Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013
ΠΡΟΕΔΡΕ ΔΕΝ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΜΑΣ ΕΔΩ
Δεν είναι δική μας η photoσοπιά, μας την έστειλαν και μας άρεσε. Δεν ξέρουμε από πού ξεκίνησε για να βάλουμε πηγή - σόρυ - και αν ξέρετε στείλτε μας για να την αναφέρουμε.
ΝΑ ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ

Αν η Ελλάδα τολμήσει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και επιστρέψει στη δραχμή τότε μια σειρά από τρομερά δεινά θα τη συνταράξουν:
- δε θα έχουμε νερό
- θα σταματήσει να βρέχει
- τα σπίτια μας θα γκρεμιστούν και θα κατεδαφιστούν από μόνα τους πριν τα αγοράσουν οι ξένοι για ένα κομμάτι ψωμί αντί για ένα γερμανικό στρούντελ
- θα πάψει να υπάρχει καλοκαίρι
- η θερμοκρασία αμέσως θα υποχωρήσει κατά 30-40 βαθμούς
- τα δένδρα θα ξεραθούν
- τα ψάρια θα φύγουν για άλλες θάλασσες
- θα στερέψουν τα ποτάμια και οι λίμνες
- τα πουλιά θα σταματήσουν να κελαηδούν
- δε θα μπορούμε να κατουράμε όρθιοι
- θα υποστεί καθίζηση όλο το οδικό δίκτυο της χώρας
- δε θα ανατείλει ποτέ ξανά ο ήλιος
- θα ψοφήσουν όλα τα ζωντανά
- δε θα μπορούμε να αγοράσουμε πετρέλαιο (αλήθεια η Αλβανία πως το αγοράζει; κι εμείς τώρα που το προμηθευόμαστε από το Ιράν το πληρώνουμε;)
- θα μας αποκλείσουν οι αγορές (ενώ τώρα δεν είμαστε αποκλεισμένοι)
- θα προκληθεί γιγαντιαίο τσουνάμι στο Αιγαίο
- θα κλείσουν οι βιομηχανίες που παράγουν λουκέτα
- θα επικρατήσει ο τρόμος κι η αναρχία ενώ τώρα ζούμε σε ένα σοβαρό οργανομένο κράτος
- θα λιώσουν τα χιόνια στην Πίνδο
- θα φύγει ο Πέτρος από τη Μύκονο
- θα φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες
- θα αδειάσουν τα καταστήματα ενώ τώρα μπορούμε και πηγαίνουμε ξοδεύοντας αδρά για τις αγορές μας
Αυτά και άλλα πολλά φοβερά και τρομερά πράγματα πρόκειται να συμβούν ΑΝ επιστρέψουμε στη Δραχμή.
του Στρατή Μαζίδη
http://kataggeilte.blogspot.com/, 22/1/2013
Ομολογία ανικανότητας της δημοτικής αρχής ο προϋπολογισμός φτώχειας που ψήφισε μόνη της.
.jpg)
Ομολογία ανικανότητας της δημοτικής αρχής, ο προϋπολογισμός φτώχειας που ψήφισε μόνη της.
Χωρίς όραμα και στρατηγική για την πόλη, απλά διαχειριστικός, επιτρέπει στη δημοτική αρχή να συνεχίσει την απραξία της
Αγαπητοί Συνδημότες
Την Παρασκευή 18/1/2012 πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τη συζήτηση του Τεχνικού Προγράμματος και του Προϋπολογισμού.
Γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά, ότι σε αυτή τη δύσκολη και επιδεινούμενη κατάσταση, η Αυτοδιοίκηση θα πρέπει να αποτελεί το στυλοβάτη για την επίλυση των προβλημάτων του Δημότη. Κάτι τέτοιο όμως, δε φάνηκε να υιοθετείται για άλλη μια φορά, από τη διοίκηση του κου Ιωαννίδη.
Αντί λοιπόν οι κατευθύνσεις της διοίκησης να κινούνται στην επίλυση χρόνιων προβλημάτων για την Πόλη, κινήθηκαν σε «δρόμους» που εξυπηρετούν άλλες σκοπιμότητες.
Τη στιγμή λοιπόν που η κοινωνία επιζητά επανειλημμένα:
• Σχεδιασμό και υλοποίηση, άμεσα, σε θέματα σχολικής στέγης
• Κυκλοφοριακή μελέτη
• Επίλυση του θέματος με το Ο.Τ. 61 (πρώην tennis club)
• Απόδοση των αθλητικών εγκαταστάσεων (Κισσάβου & Μητροπούλου) στους Δημότες και όχι στους ιδιώτες
• Ηλεκτροφωτισμό δρόμων
• Κατασκευή πεζοδρομίων
• Ασφάλεια και ασφαλή μεταφορά των παιδιών στα σχολεία
• Ίση αντιμετώπιση των δημοτών
• Δημιουργία κέντρου μελέτης
• Διασύνδεση με την παραγωγική διαδικασία
• Μείωση δημοτικών τελών στο βαθμό που πραγματικά μπορούμε
• Δημοκρατική, ουσιαστική συμμετοχή των δημοτών
• Εξυπηρέτηση των δημοτών, χωρίς να πρέπει να γνωρίζουν κάποιον αιρετό
Η διοίκηση του κου Ιωαννίδη γυρίζει την πλάτη της στα παραπάνω, αν και διοικεί έξι χρόνια τώρα, χωρίς διάθεση συμμετοχικών διαδικασιών και διαλόγου με τους δημότες, και χωρίς σχέδιο για την:
1. Ορθολογική αξιοποίηση των πόρων και τη διασφάλιση του δημόσιου χρήματος
2. Εξυγίανση των οικονομικών του δήμου
3. Αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας
4. Αναζήτηση νέων πηγών χρηματοδότησης
5. Θεσμοθέτηση άλλων μοντέλων οικονομικής διαχείρισης
6. Θέσπιση προτεραιοτήτων και στόχων κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης
όχι μόνο αποφασίζει για:
• Συνέχιση των αμοιβών των Προέδρων και Αντιπροέδρων στα Νομικά πρόσωπα
• Συνέχιση παραχώρησης δημοτικής περιουσίας σε ιδιώτες
• Ιδιωτικοποίηση του οδοκαθαρισμού αντί 180.000 €/χρόνο
• Πλήρης αδράνεια στο θέμα του Ο.Τ. 61 (με ορατό πλέον τον κίνδυνο να χαθεί η έκταση)
• 24.600 € ως αμοιβή σε εξωτερικό συνεργάτη για την αξιολόγηση της ανεργίας στο Δήμο Βριλησσίων!!!
• 24.600 € ως αμοιβή σε εξωτερικό συνεργάτη για την υποστήριξη ενταγμένων έργων στο ΕΣΠΑ!!!
• 160.000 € ως αμοιβή σε δικηγόρο για την υπόθεση του Ο.Τ. 61 (που ούτε καν βρίσκεται ως θέμα στο προϋπολογισμό), τη στιγμή που θα μπορούσε με διαδικασίες νόμιμης διαπραγμάτευσης το ποσό να καταλήξει στο 1/3 του προαναφερομένου
• Μείωση της επιχορήγησης στα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου (Κοινωνικής Πολιτικής, Αθλητισμού και Πολιτισμού).
αλλά εγκαλεί και το σύνολο της αντιπολίτευσης γιατί δεν στηρίζει την πολιτική του. Με άλλα λόγια δοξάστε με!!!
Αγαπητοί Συνδημότες
Από μία δημοτική αρχή που είναι τόσο χρόνια στη διοίκηση, όλοι μας περιμένουμε, να είχε μάθει τουλάχιστον να σχεδιάζει έναν οικονομικό προγραμματισμό με βάση τις ανάγκες των δημοτών της πόλης.
Δυστυχώς! για άλλη μία φορά η πραγματικότητα μας επιβεβαιώνει.
Ο προϋπολογισμός και το τεχνικό πρόγραμμα του 2013 είναι απτές αποδείξεις ομολογίας ανικανότητας σχεδιασμού και υλοποίησης οτιδήποτε ξεφεύγει από τη ρουτίνα και απαιτεί δουλεία.
Η διοίκηση του κου Ιωαννίδη έχει εγκλωβιστεί στο πιο διαχειριστικό τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων, μέσα από την τρομολαγνεία που της παρέχει η κεντρική διοίκηση λόγω της παρακολούθησης από το οικονομικό παρατηρητήριο των οικονομικών του δήμου, χωρίς να παρουσιάζει καμία διάθεση ανάτασης της οικονομικής και κοινωνικής φυσιογνωμίας της Πόλης μας.
Ένας τέτοιος προϋπολογισμός κα ένα τέτοιο τεχνικό πρόγραμμα είναι έξω από τη δική μας φιλοσοφία, αφού υποτιμά τους δημότες και τις ανάγκες τους, στερεί την ελπίδα και υπονομεύει το μέλλον του Δήμου μας.
Όλοι μαζί, συνεχίζουμε να διεκδικούμε και να προτείνουμε για την πόλη μας και τους δημότες της.
Αξίζει τον κόπο. Και με τη δική σας βοήθεια, σύντομα θα τα καταφέρουμε!!!
Για την Κίνηση Δημοτών «Βριλήσσια Δήμος Δημιουργίας»
Ξένος Μανιατογιάννης
Για την εθνική κυριαρχία

του Αλέξη Μητρόπουλου
βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και προέδρου της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ, www.enypekk.gr).
Όπως έχουμε ξαναγράψει, το άρθρο 44 του Συντάγματος ορίζει: «Σε έκτακτες περιπτώσεις, εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου».
Είναι ως εκ τούτου προφανές ότι η τρικομματική μνημονιακή κυβέρνηση, εκδίδοντας διαρκώς ΠΝΠ, έχει καταργήσει ουσιαστικά τη νομοθετική λειτουργία.
Το «έκτακτο» και το «απρόβλεπτο» των θεμάτων που ρυθμίζουν οι συνεχείς ΠΝΠ δεν υφίσταται. Με αυτόν τον τρόπο η έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας διά του αντιπροσωπευτικού πολιτεύματος έχει ατονήσει.
Η προχθεσινή διαδικασία όμως είχε και άλλα συνταγματικά «ελαττώματα». Οι ΠΝΠ δεν εισήχθησαν κατά τον τύπο που προβλέπει το Σύνταγμα, δηλαδή αυτούσιες όπως εκδόθηκαν, αλλά περιείχαν τουλάχιστον 146 προσθήκες - καταργήσεις - αντικαταστάσεις διατάξεων.
Φυσικά, παραμερίστηκαν οι αιτιάσεις περί αντισυνταγματικότητας αρκετών ρυθμίσεων από το
Ελεγκτικό Συνέδριο και την Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής. Ο νομικός μας πολιτισμός καταργείται.
Κυρίαρχη ήταν η συζήτηση για την παράδοση της εθνικής μας κυριαρχίας. Ο βασικός όρος, που περιγράφεται με ταυτόσημες περίπου εκφράσεις σε διάφορα σημεία των ΠΝΠ, ορίζει:
«Το δικαιούχο κράτος - μέλος, η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που έχουν ήδη ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα σύμβαση τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά, από κάθε δικαίωμα ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφασης ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων, στο μέτρο που τα ανωτέρω δεν απαγορεύονται από αναγκαστικό νόμο».
Από αυτόν προκύπτει ότι η παραίτηση από την ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας δεν αφορά μόνο τη διαδικασία της εκτέλεσης, αλλά και όλη τη διαδικασία μιας ενδεχόμενης αμφισβήτησης, δηλαδή και την προκαταρκτική διαδικασία, αλλά και τη δικαστική ενώπιον των οριζομένων ως αποκλειστικώς αρμοδίων Δικαστηρίων του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν μπορεί, κατά την προκαταρκτική, αλλά και κατά την κυρία διαδικασία να επικαλεστεί τις ρήτρες που την προστατεύουν από το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, το Σύνταγμα κ.λπ.
Προσχήματα
Όσον αφορά την έννοια του «αναγκαστικού νόμου», πρέπει να λεχθεί ότι, αν η παραίτηση δεν αφορά τη δημόσια, αλλά μόνο την ιδιωτική περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου (π.χ. μια αδέσποτη κληρονομιά - αστική περιουσία που περιέρχεται στο Δημόσιο), τότε αυτή ούτως ή άλλως μπορεί να καταστεί αντικείμενο αναγκαστικής εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 94 παρ. 4 του Συντάγματος. Επομένως, η επίκληση του «αναγκαστικού νόμου» είναι προσχηματική και άνευ νομικού περιεχομένου σε σχέση και με τα υποδείγματα νομικής γνωμοδότησης που περιλαμβάνονται στα Παραρτήματα της Σύμβασης και ψηφίστηκαν ως νομοθετήματα από τους Έλληνες βουλευτές.
Συγκεκριμένα:
Στα Παραρτήματα που περιγράφονται τα υποδείγματα νομικής γνωμοδότησης (που πρέπει να «εκδίδονται σε επίσημο επιστολόχαρτο του Νομικού Συμβούλου του Κράτους στο Υπουργείο Οικονομικών», όπως επί λέξει ορίζεται), μεταξύ των άλλων εξευτελιστικών πράγματι λεπτομερειών που ψήφισαν οι Έλληνες βουλευτές της τρικομματικής κυβέρνησης, περιλαμβάνεται και η διάταξη 4, η οποία ορίζει:
«Η Σύμβαση τροποποίησης είναι στην κατάλληλη νομική μορφή, σύμφωνα με την Ελληνική Νομοθεσία, προκειμένου να εφαρμοστεί κατά του δικαιούχου κράτους - μέλους και της Τράπεζας της Ελλάδος.
Η εφαρμογή της σύμβασης τροποποίησης δεν είναι αντίθετη με τους κανόνες δημόσιας τάξης του Ελληνικού Δικαίου, με τη δημόσια τάξη στην Ελληνική Δημοκρατία, με τις διεθνείς συνθήκες ή τις γενικώς παραδεδεγμένες αρχές του Διεθνούς Δικαίου που δεσμεύουν το δικαιούχο κράτος - μέλος»!!!
Δηλαδή, οι δανειστές απαίτησαν – και οι Έλληνες βουλευτές ψήφισαν – διάταξη νόμου που περιγράφει το υπόδειγμα της νομικής γνωμοδότησης, σύμφωνα με την οποία κανένας όρος της Δανειακής Σύμβασης δεν προσκρούει σε αναγκαστικό δίκαιο, σε κανόνες δημόσιας τάξης, στις διεθνείς συνθήκες κ.λπ.
Αυτό είναι πρωτοφανές! Απαίτησαν από τη Βουλή να ψηφίσει ότι οι ακυρότητες της Σύμβασης που αποδεικνύονται αυτομάτως, ούτε αποτελούν ακυρότητες, αλλά ούτε μπορεί να τις επικαλεστεί το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο προκαταβολικά δηλώνει ακριβώς το αντίθετο!
Μεταξύ των ρυθμίσεων της νέας Δανειακής Σύμβασης (ΦΕΚ Α’ 240/12-12-2012) είναι και οι γνώριμές μας από την πρώτη:
◆ «Ο ορισμός του Αγγλικού Δικαίου ως εφαρμοστέου δικαίου για την Σύμβαση Τροποποίησης αποτελεί έγκυρη επιλογή εφαρμοστέου δικαίου, που δεσμεύει τον Δικαιούχο Κράτος - Μέλος, την Τράπεζα της Ελλάδος και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο» (παρ. 5 σελ. 5804).
◆ «Ούτε το Δικαιούχο Κράτος - Μέλος ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης – συντηρητικής ή αναγκαστικής – ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με την Σύμβαση Τροποποίησης» (παρ. 11 σελ. 5830).
Το νέο στοιχείο είναι η λέξη «κανένα», που εισήγαγε η παραπάνω ρήτρα για να μην εξαιρέσει από την κυριαρχία των δανειστών ούτε ένα στοιχείο της εθνικής μας περιουσίας! Αυτό δείχνει τον φόβο τους για την ενδεχόμενη καταγγελία της Σύμβασης και υποβολή μηνύσεων εις βάρος των υπευθύνων από πολίτες ή από μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση.
Έπειτα από αυτό το κομβικό γεγονός, ο αγώνας του λαού και των πολιτικών δυνάμεων αποκτά εθνικοαπελευθερωτικά στοιχεία αποτίναξης των όρων του Μνημονίου που υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας. Η μνημονιακή και παραμνημονιακή συμμαχία διέπραξαν το έσχατο ολίσθημα! Γι’ αυτό και το προέχον καθήκον της Αριστεράς σήμερα είναι η άμεση, ενωτική, δημοκρατική, πατριωτική δράση, που θα αποτρέψει τον αφανισμό του Έθνους και των νέων γενεών.
Από το pontiki.gr
http://loutraki1.blogspot.gr/2013/01/blog-post_8502.html, 23/1/2013
ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω λίγο επιθετικό. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κι εγώ σας βρίσκω αρκετά ηλίθιο, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ -ΤΣΙΜΑΣ: ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ...
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Η ελληνική γλώσσα κατακρεουργείται καθημερινά. Να σας δώσω ένα παράδειγμα: Διαρκώς ακούμε για την κατάληψη της βίλα Αμαλίας ή ότι έγινε ανακατάληψη της βίλα Αμαλία. Και σας ρωτώ. Η λέξη βίλα δεν κλίνεται; Αν δεν το γνωρίζετε η βίλα προέρχεται από το ιταλικό villa και είναι λέξη ελληνοποιημένη, όπως η κατσαρόλα, όπως οι ολυμπιονίκες της άρσης βαρών.
Και πρέπει να κλίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της γραμματικής.
Δε λέμε: Το καπάκι της κατσαρόλα.
Ούτε θα πούμε: Αυθαίρετες οι βίλα των υπουργών Για να το καταλάβετε καλύτερα θα σας αναφέρω ένα άλλο παράδειγμα: Τη Μαρία Κάλλας. Η Κάλλας, όπως γνωρίζετε, ήταν Ελληνίδα. Ως Ελληνίδα η γενική του ονόματος της είναι: Της Μαρίας Κάλλας. Και όχι της Μαρία Κάλλας. Αντίστοιχα πρέπει να λέμε: Η κατάληψη της βίλας Κάλλας και όχι της βίλα Κάλλας.
ΤΣΙΜΑΣ: Μπορεί αυτό να συμβαίνει επειδή γράφεται με λατινικούς χαρακτήρες. Villa Amalias.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κι αυτό είναι λάθος. Τι ήταν η Αμαλία ; Βασίλισσα της Αγγλίας;
ΤΣΙΜΑΣ: Βίλα Αμαλίας, λοιπόν.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ : Ακριβώς ! Η βίλα, της βίλας, οι βίλες, των βιλών.
ΤΣΙΜΑΣ: Και τι έχετε να πείτε για το χαρακτηρισμό «μαλακισμένα» που ακούστηκε στον αέρα από γνωστό δημοσιογράφο ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Καθόλου δε με ξάφνιασε.
ΤΣΙΜΑΣ: Μπορεί αυτό να συμβαίνει επειδή γράφεται με λατινικούς χαρακτήρες. Villa Amalias.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κι αυτό είναι λάθος. Τι ήταν η Αμαλία ; Βασίλισσα της Αγγλίας;
ΤΣΙΜΑΣ: Βίλα Αμαλίας, λοιπόν.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ : Ακριβώς ! Η βίλα, της βίλας, οι βίλες, των βιλών.
ΤΣΙΜΑΣ: Και τι έχετε να πείτε για το χαρακτηρισμό «μαλακισμένα» που ακούστηκε στον αέρα από γνωστό δημοσιογράφο ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Καθόλου δε με ξάφνιασε.
Ουδείς φαυλότερος των πολιτικών, αν δεν υπήρχαν οι δημοσιογράφοι. Η έκφραση του κυρίου δεν ήταν μόνο απρεπής, αλλά και σημειολογικά εσφαλμένη. Θα σας εξηγήσω.
Το «μαλακισμένος» είναι μετοχή του ρήματος: Μαλακίζομαι.
Αυτό προέρχεται από το αρχαίο : Μαλακία, παράγωγο της λέξεως «μαλακός». Καθόλου νεολογισμός δεν είναι αυτές οι λέξεις. Σας θυμίζω το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο: «Και περιήγεν ο Ιησούς τας πόλεις πάσας και τας κώμας, διδάσκων εν ταις συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία.»
Αλλά η ρίζα της λέξης είναι αρχαιοελληνική. Στην Αρχαία Ελλάδα συνηθιζόταν η έκφραση: «Μαλάκας πολίτης», η οποία ήταν συνώνυμη του «ιδιώτης». Ιδιώτης ήταν ο πολίτης που δεν ασχολείτο με τα πολιτικά. Η ιδιωτεία, για τους αρχαίους ημών προγόνους, ήταν κατάπτυστη. Εξ' ου και το λατινογενές idiot, το οποίο προέρχεται από τον ιδιώτη και σημαίνει ηλίθιος. Ο ιδιώτης περιφρονητικά αποκαλείτο μαλάκας πολίτης. Και ακόμα πιο πίσω αν κοιτάξουμε, στα ομηρικά έπη θα βρούμε την έκφραση : «Αιδώς, Αργείοι». Αυτή προέρχεται από την Ιλιάδα : «Αιδώς γαρ εν κακοίσιν ουδέν ωφελεί. Η γαρ σιωπή τω λαλούντι σύμμαχος.» Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως εξής : Το να δείχνεσαι ντροπαλός ανάμεσα σε κακούς δεν ωφελεί καθόλου, γιατί η σιωπή η δική σου γίνεται τότε σύμμαχος του κακού, που φλυαρεί. Αν, με λίγα λόγια, εσύ ακούς τους φαύλους και δε μιλάς γίνεσαι σύμμαχος τους. Αρχικά η έκφραση ήταν: «Αιδώς, μαλάκες». Αλλά με τα χρόνια εκφυλίστηκε σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε. Ας μου πει, λοιπόν, ο κύριος Καμπουράκης. Ποιοι είναι οι ιδιώτες, ποιοι είναι οι μαλάκες που σιωπούν, ποια είναι τα μαλακισμένα της εποχής μας; Οι καταληψίες των βιλών ή οι έχοντες το ακατοίκητο τηλεθεατές του Μέγκα και των υπόλοιπων καναλιών ;
ΤΣΙΜΑΣ: Το Μέγκα είναι αμερόληπτο, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Φυσικά ! Και ο κώλος της μαϊμούς είναι πράσινος.
ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω λίγο επιθετικό.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ: Κι εγώ σας βρίσκω αρκετά ηλίθιο, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα.
ΤΣΙΜΑΣ: Ας πούμε κάτι άλλο. Τι γνώμη έχετε για τη δήλωση βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ευθαρσώς είπε ότι είναι αναρχικός, ενώ ο Πρόεδρος του κόμματος, την ίδια μέρα, δήλωσε ότι είναι νοικοκυραίοι κι αυτοί. Αυτό δεν είναι οξύμωρο ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Καταρχάς κάνατε λάθος χρήση του επιρρήματος ευθαρσώς, το οποίο δηλώνει θάρρος, ενώ εσείς, έτσι πιστεύω, θέλατε να δείξετε το θράσος του. Όσον αφορά το οξύμωρο της δήλωσης. Όχι ! Καθόλου ! Πού το βλέπετε το οξύμωρο ;
ΤΣΙΜΑΣ: Μα. Αναρχικός νοικοκυραίος ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Και λοιπόν ; Δε γνωρίζετε το βιβλίο του Πεσόα «Ο αναρχικός τραπεζίτης» ; Αυτό δεν είναι οξύμωρο ;
ΤΣΙΜΑΣ : Δεν το έχω διαβάσει, οπότε δεν μπορώ να πω.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ : Κακώς ! Θα έπρεπε να διαβάζετε και μερικά βιβλία, εσείς οι δημοσιογράφοι, αντί μόνο να γράφετε. Θα σας εξηγήσω: Ο αναρχικός νοικοκυραίος είναι ένας άμεσα νοικοκυραίος, ο οποίος αντιμάχεται τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος από τον πυρήνα του, την ίδια την οικογένεια.
ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω πολύ αριστεριστή, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Σταματήστε να λέτε, σας βρίσκω, γιατί αρχίζω να πιστεύω ότι μου παίρνει συνέντευξη η Μενεγάκη.
Και ναι! Είμαι αριστεριστής. Γιατί, καταρχάς, δεν είμαι διορισμένος σε κανένα υπουργείο. Αν με ξανακάνουν υπουργό παιδείας θα ανασκευάσω τις δηλώσεις μου. Και ναι, είμαι αριστεριστής, γιατί. είμαι ακαδημαϊκός. Οι ακαδημαϊκοί κύκλοι, όπως και οι εκκλησιαστικοί, είναι κύκλοι ομόκεντροι της εξουσίας. Έτσι, αφού αντιλαμβάνομαι μια αλλαγή προς την αριστερά, προετοιμάζομαι να ακολουθήσω το ρεύμα της εποχής μου. Κανένας ακαδημαϊκός ή καταξιωμένος διανοούμενος δεν είναι, ποτέ, ριζοσπαστικός. Δείτε την κυρία Κική Δημουλά. Δέκα μέρες πριν τις εκλογές του Ιουνίου υπέγραψε δήλωση νομιμοφροσύνης, μαζί με άλλους τριάντα, εκείνο το περιβόητο : «Τολμήστε !». Τώρα, που βλέπει ότι η παλίρροια αλλάζει, μιλάει στα ξένα περιοδικά για χάος. Προετοιμάζεται κι εκείνη για την αλλαγή εξουσίας και νοοτροπίας. Αν ήταν η Χρυσή Αυγή που διεκδικούσε την εξουσία η κυρία Δημουλά θα γινόταν ένας άλλος Έζρα Πάουντ. Και διαβάστε κάνα βιβλίο για να καταλάβετε τι εννοώ.
ΤΣΙΜΑΣ: Δηλαδή πιστεύετε ότι η διανόηση συμπορεύεται με την εξουσία, ανεξαρτήτως του. χρώματος της ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Πάντα ! Η αποδεχτή διανόηση. Οι λογοτέχνες, οι λόγιοι, οι καλλιτέχνες και πανεπιστημιακοί που προβάλλονται και προοδεύουν, γιατί αλλιώς θα βρισκόντουσαν στα ρείθρα της επικαιρότητας.
ΤΣΙΜΑΣ: Υπάρχει κάποιος λογοτέχνης που πιστεύετε ότι βρίσκεται εκτός νομιμότητας ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Τώρα πια, μόνο οι μπλογοτέχνες.
ΤΣΙΜΑΣ: Ορίστε ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ : Οι μπλόγκερ. Γιατί αυτοί δρουν ανεξέλεγκτα.
ΤΣΙΜΑΣ: Οι μπλόγκερ. Υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζετε από αυτούς ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Πολλοί. Ο μόνος που μου έρχεται τώρα στον νου είναι ο Γελωτοποιός, ο οποίος πρέπει να βελτιώσει το συντακτικό του και να μην παρασύρεται από την κυκλοθυμικότητα του, αλλά κατά τα άλλα είναι αξιόλογος.
ΤΣΙΜΑΣ: Γελωτοποιός, λοιπόν.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Το σημειώσατε; Για να το ψάξει η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος ;
ΤΣΙΜΑΣ: Με προσβάλετε, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ελάτε, κύριε Τσίμα, ας είμαστε ειλικρινείς. Όλοι το ξέρουν ότι είστε ρουφιάνοι.
ΤΣΙΜΑΣ: Διακόπτουμε για διαφημίσεις και θα συνεχίσουμε με τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ναι ! Πως θα μάθουν τα παιδιά να ανάβουν φωτιές για να ζεσταίνονται.
Το «μαλακισμένος» είναι μετοχή του ρήματος: Μαλακίζομαι.
Αυτό προέρχεται από το αρχαίο : Μαλακία, παράγωγο της λέξεως «μαλακός». Καθόλου νεολογισμός δεν είναι αυτές οι λέξεις. Σας θυμίζω το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο: «Και περιήγεν ο Ιησούς τας πόλεις πάσας και τας κώμας, διδάσκων εν ταις συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία.»
Αλλά η ρίζα της λέξης είναι αρχαιοελληνική. Στην Αρχαία Ελλάδα συνηθιζόταν η έκφραση: «Μαλάκας πολίτης», η οποία ήταν συνώνυμη του «ιδιώτης». Ιδιώτης ήταν ο πολίτης που δεν ασχολείτο με τα πολιτικά. Η ιδιωτεία, για τους αρχαίους ημών προγόνους, ήταν κατάπτυστη. Εξ' ου και το λατινογενές idiot, το οποίο προέρχεται από τον ιδιώτη και σημαίνει ηλίθιος. Ο ιδιώτης περιφρονητικά αποκαλείτο μαλάκας πολίτης. Και ακόμα πιο πίσω αν κοιτάξουμε, στα ομηρικά έπη θα βρούμε την έκφραση : «Αιδώς, Αργείοι». Αυτή προέρχεται από την Ιλιάδα : «Αιδώς γαρ εν κακοίσιν ουδέν ωφελεί. Η γαρ σιωπή τω λαλούντι σύμμαχος.» Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως εξής : Το να δείχνεσαι ντροπαλός ανάμεσα σε κακούς δεν ωφελεί καθόλου, γιατί η σιωπή η δική σου γίνεται τότε σύμμαχος του κακού, που φλυαρεί. Αν, με λίγα λόγια, εσύ ακούς τους φαύλους και δε μιλάς γίνεσαι σύμμαχος τους. Αρχικά η έκφραση ήταν: «Αιδώς, μαλάκες». Αλλά με τα χρόνια εκφυλίστηκε σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε. Ας μου πει, λοιπόν, ο κύριος Καμπουράκης. Ποιοι είναι οι ιδιώτες, ποιοι είναι οι μαλάκες που σιωπούν, ποια είναι τα μαλακισμένα της εποχής μας; Οι καταληψίες των βιλών ή οι έχοντες το ακατοίκητο τηλεθεατές του Μέγκα και των υπόλοιπων καναλιών ;
ΤΣΙΜΑΣ: Το Μέγκα είναι αμερόληπτο, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Φυσικά ! Και ο κώλος της μαϊμούς είναι πράσινος.
ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω λίγο επιθετικό.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ: Κι εγώ σας βρίσκω αρκετά ηλίθιο, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα.
ΤΣΙΜΑΣ: Ας πούμε κάτι άλλο. Τι γνώμη έχετε για τη δήλωση βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ευθαρσώς είπε ότι είναι αναρχικός, ενώ ο Πρόεδρος του κόμματος, την ίδια μέρα, δήλωσε ότι είναι νοικοκυραίοι κι αυτοί. Αυτό δεν είναι οξύμωρο ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Καταρχάς κάνατε λάθος χρήση του επιρρήματος ευθαρσώς, το οποίο δηλώνει θάρρος, ενώ εσείς, έτσι πιστεύω, θέλατε να δείξετε το θράσος του. Όσον αφορά το οξύμωρο της δήλωσης. Όχι ! Καθόλου ! Πού το βλέπετε το οξύμωρο ;
ΤΣΙΜΑΣ: Μα. Αναρχικός νοικοκυραίος ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Και λοιπόν ; Δε γνωρίζετε το βιβλίο του Πεσόα «Ο αναρχικός τραπεζίτης» ; Αυτό δεν είναι οξύμωρο ;
ΤΣΙΜΑΣ : Δεν το έχω διαβάσει, οπότε δεν μπορώ να πω.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ : Κακώς ! Θα έπρεπε να διαβάζετε και μερικά βιβλία, εσείς οι δημοσιογράφοι, αντί μόνο να γράφετε. Θα σας εξηγήσω: Ο αναρχικός νοικοκυραίος είναι ένας άμεσα νοικοκυραίος, ο οποίος αντιμάχεται τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος από τον πυρήνα του, την ίδια την οικογένεια.
ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω πολύ αριστεριστή, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Σταματήστε να λέτε, σας βρίσκω, γιατί αρχίζω να πιστεύω ότι μου παίρνει συνέντευξη η Μενεγάκη.
Και ναι! Είμαι αριστεριστής. Γιατί, καταρχάς, δεν είμαι διορισμένος σε κανένα υπουργείο. Αν με ξανακάνουν υπουργό παιδείας θα ανασκευάσω τις δηλώσεις μου. Και ναι, είμαι αριστεριστής, γιατί. είμαι ακαδημαϊκός. Οι ακαδημαϊκοί κύκλοι, όπως και οι εκκλησιαστικοί, είναι κύκλοι ομόκεντροι της εξουσίας. Έτσι, αφού αντιλαμβάνομαι μια αλλαγή προς την αριστερά, προετοιμάζομαι να ακολουθήσω το ρεύμα της εποχής μου. Κανένας ακαδημαϊκός ή καταξιωμένος διανοούμενος δεν είναι, ποτέ, ριζοσπαστικός. Δείτε την κυρία Κική Δημουλά. Δέκα μέρες πριν τις εκλογές του Ιουνίου υπέγραψε δήλωση νομιμοφροσύνης, μαζί με άλλους τριάντα, εκείνο το περιβόητο : «Τολμήστε !». Τώρα, που βλέπει ότι η παλίρροια αλλάζει, μιλάει στα ξένα περιοδικά για χάος. Προετοιμάζεται κι εκείνη για την αλλαγή εξουσίας και νοοτροπίας. Αν ήταν η Χρυσή Αυγή που διεκδικούσε την εξουσία η κυρία Δημουλά θα γινόταν ένας άλλος Έζρα Πάουντ. Και διαβάστε κάνα βιβλίο για να καταλάβετε τι εννοώ.
ΤΣΙΜΑΣ: Δηλαδή πιστεύετε ότι η διανόηση συμπορεύεται με την εξουσία, ανεξαρτήτως του. χρώματος της ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Πάντα ! Η αποδεχτή διανόηση. Οι λογοτέχνες, οι λόγιοι, οι καλλιτέχνες και πανεπιστημιακοί που προβάλλονται και προοδεύουν, γιατί αλλιώς θα βρισκόντουσαν στα ρείθρα της επικαιρότητας.
ΤΣΙΜΑΣ: Υπάρχει κάποιος λογοτέχνης που πιστεύετε ότι βρίσκεται εκτός νομιμότητας ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Τώρα πια, μόνο οι μπλογοτέχνες.
ΤΣΙΜΑΣ: Ορίστε ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ : Οι μπλόγκερ. Γιατί αυτοί δρουν ανεξέλεγκτα.
ΤΣΙΜΑΣ: Οι μπλόγκερ. Υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζετε από αυτούς ;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Πολλοί. Ο μόνος που μου έρχεται τώρα στον νου είναι ο Γελωτοποιός, ο οποίος πρέπει να βελτιώσει το συντακτικό του και να μην παρασύρεται από την κυκλοθυμικότητα του, αλλά κατά τα άλλα είναι αξιόλογος.
ΤΣΙΜΑΣ: Γελωτοποιός, λοιπόν.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Το σημειώσατε; Για να το ψάξει η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος ;
ΤΣΙΜΑΣ: Με προσβάλετε, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ελάτε, κύριε Τσίμα, ας είμαστε ειλικρινείς. Όλοι το ξέρουν ότι είστε ρουφιάνοι.
ΤΣΙΜΑΣ: Διακόπτουμε για διαφημίσεις και θα συνεχίσουμε με τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ναι ! Πως θα μάθουν τα παιδιά να ανάβουν φωτιές για να ζεσταίνονται.
ΜΑΣ ΠΗΔΑΝΕ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ! - ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΠΑΝΣΑΡ


ΔΝΤ: "Mea culpa εφ' όλης της ύλης για τη λιτότητα"
L’incroyable erreur des experts du FMI των : Arnaud Bouillin et Laurent Neumann - Marianne
"Με τίτλο «Λιτότητα: Έχουμε κάνει ΛΑΘΟΣ εφ' όλης της ύλης», το εβδομαδιαίο περιοδικό «Μarianne» δημοσιεύει μεγάλο αφιέρωμα στο «απίστευτο λάθος των ειδικών του ΔΝΤ». "
Είναι το πρώτο από τα γαλλικά έντυπα που προσπαθεί να ρίξει φως και να κατανοήσει την έκθεση του Ολιβιέ Μπλανσάρ, επικεφαλής του ερευνητικού τμήματος του ΔΝΤ, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 3 Ιανουαρίου.
Από τα γαλλικά μίντια μόνο το κρατικό κανάλι France2 είχε κάνει μια σύντομη αναφορά, ενώ κατά τα άλλα το θέμα έχει περάσει στα ψιλά της έντυπης δημοσιογραφίας.
Στο πολυσέλιδο αφιέρωμα της «Μarianne» γίνεται συνεχής αναφορά στις συνέπειες που έχει υποστεί η Ελλάδα από την επιβολή της λιτότητας που επέβαλαν οι «ειδικοί» του ΔΝΤ και αυτό, όπως λέει, εξ αιτίας ενός λάθος στους υπολογισμούς...
«Πρόκειται για την απίστευτη ομολογία!», γράφουν οι συντάκτες του άρθρου.
«Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της μεγάλης κρίσης που κλυδωνίζει τις δυτικές οικονομίες, ένας από τους σημαντικότερους ειδικούς οικονομολόγους του πλανήτη, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ, διευθυντής του ερευνητικού τμήματος του ΔΝΤ, έδωσε στη δημοσιότητα μια μελέτη στην οποία ομολογεί ότι το ΔΝΤ και μαζί του το σύνολο των Ευρωπαίων ηγετών, των υπουργών οικονομίας, της Κομισιόν και της ΕΚΤ, έκαναν σοβαρό λάθος στους υπολογισμούς τους. Υποτίμησαν τις καταστροφικές συνέπειες των πολιτικών λιτότητας που επέβαλαν στα υπερχρεωμένα κράτη».
Το απίστευτο αυτό κείμενο της 43σέλιδης έκθεσης του Ολιβιέ Μπλανσάρ έχει τίτλο: «Τα λάθη των προγνωστικών ανάπτυξης και οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές».
Το λάθος αφορά σε έναν συντελεστή γνωστό στην οικονομία με την ονομασία «πολλαπλασιαστής» (multiplicateur). Μεταξύ του 1970 και του 2007, οι ασχολούμενοι με τις προβλέψεις είχαν διαπιστώσει ότι η μείωση κατά 1% στις δημόσιες δαπάνες ή κατά 1% επιπλέον έσοδα από τη φορολογία, οδηγούσαν, κατά μέσον όρο, σε 0,5% μείωση της ανάπτυξης στις προηγμένες χώρες. Εξ αυτού διαμόρφωσαν τον πολλαπλασιαστή 0,5 τον οποίο και χρησιμοποίησαν στις προκαταρτικές εργασίες τους για τα προγράμματα που επιβλήθηκαν σε Ελλάδα και Πορτογαλία.
Το πρόβλημα είναι ότι τα δεδομένα αυτά ίσχυαν πριν από την κρίση, η οποία με την ανασφάλεια που έφερε στις χώρες, επηρέασε τη συμπεριφορά των καταναλωτών.
Στο «Πανόραμα της Παγκόσμιας Οικονομίας» που δημοσίευσε το ΔΝΤ τον περασμένο Οκτώβριο, αναγνωρίζει ότι με τις σημερινές συνθήκες, οι πολλαπλασιαστές κινούνται ανάμεσα στο 0,9 έως και το 1,7 (!) ήτοι δύο με τρεις φορές μεγαλύτεροι από το 0,5. Την πληροφορία αυτή το ΔΝΤ την έχει γράψει στα ψιλά του «Πανοράματος» και μόνο οι ιδιαίτερα έμπειροι αναλυτές μπορούσαν να αντιληφθούν το μέγεθος της σημασίας της.
Αβυσσαλέες συνέπειες
Ο Ολιβιέ Μπλανσάρ αναγνωρίζει αυτό που που κάθε πολίτης μπορούσε να αντιληφθεί περπατώντας για λίγο στις ρημαγμένες από τη λιτότητα αγορές των πόλεων της νότιας Ευρώπης –που όμως οι μεγάλοι εξπέρ στα γραφεία τους με τα κομπιουτεράκια τους φάνηκαν ανάξιοι να αντιληφθούν.
Υποχρεώνοντας τις κυβερνήσεις της νότιας Ευρώπης σε δραστική μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και των συντάξεων, αναγνωρίζει η έκθεση, προκλήθηκε μια πτώση της εσωτερικής ζήτησης δύο με τρεις φορές ταχύτερη απ' ό,τι αναμενόταν. Οι συνέπειες ήταν αβυσσαλέες: σειρά πτωχεύσεων, εκτίναξη της ανεργίας, τεράστιες διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας και της Λισαβόνας.
«Ο πολλαπλασιαστής δεν είναι κάτι που πέφτει εξ ουρανού», εξηγεί ο Ερίκ Εγέρ, οικονομολόγος στο Γαλλικό Παρατηρητήριο Οικονομικών Συγκυριών (OFCE).
«Μεταβάλλεται ανάλογα με τις συγκυρίες: εξαρτάται από το σημείο του οικονομικού κύκλου στο οποίο βρισκόμαστε πάνω ή κάτω, από την πολιτική των γειτονικών χωρών, από το εάν μπορούμε να κάνουμε υποτίμηση στο νόμισμά μας. Μόνο συνυπολογίζοντας όλα αυτά τα στοιχεία μπορούμε να εκτιμήσουμε τις συνέπειες μιας θεραπείας λιτότητας –και όχι εφαρμόζοντας έναν πολλαπλασιαστή επειδή λειτούργησε προηγούμενα, όταν η ανάπτυξη ήταν στο ραντεβού», υποστηρίζει ο Εγέρ.
Κι όμως, αυτά έκαναν τα λαμπρά μυαλά του ΔΝΤ. Τώρα που η ομολογία είναι και γραπτή, απομένει να πεισθούν Κομισιόν και ΕΚΤ, χωρίς αυτό να θεωρείται άμεσα εφικτό, σημειώνουν οι συντάκτες της «Μarianne».
Παρατηρούν ότι τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στο Βερολίνο συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η θεραπεία θα έλθει μέσα από τη θεραπεία λιτότητας και συνεχίζουν να υποτιμούν τις αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη.
Το άρθρο καταλήγει λέγοντας ότι τέλος πάντων δεν υπάρχει έρευνα χωρίς να γίνονται λάθη, το νοητικά σοβαρό όμως, είναι η επανάληψη του λάθους. Το δε ασυγχώρητα σοβαρό, είναι η διαιώνιση του λάθους.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



