
Αναφορικά με την συγκέντρωση της 18ης Ιουνίου
Είχε πολύ κόσμο, ο οποίος σηκώθηκε από τον καναπέ. Δεν είναι το κλασσικό -αν θέλετε- κοινό που πηγαίνει στην Πλατεία Συντάγματος και διαδηλώνει. Εγώ θα σας πω δύο πράγματα. Η χθεσινή συγκέντρωση δεν είχε κανένα κομματικό πρόσημο. Είδα στελέχη, φίλους ή γνωστούς από πολλούς κομματικούς χώρους. Πράγμα το οποίο δείχνει ότι ήταν κάτι ευρύτερο, από το να πούμε ότι κατέβηκε ένας κόσμος που στηρίζει τη ΝΔ. Το λέω αυτό, επειδή κάποιοι προσπάθησαν να το παρουσιάσουν ότι ήταν κομματική εκδήλωση. Εγώ να σας πω ότι η ΝΔ δεν έκανε καμία μορφή κινητοποίησης στο στελεχιακό της δυναμικό. Δεν συμμετείχαμε ούτε οργανωτικά, ούτε σε κανένα επίπεδο για την οργάνωση αυτής της εκδήλωσης.
Το δεύτερο ήταν ο τρόπος με τον οποίο διαδήλωναν. Δεν υπήρχε διαδήλωση ενάντια σε κάποιον. Δεν έβριζε ο κόσμος κάποιον. Μία ανησυχία εξέφραζε για την πορεία της χώρας, σε μία στιγμή που έχει διακοπεί η διαπραγμάτευση, σε μία στιγμή στην οποία φαίνεται ότι έχουμε οδηγηθεί και ζούμε όλα τα πιθανά αδιέξοδα που θα μπορούσε να περιγράψει κανένας. Σε μία στιγμή όπου το Grexit έχει επανέλθει ως κύριο θέμα στην ατζέντα των πρωτοσέλιδων αλλά και των δηλώσεων ευρωπαίων πολιτικών. Ένα Grexit το οποίο είχε σταματήσει να είναι στο μυαλό των εταίρων αλλά και της παγκόσμιας οικονομικής κοινότητας από το καλοκαίρι του 2012.





