Ο ΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΞΙΑ
ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ
Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΙΑ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ!
Διαφωνεί με την επιστράτευση ο Κουβέλης αλλά μένει στην κυβέρνηση
Αχ, πούσαι νιότη, που 'δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!
«Η επίταξη συνιστά ακραία επιλογή διαχείρισης της κρίσης και δεν βρίσκει σύμφωνη τη Δημοκρατική Αριστερά», αναφέρεται σε ανακοίνωση του κόμματος. «Σε μια περίοδο που η κοινωνία πιέζεται αφόρητα, αυτό που χρειάζεται είναι η εξάντληση κάθε δυνατότητας για συνεννοήσεις, σημειώνει η ΔΗΜΑΡ και προσθέτει: «Οι αδιαλλαξίες από κάθε πλευρά δεν διευκόλυναν την ανεύρεση λύσεων. (ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ)
ΣΧΟΛΙΟ ΠΛΑΤΕΙΑΣ: ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΠΑΙΝΟΝΤΑΣ ή ΒΓΑΙΝΟΝΤΑΣ;;
Μητρόπουλος:Χουντικά διατάγματα
Για «χουντικά διατάγματα που είναι έξω από το Σύνταγμα» έκανε λόγο ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Μητρόπουλος, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Real Fm, αναφορικά με την απόφαση της κυβέρνησης για επίταξη.
«Είναι χουντικά διατάγματα έξω από το Σύνταγμα γιατί δεν προβλέπεται να τιμωρούνται οι απεργοί για να εξαναγκάζονται να εργάζονται επειδή διαφωνούν στο να μπουν στην εξαθλίωση των μισθών», ανέφερε ο κ. Μητρόπουλος.
Ερωτηθείς για την απόφαση του Δικαστηρίου που έκρινε παράνομη την απεργία των εργαζομένων ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επισήμανε ότι «η απόφαση δεν είναι εκτελεστή καθώς με απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, μέχρι να τελεσιδικήσει η διαφορά περί απεργίας ούτε περικοπές γίνονται και νομίμως οι απεργοί συμμετέχουν στην απεργία».
«Γίνεται ενεργοποίηση σκληρών θεσμών. Όλο το θεσμικό οπλοστάσιο για επιστράτευση είναι εκτός συντάγματος και εκτός των διεθνών συμβάσεων που έχει επικυρώσει η Ελλάδα», υπογράμμισε ο Αλέξης Μητρόπουλος.
ENIKOS.gr
Επέμβαση των ΜΑΤ στο αμαξοστάσιο του Μετρό στι 3 τα ξημερώματα
Επτά διμοιρίες των ΜΑΤ έκαναν την εμφάνισή τους λίγο μετά τις 03.40 τα ξημερώματα και αφού έσπασαν την αλυσίδα της κεντρικής εισόδου, εισήλθαν εντός των εγκαταστάσεων χωρίς όμως να προκληθεί κάποια ένταση, καθώς τόσοι οι απεργοί όσο και απλοί πολίτες, που είχαν παραμείνει στη διάρκεια της νύχτας στο πλευρό τους για να τους συμπαρασταθούν, δεν προέβαλαν αντίσταση. Η Αστυνομία προχώρησε σε τρεις προσαγωγές, εκ των οποίων η μια αφορούσε σε μέλος του προσωπικού Ασφαλείας. Σύμφωνα με νεώτερες πληροφορίες, και οι τρεις προσαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι.
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ 80;
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.
Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».
Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.
Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.
Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά.
Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.
Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ):D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί..
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)