ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΣΕ 4 ΜΕΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΟΙ ΝΕΕΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ! ΧΩΡΑ - ΑΝΕΚΔΟΤΟ!

Να ψαρώσουν τους νέους δημάρχους και να τους θέσουν σε ομηρία από την πρώτη επιχειρούν κυβέρνηση και Φούχτελος με αυτή η προκλητική παπάζα περί έγκρισης προϋπολογισμού των δήμων μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου.
Δηλαδή οι μεγάλοι εγκέφαλοι που νομοθέτησαν και κόβουν τις φλέβες τους για "να αναβαθμίσουν την δημόσια διοίκηση" - όπως λένε γιατί δεν μπορούν να πουν την αλήθεια που είναι ότι υπηρετούν την διάλυση της Τ.Α., έχουν την αξίωση οι υπηρεσίες των δήμων να συντάσσουν τον προϋπολογισμό από αρχή μέχρι τις 14 Αυγούστου ενώ οι οικονομικές επιτροπές να συνεδριάζουν ανήμερα της Παναγιάς, τον Δεκαπενταύγουστο (που να τους δίνει η Παναγίτσα φώτιση μπας και σοβαρευτούν).
Και μάλιστα οι υπηρεσίες να συντάσσουν προϋπολογισμό βασιζόμενες σε απολογιστικά στοιχεία .... επταμήνου (Ιανουάριος - Ιούλιος).
Και αυτός θέλουν μετά να είναι προϋπολογισμός ρεαλιστικός, εφαρμόσιμος και σοβαρός για να γίνουμε σύγχρονο κράτος, διότι ως γνωστόν ο Φούχτελος γι' αυτό ζει: Για να κάνει το ρωμέικο, σοβαρό κράτος.
Πρόκειται αναγνώστη μου για μια απαίτηση- που ούτε για μπαμπούλα δεν πρέπει να παίρνει στα σοβαρά κανένας αιρετός, πρόβλεψή σε ένα νόμο που "ισχύει" - θεωρητικά - από πέρυσι αλλά πουθενά δεν τηρήθηκε αφού είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να τηρηθεί και στόχο έχει να είναι όλοι οι δήμαρχοι παράνομοι και να παρακαλάνε κυβέρνηση και Task Force να μην έχουν κυρώσεις γιατί δεν συνέταξαν τον προϋπολογισμό τον .... 15Αύγουστο.

Ειδικά βέβαια φέτος που οι νέες διοικήσεις και τα νεοεκλεγέντα δημοτικά συμβούλια αναλαμβάνουν την 1η Σεπτεμβρίου, η "απαίτηση" της κυβέρνησης είναι μεγάλο καραγκιοζιλίκι.

Στο Χαλάνδρι θυμίζουμε ότι ο φετινός προϋπολογισμός (ο τρέχων, του 2014) - παρόλο ότι ίσχυε η εγκύκλιος από πέρυσι - εγκρίθηκε (μετά την επιστροφή ως λανθασμένου του αρχικού σχεδίου που ψηφίστηκε στο Δ.Σ.τον Δεκέμβριο, από την περιφέρεια χωρίς έγκριση) κατά τον Μάρτιο, τουτουνού τον Μάρτιο, του 2014, δηλαδή πέντε μήνες πριν την απαίτηση για σύνταξη του νέου (!!!!).

Αυτή η βλακεία πρέπει να καταργηθεί ή να αντικατασταθεί με το αυτονόητο: ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΕΧΡΙ 15 Δεκεμβρίου.

Αναδημοσιεύουμε από το aftodioikisi.gr:

Χωρίς προϋπολογισμούς κινδυνεύουν να μείνουν οι δήμοι το 2015

Σε ομηρία βρίσκονται οι προϋπολογισμοί των Δήμων για το 2015, με δεδομένο ότι θα πρέπει να έχουν εγκριθεί από τα δημοτικά συμβούλια μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου, δηλαδή τέσσερις μόνο ημέρες από την ημερομηνία που επίσημα,  οι απερχόμενοι δήμαρχοι θα παραδώσουν τη σκυτάλη στους νεοεκλεγέντες. Το ΥΠΕΣ, αν και έχει δεχθεί καταιγισμό αντιδράσεων από δημάρχους και αιρετούς, δεν έχει προβεί σε διευκρίνιση επί του θέματος.
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με το Νόμο 4172/2013, οι προϋπολογισμοί των Δήμων για την επόμενη χρονιά θα πρέπει να έχουν εγκριθεί από τα δημοτικά συμβούλια μέχρι την 5η Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους. Όμως ότι οι νέες αρχές αναλαμβάνουν την 1η Σεπτέμβρη 2014 και είναι σαφές ότι ούτε οι νέες Οικονομικές Επιτροπές των Δήμων θα έχουν συσταθεί, ούτε βέβαια οι νέες δημοτικές αρχές θα είναι σε θέση να γνωρίζουν πλήρως τα οικονομικά δεδομένα των Δήμων, ιδίως όταν επίκειται αλλαγή Δημάρχου, όπως συμβαίνει στους περισσότερους Δήμους τουλάχιστον της Περιφέρειας Αττικής. Ο προβληματισμός είναι μεγάλος τόσο στους νυν όσο και στους επόμενους Δημάρχους, δεδομένου ότι όλοι αναγνωρίζουν ότι οι δημότες εξέλεξαν νέες αρχές με συγκεκριμένα προγράμματα τα οποία δεν μπορούν να περιοριστούν από αποφάσεις των συμβουλίων που ολοκληρώνεται η θητεία τους. Mάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις που οι προεκλογικές συγκρούσεις ήταν σφοδρές, ελλοχεύει ο κίνδυνος σε κάποιους Δήμους να υιοθετηθούν προϋπολογισμοί που θα ναρκοθετήσουν την προσπάθεια των νέων Δημάρχων αλλά και την τοπική κοινωνία.

Χαρακτηριστική είναι η ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, αναφορικά με τα προβλήματα στην κατάρτιση και έγκριση των προϋπολογισμών των Δήμων για το 2015. Ο κ. Οικονόμου απευθυνόμενος προς τον Υπουργό Εσωτερικών Αργ. Ντινόπουλο, τον ρωτά: «Σκοπεύετε ή όχι να τροποποιήσετε το Νόμο 4172/2013, τουλάχιστον στο σκέλος της υποχρέωσης των Δήμων να καταθέτουν τον προϋπολογισμό της επόμενης χρονιάς έως την 5η Σεπτεμβρίου έστω και μόνο για τα έτη που πραγματοποιούνται οι εκλογές για την αυτοδιοίκηση, ώστε να μην δημιουργούνται άνευ λόγου προσχώματα στις νεοεκλεγείσες δημοτικές αρχές;».

http://www.aftodioikisi.gr/

Η συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στην "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" - Αυτό είναι το τελευταίο καλοκαίρι με καταχνιά που ζει η χώρα

Tο Ε.Α.Μ. μας εμπνέει - Αυτό είναι το τελευταίο καλοκαίρι με καταχνιά που ζει η χώρα.
-"Ιδού η Ρόδος. Αν είναι τόσο σίγουρος ότι τους έχει, ας μην περιμένει τον Φλεβάρη.
Ωστόσο, όταν αρνείσαι να ανοίξεις τη Βουλή στο αίτημα 139 βουλευτών για την υπόθεση της ΔΕΗ, χωρίς να διστάζεις να παραβιάσεις το ίδιο το Σύνταγμα, μόνο και μόνο επειδή θα χάσεις τη δεδηλωμένη. Eίναι αστείο να επικαλείσαι ότι έχεις εξασφαλίσει 180 για την προεδρική εκλογή δήλωσε μιλώντας στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας."
Η συνέντευξη

-Kύριε πρόεδρε, καταρχάς ένα σχόλιο, για την εκτόξευση του χρέους στο 174% του ΑΕΠ σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat.

Aπ: Είναι πια καθαρό για όποιον θέλει να βλέπει την αλήθεια κατάματα, ότι με την πολιτική για τη δήθεν αντιμετώπιση του χρέους, το χρέος πήρε τερατώδεις διαστάσεις. Κι αυτό την ίδια στιγμή που η οικονομία ξεχαρβαλώθηκε, η κοινωνία διαλύεται και η χώρα βουλιάζει όλο και βαθύτερα στην ανυποληψία και στην κρίση. Τελικά ο στόχος δεν ήταν η μείωση του χρέους αλλά η επιβολή της καταστροφικής πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης και των νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων. Το χρέος λειτούργησε απλά ως άλλοθι. Αν θέλουμε συνεπώς να αντιμετωπίσουμε το πραγματικό πρόβλημα του χρέους θα πρέπει πρώτα να τελειώνουμε με τη σημερινή πολιτική που το γιγαντώνει. Και πρωτίστως με την κυβέρνηση που το επικαλείται συνεχώς για να επιβάλει νέα μέτρα δυστυχίας και καταστροφής.

Eρ: Γιατί αρνείστε να συμμετάσχετε σε μια εθνική διαπραγμάτευση για το χρέος; Υπό την έννοια ότι στο κοντινό μέλλον είναι πιθανόν η δική σας κυβέρνηση, μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, να κληθεί να διαχειριστεί μια συμφωνία που θα έχει γίνει ερήμην σας;

Aπ: Πρώτον. Αυτή η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση των ηττημένων κομμάτων των ευρωεκλογών και ως εκ τούτου πολιτικά απονομιμοποιημένη να δεσμεύσει τη χώρα σε μια συμφωνία πολλών ετών. Δεύτερον, εκείνοι που με τα χέρια κάτω οδήγησαν την Ελλάδα στη σημερινή τραγωδία, δεν έχουν ούτε τη θέληση, ούτε το κύρος, ούτε τη διάθεση να διαπραγματευτούν οτιδήποτε. Αν ήταν διαφορετικά θα το είχαν κάνει με τα μνημόνια, τα προαπαιτούμενα, τα μεσοπρόθεσμα, το εγκληματικό PSI, που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Άρα δε ζητούν συναίνεση στη διαχείριση του χρέους το οποίο σε μνημονιακό περιβάλλον δε γίνεται βιώσιμο. Ζητούν συναίνεση στα μνημόνια που οι ίδιοι έχουν εγγυηθεί και υπογράψει. Συναίνεση στο μνημονιακό καθεστώς. Τέτοια υπογραφή εμείς δεν βάζουμε. Ο μόνος δημοκρατικός και εθνικός δρόμος είναι να φύγει η συγκυβέρνηση και να διαπραγματευτεί το χρέος μια κυβέρνηση με νωπή, σαφή και ισχυρή λαϊκή εντολή. Που θα είναι μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

ΒΡΕ ΝΟΥΜΕΡΑ .... ΒΡΕ ΝΟΥΜΕΡΑ ....

Πιστεύετε ειλικρινά ότι θα ψαρώσουμε επειδή μας κόβετε .... κλικάκια ρε Νούμερα και θα σταματήσουμε;

Νομίζετε ότι είμαστε από αυτούς που το τι λέμε ή το τι γράφουμε εξαρτάται από τα κλικ και τα like?

Είσαστε ΓΕΛΙΙΟΙ! (με δύο ι, γελίιιιοι!).

Άκου αναγνώστη μου πόσο τους την βαράμε (ευτυχώς ακόμα μπορούμε):

ΜΑΣ ΚΟΒΟΥΝ ΚΛΙΚΑΚΙΑ από τους αριθμητήρες, κάτι "πολύ σοβαροί" χακεράδες, που τους πληρώνεις (μάλλον) εσύ αναγνώστη μου για να κατεβάζουν τα κλικ των "κακών" αντικαθεστωτικών  sites και "blogs".

Σήμερα, συγκεκριμένα (λόγω της υπέρβασης του φράγματος των 800 χιλιάδων κλικ) παρατηρούσα το κλικόμετρο (αφού τώρα παλιομαλάκες θέλουμε άλλα 200 χιλιάδες κλικάκια - περίπου 8-9 μήνες με τους ρυθμούς που πάμε για να οργανώσουμε το μεγάλο πάρτυ της Πλατείας στο 1 εκ και να σας κάνουμε πύραυλους) όταν είδα ξαφνικά το κλικόμετρο να πέφτει από το 800.020 ξανά στο 799.070!

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!

ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΝΟΥΜΕΡΑ; ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΧΑ!

Και το κακό είναι ότι είσαστε ΤΟΣΟ ΝΟΥΜΕΡΑ που καθόσαστε και ασχολείστε με τέτοιες μαλακίες και μας βάζετε και εμάς να ασχολούμαστε ΜΕ ΕΣΑΣ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ  για να σας κάνουμε πλάκα.

ΓΕΛΙΙΟΙ ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ............. (σας ξέρω, και ξέρετε ότι θα έρθει η ώρα σας)!

Η τελευταία ευκαιρία του Αλέξη Τσίπρα - ΣΥΡΙΖΑ: ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου  

www.konstantakopoulos.blogspot.com 

20 Ιουνίου 2014

Σε τραγικό αδιέξοδο παραμένει η χώρα (και η αριστερά της) μετά τις τριπλές εκλογές του Μαίου. Παρά την τεράστια καταστροφή που έχει σημειωθεί εδώ και τέσσερα χρόνια, παρά τις πολύ μεγάλες απώλειες των μνημονιακών ή ημιμνημονιακών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) στις εκλογές, το μνημονιακό μπλοκ διατήρησε τη δυνατότητα να κυβερνά για λογαριασμό της Τρόικας, εξασφαλίζοντας τη συνέχιση της «Καθόδου στην Κόλαση» της Ελλάδας, της διαδικασίας δηλαδή καταστροφής και υποδούλωσης της χώρας.

Από την άλλη, ο ελληνικός λαός δεν είναι ικανοποιημένος από τις επιδόσεις, την πολιτική και την όλη παρουσία των mainstream«αντιμνημονιακών» κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ κυρίως και δευτερευόντως Αν.Ελλ.) και δεν τα εμπιστεύεται για να τους δώσει την εντολή διακυβέρνησης και αλλαγής της πορείας της χώρας, παρά την τεράστια πίεση που δέχεται και τη βιβλική καταστροφή που συνέχισε να σημειώνεται την περασμένη διετία. Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά βίας διατηρεί, σημειώνοντας μικρές απώλειες μάλιστα, τον όγκο των δυνάμεών του. Ο προφανέστερος αντιμνημονιακός του σύμμαχος, οι Αν.Ελλ., υπέστη πολύ μεγάλη ήττα, εξαιτίας του τρόπου που πολιτεύτηκε ο κ. Καμμένος.

Φοβούμεθα ότι μετά την ξαφνική εκλογική εκτόξευση και τους θριάμβους του 2012, οι ηγεσίες ΣΥΡΙΖΑ (και Αν.Ελλ.) νόμισαν ότι έγιναν περίπου ιδιοκτήτες της ιστορίας, όπως συνέβη και σε πολλούς άλλους προηγουμένως. Θεώρησαν ότι είναι κυβέρνηση εν αναμονή και ότι ο κόσμος θα τους ψηφίζει αναγκαστικά, ότι κι αν πουν ή κάνουν, για να απαλλαγεί από τα Μνημόνια. ‘Εχασαν τον αυθορμητισμό, την επαφή δηλαδή με τον λαό, που χαρακτήρισε τον Τσίπρα πριν από τον Ιούνιο 2012.

Οι απώλειες των «μνημονιακών» κατευθύνθηκαν είτε προς το «συστημικό τίποτα» Ποτάμι, που πρέπει να θεωρηθεί τμήμα του μνημονιακού μπλοκ, είτε προς τη ΧΑ, που δεν μπορεί όμως να αθροισθεί με τους υπόλοιπους αντιμνημονιακούς για να δώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Το ίδιο συμβαίνει πρακτικά και με το ΚΚΕ και την Ανταρσία, στους οποίους επέστρεψε τμήμα των ψηφοφόρων που είχαν μετακινηθεί προς τον ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο 2012.

Η σχετικότητα της «πρωτιάς»

Αν οι ευρωπαϊκές ήταν εθνικές εκλογές, τα αποτελέσματα αυτά δεν θα επέτρεπαν αριθμητικά τον σχηματισμό αντιμνημονιακής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και κυβέρνησης. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εκτοξεύτηκε εκλογικά το 2012 γιατί οι ‘Ελληνες ανακάλυψαν ξαφνικά τις κρυμμένες χάρες των προσώπων και των ιδεών του, αλλά γιατί αναζήτησαν πολιτικό εργαλείο ικανό να διακόψει το μνημονιακό καθεστώς. Αν δεν μπορεί ή δεν θέλει να το κάνει χάνει αυτομάτως τον βασικό λόγο της, πέραν του 3%, πολιτικο-εκλογικής του απήχησης.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει την κυβέρνηση, με ή χωρίς συμμάχους, και δεν πάει σε σύγκρουση με τους Πιστωτές, αυτό θα θεωρηθεί προδοσία από τους οπαδούς του και θα τον οδηγήσει πιθανότατα σε σύντομη και άσχημη πτώση. Για να αναλάβει όμως την κυβέρνηση μιας καταστρεφόμενης χώρας, εν συγκρούσει με τους «Πιστωτές», ένα κόμμα οφείλει να διαθέτει ποσοστά πολύ μεγαλύτερα του 26%, πολιτικο-ιδεολογική ηγεμονία στη χώρα, εσωτερικό/διεθνή πολιτικό λόγο πολύ υπέρτερο των αντιπάλων του, άλλου τύπου δεσμούς με τις μάζες, όχι αυτούς που αντανακλώνται στο αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών όπως και των εκλογών στα διάφορα σωματεία. (1)

Με τέτοια αποτελέσματα, αν δεν σημειωθεί κάτι πολύ απρόβλεπτο, τους επόμενους μήνες θα δούμε περαιτέρω εξασθένηση της οικονομίας και της όποιας εθνικής ισχύος, δεινά πλήγματα στην κοινωνία, νέες λεηλασίες δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, πιθανότατα την απώλεια του ελληνικού ελέγχου των τραπεζών, απώλειες και άλλων ευκαιριών «διόρθωσης» της πορείας της χώρας, συνέχιση της μαζικής μετανάστευσης ιδίως μορφωμένων και νέων, που η Ελλάδα τους χρειάζεται και για την παραγωγική και για την πολιτική της αναγέννηση.

Η ψυχολογία του ελληνικού λαού, η αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθησή του θα γνωρίσει νέες ήττες. Η ελληνική τραγωδία, η γενοκτονία, το «κοινωνικό ολοκαύτωμα» των Ελλήνων, θα συνεχιστεί και μάλιστα και με τη δική μας υπογραφή, χωρίς ή με πολύ ανεπαρκείς διεθνείς διαμαρτυρίες. Και άλλοι συμπολίτες μας θα προστεθούν σε αυτούς που τερματίζουν μια ανυπόφορη ζωή, χιλιάδες ακόμα θα χάσουν τη ζωή τους εξαιτίας των όλο και μεγαλύτερων προβλημάτων του συστήματος υγείας και ασφάλισης, ή θα τη δουν να καταστρέφεται.

Η συνεχιζόμενη εφιαλτική καταστροφή της χώρας στέλνει νέους ψηφοφόρους στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όμως χάνει ταυτόχρονα παληούς ψηφοφόρους του προς τα δεξιά (λόγω της στάσης του στα εθνικά), προς τα αριστερά (από ψηφοφόρους που εκτιμούν ότι νερώνει το αντιμνημονιακό κρασί του πηγαίνοντας δεξιά) και προς … παντού, λόγω «αστάθειας» του όλου πολιτικού σήματος που εκπέμπει, με συχνές και αντιφατικές δηλώσεις των οικονομολόγων του, μη απάντηση στο κεντρικό ερώτημα τι θα κάνει αν η ΕΚΤ σταματήσει τη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών, γενική αβεβαιότητα.

Σε κατάσταση καταστρεφόμενου έθνους-κράτους, όταν η αβεβαιότητα και ανασφάλεια αγκαλιάζουν τις πιο βασικές σταθερές της ζωής των ανθρώπων, σε μια κατάσταση που θυμίζει τη Γερμανία αμέσως πριν τον Χίτλερ (1929-33) ή αμέσως μετά την ήττα και κατάληψη της Γερμανίας (1945), από την άποψη της ανασφάλειας και των βασικών κρατικο-κοινωνικών αναφορών, το πιο σημαντικό για να κερδίσει ένα ρεύμα την εμπιστοσύνη των ανθρώπων είναι η αποφασιστικότητα και η σταθερότητα. ‘Όπως επίσης και η αναφορά στο απειλούμενο έθνος, η ενσυναίσθηση της χώρας, απολύτως απαραίτητη για τη διεκδίκηση της ηγεμονίας.

Οι αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ 

Εθνική ή Κοινωνική Απελευθέρωση;

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η Κοινωνική Πάλη, στη σημερινή εποχή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, είναι φανερό ότι παίρνει εντελώς διαφορετικές μορφές από τις κλασικές του περασμένου αιώνα. Τότε, τα όρια μεταξύ των δύο τύπων απελευθέρωσης, εθνικής και κοινωνικής, ήταν σαφώς διακριτά. Έτσι, η Κοινωνική Πάλη είχε στόχο είτε, από τη μια μεριά, την εθνική απελευθέρωση από αποικιοκρατικές δυνάμεις στον Τρίτο Κόσμο και από κατοχικές δυνάμεις στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, είτε, από την άλλη, την κοινωνική απελευθέρωση από τον «ταξικό εχθρό», δηλαδή την δημιουργία μιας αταξικής κοινωνίας, είτε σοσιαλιστικής (επανάσταση του 1917 κ.λπ.) είτε ελευθεριακής (Ισπανική του 1936). Και αυτό, παρά τις θεωρητικές ακροβασίες, (αν όχι ταχυδακτυλουργίες) ιδιαίτερα των περισσότερων Μαρξιστών, αλλά και κάποιων «ελευθεριακών» της συμφοράς, να συγχωνεύσουν τους δύο τύπους απελευθέρωσης στον αγώνα για κοινωνική απελευθέρωση, με σημαντικές όμως φωτεινές εξαιρέσεις ανάμεσά τους που έβλεπαν την προτεραιότητα του εθνικοαπελευθερωτικού ή πατριωτικού αγώνα στις συνθήκες αποικιοκρατίας ή στρατιωτικής Κατοχής. Και ήταν αυτές οι φωτεινές εξαιρέσεις που οδήγησαν τους λαούς στην εθνική τους απελευθέρωση, με πρωταρχικά παραδείγματα τον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο» στην ΕΣΣΔ και τα αντί-αποικιοκρατικά κινήματα στον τ. Τρίτο Κόσμο.