Ένα σύνθημα
που είναι τόσο εύστοχο.
Εύστοχο σε
όποιο διοικητικό επίπεδο και αν το δεις.
Για να
ξεκινήσουμε την κουβέντα σας θυμίζω το αποκορύφωμα του εθελοντισμού στην
Ελλάδα, ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ 2004, οι εθελοντές
όλη τη «λάντζα», ενώ οι άλλοι ξεκοκάλιζαν είκοσι δις.
Ας το
σκεφτούμε λίγο καλύτερα όμως και ας το φέρουμε στην καθημερινότητά μας.
Κοινωνικό
παντοπωλείο Χαλανδρίου, 5500 ευρώ ο ιδιοκτήτης του ακινήτου το μήνα, 4000 ευρώ
ηχητικές εγκαταστάσεις, έξοδα αρκετών χιλιάδων ευρώ για τον εξοπλισμό του χώρου,
ενώ καλούνται οι πολίτες να συγκεντρώσουν τρόφιμα, δηλαδή πρέπει εν ολίγοις, οι
πολίτες να κάνουν αυτό που θα έπρεπε να κάνει η διοίκηση, πριν από οτιδήποτε
άλλο.
Κλείνουν
παιδικούς σταθμούς και οι γονείς που μένουν «ξεκρέμαστοι» φτιάχνουν ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.
για να λύσουν το πρόβλημα τους.
Όπως το λύσουν
δηλαδή γιατί δεν είναι δυνατόν να λύσεις ένα τέτοιο πρόβλημα από μόνος σου και
η λύση να πληροί τους κανόνες λειτουργίας για τετρακόσια παιδιά που μένουν απ’
έξω.
Αντίστοιχα
δημιουργούνται από εθελοντές καθηγητές, σε συνεργασία με την ένωση γονέων,
κοινωνικά φροντιστήρια για να καλύψουν την ανάγκη των οικογενειών.
Ας μην
μιλήσουμε για τις ανάγκες των σχολείων σε επισκευές, θέρμανση, αναλώσιμα, από
πού καλύπτονται και πως έχουν καταντήσει οι διευθυντές των σχολείων, δεν θα το
πω εγώ, απλά ρωτήστε τους.
Τώρα κατάλαβα
γιατί σοκαρίστηκαν όλοι από τη δωρεά της κυρίας Σούλας ιδιοκτήτριας οίκου
ανοχής σε σχολείο της Πάτρας, απέδειξε ότι η έκφραση (αυτή η διοίκηση είναι
μπου…λο), είναι τελείως άστοχη μια και τα μπου…λα λειτουργούν πολύ πιο
οργανωμένα και αποτελεσματικά.
Δεν θα
ακουμπήσω καθόλου θέματα όπως καθαριότητα, πράσινο, υγεία, τρίτη ηλικία κ.α
γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ, προφανώς εννοούνται.
Πρόσφατα
άκουσα, ότι δεν υπάρχει λύση στο δήμο μας και για τα παιδιά που θέλουν να
προετοιμαστούν για τις εξετάσεις σε αγωνίσματα για ΤΕΦΑΑ και στρατιωτικές σχολές.
Ποιος ξέρει
πόσοι γονείς και πόσα έχουν πληρώσει γι’ αυτό, πέρα βέβαια από τις ήδη
πληρωμένες εγκαταστάσεις και τους μισθούς γυμναστών.
Φυσικά με
παρέμβαση γυμναστικού συλλόγου θα λυθεί και αυτό το πρόβλημα………εκ των υστέρων.
Αυτό είμαστε
δυστυχώς, είμαστε χώρα - δήμος «εκ των υστέρων».
Τώρα δηλαδή
που κατάργησαν την δημοτική αστυνομία θα κάνουμε και περιπολίες;
Τότε ας
καταργήσουν και το στρατό μπας και γλυτώσουμε
καμιά μίζα και εμείς θα κάνουμε ΚΟΙΝωνικό Στρατό Περίπου.
Σε περίπτωση
επίθεσης βέβαια από τους γνωστούς ενοχλητικούς γείτονες, θα χρησιμοποιήσουμε το
νέο υπερόπλο, ΝΤΟΥΝΤΟΥΚΑ και θα τους κατατροπώσουμε.
Θα ρωτήσετε
όμως γιατί όλα αυτά;
Είσαι κατά
του εθελοντισμού;
Σε καμία
περίπτωση και μακριά από εμένα.
Τι είναι όμως
εθελοντισμός;
(Μιλάμε για
εθελοντισμό αλληλεγγύης, σε επίπεδο πόλης, άντε χώρας, δεν μιλάμε για
παγκόσμιες μη κυβερνητικές οργανώσεις, οικολογικές κ.ο.κ. αυτό είναι άλλη
κουβέντα που θα γίνει άλλη ώρα).
Εθελοντισμός αλληλεγγύης
κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι να ενισχύεις μια φιλότιμη προσπάθεια, που ήδη
γίνεται, ή να ξεκινάς εσύ μία προσπάθεια όταν δεν μπορεί η διοίκηση ανταποκριθεί.
ΟΠΑ….εδώ γράφτηκαν δύο παράξενες λέξεις,
ΦΙΛΟΤΙΜΟ και ΜΠΟΡΩ
Η πρώτη
(ΦΙΛΟΤΙΜΟ) είναι κάτι έμφυτο, πρέπει να το έχεις, αν δεν το έχεις δεν μπορεί να
σε βοηθήσει κανείς.
Η δεύτερη
(ΜΠΟΡΩ) είναι κάτι το επίκτητο, είναι δηλαδή κάτι που στην πορεία της ζωής
μπορείς και να το αποκτήσεις, αρκεί να θέλεις.
Τώρα έβαλα
και άλλη μία λέξει και το παράκανα, (ΘΕΛΕΙΣ).
Τέλος πάντων
πάμε παρακάτω.
Πώς ενισχύεις
μία φιλότιμη προσπάθεια;
Π.χ.
κοινωνικό παντοπωλείο, ο Δήμος
ενοικιάζει έναν αποθηκευτικό χώρο, με το μικρότερο δυνατό ενοίκιο, χωρίς
ηχητικές εγκαταστάσεις και φούρμπανα. Με τα χρήματα που δεν διέθεσε για τα
φούρμπανα που προείπαμε, αγοράζει τρόφιμα που είναι απαραίτητα για την επιβίωση συμπολιτών μας.
Εγώ που είμαι
εθελοντής, στα πλαίσια της αλληλεγγύης, μπορώ είτε να προσφέρω μερικά επιπλέον
τρόφιμα, είτε να εργαστώ σε αυτό, δηλαδή να προσφέρω το χρόνο μου, τις ιδέες
μου, αντί χρημάτων και έτσι να ενισχύσω την ΦΙΛΟΤΙΜΗ προσπάθεια.
Όσο για το
κλείσιμο παιδικών σταθμών και μόνο που το συζητάμε είναι ντροπή.
Στις μέρες
μας ΦΙΛΟΤΙΜΟ σημαίνει να προστατεύεις την οικογένεια με όποιο κόστος και ο
γονιός εθελοντής, αν μπορεί, ας πληρώσει τροφεία (που έτσι κι αλλιώς πλήρωνε)
για να ενισχύσει την προσπάθεια.
Για τα
σχολεία, φρόντισε τη συντήρησή τους ώστε να μην κινδυνεύουν τα παιδιά να
καταπλακωθούν από σοβάδες ή να πάθουν ηλεκτροπληξία, εξασφάλισε τη
θέρμανση, το προσωπικό που χρειάζεται
για την ασφάλειά τους, την επιπλέον απασχόληση τους πέρα από το ωράριο, για να
βοηθήσεις την οικογένεια και ας βάλουν και οι σύλλογοι γονέων κανένα air condition, έτσι για το κάτι παραπάνω.
Όσο για τα
φροντιστήρια, προπαρασκευή για εξετάσεις σε αθλήματα, σχέδια, ξένες γλώσσες κ.λ.π. , για μένα δεν θα έπρεπε να υπάρχουν
καθόλου, θα έπρεπε νε είναι άγνωστες λέξεις εφόσον μιλάμε για δωρεάν παιδεία.
Ένας
εθελοντής το μόνο που πραγματικά πρέπει να κάνει, αν θέλει να είναι αλληλέγγυος
είναι να διεκδικήσει την εξάλειψή τους.
Τα ίδια
μπορούμε να πούμε σε κάθε περίπτωση για το ΦΙΛΟΤΙΜΟ των όποιων διοικήσεων…… για
το ΜΠΟΡΩ όμως;
Λυπάμαι, το
ΜΠΟΡΩ είναι όπως είπαμε και πιο πάνω επίκτητο, πρέπει να παλέψεις για να τα
καταφέρεις και πάνω απ’ όλα πρέπει να ΘΕΛΕΙΣ και δυστυχώς, ο μόνος που μπορεί
να τους βοηθήσει, είναι ο ίδιος τους ο εαυτός.
Παρόλα αυτά,
γιατί υπάρχουν έκτακτες περιπτώσεις όπως, καταστροφές, θεομηνίες, πόλεμοι
κ.λ.π. που πραγματικά όσο και φιλότιμες προσπάθειες να καταβάλει κανείς, είναι
δύσκολο να ανταποκριθεί, τότε εθελοντές μπορούν να συνδράμουν ή να παρακάμψουν
τη διοίκηση ώστε να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και να είναι αλληλέγγυοι προς
τους συνανθρώπους τους.
Θα μου πείτε
ότι υπερβάλω με τα παραδείγματα μου, μπορεί, μπορεί και να πικραίνω τους
ανθρώπους που προσφέρουν ότι και όσα μπορούν, το έχω κάνει κι εγώ όμως και το
παίρνω και σαν αυτοκριτική.
Από την άλλη αυτό
που επίσης ξέρω πολύ καλά, είναι ότι, αν
το γκουβέρνο μπορεί και απλά υπεκφεύγει για να εξυπηρετήσει άλλα συμφέροντα
(όπως στις περιπτώσεις δανειακών συμβάσεων, μνημονίων και γενικώς συμβολαίων
παντός τύπου) , τότε ο εθελοντισμός λόγω αυξημένης ευαισθησίας, ή
παραμυθιάσματος, είναι πιθανό να χαρακτηριστεί και ως ΑΒΑΝΤΑ, όπως λένε και στο
χωριό μου.
Βαριά
κουβέντα, πικρή, αλλά για σκεφτείτε λίγο πιο ψύχραιμα, βγάλτε την προσωπική σας
πικρία έξω και απαντήστε ειλικρινά.
Ξαπλώστε,
κοιτάξτε το ταβάνι και σκεφτείτε…..σκεφτείτε…..σκεφτείτε.
Αν η απάντηση
που δίνετε συμφωνεί με αυτά που λέω, τότε πρέπει από σήμερα ν’ αλλάξουμε
πορεία.
Πρέπει από
σήμερα, πρώτα απ’ όλα να διεκδικούμε τη διατήρηση των κεκτημένων.
Πρέπει η
πολιτική της αβάντας με την οποία έχουν βολευτεί στο παρελθόν να σταματήσει.
Κανείς δεν πρέπει
να είναι διατεθειμένος να τους αβαντάρει
πια.
Τη θέση της ΑΒΑΝΤΑΣ,
πρέπει να πάρει το όραμα, ο σχεδιασμός, η δράση, η αποτελεσματικότητα και μια
που όλα αυτά πάνε στην κατηγορία ΜΠΟΡΩ και ΘΕΛΩ…. δεν τους βλέπω καθόλου καλά.
Η απόφαση
είναι ειλημμένη από ανθρώπους που έχουν ανάγκη όλα τα παραπάνω.
Άνθρωποι
«πραγματικοί», που δεν χρειάζεται να ψάξουμε για να τους βρούμε, είναι ο Γιώργος, ο Νίκος, η Μαρία, η Ελένη, ζουν
μέσα στις γειτονιές, μιλάνε ο ένας με τον άλλο, έχουν τα ίδια προβλήματα,
νοιώθουν στο πετσί τους τις συνέπειες αυτών των ενεργειών.
Δεν πρέπει να
μας καθυστερεί καμία αμφιβολία.
Δεν
χρειάζεται να προετοιμαστεί απολύτως τίποτα, είναι όλα έτοιμα, κάθε προσπάθεια
επανεξέτασης θέσεων και δράσεων, είναι καθυστέρηση, και απλά τους δίνει έξτρα
χρόνο που τόσο έχουν ανάγκη.
Για μας δεν
υπάρχει κανένα δίλλημα.
Δεν υπάρχει
«όλα ή τίποτα».
Εμείς έχουμε
επιλέξει το ΟΛΑ.
Επιλέξαμε το
ΟΛΑ για ΟΛΟΥΣ , για τα εγγόνια μας, για τα παιδιά μας, για τους γονείς μας, για
τους παππούδες μας, για τη ζωή μας.
Αυτοί μπορούν
να διαχειριστούν το τίποτα, όπως λέει
και ένας φίλος, ψάχνοντας για τα λαμπερά πρόσωπα και τις φιοριτούρες του
ακαταλαβίστικου λεξιλογίου τους, που στόχο έχει να καλύψει την ανικανότητά τους
ή την εσκεμμένη αναποτελεσματικότητα που τους βολεύει.
Αυτή τη φορά
όπως έχω ξαναπεί, ο αγώνας θα παιχτεί στο γήπεδο, όχι στην κερκίδα που πετάνε
συνέχεια την μπάλα, στην κερκίδα θα καθίσουν οι θεατές.
Αυτοί είμαστε και εμάς έχετε ν’
αντιμετωπίσετε !!!
(και για τους παλιούς) ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΣΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΔΙΚΑ
ΛΕΡΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Υ.Γ. Ζητώ συγνώμη αν κάποιοι χαλάστηκαν αλλά τι
να κάνουμε….. ΞΙΔΙ
