ΩΡΑΙΑ! ΝΕΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ!

 

Ό,τι έχει προηγηθεί είναι ΕΔΩ Τα boldarίσματα είναι δικά μας

Αγαπητέ Άγγελε,

Μου είναι αδύνατον να δεχθώ να τελειώσω εδώ με τη χθεσινή μου επιστολή, εξ αιτίας της αποχώρησής μου από τη θέση ευθύνης, διότι τοποθετήθηκες και καλά έκανες πολύ σκληρά! 

Επειδή το θέμα το πλάτειασες αρκετά και επειδή μου χρέωσες ακόμα και ειρωνική διάθεση στην απάντησή μου προς την επαναπατριζόμενη εκ Κρήτης συμπολίτισσάς μας, υποχρεώνομαι να απαντήσω πλέον ως Αφροδίτη, γιατί σε εμένα απευθύνεσαι  και μάλιστα με μακροσκελή «ερυθρά» απάντηση.  Ασφαλώς το «ερυθρά» αφορά στο πραγματικό χρώμα των στοιχείων.

Μου αποδίδεις  επιπλέον και προσπάθεια συγκάλυψης,  των όποιων επικοινωνιακών παραλήψεων χρεώνεις στο Δήμο και αναφέρεσαι μάλιστα στη «ντουντούκα» που χρησιμοποίησα  σε προηγούμενη επιστολή μου με περιπαικτική διάθεση, μην αποδεχόμενος πως κάποιες δράσεις απαιτούν μόνον ουσία και μπόλικη διακριτικότητα.

Νομίζω πως όλοι οι πολίτες για το όποιο πρόβλημά τους, ακόμα και για το παραμικρό,  απευθύνονται στο Δήμο συνήθως για την επίλυσή του. Έτσι βρίσκει άλλωστε την επαλήθευσή της και η λαϊκή ρήση που λέει «τα παράπονα στο δήμαρχο»!

Πώς λοιπόν δεν θεωρείται αυτονόητο, το να  απευθύνονται σε αυτόν οι πολίτες που βρίσκονται σε δυσκολία; Είναι άγνωστη η Κοινωνική Υπηρεσία στον πολίτη;  Ξέρεις πόσοι συμπολίτες μας έχουν ήδη περάσει από αυτήν, έχουν καταγραφεί για συγκεκριμένες ανάγκες τους και σε πόσους έχει γίνει και κοινωνική έρευνα από την Κοινωνική μας Λειτουργό, γιατί επιβαλλόταν και η τεκμηρίωση των λεγομένων τους;  Και αυτό το αναφέρω επειδή αναρωτήθηκες με ποιού είδους διαφάνεια λειτουργούμε.  

Με πλήρη λοιπόν διαφάνεια, αγαπητέ Άγγελε, την ευθύνη της οποίας έχει αποκλειστικά η υπηρεσία και σε διαβεβαιώνω εντίμως χωρίς να υπεισέρχεται καμιά επιρροή  αιρετών.

Δεν θα έπρεπε όμως να ενημερώσεις τη φίλη από την Κρήτη πως και αυτό το καλοκαίρι που μας πέρασε, ενδεχομένως πριν έρθει στην πόλη μας, λειτούργησε εντελώς δωρεάν για όλα τα παιδιά που εκδήλωσαν ενδιαφέρον, πρόγραμμα Καλοκαιρινής Φύλαξης με Δημιουργική Απασχόληση σε 6 σχολικά συγκροτήματα, για διάστημα ενάμισι μήνα. Τότε που κλείνουν τα σχολεία και οι γονείς δεν ξέρουν πού να αφήσουν τα παιδιά τους, μέχρι την πολυπόθητη άδειά τους. Αυτό γνωρίζεις να το κάνουν πολλοί «πέριξ»  Δήμοι, από αυτούς που επικαλείσαι πως έχουν κοινωνική πολιτική  τέτοια, που δεν τους φθάνουμε; 

Δεν θα επικαλεστώ ποτέ πως δεν χρειάζονται και άλλα και άλλα και άλλα. Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και θέλει πολύ δρόμο για να φθάσουμε το καλό. Όμως προσπάθειες γίνονται και μια τέτοια είναι και το Σχέδιο Δράσης Καταπολέμησης της Φτώχειας, την υλοποίηση του οποίου έχουμε εξασφαλίσει ως Δήμος. 

Στο δε κτήριο που αναφέρεσαι και για τα μισθώματα του οποίου κάνεις ειδική μνεία, θα πρέπει υπεύθυνα να πω πως η μίσθωσή του ξεκινά από την 1^η Ιανουαρίου 2013 και δεν έχει πληρωθεί ούτε ένα ευρώ για το πριν διάστημα. Ελπίζουμε δε πως μαζί με την ολοκλήρωση των τεχνικών παρεμβάσεων σε αυτό θα έχει ολοκληρωθεί και η διαδικασία επιλογής των 17 ανθρώπων, που θα στελεχώσουν ως προσωπικό τις 4 δομές που θα λειτουργήσουν. Δηλαδή το Κοινωνικό Παντοπωλείο, τη δομή Παροχής Συσσιτίου, το Κοινωνικό Φαρμακείο και το Κέντρο Διαμεσολάβησης, που θα υποστηρίζει τις 3 προηγούμενες δομές.

Βέβαια Αγαπητέ Άγγελε χρέωσες επιπλέον στην απάντησή μου, πως ζητείται από τον πολίτη να εκθέτει την κατάστασή  του  στο αυτί του αντιδημάρχου. Από πού συμπεραίνεται αυτό; Δηλαδή  όταν του ζητάς να απευθυνθεί στην αρμόδια υπηρεσία – στην προκειμένη περίπτωση στην Κοινωνική - του ψιθυρίζεις να έρθει να το πει στο αυτί του αιρετού; Εάν είχες αφιερώσει ένα πέρασμα από τη συγκεκριμένη  υπηρεσία και είχες μιλήσει με τους ανθρώπους της, θα είχες πεισθεί και για το όποιο έργο της και για τη διαδικασία που τηρείται.

Προσωπικά δεν πικραίνομαι για τη συνολική τοποθέτησή σου, γιατί ομολογουμένως σου αναγνωρίζω πως επιθυμείς  το καλύτερο για την πόλη σου  και είσαι πολλά χρόνια ένας ενεργός και ιδιαίτερα δραστήριος πολίτης. Έχεις περάσει όμως από σημαντικές θέσεις ευθύνης και γνωρίζεις πιο καλά από εμένα το πώς και σε ποιό βαθμό μπορεί να εμπλακεί ο αιρετός, στη δουλειά των υπηρεσιών.  

«Πρέπει να το ‘χει η κούτρα σου να κατεβάζεις ψείρες», ξαναλέει ο θυμόσοφος λαός μας!  Και σε αυτό ελπίζω να συμφωνούμε.  

Επίσης σου αναγνωρίζω το αναφαίρετο δικαίωμά σου, να υπερασπιστείς τη φίλη που γύρισε στο Χαλάνδρι  μετά από απουσία 5 ετών στη μεγαλόνησο. Δεν σου κρύβω όμως, πως θα ήθελα έστω και τώρα να μας πει η ίδια αν προσπάθησε να βρει τρόπους να βοηθήσει την κοινή προσπάθεια που γίνεται όχι μόνον απευθυνόμενη στο Δήμο, αλλά και σε άλλους φορείς, που ήδη έχουν ευαισθητοποιηθεί και έχουν δραστηριοποιηθεί στη στήριξη των συνανθρώπων μας, που βρίσκονται σε ένδεια. Γιατί τότε νομίζω πως θα έβρισκε πεδίο δράσης, όπως το έχουν βρει ήδη δεκάδες συμπολίτες μας.

Άρα ως Δήμος δεν διεκδικούμε τίποτα σε αποκλειστικότητα, απλά λέμε πως η Ανθρωπιά, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε,  μπορεί να εκφραστεί και με το «Μαζί» και με την ξεχωριστή ατομική προσπάθεια του καθένα μας. Θέμα επιλογής είναι, με το ίδιο καλό αποτέλεσμα.

Σε ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία!

Με εκτίμηση

Αφροδίτη Χατζηγεωργίου

Δημοτική Σύμβουλος

ΩΡΑΙΑ! ΜΑΛΙΣΤΑ! 

ΜΕ ΤΗΝ  ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ! 

ΣΠΑΝΙΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΝΩ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΛΑ  ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ  ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ, ΤΙΣ ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΕΡΤΑ.

Έτσι αυτή η πολιτική αντιπαράθεση με την Αφροδίτη - ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ, μιας διετίας όμως που θεωρούμε - και όχι μόνοι μας - ότι ΣΥΝΟΛΙΚΑ ήταν από τις ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ στην αυτοδιοικητική ιστορία της πόλης (συγκρινόμενη μόνο με την άλλη ζοφερή περίοδο της περιόδου 1997 - 2000), με αποκλειστική ευθύνη της ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ του δήμου ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΟΣ άλλου, μπορεί να γίνει διαφωτιστική για τους δημότες.

Και καταλαβαίνω ότι αυτή μας η άποψη για την ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΔΙΕΤΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ  αδικεί προσωπικά κάποιους που προσπάθησαν παραπάνω να ισιώσουν κάποια ΘΕΟΣΤΡΑΒΑ,  αλλά η πικρία τους δεν μπορεί να γίνει άλλοθι ώστε να μην αξιολογείται ΣΥΝΟΛΙΚΑ η διοίκηση που δεν είναι διοίκηση Χατζηγεωργίου αλλά διοίκηση ΚΟΥΡΑΣΗ. ΚΑΙ ΣΩΣΤΟΤΕΡΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΝΔΡΕΑΣΗ, όπως φάνηκε και με τις δημαιρεσίες.

Αυτά στο γενικό!

Για τα ειδικά τώρα:

1. Δεν θα απαντήσω στους προσωπικούς χαρακτηρισμούς (που έχω boldάρει) διότι την Αφροδίτη την σέβομαι ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ και άρα τις επιτρέπω ακόμα και προσωπικές αιχμές στα ευπρεπή όρια που τις κάνει οι οποίες δεν με προσβάλλουν.

2.Για το "κοκκίνισμα" όμως στα γράμματα θα απαντήσω διότι - εκτός των άλλων, ιδεολογικής φύσεως - υπονοεί και άνιση προβολή των απόψεων από την Πλατεία. 
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ!

Λοιπόν όπως μπορείτε να δείτε όλοι, σε όλες μας τις αναρτήσεις,  το κεντρικό μας θέμα είναι κάθε φορά με μαύρα γράμματα και το σχόλιο μας - αν υπάρχει, με το μπορντώ της Πλατείας. 

Βλέπετε σε αυτήν εδώ την ΙΔΙΩΤΙΚΗ γωνιά ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΕΒΑΣΤΕΣ, και τους δίνεται χώρος πάντα με τον ίδιο τρόπο, με απόλυτη πίστη στον πλουραλισμό.

Δεν είμαστε σαν του ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΟΡΒΑΝΑ που στηρίζουν ΜΟΝΟ ΤΑ ΦΙΛΙΚΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ, με το δημόσιο χρήμα ύστερα από  απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την οποία όσοι ψήφισαν πρέπει να απολογηθούν ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Δεν είμαστε σαν και εκείνους  που έκαναν ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ στα μέσα ανάλογα με τις απόψεις που αυτά διατυπώνουν, ενώ μην ξεχνάμε ότι μέχρι πρόσφατα είμασταν ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ακόμα και ως αναφορά, από το site του Δήμου μας!

Πρακτική που προσωπικά η Αφροδίτη ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ότι δεν νομιμοποιεί. 

Αλλά βέβαια χρεώνεται και εκείνη πολιτικά, ως κορυφαίο μέλος της διοίκησης, όσο και αν αυτό είναι πικρό και πολλές φορές άδικο.

Η ΣΥΝΙΣΤΑΜΕΝΗ ΜΕΤΡΑΕΙ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΟΥ. Δεν μιλάμε για ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΟΥ ΘΕΜΑΤΑ!

Και την συνισταμένη δεν την καθόρισες εσύ. Αλλά πειθάρχησες.

3, Αφροδίτη σε παρακαλώ ξαναδιάβασε την χθεσινή μου απάντηση και βρες μου την λέξη "ειρωνική" διάθεση.

 ΨΙΛΟΕΠΙΘΕΤΙΚΗ γράφει. Και μάλιστα ΨΙΛΟ ...., ούτε καν  επιθετική! 
Ε, και σήμερα, είσαι λίγο επιθετική, μου φαίνεται.

4. Την περιπαικτική διάθεση στο "ντουντούκα" επίσης  δεν κατάλαβα ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΔΕΣ. 

Λάθος σου, δεν υπάρχει τέτοιο ύφος, ούτε θα μπορούσε απέναντι ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ! 

Το "ΝΤΟΥΝΤΟΥΚΑ" ήταν δική σου έκφραση και απλώς ήθελα να υπογραμμίσω το σημείο με την δεδομένη διαφορά αντίληψης που υπάρχει μεταξύ μας, για το θέμα, διαφορά που παραμένει.
 Εσύ θεωρείς ότι η "διακριτικότητα" δεν μπορεί να συνυπάρχει με έναν στοιχειώδη διαπαραταξιακό έλεγχο σε αυτές τις πολιτικές στις οποίες αναφέρεσαι.
Εγώ έχω άλλη άποψη ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΧΩ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ από την "προσωπική διευθέτηση" τέτοιων κρίσιμων θεμάτων, ΟΠΩΣ Η ΔΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΕ ΑΝΑΓΚΗ, που ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ. 

5. Αλλά ΝΑΙ, έχεις δίκιο, υπάρχει σατυρική διάθεση ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ και  την ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΗ από την οποία και εσύ σήμερα φροντίζεις να πάρεις - και καλά κάνεις αφού ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΕ ΑΔΙΚΕΙ - αποστάσεις. 

Και πώς συμπέρανες καλή μου Αφροδίτη  ότι σου χρεώνω ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ "συγκάλυψη των όποιων επικοινωνιακών παραλείψεων";;; 

Ίσα, ίσα που χαίρομαι ειλικρινά που σήμερα, έμμεσα υπονοείς δημόσια ότι ΔΕΝ ΣΥΓΚΑΛΎΠΤΕΤΑΙ αυτή η επικοινωνία του στυλ "συνδέσαμε τον Σταθμό του ΜΕΤΡΟ με το ΜΕΤΡΟ με λεωφορειακή γραμμή"! (ξέρεις  εσύ τι εννοώ).

Αυτή η "εμπνευσμένη, έγκαιρη  και υπεύθυνη ενημέρωση των πολιτών και του τοπικού τύπου" ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ, ίσως είναι ο παράγοντας εκείνος που σε οδήγησε να αποδώσεις σε εμάς την ευθύνη που δεν θυμίσαμε στην αναγνώστριά μας ΤΙ ΚΑΝΑΤΕ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ με την φύλαξη,

Μάλλον όμως στον Σταθόπουλο θα απευθύνεσαι έμμεσα διότι αν δεν κάνω λάθος αυτός πληρώνεται για να κάνει αυτή την δουλειά! 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ για να απαντάμε στους δημότες τι έκανε ο Δήμος, το καλοκαίρι. 
Αντιθέτως ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΝΘΑΡΡΎΝΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ και να κάνουν την κριτική τους.

6. Ναι συμφωνώ, Η ΚΟΥΤΡΑ ΣΟΥ ΕΣΕΝΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ ΨΕΙΡΕΣ και δεν διαχειρίζεσαι με μικροπολιτική τις ανάγκες των πολιτών. ΣΕ ΞΕΡΟΥΜΕ!

ΕΓΓΥΑΣΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΜΩΣ  ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥΣ; Τους κλησοσβήστηδες, τους "κατόπιν ενεργειών μου" και τους "κλείσε το blog για να σου δώσουμε τσικουλάτα";

¨Η θα μας πεις ότι δεν υπάρχουν τέτοιοι στην πλειοψηφία ή στην αντιπολίτευση;

Ξέρεις εμείς που "κοκκινίζουμε" όταν μιλάμε για την διαφάνεια δεν την κατανοούμε ως το παραφρασμένο ακροτελεύτιο "η διαφάνεια επαφίεται εις τον πατριωτισμό των Ελλήνων" αλλά ΤΗΝ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΩΣ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, άσχετη και απαραβίαστη από πρόσωπα. (Νομίζω ότι είσαι αρκετά ΚΟΚΚΙΝΗ σε αυτό το θέμα, παρ' όλα αυτά και θα συμφωνήσεις).

ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ ΤΟ ΣΥΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ:

 Σημαντική ΕΙΔΗΣΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΟΥ ΑΦΡΟΔΙΤΗ:

Η σύμβαση για το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ DELICATESSEN τρέχει από την αρχή του χρόνου, λες,  και όχι από τον Σεπτέμβριο που έγινε ο "διαγωνισμός" στην οικονομική επιτροπή!

Πού διάολο όμως να το ξέραμε εμείς;;; 

Δεν το έχει ανακοινώσει ο Δήμος. 
Θα αναζητήσουμε σήμερα στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ την σύμβαση!

ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΤΡΕΧΕΣ ΕΣΥ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΑΣ, αναλαμβάνοντας το βάρος ΑΛΛΩΝ, θα έμενε η λάθος πληροφορία για τους αναγνώστες μας.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, αλλά στην αναγνώστριά μας και σήμερα θα πούμε  ΟΤΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ!

ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ, όταν ....!

Όσο για υποδείξεις για το τι θα κάνει, δεν θα τις κάνουμε, μεγάλο κορίτσι είναι, διαβάζει και θα βγάλει τα δικά της συμπεράσματα και θα συνδράμει ό,τι πιστεύει σωστό.

ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ "ΚΟΝΤΡΑ" ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ.

ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΦΩΤΙΣΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ  ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ, ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

Μου ήρθε και μια ιδέα λοιπόν τώρα:

ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΕ ΠΡΟΣΚΑΛΩ ΜΟΝΙΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ! 

ΑΝ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙΣ, φτιάξε ένα gmail , στείλτο για σου στείλω ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΗ του blogger, ώστε να ανεβάζεις Ό,ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ - πάντα όμως με δικαίωμα απάντησης (για να διαλέγεις μόνη σου και το χρώμα στα γράμματα).

Κάνω σήμερα την απάντησή μου ΜΠΛΕ, για να την ξεχωρίσω από την δική σου επιστολή που ως βασικό θέμα της ανάρτησης παραμένει μαύρη.  

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΠΑΙΚΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ -ποτέ μην πιστέψεις ότι μπορεί να έχω τέτοια απέναντί σου -  ΕΙΝΑΙ ΧΙΟΥΜΟΡ που ΕΧΕΙΣ! Μην το χάσουμε κιόλας)

ΚΑΛΗΜΕΡΑ 

Συνταγματογνωσία. Γνωρίζετε ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας μας....

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ:

Με πλειοψηφία 151 βουλευτών αλλάζουν τα σύνορα της χώρας.

Άρθρο: 27 Παράγραφος 1.

Με πλειοψηφία 151 βουλευτών ξένα στρατεύματα εγκαθίσταται στη χώρα.

Άρθρο: 27 Παράγραφος 2.

Με πλειοψηφία 180 βουλευτών εκχωρούνται συνταγματικές αρμοδιότητες

σε διεθνή όργανα.

Άρθρο: 28 Παράγραφος 2

Με πλειοψηφία 151 βουλευτών γίνεται περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας.

Άρθρο: 28 Παράγραφος 3.

Απαγορεύεται πρόταση νόμων από τους πολίτες που δεν είναι Βουλευτές ή

μέλη της κυβέρνησης.

Άρθρο: 73 Παράγραφος 1.

Απαγορεύονται δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών.

Άρθρο: 44 Παράγραφος 2.

Απαγορεύονται δημοψηφίσματα για νόμους που έχουν ήδη ψηφιστεί και αφορούν δημοσιονομικά θέματα.

Άρθρο: 44 Παράγραφος 2.

Μόνο η Βουλή αναθεωρεί το Σύνταγμα.

Άρθρο: 110 Παράγραφος 2.

Η αστυνομία μπορεί να απαγορεύσει τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις.

Άρθρο 11. Παράγραφος 2.

Η Βουλή με πλειοψηφία 180 βουλευτών κηρύσσει κατάσταση πολιορκίας και

αναστέλλει άρθρα του Συντάγματος που αφορούν ατομικά δικαιώματα.

Άρθρο 48. Παράγραφοι 1,6.

Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει το σύστημα κοινωνικής

ασφάλισης.

Άρθρο 22. Παράγραφος 5.

Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει τον εκλογικό νόμο.

Άρθρο 54 Παράγραφος 1.

Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει το νόμισμα της χώρας.

Άρθρο 80. Παράγραφος 2.

Η κυβέρνηση επιλέγει τους προέδρους και αντιπροέδρους του

Συμβουλίου Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Άρθρο: 90 Παράγραφος 5.

Η κυβέρνηση μπορεί να προσβάλλει τις προαγωγές,τοποθετήσεις,

μεταθέσεις, αποσπάσεις και μετατάξεις των δικαστικών λειτουργών.

Άρθρο: 90 Παράγραφος 3.

Μόνο η Βουλή αποφασίζει για τη δίωξη των Βουλευτών.

Άρθρο 61 Παράγραφος 2.

Άρθρο 62 Παράγραφος 1.

Μόνο η Βουλή αποφασίζει για τη δίωξη μελών της κυβέρνησης ή όσων στο

παρελθόν διετέλεσαν μέλη της κυβέρνησης.

Άρθρο 86 Παράγραφος 1.

Μόνο η Βουλή αποφασίζει για το ύψος των αποδοχών των Βουλευτών.

Άρθρο 63 Παράγραφοι 1,2.

Παρέχει ειδική προστασία στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις και στα

κεφάλαια εξωτερικού που εισάγονται στη χώρα μας.

Άρθρο 107 Παράγραφος 1.

Δεν προβλέπεται καμία κύρωση σε Βουλευτές που ψήφισαν αντισυνταγματικούς νόμους.

Δείτε το Σύνταγμα της Ελλάδος στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων:

http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/

http://loutraki1.blogspot.gr/2013/01/blog-post_4935.html, 7/1/2013

Μήνυμα από ευτυχισμένο καταθέτη…

…βρε παιδιά, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, βλέπω Μέγκα και νιώθω επιτέλους ότι τα λεφτά μου πιάνουν τόπο…

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Στα πλαίσια του προβληματισμού για την κοινωνική και αλληλέγγυα Οικονομία δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον άρθρο του "δικού μας" Γ. Λιερού που δημοσιεύτηκε στην Εποχή στις 6.1.2012, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα και οτι συμφωνούμε απόλυτα με όσα αναφέρονται σ'αυτό. Θέλουμε να βοηθήσουμε τον διάλογο σ' άυτό το τόσο επίκαιρο και μεγάλο θέμα της εναλλακτικής διαχείρισης της Οικονομίας και θα δημοσιεύσουμε ευχαρίστως και οποιαδήποτε άλλη άποψη εκφραστεί επί του θέματος.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

*Το κείμενο αυτό συντάχθηκε με βάση την τοποθέτηση του Γιώργου Λιερού, στη βιβλιοπαρουσίαση των βιβλίων: «Υπαρκτός καινούριος κόσμος» του Γ. Λιερού και «Εισαγωγή στην Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία» των Τάκη Νικολόπουλου και Δημήτρη Καπογιάννη, που διοργάνωσε η αντίΣΤαΣΗ με τους Πολίτες του Χαλανδρίου με ομιλητές τους Γιώργο Σταθάκη, Νίκο. Χρυσόγελο και Νώντα Σκυφτούλη, στις 14/12/2012.

****************************************************************************************


Είναι ώριμες οι συνθήκες στη χώρα μας για την αριστερή διακυβέρνηση; Μια άλλη κοινωνική προοπτική και όχι απλά η διαχείριση της κρίσης, αν και είναι εν μέρει υπόθεση και της πολιτικής των κομμάτων, δεν μπορεί να προκύψει κυρίως μέσα από τα πολιτικά προγράμματα ή τις ορθές κεντρικές πολιτικές αποφάσεις (π.χ. ακύρωση ή επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, αποκατάσταση των μισθών και του κράτους πρόνοιας, νέα φορολογική πολιτική, έξοδος από το Ευρώ κ.τ.λ.).

Οι πολιτικές λύσεις είναι εφικτές μόνο όταν έρχονται στη συνέχεια της επινόησης, της επεξεργασίας ή της ωρίμανσης λύσεων μέσα στην κοινωνία (ή όταν σπανιότερα, τις πυροδοτούν). Τα προγράμματα της αριστεράς δεν είναι τόσο πειστικά όσο θα θέλαμε, όχι μόνο γιατί αυτά τα ίδια είναι ενδεχομένως ανεπαρκή. Το ζήτημα δεν είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Ένα αριστερό κόμμα υποτίθεται ότι είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο να μπει μπροστά στη συγκυρία που θα δημιουργούσε μια απροσδόκητη και ξαφνική ιλιγγιώδης επιτάχυνση του ιστορικού χρόνου. Το πραγματικό ζήτημα, είναι οι διαδικασίες ωρίμανσης των εναλλακτικών λύσεων μέσα στην ίδια την κοινωνία.

Στη Λατινική Αμερική, μια-δυο δεκαετίες εκπληκτικής ανάπτυξης κοινωνικών κινημάτων, προετοίμασαν το έδαφος για τις κυβερνήσεις μιας Αριστεράς, η οποία είχε συσσωρεύσει εντωμεταξύ κυβερνητική εμπειρία διοικώντας μεγάλους μητροπολιτικούς δήμους. (Κατά κανόνα, τα κινήματα υποστήριξαν μόνο κριτικά ή με πολλές επιφυλάξεις τις αριστερές κυβερνήσεις και κράτησαν μια εξωτερική σχέση προς αυτές· ωστόσο, κατά την αριστερή διακυβέρνηση, παρήκμασαν, έχασαν τη δύναμή τους ή αφυδατώθηκαν).

Η κρίση στη χώρα μας δεν μπορεί να λυθεί μόνο με οικονομικο-πολιτικά μέτρα. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση πυροδότησε μια σοβούσα για δεκαετίες κοινωνικο-πολιτισμική κρίση. Οι προοπτικές είναι ζοφερές, δεν είναι μόνο η δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου, η πρωτοφανούς έκτασης ανεργία, η κατάρρευση του κράτους πρόνοιας, αλλά επίσης το ότι η κοινωνία διολισθαίνει στον πόλεμο όλων εναντίον όλων. Ας φανταστούμε μια χώρα της οποίας εκτεταμένες περιοχές θα είναι παραδομένες στην ανομία, το νόμο του οργανωμένου εγκλήματος και τις φασιστικές συμμορίες, ας φανταστούμε ένα μεγάλο Κόσσοβο. Στο βάθος του χρόνου μπορούμε να δούμε μια χώρα ηλικιωμένων και υπερηλίκων, μια χώρα που θα έχουν εγκαταλείψει οι μετανάστες και επίσης οι νέοι, οι μορφωμένοι, το πιο δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας – και η χώρα με τη σημερινή της γεννητικότητα δεν μπορεί να αντέξει μια μεταναστευτική έξοδο όπως εκείνη της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Όλα αυτά δεν μπορούν να αποσοβηθούν απλά με μια άλλη κυβερνητική πολιτική ακόμη κι αν την υποστηρίζει ο λαός στο δρόμο.

Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις· δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στον προστατευτισμό και τον κρατισμό της δεκαετίας του 1930 αλλά πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να λέμε ότι θα διασώσουμε την ελληνική κοινωνία των δεκαετιών του 1990 και του 2000 φορολογώντας το κεφάλαιο και αναγκάζοντας την Ευρωπαϊκή Ένωση να μας χρηματοδοτήσει απειλώντας την για τη συνοχή της ζώνης του Ευρώ. Όλα αυτά δεν είναι ούτε σοβαρά, ούτε πειστικά.

Μια αριστερή κυβέρνηση, μπορεί ίσως να αντιμετωπίσει κάπως καλύτερα τη φοροδιαφυγή. Όμως ήδη το μεγάλο μέρος του κεφαλαίου των Ελλήνων αστών βρίσκεται έξω από τη χώρα. Γιατί οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις των άλλων χωρών θα βοηθούσαν μια κυβέρνηση αριστεράς, μια κυβέρνηση που θα κατηγορούσαν ότι έχει αθετήσει τις υποχρεώσεις της, να βάλει χέρι σ’ αυτόν τον πλούτο; Στα πλαίσια μιας αστικής λύσης θα μπορούσε, αν όχι το μεγάλο κεφάλαιο, να φορολογηθούν βαριά τα μεσοστρώματα. Αυτό θα έπρεπε να είχε γίνει στην αρχή της κρίσης. Πλέον η μεσαία τάξη καταρρέει, η φοροδοτική της ικανότητα εν πολλοίς έχει εξανεμιστεί και μερικά σχέδια σαν αυτά που κυκλοφορούν στο οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ θα την ριζοσπαστικοποιούσαν και θα την έστρεφαν κατευθείαν στην άκρα δεξιά. Επιπλέον, σε συνθήκες χρεοκοπίας ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού (το 40% κατά τη Χάρνεκερ στη Λ. Αμερική), εξασφαλίζει την επιβίωσή του μέσα από την άτυπη οικονομία, κάτι που εκ των πραγμάτων επιβάλλει την ανοχή του κράτους και καθιστά προβληματική τη σοβαρή περιστολή της φοροδιαφυγής.

Πρώτα απ’ όλα χρειάζεται η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Δεν είναι αλήθεια ότι η ελληνική οικονομία ήδη πριν την κρίση δεν παρήγαγε τίποτα. Όμως, η εγκατάλειψη του πρωτογενούς και του δευτερογενούς τομέα τις προηγούμενες δεκαετίες και η εξειδίκευση στις υπηρεσίες, έκανε την οικονομία πιο ευάλωτη στις συνέπειες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ( η οποία επιβεβαίωσε την ανάγκη μιας ισορροπημένης σχέσης πρωτογενούς / δευτερογενούς / τριτογενούς τομέα). Τις τελευταίες δυο-τρεις δεκαετίες, καταλύθηκε η τροφική κυριαρχία της χώρας (η αυτάρκειά της σε τρόφιμα) και διαλύθηκε λίγο-πολύ η εγχώρια παραγωγή των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Η σημερινή παραγωγική διάρθρωση, όχι μόνο δεν είναι κατά κανένα τρόπο βιώσιμη στα πλαίσια της παγκόσμιας αγοράς αλλά επίσης δεν είναι συμβατή με τις συνθήκες της παρατεταμένης ταξικής αναμέτρησης που θα συνόδευε για αρκετό διάστημα είτε μια κυβέρνηση της αριστεράς στοιχειωδώς αξίας του ονόματός της είτε την ανάδυση μιας αμεσοδημοκρατικής επαναστατικής αντιεξουσίας. Τι περιθώρια ριζοσπαστικής πολιτικής έχει η αριστερή κυβέρνηση σε μια οικονομία που στηρίζεται στον τουρισμό και τη ναυτιλία;

Δεν μας προσφέρεται ένας έτοιμος παραγωγικός μηχανισμός που απλώς πρέπει να αλλάξει χέρια. Πρέπει να ξεκινήσει άμεσα, από τα κάτω, με πολλές χιλιάδες πρωτοβουλίες η ανασύσταση του παραγωγικού ιστού. Αυτή τη στιγμή μας λείπει το ίδιο το έδαφος στο οποίο θα πατήσει μια αριστερή διακυβέρνηση (ή μια αμεσοδημοκρατική αντιεξουσία).

*

Το έδαφος αυτό δημιουργεί η “αλληλέγγυα και συνεργατική οικονομία”, ένα κίνημα οικονομικής και κοινωνικο-πολιτισμικής αυτοοργάνωσης. Στην αλληλέγγυα και συνεργατική οικονομία κατ’ αρχήν συμπεριλαμβάνουμε τα σημερινά δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας τα οποία όμως περνούν σε μια νέα ποιότητα στο μέτρο που γίνονται ένα πλατύ κίνημα συλλογικής αυτοαπασχόλησης, ένα κίνημα συγκρότησης παραγωγικών συνεταιρισμών από τους άνεργους οι οποίοι δεν μπορούν πλέον να ελπίζουν ούτε σε διορισμό στο δημόσιο, ούτε να περιμένουν τις ξένες επενδύσεις και η αξιοπρέπειά τους δεν τους επιτρέπει να αφεθούν στη “φιλανθρωπία” των πελατειακών μηχανισμών των κομμάτων. Η διάδοση, ο πολλαπλασιασμός συνεταιριστικών μονάδων προσανατολισμένων “στην επιδίωξη του συλλογικού οφέλους και την εξυπηρέτηση των γενικότερων κοινωνικών συμφερόντων ”, που παράγουν διατηρώντας μια συμβιωτική σχέση με τη φύση και που δραστηριοποιούνται μέσω τοπικών δικτύων τα οποία αφορούν πολιτισμικές και άλλες κοινωνικές δραστηριότητες, θα μπορούσε να συμβάλλει καθοριστικά στην δημιουργία των όρων για να λυθεί η οικονομική και κοινωνική κρίση.

Ένα τέτοιο συνεταιριστικό κίνημα θα βοηθούσε αποφασιστικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Κοινωνική Οικονομία στην αντιφατικότητά της, απασχολεί έντεκα εκατομμύρια μισθωτούς, το 6% του ενεργού πληθυσμού, ενώ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες φτάνει το 10% του Α.Ε.Π. Δεν είναι λοιπόν παράλογος ο στόχος που έθεσε ο Γ. Σταθάκης, να φτάσει η κοινωνική οικονομία στην Ελλάδα το 20% του Α.Ε.Π. Ένα τέτοιο κίνημα είναι η μόνη λύση όχι μόνο για τους άνεργους αλλά προπάντων για τη χώρα. Αν έπαιρνε πράγματι τις μεγάλες διαστάσεις που απαιτούν οι περιστάσεις, θα μπορούσε – και αυτό είναι το πιο σημαντικό – να προκαλέσει μια αληθινή μεταστοιχείωση στο ζοφερό πολιτισμικό και κοινωνικό τοπίο της σύγχρονης Ελλάδας. Θα βοηθούσε στην επικράτηση μιας κουλτούρας αλληλεγγύης, συνεργασίας και αλληλοβοήθειας, στην αναδημιουργία-ανάκτηση του κοινού κόσμου, του κοινού που συνδέει τα διάσπαρτα άτομα και τους επιτρέπει να γίνουν δημόσιο σώμα.*

Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας στην κατεύθυνση μιας νέας κοινωνίας, φυσικά δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί μόνο από την αλληλέγγυα και συνεργατική οικονομία. Εξίσου σημαντική είναι η συμβολή:

- του εργατικού ελέγχου (του ελέγχου πάνω στην καπιταλιστική παραγωγή που επιβάλλει η εργατική τάξη “σαν εκπρόσωπος των κοινωνικών αναγκών γενικά”

- του αγώνα των πολιτών (και ιδίως των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα) για την επανοικειοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας και τη μετατροπή της σε δημόσια κτήση.

Ένα κοινωνικό κίνημα τέτοιου εύρους θα άνοιγε στα σοβαρά την δημόσια συζήτηση για τον χαρακτήρα και τις κατευθύνσεις που θα έπρεπε να πάρει η παραγωγική ανασυγκρότηση. Θα την άνοιγε όχι στη Βουλή, τα τηλεοπτικά πάνελ ή στα κομματικά γραφεία, αλλά σαν μια συζήτηση ανάμεσα σε παραγωγούς αποφασισμένους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, ανθρώπους που συζητούν όχι για το τι θα γίνει αλλά για το τι θα κάνουν οι ίδιοι. Εάν μάλιστα υιοθετείτο το πρόταγμα της αποανάπτυξης, από πολλές απόψεις μια πολύ ρεαλιστική λύση για τη χώρα μας, και άρχιζε να υλοποιείται με επιτυχία, τότε το όλο εγχείρημα θα τράβαγε πάνω του την προσοχή όλων των λαών της Ευρώπης και της Μεσογείου και θα κέρδιζε την ηθική και όχι μόνο υποστήριξή τους.

Ωστόσο, η άνθιση της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας, προσκρούει σε τρεις σοβαρούς περιορισμούς :

α) έλλειψη κεφαλαίων, β) έλλειψη εμπειρίας και τεχνογνωσίας, γ) απουσία κουλτούρας συνεργασίας.

Αν και σε τέτοια εγχειρήματα, παίζει μεγάλο ρόλο η εφευρετικότητα, η δημιουργικότητα και το πάθος των συνεταιρισμένων παραγωγών, σε πολλά από αυτά χρειάζεται ένας σχετικά βαρύς και ακριβός κεφαλαιουχικός εξοπλισμός, ο οποίος μπορεί να αγοραστεί (καθώς δεν υπάρχουν ακόμη εναλλακτικοί πιστωτικοί συνεταιρισμοί) μόνο με χρηματοδότηση από το κράτος.

Η σχέση των δομών αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας, είτε με το κράτος από τη μια είτε με την ανεπίσημη οικονομία από την άλλη, δεν είναι ένα ζήτημα που προσφέρεται για εύκολες απαντήσεις. Ένα μέρος της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας δεν χρειάζεται και επίσης δεν επιθυμεί την κρατική χρηματοδότηση. Πολλές δομές με αυτόν τον τρόπο θέλουν να υπερασπιστούν την αυτονομία τους. Έτσι ή αλλιώς, ο αντιπραγματισμός, οι τράπεζες χρόνου, τα τοπικά νομίσματα κ.τ.λ. είναι εκτός της επίσημης οικονομίας. Ωστόσο, η άτυπη ή ανεπίσημη οικονομία, δεν βρίσκεται εν τέλει εκτός του κράτους αλλά σήμερα αποτελεί ένα πολύ σημαντικό τρόπο υπαγωγής της εργασίας στο κεφάλαιο. Η διαχείριση της σχέσης με τον άτυπο τομέα είναι ένα ακανθώδες ζήτημα για μια αριστερή κυβέρνηση. Επίσης, οι δομές της αλληλέγγυας οικονομίας, που έχουν αποτινάξει τον έλεγχο του κράτους, για να μην “ρουφηχτούν” από την άτυπη οικονομία πρέπει να βρίσκονται κάτω από τον πολύ αυστηρότερο έλεγχο του κινήματος.

Σε κάθε περίπτωση, οι απαιτούμενοι πόροι για κεφαλαιουχικό εξοπλισμό είναι πολύ μεγάλοι και το κράτος για να χρηματοδοτήσει μιας τέτοιας έκτασης προσπάθεια θα πρέπει να έχει όχι ελλείματα αλλά πλεονάσματα, τα οποία βέβαια δεν θα προορίζονται για την αποπληρωμή των τοκογλύφων αλλά οπωσδήποτε η εξοικονόμησή τους θα πιέζει το βιοτικό επίπεδο προς τα κάτω. Αντισταθμιστικά, θα μπορούσε να λειτουργήσει η δωρεάν παροχή υψηλού επιπέδου προνοιακών υπηρεσιών από την αλληλέγγυα και συνεργατική οικονομία, αλλά και η σταδιακή αλλαγή του τρόπου ζωής και η απόδοση έμφασης όχι σε καταναλωτικά αγαθά που αφήνουν μεγάλο οικολογικό αποτύπωμα αλλά σε σχεσιακά αγαθά, τα οποία θα παράγει άφθονα η κοινωνική οικονομία και θα έχουν να κάνουν με την μόρφωση, τον πολιτισμό, τη φύση κ.τ.λ. Πάντως η διαχείριση των κρατικών πόρων θα πρέπει να γίνει με την μέγιστη δυνατή διαύγεια. Οι πόροι αυτοί θα είναι επίδικοι καθώς μόνο μέσω αυτών μπορούν σήμερα να διασωθούν τα πελατειακά δίκτυα των κομμάτων. Όλοι ξέρουμε τι έγινε με τα ευρωπαϊκά προγράμματα και τις Μ.Κ.Ο. Στη διαχείριση αυτών των πόρων, η πολιτική Αριστερά θα δώσει εξετάσεις. Αν επιτρέψει και την παραμικρή υποψία εναντίον της, οι επιπτώσεις θα είναι καταστροφικές.

Οι δημόσιες επενδύσεις ή οι επενδύσεις από την τοπική αυτοδιοίκηση δρώντας σε συνέργεια με τις συλλογικότητες της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας (ακόμη και σε μεικτά εταιρικά σχήματα) θα μπορούσαν να πετύχουν πολλαπλάσια αποτελέσματα οργανώνοντας την παραγωγή και την κατανάλωση σε “οικονομίες εγγύτητας” με βάση τους δήμους και τις “βιοπεριφέρειες”. Οι δομές “αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας” θα μπορούσαν επίσης να υπολογίζουν στη βοήθεια σε πόρους και προπάντων σε τεχνογνωσία και εθελοντές από ομόλογες δομές στην Ευρώπη· έτσι η Ευρώπη των λαών θα έπαιρνε σάρκα και οστά και δεν θα αποτελούσε ένα κενό σύνθημα. Πάντως στο μέτρο που τα εγχειρήματα αυτά στέκονταν στα πόδια τους και κέρδιζαν την εμπιστοσύνη των πολιτών, θα μπορούσαν να βρουν εύκολα χρηματοδότηση από πολλούς που θα ήθελαν να εμπιστευτούν σε αυτά τις αποταμιεύσεις τους ή από εναλλακτικούς πιστωτικούς συνεταιρισμούς που θα δημιουργούνταν κ.τ.λ.

Οι μεγαλύτερες δυσκολίες όμως για την ανάδυση ενός τέτοιου κινήματος αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας, προέρχονται από τις νοοτροπίες που έχουν επικρατήσει στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. Ο ατομικισμός, ο καταναλωτισμός, η ιδιώτευση, ο ωφελιμισμός, η απαξίωση των συναδελφικών και συνεργατικών ή φιλικών δεσμών, η πλήρης αδιαφορία για τα κοινά και τον κόσμο είναι οι νοοτροπίες που επιτρέπουν στο μνημονιακό στρατόπεδο να κερδίζει νίκες ή στη Χρυσή Αυγή να ανεβάζει τα ποσοστά της. Αυτές τις νοοτροπίες έρχεται να εκριζώσει η αλληλέγγυα και συνεργατική οικονομία η οποία εισάγει σ’ έναν διαφορετικό πολιτισμό, τη συμμετρική αμοιβαιότητα των σχέσεων του οποίου περιγράφει το “δώρο” και όχι το εμπόρευμα. Έναν πολιτισμό που συνδέει όλους τους ανθρώπους σ’ ένα επανανοηματοδοτημένο κόσμο, σε δημόσιους χώρους πρόσφορους για τη σύμπραξη και συνομιλία.

Τις δομές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας, τις συγκροτούν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, η κοινωνία, δεν τις φτιάχνουν τα κόμματα. Αυτό που μπορεί να κάνει η αριστερά, είναι να εξασφαλίσει: πρώτον ευνοϊκά κατά το δυνατό νομικά πλαίσια και δεύτερον διαύγεια και αξιοκρατικά κριτήρια όσον αφορά την κρατική χρηματοδότηση. Ωστόσο και αυτή η τελευταία σχέση, δεν είναι παρά μια ανάθεση της πολιτικής εκπροσώπησης από τα κινήματα στην πολιτική αριστερά, η οποία οφείλεται σε σοβαρές αδυναμίες και ανεπάρκειες των κοινωνικών κινημάτων όπως και των ρευμάτων που υιοθετούν το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας. Αξιοποιώντας η αριστερά τη σχέση με τα κινήματα, στηριζόμενη στους πολιτικούς και κοινωνικούς συσχετισμούς και υιοθετώντας τους θεσμούς που έχουν δημιουργήσει τελευταία, μπορεί να προχωρήσει στην υλοποίηση του ευρύτερου πολιτικού της σχεδίου και να εισηγηθεί ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο το οποίο πάντως στην Λατινική Αμερική δεν είχε σχέση με τον σοσιαλισμό.

Γ. Λιερός

ΠΛΑΤΕΙΑ: Το άρθρο και το εισαγωγικό κείμενο μας στάλθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ. 

ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΓΑΒΡΑΚΙ. ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ...

ΜΠΑΜΠΑ ,ΜΠΑΜΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑ...
Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!!!

(έχει και συνέχεια)

Π.Ο.Ε. - Ο.Τ.Α. : Κανένας εφησυχασμός...

Π.Ο.Ε. - Ο.Τ.Α. : Ανακοίνωση -Απάντηση στον δημοσιογράφο Πάσχο Μανδραβέλη