Αναζητώντας λύση στο υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας

 

Τόλιος Γιάννης, διδάκτωρ οικονομικών

Η ανεργία αποτελεί κοινωνική πληγή αλλά στην Ελλάδα ….αληθινή μάστιγα. Το επίσημο ποσοστό (α’ εξάμηνο 2014) έφθασε 28% (1.500.000 σε σχέση με το πραγματικό 2.000.000 άτομα). Στις γυναίκες φθάνει 35% και στους νέους ως 25 ετών 65%. Μόλις το 10,5% των ανέργων παίρνει επίδομα ανεργίας. Οι μακροχρόνια άνεργοι ξεπερνούν 1.000.000 άτομα σε σύνολο απασχολουμένων 3,5 εκατομμύρια. Η Ελλάδα θεωρείται «πρωταθλήτρια» Ευρώπης στην ανεργία, ενώ στους νέους «πρωταθλήτρια» κόσμου.! Βασικοί κλάδοι παραγωγής, όπως βιομηχανία, κατασκευές, γεωργία, μεταφορές, καθώς υπηρεσίες, εμπόριο και τουρισμός, υπάρχει μεγάλη καθίζηση θέσεων εργασίας. Από την άλλη 150.000 νέοι επιστήμονες βιώνουν τη «μεταναστευτική περιπλάνηση» στο εξωτερικό.!

Βασική αιτία έκρηξης της ανεργίας, εκτός από την κρίση του συστήματος, η οποία όπως έλεγε κι ο Μαρξ «αυξάνει τον εφεδρικό στρατό της εργασίας», είναι οι πολιτικές Μνημονίου. Η δραστική μείωση μισθών-συντάξεων, υπερφορολόγηση  λαϊκών εισοδημάτων και μείωση δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων, συρρίκνωσαν τη ζήτηση, την παραγωγή και το ΑΕΠ, αύξησαν τις  απολύσεις, τα «λουκέτα» μικρομεσαίων-επιχειρήσεων, ενώ η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η αυξανόμενη εντατικοποίηση, οι απολύσεις και «διαθεσιμότητες» στο δημόσιο, κά, σε συνδυασμό με τη μείωση των εξαγωγών, την έφεραν σε πρωτοφανή ύψη. Οι προοπτικές είναι δυσοίωνες, δεδομένου ότι το 2014 θα συνεχιστεί η συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης (βιομηχανίας, αγροτικής οικονομίας, κατασκευών, κά).

Πολιτικές «ανακύκλωσης» ανεργίας και «ευχέλαια» ανάπτυξης

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις εκτός από το γνωστό «εμπόριο ελπίδων» σε παραμονές εκλογών, εφαρμόζουν προγράμματα «ανακύκλωσης» ανεργίας, παράλληλα με ….«ευχέλαια ανάπτυξης». Το Μάϊο 2012, ο Α.Σαμαράς υποσχέθηκε μείωση ανεργίας κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες σε 5 χρόνια, ενώ το Μάϊο 2014, αύξηση νέων θέσεων εργασίας κατά 870.000 ως το 2021, επενδύσεις 55 δις και ρυθμούς ανάπτυξης 3-3,5% τα επόμενα χρόνια. Για να φανούν οι υπερφίαλες εξαγγελίες σημειώνουμε ότι με τυπική «ελαστικότητα απασχόλησης-παραγωγής» 0.3, μια αύξηση της απασχόλησης κατά 30% στον ιδιωτικό τομέα, προϋποθέτει ρυθμούς ανάπτυξης του 11-12% ως το 2021, κάτι που ούτε η Κίνα μπορεί να πετύχει. Αντίθετα σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, για να αναπληρωθούν 1 εκατ. θέσεων εργασίας που χάθηκαν μετά το 2010 θα χρειαστούν ρυθμοί αύξησης ΑΕΠ 3,5%-4% για 12 χρόνια (ως 2025). Ωστόσο οι προβλεπόμενοι ρυθμοί από διεθνείς φορείς είναι 1,5%-1,8% ως 2025, ενώ με βάση εκτιμήσεις του «Διεθνούς Γραφείου Εργασίας» για επιστροφή της απασχόλησης στα προ κρίσης επίπεδα, θα χρειαστούν, με βάση τα σημερινά δεδομένα, τουλάχιστον 20 χρόνια.!

Δυστυχώς τα διάφορα «προγράμματα» απασχόλησης λειτουργούν στην πράξη ως προγράμματα «αναπαραγωγής ανέργων» αφού αφορούν κυρίως θέσεις εργασίας μερικών μηνών και συνδέονται με έντονα φαινόμενα «διαπλοκής». Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ, στο σύνολο των προγραμμάτων κατάρτισης μόλις 20% των συμμετασχόντων βρήκε σταθερή δουλειά, ενώ από τα κονδύλια κατάρτισης 40%-50% χάνεται στους ατραπούς των μεσαζόντων και της γραφειοκρατίας. Επίσης τα σχέδια αναδιοργάνωσης του ΟΑΕΔ δεν είναι για αναβάθμιση, αλλά διάλυση και μεταφορά της συνολικής «πίτας» διαχείρισης των προγραμμάτων κατάρτισης και επιδομάτων ανεργίας ύψους 3 δις από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους, σε ιδιωτικούς φορείς, κυρίως ΚΕΚ, κά.

Τέλος τα νεοφιλελεύθερα δόγματα για μείωσης της ανεργίας με «ελαστικές σχέσεις εργασίας», μειώσεις μισθών, ιδιωτικοποιήσεις, κά, στην πραγματικότητα έχουν αντίθετο αποτέλεσμα. Η μερική απασχόληση, η παραβίωση του 8ωρου, η εντατικοποίηση εργασίας, κά, εξοικονομούν «ζωντανή εργασία» και μειώνουν θέσεις απασχόλησης, όπως και οι ιδιωτικοποιήσεις, ενώ η μείωση μισθών και εργοδοτικών εισφορών, η «μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία, η επιδότηση θέσεων απασχόλησης, κά, αυξάνουν την κερδοφορία, χωρίς ωστόσο να διασφαλίζουν δημιουργία νέων και μόνιμων θέσεων εργασίας.

Μείωση ανεργίας με όχημα την παραγωγική ανασυγκρότηση

Η δραστική μείωση της ανεργίας στο ορατό μέλλον, προϋποθέτει ένα μεταβατικό οικονομικό πρόγραμμα προοδευτικής εξόδου από την κρίση, με κύριο στόχο την πλήρη απασχόληση και σταθερή άνοδο της λαϊκής ευημερίας. Μια φιλολαϊκή κυβέρνηση για αναχαίτιση της ανεργίας, θα χρειαστεί δύο ειδών μέτρα. Πρώτον, ακύρωση Μνημονίου, ανακοπή αύξησης ανεργίας και στήριξης ανέργων και δεύτερον, ενεργητικά μέτρα μεσοπρόθεσμου χαρακτήρα, για τόνωση ζήτησης, ενίσχυση ανάπτυξης και αύξηση θέσεων εργασίας

Στα πρώτα χρειάζεται αυστηρός έλεγχος απολύσεων και επαναφορά επιδόματος ανεργίας στα προ κρίσης επίπεδα (461 €), με επιμήκυνση του χρόνου επιδότησης στα δύο χρόνια, καθώς και μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών, όπως επίσης αύξηση κατώτατων μισθών στα προ κρίσης επίπεδα (751 €). Στα δεύτερα, χρειάζεται πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης, με κλαδικές πολιτικές και προώθηση καινοτομιών για παραγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων και παράλληλα δημόσια προγράμματα κατάρτισης και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Επίσης χρειάζεται επεξεργασία προγραμμάτων απασχόλησης ανέργων στον κοινωνικό τομέα (υγεία-πρόνοια-παιδεία), στις υποδομές, προστασία περιβάλλοντος, κά. Βασικός φορέας σε ρόλο «εργοδότη ύστατης καταφυγής» πρέπει να είναι το ευρύτερο δημόσιο (κεντρική διοίκηση, ΠΔΕ, Αυτοδιοίκηση και ΔΕΚΟ). Απαιτούνται επίσης προγράμματα ανάταξης και ανάπτυξης βιώσιμων μικρομεσαίων επιχειρήσεων για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στήριξης κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, ιδιαίτερα συνεταιρισμών και άλλων συλλογικών μορφών, διάσωση επιχειρήσεων με «αυτοδιαχειριστικά» σχήματα και διατήρηση των θέσεων εργασίας. Επιστροφή βιώσιμων ΔΕΚΟ στο δημόσιο και επέκταση τους σε στρατηγικούς τομείς, δημιουργώντας ευρύτερα παραγωγικά συμπλέγματα (αγροτοδιατροφικό, ενεργειακό, ναυπηγοεπισκευαστικό, κά), καθώς οικονομίες κλίμακας, με πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις στην απασχόληση. Τέλος διαμόρφωση σταθερού επιχειρηματικού πλαισίου για μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις (εργασιακών δικαιωμάτων, φορολογίας, πολιτικής ανταγωνισμού, κά) για προώθηση επενδύσεων και νέες θέσεις εργασίας.

Κρίσιμο ρόλο στην αποκλιμάκωσης της ανεργίας και την προώθηση της παραγωγικής ανασυγκρότησης, θα παίξουν η εισοδηματική πολιτική στήριξης της αγοραστικής δύναμης μισθών-συντάξεων και λαϊκών εισοδημάτων, η πολιτική παροχής πιστώσεων με αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια από το τραπεζικό σύστημα που πρέπει να είναι υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο, καθώς και εφαρμογή ενεργητικής και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, ισότιμων και αμοιβαία επωφελών οικονομικών σχέσεων με όλες τις χώρες. Οι οικονομικοί πόροι για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δραστική μείωση της ανεργίας σε ορίζοντα 5ετίας διασφαλίζονται με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, με πάταξη της φοροδιαφυγής και φοροκλοπής των «εχόντων», με διασφάλιση αποταμιεύσεων και παροχή ρευστότητας στις επιχειρήσεις, με αξιοποίηση εξωτερικών πόρων χωρίς υποθήκες στην εθνική κυριαρχία, καθώς και από την ίδια την ανάπτυξη, την παραγωγή νέου εισοδήματος και πλούτου από τους εργαζόμενους, που πρέπει να έχουν και αποφασιστικό ρόλο στη λήψη και εφαρμογή του προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης.  

 (*) δημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία», 3.9.14

Email: ytolios@gmail.com   Blog: ytoliosblog.wordpress.com

Νέα δικαστική παρέμβαση για την αξιολόγηση κατά της ΑΔΕΔΥ

Αντιρατσιστικό: Πόντιοι, Μικρασιάτες και Αρμένιοι στέλνουν επιστολή στους βουλευτές

«Στο νομοσχέδιο αυτό διακυβεύεται η τιμή των σύγχρονων Ελλήνων πολιτών», λένε χαρακτηριστικά.

Με την επιστολή τους προς τους βουλευτές η Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, η Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος και η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος τους ζητούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Ώρες πριν από την ψήφιση και επί των άρθρων, και με την αξιωματική αντιπολίτευση να δηλώνει ότι θα καταψηφίσει το επίμαχο άρθρο 2 για την άρνηση της Γενοκτονίας, γράφουν:

«Στο πρώτο τέταρτο του προηγούμενου αιώνα, οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας -όλοι αυτόχθονες Χριστιανικοί λαοί της Ανατολής-, υπήρξαν τα πρώτα θύματα ρατσισμού στη σύγχρονη ιστορία της Ανθρωπότητας. Το γενοκτονικό σχέδιο των Νεότουρκων και του Μουσταφά Κεμάλ εις βάρος των χριστιανικών λαών της Ανατολής, με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, αποτέλεσε πρότυπο για τον Αδόλφο Χίτλερ, που λίγες δεκαετίες μετά επανέλαβε το έγκλημα, εις βάρος των Εβραίων αυτή τη φορά. Είναι χαρακτηριστική η απάντηση που έδωσε ο ηγέτης των ναζί, όταν κάποιοι κομματικοί του φίλοι προέβαλαν ενστάσεις για την πολιτική του: «Στο κάτω-κάτω ποιος θυμάται σήμερα τους Αρμενίους;»…
»Η εμπειρία αυτή, η επίγνωση δηλαδή ότι η ατιμωρησία φέρνει την επανάληψη του εγκλήματος και ότι «η αδικία οπουδήποτε είναι απειλή για τη δικαιοσύνη παντού» (κατά τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ), οδήγησε δεκάδες κράτη και διεθνείς οργανισμούς, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (IAGS), να αναγνωρίσουν τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν εις βάρος των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων από τους Νεότουρκους και κεμαλιστές ως Γενοκτονία. Η Ελληνική Βουλή ψήφισε τα έτη 1994, 1996 και 1998 ανάλογους νόμους και καθόρισε με προεδρικό διάταγμα εκδηλώσεις Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας αντίστοιχα.

»Και ερχόμαστε στο σήμερα, για να συζητήσουμε για άλλη μια φορά για το «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο. Στο νομοσχέδιο αυτό διακυβεύεται η τιμή των σύγχρονων Ελλήνων πολιτών. Αισθανόμαστε ότι έχουμε ένα χρέος προς τους προγόνους μας, στον ηρωισμό και τη θυσία των οποίων χρωστούμε τη ζωή και την ελευθερία μας ως έθνος. Μην αφήσετε αυτό το χρέος ανεκπλήρωτο.

»Αδιαπραγμάτευτο αίτημα των φορέων που εκπροσωπούν τους απογόνους των θυμάτων της Γενοκτονίας, είναι στην τροποποίηση του νόμου να προστεθεί ρητά η προϋπόθεση χαρακτηρισμού ως γενοκτονία μόνο «εγκλημάτων που έχουν αναγνωριστεί ως τέτοια με αμετάκλητη απόφαση είτε ελληνικού είτε διεθνούς δικαστηρίου είτε με απόφαση της Ελληνικής Βουλής», και να απαλειφθεί απαραιτήτως η αόριστη και ως εκ τούτου επικίνδυνη αναφορά: «όλων αδιακρίτως των εγκλημάτων των γενοκτονιών». Επιπλέον, κρίνουμε σημαντική την ονομαστική αναφορά σε γενοκτονίες που έχουν αναγνωριστεί από το ελληνικό κοινοβούλιο με νόμους του κράτους και αφορούν τις ομάδες Ελλήνων πολιτών που είναι απόγονοι εκείνων. Δηλαδή Εβραίων, Αρμενίων, Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Διαφορετικά το ελληνικό κοινοβούλιο αφενός μεν μεροληπτεί αναφέροντας τους όρους «ολοκαύτωμα» και «ναζιστικά εγκλήματα» υπέρ της ελληνικής ομάδας «Εβραίοι», αφετέρου είναι ανακόλουθο και αυτοαναιρούμενο σε νόμους που έχει το ίδιο ψηφίσει στο παρελθόν. Σας καλούμε, εν τέλει, να κάνετε κάτι πολύ τιμητικό για σας, κύριοι βουλευτές: να επιβεβαιώσετε την αξία των αποφάσεων που οι ίδιοι έχετε ψηφίσει ή θα ψηφίσετε στο μέλλον.

»Μην επιτρέψετε τη Βουλή μας, η οποία είναι φύλακας του Συντάγματος και της Δημοκρατίας,να ψηφίσει ένα αντιδεοντολογικό και αντεθνικό νόμο που στερείται δικαιοσύνης, σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή και επίγνωσης της ιστορίας του έθνους και της παγκόσμιας ιστορίας. Σας καλούμε λοιπόν να συμβάλετε, ώστε να μην αναρωτηθεί ο επόμενος θύτης: «Στο κάτω-κάτω ποιος θυμάται σήμερα τους Έλληνες του Πόντου, της Μικράς Ασίας και τους Αρμένιους;»

»Εμείς, οι απόγονοι των θυμάτων της Γενοκτονίας, στην κοινή αυτή πρωτοβουλία, δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση, ότι το ύψιστο αυτό χρέος της Μνήμης θα το υπερασπιστούμε με κάθε νόμιμο μέσο, βρισκόμενοι απέναντι σε καθετί που το υπονομεύει και δίπλα σε όσους το υπερασπίζονται».

http://www.pontos-news.gr/

ΤΙΜΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ: Η δικιά μας 3η Σεπτέμβρη . Μακριά από πανηγυρισμούς και απολογίες.

                

Η φωτό είναι επιλογή της Πλατείας

     Συνηθίζεται, σχεδόν κάθε χρόνο, διάφοροι, από διάφορα κίνητρα ορμώμενοι, να επιχειρούν να καταχωρήσουν δημόσια την άποψή τους για το ΠΑΣΟΚ, ως αντικειμενικό συμπέρασμα της ιστορίας.

                    Έργο εκ πρώτης όψεως  βολικό, καθώς ο ιστορικός ηγέτης του δεν βρίσκεται στη ζωή, αλλά και δεν άφησε « κληρονόμους», που να θέλουν, ή να έχουν και το ανάστημα, να εξηγήσουν και να υπερασπισθούν αυτό που πραγματικά εσήμανε για την ελληνική πολιτική ζωή η 3^η Σεπτέμβρη του 1974.

                    Κυκλοφορεί η άποψη, ότι το ΠΑΣΟΚ έγινε για να ενσωματώσει  τα αγανακτισμένα από την δικτατορία, την κρίση του 73 και το έγκλημα κατά της Κύπρου, μεσοστρώματα. Συμπληρώνεται μάλιστα με μια πιο εξειδικευμένη  κατηγορία, ότι έγινε για να αφοπλίσει και περιθωριοποιήσει την Αριστερά.                                    

                   Με εξαιρετική σιγουριά παλιός συναγωνιστής εβεβαίωνε προ ετών ότι η δική τους αντίληψη είχε διαγνώσει «από την αρχή» τον πραγματικό ρόλο και την αναπόδραστη εξέλιξη του ΠΑΣΟΚ.

                   Λυπήθηκα να τον ρωτήσω πώς η αντίληψή τους δεν τους είχε οδηγήσει να διαγνώσουν ταυτόχρονα τα όσα ακολούθησαν στην Κίνα και στη Ρωσία.

                   Βλέπετε, εκ του αποτελέσματος, μπορεί κανείς να δικαιώσει και τον Λεωνίδα Κύρκο, που δήλωσε στα γεράματα : «ευτυχώς που χάσαμε…»

                   Όποιος όμως οφείλει την ελάχιστη σοβαρότητα στον δημόσιο διάλογο, έχει να απαντήσει στο εξής ερώτημα:

                   Πώς ερμηνεύονται δύο αδιαμφισβήτητα γεγονότα.

              Α) Ότι η 3^η Σεπτέμβρη ακτινοβόλησε για χρόνια και έγινε θέμα μελέτης και συζήτησης σε ικανό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Τουλάχιστον όσο φαινόταν ότι την τηρούσε το στελεχιακό δυναμικό του Κινήματος. Πάντοτε δε, ήταν ισχυρό στοιχείο συσπείρωσης και πηγή επιχειρημάτων για μεγάλη μερίδα μελών και φίλων, πολύ ευρύτερη από τα λίγα στελέχη που την συνέταξαν.

                   Β) Ότι χρόνια μετά την εγκατάλειψή της από τους επαγγελματίες πολιτικούς, οι ίδιες οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις, στην Ελλάδα και παγκόσμια, αναδεικνύουν απόλυτα και θεαματικά αλήθειες, που μόνο τότε και μόνο οι συγκεκριμένοι αγωνιστές, που πλαισίωσαν τον αντιδικτατορικό αγώνα, είχαν την τόλμη και την οξυδέρκεια να εκφράσουν και να επιχειρήσουν να τις υπηρετήσουν.

                Συνοψίζοντας. Ανεξάρτητα από τα σχέδια του ιμπεριαλισμού, τις φιλοδοξίες των διαφόρων παραγόντων, ή την καπατσοσύνη του Ανδρέα Παπανδρέου, οι αντικειμενικές συνθήκες στη χώρα απαιτούσαν το 1974 μία ριζική τομή.

                Η πάλη που έγινε από τους παράγοντες ποδηγέτησης της πολιτικής μας ζωής, όπως δείχνει και το κύριο άρθρο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ της 30/8/14,στόχευε ώστε η τομή που διακήρυξε το ΠΑΣΟΚ με την ίδρυσή του να φθάσει μέχρι την «ισότιμη» συμμετοχή στη νομή της εξουσίας και του πλούτου. Να μη προχωρήσει δηλαδή η κυριαρχία των λαϊκών συμφερόντων πέρα από μία συγκατοίκηση. Αρχικά  μεταξύ δύο βιρτουόζων (Πρόεδρος Καραμανλής-Πρωθυπουργός Παπανδρέου), στη συνέχεια μεταξύ δύο «αξιοπρεπών» καθεστωτικών (Στεφανόπουλος-Σημίτης).

                Αυτό που απλουστευτικά ονομάζουμε Κρίση, δηλ. η σε παγκόσμια κλίμακα επιθετική έξαρση του χρηματιστικού κεφαλαίου, σε βαθμό διαστροφής (με τρομακτικούς κινδύνους αυτοκαταστροφής), εναντίον των δημόσιων αγαθών, των εργατικών δικαιωμάτων και των φυσικών πόρων, απειλεί φανερά την οικολογική και διατροφική ασφάλεια του πλανήτη και αφαιρεί από τα κράτη που υποτάσσονται ουσιώδεις δυνατότητες επιβίωσης και συναινετικής μεταρρύθμισης ή προόδου.

                Έτσι, η συγκατοίκηση παίρνει τη μορφή που βλέπουμε στην Ελλάδα του Μνημονιακού Καθεστώτος. Εκφράζεται με ζεύγη εναλλασσόμενων ρόλων κουκλοθέατρου, σε μία σκηνή, όπου οι πρωταγωνιστικές μαριονέτες δεν είναι καν εκλεκτοί του λαού, αλλά εξωχώριων παικτών ή «δανειστών».

               Η αξία και η ακτινοβολία της 3^ης Σεπτέμβρη δεν έχει σχέση  με τον πρωτογονισμό του συνθήματος «Ανδρέα ζης, εσύ μας οδηγείς». Αυτό μπορεί να εξυπηρετεί ορισμένους, εθισμένους στη διαχείριση της κομματικής καμαρίλας και ανίκανους να παράγουν πρωτοβουλίες ανάπτυξης και μετασχηματισμού. Η προσφορά τους εξαντλείται στην υπερπροβολή ενός προσώπου (μιάς φήμης μάλλον), επειδή ακριβώς και οι ίδιοι δεν πιστεύουν, ή δεν κατανοούν, τα προτάγματα της 3^ης Σεπτέμβρη. Προτάσσουν ένα νεκρό σύμβολο, για να μη μπλέξουν με ιδέες, αρχές και σοβαρές δεσμεύσεις.

               Ο λαός της 3^ης Σεπτέμβρη έρχεται από μακριά. Οι ανάγκες του, η ιστορική πορεία, οι ηθικές και αγωνιστικές του εμπειρίες, είναι και ανεξάντλητες, αλλά και ανεκπλήρωτες.

               Είναι η παλιά δημοκρατική αριστερά και η ευρύτερη ιστορική και μαχητική κεντροαριστερά, με βιώματα αντιμοναρχικά, αντιφασιστικά, αντιαποικιακά.

                Είναι τα νέα εργατικά στρώματα, που προήλθαν από την επιστημονικοτεχνική επανάσταση (προϊόν και αυτή μακροχρόνιας διεργασίας).

                Είναι το νέο «μικρο- και μεσο- αστικό» προλεταριάτο, που προκύπτει από την επίθεση του καπιταλισμού-καζίνο και τη ραγδαία εκπτώχευση που προκαλεί η «αποϋλοποίηση» της οικονομίας (ή μήπως εξαϋλωση;).

                Με δύο λόγια, η πραγματική κεντροαριστερά δεν είναι άλλη από αυτό που ονομάζουμε κοινωνική αριστερά, με χαρακτηριστικά πατριωτικά και ανθρωπιστικά, από την οποία αντλούν δυνάμεις όλα τα κόμματα που δείχνουν να διαφοροποιούνται, είτε ξεκάθαρα αντιτίθενται στο Μνημονιακό Καθεστώς. 

                Αξίζει να γίνει μία οργανωμένη συζήτηση για την 3^η Σεπτέμβρη –όχι μνημόσυνο, ούτε παρέλαση ηρώων για χειροκρότημα (αν και κάποιοι το αξίζουν).

                Αλλά, «όσοι ζωντανοί», παρόντες στη σημερινή Ελλάδα, πολίτες του κόσμου, ελεύθεροι και όρθιοι, που αρνούνται να δεχθούν την παραγραφή των απαράγραπτων δικαιωμάτων μας, την οποία προωθούν  οι παράγοντες της Νέας Εποχής, έχουν δικαίωμα (=αξίωση και υποχρέωση) να επιδιώκουν ένα κόσμο δικαιοσύνης, ελευθερίας και ειρήνης, για κάθε άνθρωπο πάνω στη γή.

 

                Αξίζει λοιπόν να σκεφθούμε, ακούοντας και τη σκέψη του αείμνηστου Μιχάλη Ράπτη, για μία «φιλοσοφία του συγκεκριμένου»:

                1.Για τον προσανατολισμό. Χρειάζεται η σωστή  διάγνωση, για το ποια λαϊκά στρώματα και πώς πρέπει να δράσουν. Ποια Αλλαγή χρειάζεται και τί απάντηση αρμόζει σε όσους μιλούν για «τέλος εποχής» (της Μεταπολίτευσης, των ιδεολογιών κτλ).

                2.Για την ιστορική φάση (συγκυρία). Να ονοματίσουμε τους πραγματικούς σύγχρονους αντιπάλους και να οργανώσουμε τις δικές μας δυνάμεις και τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.

                 3.Για την ανάγκη βαθιάς αλλαγής. Να αναδείξουμε τις σκόπιμες και χρήσιμες επιλογές, τους στόχους, που δεν μπορεί να είναι μόνο ο πλούτος και η εξουσία, αλλά ο κοινωνικός έλεγχός τους, προς χάρη της χώρας και του λαού, ως συνόλου.

                Ο περιορισμός στην στήριξη των αδυνάτων, σε «διεκδικητικά κινήματα», δεν είναι καν σοσιαλδημοκρατία. Είναι (ή μπορεί να κρύβει) αποδοχή των τετελεσμένων. Της ανισότητας και της αρπακτικότητας ενός καθεστώτος, που γίνεται όλο και πιο απάνθρωπο.

                4. Για την προοπτική. Πώς μπορεί να ανοίγει ο δρόμος της μετάβασης, μέσα από ένα συνεπές Εναλλακτικό Σχέδιο (εθνικό σχέδιο ανάγκης-ανασυγκρότησης-αυτοδιάθεσης), ώστε να ανήκει η Ελλάδα στους Έλληνες.

                 Όχι μόνο με τον τυπικό, συνταγματικό όρο της επίσημα διακηρυγμένης εθνικής κυριαρχίας, αλλά και με τη δρομολόγηση μιάς ανατροφοδοτούμενης δυναμικής κοινωνικής απελευθέρωσης. Με δυό λόγια ένα σχέδιο Εθνικής και Κοινωνικής Αυτοδιάθεσης, συνώνυμο της σοσιαλιστικής προοπτικής, με λαϊκή αυτοδιαχείριση και δημοκρατικό προγραμματισμό.

 

                                                                                 Τίμος  Θεοχάρης

                                                                                    31—8--2014 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΝΤΑΒΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΤΤΙΚΗΣ

 

Δίωρη συνάντηση ενημέρωσης και εργασίας είχε σήμερα ο δημοτικός μας σύμβουλος Άγγελος Νταβίας, συνοδευόμενος από επιστημονικό μας συνεργάτη, με την προϊσταμένη της Διεύθυνσης Κοινωφελών Περιουσιών της  Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, που εποπτεύει την λειτουργία του Ιδρύματος Κουρτέση με θέμα την επαναλειτουργία του βρεφονηπιακού και παιδικού σταθμού της Εστίας Παιδιού.

Η συνάντηση έγινε σε πολύ καλό κλίμα, η ενημέρωση ήταν σε βάθος και κατέληξε στο αυτονόητο συμπέρασμα: Ο ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΑΜΕΣΑ ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΤΑΙ Η ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΘΕΤΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ, ΟΣΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΛΕΙΣΤΟΣ και αυτό μπορεί να προκαλέσει μείζονα προβλήματα στο Ίδρυμα.

Υπενθυμίζουμε ότι η ΕΣΤΙΑ ΠΑΙΔΙΟΥ μπορεί να φιλοξενήσει ΜΟΝΟ στο ισόγειο 150 βρέφη και νήπια ενώ υπάρχουν στον όροφο αίθουσες για εκμάθηση ξένων γλωσσών, H/Y που είναι ΑΝΑΞΙΟΠΟΙΗΤΑ.

Με βάση την διαθήκη Κουρτέση και την εφετειακή απόφαση περί αλλαγής της οι ωφελούμενες οικογένειες πρέπει να είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ και να φιλοξενηθούν δωρεάν ή με ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ τροφείο στην ΕΣΤΙΑ.

Ελπίζουμε ότι σύντομα θα έχουμε συμπαραστάτη μας σε αυτή την προσπάθεια που (ανιδιοτελώς και το τονίζουμε γιατί είναι της μόδας) ξεκινήσαμε από τον Ιούνιο, κλέβοντας ώρες από την εργασία και την οικογένειά μας, σύσσωμο τον δήμο και την κοινωνία του Χαλανδρίου. 

Οι οικογένειες της πόλης το έχουν ανάγκη και το Δ.Σ. του Ιδρύματος μπορεί να διευκολυνθεί με την παροχή τεχνογνωσίας από τον δήμο για την λειτουργία παιδικού σταθμού, κατά την ταπεινή μας γνώμη.

Άσε που θα φύγει από το μυαλό κάποιων η ιδέα περί εκχώρησής της ΕΣΤΙΑΣ σε ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα για χρήση.

Από το Γραφείο Τύπου

ΤΕΛΕΤΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ ΞΕΝΟΥ ΜΑΝΙΑΤΟΓΙΑΝΝΗ

Συγχαρητήρια κ. Ρούσσο, αλλά δε σας ψήφισα.

 Immanuel Kant 

Συγχαρητήρια κ. Ρούσσο για την εκλογή σας στο Δήμο μας. 

Είμαι ένας από αυτούς που δεν σας ψήφισαν , χωρίς αυτό να με εμποδίζει να εύχομαι την επιτυχία σας, η οποία θα είναι και δική μας. 

Δεν σας ψήφισα γιατί μας χωρίζουν τεράστιες διαφορές, τόσο ιδεολογικές όσο και διαφορές στην άσκηση πολιτικής . 

Δεν σας ψήφισα γιατί εσείς πιστεύεται ότι θα κινητοποιείται την κοινωνία με σκοπό να ωφεληθεί το άτομο κι εγώ πιστεύω ότι το άτομο πρέπει να παίρνει πρωτοβουλίες για να ωφελείται η κοινωνία. 

Δεν σας ψήφισα, γιατί εσείς θεωρείται ότι μια κεντρική εξουσία μπορεί να σχεδιάζει τις ζωές των ανθρώπων κι εγώ ότι οι ζωές των ανθρώπων είναι αυτεξούσιες και αυτοπροσδιοριζόμενες. 

Δεν σας ψήφισα, γιατί είμαι υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας μέσα σε πλαίσιο κανόνων, που τόσο ενοχοποιητικά καταγράφεται στα προεκλογικά σας φυλλάδια. 

Όχι κανόνων που ετεροπροσδιορίζονται από ένα σύστημα εξουσίας, αλλά σε πλαίσια ελεύθερα προσυμφωνηθέντων κανόνων συνύπαρξης των μελών της τοπικής κοινωνίας.

Ψηλά γράμματα. Ιδίως για τους εν Ελλάδι σοσιαλιστές που ονειρεύονται την Τοπική Αυτοδιοίκηση σαν εφαλτήριο κινηματικών (αν είναι δυνατόν!) ενεργειών. Κινηματικών ενεργειών για να ανατρέψουν τι; Μήπως τον ελληνικό καπιταλισμό σοβιετικού τύπου; Επιτέλους η ουτοπία προσγειώνεται  στην πραγματικότητα.

Θα διαπιστώσετε πολύ σύντομα φαντάζομαι, ότι με ιδεολογικές βεβαιότητες δεν διοικείται και δεν κυβερνάτε μια κοινότητα ατόμων. Μην επαναπαύεστε σε ιδεολογήματα τύπου «συμμετοχή του λαού», «εθελοντική προσπάθεια», «δομές αλληλεγγύης» και άλλα τέτοια. Θα απογοητευτείτε οικτρά. Σύντομα θα εισπράξετε την αδιαφορία του κόσμου, την εύκολη κριτική του και θα νιώσετε όσο ποτέ την αχαριστία του. Οι άνθρωποι δεν κινητοποιούνται για να παράξουν κοινά αγαθά για να τα αναδιανείμουν μεταξύ τους. Οι πολίτες του Χαλανδρίου πολύ γρήγορα θα διαπιστώσετε ότι δεν είναι μέσο κοινών σκοπών , αλλά φορείς του δικού τους σκοπού, όπως θα έλεγε και ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος  Immanuel Kant. 

Δεν σας ψήφισα, γιατί η ιδεολογία σας δεν κινητοποιεί τα άτομα όπως φαντάζεστε, αλλά αντιθέτως τα αδρανοποιεί περιμένοντας τα δικαιώματα τους να τους χορηγηθούν , αφαιρώντας τα από τις πρωτοβουλίες των άλλων.

κ. Ρούσσο, η κοινωνία σας έδωσε μια ευκαιρία να ασκήσετε εφαρμοσμένη πολιτική. Πολύ σύντομα τα όνειρα σας θα χρειάζονται πόρους. Και πόροι δεν υπάρχουν. Αν αποδείξετε στην πράξη ότι μπορείτε να τους εξοικονομήσετε , χωρίς να θίξετε κάποιους από αυτούς που συγκεντρώνατε στις διαδηλώσεις σας ή ακόμα καλύτερα να τους παράξετε χωρίς την ατομική πρωτοβουλία των πολιτών, τότε ίσως να αρχίζω να εκποιώ κι εγώ κάποιες από τις δικές μου βεβαιότητες.

Τα αδιέξοδα θα έρθουν πολύ γρήγορα από ότι φανταζόσαστε, οι φίλοι σας εύκολα θα σας εγκαταλείψουν, η μοναξιά θα σας περιβάλει ασφυκτικά  με ανελέητο τρόπο, οι παρατρεχάμενοι της εξουσίας θα γίνουν αυτόκλητοι ψιθυριστές στους πολιτικούς σας αντιπάλους, και σεις; Που θα είστε εσείς; Εσείς θα είστε ο τελευταίος που θα πληροφορείστε αυτά που θα λένε στην πλατεία για σας. Η πληροφόρηση  θα έρχεται στα αυτιά σας φιλτραρισμένη και στρογγυλοποιημένη από τους «έμπιστους» αυλικούς σας. Έτσι για να καταλάβετε στην πράξη ότι η πολιτική του «κεντρικού σχεδιασμού» γεννά γλείφτες, ρουφιάνους και παραπληροφόρηση .Η παραπληροφόρηση λανθασμένη στόχευση, η λανθασμένη στόχευση αποτυχίες και οι αποτυχίες κατάρρευση. Όπως τα καθεστώτα που υπερασπιζόσασταν κάποτε.

Τι θα τους απαντήσετε τότε  κ. Ρούσσο όταν μια διαδήλωση πολιτών, σας επιδεικνύουν την αύξηση των Δημοτικών τελών; Τι θα τους απαντήσετε όταν το φιλόδοξο σχέδιο σας για την εξοικονόμηση χρημάτων από την αποκομιδή των απορριμμάτων αποτύχει; Ξέρετε διαδηλώσεις δε κάνουν μόνο οι αριστεροί κάνουν και οι φορολογούμενοι, χωρίς κομματικές καθοδηγήσεις, ντουντούκες, αεροπανό και συνθήματα. Και αυτές είναι πιο ηχηρές, γιατί είναι αυθεντικές.

Έχω κρατήσει και έχω μελετήσει το πρόγραμμα σας . Θα σας το επιδεικνύω κάθε φορά που αποτυγχάνεται να το εφαρμόσετε. Ότι κάνατε και σεις τόσα χρόνια μικρόψυχα απαξιώνοντας το κάθε τι, αρνούμενοι κάθε συμπόρευση με το διάλογο και την λογική.

Θαυμάζω την προσήλωση σας στον πολιτισμό. Ελπίζω να μην τον χρησιμοποιήσετε σαν μέσο αφύπνισης επαναστατικών συνειδήσεων προβάλλοντας τη στρατευμένη τέχνη της ιδεολογία σας. Συναυλίες, πολιτιστικά δρώμενα, θεατρικές παραστάσεις με καλλιτέχνες και θεματολογία μόνο της Αριστεράς, θα μας βρείτε απέναντι σας. Για δυο κυρίως λόγους, πρώτον γιατί  ο πολιτισμός πρέπει  να είναι ελεύθερος χωρίς κομματικές αποχρώσεις και δεύτερον γιατί οφείλετε να σεβαστείτε και τα δικά μου χρήματα.

Μη ξεχάσετε ποτέ ότι στη θέση αυτή βρίσκεστε παραδόξως και με ψήφους από τον δικό μου ιδεολογικό χώρο, επισημαίνοντας σας ότι η αλαζονεία της εξουσίας μπορεί να σας κάνει να ξεχάσετε ότι πρέπει να είστε Δήμαρχος όλων των πολιτών του Χαλανδρίου. Γιατί στις δικές μας Δημοκρατίες οι εκλογές γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια.

Καλή επιτυχία.

Αντώνης Κρούστης, πολίτης του Χαλανδρίου με ονοματεπώνυμο. 

ΣΧΟΛΙΟ ΠΛΑΤΕΙΑΣ: Αποκτήσαμε .... δεξί εξτρέμ. 

Οι απόψεις είναι ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ.

ΔΕΝ ΤΙΣ ΔΙΑΓΡΑΦΟΥΜΕ.

Λυπάμαι που είμαι αναγκασμένος να το υπενθυμίζω αυτό κάθε φορά που αναρτώ ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΟ και ΕΠΩΝΥΜΟ άρθρο - που προφανώς εκφράζει ΤΟΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑ - αλλά η φιλοξενία ενός άρθρου ΔΕΝ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ, TOY BLOG  Ή ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ (γιατί σε αυτόν θα κάτσουν πάλι οι γνωστοί - πολυαριστερο;i (μπαίνοντας) - που μας καθυβρίζουν καθημερινά.

Σίγουρα όμως ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ της έκδοσης (ηλεκτrονικής ή έντυπης).

Γι΄αυτό ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ τον κο Κρούστη που μας επιλέγει για να δημοσιοποιήσει τις απόψεις του.

Εμείς παραμένουμε ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ.

Με άποψη και με θέση εφημερίδα ΑΛΛΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ.

Κε Κρούστη το επόμενο - ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΟ ΒΕΒΑΙΩΣ (και ελπίζουμε πρωτότυπο) - άρθρο σας παρακαλούμε να μας το στείλετε για το έντυπο φύλλο που ετοιμάζουμε. 

Ευχαριστούμε διατηρώντας όλες τις ιδεολογικές διαφωνίες που έχουμε μαζί σας.