Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015
ΣΟΪΜΠΛΕ ΣΕ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟ: ΔΕΝ Σ' ΑΚΣΑ (1) ....
Και αφού μας έριξε πέντε "ευρωπαϊσμούς", μας έκανε μάθημα περί σεβασμού των κανόνων που διέπουν την Ενωμένη Ευρώπη που πρέπει να είναι σεβαστοί για όλους, αφού μας έκανε το μαθηματάκι περί καλών και τίμιων εταίρων που πρέπει να σέβονται τους λαούς όλης της Ευρώπης και να έχουμε "ευρωπαϊκή" αντίληψη των πραγμάτων
ΡΩΤΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ SIEMENS ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟ ...
Και από το Γεράκι Γερμανίας μετατράπηκε σε πάπια Πεκίνου και περίμενε να απαντήσει ..... ο Γιάνης.
Μετά, όταν ο Βαρουφάκης δεν μάσησε να τον βγάλει από την δύσκολη θέση, όπως θα έκανε κάθε παλιός, καλός υποτακτικός υπουργός των ραγιάδων στο αφεντικό του, το έρηξε στην φιλοσοφία.
"Να σου πω κάτι από Γκαίτε" ....
(1) "Δεν σε άκουσα" είναι αυτό με αξάν από τον Θεσσαλικό κάμπο.
Το πισωγύρισμα του ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά*
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Στο τελευταίο άρθρο για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ1, κατέληγα στο συμπέρασμα ότι οι δύο βασικές επιλογές που έχει η νέα κυβέρνηση είναι: α) ο δρόμος της υποταγής στις απαιτήσεις της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε) και της Ε.Ε., με ορισμένες μικρο-παραχωρήσεις από τις ελίτ σε αντάλλαγμα, και β) ο δρόμος της αντίστασης, ο οποίος συνεπάγεται την άμεση μονομερή έξοδο από την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη. Αυτό θα επέτρεπε την εισαγωγή αυστηρών ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, καθώς και την επανεισαγωγή του εθνικού νομίσματος, την εθνικοποίηση όλων των τραπεζών, συμπεριλαμβανομένης της Τράπεζας της Ελλάδος, την κοινωνικοποίηση των κύριων βιομηχανιών που καλύπτουν βασικές ανάγκες, καθώς και εκείνων που αφορούν τον κοινωνικό πλούτο (πετρέλαιο, λιγνίτης, χρυσός κλπ.). Μόνο έτσι ο Λαός μας θα μπορούσε να ανακτήσει την οικονομική και εθνική κυριαρχία του που είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης παραγωγικής δομής μας, χωρίς χρέη και επικυρίαρχους και χωρίς ανεργία και κάποιους να τρώνε με χρυσά κουτάλια ενώ η μεγάλη πλειοψηφία να βρίσκεται στα όρια της απόγνωσης.
Σήμερα, μια εβδομάδα μετά τις εκλογές, είναι ασφαλές το συμπέρασμα ότι η (α) επιλογή παραπάνω είναι αυτή που έκανε η αποπροσανατολιστική ρεφορμιστική Αριστερά, η οποία ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας. Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι ότι καμία από τις κύριες προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να γίνουν πράξη από την κυβέρνηση. Έτσι, πριν από τις εκλογές, ο Τσίπρας και άλλα μέλη της ηγεσίας του κόμματος δεσμεύθηκαν σε τέσσερις κύριες αλλαγές. Πρώτον, να σκίσουν το «μνημόνιο», δεύτερον, να πετάξουν έξω την Τρόικα, τρίτον, να διαγράψουν το χρέος (ή το μεγαλύτερο μέρος του) και τέταρτον -η σημαντικότερη (γι' αυτούς) πτυχή του «ριζοσπαστικού» προγράμματός τους- να αντικατασταθεί η λιτότητα (που τη θεωρούσαν κυρίως υπεύθυνη για την παρούσα οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην Ελλάδα), με την ανάπτυξη.
Στο τελευταίο άρθρο για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ1, κατέληγα στο συμπέρασμα ότι οι δύο βασικές επιλογές που έχει η νέα κυβέρνηση είναι: α) ο δρόμος της υποταγής στις απαιτήσεις της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε) και της Ε.Ε., με ορισμένες μικρο-παραχωρήσεις από τις ελίτ σε αντάλλαγμα, και β) ο δρόμος της αντίστασης, ο οποίος συνεπάγεται την άμεση μονομερή έξοδο από την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη. Αυτό θα επέτρεπε την εισαγωγή αυστηρών ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, καθώς και την επανεισαγωγή του εθνικού νομίσματος, την εθνικοποίηση όλων των τραπεζών, συμπεριλαμβανομένης της Τράπεζας της Ελλάδος, την κοινωνικοποίηση των κύριων βιομηχανιών που καλύπτουν βασικές ανάγκες, καθώς και εκείνων που αφορούν τον κοινωνικό πλούτο (πετρέλαιο, λιγνίτης, χρυσός κλπ.). Μόνο έτσι ο Λαός μας θα μπορούσε να ανακτήσει την οικονομική και εθνική κυριαρχία του που είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης παραγωγικής δομής μας, χωρίς χρέη και επικυρίαρχους και χωρίς ανεργία και κάποιους να τρώνε με χρυσά κουτάλια ενώ η μεγάλη πλειοψηφία να βρίσκεται στα όρια της απόγνωσης.
Σήμερα, μια εβδομάδα μετά τις εκλογές, είναι ασφαλές το συμπέρασμα ότι η (α) επιλογή παραπάνω είναι αυτή που έκανε η αποπροσανατολιστική ρεφορμιστική Αριστερά, η οποία ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας. Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι ότι καμία από τις κύριες προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να γίνουν πράξη από την κυβέρνηση. Έτσι, πριν από τις εκλογές, ο Τσίπρας και άλλα μέλη της ηγεσίας του κόμματος δεσμεύθηκαν σε τέσσερις κύριες αλλαγές. Πρώτον, να σκίσουν το «μνημόνιο», δεύτερον, να πετάξουν έξω την Τρόικα, τρίτον, να διαγράψουν το χρέος (ή το μεγαλύτερο μέρος του) και τέταρτον -η σημαντικότερη (γι' αυτούς) πτυχή του «ριζοσπαστικού» προγράμματός τους- να αντικατασταθεί η λιτότητα (που τη θεωρούσαν κυρίως υπεύθυνη για την παρούσα οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην Ελλάδα), με την ανάπτυξη.
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2015
«Δεν εκβιαζόμαστε»: Κάλεσμα στο Σύνταγμα απόψε στις 18.00
Το βράδυ της Τετάρτης 4/2 ο αρχιτραπεζίτης Ντράγκι επέλεξε να παίξει το παιχνίδι της Μέρκελ ξανά και να εκβιάσει τον ελληνικό λαό και τη νέα ελληνική κυβέρνηση.
Δεν πρόκειται να υποκύψουμε ξανά στον εκβιασμό.
Ούτε εμείς που τα τελευταία πέντε χρόνια ζούμε υπό το ζυγό των μνημονίων, ούτε η κυβέρνηση Τσίπρα που ανέλαβε πριν λίγες μέρες και τιμά την εντολή που της έδωσε ο ελληνικός λαός.
Δεν μας φοβίζει κανένας. Η Δημοκρατία μίλησε και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μην την ακούσει.
Κατεβαίνουμε στο Σύνταγμα και τις άλλες πλατείες της χώρας την Πέμπτη 5/2 στις 18.00 και όσες άλλες μέρες χρειαστεί, για να στείλουμε το μήνυμα σε όσους νομίζουν ότι μας έχουν στο χέρι, ότι κάτι δεν έχουν καταλάβει καλά.
Η εποχή του γονατισμένης Ελλάδας και των υπάκουων κυβερνήσεων, τελείωσε.
Στηρίζουμε την αμετακίνητη στάση της κυβέρνησης μας.
Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους λαούς της Ευρώπης που περιμένουν από την Ελλάδα να στείλει το μήνυμα της αξιοπρέπειας και του τερματισμού της λιτότητας!
«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΚΒΙΑΖΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΚΒΙΑΣΤΕΙ»
«Απολύτως διασφαλισμένο» το τραπεζικό σύστημα παρά την απόφαση της ΕΚΤ να σταματήσει από τις 11/2 να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρα, επαναλαμβάνουν κυβερνητικές πηγές υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση εγγυάται στον ελληνικό λαό ότι θα εξασφαλίσει τόσο την οικονομική όσο και την κοινωνική σταθερότητα, όντας αποφασισμένη να τιμήσει τη νωπή λαϊκή εντολή.
Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να σταματήσει από τις 11/2 να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρα συνιστά πράξη πολιτικής πίεσης για τηv ταχεία σύναψη συμφωνίας, επαναλμβάνουν πηγές του Μεγάρου μαξίμου. Όπως, μάλιστα, επισημαίνει το Bloomberg «η κίνηση της ΕΚΤ θα έχει πολύ μικρές επιπτώσεις στις ελληνικές τράπεζες».
Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι η ρευστότητα και χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών είναι απολύτως διασφαλισμένες από τον μηχανισμό του ELA. Σημειώνεται ότι η δυνατότητα εκταμίευσης από τον ELA αυξήθηκε κατά 10 δισ. ευρώ.Όπως ξεκαθαρίζουν οι κυβερνητικές πηγές, η κυβέρνηση είναι προσηλωμένη στην ανεύρεση λύσης που θα είναι επωφελής τόσο για την Ελλάδα όσο και για τους ευρωπαίους εταίρους μας. Μια τέτοια λύση μπορεί να προέλθει μόνο από τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων, στο πλαίσιο των κανόνων της ΕΕ, καθώς και της ανάγκης για τερματισμό της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα και επανεκκίνηση της οικονομίας της.Η ελληνική κυβέρνηση, επισημαίνουν, εγγυάται στον ελληνικό λαό ότι θα εξασφαλίσει τόσο την οικονομική όσο και την κοινωνική σταθερότητα. Και είναι αποφασισμένη να τιμήσει τη νωπή λαϊκή εντολή. «Η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει σκοπό να εκβιάσει κανέναν αλλά και δεν πρόκειται να εκβιαστεί» συμπληρώνουν με έμφαση.Υπενθυμίζουμε ότι ο πρόεδρος της ΕΚΤ επικοινώνησε με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα μόλις ο τελευταίος επέστρεψε το βράδυ της Τετάρτης στην Αθήνα προκειμένου να τον ενημερώσει για την απόφαση της ΕΚΤ. Ο Μ. Ντράγκι δήλωσε στον Αλ. Τσίπρα ότι αυτή απόφαση δεν επηρεάζει το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ελλάδας καθώς ανανεώνει την ρευστότητα των τραπεζών μέσω του ELA. Ο πρωθυπουργός τον άκουσε με προσοχή και του επεσήμανε ότι τον δεσμεύει απόλυτα η πρόσφατη λαϊκή εντολή και στη βάση αυτή θα συνεχίσει να αναζητεί συμφωνία με τους εταίρους.Η απόφαση της ΕΚΤ να σταματήσει να κάνει αποδεκτά ως ενέχυρα τα ελληνικά κρατικά ομόλογα από τις 11 Φεβρουαρίου, δεν αντανακλά σε καμία περίπτωση αρνητικές εξελίξεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα της χώρας και έρχεται μετά από δύο ημέρες ουσιαστικής σταθεροποίησής του, ανέφερε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών. Μάλιστα όπως επισημαίνει το υπουργείο στην ανακοίνωσή του η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα λαμβάνοντας και ανακοινώνοντας τη συγκεκριμένη απόφαση, ασκεί πίεση στο Eurogroup να προχωρήσει γοργά στην σύναψη νέας αμοιβαίως επωφελούς συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων της.
Κατηγορηματικός ο Γ. Σακελλαρίδης: Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι εξασφαλισμένο (βίντεο)
Κατηγορηματικός αναφορικά με το τραπεζικό σύστημα της χώρας εμφανίστηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γ. Σακελλαρίδης μιλώντας στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» την επομένη της απόφασης της ΕΚΤ.
«Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι
εξασφαλισμένο όσον αφορά τη ρευστότητά του και τη χρηματοδότησή του και
επομένως δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας», είπε ο κ. Σακελλαρίδης.
https://syrizahalandriou.wordpress.com
ΣΥΡΙΖΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ _ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΤΡΑΓΚΙ
Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να σταματήσει από τις 11/2 να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρα συνιστά πράξη πολιτικής πίεσης για τηv ταχεία σύναψη συμφωνίας,
επαναλμβάνουν πηγές του Μεγάρου μαξίμου. Όπως, μάλιστα, επισημαίνει το
Bloomberg «η κίνηση της ΕΚΤ θα έχει πολύ μικρές επιπτώσεις στις
ελληνικές τράπεζες».
Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι η ρευστότητα και χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών είναι απολύτως διασφαλισμένες από τον μηχανισμό του ELA. Σημειώνεται ότι η δυνατότητα εκταμίευσης από τον ELA αυξήθηκε κατά 10 δισ. ευρώ.
Όπως ξεκαθαρίζουν οι κυβερνητικές πηγές, η κυβέρνηση είναι
προσηλωμένη στην ανεύρεση λύσης που θα είναι επωφελής τόσο για την
Ελλάδα όσο και για τους ευρωπαίους εταίρους μας. Μια τέτοια
λύση μπορεί να προέλθει μόνο από τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων, στο
πλαίσιο των κανόνων της ΕΕ, καθώς και της ανάγκης για τερματισμό της
ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα και επανεκκίνηση της οικονομίας της.
Η ελληνική κυβέρνηση, επισημαίνουν, εγγυάται στον ελληνικό λαό ότι θα
εξασφαλίσει τόσο την οικονομική όσο και την κοινωνική σταθερότητα. Και
είναι αποφασισμένη να τιμήσει τη νωπή λαϊκή εντολή. «Η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει σκοπό να εκβιάσει κανέναν αλλά και δεν πρόκειται να εκβιαστεί» συμπληρώνουν με έμφαση.
Υπενθυμίζουμε ότι ο πρόεδρος της ΕΚΤ επικοινώνησε με τον πρωθυπουργό
Αλέξη Τσίπρα μόλις ο τελευταίος επέστρεψε το βράδυ της Τετάρτης στην
Αθήνα προκειμένου να τον ενημερώσει για την απόφαση της ΕΚΤ. Ο Μ.
Ντράγκι δήλωσε στον Αλ. Τσίπρα ότι αυτή απόφαση δεν επηρεάζει το
χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ελλάδας καθώς ανανεώνει την ρευστότητα των
τραπεζών μέσω του ELA. Ο πρωθυπουργός τον άκουσε με προσοχή και του
επεσήμανε ότι τον δεσμεύει απόλυτα η πρόσφατη λαϊκή εντολή και στη βάση
αυτή θα συνεχίσει να αναζητεί συμφωνία με τους εταίρους.
Η απόφαση της ΕΚΤ να σταματήσει να κάνει αποδεκτά ως ενέχυρα τα
ελληνικά κρατικά ομόλογα από τις 11 Φεβρουαρίου, δεν αντανακλά σε καμία
περίπτωση αρνητικές εξελίξεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα της χώρας και
έρχεται μετά από δύο ημέρες ουσιαστικής σταθεροποίησής του, ανέφερε σε
ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών. Μάλιστα όπως επισημαίνει το
υπουργείο στην ανακοίνωσή του η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα λαμβάνοντας
και ανακοινώνοντας τη συγκεκριμένη απόφαση, ασκεί πίεση στο Eurogroup να
προχωρήσει γοργά στην σύναψη νέας αμοιβαίως επωφελούς συμφωνίας μεταξύ
της Ελλάδας και των εταίρων της.
https://syrizahalandriou.wordpress.com
581.708,74 ευρώ στον Δήμο Χαλανδρίου από τους Κ.Α.Π. έτους 2015.
Απόδοση εσόδων από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους έτους 2015, σε όλους τους Δήμους της Χώρας, προς κάλυψη λειτουργικών και λοιπών γενικών δαπανών τους- Β΄κατανομή έτους 2015.
Στον Δήμο Χαλανδρίου αποδίδεται το ποσό των 581.708,74 ευρώ.
Δείτε Ε Δ Ω την απόφαση του ΥΠ.ΕΣ.
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015
Τέλος στον «επανέλεγχο» και στις διώξεις των αιρετών – Τι συζήτησαν Βούτσης & ΠΟΕ-ΟΤΑ
Τέλος μπαίνει στη διαδικασία του «επανελέγχου» μετατροπής συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, καθώς και στις διώξεις που ασκήθηκαν σε όσους δημάρχους αρνήθηκαν να αποστείλουν σχετικά στοιχεία στην προηγούμενη κυβέρνηση.
Αυτό δεσμεύτηκε ο νέος υπουργός Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Νίκος Βούτσης στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, ύστερα από σχετικό αίτημα της Ομοσπονδίας στην σημερινή τους συνάντηση.
Υπενθυμίζεται ότι η διαδικασία του «επανελέγχου» στόχευε στην αναζήτηση υπαλλήλων προς απόλυση. Οι δήμαρχοι που είχαν αρνηθεί να προχωρήσουν τη διαδικασία στον δήμο τους ενήργησαν με βάση και σχετικές αποφάσεις των δημοτικών τους συμβουλίων. Στις διώξεις που είχαν ασκηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, συμπεριλαμβάνονταν και τα ονόματα των αρμόδιων υπηρεσιακών παραγόντων των δήμων (γενικοί διευθυντές προσωπικού ως επί το πλείστον).
Κατά τα λοιπά, η συνάντηση είχε ως στόχο να δεσμευθεί η νέα ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών στις προεκλογικές εξαγγελίες, όσον αφορά στους εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Όπως δήλωσε μετά τη συνάντηση ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ Θέμης Μπαλασόπουλος, η ΠΟΕ-ΟΤΑ έθεσε τα ζητήματα της αξιολόγησης, του επανέλεγχου των συμβάσεων, του Πειθαρχικού Δικαίου, της μισθολογικής και βαθμολογικής εξέλιξης, της ιδιωτικοποίησης τομέων της Αυτοδιοίκησης με αιχμή του δόρατος τα απορρίμματα, του νέου Κώδικα Υπαλλήλων και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της επιστροφής των απολυμένων και της επανασύστασης διαλυμένων υπηρεσιών -όπως η Δημοτική Αστυνομία και ο θεσμός των Σχολικών Φυλάκων.
Στόχος, όπως είπε, είναι να ασκηθεί πίεση ώστε η κυβέρνηση να υλοποιήσει τις προεκλογικές δεσμεύσεις της. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα δυο «μεγάλα και ανοικτά ζητήματα» -όπως είπε- του επανελέγχου των συμβάσεων και της αξιολόγησης. «Δεν μπορεί να υπάρξει μεγάλη πίστωση χρόνου σε αυτά» σημείωσε ο κ. Μπαλασόπουλος και πρόσθεσε ότι ως σημαντικά ζητήματα ακολουθεί η απαραίτητη αλλαγή στο Πειθαρχικό Δίκαιο που καταργεί το τεκμήριο αθωότητας και η νομοθετική αλλαγή όσον αφορά στην εκχώρηση αρμοδιοτήτων των ΟΤΑ στους ιδιώτες. «Ζητήσαμε δεσμεύσεις για την επιστροφή των εργαζομένων, την επανασύσταση υπηρεσιών, το σταμάτημα του επανέλεγχου και αλλαγή των διατάξεων που εκχωρούν τη διαχείριση των απορριμμάτων στους ιδιώτες» είπε ο κ. Μπαλασόπουλος.
«Ο υπουργός διευκρίνισε ότι η εξέλιξη ουσιαστικών θεμάτων σχετίζεται με τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις» πρόσθεσε το μέλος της ΕΕ της ΠΟΕ-ΟΤΑ Νίκος Αδαμόπουλος και ο Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας Γιάννης Τσούνης κατέληξε ότι «εμείς ήρθαμε να πιέσουμε για να υπάρξει δέσμευση στις προγραμματικές δηλώσεις».
ΣΧΟΛΙΟ ΠΛΑΤΕΙΑΣ:
Πάει και αυτό. Ας κάνουμε και καμιά ουσοιαστική δουλειά τώρα που τέλειωσε η ..... "επανάσταση".
ΣΥΡΙΖΑ : H ενσωματωμένη στη ΝΔΤ Αριστερά δεν μπορεί να οδηγήσει στο τέλος της καταστροφής*
Δεν υπάρχει καμία
αμφιβολία ότι η ψήφος του ελληνικού λαού την περασμένη Κυριακή ήταν ένα μεγάλο
χαστούκι στην Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε – οι ελίτ που εδρεύουν στις χώρες G7 που
διαχειρίζεται τη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης —η οποία
εκπροσωπείται στην Ελλάδα, όλα αυτά τα χρόνια της οικονομικής και κοινωνικής
καταστροφής, από την «περίφημη» Τρόικα —ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ), καθώς και στις ντόπιες
ελίτ. Ήταν ακριβώς η ίδια η Υ/Ε και η Ευρωπαϊκή συνιστώσα της (η ελίτ της ΕΕ
και κυρίως η Γερμανική που είναι κυρίαρχη μέσα σε αυτή), οι οποίες έχουν
καταστρέψει τη ζωή της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού, στην προσπάθειά
τους να «σώσουν» την Ελλάδα από τη χρεοκοπία. Εντούτοις, όπως προσπάθησα
να δείξω αλλού,[1] η παγίδα του
χρέους, στην οποία έπεσε η Ελλάδα ήδη από τη δεκαετία του 1980, είχε άμεση
σχέση με την ίδια την ένταξη της χώρας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Ήταν μέσα
από αυτή τη διαδικασία ενσωμάτωσης στην ΝΔΤ που η Ελλάδα έχασε ένα σημαντικό
βαθμό αυτοδυναμίας, ο οποίος είχε επιτευχθεί στη μεταπολεμική περίοδο. Τότε
αναπτύχθηκε μια παρασιτική οικονομική δομή, στην οποία, εκτός από τον τουρισμό
και τη ναυτιλία, δεν υπήρχαν άλλες κύριες πηγές εσόδων για την αγορά των
αυξανόμενων εισαγωγών που είχαν επιβάλλει οι ανοικτές και απελευθερωμένες
αγορές των Συνθηκών της ΕΕ. Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα ήταν τα τεράστια
ελλείμματα στον προϋπολογισμό, που χρηματοδοτήθηκαν μέσω του ξένου δανεισμού,
καθώς και τα παράλληλα ελλείμματα του προϋπολογισμού για τη χρηματοδότηση ενός
διογκούμενου κράτους πρόνοιας, καθώς οι ντόπιες ελίτ δεν ήταν διατεθειμένες να
μοιραστούν το φορολογικό βάρος για τη χρηματοδότηση του—μια πρακτική η οποία
αναπόφευκτα εξαπλώθηκε σύντομα στην υπόλοιπη κοινωνία. Όταν οι ελίτ
αποφάσισαν να ενσωματώσουν την Ελλάδα και στην Ευρωζώνη, η χώρα όχι μόνο έχασε
και επίσημα πια την οικονομική κυριαρχία της, αλλά και αύξησε ακόμη περισσότερο
τον δανεισμό από το εξωτερικό, που τώρα στηριζόταν μάλιστα από ένα ισχυρό
νόμισμα. Μέχρι που έσκασε ολόκληρη η φούσκα αυτή, όταν ο ξένος δανεισμός έγινε
πιο δύσκολος λόγω της οικονομικής κρίσης του 2008-9 και οδηγηθήκαμε στη
χρεοκοπία και μια πρωτόγνωρη, στο βάθος και την έκταση της, διεθνή
επιτήρηση. Αυτή είναι η διαδικασία, με λίγα λόγια. που οδήγησε στη
μετατροπή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο της Υ/Ε. [2]
Το αναπόφευκτο
συμπέρασμα μιας τέτοιας ανάλυσης είναι ότι η λιτότητα είναι ένα σύμπτωμα της
κρίσης, όχι η αιτία της, και έχει να κάνει με τη διαστρέβλωση, αν όχι την
αποδιάρθρωση, των δομών παραγωγής και κατανάλωσης την οποία επιβάλλει η ΝΔΤ της
νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, ως μέρος της διαδικασίας ενσωμάτωσης των
χωρών σε αυτή, προς όφελος των Υπερεθνικών Επιχειρήσεων (πολυεθνικών) που
ελέγχουν την όλη διαδικασία. Έτσι, αν και το αποτέλεσμα των ελληνικών
εκλογών, άμεσα, ήταν ένα χαστούκι ενάντια στις πολιτικές λιτότητας που
επιβάλλονται από την Υ/Ε μέσω της Τρόικας, έμμεσα, ήταν ένα χαστούκι κατά της
ίδιας της ΕΕ και της Υ/Ε. Μόνο όμως έμμεσα, λόγω του τεράστιου
αποπροσανατολισμού του λαού από τον ΣΥΡΙΖΑ, που κέρδισε τις εκλογές, με βάση
μια πολιτική πλατφόρμα σύμφωνα με την οποία οι αιτίες της κρίσης ήταν κάποιες
«κακές» πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται από κάποιους κακούς πολιτικούς και
οικονομολόγους. Πράγμα που σημαίνει ότι αρκούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να αναγκάσει τους
«κακούς» να αλλάξουν τις πολιτικές τους, μέσω της εκλογής καλών πολιτικών που
θα επέλεγαν και τους αντίστοιχα καλούς οικονομολόγους (βλ. Βαρουφάκη). Όλα αυτά
βέβαια τα παραμύθια γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διανοήθηκε ποτέ να κριτικάρει τις ίδιες
τις δομές της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς, οπότε περιορίζεται πάντα
στο να «βαρά το σαμάρι»!
Με δεδομένο όμως ότι
τα κόμματα που υποστήριζαν τη συνέχιση των ίδιων πολιτικών, ανεξάρτητα από τις
συνέπειες της στον λαό, κέρδισαν περίπου το 40 τοις εκατό των ψήφων, σε μια
εκλογή, στην οποία το επίσημο ποσοστό αποχής ήταν περίπου 40 τοις εκατό (αλλά
το πραγματικό ποσοστό μπορεί να είναι σημαντικά χαμηλότερο λόγω της μη
ανανέωσης των εκλογικών καταλόγων—γύρω στα 25-30 τοις εκατό) αυτό
σημαίνει ότι περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού είναι αποφασισμένο να
παραμείνει στην ΕΕ, ανεξάρτητα από το κόστος. Αναφέρομαι βέβαια στα
«καθαρά», υπέρ της ΕΕ, κόμματα— ΝΔ και ΠΑΣΟΚ— καθώς, και το Ποτάμι, το νέο συστημικό
κόμμα που δημιουργήθηκε από τις ντόπιες και ξένες ελίτ πριν από ένα χρόνο,
ακριβώς για την προώθηση της φιλο-ΕΕ γραμμής, με περικάλυμμα κατά της διαφθοράς
κλπ— την οποία άλλωστε και ο …Σόιμπλε επιδιώκει να μειώσει! Άλλο ένα τρίτο του
πληθυσμού θα ήταν διατεθειμένο να μείνει στην ΕΕ, αλλά μόνο όταν το κόστος στο
λαό δεν θα ήταν δυσβάστακτο (όπως υπονοεί η ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι και η
πρακτική του, και το τελευταίο τρίτο δεν πιστεύει ότι οποιαδήποτε πραγματική
λύση είναι δυνατή εντός της ΕΕ. Χοντρικά, η διαίρεση αυτή συμπίπτει με μια
ανάλογη κοινωνική διαίρεση του πληθυσμού μεταξύ του ενός τρίτου που είναι οι
προνομιούχοι της παγκοσμιοποίησης, ενός τρίτου που μόλις καταφέρνει να καλύψει
τις βασικές ανάγκες του, και του τελευταίου τρίτου, το οποίο έχει πλήρως
εξαθλιωθεί.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επομένως
προσπάθησε να προσελκύσει αυτό το μεσαίο τρίτο του πληθυσμού —δηλαδή τα
σταδιακά φτωχοποιούμενα μεσαία στρώματα καθώς και τη μικροαστική τάξη, στον
ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Το μεγαλύτερο μέρος της εργατικής τάξης, οι
άνεργοι και οι φτωχοί είτε απείχαν, είτε, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία
για τη γεωγραφική κατανομή των ψήφων, ψήφισαν κυρίως το Κομμουνιστικό Κόμμα
(ΚΚΕ) και τη Χρυσή Αυγή (ΧΑ), η οποία έχει σαφείς συμπάθειες προς τους
συνεργάτες των Ναζί κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής και στη συνέχεια
προς τη Δεξιά στον επακόλουθο εμφύλιο πόλεμο, καθώς και στην ξενοκίνητη
στρατιωτική χούντα της δεκαετίας του 1960. Εντούτοις, όπως εύστοχα
επισημαίνει ο Χοακίν Φλόρες:
«Είναι ενδιαφέρον ότι
η ΧΑ, ζητεί τόσο την εθνικοποίηση της βιομηχανίας χρυσού στη Χαλκιδική, όσο και
άλλων μεγάλων βιομηχανιών, και της κεντρικής τράπεζας. Αυτές είναι μεταξύ
των πραγματικών οικονομικών αλλαγών που θα απελευθέρωναν την Ελλάδα, αλλά
παρόλα αυτά, στην Αριστερά, μόνο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ)
υποστηρίζει παρόμοιες θέσεις. Το γεγονός ότι μόνο τα πιο ριζοσπαστικά
κόμματα έχουν τις πιο λογικές και ειλικρινείς λύσεις στο σημερινό πρόβλημα της
Ελλάδας, εκφράζει ένα ιδιαίτερο πρόβλημα σχετικά με την Ελλάδα. Στην «Μελέτη της Ιστορίας» του, ο Toynbee αναπτύσσει την
έννοια των πολιτισμών που διέρχονται από τα στάδια της ανάπτυξης και της
ύστερης αποσύνθεσης, καθώς και των άκαρπων και αποτυχημένων πολιτισμών. Το
συμπέρασμα του είναι ότι ένα χαρακτηριστικό σημάδι ενός εν αποσυνθέσει ή αποτυχημένου
πολιτισμού είναι πως οι πιο λογικές λύσεις περιθωριοποιούνται εντελώς, και
υποστηρίζονται μόνο από εκείνους που βρίσκονται στο ριζοσπαστικό περιθώριο».[3]
Στην πραγματικότητα,
το Κομμουνιστικό Κόμμα είχε προ πολλού τεθεί στο περιθώριο, δεδομένου ότι είχε
απαγορευτεί για πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα μετά την ήττα του στον εμφύλιο
πόλεμο και, στη συνέχεια, νομιμοποιήθηκε μετά την πτώση της στρατιωτικής
χούντας το 1974, με την σιωπηρή προϋπόθεση ότι θα εγκαταλείψει οποιαδήποτε
επαναστατική τακτική, ενώ η Χρυσή Αυγή έχει ουσιαστικά απαγορευτεί σήμερα, με
το μεγαλύτερο μέρος της ηγεσίας της να είναι στη φυλακή χωρίς δίκη, και χωρίς
να έχει καμιά πρόσβαση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης — αν και επίσημα,
εξακολουθεί να είναι νόμιμη!
Υπό αυτές τις
συνθήκες, το πολιτικό παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ να στρέψει τη λαϊκή οργή σε ανώδυνα
για το σύστημα αιτήματα πέτυχε, αφού το πρόγραμμά του δεν αμφισβήτησε ποτέ την
ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, αλλά ούτε καν περιέλαβε κανένα
ριζοσπαστικό μέτρο πχ για την εθνικοποίηση των τραπεζών (συμπεριλαμβανομένης
και της Τράπεζας της Ελλάδας), και κάποιων βιομηχανικών κλάδων-κλειδιά, καθώς
και για την εισαγωγή οποιωνδήποτε πραγματικών ελέγχων στις αγορές εμπορευμάτων,
κεφαλαίου και εργασίας. Ωστόσο, η έλλειψη παρόμοιων ελέγχων (που δεν
επιτρέπονται έτσι και αλλιώς βάσει των Συνθηκών της ΕΕ) καθιστά αδύνατη την
αναγέννηση της παραγωγικής βάσης, που θα στηρίζεται σε κάποιο ριζοσπαστικό
πρόγραμμα το οποίο θα στόχευε στην αυτοδυναμία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




