Στην πολιτική ζωή της χώρας, το τελευταίο δεκαεξάμηνο άσκησης της εξουσίας από τη συμμαχική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ., υπό τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, περισσεύει στις δυνάμεις της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης κατά την εκφορά του μίζερου δημόσιου λόγου τους το ψεύδος, η λάσπη, η συκοφαντία, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Οι τρεις σε συσκευασία ενός αρχηγοί της αντιπολίτευσης, στερούμενοι πολιτικού αισθητηρίου και ενόρασης, παραγνωρίζοντας ότι οι δικές τους πολιτικές και των κομμάτων που αντιπροσωπεύουν οδήγησαν τη χώρα στον όλεθρο και την καταστροφή τα τελευταία χρόνια της μεταπολίτευσης, «διέβλεπαν» δήθεν «αριστερή παρένθεση», που απλά δεν τους βγήκε!
Με υλικά τους το ψεύδος και την παραπληροφόρηση, που απλόχερα τους παρέχεται έχοντας βήμα από τα δόλια συστημικά μέσα της διαπλοκής, αποπειρώνται να χρεώσουν στον Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρνησή του ότι δήθεν ακόμη και το δημόσιο χρέος κατέστη μη βιώσιμο κατά το δεκαεξάμηνο της διακυβέρνησής του!
Πιστοί οι ίδιοι στη γραμμή Σαμαρά - Βενιζέλου, που σε κάθε ευκαιρία και από κάθε βήμα και σε όλους τους τόνους, ως θεραπαινίδες στα κελεύσματα των πιο συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων της Γερμανίας, διατυμπάνιζαν ότι «το χρέος είναι βιώσιμο!» και επιδίδονταν, κατά την προσφιλή τους τακτική, στις οριζόντιες περικοπές συντάξεων για την τιθάσευσή του. Οι ηγεσίες των τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης, σε συσκευασία ενός, έπρεπε, μετά την απόφαση του Eurogroup της 9ης Μαΐου 2016 και ενόψει του καθοριστικού για την τύχη της πατρίδας μας τακτικού Eurogroup της 24ης Μαΐου 2016, να τηρούν αιδήμονα σιγή, αφού το μικροκομματικό τους όφελος και η πολιτική τους μικροψυχία δεν τους επιτρέπουν να προτάξουν το εθνικό και δημόσιο συμφέρον συμπαρατασσόμενοι με την κυβέρνηση, όταν για πρώτη φορά, στην εξαετή πολυεπίπεδη κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, δρομολογείται οδικός χάρτης ελάφρυνσης του δημοσίου χρέους και εξόδου της χώρας μας από την κρίση.
Αντί να λιθοβολούν και να κινδυνολογούν, οφείλουν, τουλάχιστον μέχρι την 24η Μαΐου, να σιωπούν! Αφού δεν συμμετέχουν, από πολιτική ιδιοτέλεια, στην εθνική πανστρατιά επανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, την οποία οδήγησαν, προ εξαετίας, σιδηροδέσμια στις αγκάλες του μνημείου του καπιταλισμού στην οικουμένη, όπως είναι το ΔΝΤ, και των πιο ακραίων και νεοφιλελεύθερων σκοταδιστικών κύκλων της κάποτε δημοκρατικής και σήμερα συντηρητικής και φοβικής Ευρώπης.
Αμήχανες οι ηγεσίες της, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, βλέπουν άπραγες να εκκολάπτεται εβδομήντα χρόνια μετά και πάλι το αυγό του φιδιού, που οδήγησε στον ζόφο, την ανελευθερία και το αίμα, με εκατομμύρια νεκρούς στη Γηραιά Ήπειρο με βαρύ και δυσανάλογο τίμημα της δικής μας πατρίδας σε νεκρούς και ερείπια στον αμυντικό μας πόλεμο κατά του ναζισμού - φασισμού.
Ενώ δε όλα αυτά τα κοσμογονικά συντελούνται, η δική μας αντιπολίτευση περί άλλων τυρβάζει, ναρκοθετώντας από μικροκομματική ιδιοτέλεια την προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας. Η πολιτική όμως δεν είναι μόνο κριτική, αλλά περισσότερο εφαρμοσμένη τέχνη. Δείγματα γραφής έχουμε δει στην Παιδεία, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την Υγεία. Με τον νόμο για τους ανασφάλιστους έχουν πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη 2.500.000 ανασφάλιστοι, νομοσχέδιο σταθμός για το οποίο κανείς δεν μιλάει.
Υπάρχουν όμως μεγάλες ανάγκες στην πρόληψη, που μπορεί να γίνει με την επαναστελέχωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας με προσωπικό και εργαστήρια. Από την άλλη, η στήριξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, η κάρτα σίτισης - αλληλεγγύης για 150.000 δικαιούχους, η επιδότηση ενοικίου, η καθιέρωση δωρεάν μεταφοράς των ανέργων με τα ΜΜΜ είναι πλέον γεγονός.
Η κυβέρνηση ταχύτατα πρέπει να προχωρήσει το αναπτυξιακό πρόγραμμα για μείωση της ανεργίας και να έλθει ακόμα πιο κοντά στην καθημερινότητα του πολίτη.
* Ο Θωμάς Βαρδουλάκης είναι ιατρός - πνευμονολόγος, ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Δήμου Χαλανδρίου.
Το άρθρο του Θωμά Βαρδουλάκη πρωτοδημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ
