184.125,56 ευρώ στον ∆ήµο Χαλανδρίου για σχολικά μισθώματα.

κάντε "κλικ" στην εικόνα

Με σχετική Απόφαση (Αρ. Πρωτ. 30858/8-8-2014), που υπέγραψε ο Υπουργός Εσωτερικών, Αργύρης Ντινόπουλος κατανέµεται, από το λογαριασµό του Υπουργείου που τηρείται στο Ταµείο Παρακαταθηκών και ∆ανείων, συνολικό ποσό 4.591.476,16€ σε ∆ήµους της Χώρας, για την καταβολή µισθωµάτων από 1-05-2014 έως 31-8-2014 των σχολικών µονάδων τους, καθώς και των υπηρεσιών που τους µεταφέρθηκαν από 1-1-2011 σύµφωνα µε το ν. 3852/2010.

Το ποσό που αντιστοιχεί στον Δήμο Χαλανδρίου (δείτε τη φωτο παραπάνω) είναι 184.125, 56 ευρώ.

Δείτε την κατανομή για όλους τους Δήμους της χώρας ΕΔΩ

Λ. Μαγιάκης: Μανιφέστο "Φουχτελισμού" το κείμενο των 60 γαλάζιων δημάρχων

Με αφορμή τις εκλογές για τα όργανα της ΚΕΔΕ που θα διεξαχθούν το προσεχές φθινόπωρο, 60 νεοεκλεγέντες δήμαρχοι παρουσίασαν την ιδρυτική διακήρυξη της Κίνησης «Ανατροπή στην Αυτοδιοίκηση».

Ελάχιστους πείθουν τα περί αποστροφής του «κομματικού εναγκαλισμού» όταν οι υπογράφοντες/ουσες είναι στη μεγάλη τους πλειοψηφία στελέχη της Ν.Δ. ή υποστηριχθέντες/είσες από αυτήν στις δημοτικές εκλογές.
Εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι ότι ενώ περίμεναν πάνω από 200 υπογραφές, στο τέλος μάζεψαν μόνο 60 και αυτές με μεγάλο κόπο.

Οι πρόσφατες επισκέψεις του κ. Πατούλη, που φέρεται να ηγείται της κίνησης, σε νησιά, με το καπέλλο του γιατρού της αλληλεγγύης, δεν φέρεται να απέδωσαν τα αναμενόμενα, ύστερα μάλιστα και από το φιάσκο της Μυτιλήνης και την αποδοκιμασία του Φούχτελ τον οποίον συνόδευε.

Επί της ουσίας το «μανιφέστο» δεν αναφέρεται καθόλου στον «Καλλικράτη», που αποτελεί το κύριο εργαλείο στραγγαλισμού της Αυτοδιοίκησης, αλλά παραπέμπει σε μια μελλοντική συνταγματική αναθεώρηση, χωρίς βέβαια να παραλείπει να υπενθυμίζει ότι αυτή την εξήγγειλε ο πρωθυπουργός.

Είναι προφανές ότι το συγκεντρωτικό δημαρχοκεντρικό πλαίσιο λειτουργίας αποτελεί επιλογή τους.


Για τον ίδιο λόγο, οι λέξεις "λαϊκή συμμετοχή, τοπική δημοκρατία" δεν αναφέρονται πουθενά.


Ασκούν κριτική για το όργιο διαφθοράς και κακοδιαχείρισης στην Αυτοδιοίκηση μιλώντας απλώς για λάθη.

Χωρίς αναφορά στο θεσμικό πλαίσιο που έθρεψε την αδιαφάνεια, τις πελατειακές σχέσεις, και διατηρείται ανέπαφο μέχρι και σήμερα, μέσω του απαράδεκτου εκλογικού πλειοψηφικού συστήματος που ισχύει.

Εκείνο που ζητείται επανειλημμένα είναι να αποδοθούν πόροι από την τοπική φορολογία, το ΕΣΠΑ και το Πράσινο Ταμείο προκειμένου να υλοποιηθούν τοπικά σχέδια ανάπτυξης.

Και βέβαια αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Προϋποθέτει όμως ότι οι πολίτες δεν θα επιβαρυνθούν και άλλο, αλλά και αλλαγές σε θεσμικό επίπεδο που θα επιτρέψουν δημοκρατικό προγραμματισμό και όχι έργα βιτρίνας ή εξυπηρέτησης ημετέρων.

Αναγορεύουν σε κύριο μοχλό ανάπτυξης τον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος αναφέρεται ρητά και πολλές φορές στο κείμενο, όπως:
* παροχή δυνατότητας εκμετάλλευσης των δυνατοτήτων του ιδιωτικού τομέα για τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών
* ανάληψη νέων ρόλων στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής και της πρόληψης της υγείας, μέσα από την αναζήτηση συνεργασιών με φορείς και τον ιδιωτικό τομέα
* Είμαστε διατεθειμένοι να αναλάβουμε δράσεις για την προώθηση της χρήσης κι άλλων «χρηματοδοτικών εργαλείων», όπως ΣΔΙΤ, Συμβάσεις Παραχώρησης, Ομόλογα Έργων κ.ά.
Τέλος, καμιά αναφορά δεν γίνεται στις εργασιακές σχέσεις, στις απολύσεις, τις αξιολογήσεις, τις ΚΟΙΝΣΕΠ, τις ΜΚΟ και τις πεντάμηνες συμβάσεις.

Είναι φανερό ότι το μανιφέστο δεν αποτελεί τίποτε παραπάνω από το πλασάρισμα στην ΚΕΔΕ του οράματος του Φούχτελ για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, που σημαίνει:

* Λιγότερη δημοκρατία, περισσότερος συγκεντρωτισμός
* Μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση των πολιτών
* Απολύσεις και συρρίκνωση του προσωπικού
* Παράδοση των υπηρεσιών των δήμων στον ιδιωτικό τομέα και ιδιαίτερα τον γερμανικό, που κατέχει και την «τεχνογνωσία».

Απομένει λοιπόν στις αντιμνημονιακές δυνάμεις στην ΚΕΔΕ η διατύπωση ενός σχεδίου για την Αυτοδιοίκηση δημοκρατικού, συμμετοχικού, κοινωνικά δίκαιου, ενταγμένου σε μια γενικότερη πολιτική για την παραγωγική ανασυγκρότηση της πατρίδας μας προς όφελος των εργαζομένων.

* Ο Λευτέρης Μαγιάκης είναι επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Αμαρουσίου

avgi.gr

ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ, ΒΑΣΙΛΕΜΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ....

'Η ΣΤΕΓΗ ΚΑΛΑΤΡΑΒΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΑΔΕΙΑ...ΠΕΡΓΚΟΛΑΣ !

«Για να γίνει η συντήρηση στη στέγη Καλατράβα πρέπει πρώτα να νομιμοποιηθεί, καθώς έγινε με άδεια πέργκολας» καταγγέλλει ο πρόεδρος του ΟΑΚΑ, Πέτρος Γαλακτόπουλος, μιλώντας  σε ραδιοφωνική εκπομπή.

Ο κ. Γαλακτόπουλος σημείωσε, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να πέσει και ότι αντέχει άλλα 30 χρόνια.

Ωστόσο, υπογράμμισε ότι πρέπει να γίνει συντήρηση και αν γίνει μετά από 30 χρόνια, θα κοστίσει περισσότερο.

Επίσης τόνισε ότι και όλα τα κολυμβητήρια είναι χωρίς άδεια και συμπλήρωσε:

«Στο δικό μας κολυμβητήριο έγιναν Ολυμπιακοί Αγώνες, έγιναν Μεσογειακοί και δεν μπορούμε να κάνουμε πρωτάθλημα Ελλάδος γιατί δεν έχουμε άδεια».

Ο πρόεδρος του ΟΑΚΑ, Πέτρος Γαλακτόπουλος, παραχώρησε συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό
RealFm.
Πηγή : protothema.gr

Τα πραγματικά μηνύματα της Αργεντινής

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Με αφορμή τη νέα «τεχνική» χρεοκοπία της Αργεντινής, ξεκίνησε μια εντελώς αποπροσανατολιστική συζήτηση μεταξύ «μνημονιακών» (δηλαδή, των ελίτ που στηρίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα του προτεκτοράτου μας) και «αντιμνημονιακών» (Σύριζα κ.λπ.) για τα δήθεν «μηνύματα της Αργεντινής». Στην πραγματικότητα, υπήρξαν βέβαια σημαντικά μηνύματα από την εμπειρία της Αργεντινής, τα οποία όμως δεν έχουν σχεδόν καμιά σχέση με τα δήθεν αυτά μηνύματα που πρόβαλλαν οι παραπάνω «μονομάχοι».

Έτσι, για μεν τους «μνημονιακούς, τα δήθεν αυτά μηνύματα » ήταν ότι η αιτία της νέας περιπέτειας της Αργεντινής ήταν η στάση πληρωμών που κήρυξε η χώρα το 2001 για ένα χρέος που, σε αναλογία με το ΑΕΠ της, ήταν κάτω από το μισό του δικού μας όταν άρχισε η διαδικασία χρεοκοπίας το 2009/10! Με άλλα λόγια, για τους παρ’ημίν επαγγελματίες καρπαζο-εισπράκτορες της Υ/Ε, η μόνη λύση είναι η πλήρης υποταγή μιας χώρας στις επιταγές της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Πολιτική που ακολούθησαν πιστά, η οποία βέβαια δεν έσωσε την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού από την οικονομική καταστροφή, αλλά έσωσε όμως τις «καρέκλες» που τους έδωσαν τα αφεντικά τους. Και, φυσικά, και τις συνακόλουθες παχυλότατες ―συνήθως έμμεσες― οικονομικές απολαβές, που φανερώνουν ακόμη και τα «Πόθεν Έσχες» τους με τα δεκάδες σπίτια ο καθένας τους, τις καταθέσεις κ.λπ., και βέβαια την πολιτική και κοινωνική προβολή τους. Το τελευταίο άλλωστε παράδειγμα εθνικής μειοδοσίας των οργάνων της Υ/Ε στη χώρα μας είναι η παραπέρα καταστροφή του αγροτικού τομέα μας (στην οποία έχει ήδη οδηγήσει η ένταξή μας στην ΕΕ) που θα φέρει το τυχόν Ρωσικό εμπάργκο στα προϊόντα μας, σαν αποτέλεσμα της από μεριάς τους δουλικής στήριξης της εγκληματικής πολιτικής των γκάνγκστερς της Υ/Ε (ΗΠΑ και ΕΕ) κατά του Ρωσικού λαού και των Ρωσόφωνων στην Ουκρανία...

Από την άλλη μεριά, για τους «αντιμνημονιακούς» η αιτία της νέας επιδείνωσης της Αργεντινέζικης κρίσης είναι απλά τα «αρπακτικά» κερδοσκοπικά ταμεία, που τα δικαίωσε ένας Αμερικανός δικαστής κ.λπ.. Φυσικά, όλα αυτά είναι εξίσου αποπροσανατολιστικές ανοησίες με αυτές των «μνημονιακών», διότι τόσο τα κερδοσκοπικά ταμεία, όσο και οι δικαστές, απλά «τη δουλειά τους έκαναν», εκτός βέβαια αν όταν βγει ο Τσίπρας θα τρομάξει όχι μόνο τη Μέρκελ να αλλάξει γραμμή (με την απειλή ότι θα φύγει από το Ευρώ), αλλά και τα κερδοσκοπικά ταμεία και τους Αμερικανούς (ή Άγγλους για την περίπτωσή μας) δικαστές να φέρονται σωστά!

Για να δούμε όμως τα αληθινά μηνύματα της Αργεντινέζικης εμπειρίας θα πρέπει να αναφερθούμε στα γεγονότα σε συνάρτηση τόσο με τη στάση των ελίτ στη χώρα αυτή, όσο και με τη στάση των λαϊκών στρωμάτων που και εκεί, όπως άλλωστε και στην Ελλάδα, είναι τα πραγματικά θύματα της ΝΔΤ, δηλαδή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Μια τέτοια σύντομη ανάλυση, άλλωστε, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και για τα παρ’ημίν εφόσον από τις ίδιες αιτίες βέβαια δοκιμαζόμαστε.

Όσον άφορα πρώτα στην ευθύνη των Αργεντινέζικων ελίτ, η στάση πληρωμών μαζί με τους συμπληρωματικούς ελέγχους στη κίνηση κεφαλαίων ήταν οι πρώτες κινήσεις που έπρεπε να κάνουν οι ελίτ αυτές ―κινήσεις που πράγματι αναγκάστηκαν να κάνουν κάτω από τη λαϊκή οργή. Όμως, αντί οι κινήσεις αυτές να ήταν απλά οι πρώτες κινήσεις, σε ένα πρόγραμμα με συγκεκριμένους στόχους, βραχυπρόθεσμους και μεσο-μακροπρόθεσμους, αυτοί προχώρησαν σε ...μεσοβέζικες λύσεις. Δηλαδή, ένα πρόγραμμα με:

• βραχυπρόθεσμο κύριο στόχο την ανάκτηση της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας με την παράλληλη εισαγωγή αυστηρών κοινωνικών ελέγχων σε όλες τις αγορές, την κοινωνικοποίηση των Τραπεζών κ.λπ., και

• μεσο-μακροπρόθεσμο στόχο την αποκοπή της χώρας από την ΝΔΤ (δηλαδή τον ΠΟΕ, το ΔΝΤ κ.λπ.) στην κατεύθυνση της οικονομικής και πολιτικής αυτοδυναμίας, (όπως πάντα πρότεινε η στήλη αυτή και για την Ελλάδα)

Έτσι, μετά λίγα χρόνια, οι Αργεντινέζικες ελίτ άρχισαν να...παρακαλούν τους δανειστές να κάνουν διακανονισμό του Χρέους! Πράγμα που ευχαρίστως δέχτηκαν οι περισσότεροι δανειστές το 2005 γιατί, βέβαια, έστω και 1% του Χρέους να τους πλήρωναν οι Αργεντινέζοι κέρδος θα ήταν, ιδιαίτερα μάλιστα όταν αυτοί πρόσφεραν 30%! Τα πιο αρπακτικά φυσικά όρνεα μεταξύ τους, τα κερδοσκοπικά Ταμεία (τα γνωστά hedge funds που είναι γνωστά και για τον αρπακτικό ρόλο τους στην Ελλάδα) επέμεναν για 100% αποπληρωμή, και, φυσικά, η «ανεξάρτητη» Αμερικανική δικαιοσύνη τους δικαίωσε, οδηγώντας την Αργεντινή στη νέα «χρεοκοπία».

Τέλος, αναφορικά με την στάση των λαϊκών στρωμάτων στην Αργεντινή, μολονότι διέθεταν ένα ρωμαλέο, αυτόνομο από κόμματα λαϊκό κίνημα ―σε αντίθεση με τους δικούς μας εργαζόμενους που περίμεναν να τους καλέσουν οι ... κομματικοί εγκάθετοι των κομμάτων της Κοινοβουλευτικής Χούντας στα συνδικάτα για να κατεβούν σε αποσπασματικές απεργίες και διαδηλώσεις― τελικά φάνηκαν και εκεί τα όρια έλλειψης οργάνωσης και στρατηγικής. Διότι, φυσικά, δεν είναι δυνατή η ανατροπή ενός συστήματος και των ελίτ που το στηρίζουν απλά με την αυτό-οργάνωση και τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, όπως διδάσκουν (συχνά εκ του πονηρού) και πολλοί «ελευθεριακοί». Χωρίς οργάνωση, π.χ. μέσα σε ένα παλλαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Οικονομικής Απελευθέρωσης, με συγκεκριμένο πρόγραμμα, στόχους και στρατηγική, το κίνημα αυτό ήταν καταδικασμένο, όπως άλλωστε είχαν διδαχθεί οι λαοί ήδη από τις ατελέσφορες εξεγέρσεις της δεκαετίας του 1840.

Δυστυχώς, όμως, η αποτυχία του σοσιαλιστικού προτάγματος, μας έχει γυρίσει πίσω στον 19ο αιώνα, πράγμα που σημαίνει ότι δυο είναι οι βασικές επιλογές που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Ή θα ξαναχτίσουμε, από την αρχή, Λαϊκά Μέτωπα σαν το παραπάνω, για την ανάκτηση αρχικά της εθνικής και κοινωνικής κυριαρχίας, βάζοντας τα θεμέλια για συστημική αλλαγή που θα αποφασίσουν δημοκρατικά οι λαοί. Η, εναλλακτικά, θα επικρατήσει παγκόσμια η ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, σε ένα ολοκληρωτικό σύστημα που θα διατηρεί όλη την επιφάνεια της δημοκρατικότητας (κάτι σαν το «δημοκρατικό Ισραήλ»!), ενώ στην ουσία θα είναι το πιο ολοκληρωτικό σύστημα ελέγχου της πράξης και, το κυριότερο, της σκέψης, που θα έχει δει η Ιστορία... ​

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΦΟΥΜΑΡΑ ΓΙΑ "ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ" ΚΑΙ "ΑΝΑΠΤΥΞΗ"!

Τελικά μετά από 4 χρόνια φτωχοποίησης του ελληνικού λαού, επιβολής των πιο χυδαίων χαρατσιών αποκαλύπτεται ξεδιάντροπα ο ρόλος και η στόχευση των δανειστών της χώρας.

Όπως επίσης και η απίστευτη υποκρισία του Σόιμπλε, της Μέρκελ, του Γιουνκέρ, του "φίλου" Ολάντ και των υπολοίπων όταν μιλάνε για μεταρρυθμίσεις και ανάπτυξη.

Τελικά το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να παραμένει η Ελλάδα μια Κολομβία των Βαλκανίων, για να μπορούν οι δικές τους εταιρείες να παίρνουν τις δουλειές μέσω των ανθρώπων τους στην Ελλάδα που εντελώς συμπτωματικά είναι οι περίφημοι Έλληνες ολιγάρχες.

Έτσι τους αποκάλεσε και ο Σόιμπλε.

Αυτό όμως δεν εμπόδισε την εταιρεία σύμβολο της Γερμανίας να κάνει δουλειές στην Ελλάδα παρέα με την Intracom για πάνω από 20 χρόνια. Και μάλιστα με τις γνωστές μεθόδους της. Λαδώνοντας το σύμπαν.

Αν μπούμε δε και στον ίλιγγο των εξοπλιστικών θα χαθούμε στους λαβυρίνθους των πεταμένων δις που καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός. Φυσικά παρέχει άσυλο στον Χριστοφοράκο.

Την ίδια στιγμή πανίσχυρες εταιρείες όπως η γερμανική HOCHTIEF και η γαλλική VINCI συμμετέχουν σε ελληνικά δημόσια έργα από κοινού με τον Μπόμπολα.

Αρα το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι να πάψει η Ελλάδα να είναι Κολομβία των Βαλκανίων.

Το αντίθετο. Την θέλουν Κολομβία για να μπορούν να κάνουν τις δουλειές τους.

Το σημερινό συγκλονιστικό άρθρο του διευθυντή του Capital.gr Θανάση Μαυρίδη είναι άκρως αποκαλυπτικό για τον ρόλο των δανειστών μας.

http://kourdistoportocali.com/post/37182/merkel

-Η ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΩΡΟ

Aπό τον Θανάση Μαυρίδη

Ο τρόπος με τον οποίο σκέπτονται κάποιοι Ευρωπαίοι για το ελληνικό ζήτημα είναι πολλές φορές αφοπλιστικά απλός, σε βαθμό που να διακρίνουμε σε αυτούς στοιχεία εμμονής. Για παράδειγμα, το έκτρωμα του ΕΝΦΙΑ δεν θα υπήρχε αν οι Γερμανοί δεν "έκριναν" ότι οι Έλληνες έχουν "περισσότερα" από τους ίδιους. Άντε τώρα να τους εξηγήσεις κι άντε να καταλάβουν. Αντίθετα, σε θέματα που θα έπρεπε να επιμένουν, όπως η διαπλοκή, κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.

Λένε συχνά για τους φοροφυγάδες και για τη διαφθορά που διέπει τις συναλλαγές του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα. Ο λόγος τους είναι κενός περιεχομένου όσο οι Γερμανοί παρέχουν άσυλο στον Χριστοφοράτο!
 Είναι εξωφρενικό πέρα για πέρα!
Οργανωμένα δίκτυα "μεσαζόντων" μοίρασαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε δημόσιους λειτουργούς για να μας "φορτώσουν" γερμανικά προϊόντα και έπειτα κατηγορούν εμάς ως διεφθαρμένους! Την ίδια ώρα οι Γερμανοί παρέχουν ασυλία στον άνθρωπο που οργάνωσε αυτό το δίκτυο.