Γιατί ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές (του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου)

 

Κ. Παπαδόπουλος

Υποψήφιος ΔΣ Χαλανδρίου

 

 

 

 

 Η απότομη πτώση των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές εκλογές της περιόδου των μνημονίων έφερε και μεγάλη οπισθοχώρηση στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Τώρα όμως που το επιτελικό κράτος της ΝΔ κάηκε στις μεγάλες πυρκαγιές και βούλιαξε στις μεγάλες πλημμύρες ενώ ο μέσος Έλληνας βιώνει πρωτοφανείς οικονομικές δυσκολίες που ούτε την περίοδο των μνημονίων γνώρισε, καθίσταται φανερό πως άδικα το ΠΑΣΟΚ έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα σφάλματα της μεταπολίτευσης. 

Πριν την απομυθοποίηση της ΝΔ βέβαια υπήρξε και η αντίστοιχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποιος αντί να σκίσει τα μνημόνια, εφάρμοσε τρία ταυτόχρονα. Ήδη στις πρόσφατες εκλογές, είδαμε ότι η μεγάλη δημοκρατική παράταξη αρχίζει να ανασυντάσσεται πάλι, να συγκεντρώνει ξανά τις δυνάμεις της και αυτό προφανώς θα συνεχιστεί με ανοδική τάση, μέχρι το ΠΑΣΟΚ να γίνει ξανά η "επίσημη αγαπημένη" παράταξη στην καρδία του λαού.

Αυτή η ανασύνταξη όμως δεν θα ολοκληρωθεί αν δεν γίνει όμως και σε επίπεδο τοπικών κοινωνιών. Το ΠΑΣΟΚ, που υπήρξε ο ουσιαστικός δημιουργός όλων των επαναστατικών αλλαγών στην τοπική αυτοδιοίκηση, στα χρόνια της ακμής του, οφείλει να πρωταγωνιστήσει και πάλι στις γειτονιές και τους δήμους της χώρας.

Ας θυμηθούμε όμως γιατί ο κόσμος αγκάλιασε το ΠΑΣΟΚ στις αυτοδιοικητικές εκλογές των πρώτων μεταπολιτευτικών δεκαετιών.

Και ας ξεκινήσουμε με το Γιώργο Γεννηματά που άλλαξε την ιστορία της Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα σαν υπουργός Εσωτερικών της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Μαζί με τον Μιλτιάδη Παπαϊωάννου στο πολιτικό του επιτελείο, υποστήριξαν τη χρηματοπιστωτική, την τεχνική και επιστημονική υποστήριξη των δήμων με τα ΤΑΠ (Τοπικά Αναπτυξιακά Προγράμματα), με φορολογικές απαλλαγές και με παραχώρηση εκμετάλλευσης ακινήτων. Ο Γεννηματάς και το επιτελείο του με μια σειρά νομοθετημάτων έφεραν μια πνοή δημοκρατικής αντίληψης στις τοπικές κοινωνίες πιστεύοντας στην οικονομική αυτοτέλεια των δήμων, οι οποιοι πριν ήταν τσιφλίκια δεξιών κομματαρχών και όμηροι των κυβερνήσεών τους.

Παράλληλα με τη Μελίνα Μερκούρη στο τιμόνι του υπουργείου Πολιτισμού είχαμε την άνθηση των Πολιτιστικών Κέντρων και το θεσμό των Πολιτιστικών Πρωτευουσών της Ευρώπης, που υλοποιήθηκε το 1985 με πρώτη Πολιτιστική Πρωτεύουσα την Αθήνα.

Τα ΚΑΠΗ (1984) έδωσαν λύση στο πρόβλημα της συντροφικότητας των ηλικιωμένων και επιπλέον τους πρόσφεραν ιατροφαρμακευτική και Νοσοκομειακή Περίθαλψη. Ήταν ένας θεσμός στον οποιο πίστεψε πολύ ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ακολούθησε το Βοήθεια στο Σπίτι (1998) για την εξυπηρέτηση ατόμων της τρίτης ηλικίας που δεν αυτοεξυπηρετούνται και ατόμων με κινητικά προβλήματα.

Σειρά είχαν τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (2001), μια μεταρρύθμιση της Χαλανδραίας συμπολίτισάς μας, της Βάσως Παπανδρέου, που ήταν τότε υπουργός Εσωτερικών. Το ανθρωποκεντρικό σύνθημα των ΚΕΠ ήταν "να διακινούνται τα έγγραφα όχι οι πολίτες". Για να το πετύχουν έκαναν εκτεταμένη χρήση νέων τεχνολογιών, σε εποχές που η διάδοση των ηλεκτρονικών υπολογιστών στη δημόσια διοίκηση ήταν ακόμη ευχολόγιο ενώ νέοι, ευγενείς και προπάντων καταρτισμένοι υπάλληλοι εξυπηρετούσαν τους πολίτες.

Η δημοκρατική παράταξη του ΠΑΣΟΚ έφερε όμως και τις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές στην αυτοδιοίκηση με τους νόμους του Καποδίστρια και του Καλλικράτη. Οι οποιοι μετέτρεψαν τις χιλιάδες κοινότητες της χώρας σε δημοτικά διαμερίσματα εντός των δήμων και στη συνέχεια συνένωσαν τους μικρούς δήμους σε μεγαλύτερους. Η μεγάλη πλειοψηφία των κοινοτήτων αλλά και των δήμων της χώρας πριν τον Καποδίστρια και τον Καλλικράτη είχε πληθυσμό μικρότερο των 10.000 κατοίκων. Συνεπώς δημιουργήθηκαν δήμοι μεγαλύτεροι σε έκταση και πλουσιότεροι σε πόρους, προσωπικό και αρμοδιότητες. Για παράδειγμα οι μικροί δήμοι δικαιούνταν ελάχιστα χρήματα για έργα από τα Ευρωπαϊκά Κοινοτικά Πλαίσια ενώ με τη συγχώνευσή τους, το ποσοστό αυτό μεγάλωσε θεαματικά. Και βέβαια με τον Καποδίστρια δημιουργήθηκαν 6000 Νομικά Πρόσωπα και Δημοτικές Επιχειρήσεις.

Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ υλοποιούσε αυτές τις τομές που βελτίωναν θεαματικά τις υπηρεσίες προς όφελος των δημοτών, η παράταξη της ΝΔ πολεμούσε με φανατισμό κάθε νέο νομοθέτημα και κάθε αλλαγή, προσηλωμένη στην ομηρία της τοπικής αυτοδιοίκησης από την εκάστοτε δεξιά κυβέρνηση. Πολλά αυτοδιοικητικά κεκτημένα που είχε εξασφαλίσει στους ΟΤΑ, το ΠΑΣΟΚ, ξηλώθηκαν κυριολεκτικά νύχτα, με νομοθετικές παρεμβάσεις από την κυβέρνηση της ΝΔ, τα τελευταία χρόνια.

ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΟΥ Χ. ΡΩΜΑ. ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΓ κ. Γ. ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟ

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΝΙΚΟΥ ΠΡΑΣΣΟΥ

 

Ο θεσσαλικός υγρός τάφος και η αθλιότητα του πολιτικού συστήματος (του Γ. Παπασίμου)

 

Γιώργος Χ. Παπασίμος

Δικηγόρος | Φιλοτίου 2-4 | 210 8237 140

         
Η θηριώδης καταστροφή της Θεσσαλίας συνιστά χωρίς αμφιβολία μια τεράστια εθνική καταστροφή για την Ελλάδα με απροσδιόριστες συνέπειες. Ο θεσσαλικός κάμπος αποτελεί έναν εκ των βασικών παραγωγικών πνευμόνων της ελληνικής οικονομίας με αποτέλεσμα πέρα από τις τεράστιες ζημιές στους ανθρώπους, στις εγκαταστάσεις, στις κτιριακές υποδομές, στο φυτικό και ζωικό κεφάλαιο, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες στην παραγωγική δυνατότητα της χώρας, που μαστίζεται και από τον παρασιτισμό, να είναι ιδιαίτερα δραματικές και κρίσιμες για το παρόν και το μέλλον μας. Και ενώ πρόκειται για μια εθνική καταστροφή μεγατόνων, η «παραπαίουσα» ισχυρή κοινοβουλευτικά κυβέρνηση της ΝΔ (συνεπικουρούμενη ουσιαστικά και από τη μειωμένης ικανότητας αντιπολίτευση) προσπαθεί να την αντιμετωπίσει με βάση τα μέχρι τώρα συνήθη πεπραγμένα της ως δηλαδή μια θεομηνία, η οποία θα πρέπει όσο το δυνατόν γρηγορότερα να φύγει από το προσκήνιο μέσω των αποζημιώσεων και της επικοινωνιακής διαχείρισης. Αντί δηλαδή να πράξει το οφειλόμενο, κηρύσσοντας τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να υποβάλει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο στην Ε.Ε. ανασυγκρότησης του θεσσαλικού κάμπου, αλλά και του κρίσιμου για την εθνική ασφάλεια νομού του Έβρου στον οποίο συντελέστηκε η τεράστια καταστροφή της εξαφάνισης του δάσους της Δαδιάς, άνω του ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων, αλλά και της Ρόδου, Πάρνηθας κλπ, εμφανίζεται ως επαίτης στα ευρωπαϊκά όργανα πανηγυρίζοντας δήθεν για την ευρωπαϊκή στήριξη των 2.25 δις ευρώ. Χρήματα που πέραν του γεγονότος ότι δικαιούταν η Ελλάδα και δεν είχε απορροφήσει στη μεγάλη πλειοψηφία είναι και σταγόνα στον ωκεανό εν σχέσει με την τρομακτική καταστροφή της Θεσσαλίας, που το συνολικό κόστος σε αποκατάσταση των ζημιών, αλλά και στην ανάταξη της πρότερης παραγωγικής δυνατότητας του θα ξεπεράσει το ποσό των 40 δις ευρώ.

Είναι προφανές ότι δεν μπορεί πλέον η Ελλάδα να βαδίζει αμέριμνη στο γκρεμό. Απαιτείται πανεθνική εγρήγορση για ανακοπή της πορείας στην πλήρη παρακμή και απαξίωση. Αυτό προϋποθέτει δημόσια ανάληψη των ευθυνών από την Κυβέρνηση και ανατροπή της μικροπολιτικής των επιδομάτων ως μοναδικό οικονομικό μπούσουλα. Απαιτείται η διοχέτευση όλων των εναπομεινάντων κεφαλαίων του ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για την ανάταξη των κατεστραμμένων περιοχών, αλλά και τη θωράκιση της χώρας από τις επικείμενες καταστροφές, που προοιωνίζονται από τη διάλυση του θεσσαλικού κάμπου, του Έβρου, της Ρόδου κλπ και όχι η συνέχιση της διασπάθισης τους από μια μικρή ομάδα της παρασιτικής ολιγαρχίας. Παράλληλα, αυτή η στρατηγική αλλαγή θα αποτελέσει και την απαραίτητη αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος της χώρας, που σήμερα είναι παρασιτικό και αποτελεί το καρκίνωμα που κατατρώει τις σάρκες της Ελλάδος. Πέραν αυτού, απαιτείται στην κρίσιμη αυτή στιγμή που βρίσκεται η χώρα μας να υπάρξει συστηματική προσπάθεια προσέλκυσης των τεράστιων χρηματικών αποθεματικών που βρίσκονται στις ξένες Τράπεζες (υπολογίζονται σύμφωνα με το περιοδικό Spiegel ότι τα κεφάλαια Ελλήνων που βρίσκονται σε Τράπεζες εξωτερικού πλησιάζουν τα 600 δις ευρώ) αποτελώντας αυτή η πρόκληση την τελευταία ευκαιρία για την αντεθνική παρασιτική οικονομική ολιγαρχία να συνεισφέρει κατ’ ελάχιστον στην ανατάξη της χώρας, της οποίας έχει καταληστεύσει τον εθνικό πλούτο εδώ και δεκαετίες.

Είναι πλέον πασιφανές ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μονοπάτι διαρκούς παρακμής έχοντας υποστεί συντριπτική συστημική κατάρρευση εξαιτίας της καταλήστευσης της δημοσίας περιουσίας και τη διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα του κράτους και των ενδιάμεσων θεσμών (τοπική αυτοδιοίκηση κλπ). Το 2023 αποτελεί, μετά την πλήρη καταστροφή του Έβρου και το ολοκαύτωμα του θεσσαλικού κάμπου, το έτος στο οποίο πιστοποιείται ότι το ελληνικό κράτος δεν είναι απλώς πελατειακό και άδικο που το λυμαίνεται το σύστημα παρακμής της οικονομικής παρασιτικής ολιγαρχίας και της ιδιότυπης θεραπαινίδας αυτής, που είναι το πολιτικό κατεστήμενο, αλλά πρόκειται για οργανισμό που βρίσκεται σε πορεία ολιστικής κατάρρευσης.

Πρόκειται για τα επίχειρα της δραματικής μείωσης των κονδυλίων για την συντήρηση των υποδομών, στον βωμό των μνημονιακών δεσμεύσεων και της σκληρής περικοπής των βασικών δημοσίων δαπανών από την ακολουθούμενη ιδιότυπη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική, πασπαλισμένη με επιδόματα. Και όλα αυτά την ώρα που η κλιματική κρίση έχει αλλάξει πίστα και απαιτούνται νέες σοβαρές πολιτικές και κυρίως νέες ισχυρές υποδομές, την ώρα που δεν συντηρούνται ούτε οι υπάρχουσες.

Ειδικότερα για το θεσσαλικό κάμπο οι δικαιολογίες πίσω από τα ακραία πλημμυρικά φαινόμενα δεν ευσταθούν. Τόσο γιατί ο Ιανός πριν τρία χρόνια είχε προειδοποιήσει έγκαιρα για το τι θα ακολουθήσει, όσο και γιατί η αβελτηρία τόσο της κεντρικής διοίκησης, όσο και των περιφερειακών και δημοτικών εξουσιών για τη δημιουργία σοβαρών αντιπλημμυρικών έργων και τη συντήρηση των υπαρχόντων είναι τεράστια. Πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί ότι οι ευθύνες αυτές εκτείνονται αρκετά πίσω, αφού αν είχαν υλοποιηθεί έγκαιρα τουλάχιστον από τη δεκαετία του 2000 το προτεινόμενο σχέδιο δημιουργίας δικτύου λιμνοδεξαμενών ή ταμιευτήρων σε όλο τον ορεινό όγκο από τον οποίο περιβάλλεται ο θεσσαλικός κάμπος ως έργο αντιμετώπισης της λειψυδρίας τότε θα αποτελούσε παράλληλα και το σπουδαιότερο αντιπλημμυρικό σύστημα που θα προστάτευε σε μεγάλο βαθμό την ευρύτερη περιοχή και δεν θα είχαμε τη σημερινή καταστροφή.

Οι δραματικές αυτές καταστροφές καταδεικνύουν τις διαχρονικές εγκληματικές ευθύνες του «νόθου πελατειακού» Κράτους, όπως αυτό διαμορφώθηκε από την οικονομική ολιγαρχία της Χώρας, που το κύριο γνώρισμά της είναι ο παρασιτισμός και η «μαυραγορίτικη» αντίληψη, καθώς και του εκάστοτε πολιτικού προσωπικού εξουσίας, κεντρικού και περιφερειακού, ως εφαρμοστή αυτών των πελατειακών και καταστροφικών πολιτικών.

Η συσσώρευση όλων αυτών των αρνητικών παραγόντων (οικιστικά τερατουργήματα, άναρχη δόμηση, απουσία απαραίτητων έργων, κακής ποιότητας έργα, μη ουσιαστική συντήρηση βασικών έργων, υπονόμευση της δυνατότητας του κρατικού μηχανισμού να προλάβει και να καταστείλει αυτά τα φαινόμενα, που παρουσιάζουν έξαρση, λόγω της κλιματικής κρίσης), σε συνδυασμό με την αμοραλιστική αντίληψη της πολιτικής εξουσίας και της ιδιότυπης κομματοκρατίας στη χώρα δημιουργούν τις συνθήκες για την Ελλάδα να εμφανίζεται ως «απροστάτευτη Χώρα» και παράλληλα να υπονομεύεται η ίδια η Δημοκρατία , λόγω της ραγδαίας απονομιμοποίησης των θεσμών στην συνείδηση των πολιτών.

Πίσω από την επιτηδευμένα ιλουστρασιόν ευρωπαϊκή προθήκη κρύβονται σκελετοί και τεράστιες παθογένειες, που ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμοι να συντρίψουν αυτήν την επίπλαστη εικόνα και να μας επαναφέρουν στην οδυνηρή πραγματικότητα της βαθιάς παρακμής και αγωνίας, που σήμερα βιώνει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Το βασικό μότο όλων των κυβερνήσεων όλες τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν συνθήματα, όπως επανίδρυση του κράτους, δημιουργία επιτελικού κράτους (!) κ.λπ., που όμως αποτελούσαν άδειο κέλυφος σε όλες τις περιπτώσεις. Επίσης, τα επικοινωνιακά φληναφήματα των κομμάτων εξουσίας μπροστά σε κάθε καταστροφή, διαχέονταν παντού εντέχνως για την αποφυγή των πολιτικών ευθυνών με γενναίο τρόπο, κάτι που αν είχε γίνει από κάποια Κυβέρνηση, θα αποτελούσε λυτρωτικό στοιχείο για την Χώρα, στην οποία ευδοκιμεί η ατιμωρησία, τόσο για τη δημιουργία μιας νέας πολιτικής αντίληψης και συνείδησης, όσο και για τη συνειδητοποίηση της διάλυσης του κρατικού μηχανισμού και την ανάγκη ανάληψης μέτρων στοιχειώδους αποτροπής του.

Έτσι, η Ελλάδα εμφανίζεται σήμερα ως απροστάτευτη χώρα από πολλές τις πλευρές.

Καταρχήν, από το υπάρχον πολιτικό σύστημα που έχει και τις μεγαλύτερες ευθύνες για την πορεία παρακμής της χώρας. Και αυτό γιατί μεταπολεμικά λειτούργησε κατά τον ίδιο τρόπο με ελάχιστες εξαιρέσεις αφενός για την εξυπηρέτηση των παρασιτικών συμφερόντων λίγων οικογενειών ,που συνιστούν την οικονομική ολιγαρχία, που λυμαίνονται διαχρονικά τη χώρα και αφετέρου μέσα από τα πελατειακά δίκτυα, που αναπτύχθηκαν, ενσωμάτωσε μεγάλα κοινωνικά τμήματα στην καταστροφική αντίληψη της πρόταξης του ιδιωτικού έναντι του συλλογικού εν σχέσει με το δημόσιο συμφέρον και τον εθνικό πλούτο (δάση, αιγιαλοί, ρέματα κλπ).

Περαιτέρω, από τους ενδιάμεσους θεσμούς, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση (α’ και β’ βαθμού), που δυστυχώς δρα στη μεγάλη πλειοψηφία κατ’ είκονα και καθ’ ομοίωση με το διεφθαρμένο κεντρικό κομματικό πελατειακό σύστημα, αναπαράγοντας και ενισχύοντας αυτές τις παθογένειες που μετατράπηκαν για τη χώρα σε γάγγραινα.

Τέλος, από την ίδια την κοινωνία λόγω της χρόνιας άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής διαφόρων κοινωνικών τμημάτων στο πελατειακό αλισβερίσι, που λειτουργεί τελικά ως αναισθητικό φάρμακο απέναντι στο ανεπαρκές και σαθρό πολιτικό σύστημα. Και αυτό γιατί δεν είναι μόνο το ιδιοτελές κοινωνικό τμήμα που κατά προσέγγιση αγγίζει το 15-20% του κοινωνικού σώματος το οποίο όλα αυτά τα χρόνια, όπως και σήμερα ενεργά και άμεσα συμμετέχει στο εθνικό πλιάτσικο πάσης φύσεως, αλλά και μεγάλα κοινωνικά τμήματα, που λόγω της ένταξης τους στα πελατειακά κομματικά δίκτυα, έχουν αναπτύξει έναν ιδιότυπο μιθριδατισμό αποδεχόμενα χωρίς αντίδραση την κατηφόρα της χώρας, μέσω της στήριξης της σημερινής νοσηρής κομματοκρατίας.

Βρισκόμαστε ως κοινωνία χωρίς αναισθητικό μπροστά στο φαινόμενο των πολλαπλών και εφαπτόμενων ευθυνών των εκπροσώπων της πολιτικής εξουσίας, της παρασιτικής οικονομικής ολιγαρχίας που καταδεικνύει το εύρος της παρακμιακής τροχιάς της χώρας μας.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση απαιτείται εθνική εγρήγορση μέσω ενός ισχυρού κινήματος Αντίστασης των πολιτών. Μόνο η δημιουργία ενός νέου πατριωτικού δημοκρατικού κινήματος ανατροπής της παρασιτικής ολιγαρχίας, της ολιγαρχικής κομματοκρατίας και του κοινωνικού μιθριδατισμού μπορεί να μπει εμπόδιο στην πορεία της αέναης παρακμής της χώρας και του Ελληνισμού.

Κλιματική κρίση, εξορύξεις υδρογονανθράκων και αυτοδιοικητικές εκλογές.

Πανελλαδική συνέλευση για την προστασία της Ελληνικής Τάφρου

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή του ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες υπογράμμισε πως η κλιματική κατάρρευση έχει ήδη ξεκινήσει, προσθέτοντας χαρακτηριστικά πως «Το κλίμα μας καταρρέει πιο γρήγορα απ' αυτό που θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε, με ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα τα οποία πλήττουν όλες τις γωνιές του πλανήτη».

Η χώρα μας, φυσικά, δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Μόνο τους τελευταίους μήνες έχουμε βιώσει καύσωνες και ξηρασίες μεγάλης διάρκειας, τεράστιες δασικές πυρκαγιές και ακραίες βροχοπτώσεις που προκάλεσαν πλημμύρες άνευ προηγουμένου.

Μπορεί η ηγεσία της χώρας μας να χαρακτηρίζει ως «αναποδιά» τα όσα συμβαίνουν, ωστόσο είναι γεγονότα για τα οποία οι επιστήμονες μας είχαν προειδοποιήσει εδώ και δεκαετίες.*

Απ’ ό,τι φαίνεται, βέβαια, ποτέ δεν πήραμε στα σοβαρά αυτές τις προειδοποιήσεις ή ίσως πιστεύαμε πως για κάποιο λόγο θα είμαστε τυχεροί και δεν θα επηρεαστούμε. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να εξηγηθεί το γεγονός πως, οι ίδιοι άνθρωποι που κόπτονται για τις δραματικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, συστήνοντας Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης (Σεπτέμβρης 2021) και ψηφίζοντας τον Εθνικό Κλιματικό Νόμο (Ν. 4936/2022), υπογράφουν ταυτόχρονα και συμβάσεις παραχώρησης στεριάς και θάλασσας προκειμένου να προχωρήσουν οι έρευνες για εξόρυξη ορυκτών καυσίμων, η χρήση των οποίων ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την κρίση που βιώνουμε σήμερα.

Είναι προφανές πλέον πως η πολιτική ηγεσία της χώρας επικαλείται την κλιματική αλλαγή κατά περίπτωση, κυρίως, όταν θέλει να ρίξει το ανάθεμα για τις καταστροφικές επιπτώσεις από τα καιρικά φαινόμενα, όταν, διαπιστωμένα πλέον, το κράτος είναι υπό διάλυση, με υπηρεσίες υποστελεχωμένες, που αδυνατούν να λειτουργήσουν σωστά, να συντονιστούν, να δράσουν αποτελεσματικά.

Οι διαπιστώσεις αυτές μπορεί να μας γεμίζουν θλίψη και οργή, συνοδεύονται όμως και από τη συνειδητοποίηση ότι η προστασία της ζωής μας προϋποθέτει την προστασία της φύσης. Μπορεί τα τελευταία χρόνια οι απώλειες σε φυσικό κεφάλαιο να είναι μεγάλες, όμως υπάρχουν ακόμα, απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας, πολύτιμα οικοσυστήματα που πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού, μεταξύ των οποίων και πολλά εντός ή σε μικρή απόσταση από το 1/3 σχεδόν της επικράτειας το οποίο έχει παραχωρηθεί για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων.

Ως πολίτες των τόπων στους οποίους σχεδιάζονται οι εξορύξεις, που στις 8 Οκτωβρίου θα κληθούμε να επιλέξουμε σε ποιους θα αναθέσουμε τη διακυβέρνησή τους, θεωρούμε πως είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε τη θέση τους επ’ αυτού. Αναμένουμε λοιπόν από τους συμπολίτες μας σε Ήπειρο, Ιόνιο, Πελοπόννησο και Κρήτη που είναι υποψήφιοι σε αυτές τις εκλογές να μας γνωστοποιήσουν σύντομα και με σαφήνεια, τις απόψεις τους για το πρόγραμμα έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων αλλά και για την γενικότερη περιβαλλοντική και κλιματική πολιτική που οραματίζονται να εφαρμόσουν.

Τέλος, υπό το βάρος των συνεπειών που βιώνουμε από την κλιματική κατάρρευση, περιμένουμε από τα νέα Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια να επανεξετάσουν τις αποφάσεις τους, όπου αυτά γνωμοδότησαν θετικά για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων, και να τις επικαιροποιήσουν σύμφωνα με τα νέα δεδομένα.



Σημείωση:

* Ο ΟΗΕ έχει κατατάξει την Ελλάδα, όπως και ολόκληρη τη Μεσόγειο, μεταξύ των 18 «καυτών» σημείων του πλανήτη τα οποία θα αντιμετωπίσουν τα μεγαλύτερα προβλήματα ως απόρροια της εντεινόμενης κλιματικής αλλαγής.

Η Ε.Ε. έχει συστήσει ως καλύτερη επιλογή την άμεση ανάληψη δράσης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, προειδοποιώντας πως όσο μεγαλύτερα είναι τα προβλήματα, τόσο πιο δύσκολη και δαπανηρή θα είναι η λύση τους.

Αντίστοιχα και η Τράπεζα της Ελλάδος, ήδη από το 2011 σε έκθεσή της, μεταξύ άλλων επισημαίνει πως α) Το οικονομικό κόστος της κλιματικής αλλαγής για τη χώρα μας είναι εξαιρετικά υψηλό και πως η υιοθέτηση πολιτικών προστασίας του κλίματος αποτελεί την οικονομικότερη επιλογή που διαθέτουμε. β) Η εξάρτηση της Ελλάδας από το φυσικό της περιβάλλον είναι εξαιρετικά μεγάλη για να αγνοηθεί ακόμα και σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. γ) Η μείωση των εκπομπών και η προσαρμογή της χώρας στις νέες συνθήκες αποτελεί αναγκαιότητα και όχι πολυτέλεια.

Τέλος, το ότι απειλούνται οι βασικοί πυλώνες της οικονομίας μας είναι καταγεγραμμένο και στην Εθνική Στρατηγική για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή: «ο τομέας που αναμένεται ότι θα πληγεί περισσότερο από την κλιματική αλλαγή στην Ελλάδα είναι η γεωργία. Ακολουθούν οι επιπτώσεις στον τουρισμό και στα παράκτια συστήματα που θα έχουν μεγάλες συνέπειες για το σύνολο της οικονομίας καθώς και το εισόδημα των νοικοκυριών». 

Πανελλαδική συνέλευση για την προστασία της Ελληνικής Τάφρου

Ανοιχτή Συνέλευση Κεφαλονιάς-Ιθάκης ενάντια στην Εξόρυξη Υδρογονανθράκων | Ανοιχτή Συνέλευση στα Γιάννενα ενάντια στην Ενεργειακή Λεηλασία | Βιο7νησα | Βρυσούλες | Citizens' Information Network Εξορύξεις Stop! – Πρέβεζα | Εθελοντική Ομάδα Παξών | Fossil Free Corfu | Gastivists | My Dolphin Club | NodrillZante - Ζακυνθινή Πρωτοβουλία για ένα Ιόνιο Ελεύθερο Υδρογονανθράκων | Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου | Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων | Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Κέρκυρας | Πρωτοβουλία Κρήτης ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων  | Πρωτοβουλία πολιτών Λευκάδας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων | Save Greek Seas | SOS Κυπαρισσιακός - Πρωτοβουλία Τριφυλίας ενάντια στις εξορύξεις Υδρογονανθράκων.

https://hellenictrenchsos.gr/
https://www.change.org/hellenictrenchsos

 

Από Δευτέρα πάμε σε μια νέα σελίδα

του Άγγελου Νταβία

Την Κυριακή με την εκλογή νέου προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ μια ιστορική σελίδα κλείνει για την ευρύτερη παράταξη. Η πορεία ήταν και είναι προδιαγεγραμμένη: Η ριζοσπαστική αριστερά θα πάρει την θέση που της αναλογεί στο πολιτικό σκηνικό, αυτή της παράταξης διαμαρτυρίας και περιθωριακού δικαιωματισμού.

Το σημείο συνάντησης των δυνάμεων της δημοκρατικής, προοδευτικής παράταξης θα μετατοπιστεί στο ιστορικό του σημείο ισορροπίας, τον χώρο της κεντροαριστεράς.

Εκεί πρέπει να ξανασυναντηθουν οι ριζοσπάστες κεντρώοι, οι σοσιαλδημοκράτες, οι σοσιαλιστές, οι ανανεωτικοί αριστεροί και οι πράσινοι πολίτες ώστε να δημιουργήσουν ξανά τον πόλο αμφισβήτησης της συντηρητικής επικυριαρχίας. 

Να ξανασυναντηθούν με όρους δομικής, δημιουργικής αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση των "αρίστων" και στη συνέχεια με όρους εξουσίας.

Και πρέπει να το κάνουν με όρους 21ου αιώνα, όχι με όρους των δεκαετιών του 70, του 80 και του 90. Κάποιοι πρέπει να μείνουν πίσω σε αυτή τη νέα περίοδο, γιατί ταυτίστηκαν με αυτή που κλείνει. 

Έτσι γίνεται στους ιστορικούς κύκλους. 

Το σημείο υποδοχής πρέπει να είναι ανοικτό, δεκτικό και αποφασισμένο να επιτελέσει τον ιστορικό του ρόλο, με σεβασμό στην ιστορία αλλά χωρίς αναπαραγωγή και επιβεβαίωση του  παρελθόντος . 

Δύσκολο αλλά αυτό χρειαζόμαστε: Ένα νέο σημείο συγκέντρωσης των υγιών δυνάμεων όλης της παράταξης.

Και αυτό το σημείο είναι μέσα στο ΠΑΣΟΚ υπό την προεδρία του Νίκου Ανδρουλάκη, δεν υπάρχει άλλο αντικειμενικά. 

Στο ΠΑΣΟΚ υπό την προεδρία Ανδρουλάκη, που πρέπει να δημιουργήσει τους πολιτικούς και τους οργανωτικούς όρους ενός κόμματος μέλλοντος που θα οδηγήσει την παράταξη στην ανατροπή της σημερινής ανυπαρξίας και θα προσφέρει στην χώρα την ισχυρή. αποτελεσματική και προγραμματική αντιπολίτευση που έχει ανάγκη.

Ένα κόμμα ανοικτό αλλά και συντεταγμένο, δημοκρατικό αλλά και διοικούμενο, πολυσυλλεκτικό αλλά όχι ρεμπετ ασκέρι σύνολο παραγόντων, με τον πολιτικό διάλογο ξανά στο τραπέζι των οργανώσεών του.

Οι προσωπικές στρατηγικές, οι ιδιοκτησίες, οι περιχαρακώσεις πρέπει να παραμερίσουν μπροστά στην ευθύνη απέναντι στους εξαντλημένους πολίτες της παράταξης που έχουν οδηγηθεί από ήττα σε ήττα. 

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι ο πρώτος σταθμός σε αυτόν τον δρόμο και όσοι δεν κατανοούν το διακύβευμα και προσπαθούν να πατήσουν σε δύο και τρεις βάρκες πρέπει να βραχούν.

  Ειδικά στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, που θα βγουν τα μεγάλα πολιτικά συμπεράσματα ακόμα και σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο για τις τάσεις στην χώρα μετά από το ευκαιριακό 41% Μητσοτάκη, δεν πρέπει καμία ψήφος να προσμετρηθεί σε λάθος πολιτική δύναμη.

 Πόσο μάλλον στον ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να βρει σανίδα σωτηρίας για να συνεχίσουν να ηγεμονεύουν στον χώρο της παράταξης μια δράκα τελειωμένων ιδεοληπτικών που παριστάνουν τους κλειδοκράτορες και τους σφραγιδοκράτορες της αριστεράς στην Ελλάδα.

Οι ατομικές προτιμήσεις περί προσώπων - τοπικών σωτήρων, καθαριστών της πόλης με διπλάσιο αμμονιαζόλ, εκσυγχρονιστών του καμπινέ,  μπορούν να εκφραστούν στον δεύτερο γύρο, όταν θα εκλεγεί ο δήμαρχος

Έτσι και αλλιώς εκτός του νικητή των εκλογών όλες οι άλλες δημοτικές παρατάξεις δύο άντε τρεις έδρες θα βγάλουν το πολύ στο νέο δημοτικό συμβούλιο,δεν έχει νόημα να σκέφτεται κανείς ότι πρέπει να σταυρώσει τον φίλο του που κατεβαίνει δώθε και κείθε.

Η δεξιά δια του Βορίδη, υπό την ανοχή της αξιωματικής αντιπολίτευσης των ΣΥΡΙΖΟγραφειοκρατών και εκμεταλλευόμενη την αδυναμία των δυνάμεων της αποκέντρωσης (ΠΑΣΟΚ και Πράσινοι) να παρέμβουν αποτελεσματικά έχει κλείσει κάθε δρόμο συναινετικών προσεγγίσεων στο τοπικό πρόβλημα. Ο νικητής τα παίρνει όλα, οι άλλοι απλά τον κοιτάνε να διοικεί μόνος του με τους αυλικούς του.

ΕΙΔΙΚΑ λοιπόν ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ που επιλέχτηκε από την Χαριλάου Τρικούπη ως κρίσιμος δήμος για να βγει ένα πολιτικό συμπέρασμα προοπτικής και όπου έχει επιτευχθεί μια πλατιά ενότητα δυνάμεων υπό τον Νίκου Πράσσο, αλλά - βεβαίως - και στην περιφέρεια Αττικής με το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Σγουρού ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ. 

Πολιτικό μήνυμα για την αυτοδιοίκηση, την παράταξη, την χώρα.

Οι αγνοί και υγιώς σκεπτόμενοι δημοκράτες πολίτες αυτό θα προτάξουν στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, στις 8 Οκτώβρη. 

Οι άλλοι θα κοιτάξουν να χωθούν, να είναι "φίλοι" με όλους, να έχουν ανοικτές πόρτες "να λαμβάνουν" από όλους.

Αλλά να ξέρουν αυτοί ότι καμιά φορά μπορεί οι υπολογισμοί τους να πέσουν έξω. 

Και τότε απλά θα έχουν καταγραφεί ως ριψάσπιδες της παράταξης. 

Η ψήφος μας στις 8 Οκτώβρη είναι το εφαλτήριο ώστε στις επόμενες εκλογές πανελλαδικής εμβέλειας, τις ευρωεκλογές της άνοιξης του 2024, το ΠΑΣΟΚ να είναι ξανά η δεύτερη πολιτική δύναμη στην χώρα και να ξεκινήσει η πορεία της μεγάλης ανατροπής.

 Όποιος νομίζει ότι αυτό δεν είναι σημαντικότερο από το να βάλει έναν σταυρό σε έναν εκ των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων που δεν έχει καμία πιθανότητα να εκλεγεί, ούτως ή άλλως ας πράξει αλλιώς.

 Και όποιο πολιτικό στέλεχος της παράταξης - παλιό, γιατί μόνο παλιοί λειτουργούν έτσι - δεν κατανοεί την σημασία της μάχης και του μηνύματος και ιεραρχεί ως κρισιμότερο να τα έχει καλά με την πλειοψηφία που υπολογίζει να προκύψει ή να διορίσει κανένα οκτάμηνο κουκί του, είναι ακατάλληλος για να εκπροσωπεί την παράταξη στα ψηφοδέλτιά της. 

ΠΡΑΣΣΟΣ - ΣΓΟΥΡΟΣ - ΠΑΣΟΚ για το παρόν και το μέλλον. 

Η μάχη είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ για εμάς. Και στο Χαλάνδρι μπορεί να είναι ακόμα και νικηφόρα. Αν περιοριστούν οι απολιτικοί παραγοντίσκοι.

ΜΕΝΩ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ – ΝΙΚΟΣ ΠΡΑΣΣΟΣ: Η δημοκρατική παράταξη είναι εδώ, ενωμένη και δυνατή!

 

Το Χαλάνδρι αξίζει καλύτερα και εμείς μπορούμε.

Η δημοκρατική παράταξη είναι εδώ, ενωμένη και δυνατή!

Σε μια σεμνή αλλά πανηγυρική και συγκινησιακά φορτισμένη κλειστή συνέλευση της δημοτικής παράταξης “Μένω στο Χαλάνδρι”, μαζί με εκπροσώπους ολόκληρης της ιεραρχίας του ΠΑΣΟΚ παρουσιάστηκαν οι 55 υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης που ανέλαβαν το δύσκολο έργο της ανάταξης των αυτοδιοικητικών δυνάμεων της δημοκρατικής, προοδευτικής παράταξης στο Χαλάνδρι.

Η πρώην υπουργός, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνη του Τομεά Αυτοδιοίκησης Κατερίνα Μπατζελή, το μέλος του ΠΣ συμπολίτισσα μας Εύη Χαλάτση, το ιστορικό ηγετικό στέλεχος και μέλος της ΚΕ Χρήστος Πρωτόπαππας που προέδρευσε τιμητικά της διαδικασίας, τα μέλη της ΚΕ Παναγιώτης Σταθόπουλος και Δημήτρης Στάμου το μέλος του Τομέα Αυτοδιοίκησης του ΠΑΣΟΚ και απερχόμενος δήμαρχος Βριλησσίων Ξένος Μανιατογιάννης, ο συμπολίτης μας υπ. Βουλευτής του Κινήματος Ανδρέας Παπαδόπουλος, ο υπ. Βουλευτής β τομέα Πάνος Γκανιάτσος η αντιπροσωπεία της ΝΕ με επικεφαλής το αν. Γραμματέα Νάσο Ζάχο και την συμπολίτισσα μας Ρούλα Σαραντίδου και βέβαια ο γραμματέας της ΔΗΜ. ΟΡΓ. Χαλανδρίου του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Διακάτος μαζί με την – υποψήφια δημοτική σύμβουλο με την παράταξη – ταμία της ΣΕ της ΔΗΜ. ΟΡΓ, Χριστοδούλης Αθανασιάδη, με την παρουσία τους και τις τοποθετήσεις του κατέστησαν ξεκάθαρο ότι το ΠΑΣΟΚ στο Χαλάνδρι στηρίζει το Νίκο Πράσσο και το ανοικτό, ενωτικό του ψηφοδέλτιο.

Ο επικεφαλής της παράταξης και υποψήφιος δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πράσσος αφού ευχαρίστησε συγκινημένος τους παρευρισκόμενους, ενημέρωσε για την μέχρι τώρα πορεία της παράταξης αλλά και τον προγραμματισμό δράσεων μέχρι την Κυριακή των δημοτικών εκλογών.

Στην συνέχεια παρουσιάστηκαν οι υποψήφιοι του συνδυασμού, που – όπως είπε ο προεδρεύων Χρήστος Πρωτόπαπας – θα δώσουν την μάχη για λογαριασμό της παράταξης με στόχο ένα ισχυρό διψήφιο ποσοστό, που θα είναι η αφετηρία της ανατροπής για το ΠΑΣΟΚ.

Παρόντες στην εκδήλωση οι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι με την παράταξη του Γ. Σγουρού οι συμπολίτες μας Σπύρος Αδαμόπουλος και Γιώργος Ανδριέλος, ο πρ. Αντιδήμαρχος Βριλησσίων Παναγιώτης Φυκίρης, ο γραμματέας της ΔΗΜ. ΟΡΓ. Ηρακλείου Πέτρος Αϊβάζης καθώς και ο υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Βριλησσίων Τάσος Χρηστάκης.