυτοδιοίκησης από το κράτος, εξάρτηση που κατέστη εμφανέστερη λόγω της οικονομικής κρίσης.
Η αναβάθμιση των δομών παιδείας, αθλητισμού και πολιτισμού στους ΟΤΑ περνά κατά τη γνώμη μας από μια πολυσήμαντη οπτική που αφορά μια ομάδα δεδομένων – κριτηρίων κατανομής των πόρων από το κεντρικό κράτος.
Αν πάρουμε ως πολιτική- ιδεολογική παραδοχή ότι η τοπική αυτοδιοίκηση είναι μόνο για τα πιστοποιητικά τότε καλύτερα είναι να μην ομιλούμε για κατανομή κεντρικώς αυτοτελών πόρων. Το παράδειγμα πλήρους ιδιωτικοποίησης δομών της ΤΑ αποτελεί ένδειξη υιοθέτησης του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ και δεν επιδέχεται κερκόπορτες επιδότησης κοινωνικής πολιτικής.
Αν πάρουμε ως παραδοχή την υιοθέτηση ενός κοινωνικού μοντέλου της ΤΑ πρέπει να εργασθούμε σε μια κατεύθυνση συστηματικής ανάλυσης και σύνθεσης συγκεκριμένων χαρακτηριστικών που αφορούν τον κάθε ΟΤΑ ξεχωριστά με σκοπό τη διαμόρφωση πολιτικών που να εμπεριέχουν τους τομείς παιδείας, αθλητισμού και πολιτισμού.
Στον παραπάνω πίνακα μπορούμε να δούμε κατηγορίες κριτηρίων τα οποία εντάσσονται σε ένα αλγόριθμο ώστε να εξάγουμε μια συνισταμένη παραγόντων που θα συγκροτούν πολιτική για τις δομές αθλητισμού, παιδείας και πολιτισμού σε συγκεκριμένο ΟΤΑ.
Οι τιμές δεδομένων ως είσοδοι στον αλγόριθμο μπορούν να είναι ο αριθμός δημοτών, μορφωτικοί δείκτες, δομή απασχόλησης, εισόδημα και προσβασιμότητα.
Η τιμή εξόδου του αλγορίθμου θα αφορά τον αριθμό των πιστώσεων για κάθε Δήμο όσον αφορά στην πολιτική του για την παιδεία, τον αθλητισμό και τον πολιτισμό. Ειδικότερα για κάθε κατηγορία όπως για παράδειγμα τον αθλητισμό μπορεί να μετρηθεί η δομή του πληθυσμού, το εισόδημα και οι ήδη υπάρχουσες εν λειτουργία υποδομές αθλητισμού (κόστος συντήρησης κλπ).
Η άσκηση μακροπρόθεσμης πολιτικής των ΟΤΑ για τους τομείς της παιδείας, αθλητισμού και πολιτισμού διέρχεται μέσα από την συστηματική επικαιροποίηση τέτοιου είδους αλγορίθμων ώστε να μην αφήνεται τίποτε στην τύχη.
Ένα επιπλέον κριτήριο για τη νομιμοποίηση αυτού του αλγορίθμου είναι η διαφάνεια [Transparency]. Η διαφάνεια της λήψης αποφάσεων από τους πολιτικούς αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ κριτήριο της ανάλυσης cost-benefit για την υιοθέτηση πολιτικών στη τοπική αυτοδιοίκηση.
ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ
Όταν η κρίση χτυπάει ανελέητα τη χώρα σε όλους τους τομείς, δε θα μπορούσε να φανεί επιεικής με τις Σχολικές Επιτροπές των Ο.Τ.Α.
Η μείωση των κρατικών επιχορηγήσεων σε επισκευαστικές και λειτουργικές δαπάνες, δυσχεραίνει καθημερινά τη κατάσταση στις σχολικές μονάδες, αφού οι ανάγκες τους παραμένουν αυξημένες. Τα προβλήματα που αναφύονται αφορούν στα εξής:
1. επισκευή και συντήρηση των σχολικών κτιρίων, λόγω και της παλαιότητας των περισσοτέρων εξ αυτών,
2. εξωσχολικοί που καταστρέφουν κτηριακές και αθλητικές εγκαταστάσεις,
3. εισβολές αθιγγάνων που ξηλώνουν το χάλκωμα των αλεξικέραυνων,
4. κρύα σχολεία λόγω του αυξημένου κόστους του πετρελαίου θέρμανσης,
5. έλλειψη προσωπικού καθαριότητας.
Οι ΟΤΑ δυσκολεύονται οικονομικά και δεν διαθέτουν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν, στην παροχή των αυτονόητων τοπικών δημόσιων αγαθών στους Δημότες: την ασφάλεια και τις κατάλληλες συνθήκες για τα παιδιά τους στα σχολεία.
Και τι κάνουμε λοιπόν;!
Παρασκευή 4 Ιουλίου 2014
Ραγδαίες εξελίξεις! Ο Μητσοτάκης ανοίγει το Τυπογραφείο το Σ/Κ για να εκδώσει τα φύλλα επίταξης
Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες το Σαββατοκύριακο στο θέμα της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, καθώς η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να μην επιτρέψει διακοπές ρεύματος εν μέσω καλοκαιρινής περιόδου.
Έτσι η κυβέρνηση περιμένει την απόφαση του δικαστηρίου που θα κρίνει εάν είναι παράνομη η απεργία των εργαζομένων της ΔΕΗ και εν συνεχεία αναμένεται να τους δώσει λίγες ώρες μόνο να αλλάξουν τακτική και να σταματήσουν την απεργία.
Και μάλιστα, είναι αποφασισμένη η κυβέρνηση πως εάν συνεχιστούν οι απεργιακές κινητοποιήσεις στη ΔΕΗ, θα προχωρήσει σε επιστράτευση των απεργών, κάτι που αναμένεται να προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερο πολιτικό σεισμό σε ένα ήδη τεταμένο κλίμα.
Για αυτό το λόγο, σύμφωνα με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη εγκρίνει τη λειτουργία του Εθνικού Τυπογραφείου το Σαββατοκύριακο λόγω έκτακτων υπηρεσιακών αναγκών.
Ουσιαστικά, η κυβέρνηση ανοίγει το Σαββατοκύριακο το Εθνικό Τυπογραφείο, έτσι ώστε σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των απεργών στη ΔΕΗ, να μπορεί να τυπώσει τα λεγόμενα φύλλα πορείας.
Το Μαξίμου δείχνει αποφασισμένο να τηρήσει σκληρή γραμμή και μάλιστα σε περίπτωση που το δικαστήριο κρίνει παράνομη την απεργία και οι απεργοί δεν συμμορφωθούν τ΄ποτε θα προχωρήσει σε επίταξη των προσωπικών υπηρεσιών των απεργών και των εγκαταστάσεων της ΔΕΗ.
Η κυβέρνηση δεν κρύβει το φόβο της για πιθανές καταλήψεις σε εγκαταστάσεις της ΔΕΗ από τους απεργούς
Από την πλευρά τους, οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ ακόμα κι αν το δικαστήριο κρίνει την απεργία παράνομη, διαμηνύουν πως θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους.
http://www.spirospero.gr/, 4/7/2014
Τραγικό: Κοινωνικά Φαρμακεία Δήμων εκλιπαρούν για φάρμακα μέσω… e-mail
Η κρίση… «τέχνας κατεργάζεται» και πολλές φορές μας δείχνει το σκληρό πρόσωπό της. Μόλις πριν λίγες ώρες, «έφυγαν» εκατοντάδες email από το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Βύρωνα, το οποίο ζητά επείγοντος κάποιος συνάνθρωπός μας να ευαισθητοποιηθεί και να «δανείσει» ένα ακριβό φάρμακο σε άπορη, που το έχει άμεση ανάγκη και δεν έχει να το πληρώσει. To email αναφέρει:
«Μακροχρόνια άνεργη και ανασφάλιστη, που πάσχει από οστεοπόρωση έχει άμεση ανάγκη από το ενέσιμο φάρμακο PROLIA. Το φάρμακο αυτό κοστίζει 257,00 ευρώ και ο ασθενής αδυνατεί να το αγοράσει. Όποιος μπορεί να βοηθήσει παρακαλούμε να επικοινωνήσει με το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Βύρωνα (ΚΙΦΒ) στα τηλέφωνα 210-7628.209, 6977-747431 και e-mail egmont1937@gmail.com. Ταχυδρομικά έξοδα ή έξοδα για αποστολή με Κούριερ καταβάλλονται από το ΚΙΦΒ».
http://www.aftodioikisi.gr/, 4/7/2014
Η ιστορική σημασία της μάχης για την ΔΕΗ. Του Αλέξη Τσίπρα.
H ίδρυση της ΔΕΗ έγινε το καλοκαίρι του 1950. Ακριβώς 64 χρόνια μετά, έρχεται στη Βουλή νόμος που προβλέπει την ιδιωτικοποίηση, καλύτερα την εκποίηση των "φιλέτων" της ΔΕΗ. Των πιο παραγωγικών μονάδων, των λιγνιτικών πεδίων, των υδροηλεκτρικών εργοστασίων, των φραγμάτων, ενός πλούτου που είναι εξαιρετικά δύσκολο κανείς να τον κοστολογήσει. Και αυτός ο νόμος προωθείται στο θερινό τμήμα των 100 βουλευτών μέσα από διαδικασίες-εξπρές, που φανερώνουν την πρόθεση να αποκρυφτεί ένα μεγάλο εθνικής σημασίας θέμα από το λαό αλλά και από το σύνολο των βουλευτών.
Όταν το 1950 αποφασίστηκε η ίδρυση της ΔΕΗ, υπήρχαν 385 ιδιωτικές εταιρείες που παρήγαγαν ηλεκτρική ενέργεια, από τις οποίες κάποιες είχαν απλή άδεια, κάποιες προνομιακή άδεια, κάποιες ήταν δημοτικές ή κοινοτικές. Η πρώτη ύλη που χρησιμοποιούσαν ήταν το πετρέλαιο και ο γαιάνθρακας. Εισαγόμενα υλικά, πράγμα που έκανε την παραγωγή ενέργειας εξαιρετικά δαπανηρή, που σήμαινε, για όσους τα έζησαν, ότι ηλεκτρισμό είχε μονάχα το 55% του ελληνικού πληθυσμού.
Η πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα ήταν ένα αγαθό πολυτελείας. Χρειάστηκε να ιδρυθεί η ΔΕΗ με χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, από το σχέδιο Μάρσαλ, από τις ιταλικές επανορθώσεις, για να γίνει αυτό το αναπτυξιακό θαύμα. Να γίνει φθηνή η παραγωγή και το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας προς τους πολίτες και να πάει σταδιακά και στο πιο απομακρυσμένο χωριό, στο πιο απομακρυσμένο νησί της πατρίδας μας.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι αν δεν είχαν επιλεγεί τότε η λύση της ΔΕΗ κι άφηναν αυτό το μοντέλο στο οποίο σήμερα θέλουν να μας γυρίσουν πίσω, αυτό το θαύμα δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί.
-ΠΡΩΤΟΝ διότι μόνο μέσα από μια ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ μπορούσε να γίνει ενοποίηση της παραγωγής σε ένα ενιαίο διασυνδεδεμένο δίκτυο ώστε τα φορτία να επιμερίζονται σε εθνική κλίμακα.
-ΔΕΥΤΕΡΟΝ διότι η ύπαρξη ενός ενιαίου φορέα επέτρεψε τόσα χρόνια τώρα, τον επιμερισμό του κόστους ανάμεσα στις κερδοφόρες και τις ζημιογόνες περιοχές της χώρας. Κυρίως όμως διότι η αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων, απαιτούσε τεράστιες επενδύσεις που κανένας ιδιώτης δε θα επέλεγε ή δεν θα μπορούσε να κάνει. Επενδύσεις που και τώρα χρειαζόμαστε, για να κάνουμε ακόμα πιο αποτελεσματικό το δίκτυο της ΔΕΗ και να αμβλύνουμε τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, διατηρώντας μια επιχείρηση η οποία όχι μόνο θα παράγει και θα μεταφέρει το ρεύμα, αλλά θα μπορεί να ασκεί και κοινωνική πολιτική.
Ιδίως στην περίοδο της κρίσης, μια τέτοια πολιτική έχει ανάγκη τόσο μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού που βρίσκεται στα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης, όσο και οι πολύπαθες περιοχές της Δυτ. Μακεδονίας. Περιοχές που όλα τα προηγούμενα χρόνια έχουν επιφορτιστεί δυσβάσταχτο κόστος, ανθρώπινο και περιβαλλοντικό, προκειμένου όλη η Ελλάδα και όλος ο ελληνικός λαός να έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στο αγαθό που λέγεται ηλεκτρισμός.
Δεν υπερασπιζόμαστε -όπως κάποιοι λένε- μια συντεχνία εργαζομένων που ασχολούνται μόνο με το να υπερασπιστούν κάποια προνόμια. Ακόμα κι αν τα προνόμια αυτά κάποτε υπήρχαν, σήμερα όλοι μας ζούμε στις εποχές της μνημονιακής βαρβαρότητας, των μεγάλων περικοπών στους μισθούς στα εισοδήματα. Συνεπώς, σήμερα καλούμαστε να υπερασπιστούμε όχι μονάχα το ιερό δικαίωμα των εργαζόμενων στην εργασία αλλά και το δικαίωμα του ελληνικού λαού να διατηρήσει τον έλεγχο και την ιδιοκτησία μιας επιχείρησης που στήθηκε από το δικό του υστέρημα και το δικό του ιδρώτα, πριν από 64 χρόνια.
Για όλους τους παραπάνω λόγους αποτελεί έγκλημα οικονομικό και εθνικό η εκποίηση και τελικώς η διάλυση της ΔΕΗ. Θέλω να δώσω ένα παράδειγμα, για να καταλάβουμε τι θα συμβεί και στον καταναλωτή, αν αφήσουμε αυτό το έγκλημα να υλοποιηθεί. Με την διαδικασία απελευθέρωσης τα προηγούμενα χρόνια, δόθηκε η δυνατότητα επενδύσεων σε ιδιώτες. Έγινε διαγωνισμός -ως συνήθως αυτοί οι διαγωνισμοί γίνονται για να πάει σε έναν τελικά η δουλειά, αυτή είναι η παρακαταθήκη της σύγχρονης οικονομικής και πολιτικής διαπλοκής- κανένας όμως δεν προχώρησε σε καμία πραγματική επένδυση. Γιατί θέλουν να πάρουν έτοιμα τα εργοστάσια παραγωγής, και δωρεάν τον ορυκτό πλούτο. Τον εθνικό μας πλούτο, και μάλιστα έναντι ενός ευτελούς τιμήματος που μπορεί να συγκριθεί με το κόστος κατασκευής ενός μονάχα υδροηλεκτρικού σταθμού. Πρόκειται για αετονύχηδες και αεριτζήδες, παρά για επενδυτές.
Οι δε παραγωγοί ενέργειας, μέχρι πρόσφατα κοστολογούσαν την ενέργεια που πουλούν 60-70 ευρώ τη μεγαβατώρα. Μόλις πληροφορήθηκαν ότι η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ εξέταζε την περίπτωση κινητοποιήσεων που μπορεί να οδηγήσoυν και σε απεργίες, πριν καν ξεκινήσουν οι απεργίες, άρχισαν να κοστολογούν τη μεγαβατώρα 150 ευρώ! Αν αυτοί οι άνθρωποι που έχουν μοναδικό στόχο το κέρδος αποκτήσουν όλα τα εργοστάσια, ούτε θα κάνουν αποκαταστάσεις στις περιοχές της Δυτ. Μακεδονίας και στο δίκτυο, ούτε θα σεβαστούν τους εργαζόμενους και φυσικά δεν θα νοιάζονται αν το ρεύμα ακριβύνει 2 και 3 φορές.
Στην περίπτωση της ΔΕΗ δεν πρόκειται για μια αντίθεση ιδεολογική ή πολιτική που μπορεί να έχει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την πολιτική της κυβέρνησης για ιδιωτικοποιήσεις, γενικά και αόριστα, δημόσιων οργανισμών. Εδώ πρόκειται για ένα εθνικής σημασίας θέμα. Γι αυτό τον λόγο, ανεξάρτητα από πιθανές διαφορετικές οπτικές που μπορούμε να έχουμε με άλλες πολιτικές δυνάμεις σε μια σειρά από ζητήματα, ακόμα και στο μείζον θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού, στόχος μας είναι να συγκροτήσουμε ένα παλλαϊκό κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο, για την υπεράσπιση της ΔΕΗ που έχει στρατηγική σημασία για την εθνική οικονομία και την ανάπτυξη της χώρας μας. Είναι ιστορική μας υποχρέωση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)