ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΕΧΘΟΥΜΕ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΤΟΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΟ ΒΙΑΣΜΟ ΜΑΣ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΤΟΣ ΣΥΜΠΡΑΞΗΣ ΚΑΙ Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ

 

Εχθές στο Χαλάνδρι - όπως και σε όλους τους δήμους της χώρας έγιναν οι δημαιρεσίες για την δεύτερη δημαρχιακή περίοδο (όπως αναφέρεται στον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων) της δημαρχιακής θητείας.

 

Με όρους ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ και ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ αυτό που έγινε στον δήμο μας από την ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ - δηλαδή την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ - είναι ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ.

 

Με όρους σύγχρονου πολιτικού νεολογισμού και συριζέικου, ψευτοδικαιωματικού μεταμοντερνισμού είναι ΒΙΑΣΜΟΣ.

 

ΒΙΑΣΜΟΣ της ελεύθερης βούλησής μας.

 

ΒΙΑΣΜΟΣ της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ μας.

 

ΒΙΑΣΜΟΣ ενός ΞΕΚΑΘΑΡΟΥ 'ΟΧΙ' που είπαμε ΕΓΚΑΙΡΩΣ για την παραμονή μας στην σύμπραξη της διοίκησης του δήμου, στην οποία ΑΥΤΟΒΟΥΛΩΣ προσχωρήσαμε το 2019 και ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ αποχωρήσαμε φέτος. 

Όλοι έχουν δικαίωμα να συμπράττουν και να αποχωρούν από μια σύμπραξη.

 

ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ.

 

ΒΙΑΣΜΟΣ του πολιτικού πυρήνα της υπεράσπισης των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΩΝ, στις οποίες ομνύουν οι πολιτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν την παράταξη του δημάρχου (ΣΥΡΙΖΑ, ΜΕΡΑ 25 ΚΑΙ ΑΝΤΑΡΣΥΑ) που είναι Η ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ και ο ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟΣ.

 

Βιώνουμε έναν ΑΚΡΑΙΟ ΗΘΙΚΟ και ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΟ ΒΙΑΣΜΟ που επειδή δεν είμαστε μουσουλμάνοι, γυναίκες ή ΛΟΑΤΚΙ δεν μπορούμε να τον καταγγείλουμε ανώνυμα στην γνωστή γραμμή των ανωνύμων καταγγελιών, αλλά καλούμαστε να τον αποδείξουμε ΕΠΩΝΥΜΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ - υπερασπιζόμενοι την ίδια μας την υπόσταση και αξιοπρέπεια - στα θεσμικά όργανα της πολιτεία - διοικητικά   αρχικά και όπου φτάσει.

 

Η ανακοίνωση της αντιδημάρχου Χριστούλη - μέλους της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα της ομάδας των 53+ (πολύ αριστερά μπαίνοντας) - ότι δεν μπορούμε να αποχωρήσουμε συναινετικά από την σύμπραξη ανεξαρτήτως της βούλησής μας, ας μείνει ανεξίτηλο σημάδι στα δικαιωματικά της ρούχα και στις συνεχείς εκκλήσεις που κάνει στον λαό του Χαλανδρίου να υπερασπιστεί τα δικαιώματα νόμιμων και παράνομων μειονοτήτων απέναντι στις εξουσιαστικές - 'φασιστικές' επιβολές των νόμων του 'αστικού κράτους' εναντίον τους.

 

Και πρέπει να αξιολογηθεί ΠΟΛΙΤΙΚΑ από την ίδια την ομάδα της και όσα 'πουλάει' στο πολιτικό παζάρι την ώρα που όλοι ξέρουμε τι μπίζνες κάνει. 

 

Καθώς και όσους αντιλαμβάνονται τον δικαιωματισμό ως την απόλυτη προοδευτική πολιτική χωρίς να περιλαμβάνουν στον προβληματισμό τους το εμπόριο που κρύβεται πίσω του και αφαιρώντας από την πολιτική εξίσωση το ταξικό και το πατριωτικό στοιχείο.

Η ΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗ (sic) στάση του Δημάρχου Χαλανδρίου να ξανακαταθέσει - όταν του ζητήθηκε από τον κο Βάσιο - το πρακτικό της σύμπραξης της προηγούμενης διετίας στα μέλη του δημοτικού συμβουλίου, με την υπογραφή του Άγγελου Νταβία (ο οποίος δεν είναι πλέον δημοτικός σύμβουλος - έχει παραιτηθεί και έχει αντικατασταθεί από τον Δημήτρη Λέρτα) - αντί να φτιάξει μαζί με όσους το επιθυμούσαν - (όπως φάνηκε από την χθεσινή ψηφοφορία τους κ. Ανδριόπουλο, Πράσσο και Λαδόπουλο) - ένα καινούργιο πρακτικό δείχνοντας ΣΕΒΑΣΜΟ στην βούλησή μας να αποχωρίσουμε - αναδεικνύει ότι ο ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΣ λίγα έχει να ζηλέψει από τον ΦΑΣΙΣΜΟ.

 

ΟΙ ΔΗΜΑΙΡΕΣΙΕΣ ΒΑΣΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ!

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!! 

 

Και σημειώνουμε ότι δεν ήταν καν αριθμητικά απαραίτητο αυτό, αφού δεν θα άλλαζε τίποτα στον συσχετισμό για τις πολιτικές επιλογές του Δημάρχου αν ΑΠΛΩΣ ΕΙΧΕ ΣΕΒΑΣΤΕΙ την ΒΟΥΛΗΣΗ ΜΑΣ, δημοκρατικά.

 

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ! Δεν επηρέαζε τον συσχετισμό η στάση μας!

 

ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΕΝΑΣ ΑΧΡΗΣΤΟΣ, ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΣ,  ΒΙΑΣΜΟΣ ΜΑΣ από μιας παρέα ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ.

ΜΙΑΣ ΚΑΣΤΑΣ που είδαν την εξουσία που κατέλαβαν ως οικογενειακή τους ιδιοκτησία.

Που χρειάζονταν προφανώς την ΗΘΙΚΗ ΜΑΣ - και μόνο - ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ σε επιλογές για τις οποίες - φαίνεται - δεν είναι και πολύ εντάξει με τις συνειδήσεις τους αλλά ούτε καν με τους συνεργάτες τους.

Δεν μπορούμε να μείνουμε σιωπηλοί μπροστά στον ΒΙΑΣΜΟ ΜΑΣ.

 

Δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε τον ΒΙΑΣΜΟ μας 'ορθολογικά' και 'μικροπολιτικά' ανάλογα με τις δυνάμεις μας και την δυνατότητα του συστήματος να μας επιβληθεί.

ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ. 

ΣΙΓΑ ΜΓΗΝ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΩΡΑ! 

Είναι ικανό να εξαγοράσει κάθε μικρόψυχο κομπλεξικό.

 

Αλλά δεν είμαστε εμείς μεταξύ εκείνων που καταγγέλλουμε την παρενόχληση, μόνο και όταν μας παίρνει υπολογιστικά, αφήνοντας πάντα στο απυρόβλητο τους ισχυρούς βιαστές μήπως κερδίσουμε από εκείνους τίποτα προοπτικά και παριστάνοντας τους επαναστάτες και τις επαναστάτριες του πρωκτού όταν μας ζωγραφίζουν στα μέζεά τους ή τους τοίχους τους.

 

ΔΕΝ ΘΑ ΣΩΠΑΣΟΥΜΕ για να μην εκτεθούμε και να μην εκθέσουμε ΒΙΑΣΤΕΣ.

 

ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΣΩΠΑΣΟΥΜΕ ανεξαρτήτως κόστους.

ΔΙΗΜΕΡΕΣΙΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ - ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ SITE ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ. ΚΑΤΙ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ!

 

Σύμφωνα με το site του δήμου Χαλανδρίου την Κυρική έγιναν Διημερεσίες.

Να δείτε ότι κάτι μας κρύβουν!

Και εννοούν ότι οι ΔΗΜΑΙΡΕΣΙΕΣ χρειάζονται αυτή τη φορά  για κάποιο λόγο ..... ΔΙΗΜΕΡΟ!

Ανακοίνωση της Ένωσης Γονέων Χαλανδρίου για το άνοιγμα των σχολείων

 

Πως το Πράσινο Κίνημα ανάγκασε σε αναδίπλωση την κυβέρνηση για τις συντάξεις Εισερχόμενα

Με μεγάλη ικανοποίηση ο Εκπρόσωπος Τύπου του Πράσινου Κινήματος Νίκος Καραμπάσης σχολιάζει τις θετικές εξελίξεις στο θέμα των περικοπών των συντάξεων μετά από παρέμβαση του κόμματος, όμως επισημαίνει ακόμη ότι το Πράσινο Κίνημα απαιτεί να καταργηθεί στην πράξη η διάταξη του «νόμου Κατρούγκαλου». 
Αναλυτικά, η δήλωση του Νίκου Καραμπάση έχει ως εξής: 
Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ήταν το μόνο κόμμα που ανάγκασε την κυβέρνηση στην πρώτη ουσιαστική αναδίπλωση της, ώστε να μην μειωθούν - κοπούν οι μέχρι σήμερα συντάξεις των συμπολιτών μας με αναπηρία και των γυναικών που έχασαν τον άνδρα τους. 
Όμως... όπως τους επισημάναμε «Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ απαιτεί να καταργηθεί στην πράξη η διάταξη του «νόμου Κατρούγκαλου» και το ποσό που αφαιρείται από την 1/1/2022 από τις συντάξεις – που λάμβαναν μέχρι την 31/12/2021 οι συμπολίτες μας με αναπηρία και οι γυναίκες που χήρευσαν – να τους αποδοθεί κανονικά, με άλλη νομοθετική ρύθμιση που οφείλει να φέρει άμεσα στη βουλή η κυβέρνηση και να την ψηφίσουν όλα τα κόμματα. Εάν θέλουν να μιλάνε έστω για στοιχειώδη κοινωνική ευαισθησία». Ωστε κανενας συμπολίτης μας - και απο δω και πέρα - που είναι με αναπηρία ή γυναίκα χήρα, να μην βλέπει μείωση του εισοδήματος του/της.

Σ.Σ. Η φωτογραφία είναι από το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Τα ΝΕΑ"

Ανορθολογικές πολιτικές «πιρουέτες» εν μέσω της πανδημίας

Του Γεωργίου Παπασίμου
Site: http://www.gpapasimos.gr/
Twitter: @PapasimosG

Ενώ όλος ο πλανήτης και ιδιαίτερα η Ευρώπη βιώνουν ήδη το πέμπτο κύμα της φονικής πανδημίας του κορωνοϊού (η μετάλλαξη της Ο που επιπίπτει ως «τσουνάμι» στις ευρωπαϊκές κοινωνίες με μεγάλο κίνδυνο να ακυρωθούν τα συστήματα υγείας, λόγω της υπέρμετρης υπερμεταδοτικότητας), η χώρα μας βιώνει τις συνεχείς ανορθολογικές πολιτικές «πιρουέτες» της κυβέρνησης, χωρίς όμως από το κάδρο των ευθυνών να εξαιρείται και η αντιπολίτευση. Πρόκειται για τις συνέπειες λειτουργίας ενός φθαρμένου πολιτικού συστήματος, που αδυνατεί να εμπνεύσει και να αποτελέσει τον οδηγό της κοινωνίας εν μέσω της θυέλλης που βρισκόμαστε. Η χώρα μας πορεύεται χωρίς ένα σταθερό και λειτουργικό πλαίσιο, με το οποίο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί επωφελώς για την κοινωνία το πρόβλημα της πανδημίας, αφού πρωτίστως πρυτανεύει το πολιτικό κόστος, ο ανορθολογισμός και η μικροπολιτική αντίληψη. Παράδειγμα επ’ αυτών πολλά. Η πλήρης απελευθέρωση των εμβολιασμένων στις αρχές του Φθινοπώρου την ώρα που η μετάλλαξη Ε άρχιζε να δείχνει τα δόντια της στους εσωτερικούς χώρους και ιδιαίτερα στα κέντρα διασκέδασης σε μια χώρα που απουσιάζει ο συστηματικός έλεγχος και κυριαρχεί η ταχυδακτυλουργία πολλών για να υπερβούν τους όποιους ελέγχους. Είναι βέβαιον ότι αυτό είχε δυσμενή και αρνητικά αποτελέσματα στο πρόβλημα των καθημερινών θανάτων και των διασωληνωμένων της τελευταίας περιόδου, αφού και οι εμβολιασμένοι, που κατά βάση προστατεύονται από βαριά νόσηση, μολύνονται και μεταδίδουν.

Αντίστοιχη ανορθολογική απόφαση αποτέλεσε η καθυστέρηση εφαρμογής της υποχρεωτικότητας των εμβολιασμών στους νοσοκομειακούς, η απουσία αυτής στους τομείς των δημοσίων υπαλλήλων, που έρχονται σε μεγάλη επαφή με τους πολίτες και η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού στους άνω των 60, δεδομένου ότι η Ελλάδα διατηρεί έναν από τους γηραιότερους πληθυσμούς σε όλη την Ευρώπη που «συνωστίζεται» στις ΜΕΘ. Εάν για παράδειγμα, αυτές οι αποφάσεις λαμβάνονταν έγκαιρα το καλοκαίρι με αποφασιστικότητα και καθαρές εξηγήσεις, είναι βέβαιον ότι η εικόνα θα ήταν πολύ καλύτερη. Η απουσία σοβαρής ενίσχυσης του Ε.Σ.Υ. δείχνει πλέον, τώρα στη κρίσιμη φάση τα «δόντια» της. Στο κρίσιμο αυτό εθνικό θέμα παρατηρούμε καθημερινά μια λασπομαχία του τοξικού δικομματισμού μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος είχε περισσότερα κρεβάτια ΜΕΘ (σήμερα λειτουργούν 1.300 μικτές ΜΕΘ σε όλη την Ελλάδα με μειωμένο προσωπικό, ενώ η χώρα χρειάζεται τουλάχιστον 2.000 ΜΕΘ σε πλήρη λειτουργία), ενώ για το μείζον ζήτημα, που είναι η απουσία εξειδικευμένου προσωπικού για την λειτουργία τους, λόγω και της προηγηθείσας εξόδου 500.000 επιστημόνων στα χρόνια του μνημονιακού οδοστρωτήρα, ουδεμία σοβαρή συζήτηση γίνεται. Η πρόσφατη έκθεση Τσιόδρα – Λύτρα για την θνησιμότητα στις ΜΕΘ και στις ΜΑΘ αν και κινείται στην κοινή λογική, εκθέτει τους πάντες, αφού εμφανίζει μεγαλύτερή θνητότητα σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες στις ΜΕΘ, πολύ μεγαλύτερη θνητότητα εκτός ΜΕΘ με απλή διασωλήνωση και δραματικές ανισορροπίες μεταξύ των Νοσοκομείων του κέντρου και της περιφέρειας. Τέλος, και η σταθερή πηγή ενίσχυσης του πανδημικού φαινομένου στην Ελλάδα που αποτελούν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, παραμένει αναλοίωτη, αφού πλην λίγων εμβαλωματικών λύσεων, επί της ουσίας τίποτα δεν έχει γίνει σε αυτό τον κρίσιμο τομέα.

Αποκορύφωμα των ανορθολογικών «πιρουετών» αποτελέσαν οι κυβερνητικές αποφάσεις, όπου αφέθηκε ο πληθυσμός να «απολαύσει» τις χριστουγεννιάτικες εορτές χωρίς κανένα ουσιαστικό μέτρο αντιμετώπισης του παγόβουνου της Ο, η οποία ήταν βέβαιο ότι θα ενέσκυπτε με βίαιο τρόπο και στη χώρα μας με επικοινωνιακού τύπου κορώνες, ότι θα ληφθούν μέτρα κατόπιν εορτής. Το ότι αναγκάστηκαν να λάβουν μέτρα λίγο πριν τη Πρωτοχρονιά όταν τα ημερήσια στρώματα σκαρφάλωσαν στις 30.000 απλώς επιβεβαιώνει τα παραπάνω.

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι μόνο οι κυβερνητικές ανορθολογικές «πιρουέτες» εν μέσω πανδημίας, που πλέον έχουν υπονομεύσει την όποια σοβαρότητα και την εμπιστοσύνη μεταξύ αυτής και των πολιτών, αλλά και το ότι το ζήτημα της αδυναμίας της έμπνευσης και της σοβαρότητας βαρύνει και τα κόμματα τη αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της αξιωματικής, που για το θέμα αυτό όφειλαν εξαρχής να πρωτοστατήσουν για τη λήψη μέτρων προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Αντί αυτού και αυτά επιδόθηκαν σε αντίστοιχες αντιπολιτευτικές «πιρουέτες», που το μόνο που έκαναν είναι να δημιουργήσουν ρωγμές στην κοινωνική συνοχή και να ενισχύσουν την αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να ανταποκριθεί στο σύνολο της απέναντι στην πανδημία (διόγκωση ανορθολογικών πυρήνων από συνωμοσιολόγους, ακροδεξιούς πυρήνες, θρησκόληπτους κλπ).

Το παγκόσμιο φαινόμενο της πανδημίας του COVID-19, που λειτουργεί ευρύτερα ως τιμωρός της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και μεγεθυντής των αδιεξόδων του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, στην Ελλάδα πέραν αυτών λαμβάνει και χαρακτηριστικά αποκάλυψης της έλλειψης νομιμοποίησης της κοινωνίας στα κόμματα και στο πολιτικό σύστημα. Το φαινόμενο αυτό της βαθιάς παρακμής του πολιτικού συστήματος και της κυριάρχησης της ολισθηρής κομματοκρατίας δεν αποτελεί φυσικά κεραυνό εν αιθρία. Επωάστηκε και γιγαντώθηκε κατά την περίοδο της ύστερης Μεταπολίτευσης και μετατράπηκε πλέον σε υποκείμενο «νόσημα» της Ελλάδος.

Σε μια κοινωνία, όπως η ελληνική, όπου απουσιάζει το ισχυρό αντιεμβολιαστικό κίνημα, που υπάρχει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και έχοντας υποστεί τη βίαιη φτωχοποίηση και τις κοινωνικές διαιρέσεις κατά τη προηγούμενη δεκαετή περίοδο του μνημονιακού οδοστρωτήρα είναι εντελώς παράλογο και επικίνδυνο να δημιουργούνται συνθήκες κοινωνικής διαίρεσης, λόγω της προδήλου αδυναμίας του πολιτικού συστήματος και των άλλων φορέων (επιστημονικό προσωπικό κλπ), να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Δεδομένου ότι τίποτα δεν έχει κριθεί στη μάχη κατά της πανδημίας σε παγκόσμιο επίπεδο, ο κρίσιμος παράγοντας, παραμένει η κοινωνική συνοχή για τις επιμέρους δύσκολες στροφές κατά την αντιμετώπιση αυτού του εφιάλτη. Όταν αυτή τινάζεται στον αέρα με τις αλλοπρόσαλλες και χωρίς ουσιαστικό όφελος πολιτικές, που ενισχύουν μία οικονομική ανέξοδη κοινωνική διαίρεση σε μια χώρα που έχει μεγάλα τραύματα από τους εμφύλιους ιδεασμούς, που την οδήγησαν σε καθυστέρηση και σε μεγάλα ολισθήματα, τότε βρισκόμαστε πραγματικά σε μεγάλο κίνδυνο που πρέπει άμεσα να αποτραπεί. Για αυτό, θα πρέπει να διαφοροποιηθεί πάραυτα τόσο η στρεβλή και αποτυχημένη κυβερνητική ατζέντα, η οποία γίνεται με μοναδικό στόχο την απάλειψη των πολιτικών ευθυνών σε περίπτωση νέου ισχυρού πέμπτου κύματος και της μετάθεσης αυτών στη κοινωνία και στην ατομική ευθύνη όσο και ο ελλιπής αντιφατικός αντικυβερνητικός λόγος. Με λίγα λόγια απαιτείται η στοιχειώδης σοβαρότητα από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, τους επιστήμονες και τους θεσμούς της χώρας.

Μεταναστευτικό: κρίσιμο ζήτημα για την χώρα

Η κατασκευή επιπλέον κέντρων φιλοξενίας στα νησιά θα είχε νόημα μόνο αν η Ελληνική κυβέρνηση είχε εξασφαλίσει την διακοπή των ροών και ζητούσε τόπο για την φιλοξενία προσφύγων και παράνομων μεταναστών μέχρι να γίνει ταυτοποίηση και να αποφασιστεί ποιοι θα απελαθούν και ποιοι δικαιούνται άσυλο. Όμως αυτό δεν έχει γίνει.

 

Αφορμή για αυτό το άρθρο είναι η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ που πραγματοποίησαν οι ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΙ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ την ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2022. Αιτία: η συνέχιση της παράνομης μετανάστευσης προς την Χώρα μας, παρά το γεγονός ότι μετά τα γεγονότα στον Έβρο το 2020 οι ροές μειώθηκαν. Εντούτοις, δεν μειώθηκε ο αριθμός των διαμενόντων στην Ελλάδα.

Η Χώρα αντιμετωπίζει ταυτοχρόνως τρία θέματα εν εξελίξει, τρεις μεγάλες “βόμβες”, βραδυφλεγείς μεν υπαρκτές δε δια γυμνού οφθαλμού δε οι οποίες κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή της Χώρας, αποτελούν στοιχείο της καθημερινότητας μας.

– το ζήτημα της Πανδημίας λόγω του κορωνοϊού (Covid-19), που έχει δυσκολέψει την καθημερινότητα των πολιτών, έχει επιφέρει δε κι΄ένα ψυχικό χάσμα μεταξύ πολιτών εμβολιασμένων και πολιτών ανεμβολίαστων.

- Ο τουρκικός επεκτατισμός - Αναθεωριτισμός κι οι επιβουλές κατά της Ελληνικής κυριαρχίας (και της Κυπριακής Δημοκρατίας) είναι καθημερινός και εντεινόμενος, πολλαπλός, εμπλουτίζεται τακτικά η τουρκική “ατζέντα” με νέες απαιτήσεις κατά της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

- οι μεταναστευτικές ροές συνεχίζονται, άσχετα από τις καιρικές συνθήκες (με την «διακριτική» βοήθεια του κουμπάρου Ερντογάν).

Όσον αφορά το τελευταίο, ο «υβριδικός πόλεμος» κατά της Ελλάδας από τον Ερντογάν, που συναντούσαμε αρχικά στα νησιά του Αιγαίου, στην συνέχεια αναπτύχθηκε (με βάση τον δικό του σχεδιασμό) και στον Έβρο. Η ελληνική πλευρά, σωστά από την μεριά της, προχώρησε στο κλείσιμο των χερσαίων συνόρων της Χώρας, κατά μήκος του Έβρου ποταμού, που επέφερε για ένα χρονικό διάστημα μια ηρεμία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, εκεί στον Έβρο παρατηρήθηκε κάτι ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ και ελπιδοφόρο: η συμμετοχή των κατοίκων της παραμεθόριας περιοχής στην προσπάθεια που κατέβαλαν οι δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας – αλλά και το γεγονός ότι και οι ίδιοι κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να ξεπεραστεί η δύσκολη κατάσταση που βίωσε ο Έβρος.

Προέκυψε μια Ενότητα που η «διανόηση» των Αθηνών, “ωραία κοιμωμένη” στην αγκαλιά της παγκοσμιοποίησης, αδυνατεί να καταλάβει. Μια πραγματικότητα, σημάδι φωτεινό, που στα χρόνια του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ θα ονομάζαμε «Εθνική- Λαϊκή Ενότητα», που σήμερα μπορούμε να την περιγράφουμε ως την αναγκαία για τον Λαό και την Πατρίδα: «Εθνική, Παλλαϊκή, Δημοκρατική, Πατριωτική Ενότητα".

Συνεχίζεται μπροστά στα μάτια μας μία μεγάλη επιχείρηση «εργαλειοποίησης» των μεταναστών (και των λίγων προσφύγων) από την πλευρά της Τουρκίας, βρισκόμαστε μπροστά σε έναν ακήρυκτο «υβριδικό πόλεμο» σε βάρος της Ελλάδας. Την ίδια στιγμή, η Ελληνική Πολιτεία μαζί με την Ε.Ε. , φτιάχνουν μια νέα Δομή “Φιλοξενίας” μεταναστών στην Χίο, παρά την αντίθεση των κατοίκων, δημιουργώντας ΜΟΝΙΜΗ εστία έντασης και αύριο, μια νέα ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ (! ) πάνω στο νησί.

Πέραν των αυτονόητων:υπέρ του κλεισίματος των συνόρων, περί φύλαξης των συνόρων από τον Έβρο ως το Καστελόριζο, να επισημάνουμε:

“- Για τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου: Η κατασκευή επί πλέον κέντρων φιλοξενίας στα νησιά θα είχε νόημα μόνο αν η Ελληνική κυβέρνηση είχε εξασφαλίσει την διακοπή των ροών και ζητούσε τόπο για την φιλοξενία προσφύγων και παράνομων μεταναστών μέχρι να γίνει ταυτοποίηση και να αποφασιστεί ποιοι θα απελαθούν και ποιοι δικαιούνται άσυλο. Όμως αυτό δεν έχει γίνει. Οι ροές συνεχίζονται με το σπρώξιμο από την μεριά της Τουρκίας και την «συνδρομή» κάμποσων ΜΚΟ. Επίσης, η κατασκευή αυτών των δομών φιλοξενίας με τον τρόπο που έχουν περιγραφεί, με καταστήματα , ιατρικά κέντρα και άλλα, δύνανται να μετατραπούν σε ΜΟΝΙΜΗ κατοικία για πολλούς από τους «φιλοξενούμενους», αυτόνομοι οικισμοί με άλλη Εθνολογική (και θρησκευτική) σύνθεση: με άλλα λόγια δηλαδή ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ μιας νέας «μειονότητας» εντός των νησιών- από το «πουθενά», «χωρίς λόγο και αιτία».

– η μόνη «λύση» - πέραν της αυτονόητης προσπάθειας φύλαξης των συνόρων - είναι οι επαναπροωθήσεις όλων όσων δεν έχουν προσφυγικό «πρόσωπο» και εισέρχονται παράνομα στη Χώρα. Τις επαναπροωθήσεις ενισχύει πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του ανθρώπου για μαζικές επαναπροωθήσεις μεταναστών, χωρίς την εξατομικευμένη εξέταση των φακέλων τους, εφ’ όσον αυτοί εισέρχονται παράνομα στην επικράτεια της χώρας, που εκδόθηκε μετά από προσφυγή της Ισπανίας.

– στο επίπεδο της Ε.Ε., η άμεση λήψη απόφασης για «ποσοστώσεις» επί των προσφύγων και των ασυνόδευτων παιδιών, μεταξύ των κρατών-μελών.” (άρθρο μου στις 06.03.2020)

Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι πολλές. Της Ε.Ε. , μεγαλύτερες. Όλο το πολιτικό σύστημα μας δίνει συμβουλές, αλλά δεν μας προτείνει ΚΑΜΙΑ λύση, όπως θα όφειλε από τον «ρόλο» του.

Όσο αφορά εμάς, η σύμπνοια που εκδηλώθηκε χθες στον Έβρο, σήμερα η αντίθεση των κατοίκων των νησιών του Βορείου Αιγαίου σε δημιουργία Μόνιμων Δομών, μας δείχνει το δρόμο να εμμένουμε στην ανάγκη:

μιας «Εθνικής, Παλλαϊκής, Δημοκρατικής, Πατριωτικής Ενότητας». Από την «Ουτοπία» στην πραγμάτωση.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Μετά το τέλος των Γυμνασιακών του σπουδών από το Γυμνάσιο Αρρένων Καλλιθέας, σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας την περίοδο 1971-77. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Ελληνικό Μεσογειακό Κέντρο Αραβικών και Ισλαμικών Σπουδών και την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Εργάζεται στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Στα χρόνια της 7χρονης δικτατορίας είχε ενεργό δράση στο φοιτητικό κίνημα καθώς και στον αντιστασιακό αγώνα από τις γραμμές του Π.Α.Κ. Γράφει άρθρα γνώμης, σχόλια, βιβλιοκριτική, επιφυλλίδες σε περιοδικά και εφημερίδες. Είναι τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας Παρόν, των περιοδικών Άρδην, Τετράδια, Λιμπρέτο και άλλων τοπικών εφημερίδων και εντύπων. Εργογραφία: Έχει συγγράψει τα βιβλία: «Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου», εκδ. Οδυσσέας, μαρτυρία, 1989, «Βροχή στη Δαλματία, καφές στο Τίτογκραντ», νουβέλα, α΄ έκδοση Δελφίνι, 1997, β΄ έκδοση εκδόσεις Αντίκτυπος, 2006, «Ευρώπη των σχισμών», διηγήματα, εκδ. Ίνδικτος 2002, «2017-Η Ελλάδα υπό Νέο-Οθωμανική κατοχή», Εναλλακτικές εκδόσεις, 2009. "Αιθιοπία (Αβησσυνία), ένα μικρό Βυζάντιο στο Κέρας της Αφρικής", Γόρδιος , α' έκδοση Μάης 2016, β' έκδοση Δεκέμβρης 2016. Έχει συμμετοχή στα συλλογικά έργα: «Η ελληνική Ουτοπία», Εναλλακτικές εκδόσεις και Αιγαίον, 1993, «Vivere Pericolosamente. 26 ιστορίες από την Ιταλία», εκδ. Αντίκτυπος, 2005, «Έξι χρόνια κωμωδίας», πρόλογος σε ανατύπωση έκδοσης στη Φλωρεντία το 1973, Direct 2005, «Κεφαλονίτες και Ιθακήσιοι στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973», Αργοστόλι 2009. Έχει γράψει τον Πρόλογο στο βιβλίο της Γεωργίας Μπίρμπα: “Τα χρόνια που με σφράγισαν. Φοιτήτρια στην Ιταλία 1972-1979”, εκδόσεις ¨Φίλντισι”, Φθινόπωρο 2021.

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λέμβος το μυθιστόρημα ¨Μπάμπιτ" του νομπελίστα συγγραφέα Σίνκλαιρ Λιούις

 

Sinclair Lewis

Μπάμπιτ

Μετάφραση: Βασιλική Λογοθέτη-Παγοπούλου

Τιµή: 21,20€, Διαστάσεις: 14x21 cm, Σελίδες: 612

ISBN: 978-618-5413-17-0

Εκδόσεις Λέμβος

 

 

Ο Σίνκλαιρ Λιούις υπήρξε ο πρώτος Αμερικανός συγγραφέας που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1930 και το μυθιστόρημά του «Μπάμπιτ» υπήρξε ένας από τους κύριους λόγους απονομής του βραβείου.
Ο «Μπάμπιτ» είναι μια παρωδία της αμερικανικής κουλτούρας. O κεντρικός ήρωας είναι ο μεσήλικας Ρεπουμπλικανός μεσίτης ακινήτων Τζορτζ Φ. Μπάμπιτ, υπερήφανο μέλος του Εμπορικού Επιμελητηρίου, της Αθλητικής Λέσχης, της Λέσχης των Μπούστερ και της Λέσχης Προστασίας της Άλκης. Περιπλανιέται στον κόσμο του, τον κόσμο της Ζένιθ, παραπαίοντας από επιχειρηματικές συζητήσεις σε ενδοοικογενειακές προστριβές, από τυχοδιώκτες ευαγγελιστές ιεροκήρυκες σε υπερβολικά φιλικούς επισκοπελιανούς ιερείς, από διαλέξεις γκουρού της Νέας Σκέψης στη στήριξη φλογερών σοσιαλιστών, από απεργίες εργαζομένων σε ραντεβού με ελαφρά κοριτσόπουλα, από τον σκοτεινό κόσμο του λαθρεμπορίου της ποτοαπαγόρευσης σε εύθυμα αστικά πάρτι.
Το όνομα «Μπάμπιτ» μπήκε στο λεξιλόγιο της εποχής για να δηλώσει τον «υλιστή, ματαιόδοξο, εφησυχασμένο πολίτη –κυρίως επιχειρηματία– που συμμορφώνεται με τα πρότυπα του κοινωνικού συνόλου».
Ένα βιβλίο-τροφή για σκέψη. Μια αριστοτεχνική σάτιρα για την υποκρισία και τον κομφορμισμό, τον υλισμό και την παγκοσμιοποίηση. Πολλοί από μας θα αναγνωρίσουν τον «Μπάμπιτ» άλλοτε στον καθρέφτη τους και άλλοτε στο πρόσωπο του ανθρώπου της διπλανής πόρτας.

 

Βιογραφικό
Ο Σίνκλαιρ Λιούις ήταν Αμερικανός συγγραφέας μυθιστορημάτων και θεατρικών έργων. Υπήρξε ο πρώτος Αμερικανός που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1930 «για τη δυνατή και παραστατική τεχνική των περιγραφών του καθώς και για την ικανότητα να δημιουργεί νέους τύπους χαρακτήρων με πνεύμα και χιούμορ». Τα έργα του είναι γνωστά για τις κριτικές απόψεις τους σχετικά με τον αμερικανικό καπιταλισμό και τον υλισμό την περίοδο του Μεσοπολέμου, αλλά και για τις δυναμικές αντιλήψεις του για τις σύγχρονες εργαζόμενες γυναίκες. Γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη της Μινεσότα το 1885. Ήταν ο μικρότερος από τους τρεις γιους ενός επαρχιακού γιατρού και από την αρχή δεν φάνηκε να συμβιβάζεται με την πειθαρχία και την ευσχημοσύνη τόσο της οικογένειας του όσο και της ευρύτερης κοινωνίας. Ήταν ένα μοναχικό, δημιουργικό παιδί. Μετά τις σπουδές του στο Oberlin College και στο Yale, εργάστηκε σε διάφορους εκδοτικούς οίκους γράφοντας ποίηση, διηγήματα και μικρά θεατρικά. Η αναγνώριση έρχεται το 1920 με την έκδοση του μυθιστορήματος «Main Street». Ακολούθησε το «Babbit» (1922), το «Arrowsmith» (1925, Βραβείο Πούλιτζερ 1926), το «Elmer Gantry» (1927), το «Sam Dodsworth» (1929) κ.ά.
Πέθανε το 1951 κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στη Ρώμη. Το τελευταίο του έργο «World so wide» δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό του.