Η φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων στην ΕΕ

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ενώ τα μίντια οργίασαν με τις δηλώσεις Φάρατζ στην Ευρωβουλή —κάποιοι μάλιστα καλοταϊσμένοι δημοσιογράφοι «προσβλήθηκαν» κιόλας για λογαριασμό μας!— ο οποίος απλά είπε το αυτονόητο που γνωρίζει όλος ο Ελληνικός λαός, η εκφυλισμένη Ευρώ-«Αριστερά» και η Πράσινη ουρά της (Κον Μπεντίτ κ.λπ.) συντάσσονται βέβαια με το Ευρωπαϊκό κατεστημένο —από όπου και τελικά τρέφονται. Παράλληλα, η εξαπάτηση των λαϊκών στρωμάτων εντείνεται ενόψει Ευρωεκλογών και δημοτικών εκλογών. Ο στόχος είναι να μειώσουν το αντί-ΕΕ ρεύμα που φουντώνει καθημερινά και απειλεί να συμπαρασύρει στο προβλεπτό μέλλον το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα που έχει οδηγήσει στη μαζική φτωχοποίηση τα θύματα της παγκοσμιοποίησης στην Ευρώπη. Οι Ευρώ-ελίτ, μάλιστα, δεν διστάζουν τώρα να προτείνουν την πλήρη κατεδάφιση των υπολειμμάτων του κράτους πρόνοιας που είχε κτιστεί στην διάρκεια της σοσιαλδημοκρατικής συναίνεσης, χάρη στους λαϊκούς αγώνες, αλλά και την άμεση γειτνίαση της Ευρώπης με τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» που, (ανεξάρτητα από τα όποια προβλήματά του), είχε αναμφισβήτητα λύσει σημαντικά προβλήματα στην κάλυψη βασικών αναγκών και την κοινωνική πρόνοια.

Όμως, αυτό συνέβαινε στην εποχή που δεν είχαν εξαπλωθεί οι πολυεθνικές, ούτε είχαν επιβάλλει ακόμη το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών κεφαλαίου και εμπορευμάτων. Δηλαδή, στην εποχή του «κράτους-έθνους», πριν την ανάδυση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, όταν ακόμη η ΕΟΚ δεν είχε καν συμπληρώσει τη διαδικασία ενοποίησής της μέσα στην Ενιαία Αγορά, που σήμαινε την πλήρη ενσωμάτωσή της στην ΝΔΤ. Τότε, ήταν εφικτή η βαρύτερη φορολόγηση των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων για την καλύτερη κάλυψη των βασικών αναγκών όλων. Προφανώς, παρόμοια πολιτική σήμερα, με ανοικτές τις αγορές κεφαλαίου, θα σήμαινε την μαζική έξοδο του σε άλλους παραδείσους που δεν πάσχουν από παρόμοια «ελαττώματα» (Ινδία, Κίνα κ.λπ.). Αυτήν τη θεμελιακή αλήθεια της παγκοσμιοποίησης η εκφυλισμένη «Αριστερά» προσποιείται ότι δεν την καταλαβαίνει για να μπορεί να πουλά «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» στους οπαδούς της. Τώρα μαθαίνουμε ότι η Γερμανική καγκελαρία (με την αγαστή σύμπνοια της Βρετανικής συντηρητικής κυβέρνησης) διαπίστωσε ότι βασικός λόγος που η ΕΕ δεν είναι το ίδιο ανταγωνιστική με τα άλλα μπλοκ (κυρίως Αμερικανικό και Ανατολικής Ασίας) είναι ότι ξοδεύει συγκριτικά πάρα πολλά για την κοινωνική πρόνοια. Όπως δηλώνουν, ενώ στην ΕΕ αναλογεί μόνο το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού που ελέγχει το 25% του παγκόσμιου προϊόντος, η κοινωνική πρόνοια ακόμη απορροφά το 50% των παγκόσμιων σχετικών δαπανών .

Φυσικά, κράτη-έθνη, τυπικά, υπάρχουν και σήμερα αλλά, όπως απέδειξε περίτρανα και η κοινοβουλευτική Χούντα μας, αποτελούν απλά τους τοποτηρητές και εκτελεστές των αποφάσεων μιας Υπερεθνικής Ελίτ, η οποία ελέγχει τους διεθνείς οικονομικούς μηχανισμούς, όπως τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Στην περίπτωση της Ευρωζώνης, μάλιστα, έχει καταργήσει την οικονομική κυριαρχία των εξαρτημένων χωρών–μελών της Ευρωζώνης που δεν ελέγχουν πια ούτε το ίδιο το νόμισμά «τους» και επομένως την οικονομική πολιτική τους. Σήμερα, οι Ευρώ-ελίτ ξέρουν πολύ καλά ότι για να ανταγωνιστούν τις χώρες των άλλων μπλοκ θα πρέπει να προσφέρουν παρόμοια πλεονεκτήματα στους επενδυτές των πολυεθνικών. Και αυτή είναι και η πεμπτουσία της παγκοσμιοποίησης: οι ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές φέρνουν εξίσωση των όρων ανταγωνισμού, εξισώνοντας προς τα κάτω —μέχρι μηδενικού επιπέδου— κάθε μη «επικερδή» δραστηριότητα, όπως η Κοινωνική Πρόνοια.

Αποτελούν, επομένως, ανέκδοτα για αφελείς αυτά που ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ότι αρκεί να νικήσει η «Ευρώ-Αριστερά» με αρχηγό… τον Τσίπρα για να αλλάξουν οι πολιτικές αυτές. Και είναι ανέκδοτα, όχι μόνο γιατί αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας ότι η εκφυλισμένη Ευρώ-Αριστερά που είναι από καιρό «τελειωμένη» στην Ευρώπη (ακριβώς γιατί δεν προσφέρει κανένα ρεαλιστικό πρόγραμμα εξόδου των λαϊκών στρωμάτων από την αθλιότητα) θα μπορούσε ποτέ να νικήσει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Αλλά και γιατί η Μέρκελ, από την ταξική σκοπιά των βολεμένων της παγκοσμιοποίησης την οποία υποστηρίζει, έχει απόλυτα δίκιο. Πράγματι, αυτοί που επιβιώνουν σε μια άκρως ανταγωνιστική διεθνοποιημένη οικονομία είναι αυτοί με την μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα. Και η Ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα φθίνει συνεχώς και ασταμάτητα, παρόλο που η βασική αιτία για την Ευρωπαϊκή ενοποίηση, την δεκαετία του 80, ήταν ακριβώς η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της. Ήταν τη δεκαετία 1979-1989, όταν άρχιζε να φουντώνει η παγκοσμιοποίηση, που οι Ευρώ-ελίτ διαπίστωναν πανικόβλητες ότι το Ευρωπαϊκό μερίδιο στις παγκόσμιες εξαγωγές παρέμενε στάσιμο, την στιγμή που το Αμερικανικό αυξανόταν κατά 3,5% και αυτό της Άπω Ανατολής κατά 48%! Όμως, οι τάσεις αυτές μείωσης της Ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας δεν αντιστράφηκαν ούτε με την Ενιαία Αγορά, ούτε με την Ευρωζώνη αφού, (σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας), το Ευρωπαϊκό μερίδιο στις παγκόσμιες εξαγωγές έπεσε από 35.8% το 1990, σε 29.7% το 2000, και το 2010 είχε πέσει παραπέρα στο 26.3%

 Με δεδομένο, επομένως, ότι οι αγορές θα μείνουν ανοικτές και απελευθερωμένες και μετά τυχόν νίκη του ΣΥΡΙΖΑ που δεν θέτει καν παρόμοιο θέμα, οι μισθοί και συντάξεις θα μείνουν καθηλωμένοι στα σημερινά άθλια επίπεδα (έτσι πετύχαμε το πλεόνασμα που παίρνουν δεδομένο οι οικονομικοί «εγκέφαλοι» του κόμματος) και θα χρησιμοποιούνται σαν βάση για τυχόν μικρό-αυξήσεις στο μέλλον, (πάντα σε σχέση με αύξηση της παραγωγικότητας). Ακόμη, η δημόσια Υγεία και Εκπαίδευση δεν πρόκειται ποτέ να επανέλθουν στα προ-κρίσης επίπεδα αφού θα πρέπει να διατηρούμε «υγιή» τον προϋπολογισμό, ενώ οι τιμές βασικών αγαθών θα αυξάνουν συνεχώς γιατί δεν πρόκειται βέβαια να επανα-κοινωνικοποιηθούν το ηλεκτρικό, το νερό, οι συγκοινωνίες κ.λπ. Τέλος, οι νέοι θα συνεχίσουν να φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό, αφού και η μείωση της ανεργίας θα είναι οριακή και εξαρτώμενη από τον βαθμό που τα άθλια ημερομίσθια θα προσελκύσουν κάποιες πολυεθνικές, στην Ιρλανδικού τύπου «ανάπτυξη της μαζικής μετανάστευσης», η οποία θα ακολουθήσει...
​​

 http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2011_01_19.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org

 

ΑΛ ΣΑΛΕΧ vs .... ΑΛ ΣΑΧΛΕΣ

Αλ Σάλεχ: "Θα παλέψω για να πέσει η χούντα της Αριστεράς"

Σε δηλώσεις που αναμένεται να τη φέρουν σε «μετωπική» με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προέβη η επικοινωνιολόγος του ΠΑΣΟΚ Αφροδίτη Αλ Σαλέχ μιλώντας στην «Ελευθεροτυπία».

Ερωτώμενη για τη στάση της σε περίπτωση που στις επόμενες εκλογές βγει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ είπε: «Θεός φυλάξοι! Θα μεταναστεύσω στο Παρίσι».
 H νεαρή επικοινωνιολόγος ανέφερε ακόμη την πρόθεσή της να κάνει αγώνες στο Παρίσι για να… «πέσει η χούντα της Αριστεράς»! Αναφέρει ακόμη ότι, εάν υπάρξουν διεργασίες συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ και η Κουμουνδούρου βάλει «βέτο» για την ίδια, τότε θα βάλει κι εκείνη… βέτο για τον Αλέξη Τσίπρα.

«Το δικό μου θα είναι ισχυρότερο» λέει η Αλ Σαλέχ.
Πηγή: zougla.gr

ΣΧΟΛΙΟ ΠΛΑΤΕΙΑΣ: Ευτυχώς που εκτός από κάτι ...  ΑΛ ΣΑΧΛΕΣ, υπάρχει και η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΑΛ ΣΑΛΕΧ για να μας θυμίζει τι αφήσαμε πίσω ....

Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/ellada-kosmos/item/32607-alsalex-xounta

Αυτόνομη Παρέμβαση: Δευτέρα 20/01/2014 η βία στο εδώλιο του κατηγορουμένου!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ! ΕΛΑ ΠΑΜΕ ΜΠΕΜΠΑ!!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ Ε. Ε. ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2014 ΣΤΙΣ 9.00 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΛΥΘΜΩΝΟΣ-ΑΘΗΝΑ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Ε. Ε. ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ... ΕΠΙΣΤΑΤΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.

ΚΟΠΗ ΠΙΤΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΟΠΟΥΣ

Μέσω των δήμων το δωρεάν Wi-fi που υποσχέθηκε ο Σαμαράς – όλη η επιστολή προς τους δημάρχους

Για δωρεάν ασύρματο ίντερνετ σε όλη τη χώρα δεσμεύτηκε σε συνέντευξή του το Νοέμβριο του 2013 ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, προκαλώντας πλήθος αντιδράσεων. «Μπορώ σήμερα να υποσχεθώ ότι θα έχουμε δωρεάν ασύρματο WiFi ιντερνετ σε όλη την Ελλάδα σε ένα χρόνο», δήλωσε ο κ. Σαμαράς απαντώντας σε ερώτηση για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η δυσπιστία που δείχνουν οι νέοι στο πολιτικό σύστημα.

Δύο μήνες μετά η δέσμευση αυτή του πρωθυπουργού φαίνεται ότι μπορεί να ξεκινήσει να υλοποιείται, όπως δείχνει η επιστολή που έλαβαν οι δήμαρχοι της χώρας από το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Συγκεκριμένα, οι δήμαρχοι καλούνται μέχρι τις 15 Ιανουαρίου να υποδείξουν στο υπουργείο τα σημεία τα οποία συγκεντρώνουν τον περισσότερο κόσμο στο δήμο τους, καθώς και τα σημεία στα οποία οι δημότες παραμένουν για κάποιο χρονικό διάστημα.

Στόχος του υπουργείου είναι να καλυφθούν οι συγκεκριμένες τοποθεσίες με ελεύθερο ασύρματο ίντερνετ (free Wi-fi).

Όπως αναφέρει η επιστολή που έστειλε ο Γενικός Γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Μενέλαος Δασκαλάκης, οι δήμοι δεν θα επιβαρυνθούν στο ελάχιστο οικονομικά από την εγκατάσταση και τη λειτουργία του δικτύου, ενώ εάν δεν στείλουν συμπληρωμένο το έγγραφο με τις προτεινόμενες τοποθεσίες εντός προθεσμίας θα θεωρηθεί ότι δεν ενδιαφέρονται για να συμμετέχουν στη δράση.

Δείτε την επιστολή προς τους δημάρχους εδώ.

Δείτε το έντυπο που καλούνται να συμπληρώσουν οι δήμαρχοι εδώ.http://www.aftodioikisi.gr/

ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ - ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ ΚΑΙ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΣΤΟΝ ΕΟΠΥΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΕΧΘΡΑ

    Ο Πολιτισμός σαν μέσο καταπολέμησης του Φασισμού

  του Δημήτρη Β. Τσουκαλά, Βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ

Κατά έναν περίεργο τρόπο ο Φασισμός σαν ιστορικό φαινόμενο άρχισε να διαμορφώνεται στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο κατά την περίοδο της ωρίμανσης της μεγάλης πολιτιστικής άνθισης που άρχισε από τον 18ο αιώνα με τον Διαφωτισμό και συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου. Η έκρηξη αυτή των κατακτήσεων του πολιτισμού ήταν από τις μεγαλύτερες και πλέον σπουδαίες της ανθρώπινης ιστορίας, κατέστησε παγκόσμια κυρίαρχο αυτόν που ονομάζουμε δυτικό πολιτισμό και διαμόρφωσε την μορφή του κόσμου που γνωρίζουμε σήμερα.

Ο Φασισμός σε πολιτισμικό επίπεδο, γεννήθηκε την περίοδο της μεγάλης κρίσης της δεκαετίας του ’20 και παρουσιάστηκε σαν συμπύκνωση των φαινομένων αντίδρασης στον ευρωπαϊκό επιστημονικό ορθολογισμό, εξέφρασε τον ανορθολογισμό του «Fin du Siècle» (του τέλους του αιώνα) όπως αποκλήθηκε απ’ τους ιστορικούς και γενικά συγκροτήθηκε με την συνένωση όλων των ‘‘εκτρωματικών στρεβλώσεων’’ του ευρωπαϊκού πνεύματος που επέβαλλε το ιδεολογικό πλαίσιο των αποικιακών εξορμήσεων των μεγάλων δυνάμεων. Τέτοιες «στρεβλώσεις» ήταν οι σωβινιστικοί εθνικισμοί, ο ρατσισμός, ο ακραίος πολιτικός συντηρητισμός, ο κοινωνικός δαρβινισμός και η φυλετική προκατάληψη.

Μπορούμε να ορίσουμε τον Φασισμό σε πολιτισμικό πάντα επίπεδο με δύο τρόπους:

α) Ως γενική άρνηση δηλαδή σαν δύναμη αντιφιλελευθερισμού, αντιδημοκρατική, αντικομμουνιστική, αντισημιτική αλλά και αντικαπιταλιστική (δημαγωγικά) ή σαν ένα κίνημα αντιδιαφωτισμού, είτε

β) να τον ορίσουμε «θετικά» σαν μια sui generis μικροαστική «επανάσταση» του ανορθολογισμού, του εθνικιστικού μυστικισμού και πρωτόγονου κοινοτισμού, του λαϊκισμού (με την έννοια ενός ιδιόρρυθμου φολκλόρ), της λατρείας της βίας και ενός αντιδραστικού μοντερνισμού.

Όπως και να τον προσεγγίσουμε, ο Φασισμός στάθηκε πάντα ορκισμένος εχθρός του Πολιτισμού, σ’ όλες του τις εκφάνσεις. Η αντίληψη του φασισμού για την κουλτούρα μπορεί να συνοψιστεί στην περίφημη φράση «όταν ακούω κουλτούρα, τραβάω το πιστόλι (Μπράουνιγκ) μου!», που εκστομίζει ένας ήρωας του έργου «Σλάγκετερ» του Χάνς Γιόστ, φράση που αρέσκονταν να εκστομίζουν οι Γιόζεφ Γκαίμπελς και Χαίρμαν Γκαίρινγκ σε αρκετές περιπτώσεις. Ο Φασισμός ωστόσο δημιούργησε ένα συνεκτικό πολιτιστικό μοντέλο, συνεπώς διέθετε και διαθέτει κουλτούρα και αυτή είναι η επιθετική ισοπέδωση κάθε ιδιαίτερου πολιτισμικού χαρακτηριστικού. Είναι η κουλτούρα της ομοιομορφίας και της υποταγής σε μια ρηχή αντίληψη ενός μονοσήμαντου και φαντασιακού φολκλόρ.

Οι ιδεοληψίες που επέβαλε μαζικά όπου επικράτησε, ήταν καταστροφικές για τα επιτεύγματα του ευρωπαϊκού πνεύματος, τα οποία καταδίωξε μαζί βέβαια με τους δημιουργούς τους (αλλά και το κοινό που τα απολάμβανε). Η «κριτική» του στα πολιτιστικά έργα εξαντλούνταν σε αφοριστικούς χαρακτηρισμούς όπως ότι ήταν προϊόντα «εκφυλισμού» δημιουργών που κατηγορήθηκαν σαν Εβραίοι, ομοφυλόφιλοι ή ηθικά, πνευματικά και σωματικά άρρωστοι. Η καλλιτεχνική δημιουργία που δεν ανταποκρίνονταν στα αισθητικά πρότυπα που επέβαλε ο φασιστικός πολιτισμικός σχετικισμός θεωρήθηκε εν πολλοίς σαν «αρρώστια».

Στον σύγχρονο φασισμό και τον νεοναζισμό των ημερών μας που αποκτά επικίνδυνες διαστάσεις λόγω της κρίσης, η πολιτισμική διαφοροποίηση έχει καταστεί κυρίαρχο θεωρητικό και πολιτικό εργαλείο. Για να μην κατηγορηθεί ως οφθαλμοφανώς ρατσιστικός, ο φασισμός σήμερα δεν μιλάει πλέον απροκάλυπτα για ανώτερες ή κατώτερες φυλές, αναφέρεται σε «διαφορετικές» μη συμβατές κουλτούρες, οι οποίες δεν πρέπει να αναμιγνύονται. Πρέπει να διαφυλαχθεί η «καθαρότητά» τους, συνεπώς η δίωξη του Μετανάστη και του Άλλου, του διαφορετικού, είναι πλέον ένα «πολιτιστικό» ζήτημα και όχι δράση ρατσιστικής βίας. Είναι προφανές ότι έννοιες όπως η Πολυπολιτισμικότητα – πολιτισμική ποικιλότητα θεωρούνται περίπου σαν ένα είδος «κοινωνικής πανώλης» από τους παραδοσιακούς ή νεοφανείς φασίστες και τους συνοδοιπόρους τους.

Θα μπορούσε ο πολιτισμός να λειτουργήσει σαν αντίβαρο στην κρίση; Ο πολιτισμικός πλουραλισμός μπορεί να καταστεί μέσο απόκρουσης και περιορισμού του φασισμού; Το αντιφασιστικό κίνημα για να παλέψει με επιτυχία τη νεοφασιστική απειλή, πρέπει να την πολεμήσει σε όλα τα πεδία των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, φυσικά και στον πολιτισμό, ο οποίος θα λειτουργήσει τόσο σαν «όπλο», όσο και σαν πεδίο αντιπαράθεσης. Πιστεύουμε ότι η αποδοχή των πολιτισμικών χαρακτηριστικών διαφορετικής κουλτούρας επιτρέπει την διάχυση και την όσμωση στοιχείων σε διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες, βοηθά στην αλληλοκατανόηση και συνιστά ένα χρήσιμο όπλο στην μάχη κατά του φασισμού και του νεοναζισμού.

Η ελληνική κουλτούρα ιδιαίτερα, με την μεγάλη αφομοιωτική της δύναμη και την ικανότητά της να συνδιαλέγεται με όλους τους πολιτισμούς με τους οποίους ήρθε σε επαφή, έχει την δυνατότητα να συμβάλει αποφασιστικά στη διαμόρφωση ενός πολυπολιτισμικού εργαλείου ανάσχεσης του φασισμού. Η ελληνική κουλτούρα κατόρθωνε πάντοτε να αποδέχεται τα στοιχεία εκείνα που θεωρούσε συμβατά με την ιδιοσυστασία του ελληνικού κόσμου, να τα ενσωματώνει δημιουργικά στον κορμό της και να τα αποδίδει ξανά με πρωτότυπο τρόπο. Είχε επίσης την ιδιότητα να ανοίγει τον δρόμο για την υιοθέτηση της ελληνικής πολιτισμικής παράδοσης από πληθυσμούς που εγκαταστάθηκαν κατά καιρούς στην ελληνική επικράτεια και αυτή είναι η πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα.

Η αντιμετώπιση του φασισμού με μοχλό τον πολιτισμό, για να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να συντελεστεί στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αναπτυξιακής πολιτικής νέου τύπου με την υιοθέτηση νέων παραγωγικών και καταναλωτικών προτύπων. Η ανάπτυξη θα βασίζεται στην διεύρυνση και την αξιοποίηση πολιτιστικών αναφορών, προσφοράς και πολιτιστικής παραγωγής, όχι με την έννοια του «προϊόντος», αλλά με την πολιτιστική διάσταση της συμμετοχής των ανθρώπων στην διαμόρφωση μιας νέας ποιότητας ζωής. Κλειδί για αυτή την ανάπτυξη είναι η μαζική συμμετοχή των πολιτών στην παραγωγή και την διάχυση του πολιτισμού. Μαζική συμμετοχή στην κουλτούρα σαν αμφίδρομη κοινωνική διαδικασία και όχι μαζική κατανάλωση πολιτιστικών «προϊόντων», πολιτιστική άνθιση στις γειτονιές των πόλεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη, δημιουργία ενός πολιτιστικού δικτύου νέου τύπου με πρωτοβουλία των τοπικών κοινωνιών. Το νέο αυτό πολιτιστικό ρεύμα θα συναντηθεί με τις δυνάμεις της Αριστεράς, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού που προτείνουν ένα καινούργιο αναπτυξιακό μοντέλο εξόδου από την κρίση και μαζί θα σφυρηλατήσουν την νέα παραγωγική, πολιτισμική και κοινωνική πραγματικότητα που θα σαρώσει τον φασισμό και τις αιτίες που τον γεννούν.