ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Πρέπει να είναι προτεραιότητα η ψυχική υγεία των πολιτών

 

 

Υποστηρικτές του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

 Το Πράσινο Κίνημα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης των δημόσιων δομών Ψυχικής Υγείας σε όλους τους νομούς της χώρας ώστε να είναι πλήρως στελεχωμένες, με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, με υπηρεσίες δωρεάν και με κύριο προσανατολισμό την πρόληψη, σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες.
Η Ελλάδα δεν προέρχεται μόνο από τα τρία πρωτόγνωρα χρόνια της πανδημίας αλλά και από μία δεκαετή οικονομική κρίση με σοβαρές συνέπειες και στον ψυχισμό των πολιτών και πρέπει οι δράσεις που σχεδιάζονται να τα λαμβάνουν όλα αυτά υπόψιν.  
Το φετινό μήνυμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2022 δίνεται μέσα από τη φράση "Ας κάνουμε την ψυχική υγεία και την ευημερία παγκόσμια προτεραιότητα". 
Κάθε χρόνο, αποφασίζεται ένα θέμα, παρέχοντας μια μοναδική ευκαιρία ώστε να αναζωπυρώσει τις προσπάθειες για την προστασία και τη βελτίωση της ψυχικής υγείας, καθώς και να προωθήσει την ευαισθητοποίηση για θέματα ψυχικής υγείας.
Ξεκινάει λοιπόν φέτος μια εκστρατεία γύρω από το θέμα του «να γίνει παγκόσμια προτεραιότητα η ψυχική υγεία και ευημερία για όλους».
Αυτή θα είναι μια ευκαιρία για άτομα με ψυχικές παθήσεις, υποστηρικτές, κυβερνήσεις, εργοδότες, εργαζόμενους και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς να ενωθούν για να αναγνωρίσουν την πρόοδο σε αυτόν τον τομέα και να μιλήσουν για το τι πρέπει να κάνουμε για να διασφαλίσουμε ότι η Ψυχική Υγεία και Ευεξία γίνεται Παγκόσμια Προτεραιότητα για όλους.

Στοιχεία στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, το ζήτημα της ψυχικής υγείας των νέων, πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, βρίσκεται στο επίκεντρο δράσεων και πολιτικών που στοχεύουν στην προστασία όχι μόνο των εφήβων και των νέων, αλλά και των μικρότερων ηλικιών, καθώς η ΕΛΣΤΑΤ (2021) δίνει στοιχεία για 15,2% των παιδιών της ηλικίας 5-14 να εμφανίζουν άγχος, νευρικότητα ή ανησυχία τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Σε μεγαλύτερες ηλικίες το φαινόμενο αυτό γίνεται ακόμα πιο συχνό, με το 38,9% των νέων 17-24 και το 25% των νέων 25-39 να δηλώνουν ότι η κακή ψυχική υγεία είναι το πρόβλημα που τους ανησυχεί περισσότερο (διαΝΕΟσις, 2022). Το 5,6% των Ελλήνων άνω των 15 ετών δηλώνει ότι έχει αγχώδεις διαταραχές (ΕΛΣΤΑΤ, 2020).
θα πρέπει να γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι ότι στην Ελλάδα, υπάρχουν εξειδικευμένες Μονάδες Ψυχικής Υγείας σε όλη τη χώρα που απευθύνονται συγκεκριμένα σε παιδιά και εφήβους, όπως για παράδειγμα τα Κοινοτικά Κέντρα Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων, τα Ψυχιατρικά Τμήματα Παιδιών και Εφήβων σε Νομαρχιακά και Περιφερειακά νοσοκομεία, οι ψυχιατρικές κλινικές παιδιών και εφήβων και τα παιδοψυχιατρικά νοσοκομεία. Φυσικά οι αντίστοιχες δομές είναι διαθέσιμες και για ενηλίκους, για νέους δηλαδή από 18 ετών και πάνω. Οι δομές αυτές μπορούν να βρεθούν στον ιστοχώρο του Υπουργείου Υγείας και είναι προσβάσιμες σε όλους τους Έλληνες πολίτες. 
Παράλληλα, έχει δημιουργηθεί πλατφόρμα τηλεσυμβουλευτικής για παιδιά και εφήβους, σε συνεργασία με παιδοψυχιατρικές κλινικές και κέντρα ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων ενώ είναι διαθέσιμη και η τηλεφωνική γραμμή 10306 που απευθύνεται σε όλους τους πολίτες, ανήλικους και ενήλικους. Σημαντικές είναι και οι παρεμβάσεις στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με διορισμό ψυχολόγων στα σχολεία και με εξατομικευμένες ή ομαδικές παρεμβάσεις συμβουλευτικής και ψυχοκοινωνικής στήριξης στους μαθητές.

Η Συμπρόεδρος του Πράσινου κινήματος Ρία Ακρίβου δήλωσε σχετικά: “Για το Πράσινο Κίνημα ο συμβολισμός της σημερινής ημέρας είναι πολύ σημαντικός. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στα θέματα της ψυχικής υγείας και να αντιμετωπιστούν ως αυτό που είναι, ένα σοβαρό πρόβλημα που απασχολεί συνεχώς όλο και περισσότερους ανθρώπους, όλων των ηλικιών. Το Πράσινο Κίνημα πιστεύει σε ένα άλλο μοντέλο πολιτικής, αυτό που εκφράσει η πράσινη πολιτική οικογένεια και αυτά τα ζητήματα είναι πολύ υψηλά στην ατζέντα μας.”  

Go Green με το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ
Παίρνουμε Θέση—Η Πολιτική στην Πράξη

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Επιτέλους η ΝΔ έμαθε αυτά που λέγαμε εδώ και χρόνια

  

 

Υποστηρικτές του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Μετά την Ε.Ε. και ο «άριστος» γενικός γραμματέας Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων, κ. Μανώλης Γραφάκος, επιβεβαίωσε το Πράσινο Κίνημα.

·        Οφείλουν, πλέον, να σταματήσουν το κατάπτυστο και απενταγμένο ΣΔΙΤ Πελοποννήσου

Νέα δικαίωση για το Πράσινο Κίνημα, όσον αφορά τη διαχείριση απορριμμάτων και ιδίως του κατάπτυστου και αποτυχημένου ΣΔΙΤ Πελοποννήσου. Αυτή τη φορά η δικαίωση ήρθε από τα επίσημα θεσμικά κυβερνητικά χείλη. Συγκεκριμένα ο  γενικός γραμματέας Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων, κ. Μανώλης Γραφάκος, σε ημερίδα που διοργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΕΕΔΣΑ) στη Θεσσαλονίκη, «ανακοίνωσε» αυτά που … έχει πει εδώ και καιρό το Πράσινο Κίνημα. Είχε προηγηθεί η πολιτική επιβεβαίωση μας από την Ε.Ε., η ανακοίνωση της οποίας ήταν πολιτικό ράπισμα για τα περιβαλλοντικά εγκλήματα της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ/ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ και της σημερινής της Ν.Δ.

Σύμφωνα, λοιπόν με τις ανακοινώσεις του κ. Γραφάκου, γίνεται υποχρεωτική η κατασκευή μονάδων διαλογής ανακυκλώσιμων σε όλες τις νέες εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων. Η αλλαγή έρχεται κατ’ απαίτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία έχει εδώ και χρόνια ξεκαθαρίσει ότι σε διαφορετική περίπτωση δεν θα χρηματοδοτηθούν από το νέο ΕΣΠΑ εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων.

Όπως ανέφερε, οι αλλαγές πρόκειται να έρθουν μέσα από την τροποποίηση του Εθνικού Σχεδιασμού Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ), που αναθεωρήθηκε πριν από μια διετία. Βέβαια, τότε οι δήθεν άριστοι της κυβέρνησης της ΝΔ, δεν φρόντισαν να βάλουν την συγκεκριμένη διάταξη, παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστό από την Ε.Ε. και το Πράσινο Κίνημα το είχε επισημάνει με σχετικά Δελτία Τύπου.

Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά στις «μονάδες ανακύκλωσης και ανάκτησης». Πρόκειται για τις εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων που, σύμφωνα με τον ισχύοντα σχεδιασμό, πρέπει να περιλαμβάνουν υποχρεωτικά δύο ροές αποβλήτων, τα σύμμεικτα σκουπίδια και τα προδιαλεγμένα βιοαπόβλητα. Οι μονάδες αυτές θα πρέπει υποχρεωτικά τώρα να εξυπηρετούν τρεις ροές εντάσσοντας και τη διαλογή ανακυκλώσιμων.

Την αλλαγή έχει ζητήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εδώ και χρόνια, τονίζοντας ότι δεν θα χρηματοδοτήσει πλέον μονάδες που κάνουν απλά διαχείριση συμμείκτων και έχουν ως αποτέλεσμα την εξαγωγή ενός 10%-15% ανακυκλώσιμων κακής ποιότητας και τη μετατροπή του υπολοίπου σε απορριμματογενές καύσιμο.

Η Επιτροπή ξεκαθάρισε και πρόσφατα στην Ελλάδα ότι οποιεσδήποτε μέθοδοι «ανάκτησης ενέργειας» πρέπει να γίνονται μόνο στο υπόλειμμα και όχι στο μεγαλύτερο μέρος των απορριμμάτων, όπως γίνεται σήμερα στη χώρα μας.

Παράλληλα, η Επιτροπή υπενθυμίζει τους στόχους για την Ανακύκλωση που πρέπει να «πιάσουν» άμεσα οι Δήμοι, για να μην υπάρχουν πρόστιμα.

Οι επίσημες, πλέον, εξελίξεις και ανακοινώσεις, καταστούν την μοντελοποιημένη και τεχνοκρατικά κοστολογημένη πρόταση του Πράσινου Κινήματος, για την Ανακύκλωση, ως μοναδική λύση.

Μετά, λοιπόν, τη νέα δικαίωση του Πράσινου Κινήματος, εύλογα μπαίνει το ερώτημα, γιατί η κυβέρνηση επιμένει στο ΣΔΙΤ Πελοποννήσου, σε ένα έργο που έχει απενταχθεί οικονομικά από την Ε.Ε. και που με τα νέα δεδομένα, η φιλοσοφία του είναι ξεπερασμένη από τις νέες τάσεις της Ε.Ε. Πως μπορεί να επιμένουν στις «εγγυημένες ποσότητες», μία πολιτική προσέγγιση που θεωρείτε αντιπεριβαλλοντική σε όλη την Ευρώπη; Η γραφικότητα και η κομματική καμαρίλα των δήθεν αρίστων αυτής της κυβέρνησης, έφτασε στο σημείο να δώσει βραβείο (το παρέδωσε ο υπουργός κ. Θεοδωρικάκος) στον πρόεδρο του ΦΟΣΔΑ Πελοποννήσου, κ. Αργειτάκο, παρά το γεγονός, ότι εκ του αποτελέσματος είναι ο πιο αποτυχημένος ΦΟΣΔΑ της χώρας μας. Επίσης, το ΣΔΙΤ Πελοποννήσου, έχει γίνει καταγέλαστο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Για το συγκεκριμένο θέμα ο συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Κώστας Καλογράνης δήλωσε τα εξής: «Οι δήθεν αριστεροί και οι δήθεν άριστοι ανακάλυψαν σήμερά αυτά που έλεγε το Πράσινο Κίνημα, εδώ και χρόνια για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Τόσο ο κ. Μητσοτάκης με τη κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και ο κ. Τσίπρας με τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ/ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ είναι υπόλογοι στην κοινωνία για τις αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές τους.  Το έργο στην Πελοπόννησο, οφείλει να επανασχεδιαστεί σε σύγχρονες και σωστές βάσεις.»

Και για να μην ξεχνάμε:
Ιδού τι έχουμε γράψει για την απένταξη του ΣΔΙΤ Πελοποννήσου

Ιδού τι έλεγε το Πράσινο Κίνημα από το 2018 και την προηγούμενη κυβέρνηση:

Ιδού τι αποκαλύψαμε όταν κηρύχθηκε η Σπάρτη σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης

Go Green με το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ
Παίρνουμε Θέση—Η Πολιτική στην Πράξη

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Απόλυτη δικαίωση από το ΣτΕ για το νερό

 

Το Πράσινο Κίνημα χαιρετίζει την Απόφαση 1886/2022 της μείζονος σύνθεσης του Δ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία απαγορεύει την πώληση του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (ΕΥΣ) Αττικής, δηλαδή τις λίμνες Μόρνου, Υλίκης και Μαραθώνα.

Η Απόφαση αυτή έρχεται σε «φυσική» συνέχεια των προηγούμενων τριών σημαντικών Αποφάσεών του ΣτΕ και κατοχυρώνει με τη «βούλα» του Ανώτατου Δικαστηρίου το νερό ως δημόσιο αγαθό. Απλώνει δίκτυ νομικής προστασίας από την άμεση και έμμεση ιδιωτικοποίηση.
Οι τρεος προηγούμενες αποφάσεις ήταν:
1. Το ΣτΕ με την απόφαση 1906/2014 απαγόρευσε τη διάθεση πλειοψηφικού πακέτου μετοχών στην αγορά και διέταξε την έξοδο της ΕΥΔΑΠ από το ΤΑΙΠΕΔ.
2. Με τις σχεδόν ομόφωνες αποφάσεις της ολομέλειας 190-191/2022, διέταξε την έξοδο ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ από το υπερταμείο κρίνοντας το χαρακτήρα του υπερταμείου ως ασύμβατο με το κοινό αγαθό.
3. Με την απόφαση 92/2022 του Δ΄ Τμήματος εμπόδισε την περαιτέρω εμπορευματοποίηση ακυρώνοντας την ΚΥΑ τιμολόγησης.
Και τώρα, με την απόφαση 1886/2022 απαγορεύει την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και λειτουργίας του υδροδοτικού συστήματος και ακυρώνει το ΣΔΙΤ στο ΕΥΣ Αττικής θεωρώντας την παροχή ύδρευσης ως ένα ενιαίο σύστημα από τις πηγές μέχρι τις βρύσες και ότι η ΕΥΔΑΠ και η Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ «αποτελούν ενιαίο λειτουργικό σύστημα».

Έβαλε πλάτη το Πράσινο Κίνημα


Το Πράσινο Κίνημα όλο το προηγούμενο διάστημα σχεδίασε και υλοποίησε μία επιθετική πολιτική ενημέρωσης, πολιτών, φορέων και πολιτικών.
Επίσης. Συμμετείχε μαζικά σε όλες τις κινητοποιήσεις και τις ενημερωτικές εκδηλώσεις.
Πρόσφατα μέλη και φίλοι του κόμματος έδωσαν δυναμικό παρών μαζί με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το ΣτΕ όπου συζητήθηκε στην Επιτροπή Συμμόρφωσης του ΣτΕ η προσφυγή της Ομοσπονδίας Εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ κατά την απόφασης της κυβέρνησης να μην εφαρμόσει τις αποφάσεις 190 &191/2022 του ΣτΕ, που έκριναν ως αντισυνταγματική την ένταξη της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο.
Το Πράσινο Κίνημα πρόβαλε τις επίσημες ανακοινώσεις των εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ, με σωρεία καταγγελιών για κακοδιαχείριση και κατασπατάληση των πόρων από τη σημερινή διοίκηση.
Παράλληλα, με μία σειρά ανακοινώσεων που εξέδωσε το κόμμα αλλά και μέσα από την παρουσία στελεχών του στα ΜΜΕ εκφράστηκε σε όλους τους τόνους η έντονη δυσφορία και η πλήρης αντίθεσή του Πράσινου Κινήματος στην ενδεχόμενη εκχώρηση σε ιδιώτες των αποθεμάτων του νερού στην Ελλάδα.
Ακόμη, το Πράσινο Κίνημα παραβρέθηκε στη συνάντηση συλλογικοτήτων για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης του κύκλου του νερού, που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στο Αμφιθέατρο Παπαρρηγόπουλου της Νομικής Σχολής Αθηνών.
Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ εκπροσώπησαν ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος, κ. Λάμπρος Σπάθης και το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και συντονιστής του χαρτοφυλακίου ενέργειας, κ. Μιχάλης Βιρβίλης.
Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ τονίζει συνεχώς ότι το νερό είναι φυσικό αγαθό και η απρόσκοπτη πρόσβαση σε αυτό κοινωνικό δικαίωμα. Δεν μπορεί να αποτελεί εμπόρευμα με σκοπό την κερδοφορία και αγωνιζόμαστε για τη θεσμική κατοχύρωσή του ως κοινού αγαθού, στο οποίο όλοι έχουν δικαίωμα πρόσβασης και το οποίο ταυτόχρονα πρέπει να διαφυλαχτεί ως πολύτιμος φυσικός πόρος, πηγή ζωής για όλα τα όντα του πλανήτη.
Οι διαχρονικές αποτυχημένες πολιτικές των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ - Οικολόγων Πράσινων και της ΝΔ, στο τομέα των περιβαλλοντικών πολιτικών, είναι πλέον επικίνδυνες για όλους τους πολίτες, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά τα καταστροφικά αποτελέσματα.

Σε δήλωσή της η Συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Ρία Ακρίβου υπογράμμισε ότι «για το Πράσινο Κίνημα το νερό είναι δημόσιο αγαθό και πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αυτό όλοι οι πολίτες. Είμαστε σαφέστατα κατά της οποίας ιδιωτικοποίησης. Εξάλλου όπου έχει ιδιωτικοποιηθεί το νερό στην Ευρώπη έχει αποτύχει και έχει κρατικοποιηθεί ξανά .
Είμαστε αντίθετοι στην ιδιωτικοποίηση του κύκλου του νερού, θεωρούμε καθοριστικό τον ενεργητικό και αποφασιστικό ρόλο των κινημάτων και των πολιτών σε όλες τις φάσεις διαχείρισης των υδατικών πόρων, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο, με κριτήριο τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων, της φύσης και της κοινωνίας.»

Go Green με το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ
Παίρνουμε Θέση—Η Πολιτική στην Πράξη

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΤΣΙΜΗΣ - ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

H Γκαλερί Χρυσόθεμις σας προσκαλεί στην ατομική έκθεση

ζωγραφικής του

Σπύρου Κατσίμη

Εγκαίνια

Παρασκευή : 14 Οκτωβρίου και ώρα 18.00-22.00

Σάββατο :15 Οκτωβρίου και ώρα 12.00- 18.00


Ο Σπύρος Κατσίμης εκτός από την δημοσιογραφική του ιδιότητα συνδυάζει μοναδικά το ταλέντο του στην ποίηση με την ζωγραφική.

Μία συνομιλία ανάμεσα στους στίχους τους λιτούς και την πινελιά την υπαινισσόμενη που καταγράφει και “χρωματίζει” ιστορίες ανθρώπινες.

Στην έκθεσή του αυτή βλέπουμε γνώριμα θέματα με μια συνεχή εξέλιξη να διακρίνει τα έργα του και να δημιουργείται έτσι ένας ιδιαίτερος εικαστικός κόσμος.


Διάρκεια έκθεσης έως Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2022

Η αίθουσα τηρεί όλα τα μέτρα προστασίας.



Ημέρες και ώρες λειτουργίας:

Πρωί:

Τρίτη -Πέμπτη- Παρασκευή 11:00-14:00

Σάββατο 11:00-14:30

Απόγευμα:

Τρίτη 17:30-20:00 - Πέμπτη 17:30-20:00

Παρασκευή: 17:30-21:00



Τηλέφωνα Επικοινωνίας:

210-6811418 και 6943952346

www.facebook.com/galleryxryssothemis

Τουρκικός παροξυσμός και ρατσιστική ρητορική

 

Του Γεωργίου Παπασίμου

Η πρωτόγνωρη πολεμική ρητορική σύσσωμης της τουρκικής ηγεσίας, συνεπικουρούμενης και από το σύνολο της αντιπολίτευσης σε βάρος της Ελλάδος με παράλογες απαιτήσεις, αλλά και έντονα, ρατσιστικά στοιχεία σε βάρος των Ελλήνων, που δηλητηριάζουν, πιθανόν και ανεπανόρθωτα, το κλίμα μεταξύ των δύο λαών καταδεικνύει με ενάργεια τους στόχους και επιδιώξεις του ισλαμοστρατοκρατικού καθεστώτος της Άγκυρας. Εκατό χρόνια από τη μικρασιατική καταστροφή, που σημειωτέον στην Ελλάδα πέρασαν «αόρατα», χωρίς καμία σοβαρή και ουσιαστική ενδοσκόπηση, κατά την πάγια λογική της συλλογικής αμνησίας και λήθης που επέβαλε το ελληνικό κατεστημένο διαχρονικά, η τουρκική επεκτατικότητα και αρπακτικότητα που είναι συμφυής με τον χαρακτήρα του τουρκικού κράτους, που δημιουργήθηκε το 1923 ως διάδοχος της οθωμανικής αυτοκρατορίας, στρέφεται και πάλι ενάντια στον Ελληνισμό (Ελλάδα, Κύπρος) με απροκάλυπτο και εμπρηστικό τρόπο.

Καθημερινά και ενορχηστρωμένα μέσω ενός οργανωμένου επικοινωνιακού συστήματος επιχειρείται η διαμόρφωση συνθηκών για πολεμική σύρραξη μέσω της δαιμονοποίησης της Ελλάδος, χρησιμοποιώντας τα πάντα. Από ψευδή κατασκευασμένα γεγονότα, μέχρι την καταστρατήγηση όχι μόνο κάθε έννοιας των υπαρχουσών συνθηκών και του Διεθνούς Δικαίου, αλλά ακόμα και των βασικών κανόνων της λογικής. Τελευταία στη σειρά πρόκληση η προσπάθεια αξιοποίησης του παράνομου τουρκο-λιβυκού μνημονίου με τη μη νόμιμα υφισταμένη κυβέρνηση της σπαρασόμενης Λιβύης με στόχο τις γεωτρήσεις νότια της Κρήτης, εντός της ελληνικής ΑΟΖ. Δύο είναι κυρίως οι βασικές αιτίες, που πυροδοτούν αυτό το εξτρεμιστικό εθνικιστικό κλίμα κατά της Ελλάδος. Από τη μια μεριά οι πάγιες επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας, που διογκώνονται σήμερα λόγω και της αλαζονικής αυτοανακήρυξης της ως υπερδύναμης στην οποία οφείλουν οι γείτονες να συμπλέουν με τη βούληση και τις επιθυμίες της βάσει της ναζιστικής θεωρίας του ζωτικού χώρου. Βασικό εμπόδιο σε αυτήν την πολιτική της υπερεπέκτασης της Τουρκίας αποτελεί η Ελλάδα και η Κύπρος και εξ αυτού η στόχευση για φιλανδοποίηση τους. Από την άλλη, οι βραχυπρόθεσμες ανάγκες για τη σωτηρία του καθεστώτος Ερντογάν ενόψει των κρίσιμων προεδρικών εκλογών την άνοιξη του 2023 αφού λόγω της οικονομικής κρίσης, που κάποτε αποτελούσε το μεγάλο χαρτί αυτού, η μόνη δυνατή αξιόπιστη πηγή εκλογικής ενίσχυσης του είναι η εκτόξευση του εθνικιστικού πυρετού στα λαϊκά τουρκικά στρώματα τα οποία είναι επιρρεπή σε μια τέτοια κατεύθυνση. Σε αυτό συντελεί ανοήτως και η τουρκική αντιπολίτευση, η οποία υπερακοντίζει στην εθνικιστική ρητορική προτρέποντας τον Ερντογάν να υλοποίησει τις απειλές εν σχέσει με τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Με αυτόν όμως τον τρόπο παρέχει στο καθεστώς Ερντογάν το πλαίσιο για πολεμική επιχείρηση κατά της Ελλάδος που αν τυχόν πραγματοποιηθεί θα διέλυε όλη την αντιπολιτευτική της στρατηγική, ή εναλλακτικά θα μπορούσε να του παράσχει τη δυνατότητα να αναβάλει τις εκλογές για ένα συν ένα έτη σύμφωνα με τις προβλέψεις του τουρκικού συντάγματος.

Ανεξάρτητα όμως από τα παραπάνω, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας των ελληνικών νησιών του Αιγαίου λόγω δήθεν παραβιάσεως της συνθήκης της Λωζάννης και των Παρισίων μετατρέπεται πλέον σε κυρίαρχη και εμμονική τουρκική απαίτηση. Το πρόσφατο τουρκικό διάβημα στον Έλληνα πρεσβευτή στην Άγκυρα, αλλά και στον αντίστοιχο Αμερικάνο εν σχέσει με την στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών φανερώνει εύγλωττσα που θα επικεντρωθούν οι πάρανομες τουρκικές διεκδικήσεις.

Ο στόχος των νεο-οθωμανών είναι ξεκάθαρος. Τυχόν μερική αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, θα τα μετέτρεπε σε εύκολη λεία της τουρκικής βουλιμίας. Το παράδειγμα της Κύπρου είναι πικρό και εξόχως διδακτικό. Η άφρων τριανδρία της στρατιωτικής Χούντας (Παπαδόπουλος, Μακαρέζος, Παττακός) κατ’ απαίτηση της Τουρκίας με την βοήθεια των Αμερικανών (Σάιρους Βανς) το 1968 προχώρησαν στο εθνικό έγκλημα της απόσυρσης της μεραρχίας που είχε στείλει στο νησί η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 1964, αφήνοντας έτσι γυμνή στρατιωτικά τη Μεγαλόνησο με τα γνωστά αποτελέσματα.

Πρόκειται συνεπώς για τη μέγιστη τουρκική θρασύτητα να θέτει θέματα αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών, με το επιχείρημα ότι δήθεν αποτελούν κίνδυνο για την άμυνα της Τουρκίας (!), όταν μάλιστα σύμφωνα με το δόγμα της λεγόμενης «γαλάζιας πατρίδας» επιδιώκει ξεκάθαρα την υφαρπαγή τεραστίων θαλάσσιων εκτάσεων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, απειλώντας άμεσα την ασφάλεια των πληθυσμών των ελληνικών νησιών και της ελληνικής κυριαρχίας. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει χαρακτηριστικότερη εφαρμογή του άρθρου 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, που προβλέπει το δικαίωμα της νόμιμης άμυνας σε κάθε χώρα που απειλείται, όπως εν προκειμένω η Ελλάδα.

Άλλωστε, πέραν αυτών με βάση την ιστορική και νομική επισκόπηση η τουρκική επιχειρηματολογία είναι παντελώς προσχηματική. Στη μεν συνθήκη της Λωζάνης του 1923 για τη Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία ουδεμία πρόβλεψη για καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης υπάρχει, απλώς η Ελλάδα για να συμβάλλει στην ειρήνη, ανελάμβανε τότε ορισμένους περιορισμούς. Ως προς τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, η προβλεπόμενη τότε αποστρατιωτικοποίηση των νησιών αυτών καταργήθηκε με τη Σύμβαση του Μοντρέ το 1936, η, δε, Τουρκία με επιστολή του τότε πρέσβη της στην Αθήνα, αναγνώριζε το δικαίωμα στην Ελλάδα να προχωρήσει σε στρατιωτικοποίησή τους. Τέλος, η προβλεπόμενη αποστρατιωτικοποίηση της Δωδεκανήσου στη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων επιβλήθηκε λόγω των τότε ιστορικών συνθηκών, που μεταβλήθηκαν πολύ γρήγορα από την εν συνεχεία δημιουργία των στρατιωτικών συνασπισμών του ΝΑΤΟ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Ειδικά, μάλιστα, για τα Δωδεκάνησα, η Τουρκία δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στη συνθήκη αυτή, αφού ως ουδέτερος επιτήδειος ήταν ουσιαστικός σύμμαχος του Χίτλερ και του Μουσολίνι καθ’ όλη τη περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και για τούτο δεν έχει την παραμικρή νομική δυνατότητα να θέτει αυτό το ζήτημα.

Πέραν των ανωτέρων νομικών προβλέψεων, οι οποιοδήποτε περιορισμοί έχουν αρθεί, λόγω της συνεχούς επιθετικής και αναθεωρητικής δια της βίας πολιτικής της Τουρκίας, η οποία το 1974 κατέβαλε παρανόμως μεγάλο τμήμα της Κύπρου και το κατέχει ως σήμερα και παραβιάζει συνεχώς τον ελληνικό εθνικό εναέριο χώρο με οπλισμένα στρατιωτικά αεροσκάφη πάνω από τα νησιά του Αιγαίου. Επί δεκαετίες έχει δημιουργήσει και συντηρεί την τέταρτη στρατιά του Αιγαίου με χιλιάδες αποβατικά σκάφη, με μοναδικό στόχο την κατάληψη νησιών και έχει νομοθετήσει παρανόμως το casus belli κατά της Ελλάδος, σε περίπτωση που αυτή ασκήσει το νόμιμο διεθνές δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων της στο Αιγαίο.

Απέναντι σε αυτήν την προκλητική συμπεριφορά της Άγκυρας, που θρασύτατα θέτει θέμα κυριαρχίας των ελληνικών νησιών μετά από έναν αιώνα, οι συνήθεις απλές απαντήσεις του Υπουργείου Εξωτερικών δεν φτάνουν. Απαιτείται άμεσα η συστηματική και δυναμική έκθεση του παράνομου και επιθετικού τουρκικού αναθεωρητισμού σε όλα τα διεθνή φόρα πριν η τουρκική θρασύτητα αποκτήσει διεθνές ακροατήριο. Οι συνήθεις ανεκτικές, άχρωμες ελληνικές και καθωσπρεπιστικές αντιδράσεις που οφείλονται και στο διαχρονικά διαμορφωθέν φοβικό σύνδρομο των ελίτ των Αθηνών αποτελούν, αν συνεχιστούν, θανάσιμη παγίδα για τα ελληνικά συμφέροντα.

Η χώρα μας οφείλει πριν να είναι αργά, παράλληλα με την επιθετική διπλωματική διαπόμπευση του τουρκικού παραλογισμού, να προχωρήσει στην περαιτέρω σοβαρή ενίσχυση των ελληνικών νησιών με σύγχρονα και έξυπνα πυραυλικά συστήματα, έτσι ώστε να μετατραπεί το αρχιπέλαγος του Αιγαίου σε μεγάλη αποτρεπτική ομπρέλα και χώρος αντιπρόσβασης απέναντι στην αποβατική τουρκική στρατιά του Αιγαίου. Ο τουρκικές προκλήσεις ως προς την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου, ακυρώνουν εν τοις πράγμασι τις όποιες προτάσεις – πιέσεις προς την Αθήνα (βλ. ενδεικτικά δηλώσεις Πομπέο για μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος στην περιοχή) να προχωρήσει σε απόσυρση του βαρέως οπλισμού από τα νησιά, με παράλληλη μετακίνηση, πέραν των 100 χιλιομέτρων της αποβατικής 4ης στρατιάς.

Εκατό χρόνια από την μικρασιατική καταστροφή ο Ελληνισμός αντιμετωπίζει ζήτημα επιβίωσης από τον τουρκικό επεκτατισμό. Οι ψευδαισθήσεις, τα κακοχωνεμένα ιδεολογήματα και οι εικονικές πλάνες των κατευναστικών ελληνικών ελίτ διαχρονικά έχουν πλήρως συντριβεί μπροστά στον πρόδηλο τουρκικό εξτρεμισμό. Σήμερα απαιτείται συνδυαστικώς, προκειμένου να αποτραπούν νέοι εθνικοί ακρωτηριασμό από τον κακόβουλο γείτονα, η επιθετική διαπόμπευση του τουρκικού αναθεωρητισμού με βασικά επιχειρήματα την τουρκική κατοχή στην Κύπρο και την παραμονή 40.000 στρατιωτών όπως προχθές δημόσια συνομολόγησε ο ίδιος ο Ερντογάν, την βίαιη καταστρατήγιση των όρων της συνθήκης της Λωζάνης ως προς την Ίμβρο και τη Τένεδο και την εξαφάνιση της ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη, η ενίσχυση των διεθνών συμμαχιών και η ουσιαστική και έξυπνη ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, αλλά και η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα (παλλαϊκή άμυνα).

Ο Μετρονόμος παρουσιάζει την ποιητική συλλογή της Γιοβάννας «Φως… φως… φως…» | Πέμπτη 6/10 στο Μπαράκι της Διδότου

 

 Γιοβάννα
Φως… φως… φως…
  
 Οι εκδόσεις Μετρονόμος παρουσιάζουν την ποιητική συλλογή της Γιοβάννας με τίτλο
«Φως… φως… φως…»
την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου στις 20:30 στο «Μπαράκι της Διδότου - Πολυχώρος Πολιτισμού.
Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας Θανάσης Θ. Νιάρχος
Ποιήματα θα διαβάσει η ηθοποιός Ουρανία Μπασλή
Η θρυλική Γιοβάννα θα ερμηνεύσει κομμάτια από το πλούσιο ρεπερτόριό της
Στο πιάνο θα συνοδεύσει ο Χρήστος Κουμούσης
 
ΤΟ ΜΠΑΡΑΚΙ ΤΗΣ ΔΙΔΟΤΟΥ
ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΔΙΔΟΤΟΥ 3, ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΤΗΛ: 210 3642990
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

«ΑΡΓΩ» Πολιτιστικός - Επιστημονικός Σύλλογος Χαλανδρίου Σειρά διαλέξεων Ιστορίας της Τέχνης

Ο Πολιτιστικός - Επιστημονικός Σύλλογος Χαλανδρίου «ΑΡΓΩ» έχει τη χαρά να διοργανώσει σειρά διαλέξεων Ιστορίας της Τέχνης, με θέμα "Ο καλλιτέχνης μπροστά στον καθρέφτη του - Ιστορίες αυτοπροσωπογραφίας" με την κα Λένα Μπενίση, Δρ. Ιστορίας της Τέχνης - Φιλόλογο. 

Έναρξη την Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2022, ώρα 7 μμ, στα γραφεία του Συλλόγου (Σοφ. Βενιζέλου 20, στο Χαλάνδρι) 

Η συμμετοχή είναι ελεύθερη. Λόγω των περιορισμένων θέσεων θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Μπορείτε να δηλώσετε το ενδιαφέρον σας στο e-mail: argohalandriou@yahoo.com

 

 

Αναλυτικά:

Σειρά Διαλέξεων 2022-23

«Ο καλλιτέχνης μπροστά στον καθρέφτη του»

(Ιστορίες αυτοπροσωπογραφίας)

«Υπάρχει μια μοναδική ψυχολογική κατάσταση, η οποία λαμβάνει χώρα, όταν διεισδύεις στα μάτια σου και το πρόσωπο σου, ζωγραφίζοντας το πορτραίτο σου. Το πρόσωπο σου, ξαφνικά, μετατρέπεται σε καθρέφτη της ψυχής σου, της πραγματικής ψυχής σου, και παράξενα πράγματα συμβαίνουν, καθώς ζωγραφίζεις… Αρχίζεις να γνωρίζεις τον εαυτό σου… Είναι καταπληκτικό το τι μπορείς να ανακαλύψεις για σένα…». Έτσι περιγράφει ένας σύγχρονος ζωγράφος την όλη διαδικασία της δημιουργίας του πορτραίτου του. 

Ο τίτλος των διαλέξεων είναι «ο καλλιτέχνης μπροστά στον καθρέφτη του», ζητούμενο είναι η αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη και η σχέση του με τον καθρέφτη (κυριολεκτική και μεταφορική). Η παρουσία του στο έργο του, όχι ως μοτίβο αλλά ως διαμεσολαβητής στην απεικόνιση του εαυτού του. Έτσι, εξ αρχής, γίνεται σαφές ότι θα ασχοληθούμε με εικονικές τεχνικές, οι οποίες ξεκινούν από λεπτομερείς αποτυπώσεις εξωτερικών χαρακτηριστικών, όπως στα πρώιμα πορτραίτα του τέλους του Μεσαίωνα αρχών της Αναγέννησης, φτάνουν στις αφαιρετικές απεικονίσεις του Μοντερνισμού για να απογειωθούν στις παραμορφωτικές και συμβολικές του Μεταμοντερνισμού. 

Το φως θα πέσει στην αυτοπροσωπογραφία ως έκφραση εσωτερικότητας και ιδιαίτερου ψυχισμού του καλλιτέχνη που λαμβάνει υπόψη τις μικρές ιστορίες της ζωής του, προσωπικά ενθύμια, πολύπλοκες λειτουργίες της προσωπικότητας του αλλά πάντα σε συνομιλία με το εξωτερικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο μεγαλώνει, εκπαιδεύεται, επηρεάζεται και διαμορφώνεται. Το φως θα πέσει στο τι «βλέπει» ο θεατής μέσα από το ζωγραφισμένο πρόσωπο αλλά και τι «επιτρέπει» ο καλλιτέχνης στον θεατή να «δει». 

Ιδιαίτερη ενότητα θα αποτελέσει η αυτοπροσωπογραφία γυναικών καλλιτεχνών, η οποία παρουσιάζει τόσο χρονικές καθυστερήσεις σε σχέση με των ανδρών όσο και στερεοτυπικές προσεγγίσεις, οι οποίες δεν επέτρεψαν την ανάδειξη των ικανοτήτων και της αξίας πάρα πολλών από αυτές. 

Επομένως, οι προσεγγίσεις και ερμηνείες των αυτοπροσωπογραφιών επιλεγμένων καλλιτεχνών θα γίνουν υπό το πρίσμα μιας Διεπιστημονικότητας, η οποία περιλαμβάνει οπτικές κοινωνικές ιστορικές-ιδεολογικές/φιλοσοφικές-ψυχαναλυτικές.

Λένα Μπενίση,  Δρ. Ιστορίας της Τέχνης, Φιλόλογος Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (PhD, M.Phil)

 -

Βιογραφικό Σημείωμα

της Μπενίση Λένας (PhD-M.Phil)

Σπούδασε Νεοελληνική Λογοτεχνία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεωρία και Ιστορία της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας με εξειδίκευση στο Μοντερνισμό στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμινγχαμ, στην Αγγλία και εκπόνησε τη Διδακτορική της Διατριβή στην Ιστορία της Τέχνης  στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εργάστηκε ως καθηγήτρια φιλόλογος σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και το Λονδίνο. Από το 2006 μέχρι το 2020 δίδαξε Ιστορία της Τέχνης στο Τμήμα Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και παράλληλα υπήρξε Σύμβουλος Πολιτιστικών Θεμάτων του Υπουργείου Παιδείας στη Δ/θμια Εκπαίδευση στην Αθήνα.

Με πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο, με άρθρα σε Περιοδικά, Καταλόγους και δημοσιεύσεις σε Πρακτικά Διεθνών και Πανελλαδικών Συνεδρίων. Δίδαξε συστηματικά Ιστορία της Τέχνης και Θέματα Πολιτισμού, ως μέλος των επιμορφωτών του Ινστιτούτου Δια Βίου Μάθησης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, σε δημόσιους υπαλλήλους και καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.  

Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται τα τελευταία χρόνια στις σχέσεις Ζωγραφικής και Ποίησης, Κινηματογράφου και Ποίησης, Κόμικς  και στην Αστική Τοπιογραφία.