ΚΑΛΗΜΕΡΑ - ΑΓΙΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΣΗΜΕΡΑ - ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

 

Ο κορωνοϊός και η άφρονη κομματοκρατία

Του Γεωργίου Παπασίμου

Δικηγόρου

Το παγκόσμιο φαινόμενο της πανδημίας του COVID-19 που λειτουργεί ευρύτερα ως τιμωρός της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και μεγεθυντής των αδιεξόδων του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, στην Ελλάδα πέραν αυτών λαμβάνει και χαρακτηριστικά αποκάλυψης της έλλειψης νομιμοποίησης της κοινωνίας προς τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα. Η αδυναμία έμπνευσης εμπιστοσύνης, καθοδήγησης και κινητοποίησης των πολιτών για ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα που αφορά την δημόσια υγεία φωτογραφίζει το ελλιποβαρές που πολιτικού προσωπικού εξουσίας, και όχι μόνο αυτού. Γιατί ως προς το ζήτημα αυτό, η αδυναμία έμπνευσης δεν βαρύνει μόνο την κυβέρνηση, αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που στο θέμα του COVID όφειλαν να πρωτοστατήσουν για τη λήψη μέτρων αυτοπροστασίας του κοινωνικού συνόλου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η στάση όλων των κομμάτων στην πρόσφατη επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όπου εν μέσω επιθετικής επέκτασης της πανδημίας σε όλη την Ελλάδα, με προεξάρχουσα τη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα, όπου ξεπεράστηκαν τα όρια του Ε.Σ.Υ. και για την οποία επέκταση έχει βαρύτατες ευθύνες η κυβέρνηση της Ν.Δ. λόγω της καθυστέρησης λήψης ουσιαστικών μέτρων, αλλά και εξεύρεσης λύσεων ως προς τις βασικές πηγές μετάδοσης όπως τα μέσα μαζικής μεταφοράς, το ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό των σημερινών κομμάτων (εξουσίας και αντιπολίτευσης) επιδόθηκε σε έναν γελοίο «κλεφτοπόλεμο», δείχνοντας τη βαθιά παρακμή του και το επικίνδυνο της δράσης του για την χώρα. Από τη μια πλευρά η κυβέρνηση «έριξε λάδι στη φωτιά» με προβοκατόρικους και αδέξιους χειρισμούς και από την άλλη πλευρά τα κόμματα της αντιπολίτευσης πρόταξαν τις μικροκομματικές τους επιδιώξεις μέσα από την αταβιστική τους πολιτική λογική.

Το φαινόμενο αυτό της βαθιάς παρακμής του πολιτικού συστήματος και της κυριάρχησης της ολισθηρής κομματοκρατίας δεν αποτελεί φυσικά κεραυνό εν αιθρία. Επωάστηκε και γιγαντώθηκε κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης και μετατράπηκε πλέον σε «υποκείμενο νόσημα» της Ελλάδος.

Η κυρίαρχη αντίληψη όλων των κομμάτων εξουσίας ήταν η εκποίηση και η εγκόλπωση του κράτους στο πλαίσιο του κεντρικού κοινοβουλευτισμού, χωρίς μάλιστα να εξαιρούνται από τη «μόλυνση» αυτή και τα κόμματα που δε συμμετείχαν άμεσα στην εξουσία, όπως και όλοι οι ενδιάμεσοι άλλοι κοινωνικοί θεσμοί (συνδικαλισμός κ.λπ.). Εάν κανείς εξετάσει ιδεολογικά και πολιτικά τη σχέση των πολιτικών παρατάξεων στην Ελλάδα με το κράτος, εύκολα θα μπορούσε να προσδώσει σ’ αυτές τον χαρακτηρισμό «κρατιστικές», ανεξαρτήτως του πώς αντιμετωπίζουν το κράτος σε επίπεδο ιδεολογικών και προγραμματικών αρχών, αφού η κυρίαρχη στόχευσή τους είναι η κατάληψη και η εκποίησή του μέσω της πελατειακής «πατρωνίας». Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής και κοινωνικής στρέβλωσης είναι η μετατροπή του πολιτικού προσωπικού στην Ελλάδα μέσω των προνομίων και της ατιμωρησίας, σε ιδιότυπο αυτοτελές «παρασιτικό σώμα», που μαζί με την παρασιτική οικονομική ολιγαρχία «λυμαίνονται» το εθνικό πλεόνασμα, το οποίο όμως δεν προέρχεται από τον παραγόμενο εθνικό πλούτο, αλλά από εξωτερικό δανεισμό!

Αυτό το πολιτικό σύστημα της άφρονης κομματοκρατίας, με κόμματα σχεδόν πανομοιότυπα ως προς τη λειτουργία τους (αρχηγικά και χωρίς εσωτερική δημοκρατία), όχι μόνο δε μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, αλλά αντίθετα αποτελεί πλέον ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την έξοδο από αυτήν. Και αυτό γιατί, ενώ στα άλλα δυτικά κράτη το πολιτικό σύστημα αποτελεί έναν από τους λειτουργικούς παράγοντες του εποικοδομήματος, που παρεμβαίνει μεταξύ αυτού και της οικονομικής βάσης, στην Ελλάδα έχει αυτονομηθεί, έχοντας εξελιχθεί σε αρνητικό πόλο τόσο σε βάρος της οικονομικής βάσης όσο και του εποικοδομήματος, καθόσον παρεμβαίνει αρνητικά στην οικονομία και τους θεσμούς. Λειτουργεί δηλαδή ως «νονός» ενός νόθου πελατειακού συστήματος σε μια καθημαγμένη οικονομία και κοινωνία, αποτελώντας έτσι ισχυρό αντίπαλο δέος σε οποιαδήποτε μορφή πολιτικής ανανέωσης σε κεντρικό και ενδιάμεσο θεσμικό επίπεδο.

Συμπερασματικά, ο ολιγαρχικός χαρακτήρας του ελληνικού πολιτικού συστήματος αποτέλεσε και αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για την πρόοδο της Ελλάδας, αφού η κομματοκρατία έχει επικαθήσει και επικαλύψει τα πάντα. Ο μόνος δρόμος είναι η συντριβή και η υπέρβασή του μέσω της δημιουργίας ενός νέου δημοκρατικού και πατριωτικού υποκειμένου ανατροπής, προερχόμενου από τις δυνάμεις της κοινωνίας που δεν έχουν παραδοθεί στα δίκτυα της κομματοκρατίας.

FREDDΙΕ MERCURY

 

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΦΕΡΕΤΖΕΣ ???? ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΙΠΕ ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ?

Α.Ν.

Για ποιο εθελοντισμό όμως  μιλάμε τώρα;

Χωρίς νέους ορισμούς οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους.

Μιλάμε για τον εθελοντισμό της αντικατάστασης των κρατικών ή δημοτικών δομών από εθελοντές γιατρούς και κολλητούς "υπεύθυνους"; Στον εθελοντισμό που στο Χαλάνδρι κατάργησε το ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ και το δημοτικό ιατρείο; Αν δεν με γελαέι η μνήμη μου (sic) αυτή ήταν η πολιτική των δύο όψεων του ίδου νομίσματος. ΝΑΙ?

Μη μιλάμε για τον εθελοντισμό των ΜΚΟ; Υπάρχουν ακόμα αυταπάτες;

Για τον εθελοντισμό του ΣΚΑΙ και του ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ; Τον φερετζέ των ΠΑΝΙΣΧΥΡΩΝ επιχειρηματικών ομίλων για να παίρνουν σκανδαλώδεις επιδοτήσεις τα κανάλια τους για να ελέγχεται απολύτως η ενημέρωση;

Για τον εθελοντισμό που τον επικαλείται το κράτος - μπανανία ή ο δήμος - παρέα για να καλύψει ή να κρύψει τις ανεπάρκειές του, να αποφύγει να καταβάλει μεροκάμαματα σε εργάτες ώστε να εξοικονομήσει πόρους για μεγάλους περιπάτους καραμπογιάς ή κολωνάκια αντιCOVID;

Λάθος ώρα διαλέξατε πρώην σύντροφοι (και συμπαθάτε με που ακόμα - σπανίως - μιλάω) και λάθος παράδειγμα εθελοντισμού - τις νοσοκόμες που ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ πάνε να κάνουν την δουλειά τους μακρυά από το σπίτι τους - για να ασχοληθείτε. Είχατε πολύ χρόνο να το δείτε το ΟΛΟΝ θέμα.

Βλέπετε στην πρώτη καραντίνα δεν θέλατε να ακούγονται αυτά. ΤΑ ΛΕΓΑΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ και τα τρολάκια σας που μας έκραζαν για να γονατίσουμε.

Λάθος και ο τίτλος. Δεν είναι φερετζές του νεοφιλελευθερισμού ο εθελοντισμός. Είναι φερετζές ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ των ΕΞΟΥΣΙΩΝ, όταν γίνεται ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥΣ.

Και μην ξεχνάμε, για να μην πάρουν λαβή πάλι τίποτα τρολς:

Υπάρχουν εθελοντικές οργάνώσεις με τεράστια προσφορά στην κοινωνία. Και είναι ανεξάρτητες - δεν ανακατεύονται με το ΚΡΑΤΟΣ, τις ΔΟΜΕΣ και δεν δέχονται να είναι "εθελοντές υπηρεσίας'.

Και υπάρχουν και οι ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΑΙΜΟΔΟΤΕΣ, δωρητές οργάνων κλπ.

Προφανώς δεν μιλάμε γι΄αυτούς.

Αυτά τα ολίγα, γιατί πλέον η επανάληψις είναι ανούσια και αυτή η καραντίνα δεν έχει πλάκα.

ΥΓ: Συμμετοχικό προϋπολογισμό θα κάνει φέτος ο δήμος; Με τηλεδιασκέψεις ανά γειτονιά;

ΡΙΤΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Χαμέζι Λασιθίου, 22 Νοεμβρίου 1934 - Αθήνα, 6 Αυγούστου 1999)

 

ΑΥΤΗ Η ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΛΑΚΑ

Α.Ν.

Πρώτη φορά μέσα στη νέα καραντίνα είπα να γράψω πέντε σκέψεις. Φαίνεται ότι δεν είμαι ο μόνος γραφιάς που δεν γράφει αυτή τη περίοδο, Στα blog και τα sites που παρακολουθώ, στο facebook δεν βλέπεις πια πολλά κείμενα, πολλές σκέψεις περασμένες από το πληκτρολόγιο, δεν βλέπεις καν καινούργια καλαμπούρια.

Τα ποσταρίσματα λιγόστεψαν και όσα ακόμα διακινούνται είναι επαναλήψεις από την εαρινή καραντίνα. 

Την καραντίνα της πλάκας. 

Την καραντίνα του καλαμπουριού, των συναυλιών έξω από τα νοσοκομεία, των ηρώων γιατρών και ντελιβεράδων, των εθελοντών, των σωτήρων εργαζομένων στους δήμους, των νυχτερινών χειροκροτημάτων από τα μπαλκόνι.

Την καραντίνα της κινητής συναυλίας της Άλκυστης.

Την καραντίνα της "υπερπροβολής του "θαύματος" που σύντελούνταν - κατά το αφήγημα κάποιων - στο σώμα της κοινωνίας με τον κατακλυσμιαίο, βίαιο ψηφιακό εκσυγχρονισμό των παραγωγικών σχέσεων, των συνηθειών των πολιτών, της παιδείας, της υγείας, του εθελοντισμού.

Εκείνη την καραντίνα που όλοι δήλωναν αισιόδοξοι, έπαιζαν παιχνίδια στο φατσομπούκι, προσέβλεπαν σε ένα καλύτερο αύριο με ένα καλύτερα οργανωμένο κοινωνικό κράτος σε κεντρικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο που έταζε ο πρωθυπουργός στα σοσιαλίζοντα διαγγέλματά του.  Θα γίνει καλύτερη η παιδεία με την τηλεκπαίδευση, θα γίνει καλύτερο το ΕΣΥ, θα γίνουν καλύτερες οι μετακινήσεις, το κράτος θα είναι φιλικό στον πολίτη και θα τον εξυπηρετεί από το σπίτι του, κανείς δεν θα μείνει πίσω στη νέα εποχή, όλοι μαζί μπορούμε και θα τα καταφέρουμε. Τι ωραία που ακούγονταν .....

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ και όλα θα φτιάξουν. ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ άκουγες παντού.

 ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ.

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ από τους δεξιούς που έτσι ξέπλεναν και περιόριζαν τις απαιτήσεις των εγκλείστων πολιτών από την κυβέρνησή τους.

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ και από κεντροαριστερούς και ...... αριστερούς, εκεί που ο δήμος ήταν στα χέρια τους και άρα είχαν και εκείνοι την ανάγκη να ..... σωθούν από τις αυξημένες απαιτήσεις ΑΝΘΡΩΠΩΝ να βρουν ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ΣΤΗΡΙΞΗ και δεν είχαν καν το ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.

Όλοι μαζί συμφωνήσανε να αναλάβουμε εμείς οι πολίτες τις ευθύνες της πολιτείας σε όλα της τα επίπεδα.

Είχαμε εντυπωσιαστεί κάποιοι που τολμάμε να ακούμε και κρίνουμε ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ και όχι κόμματα ή πρόσωπα.

Αλληλεγγύη, καλή διάθεση, χαμόγελα, κοινωνικότητα, κοινή προσπάθεια.

Λέξεις που πλέον χάνονται από το πολιτικό λεξιλόγιο, από τις προτροπές των μυαλοπώληδων που παρέχουν φτηνιάρικες οδηγίες επιβίωσης στον υπέροχο νέο κόσμο όπως θα έχετε παρατηρήσει.

Και αντικαθίστανται από οδηγίες ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΔΙΕΞΟΔΩΝ πια.

Εδώ σου έλεγαν - δεξιοί τε και αριστεροί (μπαίνοντας) - "η κυβέρνηση, οι υπουργοί, οι αυτοδιοικητικοί, οι δήμαρχοι δίνουν την υπέρτατη μάχη με μπροστάρηδες του υγειονομικούς, τους επιστήμονες."

"Κοίτα τους ήρωες και καμάρωσε το ελληνικό θαύμα που συντελείται και ταξιδεύει στα πέρατα της γης μέσα από το κουτί."

Κριτική; Άλλη άποψη; Μα είναι δυνατόν;

Κριτική στον δήμαρχο που μας σώνει θα κάνεις; Δεν ντρέπεσαι; Δεν σέβεσαι την μάχη που δίνει; Άλλωστε ποιος είσαι εσύ; Είσαι ειδικός;

Κριτική στον περιφερειάρχη που μας σώνει;

Κριτική στην κυβέρνηση που μας σώνει; Μα κάνουν ό,τι τους λένε οι ειδικοί. Αυτοί ξέρουν, αυτοί μόνο μιλάνε.

Μα τι είσαι εσύ που τολμάς να κάνεις κριτική και διασπείρεις κατάθλιψη και ανακατοσούρα.

Δεν σέβεσαι αυτούς που σε σώνουν;

Δεν είναι ώρα για κριτική, είναι ώρα της μάχης. Μετά η κριτική. Όταν σωθούμε τα λέμε.

Τώρα να γελάτε και να χειροκροτάτε και αφήστε τις σκέψεις και τις γραφές.

Θυμάστε; 

Ειδικά εσείς οι κεντροαριστεροί, αριστεροί και λοιποί ιδεολογικοί συγγενείς θυμάστε;

Γιατί τώρα δεν μιλάτε άραγε; Γιατί τώρα δεν μας δείχνετε καθημερινά τα πληντύρια των κάδων και τα ψεκαστήρια της απολύμανσης εδώ στο Χαλάνδρι;

Στην πρώτη καραντίνα φυτεύαμε λουλούδια για να δείξουμε την υπερδραστηριότητα του δήμου για να αντιμετωπιστεί ο ιός. Τώρα φυτέψαμε κολωνάκια. 

Βέβαια αυτό που ζούμε ούτε με λουλούδια αντιμετωπίζεται, ούτε με κολωνάκια.

Και σίγουρα ούτε με πρόστιμα και άλλα πρόστιμα.

Γιατί δεν διαβάζω κανέναν που παριστάνει τον αριστερό να αναμασάει το "ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ για τα σκουπίδια και για τα κλαδιά τάχα;

Φτάσανε οι συντηρητικοί να μην θέλουν να ακούν αυτή την ατάκα πλέον και να αντιδρούν.

Εσείς αριστεροί ή σοσιαλιστές που την είχατε κάνει σημαία για να κάνετε μικροπολιτική πώς νιώθετε άραγε σήμερα; 

Την λέξη ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ την θυμάται άραγε κανένας;

ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΤΟΥ ΕΥΘΥΝΗ για την αποδοχή του περιορισμου της ίδιας της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλο και περισσότερους συμπολίτες μας ως αναγκαίο μέτρο αντιμετώπισης της πανδημίας πώς την αντιμετωπίζουν άραγε εκείνοι που έβλεπαν τον φασισμό μόνο στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και την αστυνομία του Μιχάλη και όχι στον ΠΥΡΗΝΑ των ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ μικροπολιτικών - επικοινωνιακών μπουρδολογιών;

Αυτή η καραντίνα δεν έχει πλάκα.

Τα πράγματα σοβαρεύουν. 

Και η ταπεινή μου γνώμη είναι οτι εκτός από γιατρούς και ψυχιάτρους την επόμενη περίοδο θα χρειαστούν και νέα πολιτικά εργαλεία για όσους επιβιώσουν. Θα μου πεις "πού τα πουλάνε αυτά;"

Δεν ξέρω. Αλλά σίγουρα με την ΣΙΩΠΗ και την ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ της ΣΚΕΨΗΣ δεν θα προκύψουν.

ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ.

ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ - ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ