Λιβύη: Ποιος είναι ο Σαίφ αλ Ισλάμ Καντάφι

Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

 

 

 

Ο Σαΐφ Αλ Ισλάμ Καντάφι είναι ο δεύτερος γιος του Μουαμάρ Καντάφι, ηγέτη της Λιβύης από το 1969 έως το 2011

 

“Στην Τρίπολη, οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αντίπαλων πολιτοφυλακών έχουν ξαναρχίσει, μέχρι στιγμής χωρίς θύματα, ενώ η απελευθέρωση πρώην εκφραστών του προηγούμενου καθεστώτος, μεταξύ των οποίων του Σαάντι Καντάφι, τρίτου γιου του Λίβυου Ηγέτη που σκοτώθηκε πριν από σχεδόν 10 χρόνια, θα μπορούσε να ανοίξει δρόμους για την κάθοδο του Σάιφ αλ Ισλάμ Καντάφι στις προεδρικές εκλογές” σημείωνα στο προηγούμενο άρθρο μου για την Λιβύη**

Σήμερα θα αναφερθούμε στο ποιος είναι ο Saif Al Islam Gheddafi

Ο Σαΐφ Αλ Ισλάμ Καντάφι είναι ο δεύτερος γιος του Μουαμάρ Καντάφι, ηγέτη της Λιβύης από το 1969 έως το 2011. Θεωρούμενος από πολλούς αναλυτές ως πιθανός κληρονόμος του πατέρα του, η ζωή του άλλαξε άρδην με τη δολοφονία του πατέρα του και την πτώση του καθεστώτος.Η απομόνωση του επυτεύχθει με μια θανατική καταδίκη στη Λιβύη και από ένα διεθνές δικαστικό ένταλμα σύλληψης. Τώρα ζει σε μια βίλα στα δυτικά της χώρας και θα μπορούσε να είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές.
.
-Η παιδική ηλικία του Σάιφ Αλ Ισλάμ Καντάφι

Το όνομα που του έδωσε ο πατέρας είναι μάλλον ενδεικτικό. Στην πραγματικότητα, Saif Al Islam σημαίνει κυριολεκτικά “Ξίφος του Ισλάμ”. Γεννημένος στην Τρίπολη στις 25 Ιουνίου 1972, είναι ο δεύτερος γιος του Μουαμάρ Καντάφι, αλλά είναι το πρώτο παιδί που έχει ο Λίβυος ηγέτης από το γάμο του με τη Σάφια Φαρκάς, τη δεύτερη σύζυγό του. Ο Σαϊφ μεγαλώνει στο Μπαμπ Αλ Αζίζια, το στρατώνα που δεν απέχει πολύ από το κέντρο της πρωτεύουσας της Λιβύης, όπου ο Μουαμάρ είχε την έδρα του. Εδώ εργάζεται ο Λίβυος Ηγέτης και δέχεται τους ξένους αρχηγούς κρατών και είναι επίσης εδώ που τοποθετεί τη διάσημη σκηνή των Βεδουίνων που χρησιμοποιούσε πάνω απ ‘όλα σε διεθνείς τηλεοπτικές συνεντεύξεις.

Αλλά είναι επίσης εδώ που το νούμερο ένα της Λιβύης φέρνει την οικογένειά του να ζήσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Σαΐφ κατά την εφηβεία του βίωσε από πρώτο χέρι το πολιτικό πλαίσιο της ταραγμένης δεκαετίας του 1980.Ήταν σχεδόν 14 ετών όταν, τον Απρίλιο του 1986, οι ΗΠΑ βομβάρδισαν το Μπαμπ Αλ Αζίζια, καταστρέφοντας το σπίτι του Καντάφι. Ο Καντάφι και οι γιοι του επιβιώνουν επειδή εκκενώνουν την κατοικία λίγο πριν, αλλά κατά τη διάρκεια των επιδρομών μια τρίχρονη υιοθετημένη κόρη του Μουαμάρ θα πεθάνει. Στη δεκαετία του ’90 ο Saif ξεκίνησε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στην Τρίπολη ως Μηχανικός. Σε αυτή τη φάση, πολλοί αναλυτές αρχίζουν να βλέπουν τον δεύτερο γιο του Καντάφι ως πιθανό μελλοντικό κληρονόμο στο πολιτικό πεδίο.

– Οι σπουδές στο Λονδίνο και ζωή στη Δύση

Μετά την αποφοίτησή του από την Τρίπολη, ο Σαΐφ πάει στο εξωτερικό. Μετακόμισε στο Λονδίνο όπου σπούδασε στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών. Έμεινε εδώ για αρκετά χρόνια, ακόμη και μετά το διδακτορικό του το 2008. Πολλά χρονικά της εποχής απεικονίζουν τον Σαΐφ ως ένα αγόρι καλά ενσωματωμένο στη ζωή του Λονδίνου. Συχνά εμφανίζεται σε πολλά πάρτι σε διάφορα πλούσια κλαμπ στη βρετανική πρωτεύουσα, σύντομα μαθαίνει αγγλικά και αργότερα επίσης γερμανικά. Ο Σαΐφ Αλ Ισλάμ προσκαλείται επίσης σε δεξιώσεις σε όλη τη Γηραιά ήπειρο και διατηρεί πολυάριθμες επαφές με πολιτικούς και επιχειρηματίες.

Ο τρόπος ζωής του είναι πολύ διαφορετικός από τον αποσυρμένο και κοντά στις παραδόσεις των Βερβέρων πατέρα του. Ωστόσο, τον Μουαμάρ δεν ενοχλούν οι συμπεριφορές του γιου του. Στην πραγματικότητα, ο Σάιφ θεωρείται πιθανός μεσολαβητής και ενδιάμεσος κρίκος μεταξύ Τρίπολης και Δύσης. Σε αυτό το στάδιο ακόμη και στην Ευρώπη γίνεται λόγος για τον δεύτερο γιο του Καντάφι ως πιθανό του διάδοχο. Η κοσμική ζωή του στη βρετανική πρωτεύουσα επιβεβαιώνεται επίσης από αρκετούς έρωτες που του αποδίδονται. Το πιο σημαντικό από αυτά αφορά αυτό με το Ισραηλινό μοντέλο Orly Weinerman.

Αρχικά το αρνείται, αλλά χρόνια αργότερα επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας σημαντικής σχέσης μεταξύ των δύο που κράτησε μέχρι την παραμονή του ξεσπάσματος της Αραβικής Άνοιξης. Η ζωή του Σαΐφ στο Λονδίνο είναι σημαντική για το πολιτικό του υπόβαθρο. Δεν έχει την αντιδυτική ρητορική του πατέρα του στις προτάσεις του και, ταυτόχρονα, προσπαθεί να εμφυτεύσει μερικές από τις μεταρρυθμίσεις που σχεδιάστηκαν κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Μεγάλη Βρετανία στη Λιβύη. Και αυτό τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.

-Σαϊφ το μεταρρυθμιστικό πρόσωπο της Τζαμαχιρίγια

Το όραμα του Σαΐφ για το μέλλον της Λιβύης επηρεάστηκε από τη δυτική περίοδο του. Στην Τρίπολη, ο δεύτερος γιος του Καντάφι πιέζει για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Στο “Al Libiya”, ένα τηλεοπτικό κανάλι που ίδρυσε, γίνεται λόγος για την ανάγκη της χώρας να έχει ένα πραγματικό συνταγματικό πλαίσιο και τη δυνατότητα αμνηστίας για πολιτικά εγκλήματα. Στο τελευταίο μέτωπο, ο πατέρας ακούει τον γιο του και απελευθερώνει πολυάριθμους κατάδικους, συμπεριλαμβανομένων ισλαμιστών ακτιβιστών. Αλλά ο Μουαμάρ διαφωνεί με τη σκέψη του Σάϊφ για την εισαγωγή δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων. Έτσι, το 2009 το τηλεοπτικό κανάλι “Al Libiya” έκλεισε. Σε αυτήν την περίοδο δημιουργείται μια διχογνωμία μέσα στην οικογένεια Καντάφι.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο Σαϊφ Αλ Ισλάμ επικεφαλής ενός μεταρρυθμιστικού ρεύματος, από την άλλη ο αδελφός Μουτασίμ που έχει τα πιο συντηρητικά μέλη στο πλευρό του. Και οι δύο φαίνεται να ανταγωνίζονται για τη διαδοχή του Muammar. Με το κλείσιμο της “Al Libiya”, μεταξύ 2009 και 2010, ο Saif φαίνεται να αποκόπτεται υπέρ του Mutassim, που βρίσκεται στην κορυφή σημαντικών στρατιωτικών οργανώσεων. Ο δεύτερος γιος, ωστόσο, εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικές διασυνδέσεις. Έχει στο πλευρό του μια κοινή γνώμη που κοιτά ευνοϊκά τις πιθανές μεταρρυθμίσεις και την εύνοια μιας Δύσης που βλέπει στον Σάιφ το μέτριο πρόσωπο της Τζαμαχιρίγια.

-Ο ορισμός του Μουαμάρ Καντάφι ως κληρονόμου

Δεν είναι τυχαίο ότι στην Τρίπολη εκείνη την εποχή γίνεται όλο και περισσότερο λόγος για τον Σαϊφ ως έτοιμο να οριστεί επίσημα κληρονόμος. Παρά τις διαφορές με τον πατέρα του, είναι ο δεύτερος γιος που διατηρεί στα μάτια της κοινής γνώμης τις κύριες διπλωματικές και πολιτικές ικανότητες για να προωθήσει το καθεστώς στο μέλλον. Στην πραγματικότητα, αυτός ο επίσημος χαρακτηρισμός δεν έρχεται ποτέ. Το 2009, όμως, παρά το κλείσιμο της τηλεόρασης που αυτός ήθελε, ο Saif εμφανίζεται όλο και πιο συχνά δίπλα στον Muammar.

Ο τελευταίος ανακοινώνει επίσης σημαντικές αναθέσεις για τον δεύτερο γιο του, ξεκινώντας με εκείνες που αφορούν κατασκευαστικά έργα με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων μετά το τέλος του οικονομικού εμπάργκο το 2004. Η Λιβύη εκείνη τη στιγμή είναι ένα ανοιχτό πεδίο. Πολλά από τα έργα και τις συμβάσεις που υπογράφονται περνούν από το Saif, το οποίο είναι ο κύριος προωθητής της οικονομικής ανανέωσης της χώρας. Για αυτόν τον λόγο ,ενισχύεται η άποψη περί κληρονομιάς του Μουαμάρ,που φαίνεται να είναι πολύ περισσότερο από μια απλή πρόταση που γεννήθηκε σε διπλωματικούς κύκλους.

-Η εξέγερση του 2011 και η σύλληψη από τους πολιτοφύλακες

Τον Φεβρουάριο του 2011, ο αραβικός κόσμος συγκλονίστηκε από τις εξεγέρσεις που ξέσπασαν σε διάφορες χώρες. Τον Ιανουάριο, ο πρόεδρος της Τυνησίας Μπεν Άλι και ο πρόεδρος της Αιγύπτου Μουμπάρακ παραιτήθηκαν μετά από λαϊκές διαμαρτυρίες. Ο Μουαμάρ Καντάφι στην Τρίπολη φαίνεται πιο ήρεμος, χάρη στην καλή οικονομική περίοδο που βιώνει η Λιβύη. Ο γιος του Σαΐφ δεν έχει την ίδια άποψη. Πηγές που συνέλεξαν οι New York Times, χρόνια αργότερα καταδεικνύουν την ανησυχία του δεύτερου του γιου. Σύμφωνα με τον ίδιο, στις αρχές του 2011 υπάρχουν οι προϋποθέσεις για εξέγερση και στη Λιβύη. Σε αυτή τη συγκυρία ο Σάιφ φαίνεται απογοητευμένος από τη βραδύτητα των μεταρρυθμίσεων.

Η πρώτη μεγάλη διαδήλωση πραγματοποιείται στις 17 Φεβρουαρίου στη Βεγγάζη. Μέσα σε λίγες ημέρες, ολόκληρη η Λιβύη συγκλονίστηκε από διαμαρτυρίες και συγκρούσεις. Στις 20 Φεβρουαρίου, η λιβυκή τηλεόραση ανακοινώνει μια ομιλία του Σαΐφ. Για πολλούς είναι ο επίλογος του καθεστώτος του Καντάφι: πιστεύεται ότι η εμφάνιση του γιου του στην τηλεόραση και όχι του Μουαμάρ συνεπάγεται τη φυγή του τελευταίου και τις υποσχέσεις του Σαΐφ για νέες μεταρρυθμίσεις. Αντίθετα, ο δεύτερος γιος υπόσχεται έναν ανελέητο αγώνα στους αντάρτες μαζί με τον πατέρα του. Και αυτό διότι, σύμφωνα με τον Σαΐφ, η πραγματική πρόθεση των ταραχών είναι η κατεδάφιση του λιβυκού κράτους και όχι η μεταρρύθμισή του.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, για τον γιο του Καντάφι, η Λιβύη κινδυνεύει να αποσυνδεθεί σε πολλά μικρά κράτη χωρίς τη δυνατότητα δημιουργίας μιας πραγματικής κεντρικής δύναμης. Λίγες εβδομάδες αργότερα, το ΝΑΤΟ παρενέβη κατά του καθεστώτος βομβαρδίζοντας τις αεροπορικές βάσεις για τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων. Με αυτόν τον τρόπο οι αντάρτες είναι σε θέση να προχωρήσουν. Ο Σαΐφ παραμένει κοντά στον πατέρα του καθ ‘όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων, και τον Αύγουστο, λίγο πριν την άλωση της Τρίπολης, καταφεύγει στο Μπάνι Ουαλίντ.

Όταν ο Μουαμάρ Καντάφι σκοτώθηκε στη Σύρτη μαζί με τον Μουτασίμ στις 20 Οκτωβρίου, ο Σαϊφ βρισκόταν στη νότια Λιβύη, όχι μακριά από τα σύνορα με τον Νίγηρα. Από εδώ δηλώνει επικεφαλής των τμημάτων που παρέμειναν πιστοί στο καθεστώς. Τον Νοέμβριο, όμως, συνελήφθη από τις πολιτοφυλακές Ζιντάν. Μεταφέρθηκε στην Τριπολίτιδα.Ο Σαϊφ εμφανίζεται στους απαγωγείς χωρίς αντίχειρα και δείκτη στο δεξί του χέρι μετά από βομβαρδισμό του ΝΑΤΟ. Από αυτή τη στιγμή και μετά δεν υπάρχουν -για μεγάλο διάστημα- σίγουρα νέα του.

– Η θανατική ποινή (που) δεν εκτελέστηκε ποτέ

Μετά το 2011, μόνο oi νομικές εξελίξεις είναι γνωστές για τον Saif. Το 2015, συγκεκριμένα, καταδικάστηκε σε θάνατο από δικαστήριο στην Τρίπολη για γενοκτονία και για συμμετοχή στην καταπίεση που ασκούσε ο πατέρας του. Οι ίδιες πολιτοφυλακές που τον συνέλαβαν λίγα χρόνια νωρίτερα, ωστόσο, αρνούνται να τον παραδώσουν. Στην πραγματικότητα, σε εκείνη τη συγκυρία, οι πολιτοφύλακες Ζιντάν παρατάσσονται ενάντια στην Αρχή που βρίσκεται στην Τρίπολη και εμφανίζονται κοντά στον στρατό του στρατηγού Χαφτάρ.

Η κυβέρνηση που υποστηρίζει τη στρατιωτική επιχείρηση του Χάφταρ, η οποία εδρεύει στην πόλη Αλ Μπέιντα, δεν αναγνωρίζει την ποινή. Λίγα χρόνια αργότερα ανακοίνωσε επίσης αμνηστία για όλα τα πρώην μέλη του καθεστώτος Καντάφι, συμπεριλαμβανομένου του Σάιφ. Ο τελευταίος επιστρέφει επίσημως ελεύθερος, αν και στην πραγματικότητα δεν εμφανίζεται ποτέ σε βίντεο. Τα Ηνωμένα Έθνη λένε ότι από το 2014 δεν υπάρχει καμία απόδειξη για την ύπαρξη του δεύτερου γιου του Καντάφι. Ωστόσο, τα νέα μιλούν για πιθανή επιστροφή του στην πολιτική σκηνή..

-Η ζωή του Σάιφ στο Ζιντάν

Η απόδειξη ότι ο κληρονόμος του Μουαμάρ Καντάφι είναι ζωντανός έρχεται το 2016. Οι πολιτοφύλακες του Ζιντάν ισχυρίζονται ότι απελευθέρωσαν τον Σάιφ, ο οποίος ζει σε μια βίλα σε αυτήν την περιοχή καλά προστατευμένη από τους πρώην δεσμοφύλακές του. Στο μεταξύ, είχε κάνει και οικογένεια. Μάλιστα, γίνεται λόγος για την παρουσία στο Ζιντάν μιας γυναίκας (άγνωστης μέχρι τώρα) και μιας τρίχρονης κόρης, που γεννήθηκε μετά την πτώση του πατέρα του. Αλλά για να δούμε μια φωτογραφία τον Saif , έπρεπει να περιμένουμε μέχρι το 2021. Πράγματι, τον μήνα Ιούλιο ένας δημοσιογράφος από τους New York Times καταφέρνει να μπει στη βίλα του στο Zintan. Ο γιος του Μουαμάρ εμφανίζεται γερασμένος και με πολύ μακριά γένια. Λέγεται ότι έγινε πιο θρησκευόμενος κατά την περίοδο της κράτησής του. Οι μέρες του κυλούσαν με διάβασμα και ζωγραφική. Σπάνια έβγαινε του έξω λόγω προβλημάτων ασφάλειας. Είναι βέβαιο, ωστόσο, ότι όλα αυτά τα χρόνια ο Σαΐφ δεν έφυγε ποτέ από τη Λιβύη.

-Η πιθανή υποψηφιότητα του Saif στις προσεχείς εκλογές

Τον Φεβρουάριο του 2021 ξεκίνησε ένα νέο πρόγραμμα στην Τρίπολη, το οποίο υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη, με στόχο την αποκατάσταση της σταθερότητας στη χώρα.
Πράγματι τον Μάρτιο έφυγε ο Σάρατζ και σχηματίστηκε κυβέρνηση με επικεφαλής τον Abdul Hamid Ddeibah, μετά από πολύπλευρες διαβουλεύσεις. Σε πολλούς διπλωματικούς κύκλους γίνεται λόγος για υποψηφιότητα του Σάιφ Αλ Ισλάμ Καντάφι. Ακόμα κι αν δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα, η κάθοδος στις του δεύτερου γιου του Μουαμάρ Καντάφι, θεωρείται πολύ πιθανή. Οι δικαστικές διαδικασίες εναντίον του Σάιφ τόσο εντός όσο και εκτός Λιβύης επιβαρύνουν την υποψηφιότητα του. Αλλά αρκετές δημοσκοπήσεις δείχνουν κάποια αποδοχή σε μια πιθανή υποψηφιότητά του.

– Αλλά για τον Saif παραμένουν ακόμη πολλά άγνωστα στοιχεία

Ο απόγονος του συνταγματάρχη είναι πιο κοντά στην πολιτική, και εκμεταλλευόμενος την ανασφάλεια και την αστάθεια των τελευταίων ετών, καταφέρνει να έχει την υποστήριξη ενός τμήματος του πληθυσμού και των φυλών της Λιβύης,επιστρέφει για “να προσφέρει τον εαυτό του” ως τη μόνη εγγύηση ειρήνης για τη χώρα. Βέβαια δεν είναι όλα τόσο απλά. Πέρα από τις ανακοινώσεις και τις διακηρύξεις που διακινούν άνδρες λίγο πολύ κοντά του και κοντά στον πατέρα του, το γεγονός παραμένει ότι ο Σαΐφ εξακολουθεί να μην εμφανίζεται. Ίσως οι φήμες για την υγεία του ή ακόμα και για τον θάνατό του να είναι εντελώς αβάσιμες, αλλά η σιωπή και οι μη εμφανίσεις υποχρεώνουν να δούμε την κατάσταση σε όλες τις πιθανές πτυχές της.

Ξεκινώντας από την παρούσα πραγματική κατάσταση του Σαϊφ Καντάφι: είναι ο δεύτερος γιος του προηγούμενου Ηγέτη πραγματικά ελεύθερος; Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι σχεδόν σίγουρα ζει στο Ζιντάν, την πόλη όπου κατοικούν οι πολιτοφυλακές που τον κρατούσαν στα χρόνια της φυλάκισής του. Υπάρχουν όμως εκείνοι που υποστηρίζουν ότι στην πραγματικότητα δεν μπορεί να μετακινηθεί με το ζόρι από την πόλη δυτικά της Τρίπολης. Και αυτό είτε επειδή εκβιάστηκε από ορισμένες ομάδες είτε επειδή, δεδομένης της λεπτότητας της στιγμής, η ζωή του εξαρτάται από την επιβολή μέτρων ασφαλείας που εμποδίζουν την πολυαναμενόμενη ανάβαση του στην ηγεσία της Λιβύης. Αλλά υπάρχουν και άλλα.

Ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους ο Saif δεν εμφανίστηκε δημόσια εδώ και επτά χρόνια, το ίδιο το γεγονός ότι είναι βαθιά αβέβαιος για τη μοίρα του σίγουρα δεν μιλά υπέρ του. Στην πραγματικότητα, μια τέτοια περίσταση θα μπορούσε να υποδηλώνει λίγη πραγματική πολιτική συνέπεια του γιου του Καντάφι. Και αυτό, τουλάχιστον στην εμφάνιση, θα μπορούσε επίσης να φαίνεται παράδοξο. Αλλά στη σημερινή Λιβύη, τόσο κατακερματισμένη και όπου κάθε ομάδα προσπαθεί να αυξήσει ή τουλάχιστον να διατηρήσει τις περιουσίες που έχουν συσσωρευτεί με το τέλος της συμμαχίας, για να έχετε συγκεκριμένες πιθανότητες χρειάζεστε την υποστήριξη φατριών, φυλών και ένοπλων πολιτοφυλακών.

Ο Καντάφι μπορεί να έχει μόνο το όνομα στο πλευρό του. Και αυτό δεν αποτελεί στοιχείο εγγύησης για οποιαδήποτε προσπάθεια ανάκτησης ηγεσίας, αντίθετα θα μπορούσε να καταστήσει τον Saif υποκείμενο προς εκμετάλλευση από ορισμένες ομάδες. Σίγουρα ο δεύτερος γιος του Καντάφι είναι σημαντικός παίκτης και η ενδεχόμενη παρουσία του στο εθνικό συνέδριο τον Ιανουάριο θα μπορούσε να αποτελέσει ένα βήμα μπροστά, τόσο για το επώνυμο που φέρει όσο και λόγω της στρατηγικής ένταξης όλων των πολιτικών δυνάμεων της Λιβύης που βρίσκονται σήμερα στο πεδίο .Αλλά το πραγματικό βάρος του Καντάφι πρέπει να επαληθευτεί. Σίγουρα ο Saif Al Islam θα προσπαθήσει να ξαναβγεί από τη σιωπή. Αν αυτή η προσπάθειά του είναι μη ρεαλιστική ή όχι, θα φανεί μόνο τους επόμενους μήνες.

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ με την Υρώ Μανέ : Για λίγες παραστάσεις στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ
του Νίκου Βασιλειάδη

Με την ΥΡΩ ΜΑΝΕ
Σκηνοθεσία: Γιώργος Καραμίχος
 
Η μεγάλη επιτυχία επιστρέφει για λίγες επετειακές παραστάσεις!
 
Από 20 Οκτωβρίου
ΑΙΘΟΥΣΑ ΘΕΑΤΡΟΥ

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
 

Στις 20 Οκτωβρίου 2010, ξεκίνησε το συναρπαστικό ταξίδι του ο εξαιρετικός μονόλογος «Συμβολαιογράφος» του Νίκου Βασιλειάδη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Καραμίχου με την Υρώ Μανέ στην πιο συγκλονιστική ερμηνεία της καριέρας της.
11 χρόνια μετά, στις 20 Οκτωβρίου 2021, η τραγική κωμωδία που συγκίνησε, προβλημάτισε, αγαπήθηκε από το κοινό και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, έρχεται στην Αίθουσα Θεάτρου του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, για λίγες επετειακές παραστάσεις.
 
Μια παράσταση απολογία και εξομολόγηση που μάς ταξιδεύει σε μια άλλη εποχή.
Η Ερασμία, μια γυναίκα χήρα, μεγαλώνει τη μοναχοκόρη της εγκλωβισμένη στο περίπτερό της και στο ασφυκτικό περιβάλλον μιας επαρχιακής πόλης γεμάτης ταμπού, στερεότυπα και προκαταλήψεις που δεν της επιτρέπουν να επιθυμήσει, να ερωτευτεί, εν τέλει να ζήσει.
Βαρύ είναι το παράπτωμά της να επιθυμήσει αυτό που δεν πρέπει. Ο πειρασμός είναι μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Είναι ο γαμπρός της. Ακούει στο όνομα Αργύρης, είναι κοντός αλλά προσοντούχος. Και η Ερασμία πώς να πάει κόντρα στη λίμπιντο; Το κακό δεν αργεί να γίνει… Επιθυμεί το απαγορευμένο. Και όταν τολμά να το προκαλέσει η τιμωρία είναι άμεση και καταστροφική.
Και ο νοών νοείτω...
 
Στον ρόλο της Ερασμίας η Υρώ Μανέ.
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Θεατρική διασκευή: Εμμανουέλα Αλεξίου - Γιώργος Καραμίχος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Καραμίχος
Σχεδιασμός φωτισμών: Μιχάλης Μπούρης
Σκηνικά: Χριστίνα Κωστέα
Κοστούμια: Έλενα Παπανικολάου
Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Νανούρης
Τραγούδι παράστασης: Κώστας Λειβαδάς
Το τραγούδι ερμηνεύει η Υρώ Μανέ
Βοηθός Σκηνοθέτη: Βιργινία Κυπριώτη
Φωτογραφία: Μαντώ Βασιλη
 
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Performing Arts & Entertainment Ltd
Διεύθυνση Παραγωγής: Τάκης Γεώργας
Επικοινωνία: Άννα Θεοδόση


Έγραψαν για την παράσταση:
 
«Ο Γιώργος Καραµίχος στην πρώτη του σκηνοθεσία και ως διασκευαστής, μαζί µε την Εµµανουέλα Αλεξίου, της νουβέλας του Νίκου Βασιλειάδη «Ο συμβολαιογράφος» δίδαξε µε χιούµορ, ελεγχόµενο πάθος και ισορροπημένη τόλµη την Υρώ Μανέ σ’ έναν σπαρταριστό, σκαµπρόζικο µονόλογο γεµάτο χυµούς, λαϊκό οίστρο, λαγνεία και επαρχιακή µικροαστική ηθική µε τις κρυφές της διαστροφές και τα θυµόσοφα ήθη της.»
Κ. Γεωργουσόπουλος, ΤΑ ΝΕΑ
 
«Μια αγνώριστη Υρώ Μανέ αποκαλύφθηκε στο κοινό με τον «Συμβολαιογράφο». Χωρίς να χάσει το ισορροπημένο κωμικό της ένστικτο, που την έχει καθιερώσει στο κοινό, δοκιμάζεται γενναία και στη δραματική ερμηνευτική της γκάμα, ισορροπώντας αξιοθαύμαστα ανάμεσα στις αλέγρες και τις τραγικές αποχρώσεις του ρόλου τής ανέραστης Ερασμίας.»
Ι. Μπλάτσου, ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
 
«..Με τη σειρά της η Υρώ Μανέ, ηθοποιός ταυτισμένη με την κωμωδία  αφήνεται στην Ερασμία: την ακολουθεί στις διηγήσεις της, νιώθει τις έγνοιες της, συμπάσχει με τις αγωνίες της. Και όχι μόνον. Την ακολουθεί στα κρυφά, εσωτερικά, ερωτικά της μονοπάτια και μεταμορφώνεται. Αφήνει για λίγο τις ντροπές της, βγάζει τα ρούχα της συντηρητικής ζωντοχήρας και αφήνεται στο θηλυκό που ζούσε καταπιεσμένο. Μόνο που η δική της επανάσταση την οδηγεί στην ήττα. Μια ήττα που βγαίνει νικηφόρα για την ηθοποιό. Απολαυστική.» --Μ. Λοβέρδου, Το Βήμα
 
«(Η Υρώ Μανέ) ως Ερασμία, ώριμη, δεξιοτέχνης των μέσων της, με ακονισμένες ευαισθησίες, τεχνική και αυτοσυγκράτηση συνέθεσε μιαν ερμηνευτική παρτιτούρα για φωνή, προσωπικούς ρυθμούς και αναπνοές, κίνηση, έκφραση, ακαριαίες μεταπτώσεις ύφους, λόγου, ιδιωμάτων και σημαινουσών χειρονομιών. Ξάφνιαζε με γυρίσματα από δραματικό σε κωμικό ιδίωμα, με τη θηλυκότητα της μεταμόρφωσής της και με το αισθητικό εκείνο μέτρο που δεν επιτρέπει στο πικάντικο ή τολμηρό υπονοούμενο να εκπέσει σε σεξιστική απόχη για το κοινό. Η Ερασμία της Μανέ έχει εγγραφεί στη λαμπρή σειρά των κλασικών, νεοελληνικών μονολόγων.»
Άννυ Κολτσιδοπούλου, Καθημερινή
 
Ημέρες και ώρες παραστάσεων
Από 20/10/2021 έως 24/10/2021
Τετάρτη, Σάββατο, Κυριακή 7μμ
Πέμπτη Παρασκευή 8.30μμ
 
Διάρκεια: 70΄ λεπτά
 
Τιμές εισιτηρίων:
Α ζώνη: 18€ / μειωμένο 15€ (Φοιτητικό ανέργων)
Β’ ζώνη: 15€ / μειωμένο 12€ (Φοιτητικό ανέργων)
 
Προπώληση:  Ticketservises.gr – viva.gr– artinfo.gr
https://www.viva.gr/tickets/festival/theater/symvoleografos/
 
Πληροφορίες – κρατήσεις: 2109213310
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Πειραιώς 206,Ταύρος, Τηλ.: 2103418550
 

Οι θεατές, συμπεριλαμβανομένων των ανηλίκων από δώδεκα (12) ετών και άνω,
εισέρχονται κατόπιν υποχρεωτικής επίδειξης κατά την είσοδο:
[α] πιστοποιητικού εμβολιασμού, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 10 του υπ.αριθμ 1
σχετικού, ή
[β] πιστοποιητικού νόσησης που εκδίδεται τριάντα (30) ημέρες μετά από τον πρώτο θετικό
έλεγχο και η ισχύς του διαρκεί έως εκατόν ογδόντα (180) ημέρες μετά από αυτόν, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 10 του υπ.αριθμ. 1 σχετικού συνδυαστικά προς:
[γ] αστυνομική ταυτότητα ή δίπλωμα οδήγησης ή διαβατήριο ή άλλο αποδεικτικό ταυτότητας
προκειμένου να διενεργείται έλεγχος ταυτοπροσωπίας προς τα ανωτέρω υπό [α] και [β].
 
Τα ανωτέρω πιστοποιητικά, υπό [α] και [β], επιδεικνύονται είτε σε έγχαρτη μορφή (εκτυπωμένα), είτε ηλεκτρονικά μέσω της κινητής συσκευής του θεατή, τα οποία ο ιδιοκτήτης ή νόμιμος εκπρόσωπος της επιχείρησης (ή εξουσιοδοτημένο πρόσωπο) σαρώνει ηλεκτρονικά μέσω της ειδικής εφαρμογής του άρθρου 33 του ν. 4816/2021 (Α ́ 118) Covid Free GR.
Εναλλακτικά, αλλοδαπός που προέρχεται από τρίτη χώρα (εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης), τα πρόσωπα του προηγούμενου εδαφίου ελέγχουν τα ανωτέρω πιστοποιητικά σε έγχαρτη μορφή.
Οι ανήλικοι θεατές ηλικίας από τεσσάρων (4) έως και έντεκα (11) ετών, προσκομίζουν, εναλλακτικά, δήλωση αυτοδιαγνωστικού ελέγχου self-test τελευταίου 24ώρου, στην οποία προβαίνει είτε οιοσδήποτε γονέας, ακόμα και μη έχων την επιμέλεια, είτε κηδεμόνας, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 10 του υπ. αριθμ. 1 σχετικού. Δεν απαιτείται φυσική παρουσία του γονέα ή κηδεμόνα.

Πράσινο Κίνημα: Νέα Διοίκηση στο Πράσινο Ίδρυμα

 Το Πολιτικό Συμβούλιο του Πράσινου Κινήματος με ομόφωνη απόφασή του, όρισε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Πράσινου Ιδρύματος, το οποίο έχει ως εξής:

Πρόεδρος: Νίκος Παπαδάκης – Καθηγητής- Εντεταλμένος Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής για θέματα περιβάλλοντος και Κ.ΑΛ.Ο.

Αντιπρόεδρος: Γιάννης Κυριακόπουλος, Οικονομολόγος

Αντιπρόεδρος: Αγγελική Μπουρμπούλη – Διδάκτορας στον Εθνικό Κέντρο Δημόσιας διοίκησης

Ταμίας: Διονύσης Καψής- Οικονομολόγος

Μέλη: Γκάμπυ Γαβριηλίδης – Σύμβουλος Περιφερειακής και Τουριστικής Ανάπτυξης, Υπ. Διδάκτορας Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας,

Γιώργος Κουμαντάκης, Dr, Αρχιτέκτων – Μηχανικός

Μαρία Ρεμπούτσικα – Μουσικός – Μουσικός Παραγωγός ΕΡΤ Ραδιόφωνο
Μαρία Μπαζούκη – Μαθηματικός Γενικής και Ειδικής Αγωγής
Πέτρος Κουβάτσος- Δημοσιογράφος

Νίκος Μυλωνάς – Εκπρόσωπος της ROM κοινότητας.

Το Πράσινο Ίδρυμα «Θεόφραστος» είναι μία επιστημονική αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία πολιτικής τεκμηρίωσης, που έχει σκοπό τη μελέτη, την ανάλυση και τη διάδοση, με κάθε τρόπο, όλων των πτυχών του οικολογικού και πράσινου προβληματισμού και της πολιτικής οικολογίας.

Θεόφραστος: Ο πατέρας της οικολογίας
Ο επιστημονικός κλάδος της Οικολογίας θεωρείται ότι θεμελιώθηκε επιστημονικά από το Θεόφραστο (373-288 π.Χ.), μαθητή του Αριστοτέλη και διάδοχό του στην περιπατητική σχολή του Λυκείου.
Ορμώμενος από τη γενέτειρά του, την Ερεσό της Λέσβου, έγραψε περίπου 240 βιβλία, από τα οποία λίγα σώθηκαν. Το όνομα «Θεόφραστος» (θεϊκός ρήτορας) τού το έδωσε ο Αριστοτέλης (λεγόταν Τύρταμος).
Ο Θεόφραστος διαφοροποιήθηκε από την άποψη του δασκάλου του ότι το φυσικό περιβάλλον δημιουργήθηκε για τον άνθρωπο. Δεν αρνήθηκε ωστόσο την ύπαρξη σκοπού στη φύση. Αναζήτησε τις συγγένειες ανάμεσα στους ζωντανούς οργανισμούς και στοχάστηκε πάνω στις ισορροπίες των οικοσυστημάτων.
Είχε τη δυνατότητα να κάνει την έρευνά του στο «Μουσείο» της Αλεξάνδρειας, που διέθετε ζωολογικό και βοτανικό κήπο, αστεροσκοπείο, εργαστήριο, ενώ στα βιβλία του αναφέρθηκε σε πρωτοποριακά για την εποχή θέματα: τις διαφορές μεταξύ των διάφορων κλιματικών ζωνών, το μικροκλίμα, ακόμη και την… αισθαντικότητα των φύλλων.

Πρώτος ανακίνησε το μεγάλο θέμα των ημερών μας: την επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας πάνω στο κλίμα και τις διαταραχές του οικoσυστήματος από καταστροφές δασών, αποξηράνσεις ελών και βιοτόπων.

Ο Χρήστος Χαλαζιάς ανέλαβε νέος επικεφαλής του Πολιτικού Σχεδιασμού του Πράσινου Κινήματος

 

Το Πράσινο Κίνημα έχει τη μεγάλη χαρά να ανακοινώσει ότι νέος επικεφαλής του Πολιτικού Σχεδιασμού του κόμματος αναλαμβάνει ο σπουδαίος συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής Χρήστος Χαλαζιάς.
Οι Συμπρόεδροι του Πράσινου Κινήματος Ρία Ακρίβου και Κώστας Καλογράνης σε κοινή δήλωσή τους τόνισαν: «Το Πράσινο Κίνημα, σήμερα, βρίσκεται στην πραγματικά ευχάριστη θέση να ανακοινώσει ότι επικεφαλής του Πολιτικού Σχεδιασμού του κόμματος αναλαμβάνει ο εξαιρετικός συγγραφέας και εύστοχος πολιτικός αναλυτής Χρήστος Χαλαζιάς. Η εμπειρία του, οι γνώσεις του και η μεθοδικότητά του είναι το καλύτερο “διαβατήριο” για να φέρει με επιτυχία εις πέρας το κρίσιμο έργο του. Αξίζει να θυμίσουμε ότι το 2000 ο Χρήστος Χαλαζιάς έγραψε το βιβλίο “Ο Άνθρωπος στο Περιβάλλον” φωτίζοντας τα περιβαλλοντικά ζητήματα σε μία εποχή που σε καμία περίπτωση δεν είχαν αναδειχθεί επαρκώς».
Από την πλευρά του ο κ. Χρήστος Χαλαζιάς δήλωσε για τα νέα του καθήκοντα: “Αναλαμβάνω τα νέα μου καθήκοντα ως επικεφαλής του Πολιτικού Σχεδιασμού στο Πράσινο Κίνημα με ιδιαίτερη τιμή και πολύ όρεξη για δουλειά. Ευχαριστώ τους Συμπροέδρους για την συνεργασία και θέλω να στείλω το μήνυμα ότι το Πράσινο Κίνημα θα μπορέσει να αναιρέσει το σημερινό κατεστημένο με περιβαλλοντικές και πατριωτικές προτάσεις. Θα αγωνιστούμε για μία καλύτερη ζωή ΟΛΩΝ των Ελλήνων. Στόχος μας είναι να ανατρέψουμε το γηρασμένο πολιτικό κατεστημένο της χώρας και θα αγωνιστούμε για αυτό. Καλή αρχή…»

Σύντομο βιογραφικό
Ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και από το 1967 ζει στην Αθήνα.
Εργάζεται ως αρθογράφος στην έντυπη δημοσιογραφία και ως σχολιαστής στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης.
Έχει εργασθεί σε Αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά καθώς επίσης και σε όλα σχεδόν τα ηλεκτρονικά μέσα. Άρθρα του έχουν αναδημοσιευτεί σε αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και αραβικά έντυπα.
Ήταν διευθυντής της Επιθεώρησης “Για την Αριστερά”, της “Επιθεώρησης για την Τέχνη και τον Πολιτισμό”, του ελληνοαραβικού περιοδικού “Πολιτισμός” και του περιοδικού “Συνεργασία των λαών”.
Έργα του:
“Ο ανθρωπισμός και η λίμπιντο του Φρόυντ”, 1978.
“Αγανάκτηση” (ποίηση), 1980.
“Ανθρώπινο πρόσωπο” (ποίηση), 1980.
“Παλαιστίνη: το δράμα ενός λαού” (ιστορική έρευνα), 1982.
“Πυρηνικά εργοστάσια” (ιστορική έρευνα), 1983.
“Η οικονομική καταστροφή των κατεχομένων εδαφών στην Παλαιστίνη”, 1983.
“Ποίηση και ποιητές” (δοκίμιο)· “Πέρσυ, πρόπερσυ και φέτος” (καταγραφή γεγονότων), 1992.
“Παναγία η Γοργοεπηκόου Τσιπιανών” (λαογραφία). “Ανδρέας Παπανδρέου: 31 χρόνια πολιτικής δημιουργίας”.
“Χαρίλαος Τρικούπης: ο μεγάλος οραματιστής”, 1996.
“T.V.: έγκλημα ή επανάσταση;”, 1997.
“Οι αγώνες της ΕΑΣ 1990-1993”, 1997.
“Τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;”, 1999.
“Κινηματογράφος: μια θεώρηση”, 1999.
“Ο Άνθρωπος στο Περιβάλλον”, 2000.
“Το πολιτικό Ισλάμ”, 2001.
“Η Ιδεολογία του ΕΛΑ”, 2002.
“Παλαιστίνη δεν είναι μόνο Γη”, 2003.
“Κύπρος, 50 χρόνια σχέδια επί σχεδίων”, 2004.
Φόνος στη δικτατορία, 2004.
Μίκης Θεοδωράκης, 2005. Παλαιστίνη, 2007.
Το πολιτικό Ισλάμ, 2008.
Πώς ξε… πωλείται ο ορυκτός μας πλούτος!…, 2014.
Φάκελλος “Αποστα-Cia”, 2017.
“Η δολοφονία του Λαμπράκη και το παρακράτος”, 2019.
Έχει συμμετάσχει στη συγγραφή του “Χρονικού του 20ου αιώνα”, στην εγκυκλοπαίδεια “Υδρία-Cambridge’ s – Ήλιος”, στο λεξικό “Εξάντας – Duden”, στη “Μεγάλη Ιστορία του 20ου αιώνα” κ.ά.
Είχε εκδώσει το πρώτο περιοδικό για τον Ελληνισμό με τον τίτλο “Ελληνισμός” και την εφημερίδα “Δόρυ”.

Go Green με το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ
Παίρνουμε Θέση—Η Πολιτική στην Πράξη

Πράσινο Κίνημα: Το πράσινο μέλλον είναι ήδη εδώ

 

Την έκθεση Mobility 2021 για την ηλεκτροκίνηση και την αστική μικροκινητικότητα επισκέφτηκε κλιμάκιο του κόμματος 
Πράσινο Κίνημα: Το πράσινο μέλλον είναι ήδη εδώ

 

Κλιμάκιο του Πράσινου Κινήματος επισκέφθηκε την μοναδική έκθεση Mobility 2021 για να ενημερωθεί από κοντά για τις νέες τάσεις στην ηλεκτροκίνηση αλλά και στην αστική μικροκινητικότητα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Ο Συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Κώστας Καλογράνης, μαζί με τον Γενικό Γραμματέα Λάμπρο Σπάθη, τον επικεφαλής της Επιτροπής Οργανωτικού του κόμματος Άγγελο Νταβία και τον Πρόεδρο του Πράσινου Ιδρύματος Νίκο Παπαδάκη επισκέφθηκαν όλα τα περίπτερα της έκθεσης Mobility 2021 και συνομίλησαν τόσο με τους εκθέτες όσο και με τους επισκέπτες της έκθεσης.

Το Πράσινο Κίνημα έχει τονίσει κατ΄ επανάληψη την αναγκαιότητα της ηλεκτροκίνησης, αφού η χρήση ηλεκτροκίνητων οχημάτων μεταφράζεται σε εξοικονόμηση ενέργειας, προστασία του περιβάλλοντος, μείωση της ηχορύπανσης, χαμηλότερο κόστος για τις μετακινήσεις, περισσότερη ασφάλεια και καλύτερη ποιότητα ζωής στην καθημερινότητά μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση το Πράσινο Κίνημα έχει υπογραμμίσει ότι είναι αδιανόητο να γίνονται δημόσιοι διαγωνισμοί που να μην αφορούν σε ηλεκτροκίνητα οχήματα. 
Όλα αυτά προϋποθέτουν καλό σύστημα παροχής ενέργειας και το Πράσινο Κίνημα ενημερώθηκε και για τους Σταθμούς Φόρτισης Ηλεκτρικών Οχημάτων και οι επενδύσεις πάνω σε αυτό τον τομέα θα πρέπει να είναι συνεχόμενες και ουσιαστικές.

Σε δηλώσεις του ο Συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Κώστας Καλογράνης ανέφερε: “Η παρουσία μας στην πολύ ενδιαφέρουσα αυτή έκθεση μας έδωσε την ευκαιρία να βιώσουμε τις νέες τεχνολογίες που μπήκαν στην καθημερινότητά μας, μέσα από τα προϊόντα που τις ενσαρκώνουν στην πιο εξελιγμένη εκδοχή τους. Το Πράσινο Κίνημα έχει έγκαιρα ταχθεί υπέρ της ηλεκτροκίνησης περιγράφοντας τα πολλαπλά οφέλη. Δεν πρέπει να καθυστερούμε άλλο το μέλλον, που όλοι πλέον αντιλαμβάνονται πως θα είναι πράσινο.”  

Go Green με το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ
Παίρνουμε Θέση—Η Πολιτική στην Πράξη

ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΞΑΝΑ - Έκθεση Ζωγραφικής της Λίτσας Κασούμη

 

Για μένα ήταν ένα παζλ από ζωγραφιές, δημιουργικό και αισιόδοξο.

Κράτησε ζωντανό το παλιό σαν συνέχεια και ταξιδέψαμε μαζί στο καινούργιο, όταν με παρέσυρε η επιμονή σου για την επιστροφή στις ρίζες σου!!!!

Και τι σπουδαίο υλικό είχα!!!! Αναμνήσεις και αγάπη!!!!

Έβαψα με χρώμα ό,τι είχε παλιώσει στη ψυχή μας.

Άνοιξα την πόρτα ξανά μαζί σου στο παρελθόν και ζωγράφισα σαν μικρό παιδί τα πάντα γύρω μου με ενθουσιασμό… λίγο μεγάλη για να σκεφτώ έτσι…

Διαπίστωσα όμως ότι μ’ αυτή την εμπειρία της επιστροφής, όλο αυτό μεταφράστηκε σε δημιουργία και βγήκε ό,τι πιο όμορφο είχα μέσα στην ψυχή μου καλά φυλαγμένο!

Τα μικρά σπιτάκια με τις αυλές, το χωριουδάκι με τις καμινάδες να βγάζουν καπνό…

Τα πέτρινα ζεστά πεζούλια, τα λουλούδια που ανθίζουν…

Τα πορτοπαράθυρα που ανοίγουν πολύ πρωί την ώρα που το χωριό ξυπνά από τις καμπάνες της εκκλησίας.

Είδα ξανά το τρένο να περνάει πλάι στο ποτάμι.

Μπήκα στα χωράφια του κάμπου που είναι οργωμένα και πότε γεμάτα καρπούς, μπαμπάκια καλαμπόκια, καπνά.

Ένιωσα τα αρώματα στα ανθισμένα κηπάκι και τις ασβεστωμένες αυλές με τους βασιλικούς

Είδα τα φρούτα στα δέντρα να μεγαλώνουν, τα λιόδεντρα γεμάτα καρπό…

Ζωγράφισα το πηγαινέλα των εποχών…

Έβαλα την ανάσα της φύσης και του χωριού στα τελάρα μου.

Με όλα τα χρώματα που αγαπάω, έβαψα με χρώμα ότι παλιώνει μέσα μας όμορφα…

Την καθημερινότητα που την περνάγαμε την ξεχνάγαμε ή δεν τη ζήσαμε ποτέ!!!

Άνοιξε την πόρτα ξανά.

Με τα έσοδα από το μικρό βιβλίο που έγραψα για αυτή την έκθεση ας στηρίξουμε και ενισχύσουμε τα παιδιά της Κιβωτού του Κόσμου, που η στέγη, η τροφή, η ένδυση, η μόρφωση και, πάνω απ’ όλα, η οικογενειακή αγάπη και θαλπωρή, είναι προτεραιότητα για αυτά.

Σας ευχαριστώ

Λίτσα Κασούμη

Τη δέκατη τρίτη ατομική της έκθεση με 70 έργα μικτής τεχνικής και θέμα «Άνοιξε την Πόρτα Ξανά», πραγματοποιεί η ζωγράφος Λίτσα Κασούμη στο πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων ΜΕΛΙΝΑ στο Θησείο (Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης).

Διάρκεια έκθεσης: 20 Οκτωβρίου – 5 Νοέμβριου 2021

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 11:00 έως 19:00

Σάββατο και Κυριακή 10:00 έως 15:00

Κατά τη διάρκεια λειτουργίας της έκθεσης θα τηρηθούν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα υγειονομικής προστασίας.

Για την διευκόλυνση των φίλων και των επισκεπτών τα εγκαίνια θα διαρκέσουν τρεις ημέρες 20, 21 και 22 Οκτωβρίου.

Η έναρξη των εγκαινίων θα γίνει την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου στις 17:00.

www.litsakasoumi.gr

litsakassoumi@gmail.com

Ταϋγέτου 10-12 152 34 Χαλάνδρι Τηλ. 210 68 54 765, 6945 209192

Λιβύη: Η κατάσταση στη χώρα 100 ημέρες πριν τις προγραμματισμένες εκλογές

του Γ. Παπαγιαννόπουλου

Εκατό ημέρες πριν από τις κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές στη Λιβύη, που έχουν προγραμματιστεί για τις 24 Δεκεμβρίου 2021, γινόμαστε μάρτυρες νέων και γρήγορων εξελίξεων με απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Στην Τρίπολη, οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αντίπαλων πολιτοφυλακών έχουν ξαναρχίσει, μέχρι στιγμής χωρίς θύματα, ενώ η απελευθέρωση πρώην εκφραστών του προηγούμενου καθεστώτος, μεταξύ των οποίων τουΣαάντι Καντάφι, τρίτου γιου του Λίβυου Ηγέτη που σκοτώθηκε πριν από σχεδόν 10 χρόνια, θα μπορούσε να ανοίξει δρόμους για την κάθοδο του Σάιφ αλ Ισλάμ Καντάφι στις προεδρικές εκλογές.

Ο εσωτερικός πόλεμος μεταξύ του Υπουργού Πετρελαίου, Μοχάμεντ Αούν και του προέδρου της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου, Μουσταφά Σανάλα, είδαν τον δεύτερο νικητή, αλλά τα μπλοκ των τερματικών πετρελαίου στα ανατολικά κινδυνεύουν να στεγνώσουν τη μόνη πηγή εισοδήματος μιας χώρας που διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στην Αφρική (κατά άλλους,αυτά βρίσκονται στην Αλγερία).

Εν τω μεταξύ, ο πρόεδρος του κοινοβουλίου του Τομπρούκ, Αγκουίλα Σάλεχ, παρέδωσε στον ΟΗΕ έναν προεδρικό εκλογικό νόμο ουσιαστικά μη-αποδεκτό από την Τρίπολη, τον οποίο υπέγραψε μόνο ο ίδιος, με αποτέλεσμα να τροφοδοτήσει τις εντάσεις μεταξύ ανατολής (Κυρηναϊκής) και δύσης (Τριπολίτιδας).

Όλα κάτω από τη μύτη του αδύναμου απεσταλμένου του ΟΗΕ, Γιαν Κούμπις, που βρίσκεται τώρα στο έλεος των μακιαβελικών μηχανορραφιών των Λίβυων πολιτικών.

Ένταση στην Τρίπολη 

Στις 3 και 8 Σεπτεμβρίου, περιέργως πάντα ενώ ο πρωθυπουργός Abdulhamid Dbeibah (Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά )βρισκόταν εκτός Τρίπολης, η πρωτεύουσα έγινε σημείο των συγκρούσεων μεταξύ αντίπαλων ενόπλων ομάδων.

Συγκεκριμένα, το Υπουργείο Υγείας της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης (Gnu) καταλήφθηκε από την 444η Ταξιαρχία, μια ένοπλη ομάδα με διοικητή τον λοχαγό Μαχμούντ Χάμζα, ακόλουθο του Ισλαμικού Σαλαφισμού, σε αντιπαράθεση με την Αρχή Υποστήριξης Σταθερότητας (Ass) του Abdelghani al Kikli, ενός ισχυρού Λίβυου πολέμαρχου στην υπηρεσία του Προεδρικού Συμβουλίου.

Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί τις ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των δύο αντίπαλων ομάδων που έλαβαν χώρα την Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου στο νότιο τμήμα της Τρίπολης. Οι συγκρούσεις σχετίζονται με την εδαφική υπεροχή ενόψει των εκλογών του Δεκεμβρίου: όποιος ελέγχει την περιοχή μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας.

Η βία οδήγησε το Προεδρικό Συμβούλιο της Λιβύης, θεωρητικά «ανώτατο διοικητή» του Στρατού (θέση που αμφισβητείται, ωστόσο, από τον στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ), να παρέμβει για να ζητήσει από όλες τις εμπλεκόμενες δυνάμεις να «σταματήσουν αμέσως και να επιστρέψουν στους στρατώνες τους» μπαίνοντας σε επιφυλακή για να μην επαναληφθούν ”τέτοιες παραβιάσεις”.

Οι συγκρούσεις στην Τρίπολη φαίνεται να έχουν σταματήσει, αλλά η ένταση παραμένει υψηλή όχι μόνο στην πρωτεύουσα: σε άλλα μέρη της Τρίπολης, όπως η Ζαουίγια και η Σαμπρατάχ, οι πυροβολισμοί είναι σχεδόν καθημερινοί.

Πόλεμος για το πετρέλαιο

Οι ηγέτες της National Oil Corporation (NOC), της μόνης λιβυκής εταιρείας που παρέχει εισόδημα στη χώρα και είναι μέλος του καρτέλ πετρελαίου του ΟΠΕΚ, συγκλονίστηκαν σαν από έκρηξη βόμβας.

Ο υπουργός πετρελαίου και φυσικού αερίου της κυβέρνησης της εθνικής ενότητας της Λιβύης, Μοχάμεντ Αούν, προσπάθησε να εκθρονίσει τον Μουσταφά Σανάλα (Mustafa Sanallah), τον επί μακρόν αντίπαλό του, για να αντικαταστήσει τον τελευταίο με τον Τζαντάλα αλ Αβκάλι, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου στην Κυρηναϊκή.

Ο Σανάλα όχι μόνο δεν παραιτήθηκε, αλλά επιβεβαιώθηκε η παραμονή στην θέση του από τον πρωθυπουργό Ντμπεϊμπά.

Ο τελευταίος φαίνεται να απολαμβάνει κάποια δημοτικότητα, χάρη στην ”νεο-περονιστική” πολιτική του που βασίζεται σε επιχορηγήσεις και παροχές.

Ο πρωθυπουργός δεν φαίνεται να έχει καμία πρόθεση να αλλάξει τη δομή της εταιρείας που παρέχει εισόδημα στη χώρα σε μια πολύ λεπτή πολιτική στιγμή: η αλλαγή τώρα θα ήταν στην πραγματικότητα πολιτική αυτοκτονία.

Εν τω μεταξύ, διαδηλωτές που συνδέονται με τους λίβυους φρουρούς πετρελαίου στην ανατολική Λιβύη (Κυρηναϊκή), πολιτοφυλακές επιφορτισμένες με την προστασία των χώρων αποθήκευσης και των πετρελαιοπηγών, εμπόδισαν τις εξαγωγές υδρογονανθράκων στην Κυρηναϊκή για μερικές ώρες.

Η κατάσταση φαίνεται να επιλύθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά το επεισόδιο προκαλεί “κακές αναμνήσεις” και μιλάει για την επισφάλεια του λιβυκού πετρελαϊκού τομέα. 

Η οξυδέρκεια του Σάλεχ

Μια παλιά αλεπού της πολιτικής της Λιβύης, ο Αγκίλα Σάλεχ, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Τομπρούκ, έκανε ένα δικό του κόλπο.

Ο ανώτερος ηγέτης του Qubbah (και σύμμαχος στην προηγούμενη φάση του στρατηγού Χαφτάρ) υπέγραψε και παρέδωσε στον ειδικό απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών, Γιαν Κούμπις, ένα σχέδιο προεδρικού νόμου (που υπογράφθηκε μόνο από αυτόν), ουσιαστικά απαράδεκτο από το Συμβούλιο της Επικρατείας της Τρίπολης.

Ο στόχος είναι να «απεγκλωβιστεί» από τη μη-προώθηση της πολιτικής διαδικασίας και ταυτόχρονα να αποδοθεί η ευθύνη για την πιθανή αναβολή της ψηφοφορίας, που προφανώς δεν θέλει ο Σάλεχ, στους αντιπάλους του στην Τρίπολη.

Η σιωπή-σύμφωνη γνώμη του Κούμπις,, ενός ψηλού άνδρα δύο μέτρων με καλή εμπειρία ως απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Λίβανο (ένα άλλο αραβικό έθνος στα πρόθυρα της αβύσσου) αλλά με πολύ λίγη επίγνωση της λιβυκής οξυδέρκειας, αναδεικνύει όλες τις δυσκολίες και πιθανώς την ανεπάρκεια του πρώην υπουργού Εξωτερικών της Σλοβακίας για έναν τόσο δύσκολο ρόλο.

Αυτή η κατάσταση ώθησε τους πρέσβεις των δυτικών χωρών της ομάδας P3 + 2 (τρία μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο, συν την Ιταλία και τη Γερμανία) να δημοσιεύσουν μια δήλωση που να λέει ότι: Ναι, η Λιβύη πρέπει να πάει να ψηφίσει, αλλά όχι, δεν μπορεί να το κάνει με έναν εκλογικό νόμο γραμμένο έτσι που οδηγεί σε αντιπαράθεση.

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το πρακτορείο Nova ”μια συγκεκριμένη χώρα δεν συμφώνησε με τη δήλωση και ήταν πιο ανοιχτή στην πρόταση του Σάλεχ, αλλά στη συνέχεια επικράτησε η ισορροπία”. Θα μπορούσε να είναι η Γαλλία, η οποία ανέκαθεν κρατούσε το πόδι της προς τις δύο κατευθύνσεις στη Λιβύη;

Όπως και να έχει, η κατάσταση στη Λιβύη σήμερα έχει ως εξής:αυτοί που βρίσκονται σήμερα στην εξουσία λένε ότι είναι υπέρ της ψηφοφορίας, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία πρόθεση να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους. Και η διεθνής κοινότητα καλό θα ήταν να μην ξεγελαστεί.

Η μερική “επιστροφή¨ της Ελλάδας

Μετά την “έκπληξη” που ακολούθησε την υπογραφή του (παράνομου) Τουρκο-Λιβυκού συμφώνου για τα μεταξύ τους θαλάσσια σύνορα (που μοιράζουν μεταξύ τους τμήμα της ελληνικής ΑΟΖ), η Ελλάδα επαναδραστηριοποιήθηκε στην Λιβύη, μια χώρα με την οποία έχει μακροχρόνιους δεσμούς. Έτσι ο Έλληνας ΥΠΕΞ επισκέφθηκε μια φορά την Τρίπολη και δύο την Βεγγάζη.

Στην Τρίπολη ξανάνοιξε η πρεσβεία,στην Βεγγάζη, πρωτεύουσα της Κυρηναϊκής, επαναλειτούργησε το Ελληνικό Προξενείο στις 5 Ιουλίου 2021, επαναλειτούργησε η Ελληνική Κοινότητα επίσης,όπως και το Ελληνικό σχολείο που εδρεύει στο χώρο του Ευρωπαϊκού σχολείου.

Η απομείνασα μικρή Ελληνική Κοινότητα στην Βεγγάζη επιβίωσε τελικά ως οντότητα. Τούτο το τελευταίο με συγκινεί ιδιαίτερα, δεδομένου ότι , εγώ και ο αδελφός μου έχουμε κάνει μιάμισυ σχολική χρονιά στο Ελληνικό Σχολείο Βεγγάζης μεταξύ 1965-1967 και μαζί με τους γονείς μας ήμασταν μέλη της Ελληνικής Κοινότητας.