 |
Του Γεωργίου Παπασίμου
Δικηγόρου |
Οι απίστευτες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Π. Καμμένου στις Η.Π.Α, όπου εμφανίζεται να παρακαλά τον αντίστοιχο υπουργό Εθνικής Άμυνας των Η.Π.Α., να γεμίσει την Ελλάδα με όσο δυνατόν περισσότερες Αμερικανικές βάσεις, προκάλεσαν οργή και αποτροπιασμό.
Πρόκειται για το τελευταίο στάδιο εθνικής υποτέλειας, που θυμίζει «φύλαρχο» νεότευκτου Αφρικανικού Κράτους, που ζητά από τον ισχυρό να εκμεταλλευτεί ανέξοδα την δική του δήθεν γενναιοδωρία «παραχώρησης» των πάντων, με στόχο να κερδίσει την πρόσκαιρη εύνοιά του.
Σε αυτή την εποχή της γεωπολιτικής ρευστότητας, που ως αιτία έχει την μείωση της ισχύος και του ρόλου των Η.Π.Α. στην «πλανητική διαχείριση» των πραγμάτων, αφού, όπως έχουμε τονίσει και σε άλλα άρθρα, αυτές έχουν εισέλθει στο λεγόμενο «φθινόπωρο των ηγεμονιών», σύμφωνα με το ορθό σχήμα του Giovanni Arrighi, λόγω της μακρόσυρτης παρακμιακής πορείας της Αμερικανικής παγκόσμιας ηγεμονίας, θα υπάρξουν έντονες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, λόγω της εμφάνισης νέων επίδοξων δυνάμεων με παγκόσμια ισχύ, σε συνδυασμό με την όξυνση της οικονομικής κρίσης, εξαιτίας του έντονου ανταγωνισμού των πόλων του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος.
Είναι προφανές, ότι σε αυτή την περίοδο η Χώρα μας, η οποία αντιμετωπίζει μείζονα εθνικά προβλήματα, ιδιαίτερα στον άξονα Κύπρου – Αιγαίου – Θράκης από την Τουρκία, που θέλοντας να παίξει ρόλο μεγάλης περιφερειακής δύναμης στη σημερινή φάση των ρευστών γεωπολιτικών ανακατατάξεων, επιδίδεται σε πρωτόγνωρες ιστορικά διπλωματικές συνεργασίες, κυρίως με την Ρωσία και το Ιράν, ενώ, παράλληλα, αποτελεί χρήσιμο «γεωπολιτικό εργαλείο» για την Δύση, παρά τις ρητορικές αψιμαχίες, οφείλει να είναι ιδιαιτέρως προσεκτική στην εξωτερική και αμυντική της πολιτική, έχοντας ως στόχο τις πολύπλευρες συμμαχίες, αλλά και τα ισχυρά ανταλλάγματα, υπέρ των συμφερόντων της, για κάθε τυχόν «στρατηγική παραχώρηση». Από αυτή την «ομπρέλα συμμαχιών», είναι προφανές, ότι δεν μπορεί να μην περιλαμβάνονται οι Η.Π.Α., οι οποίες έχουν ευρύτερα γεωστρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή.
Από αυτό, όμως, μέχρι του σημείου να μετατρέπεται σε «παράκλητο», για να γίνει στρατιωτικό «προτεκτοράτο» τους, επί εποχής Τραμπ, η απόσταση είναι χαώδης. Και αυτό, πέραν της ιδεολογικά «σχιζοειδούς» κατάστασης, να προσκολλάται η Χώρα άρρηκτα στο «άρμα» και στις επιλογές των Η.Π.Α. από την σημερινή Κυβέρνηση, στελέχη της οποίας κατηγορούσαν με σφοδρότητα τον Ανδρέα Παπανδρέου για φιλοαμερικανισμό, όταν επιχείρησε στην δεκαετία του 1980 ισορροπημένα να «καθαρίσει» την Ελλάδα από τις πολλαπλές Αμερικανικές βάσεις, που προϋπήρχαν, η πολιτική αυτή, αντικειμενικά, είναι παντελώς εσφαλμένη και βλαπτική για τα εθνικά συμφέροντα.
Ο «ολισθηρός κατήφορος» της Ελλάδος φαίνεται να μην έχει πάτο. Αφού μετατράπηκε σε ιδιότυπη Ευρωπαϊκή «αποικία χρέους», με τα νήματα να κινούνται από το Βερολίνο, βυθίζοντας την κοινωνία σε απογοήτευση και φόβο για την επιβίωσή της, τώρα κάνει ένα περαιτέρω «άλμα στο κενό», επιδιώκοντας να γίνει στρατιωτικό «προτεκτοράτο» των Η.Π.Α. !!
Παρά την σκληρότητα της έκφρασης, που αποδόθηκε από το Κ.Κ.Ε., ότι «η σημερινή Ελλάδα είναι το καλύτερο ’’βαποράκι’’ των Η.Π.Α. στην περιοχή», αυτό δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Το καταδεικνύουν οι δηλώσεις Καμμένου, που αποτελούν το επιστέγασμα του ευρύτερου κυβερνητικού σχεδιασμού, η επιζήμια Συνθήκη των Πρεσπών, που επιβλήθηκε και «φιλοτεχνήθηκε» από τις Η.Π.Α., η διαφαινόμενη συμφωνία με την Αλβανία, κατ’ επιταγή αυτών, αλλά και οι μυστικές συνομιλίες για το Κυπριακό, για λύση, που ο πυρήνας της θα είναι το παλιό «εκτρωματικό» σχέδιο Ανάν.
Στη πραγματική ζωή, όμως, είναι γνωστό ότι τα «βαποράκια» είναι, αφενός, τα πιο εύκολα θύματα και, αφετέρου, αυτά που «πολτοποιούνται» με την πρώτη ευκαιρία.
