
Μετά τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων και την απάντηση του δημάρχου ο λόγος πέρασε στους δημοτικούς συμβούλους με πρώτους δύο συμβούλους από τους ανεξαρτιτοποιηθένετες. Τους Γ. Λιςεό και Γ. Καλομοίρη.
Η προσέγγισή τους τελείως διαφορετική - κατά την ταπεινή μας γνώμη.
Σας προτρέπουμε να τις διαβάσετε και τις δύο (του Γ. Καλομοίρη ακολουθεί αργότερα).
Κος ΛΙΕΡΟΣ:
Νομίζω ότι η τριετία αυτής της διοίκησης και η νέα περίοδος που ανοίγεται μπροστά της δοκιμάζει σοβαρά το ερώτημα εάν μπορεί να υπάρξει μια αντι-μνημονιακή διοίκηση ενός μεγάλου Δήμου της χώρας μας στις παρούσες συνθήκες.
Επιχειρηματολόγησε ήδη η κυρία Καρατζά και ο Άγγελος ο Νταβίας …Θα μπορούσα να πω πολλά πράγματα γιατί στην σημερινή κατάσταση η χώρα μας είναι δεμένη με χίλιους τρόπους σας νήματα του μνημονίου, θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο ένας Δήμος, ένας κεντρικός Δήμος, όχι ένας οποιοσδήποτε Δήμος, να ασκήσει πραγματικά αντιμνημονιακή πολιτική.
Αγαπητοί συνάδελφοι είναι πολύ φανερό ότι η διοίκηση εφαρμόζει μια μνημονιακή πολιτική. Ότι εφαρμόζει είναι υπό τον έλεγχο με διακόσιους, με τριακόσιους τρόπους αυτών των θεσμών των οποίων έχουν εγκαταστήσει και οι οποίοι έχουν στερήσει οποιαδήποτε ανεξαρτησία, εάν υποθέσουμε ότι υπήρξαν κάποια ίχνη στο παρελθόν.
Πώς στέκεσαι απέναντι σε αυτό; Υπάρχει η λύση του φίλου μου του Κώστα του Ανδρικόπουλου. Βαπτίζεις το κρέας ψάρι, το ονομάζεις αντι-μνημονιακό και κάνεις αυτά που κάνουν οι άλλοι μόνο που εσύ το ονομάζεις αλλιώς και είναι αλλιώς επειδή είσαι μάγκας. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας Φούχτελ που δεν θέλει να μοιράζονται βοηθήματα, άλλωστε πήρε και για τα βοηθήματα τα δικά του ο Τσίπρας άδεια, δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας Φούχτελ, ο οποίος δεν θέλει να μαζεύονται τα σκουπίδια, δεν νομίζω ότι μια υποτυπώδη εργατική νομοθεσία θα σου πει κανένας Γερμανός να μην την εφαρμόζεις. Θα σε βάλει, βέβαια, να την διορθώσεις, όπως θα βάλει ..την τρέχουσα διαπραγμάτευση που γίνεται.
Δεν αδικώ όμως, εδώ θα πρέπει να είμαστε δίκαιοι, δεν κοροϊδεύω τον εαυτό μου. Μια πραγματικά αντιμνημονιακή διοίκηση θα ήταν μια δύσκολη υπόθεση. Μια πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση για τους λόγους που είπα. Αυτό όμως τι σημαίνει; Αναλαμβάνεις εσύ να κάνεις την βρωμοδουλειά επειδή είσαι ο καλός, προκειμένου να μην την κάνει ο άλλος ο κακός; Μα τι άλλο μας λέει και ο Τσίπρας στο κεντρικό επίπεδο;
Αυτό πραγματικά, κατά την γνώμη μου, είναι ένα πολύ μεγάλο και ένα πολύ μεγάλο, είναι υπαρξιακό δίλημμα για όλους εμάς που μπήκαμε στην περιπέτεια της αριστερής δημαρχίας το ΄14. Δεν κάνω τον έξυπνο στους άλλους. Είναι εν πολλοίς όχι μόνο κριτική, αλλά και αυτοκριτική.
Κος ΛΙΕΡΟΣ:
Νομίζω ότι η τριετία αυτής της διοίκησης και η νέα περίοδος που ανοίγεται μπροστά της δοκιμάζει σοβαρά το ερώτημα εάν μπορεί να υπάρξει μια αντι-μνημονιακή διοίκηση ενός μεγάλου Δήμου της χώρας μας στις παρούσες συνθήκες.
Επιχειρηματολόγησε ήδη η κυρία Καρατζά και ο Άγγελος ο Νταβίας …Θα μπορούσα να πω πολλά πράγματα γιατί στην σημερινή κατάσταση η χώρα μας είναι δεμένη με χίλιους τρόπους σας νήματα του μνημονίου, θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο ένας Δήμος, ένας κεντρικός Δήμος, όχι ένας οποιοσδήποτε Δήμος, να ασκήσει πραγματικά αντιμνημονιακή πολιτική.
Αγαπητοί συνάδελφοι είναι πολύ φανερό ότι η διοίκηση εφαρμόζει μια μνημονιακή πολιτική. Ότι εφαρμόζει είναι υπό τον έλεγχο με διακόσιους, με τριακόσιους τρόπους αυτών των θεσμών των οποίων έχουν εγκαταστήσει και οι οποίοι έχουν στερήσει οποιαδήποτε ανεξαρτησία, εάν υποθέσουμε ότι υπήρξαν κάποια ίχνη στο παρελθόν.
Πώς στέκεσαι απέναντι σε αυτό; Υπάρχει η λύση του φίλου μου του Κώστα του Ανδρικόπουλου. Βαπτίζεις το κρέας ψάρι, το ονομάζεις αντι-μνημονιακό και κάνεις αυτά που κάνουν οι άλλοι μόνο που εσύ το ονομάζεις αλλιώς και είναι αλλιώς επειδή είσαι μάγκας. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας Φούχτελ που δεν θέλει να μοιράζονται βοηθήματα, άλλωστε πήρε και για τα βοηθήματα τα δικά του ο Τσίπρας άδεια, δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας Φούχτελ, ο οποίος δεν θέλει να μαζεύονται τα σκουπίδια, δεν νομίζω ότι μια υποτυπώδη εργατική νομοθεσία θα σου πει κανένας Γερμανός να μην την εφαρμόζεις. Θα σε βάλει, βέβαια, να την διορθώσεις, όπως θα βάλει ..την τρέχουσα διαπραγμάτευση που γίνεται.
Δεν αδικώ όμως, εδώ θα πρέπει να είμαστε δίκαιοι, δεν κοροϊδεύω τον εαυτό μου. Μια πραγματικά αντιμνημονιακή διοίκηση θα ήταν μια δύσκολη υπόθεση. Μια πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση για τους λόγους που είπα. Αυτό όμως τι σημαίνει; Αναλαμβάνεις εσύ να κάνεις την βρωμοδουλειά επειδή είσαι ο καλός, προκειμένου να μην την κάνει ο άλλος ο κακός; Μα τι άλλο μας λέει και ο Τσίπρας στο κεντρικό επίπεδο;
Αυτό πραγματικά, κατά την γνώμη μου, είναι ένα πολύ μεγάλο και ένα πολύ μεγάλο, είναι υπαρξιακό δίλημμα για όλους εμάς που μπήκαμε στην περιπέτεια της αριστερής δημαρχίας το ΄14. Δεν κάνω τον έξυπνο στους άλλους. Είναι εν πολλοίς όχι μόνο κριτική, αλλά και αυτοκριτική.






