Όλα τα άλλα, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις, απορρέουν από την λογική ότι “η Κύπρος κείται μακριά”.
Στην -έως τα τώρα γνωστή μας ως- Κυπριακή Δημοκρατία, προσπαθούν εδώ και χρόνια να οικοδομήσουν ένα πρωτότυπο παγκόσμιο φαινόμενο. Μεγάλο μέρος της λεγόμενης διεθνούς έννομης τάξης παρανομεί ανοιχτά προκειμένου να επιβραβευθεί ο εισβολέας και να γίνει μόνιμη και νόμιμη
η Τουρκική εισβολή-κατοχή του 1974. Ένα εξαρτώμενο από την Άγκυρα
“Διζωνικό-Δικοινοτικό” Προτεκτοράτο, που και οι μεγαλύτεροι μαέστροι
στην χάραξη συνόρων Εγγλέζοι ιμπεριαλιστές,αρχικά δεν το φαντάζονταν!
(Με την συναίνεση των “ΝΑΙναίκων”, σε Αθήνα και Λευκωσία, για να μην
ξεχνιόμαστε).
ΟΧΙ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ-ΟΧΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ” λέγαμε στις διαδηλώσεις
στα νιάτα μας, τα πρώτα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή του
37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εν όψει της “άτυπης”
Πενταμερούς στις 27.04.21 επαναλαμβάνω:-η Διζωνική-Δικοινοτική
“Ομοσπονδία” είναι μια “λύση” κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των Βρετανών
και των Τούρκων. Ο έλεγχος του νησιού θα περάσει με “θεσμικό” κάλυμμα
στα χέρια των Τούρκων εισβολέων.
Κύπρος ενιαία-ανεξάρτητη- θα
έπρεπε να λέγαμε, όχι άλλα αντί άλλων… Η νέα Πενταμερής, που θα
ξεκινήσει, είναι άλλη μια παγίδα των Εγγλέζων και Τούρκων, με τη
διακριτική υποστήριξη των υπαλλήλων του ΟΗΕ, για την κατάργηση και
εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως υποκείμενο στο διεθνές δίκαιο
κράτος, ως κρατική υπόσταση έτσι όπως την γνωρίζουμε ως σήμερα.
Βρήκα
στο διαδίκτυο μια ενδιαφέρουσα “απορία” του καθηγητή Στέφανου
Κωνσταντινίδη, σε παλαιότερο άρθρο του,στις 11/12/2017, την οποία
παραθέτω: «Αν το πολιτειακό αυτό κατασκεύασμα (η διζωνική) παρουσιάζει
κάτι το θετικό, γιατί δεν το εφαρμόζει η Τουρκία για τους Κούρδους;
Γιατί δεν το εφαρμόζει η Ισπανία για τους Βάσκους και τους Καταλανούς;
Γιατί δεν το εφαρμόζει η Γαλλία για τα έξι εκατομμύρια μουσουλμάνους;
Γιατί δεν το εφαρμόζει ο Καναδάς για τους Γαλλόφωνους; Γιατί δεν το
εφαρμόζει η ίδια η Βρετανία με τις πολλαπλές δικές της μειονότητες;
Πουθενά, φυσικά, κάτι τέτοιο δεν συζητείται. Πλην της Κύπρου, η οποία
οδηγείται σε μία νέα τουρκοκρατία!”
– Προς την Ελληνική και την Ελληνοκυπριακή πλευρά: “Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει.” λέει μια ελληνική παροιμία.
Κάποτε παίρνονται οι μεγάλες αποφάσεις. Θεωρούν οι ηγεσίες στην Κύπρο ότι η Λύση θα βρεθεί με τις λεγόμενες «Διαπραγματεύσεις»,που εκκινούν κάθε φορά από χειρότερο για εμάς σημείο; Ή, πρέπει το θέμα να τεθεί εκ νέου στις πραγματικές του βάσεις, ότι δηλαδή το Κυπριακό είναι Ζήτημα Εισβολής–Κατοχής-Εθνοκάθαρσης και Εποικισμού; Ότι το Κυπριακό: είναι κατεξοχήν θέμα αυτοδιάθεσης;
