ΣΟΚ! Στα σκουπίδια του Ελληνικού βρέθηκαν τα πορίσματα ελεγκτών για τις σπατάλες των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας!

Εισαγγελέας, μόνος ψάχνει. Και στο βάθος σκοτάδι για ένα πάρτι εκατομμυρίων ευρώ στην πλάτη του ελληνικού λαού….

Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Σωτήρης Μπουγιούκος, που διερευνά την υπόθεση υπό την εποπτεία τηςεισαγγελέως Κατά της Διαφθοράς Ελένης Ράικου, επιδόθηκε τους τελευταίους μήνες σε ένα κυνήγι εντοπισμού των πορισμάτων ελέγχου των εταιρικών χρήσεων από το 1999 έως το 2007.

Και εάν για τα πορίσματα της περιόδου 2002-2007 η αναζήτηση ήταν σχετικά εύκολη, γι’ αυτά της προηγούμενης τριετίας η εξεύρεσή τους αποδείχθηκε πολύ δύσκολο έργο.

Ο εισαγγελέας αναγκάστηκε να μετατραπεί σε ντετέκτιβ μετά την «πόρτα» που έφαγε από Βουλή (δήλωσε αδυναμία για χορήγηση αντιγράφων των πορισμάτων) αλλά και Ελεγκτικό Συνέδριο (αν και εκ του νόμου εμπλέκεται στον έλεγχο, δήλωσε ότι δεν διαθέτει αρχείο) και υποχρεώθηκε να ψάχνει ημέρες ολόκληρες μέσα σε φωριαμούς και σκονισμένα κλασέρ, αναζητώντας τα πορίσματα!

Και όλα αυτά, την ώρα που -σε περίοδο πρωτοφανούς κρίσης για τη χώρα- η «χρυσή» Ολυμπιάδα με τις «μαύρες» τρύπες και το φαγοπότι των εκατομμυρίων ευρώ σε βάρος των Ελλήνων (που για πολλούς συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κατάσταση της χώρας) παραμένει στο σκοτάδι.

Ήδη, έξι πορίσματα της Ελεγκτικής Επιτροπής για έξι εταιρικές περιόδους του «Αθήνα 2004» έχουν φανερώσει έναν απίστευτο χορό εκατομμυρίων με εξόφθαλμες -κατά πολλούς- παραβάσεις και παρατυπίες. Κι ενώ όλα αυτά τα αποτύπωναν στις παρατηρήσεις τους και οι ελεγκτές, στα συμπεράσματά τους κατέληγαν πως όλα είχαν γίνει βάσει των κανόνων της «χρηστής διαχείρισης».

Μεταξύ των χαρακτηριστικών περιπτώσεων που αναφέρονταν ήταν δαπάνες για επαγγελματικά έξοδα γενικών διευθυντών, διευθυντών και μελών του διοικητικού συμβουλίου μέσω πιστωτικών καρτών, ύψους 513.326 ευρώ μόνο για το έτος 2003. Ποσό αρκετά υψηλότερο από το όριο των 8.211 έως 24.994 ευρώ που προβλεπόταν ετησίως για κάθε διευθυντικό στέλεχος.

http://www.olympia.gr/, 23/4/2014

Παρασκευή και Δευτέρα 16, 19, 23 και 26 Μαΐου δε θα γίνουν μαθήματα σε σχολεία που θα είναι εκλογικά κέντρα

Την έγκαιρη παράδοση των αιθουσών διδακτηρίων για τη διαμόρφωση αυτών σε καταστήματα ψηφοφορίας ενόψει των προσεχών Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών της 18ης Μαΐου 2014 καθώς και των επαναληπτικών της 25ης Μαΐου 2014 και των εκλογών για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 25ης Μαΐου 2014 ζητεί ο υπουργός Εσωτερικών.

Η επιστολή απευθύνεται στον υπουργό Παιδείας από τον οποίο και ζητεί να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να παραδοθούν οι αίθουσες διδασκαλίας στις αρμόδιες τοπικές αρχές οι οποίες και θα μεριμνήσουν για την εγκατάσταση του εκλογικού υλικού. Όπως προκύπτει από τη σχετική επιστολή οι αίθουσες που θα αξιοποιηθούν ως εκλογικά τμήματα δεν θα λειτουργήσουν ως αίθουσες διδασκαλίας την Παρασκευή και τη Δευτέρα που μεσολαβούν τις Κυριακές 18 και 25 Μαΐου.

Ο ορισμός των αιθουσών γίνεται με τις αποφάσεις των Αντιπεριφερειαρχών, με τις οποίες καθορίζονται τα εκλογικά τμήματα και τα καταστήματα ψηφοφορίας. Στην επιστολή επισημαίνεται ότι «προκειμένου να γίνει έγκαιρα η διαμόρφωση των αιθουσών και γενικά των χώρων που θα χρησιμοποιηθούν για τον παραπάνω σκοπό, παρακαλούμε να δώσετε σχετικές οδηγίες προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου σας για την παράδοση των αιθουσών το πρωί της Παρασκευής 16 Μαΐου 2014, στις δημοτικές αρχές, που θα μεριμνήσουν σύμφωνα με την εκλογική νομοθεσία για τις περαιτέρω ενέργειες.

Επίσης, να φροντίσετε, με σχετικές οδηγίες σας, ώστε, κατά την ημέρα της ψηφοφορίας, να βρίσκεται στη διάθεση των ατόμων με αναπηρίες, κάθε τεχνικό μέσο διευκόλυνσής τους (ράμπες κ.λπ.), το οποίο τυχόν διαθέτουν τα σχολεία που έχουν ορισθεί ως καταστήματα ψηφοφορίας και μπορεί να εξασφαλίσει την ασφαλή πρόσβασή τους στην αίθουσα ψηφοφορίας.

Με τον τρόπο αυτό, θα δοθεί η δυνατότητα στους ανωτέρω εκλογείς να ασκήσουν απρόσκοπα το συνταγματικό κατοχυρωμένο για όλους δικαίωμα.

Οι κ.κ. Αντιπεριφερειάρχες, στους οποίους κοινοποιείται το έγγραφό μας αυτό, παρακαλούνται να δώσουν εντολή στις δημοτικές αρχές του οικείου νομού να παραδώσουν τις αίθουσες των διδακτηρίων που θα χρησιμοποιηθούν ως καταστήματα ψηφοφορίας, την επόμενη ημέρα των εκλογών, δηλαδή μέχρι το βράδυ της Δευτέρας 19 Μαΐου 2014, αφού προηγουμένως αποσύρουν όλα τα υλικά της ψηφοφορίας ( κάλπες, παραβάν κ.λπ.) και επαναφέρουν τις αίθουσες στην κατάσταση που ήταν πριν από την ψηφοφορία.

Το ίδιο μέτρο πρέπει να εφαρμοστεί και για την επόμενη Κυριακή 25 Μαΐου 2014 για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ίδια μέρα που θα διεξαχθεί η επαναληπτική ψηφοφορία (β΄ γύρος) στους δήμους ή στις περιφέρειες στους οποίους τυχόν δεν αναδειχθεί επιτυχών συνδυασμός την προηγούμενη Κυριακή 18 Μαΐου 2014».

http://www.localit.gr/, 22/4/2014

Οι «κανονικοί» άνθρωποι στην πολιτική

Φωτό: Nίκος Νούκας/ H πολιτική αναμέτρηση για τους «ανώνυμους» μη πολιτικούς ίσως αποτελεί θετική εξέλιξη.

Πριν από λίγες ημέρες διάβασα ένα status στο Facebook που σάρκαζε με ευγενικό τρόπο την συμμετοχή «φίλων» και «γνωστών» σε δημοτικά ψηφοδέλτια /

ξέρω ότι πολλές φορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γράφουμε λίγο από κεκτημένη ταχύτητα ή δεν εννοούμε 100 % αυτό που λέμε ή και τα δύο /

αλλά ακόμα κι αν το «χειρότερο» είναι αλήθεια, παρατηρώ κι εγώ αυτό το ρεύμα «κανονικών» ανθρώπων που εγκαταλείπουν τους ενδοιασμούς τους και στελεχώνουν τις λίστες των υποψήφιων δημάρχων και μιλάω κυρίως για τον Δήμο Αθηναίων /

με τον όρο «κανονικός» άνθρωπος αναφέρομαι σε ανώνυμους, κατά κύριο λόγο, συμπολίτες μας που έχουν τη ζωή τους και τη δουλειά τους και αποφασίζουν να κάνουν το «μεγάλο βήμα» /

εδώ έχουμε δύο κατηγορίες: «κανονικούς» ανθρώπους που είναι λίγο πιο επώνυμοι από τους άλλους και οι οποίοι «αξιοποιούνται» για επικοινωνιακούς λόγους και «κανονικούς» ανθρώπους, ίσως λιγότερο γνωστούς ως «ονόματα», αλλά με κάποια θετική παρουσία στη ζωή της πόλης /

οι πρώτοι δεν φταίνε που είναι πιο αναγνωρίσιμοι από τους δεύτερους και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μια επιτυχημένη θητεία στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο /

ισχύει και το αντίστροφο: όσοι έχουν επιδείξει προηγούμενη δράση, συστηματική ή λιγότερο συστηματική, δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι θα τα βγάλουν πέρα στην αρένα της τρέχουσας πολιτικής /

όμως, σε κάθε περίπτωση αυτή η «όρεξη» που βλέπω σε «φίλους» και «γνωστούς» να δώσουν το παρών στις αυτοδιοικητικές εκλογές του επόμενου μήνα σημαίνει «κάτι» /

και φωτίζει μια καινούργια, αχαρτογράφητη περιοχή που δεν μπορούμε να της δώσουμε τόσο γρήγορα ένα όνομα /

στα τέσσερα χρόνια της κρίσης είδα και παρακολουθώ από κοντά όλο αυτό το ρεύμα από ανώνυμους Έλληνες να δικτυώνονται, να βγαίνουν από το σπίτι τους, να σχηματίζουν μικρούς κύκλους, ομάδες, παρέες /

κάτι τέτοιο είναι πια οι atenistas, μια μεγάλη παρέα, και η διαδικτυακή ομάδα του Νίκου Βατόπουλου «Κάθε Σάββατο στην Αθήνα» /

όμως χρειάζεται προσοχή, γιατί εμείς οι δημοσιογράφοι κάνουμε συχνά το ίδιο λάθος και βαφτίζουμε όλες αυτές τις πρωτοβουλίες «εθελοντικές» ή «ακτιβιστικές» /

καταφέραμε (μόνο) στην Ελλάδα να καταστήσουμε τον «εθελοντισμό» όρο παρεξηγήσιμο (κάποιος «αφελής» που κάνει τσάμπα την δουλειά του κράτους) /

και από την άλλη στο άκουσμα της λέξης «ακτιβισμός» πολλοί δεν αισθάνονται άνετα /

όμως, όλος αυτός ο κόσμος που άφησε το σπίτι του για να φτιάξει κάτι έξω στους δρόμους δεν το έκανε για να «βοηθήσει» ή να «προσφέρει» αλλά γιατί βαρέθηκε τον παθητικό του εαυτό και, δεύτερον, επειδή τον έσπρωξε μια εσωτερική ανάγκη/

αυτό συμβαίνει τώρα με τους «ανώνυμους» μη πολιτικούς που παίρνουν το ρίσκο της έκθεσης σε μια πολιτική αναμέτρηση /

σίγουρα δεν θα αντέξουν όλοι, σίγουρα πολλοί θα απογοητευθούν και θα τα παρατήσουν /

αλλά στο τέλος της ημέρας έχω την αίσθηση ότι το πρόσημο θα είναι θετικό /

ναι, νομίζω δεν έχουμε να φοβηθούμε το παραμικρό από όλους αυτούς τους «κανονικούς» ανθρώπους, τους φίλους μας και τους γνωστούς που ξαφνικά έγιναν (και) υποψήφιοι /

http://www.lifo.gr/mag/columns/6401

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΦΛΩΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Υπ. Δημοτική Σύμβουλος

ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ; ΕΝΑΣ ΧΡΗΣΙMΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΣΑΣ. Ή ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΕΝΑ ΤΕΤΑΡΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ!

ΡΗΓΑΣ ΒΛΑΧΟΣ – ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΟΡΕΙΑ – ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

Γεννήθηκα το 1966 στο Βόλο όπου πέρασα τα σχολικά μου χρόνια.

Σπούδασα στα Χανιά, στο Πολυτεχνείο Κρήτης, από όπου απέκτησα Δίπλωμα Μηχανικού Παραγωγής & Διοίκησης.

Εργάζομαι στην COSMOTE ως Προϊστάμενος στο Τμήμα Διαχείρισης Διαδικασιών.

Είμαι παντρεμένος με τη Χριστίνα, έχουμε τρεις κόρες και ζούμε στο κεντρικό Χαλάνδρι από το 2010.

Ανήκω κι εγώ στη γενιά που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κατάσταση και ταυτόχρονα είναι αυτή που προσπαθεί να οδηγήσει την κοινωνία στην επόμενη μέρα, μαζί με την επόμενη γενιά στην οποία παραδίδει τη σκυτάλη.

Ήμουν από μικρός και συνεχίζω να είμαι «ενεργός πολίτης». Είτε μέσα από συλλογικότητες (δεκαπενταμελές συμβούλιο στο λύκειο, φοιτητικοί σύλλογοι στο Πολυτεχνείο, σύλλογοι γονέων & κηδεμόνων) είτε έξω από αυτές, ως απλός πολίτης.

Πιστεύω ότι η ποιότητα της δημοκρατίας περνά μέσα από την ανοιχτή και ελεύθερη κοινωνία των πολιτών. Και ο πολίτης που έχει προσωπικότητα και έχει αξία είναι αυτός που δεν ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του αλλά ενδιαφέρεται και για τους άλλους, ενδιαφέρεται για το «εμείς». Ανήκει κάπου και φροντίζει για το σύνολο, στο οποίο ανήκει. Αυτό είναι το ζητούμενο και κυρίως είναι το ζητούμενο των επόμενων ετών. Ανοιχτή και ελεύθερη κοινωνία, συμμετοχή, άποψη, έκφραση και προσφορά.

Με τον Άγγελο γνωρίστηκα μέσω του Δημήτρη Λέρτα και δε χρειάστηκε πολλή σκέψη για να αποφασίσω να συμπορευτώ μαζί του.

Ο Άγγελος έχει σημαντική εμπειρία στα τοπικά πράγματα ως αποτέλεσμα της μακράς πορείας του σε αυτά. Δεν είναι «πολιτικάντης» για να παραμυθιάζει με το λόγο του, είναι καθαρά «αυτοδιοικητικός» και έχει άποψη, έχει ρεαλιστικό όραμα και υλοποιήσιμες προτάσεις για το Χαλάνδρι.

Από την πλευρά μου, θέλω να βοηθήσω με την εμπειρία μου για το στήσιμο ενός δήμου που θα λειτουργεί με απλές διαδικασίες και θα εξυπηρετεί αποτελεσματικά τους δημότες του.

Θέλω το Χαλάνδρι να Αλλάξει Πορεία.

Θέλω η πόλη που μεγαλώνουν τα παιδιά μου γίνει η καλύτερη πόλη της Ελλάδας.

Ρήγας Βλάχος

ΣΧΟΛΙΟ ΑΓΓΕΛΟΥ ΝΤΑΒΙΑ: 

Συνεχίζουμε - μετά την διήμερη πασχαλινή διακοπή - την παρουσίαση των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων της δημοτικής κίνησής μας.

Επανερχόμαστε με το βιογραφικό του Ρήγα Βλάχου.

Δεν γνωριζόμασταν από παλιά, όπως αναφέρει και ο ίδιος, ο Δ. Λέρτας μας έφερε σε επαφή.

Δεν είναι και "παλιός Χαλανδραίος", είναι νέος Χαλανδραίος μέσα σε μια ομάδα που οι περισσότεροι κουβαλάμε μέσα μας, το παλιό Χαλάνδρι, άρα είναι μια άλλη ματιά.

Η προσφορά του στο σχολείο των παιδιών του, μέσα από τον σύλλογο γονέων είναι γνωστή στην σχολική κοινότητα του 1ου δημοτικού και οφείλω να αναφέρω ότι - όταν πρώτη φορά εμφανίστηκε με κείμενό του στην Πλατεία, ο Ρήγας με το λογότυπο της δημοτικής μας κίνησης - έλαβα τηλεφωνήματα από παλιούς φίλους με παιδιά στο 1ο δημοτικό, που μου "διαφήμισαν"τον Ρήγα ως ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ για την παράταξή μας. 

ΕΙΧΑΝ ΔΙΚΙΟ, και "δεν είμαι πολιτικάντης - ό,τι γράφω το πιστεύω".

Η συγκρότησή του, η ευστροφία αλλά και η ευστοχία του, η ολοκληρωμένη θέση του για το "τι πρέπει να κάνουμε τώρα" στον δήμο, στην κοινωνία, κατά την διαρκεια αλλά και μετά την μνημονιακή λαίλαπα, για να καταφέρουμε να πορευτούμε ως πολίτες, έχουν την πληρότητα, την καθαρότητα, την λιτότητα αλλά και την ακρίβεια ενός κοινωνικά ευαίσθητου, ενεργού πολίτη, με την απόλυτα δομημένη σκέψη όμως ενός μηχανικού. Ενός μηχανικού μάλιστα που αρνείται πεισματικά να είναι νεογιάπης.

Και μόνο όταν διάβασα το βιογραφικό του - πρόσφατα ο Ρήγας "απελευθέρωσε" το μυστικό του, ότι είναι δηλαδή μηχανικός παραγωγής - μου λύθηκε η απορία: Πώς μπορεί να είναι τόσο εύστοχα, τόσο περιεκτικά και τόσο ακριβή τα κείμενά του, πώς καταφέρνει να πετάει με τόση άνεση το περιττό και να δίνει τόσο ξεκάθαρη έμφαση στην ΞΕΓΥΜΝΩΜΕΝΗ ΟΥΣΙΑ κάθε θέματος με το οποίο καταπιάνεται.

Ναι ο Ρήγας με έχει εντυπωσιάσει - και επιτρέψτε μου να το αναφέρω δημόσια - μέσα από τα κείμενά του και τις τοποθετήσεις του. (Ένας γραφιάς όπως ο υπογράφων βλέπει καθαρά μέσα από τα κείμενα και ένας παλιός στο κουρμπέτι συλλογικοτήτων ξέρει τι να προσέξει πίσω από μια τοποθέτηση).

Με έχει εντυπωσιάσει η επιλογή των θεμάτων του Ρήγα σε αυτά τα 3-4 άρθρα που έχει ανεβάσει στην Πλατεία (και σας προτρέπω να τα διαβάσετε αν δεν το έχετε ήδη κάνει), ξέρω ότι δεν είναι τυχαία η επιλογή του χρόνου κάθε παρέμβασής του (το timing στα ελληνικά) αλλά κυρίως με γοητεύει η διαυγής κατάθεση ουσιαστικής άποψης με πέντε απλές, καθαρές, σταράτες κουβέντες, πολύ μακρυά από εκείνη την παλαιοκομματική  "πολιτικάντικη, ψευτοδιανοουμενίστικη γλώσσα" που σιχαθήκαμε, απορρίψαμε και πλέον χλευάζουμε, ξέροντας ότι ήταν σκόπιμα φτιαγμένη έτσι, ώστε να είναι δυσνόητη για τον απλό πολίτη, να τον δυσκολεύει να ελέγχει την εξουσία και να τον εξαπατά.

Ρήγα η παρουσία σου μεγαλώνει το ΕΙΔΙΚΟ ΒΑΡΟΣ, ανοίγει το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΥΡΟΣ  για την ομάδα, αλλά κυρίως προσθέτει άλλο έναν πιστοποιημένο στέλεχος με αναμφισβήτητη διοικητική επάρκεια που μπορεί να γίνει - ΛΑΟΥ ΘΕΛΟΝΤΟΣ -  πολύτιμη για τον δήμο.

Προσωπικά νιώθω μεγάλη τιμή και ευθύνη που άνθρωποι σαν εσένα με αποδέχτηκαν ως επικεφαλής, ως πρώτο μεταξύ πραγματικά ίσων.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Αυξήθηκαν κατά 30% οι υποψήφοι Δημοτικοί Σύμβουλοι

Τροπολογία της τελευταίας στιγμής του υπουργείου Εσωτερικών που αυξάνει τους υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους κατά 30% σε κάθε συνδυασμό , φέρνει τα πάνω – κάτω , στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων .

 Ήδη τα επιτελεία των υποψηφίων έχουν ξεκινήσει νέο γύρο βολιδοσκοπήσεων για την ένταξη κι άλλων υποψηφίων δημοτικών συμβούλων και την ένταξή τους στα ψηφοδέλτια.

Κυριολεκτικά έχουν επιδοθεί κυριολεκτικά σ’ ένα αγώνα δρόμου , δεδομένου ότι μεσολαβούν οι εορταστικές ημέρες του ΠΑΣΧΑ και οι συνδυασμοί πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί και κατατεθεί στα πρωτοδικεία μέχρι 27 του μηνός.

http://newsta.gr/

Η χούντα δεν ξεκίνησε το ‘67

Πολλή συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια για την χούντα των συνταγματαρχών. Για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να αντιληφθώ, η δικτατορία του Παπαδόπουλου έχει μετατραπεί σε μέτρο σύγκρισης και «δημοκρατικότητας» για όλες τις κυβερνήσεις, ενώ η λέξη «χούντα» είναι στα στόματα όλων.


Βουλευτής της Χρυσής Αυγής αναρτά φωτογραφία του ηθοποιού Κώστα Βουτσά να τσουγκρίζει αυγό με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο, για να απαντήσει στις κατηγορίες του Κώστα Βουτσά εναντίον της Χρυσής Αυγής.

Η στάση συγγραφέων, ποιητών, ηθοποιών, καλλιτεχνών αλλά και των απλών ανθρώπων –στην διάρκεια της χούντας- έχει συζητηθεί πολύ. Από την φωτογραφία του Μάνου Χατζιδάκι με τον Μακαρέζο μέχρι τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και την Βίκυ Μοσχολιού που τραγούδησαν τον ύμνο της «Επαναστάσεως». Από τον «πνευματικό κόσμο», μόνο η δήλωση του Γιώργου Σεφέρη ήταν ξεκάθαρη εναντίον της χούντας.

Γενικά, οι Έλληνες θέλουν την αντίσταση και την επανάσταση να τις κάνει ο άλλος. Αυτοί δεν καταδέχονται. Και τον κρίνουν μάλιστα για τον τρόπο που θα αντισταθεί.

Οι Έλληνες δεν είναι ικανοποιημένοι ούτε από αυτούς που έφυγαν στο εξωτερικό στην διάρκεια της δικτατορίας.

«Πήγαν στο Παρίσι για διακοπές και έλεγαν πως έκαναν αντίσταση». Έτσι λένε οι Έλληνες.

Τους ήθελαν να μην πάνε στο Παρίσι ή όπου αλλού, αλλά να κάτσουν εδώ και να υποστούν βασανιστήρια, ενώ οι Έλληνες θα ήταν αραχτοί στις πολυθρόνες και θα έβλεπαν τον «Άγνωστο Πόλεμο».

Πριν κρίνεις τον άλλον για την στάση του στην διάρκεια της δικτατορίας, πες μας τι έκανες εσύ στην διάρκεια της δικτατορίας.

Κι αν δεν είχες γεννηθεί τότε, πες μας τι έκανες μετά την χούντα. Κι αν πάλι και τότε δεν είχες γεννηθεί, πες μας τι κάνεις σήμερα.

Γιατί, αν σήμερα –που δεν κινδυνεύεις από βασανιστήρια και εξορία- είσαι αποκτηνωμένος πάνω σε έναν καναπέ, μπροστά σε μια τηλεόραση και νοιάζεσαι μόνο για την κωλάρα σου, δεν μου φαίνεται και πολύ πιθανό να είχες πάρει τα όπλα επί χούντας ή να έβαζες βόμβες. Άσε που εσύ την καταδικάζεις την βία…

Κοιτάξτε ποια είναι η στάση της πλειοψηφίας των Ελλήνων σήμερα και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείτε ποια θα ήταν η στάση τους απέναντι στη χούντα των συνταγματαρχών.

Κάποιοι λένε πως μια χούντα με τανκς θα δείξει ποιοι θα αντισταθούν και ποιοι θα συνεργαστούν με τη χούντα ή θα την αποδεχτούν.

Διαφωνώ. Δεν χρειάζονται τανκς. Η στάση απέναντι στο σημερινό καθεστώς δείχνει ποια θα ήταν η στάση του καθενός απέναντι στη χούντα.

Ούτως ή άλλως, τα τανκς είναι περιττά σήμερα. Την κάνει την δουλειά και η τηλεόραση.

Αν περιμένεις να βγουν τα τανκς στους δρόμους για να δείξεις ποιος είσαι, γιατί παρακαλάς σήμερα για μια θεσούλα στην Δημόσια Τηλεόραση; Κακομοίρη…

Χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω όλους όσοι δεν αντιστάθηκαν στην χούντα του Παπαδόπουλου, θα πρέπει να τους αναγνωρίσουμε πως υπήρχαν και τα χρόνια πριν από τη χούντα.

Τα χρόνια πριν από το ’67 δεν ήταν χρόνια δημοκρατίας.

Η χούντα δεν διαδέχτηκε ούτε διέκοψε μια δημοκρατία.

Η χούντα του Παπαδόπουλου συνέχισε ένα «έργο» που παιζόταν επί δεκαετίες στην Ελλάδα.

Το «έργο» περιλάμβανε διωγμούς, βασανιστήρια και εξορίες κομμουνιστών και δημοκρατών, πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, ξερονήσια, παρακράτος, νεοφασίστες, πολιτικές δολοφονίες, πολιτικές εκτροπές, εκλογές που ψήφιζαν και τα δέντρα, συνεχείς παρεμβάσεις της βασιλικής οικογένειας, και ένα σωρό άλλα τέτοια πράγματα που, συνήθως, δεν συμβαίνουν σε δημοκρατίες.

«Η χούντα δεν τελείωσε το ’73» λέει το σύνθημα των τελευταίων ετών.

Ναι αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η χούντα δεν ξεκίνησε το ’67.

Όποιος κατηγορεί με μένος αυτούς που δεν αντιστάθηκαν στη χούντα, ξεχνάει πως πολλοί από αυτούς είχαν περάσει πολλά εφιαλτικά χρόνια πριν από τη χούντα.

Πολλοί είχαν βασανιστεί, είχαν εξοριστεί, δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά, ενώ, αν αυτό δεν είχε συμβεί στους ίδιους, είχε συμβεί στους γονείς τους ή σε κάποιο μέλος της οικογένειάς τους -σε αυτή την κατηγορία ανήκει ο αγαπημένος Κώστας Βουτσάς-, οπότε όλη η οικογένεια βρισκόταν υπό συνεχή διωγμό.

Ο θείος μου ποτέ δεν ξέχασε πως το πρώτο ξύλο της ζωής του το έφαγε όταν ήταν 15 χρονών. Οι φασίστες μπήκαν στο σπίτι του στη Ζάκυνθο και τον σάπισαν στο ξύλο μπροστά στα μάτια της μάνας του. Ο θείος μου δεν είχε κάνει τίποτα. Το «αδίκημά» του ήταν ότι έμοιαζε πολύ με τον μεγαλύτερο αδελφό του που ήταν κομμουνιστής.

Ο θείος μου έφαγε πολύ ξύλο και στη συνέχεια, οπότε κάποια στιγμή αποφάσισε να γίνει κομμουνιστής για να το τρώει «δικαιολογημένα».

Κι αυτός ο άνθρωπος –που πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο και επέστρεψε, όπως χιλιάδες άλλοι, από την Αλβανία με τα πόδια-, έπρεπε να περιμένει να έρθει στην εξουσία ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981, για να αναγνωριστεί η εθνική αντίσταση και να μην χαμηλώνει πια τα μάτια όταν συναντούσε στον δρόμο αυτούς που τον έκαναν μαύρο στο ξύλο. Και μπορεί ο θείος μου να ήταν ΚΚΕ και να μην ψήφισε ποτέ ΠΑΣΟΚ αλλά έλεγε «του το χρωστάω αυτό του Παπανδρέα». «Παπανδρέα» τον έλεγε τον Παπανδρέου.

Ο Γκορ Βιντάλ είχε γράψει πως δημοκρατία υπήρξε μόνο στην αρχαία Αθήνα και μόνο για μερικές δεκαετίες. Έτσι είναι.

Η χούντα του Παπαδόπουλου δεν είναι αρκετή για να βαφτίσουμε «δημοκρατία» αυτό που ακολούθησε μετά από το 1974 και αυτό που προηγήθηκε του 1967.

Ο αγώνας για δημοκρατία συνεχίζεται. Από λίγους. Πάντα έτσι ήταν.

(Πριν από δυο χρόνια, είχα γράψει για την κούραση των ανθρώπων. Το αφιερώνω σε αυτούς που έχουν την απαίτηση την επανάσταση να την κάνουν οι άλλοι. Είναι εύκολο να παίζεις με τις ζωές των άλλων:

“Πριν από χρόνια, ένα βράδυ, συζητούσα με έναν ηλικιωμένο κομμουνιστή. Ήξερα πολλά για τη ζωή του και γνώριζα πως είχε υπογράψει δήλωση «μετανοίας», αν και δεν μου το είχε πει ποτέ ο ίδιος.

Κάποια στιγμή, εκεί που τα πίναμε, γύρισε προς το μέρος μου και μου είπε χαμηλόφωνα: «Ξέρεις, εγώ υπέγραψα… Δεν άλλαξα. Όχι… Κουράστηκα… Ήθελα να δω τη γυναίκα μου και τον γιο μου. Ήθελα να δω τη μάνα μου». Έμοιαζε συντετριμμένος – δεν έμοιαζε, ήταν. «Κουράζονται κάποτε οι άνθρωποι» του είπα αμήχανα, αλλά συνέχισε: «Κάποιοι σύντροφοι δεν υπέγραψαν…». «Μπορεί να μην είχαν τόσο όμορφη γυναίκα όσο εσείς» του είπα και χαμογέλασε. Αμέσως μετά, άλλαξα την κουβέντα.

Κουράζονται οι άνθρωποι. Και –χωρίς να θέλω να αδικήσω ή να υποτιμήσω τους αγώνες ανθρώπων που βασανίστηκαν και υπέφεραν-, οι άνθρωποι δεν είναι ανάγκη να είναι στην εξορία και να σπάνε πέτρες για να κουραστούν. Μια χαρά κουράζεσαι και στην εξορία της Κυψέλης. Όλα στο μυαλό είναι.”)